Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 maja 1930 r. wydane w porozumieniu z Ministrem Skarbu o należnościach świadków, biegłych i tłumaczów w sprawach karnych.

§ 1. Świadkowie, zamieszkali poza siedzibą

s·ądu,jeżeli odległość ich miejsca zamieszkania od

w sprawie nabywania soli do wyrobu bekonów i szynek na wywóz zagranicę.

sądu wynosi najmniej 15 kilometrów, otrzymują zwrot

niezbędnych

kosztów przejazdu oraz strawne

Na podstawie § 4 ustęp 2 punkt a) i § 22 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 30

grudnia 1924 r. o wprowadzeniu jednolitego monopolu sprzedaży soli na obsz.a rze całej Rzeczypospolitej

Polskiej (Dz. U. R. P. Nr. 117; poz. 1043) zarządzam

co następuje: .

(art. 567 k. p. k.).

Ograniczenie co do odległości, zawarte w ustę­

pie pierwszym, nie ma zastosowania do funkcjonarjusz,ów państwowych, osób wojskowych i duchownych

(art. 573 lit. e) k. p. k.).

§ 1. Wytwórnie bekonów mogą nabywać potrzebną dla produkcji sól hurtowo po każdorazowo

obowiązującej cenie hurtowe,j przy sprzedaży z hur-

§ 2. Zwrot niezbędnych kosztów przejazdu

obejmuje koszty podróży z miejscowości zamieszkania do siedziby sądu oraz koszty podróży powrotnej.

§ 3. Na ZW1rot niezbędnych kosztów pr~ejazdu

towni solnych.

składa się

§ 2. Przy wywozie zagranIcę bekonów i szynek ,podlega zwrotowi wytwórcy różnica pomiędzy

ceną hurtową soli na rynku wewnętrznym, a ceną

soli eksportowej w wysokości 14 zł od 100 kg soli

zużytej do tych wyrobów.

a) zwrot kosztów przejazdu środkiem masowe,go transportu (koleje, tramwa,ie, omnibusy

i t. d.) - na kolejach klasą trzecią pocią­

giem osobowym, pozatem klasą najniższą;

b) zwrot kosztów przejazdu, o ile brak środka

masowego transportu, w wysokości 10 gr.

za każdy zaczęty kilometr.

Jeżeli kilku świadków korzystało lu:b mogło

skorzystać z jednego pojazdu, należy przyznać każ­

demu świadkowi cz·ęŚć kosztów na nie,g oprzypada';

§' 3. Ilość soli zuZytej do wyrobu ,b ekonów

i szynek przyjmuje się w wysokości 10% (dziesięć od

stal wagi wyprodukowanego i wywiezionego towaru.

Wagę bekonów lub szynek należy rozumieć

wraz z wagą bezpo,średniego opakowania.

Zwrot różnicy ceny będzie przyznawany tylko

od takich ilości wyrobów, które zawierają co najmniej 100 kg soli.

Wytwórca pragnący otrzymać zwrot róterminie 3-miesięcznym po wywiezieniu bekonów i szynek złożyć

do Biura Sprzedaży Soli w Warszawie podanie

z oznaczeniem: a) wagi wyrobów, b) ogólnej ilości

zawartej w wyrobach soli (§ 3} , od której ma być

zwrócona różnica ceny ic) dołączyć dokumenty

stwierdzające wywóz danej przesyłki zagranicę (zaświadczenie urzędu celnego o wyjściu towaru za-

§ 4.

żnicy ceny soli, winien najpóźniej w

granicę).

§ 5. Biuro Sprzedaży Soli po sprawdzeniu dokumentów zwraca wytwórcy przypadającą różnicę

ceny soli.

§ 6. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w tycie z dni.em 1 czerwca 1930 r.

Kierownik Ministerstwa Skarbu: Ignacy Matuszewski

349.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI

z dnia 16 maja 1930 r.

wydane w porozuJ\tieniu z Ministrem Skarbu o należnościach świadków, biegłych i tłumaczów w spra-

wach karnych.

Na podstawie art. 573 lit. d) i e) kodeksu postępowania karnego z dnia 19 marca 1928 r. (Dz. U.

R. P. Nr. 33, poz. 313) zarządz.a się co następuje

jących.

§ 4. Jeżeli zachodzą warunki przyzna,rua kosztów przejazdu, świadek zaś odbył drogę swoim poj.a zdem, wierzchem lub pieszo, należy mu przyznać

koszty przejazdu, jakieby mu się należały w myśl

przepis,ó w niniejszego rozporządzenia.

