Rozporządzenie Ministra Pracy i Opieki Społecznej wydane w porozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu z dnia 2 maja 1930 r. w sprawie uprawnień robotników, zatrudnionych zagranicą do zasiłków, przewidzianych ustawą z dnia 18 lipca 1924 r. o zabezpieczeniu na wypadek bezrobocia.

§ 2. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w ży­

cie z dniem ogłoszenia.

Kierownik Ministerstwa Skarbu: Ignacy Matuszewski

§ 4. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w ży­

cie z dniem 1 czerwca 1930 r.

360.

Kierownik Ministerstwa Skarbu: Ignacy Matuszewski

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA PRACY I OPIEKI

SPOŁECZNEJ

WYDANE W POROZUMIENIU

Z MINISTREM PRZEMYSŁU I HANDLU

358.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA SKARBU

z dnia 5 maja 1930 r .

w sprawie uznania nikotyny i jej pochodnych .oraz

ekstraktów tytoniowych za wyroby tytoniowe.

Na podstawie art . 4 i 62 ustawy z dnia 1 czerwca 1922 r. o monopolu tytoniowym (Dz. U. R. P.

Nr. 47, poz. 409) zarządzam co następuje

§ 1. Nikotyna i jej pochodne (siarczan nikotyny, szczawian nikotyny i t. p.) oraz ekstrakty tytoniowe należą do artykułów będących w myśl ustawy o monopolu tytoniowym wy.robami tytoniowemi.

§ 2. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życ.ie

z dniem ogłoszenia .

Kierownik Ministerstwa Skarbu: Ignacy Matuszewski

359.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA SKARBU

z dnia 5 mija 1930 r.

o uzupełnieniu rozporządzenia z dnia 6 lipca 1927 r.

w sprawie podwyższenia opłaty monopolowej od wyrobów tytoniowych, sprowadzanych z zagranicy przez

osoby prywatne.

Na podstawie postanowień art. 8, 9 i.62 ustawy

z dnia 1 czerwca 1922 r. o monopolu tytonIowym (Dz.

U. R. P. Nr. 47, poz. 409) zarządzam co riastępuje

§ 1. Do § l-go rozporządzenia z dnia 6 lipca

1927 r. w sprawie podwyższenia opłaty monopolowej

od wyrobów tytoniowych , sprowadzanych z zagranicy przez osoby prywatne (Dz. U. R. P. Nr. 75,

poz. 658), wprowadza się nowe punkty (7 i 8) treści

następującej

,,7) od nikotyny i jej pochodnych (s iarczan nikotyny, szczawian nikotyny i t. p.) zł 2,50 za 1 ~g

netto,

z dnia 2 maja 1930 r.

uprawnień robotników, zatrudnionych

do zasiłków, przewidzianych ustawą

z dnia 18 lipca 1924 r. o zabezpieczeniu na wypadek

bezrobocia.

w sprawie

zagranicą

Na podstawie art. 38-go ustawy z dn. 18 lipca

1924 r. o zabezpieczeniu na wypadek bezrobocia (Dz.

U. R. P. Nr. 67, poz. 650) w brzmieniu ustawy z dnia

23 marca 1929 r. (Dz. U. R. P . Nr. 23, poz. 235) na

wniosek Zarządu Głównego Funduszu Bezrobocia

zarządza się co następuje

§ 1. Rozporządzenie niniejsze dotyczy dwóch

kateigoryj robotników, zamieszkałych na obszarze

Rzeczypospolitej Polskiej

1) robotników, którzy zatrudnieni byli w przedsiębiorstwach i zakładaoh pracy, położonych poza

granicami Rz.e c·zypospolitej Polskiej, zamieszkując na

obszarz.e Rzeczypospolitej Polskiej,

2) robotników, którzy poprzednio zamieszki waH i byli zatrudnieni na terytorjum państwa obcego.

§ 2. Wymienieni w poprzednim paragrafie robotnicy mają prawo do otrzymania zasiłków, przewidzianych ustawą z dnia 18 lipc,a 1924 r. o zabezpieczeniu na wypadek bezrobocia, o ile zadośćuczy­

nią przepisom rozporządzenia Ministra Pracy i Opieki Społecznej z dnia 1 maja 1926 r. (Dz. U. R.P.

