Rozporządzenie Ministra Pracy i Opieki Społecznej wydane w porozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu i Ministrem Robót Publicznych z dnia 16 kwietnia 1930 r. w sprawie czasu pracy pracowników ruchu w żegludze śródlądowej.

§ 1. Czas pracy pracowników, zatrudnionych

na statkach, łodziach i tratwach w żegludze śródlą­

dowej oraz pracowników przystaniowych i magazynowych wynosi najwyżej 8 godzin na dobę, 6 godzin

w sobotę, ogółem zaś 46 godzin tygodniowo.

715

716

7l 7

717

718

Za czas pracy uważa się czas, przez który pracownik obowiązany jest do wykonywania pracy lub

do pozostawania do dyspozycji kierowników względ­

nie przełożonych.

§ 2. O ile wymagają tego warunki techniczne

pracy, normy § 1 mogą być zastąpione dla pracowników, zatrudnionych na statkach, łodziach i traiwach

W żegludze śródlądowej, oraz dla pracowników przystaniowych i magazynowych, . których prace wiążą

się bezpośrednio z ruchem statków, przez normę

równoważną, wynoszącą w każdem z dwóch półro­

czy, z których jedno trwa od 16 'stycznia do 15 lipca

włącznie, drugie zaś od 16 lipca do 15 stycznia włącz­

nie, najwyżej 1196 godzin, czyli przeciętnie 46 godzin

na tydzień, przyczem czas pracy posz,c zególnego

pracownika w poszczególne dni tego okresu nie może przekraczać 12 godzin na dobę, z wyjątkiem dni,

w które następuje przesuwanie zmian. W tym wypadku czas pracy poszczególnego pracownika może być przedłużony do 24 godzin z tern, iż przy następnem przesuwaniu zmian, zmiana zatrudniona

24 godziny otrzyma 24 - godzinny czas wolny od

pracy.

Dziennik Ustaw. Poz. 387 i 388.

Po przepracowaniu normy czasu pracy, oznaczonej na dobę w niniejszem rozporządzeniu, powinien następować okres odpoczynku, w którym pracownik wolny jest od wszelkich obowiązków służbo­

wych. Okres odpoczynku trwać powinien co najmniej 12 godzin bez przerwy, w wypadku zaś przedłużenia czasu pracy poszczególnego pracownika do

24 godzin w dni, w które następuje przesuwanie

zmian, okres odpoczynku pracownika przy następ­

nem przesuwaniu zmian trwać powinien co najmniej

24 godziny bez przerwy.

§ 3. Czas przejazdu pracownika z miejsca służ­

by do innego miejsca służby, na skutek zarządzenia

kierownictwa przedsiębiorstwa lub osób do tego upoważnionych, uważa się za czas pracy.

Nie uważa się za czas pracy czasu pozostawionego pracownikowi do dowolnego wykorzystania na

statku, łodzi lub tratwie, a podczas trwania postojurównież poza statkiem, łodzią i tratwą.

.

Książeczki

obrachunkowe, przewidziane w

art. 25 - 31 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 16 marca 1928 r, o umowie f) pracę robotników .(Dz, U, R P, Nr, 35, poz, 324), a przeznaczone dla pracowników objętych niniejszem rozporządzeniem, zawierać będą specjalną rubrykę dla notowania liczby godzin przepracowanych w poszczególne dni. Notowania te powinny być dokonywane

przynajmniej raz . na tydzień~

§ 4. Za pracę nocną uwda się pracę pełnio­

ną w czasie od godziny 21 do godziny S, a w wypadkach zatrudniania dwóch zmian pracowników !w czasie od godziny 22 do godziny 4. Praca nocna

jest dopuszczalna najwyżej prZez 4 noce bezpośred­

nio po sobie następujące, z wyjątkiem statków, które kursują wyłącznie w nocy o jednej zmianie załogi.

§ 5. Każdy pracownik ma prawo korzystać

w okresie każdych trzech miesięcy co najmniej z 16

wolnych od pracy dób, które powinny być oznaczone dla każdego poszczeg6Ine~() pracownika w wykazie, sporządzonym przez zakład pracy i podanym do wiadomości pracowników nie później, ni~

w pierwszym tygodniu każdeio okresu trzymiesięcz­

nego.

§ 6.. Pracow,n ik powinien

otrzymać

możność

spoźy:Cia posiłku podczas pracy, o ile na ten cel nie

może mu być udzielona specjalna przerwa.

§ ,. Za pracę wgodzinach nadliczbowych uwapracę pełnioną w godzinach ponad normę

czasu pracy na dobę ustanowioną w § 1 względnie

§ 2, Ponadto uważa się za pracę nadliczbową pracę

wykonywaną ponad normę 1196 godzin w okresie

półrocznym, nawet jeżeli ilość godzin pracy nie przekracza normy czasu pracy na dobę ustanowionej

w § 2. Praca w godzinach nadliczbowych mo'<:e być

stosowaną jedynie przy zachowaniu przepisów art. 6

ustawy z dnia 18 grudnia 1919 r. o czasie pracy

w przemyśle i handlu oraz za wynagrodzeniem przew:i dzianem wart. 16 tej;ig ~stawy,

źa

się

Nr. 46.