§ 5. Strawne należy przyznawać W -wysokości

od 1 zł - 2 zł za każdy dzień, jeśli zaś świadek musiał przenocować w miejscu przesłuchania, w wysokości podwójnej.

§ 6. Funkcjonarjuszom państwowym w czynnej służbie (art. 1 i art. 102 ustawy z dnia 9 paździer­

nika 1923 r. - Dz. U. R. P. Nr. 116, poz. 924) oraz

poz.ostającym w ,c zynnej służbie sędziom, prokuratorom i wojskowym należy przyznawać koszty podróty

i diety dzienne według norm ustanowionych dla podróży służbowych, jeżeli okoliczności, o któryc,h zeznawać mają, pozostają w związku z wykonywaniem .

ich urzędu lub służby.

.

Jeśli według niniejszego paragrafu osobom, wymienionym w ustępie pierwszym, wezwanym w charakterze świadków, nie należą się koszta podróży

i diety dzienne według norm ustanowionych dla podróży służbowych, przyznaje się im wynagrodzenie

na ogólnych zasadach.

§ 7. Jeżeli świadek po wezwaniu go z pewnej

miejscowości zmieni miejsce zamieszkania, nalety

mu przyznać należności nie wYższe niż obliczone ze

względu na miejscowość wskazaną w wezwaniu.

§ 8. Jeżeli ta sama ' osoba będzie przesłucha­

na w charakterze świadka w kilku sprawach karnych tego samego dnia, natenczas przyznaje się jej'

należności tylko raz oraz rozdziela je pomiędzy .

wszystkie te sprawy r,ó wnomiernie (art. 557 k. p. k.).

Dziennik Ustaw. Poz. 349.

Nr. 39.

Świadkowie, żyjący z zarobku dziennego,

wynagrodz.enie za stracony wskutek stawiennictwa zarobek (art. 568 k. p. k., § 11 niniejszego rozporządzenia).

§ 9.

otrzymują

§ 10. Przez osoby, żyjące z zarobku dziennego (§ 9) należy rozumieć tych, którzy pobierają pła­

cę za każdy dzień pracy (zarobnicy dzienni i t. p.),

natomiast nie należą do wspomnianych osób ci, którzy środki utrzymania czerpią z całości dochodów

wykonywanego zawodu.

§ 11. Wynagrodzenie za utracony zarobek

dzienny przyznaje się według następującej taksy

a) dla pracowników fizycznych - do 3 zł;

b} dla pracown.ików umysłowych - do 5 zł.

§ 12. Świadkowie, którzy stawili się bez wezwania sądowego, nie otrzymują wynagrodzenia.

§ 13. Świadkom . służy prawo do należoc' ści

także wtedy, jeśli na wezwanie sądu stawili się, lecz

nie zostali przesłuchani.

Jeśli świadek nieprawnie odmawia zło­

żenia zeznań lub przysięgi, nie ma prawa żądać przyznania mu należności.

§ 14.

§ 15. Jeżeli świadek ze względu na swój wiek,

chorobę lub cieles· ną ułomność może stawić się w są­

dzie tylko w towarzystwie drugiej osoby, należy przyznać należność w myśl niniejszego rozdziału tak

świadkowi, jak towarzyszącej osobie.

Jeżeli w wypadku, określonym w ustępie powyższym świadek stawi się z miejsca zamieszkania

odległego od sądu mniej, niż o 15 kilometrów (§ l),

ma zastosowanie przepis § 8 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 25 czerwca 1929 r. o należnościach za konwojowanie os·óh i rzeczy oraz za

przechowanie rzeczy (Dz. U. R. P. Nr. 47, poz. 390).

Ro z d l i a ł

II.

O należnościach biegłych i tłumaczów.

8 16.

Biegli i tłumacze, prócz wynagrodzenia

za pracę, otrzymują pokrycie wydatków, niezbędnych

do jej wykonania (art. 569 § 1 k. p. k.).

Sąd może zażądać należytego wykazania poniesionych wydatków.

Jeżeli w czynno.ści urzędowej bierze udział ki}ku biegłych (tłumacz6w), pokrycie przewidziane

w ustępie pierwszym następuje w stosunku do poniesionych przez każdego biegłego (tłumacza) wydatków.