Nr. 45, poz. 278) z tern, że robotnicy oi

1) w ciągu miesiąca po rozwią·zaniu ostatniego

stosunku najmu pracy, jeśli idzie o robotników, wymienionych w p. 1 § l-go, lub w ciągu 2 miesięcy

po rozwiązaniu ostatniego stosunku najmu pracy

w przedsiębiorstw,ach i zakładach pracy, położonych

zagranicą, względnie 1 miesiąca po rozwiązaniu późniejszego stosunku najmu pracy w przedsiębior­

stwach i zakładach pracy, położonych na terenie

Państwa Polskie:go, jeśli idzie o robotników, .wymienionych w p. 2 § l-go, ,zgłoszą swoje roszczenia o zasiłek we właściwym urzędzie pośrednictwa pracy,

2) zgłaszając swoje roszczenia o zasiłki,zgło­

szą świadectwa pracy zagranicą, sporządz. one z zachowaniem obowiązujących tam przepisów prawnych,

względnie i świadectwa póżniejszej pracy w przedsiębiorstwach, położonych na terenie Państwa Polskiego, stwierdzające, że robotnicy c-ipozosławali

W stosunku ,n ajmu pracy W przedsiębiorstwach po-

Nr. 41.

Dziennitt Ustaw. Poz. 360 i 361.

łożonych zagranicą lub też łącznie w przedsiębior­

stwach położonych zagranicą i na terenie Państwa

Polskiego, a należących do kategoryj przedsiębiorstw

i zakładów, wymienionych wart. l-ym ustawy z dn.

18 lipca 1924 r. o zabe~pieczeniu na wypadek bezrobocia, co najmniej przez 20 tygodni w 12 miesią­

cachprzed dniem zgłoszenia swego roszczenia o zasiłki.

Właś'ciwym do przyjmowania zgłoszeń o zasił. ki od robotników wymienionych w p. 2 § l-go, a zgła­

s' zających swoje roszczeni.a o zasiłki po rozwiązaniu

ostatniego stosunku pracy w przedsiębiorstwach położonych z<łigranicą, jest tenurz·ąd pośrednictwa pracy, na terenie którego zameldowani są ci robotnicy.

§ 3. Autentyczność świadectwpracy w przedsiębiorstwach położonych zagranicą powinna być

potwierdzona drogą należytego poświadczenia ioh

przez właściwą władzę lokalną, na której terenie

działania przedsiębiorstwo to się znajdowało, wz,glę­

dni'eprzez Konsul;a t Polski, w przeciwnym razie

te nie będą przez urzędy pośrednictwa

pracy honorowane.

świadectwa

§ 4•. Przepisy niniejszego rozporządzenia będą

miały zastosowanie przy zachowaniu wzajemności do

ty.ch obywateli państw obcych, którzy odpowi.adają

§ 1 niniejsze·go rozporządz,enia.

§ 5. W stosunku do kategorji robotników wymienionych w § 1-ym i 4-ym, których stosunek najmu

pracy był rozwiązany przed dniem wejścia w życie

niniejszego rozporządzenia, nie wcześniej jednak niż

VI dniu 1-ym lutego 1930 r ., terminy, ustalone w § 2

biegną, począwszy od dnia ogłoszenia niniejszego

rozporządzenia.

§ 6. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w ży­

cie z dniem ogłoszeni.a.

Minister Pracy i Opieki Społecznej: A. Pryslor

Kierownik Ministerstwa Przemysłu i Handlu

E. Kwiatkowski

361ROZPORZĄDZENIE MINISTRA

PRACY I OPIEKI

SPOŁECZNEJ

z dnia 12 maja 1930 r.

wydane w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości \V sprawie diet i zwrotu kosztów podróży dla

członków sądów rozjemczych dla Zakładu Ubezpieczenia od Wypadków we Lwowie.

Na podstawie § 78 ustawy z dnia 28 grudnia

1887r; o ubezpieczeniu robotników od wypadków

(austr. Dz. U. z 1888 r. Nr. 1) w brzmieniu art. 22

ustawy z dnia 7 lipca 1921 r, (Dz. U. R. P. Nr. 65,

poz. 413), art. 1 i 12 ustawy z dnia 30 stycznia 1924 r.

(Dz. U. R. P. Nr. 16, poz. 148) oraz § 4rozporządze­

nia z dnia 28 maja 1923 r. w przedmiocie siedziby

oraz organizacji sądów rozjemczych dla Zakładu

Ubezpieczenia od Wypadków we Lwowie (Dz. U.