.

§ 8. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w ży­

cie z aniem 16 lipca 1930 r ,

Minister Pracy i Opieki Społecznej: A. Prys/or

Kierownik Ministerstwa Przemysłu i Handlu

E. Kwiatkowski

Minister Robót PubE:znych: .MataMewicz

388.

ROZPORZĄDZENIE MINISTRóW; SKARBU,

PRZEMYSLU I HANDLU ORAZ ROLNICTWA

z dnia 30 kwietnia 1930 r,

w spraw'e kredytowania należności celnych od towarów sprowadzanych drol!4 mOf!kę przez Gdynię.

Na pod!ltaw,ie art. 7 punkt e) u!ltawy z dnIa

31 lipca 1924, r, vł przedmiocie Ufegu!owania stosunków celnych (Dz, D, R. p, Nr, 80, pOt, 777) zarządza

się co następuje

§ l. Przy przywozie towarów t tll~rllnlcy drogą mo,rską przez Gdynię mogą być przyznawane importerom kredyty na należności celne.

§ 2. Z kredytu c:e1nello mogą korzystać: zawytwórcze, zakłady u~y Łeczno'ci publicznej,

instytucje samorztl.dowe, uzeszenia producentów rolnych, hurtowe domy składowe o·r az tirmy handlowe,

przemysłowe i ekspedycyjne, o ile przedstawiają rę­

k oj mię wypłac aln oici oraz ' prowadzą zgodnie z obowiązującemi przepisami księgi handlowe.

kłady

§~. Zakredytowaniu może podlegać cło od

wszelkich towarów, z wyjątkiem towarów wyszczególnionych w załączniku do rozporządzenia Rady

Min istrów z dnia 10 lutego 1923 t. (Dz. U. R. P.

z 1928 t, Nr. 15, poz. 113),

§ 4. Kredytu celnego udziela się tylko pod warunkiem złożenia wystarczającego zabezpieczenia.

Jako zabezpieczenie przyjmowane będą pań­

stwowe papiery procentowe, bankowe listy gwarancyjne i zabezpieczenia hipoteczne,

§ 5. Zakredytowane naleiności celne winny

uiszczone w terminie dwumiesięcznym od dnia

wymiaru odnośnych naletności celnych,

.

Termin hm Ministel'stwo Skarbu mote prze·

dłużyć do 4-ch miesięcy,

być

§ 6.

towaniu.

Udzielony kredyt celny podlegaoprocen.

Wysokość stopy procentowej będzie regulowana oddzielnemi zarządzeniami Ministra Skarbu.

j 7. Niewpłac:enie Vi przepisanym terminie za·

kredytowanych sum pociąaa za sobą ściągnięcie na..

leżnośc·j w drodze przymusowej,

11~NI , K

~\P

27 czerwca

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

N246.

Rok 1930.

T R E Ś Ć

ROZPORZI\DZENIR MINISTRÓW

Poz.

387-Pracy i Opieki Społecznej wydane w porozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu i Ministrem

Robót Publicznych z dnia 16 kwietnia 1930 r. w sprawie czasu pracy pracowników ruchu w żegludze śródlądowej. . .

.

. ..

.

.

388-Skarbu, Przemysłu i Handlu oraz Rolnictwa z dnia 30 kwietnia 1930 r. w sprawie kredytowania

należności celnych od towarów sprowadzanych drogą morską przez Gdynię.

389-Rolnictwa z dnia 8 maja 1930 r. wydane w porozumieniu z Mi~istrem Spraw Wojskowych

w sprawie ustanowienia państwowego Stada ogierów w Białce oraz państwowej stadniny koni

w Racocie.

. . ' .

390-Przemysłu i Handlu z dnia 4 czerwca 1930 r. wydane w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych w sprawie prowadzenia przemysłu kominiarskiego

391-IV. Robót Publicznych z dnia 16 czerwca 1930 r. w porozumieniu z Ministrami: Skarbu, Rolnictwa,

Spraw Wewnętrznych i Sprawiedliwości, w celu wykonania ustawy z dnia 6 lipca 1923 r. o poborze daniny lasowej na cele odbudowy kraju • • • • • • • • • • • • • • • • •

387.

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA PRACY I OPIEKI

SPOŁECZNEJ WYDANE W POROZUMIENIU Z

MINISTREM PRZEMYSŁU I HANDLU I MINISTREM ,ROBóT PU8UCZNYCH

z dnia 16 kwietnia 1930 r.

w sprawie czasu pracy pracowników ruchu w żeglu­

dze śródlądowej.

Na podstawie art. 3 i 19 ustawy z dnia 18 grudnia 1919 r. o czasie pracy w przemyśle i handlu (Dz.

U. R. P. z 1920 r. Nr. 2, poz. 7) oraz art. 28 i 67 rozporządzenia

Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia

16 marca 1928 r. o umowie o pracę robotników (Dz.

U. R. P. Nr. 35, poz. 324) zarządza się co następuje