§ 17. Biegłemu i tłumaczowi, zamieszkałemu

poza siedzibą sądu, należy się strawne i zwrot nieZ'będnych kosztów przejazdu (art. 569 § 3 k. p. k.).

§ 18. Strawne przyznaje si,ę biegłemu i tłuma­

czowi w wysokości od 1 zł - 5 zł za każdy dzień,

jeśli zaś musiał przenocować w miejscu spełnienia

czynności, w wysokości od 2 zł - 10 zł.

Niezbędne koszty przejazdu biegłego lub tłu­

macza przyznaje się według § 3, jeśli jednak brak

środka' maso.wego transportu, w wysokości rzeczywi. stego wydatku na przejazd pojazdem konnym lwb mechanicznym,nieprzewyższają.ce:j 'zwykłych cen miejIC.owyoo. ,

§ 19. O ile § 18 nie stan:owi inac.zej, do przyznania strawnego i zwrotu kosztów przejazdu mają

zastosowanie postanowienia dotyczące należności

świadków (§§ 1 - 8) z temi zmianami, iż ograniczenie co do odle.głości, zawarte w § 1 ust. 1 nie ma zastosowania, a przepis § 8 ma zastosowanie tylko do

koszt.ów przejazdu i strawnego.

§ 20. Za czynności wchodzące w zakres spedanego biegłego (badania, orzeczenia) należy przyznawać wynagrodzenie w wysokości od

5 zł - 60 zł.

cjalności

§ 21. W wypadkach wyjątkowych można przekroczyć granice taksy, określone w § 20, po zasiąg­

nięciu w miarę potrzeby,a w każdym razie gdyby

zdaniem sądu należało przyznać wyna,g rodzenie po ~

wyżej 100 zł, opinji fachowych urzędów lub instytucyj co do sto.sowności wyższego wyna.g rodzenia.

Odpis postanowienia, przyznająoego wyższe wynagrodzenie, sąd komunikuje kierownikowi sądu, sąd

powiatowy (grodzki) - prezesowi sądu okręgowego.

§ 22. W razie nieprzesłuchania wezwanego

biegłego lub tłumacza należy mu się wynagrodzenie

za stracony czas i zarobek w wysokości od 1 zł 2 z.ł za każdą zaczętą ,godzinę, łącznie jednak najwyżej 10 zł.

§ 23. Wysokość wynagrodzenia biegłych oznacza się z uwzględnieniem wymaganych od biegłego

kwaHfikacyj,czaw i trudu, koniecznego do wykonania pracy.

§ 24. Biegły (tłumacz), który niesłusllnie odmawia zeznań lub spełnienia c.zynności, będących jeg·o obowiązkiem, albo też odmawia złożenia przysię­

gi, nie ma prawa do należności.

§ 25. Biegły (tłumacz) nie ma prawa do wynagrodzenia za czynności, które przedsięwziął bez polecenia są.du.

§ 26.

Przepis § 12 ma zastos·ow.a niedo bie~­

łych (tłumaczów).

§ 27. Z biegłymi sądowymi i tłumaczami przysięgłymi (art. 268 prawa o ustroju sądów powszechnych) może być zawarty układ CIO do ryc.załtowej

opłaty za czynności.

Ryczałto.we opłaty powinny

być obliczone podług przeciętnej liczby podań i opinij

(tłumaczeń) wchodzących w zakres określonej spec1alności, a dokonanych w danym okręgu w ciągu

ostatnich dwóch lat. . Opust ze strony biegłego (tłumacza) nie może wynosić mn.iej niż 10 %.

.

Układ z biegłymi (tłumaczami) zawiera prezes

sądu apelacyjnego. Prezes sądu apelacyjnego może

poruczyć zawarcie układu prezesowi sądu okrę,gowe­

go lub nac.z elnikowi sądu powiatowego (grodzkiego).

§ 28. Funkcjonarjusz państwowy, ustanowiony

W tymże charakterze do wykonywania czynności

biegłego, ma prawo tylko do zwrotu wydatków, nieZ'będnych do spełnienia pracy (§ 16), oraz do zwrotu

kosztów przejazdu i diet w myśl przepisów dotyc~zą­

cych podl'Óży słuzbowych .

§ 29; Jeżeli funkcjonarjusz państwowy jest

1J5tanowiony do wykonywaniat:zynności biegłego

,

I

•

-';,

r

Dziennik Ustaw. Poz. 349.

Nr. 39.