R. P. Nr. 94, poz. 749) w brzmieniu ustalonem rozporządzeniem z dnia 13 września 1929 r. (Dz. U.

679

R. P. Nr. 71, poz. 541) zarządza się, po wysłucha­

niu opinji Zakładu Ubezpieczenia od Wypadków we

Lwowie, co następuje

§ 1. Członkow,ie sądów rozjemczych dla Zakładu Ubezpieczenia od Wypadków we Lwowie

otrzymują za każdy udział w posiedzeniu sądu diety

w wysokości 30 złotych.

Członkowie zamiejscowi tychże sądów

oprócz diet zwrot koszt,ów przejazdu od

miejsca swego zamieszkania do siedziby sądu i zpowrotem.

§ 2.

otrzymują

§ 3. Do przejazdu winien być użyty masowy

przewozowy (koleje, tramwaje, omnibusy,

. statki), a w braku takiego środka przewozowego

w miejscu zamieszkania lub w razie przerwy w ruchu tego środka przewozowego może być użyty pojazd konny lub mechaniczny do najbliższej miejscowości, w której znajduje się masowy środek przewozowy.

środek

§ 4. W razie użycia kolei należy się zwrot

kosztów jazdy II klasą pociągu osobowego, a gdy

odległość od miejsca zamieszkania do siedziby sądu

wynosi więcej niż 75 klm, pociągu pośpiesznego. Przy

użyciu statku należy się zwrot koszlów jazdy I

klasą.

Koszt przejazdu pojazdem konnym lub mechani'c znym zwraca się według taryfy, obO'W~ąz'Ującej

w miejscowości, z której ten środek przewozowy został użyty, a w razie braku taryfy zwraca się rzeczywiste koszty przejazdu na podstawie przedłożonego

rachunku, stwierdzającego wysokość zapłaconej sumy oraz ilość kilometrów odbytej drogi, z wymienieniem miejscowości początkowej i kOńcowej.

§ 5. Asesorzy sądów roZ!jemczych winni rachunki diet i kosztów przejazdu składać na ręce

przewodniczącego danego sądu rozjemczego w ciągu

14 dni, licząc od dnia posiedz.e nia, w którym oni

brali udział. Przewodniczący sądów rozjemczych

i ich zastępcy składają rachunki diet z upływem każ­

dego miesiąca kalendarzowego.

Przyznanie diet i kosztów przejazdu dokonywa

przewodniczący danego sądu rozjemczego lub jego

zastępca i zarazem zarządza ,jch wypłatę z funduszu

zaliczkowe,go diet i kosztów przejazdu członków są­

du rozjemczego, złożonego w kasie sądu okręgowe­

go przez Zakład Ubezpieczenia od Wypadków we

Lwowie.

§ 6. Zakład Ubezpieczenia od Wypadków we

Lwowie wpłaca początkowo do kasy sądu okręgo­

wego, w którym znajduje się sąd rozjemczy, zaliczkę na poczet diet li kosztów przejazdu członków są­

du rozjemczego w wysokości jednomiesięcznego wydatku, przewidywane,go na ten cel przez przewodniczącego sądu rozjemczego.

Kasa sądu okręgowego sporządza po upływie

każdego mięsiąca kalendarzowe,g o wykaz wypłaco­

nych diet i kosztów przejazdu członkom sądu rozjemczego, Przewodniczący tego sądu potwierdza

ten wykaz ,i najpóźniej dnia 5 następnego miesiąc:a

kalendarzowe'go przesyła go wymienionemu wyżej

zakładowi, który zależnie od wydanej" sumy uzupeł-

Dzie·nnik UsŁaw. Poz.

Nr. 41.

357, 358, 359 i 360.

----------------------------------------------------------------------- -- ------------§ 3. Rabaty handlowe od papierosów odniko-.

tynizowanych, wymienionych w § 1. ustala się według

tych samych zasad, jak i rabat handlowy od wyrobów tytoniowych, objętych taryfą ogólną, przy zasŁosowaniu postanowień, zawartych w rozporządze­

niach Ministra Skarbu z dnia 23 grudnia 1925 r. (Dz .

U. R. P. Nr. 129, poz. 927) oraz z dnia 28 lutego

1928 r. (Dz. U. R. P. Nr. 30, poz. 284).

8) od ekstraktów tytoniowych zł 1,50 za 1 kg

netto".