(§ 28) lub też jeśli biegły (tłumacz) pobiera ryczałtO'-­ leżność w myśl niniejszego rozporządzenia, spełnia

we wynagrodzenie (§ 27), dO' kosztów postępowania ' czynność na żądanie innej władzy lub w je,j zastęp­

karnego wlicza się takie należności, jakie należałoby stwie, natenczas winna - przesyłając właściwej wła­

przyznać biegłemu (tłumac.zO'wi) w myśl ogólnyc:h podzy zeznanie świadka lub biegłego (tłumacza) - zaznaczyć przyznaną należność.

stanowień niniejszego rozporządzenia lub wmyśl

szczególnych przepisów (§ 30 ust. 1).

.

§ 36. Jeżeli władza wojskowa lub policja pań­

§ 30. Jeżeli dla O'znaczenia wynagrodzenia - stwowa zawiadomi sąd, zanim ten wypłaci świadko­

pewnych kategoryj biegłych istnieją szczegó,lne prze- wi wynagrodzenie, iż wojskowy lub funkcjonarjusz

pisy, nale,ży wspomnianym biegłym przyznawać opła­ policyjny wezwany na świadka otrzymał od swej wła­

dzy zaliczkę na w'ynagrodzenie, natenczas potrąca się

ty w myśl tych przepisów.

Paragraf 28 ma do tych biegłych zastosO'wanie. tę z. aliczkę z przyznanego świadkowi wynagrodzenia

i przekazuje ją władzy właściwej.

§ 31. Opłaty za czynności tłumaczów przysięg­

łych regulują szczególne przepisy. Przepisy te mają

R o z d z i a ł IV.

również zastosowanie do tłumaczów innych, dokonyPostanowienia końcowe.

wających przekładu na zlecenie urzędowe lub wzywanych do udziału w czynności urzędowej, w szcze§ 37. Siedzibą sądu w rozumieniu niniejszego

gó1no'ści do tłumaczów powoływanych w celu pororozporządzenia jest miejsce dokonywania czynności

zumienia się z głuchymi lub niemymi.

Obok przepisów, wymienionych w ustępie sądowej.

pierwszym, mają do tłumaczów zastosowanie prze§ 38. Przepisy niniejszego rozporządzenia mapisy niniejsze,go rozporządz,enia, o ile ich dotyczą.

ją zastosowanie: a) w postępowaniu przed sądem

i sędzią śledczym (rozprawa, śledztwo, czynności są­

Rozdział lU.

dowe w toku dochodzeń); b) mają odpowiednie zaś

zastosowanie

przy czynnościach mających moc czynO przyznawaniu należności świadków, biegłych

ności sądowych, a dokonywanych w dochodzeniach

i tłumaczów.

przez prokuratora (art. 254 k. p. k. i art. 20 przep.

§ 32. Świadkowie, biegli i tłumacze powinni wprow. k. p. k.).

W wypadku wskazanym pod a) należności,

zażądać wynagrodzenia niezwłocznie po wykonaniu

swego obowiązku, a jeżeli byli wezwani na rozpra- przewidziane w niniejszem rozporządzeniu, przyznaje sąd lub sędzia śledczy, a wypłaca się je z funduwę, to najpóźniej nazajutrz po jej z.amknięciu.

Osoby, które nie zgłosiły żądania w terminie sz,ó w właściwego sądu (sędziego śledczego).

W wypadku wskazanym pod b) należności przypowyższym, tracą prawo dD wynagrodzenia, o czem

znaje prokurator, a wypłaca się je z funduszów sądu

na,leży je uprzedzić (art. 570 k. p. k.).

(wydziału), przy którym prokurator jest czynny, je§ 33. Sekretarze prowadzący rachunek kosz- żeli zaś prokurator pełni stałą służbę poza siedzibą

t.ów postępowania lub sekretarz wyznaczony przez sądu okręgowego (wydziału) - z funduszów najbHż·

kierDwnika sądu przyjmuje Dd świadków, biegłych szego sądu powiatowego (grodz,kiego).

i tłumaczów żądanie wypłacenia należności i przed§ 39. Postanowienia §§ 33 - 38 mają odpostawia sądowi projekt postanowienia CD do należności

wiednie zastosowanie do przyznawania nale·żności z.a

świadków bez osobnego polecenia, co do należności

konwojowanie osób i rzeczy oraz za przechowanie

zaś biegłych i tłumaczów w razie otrzymania polerzeczy w myśl rozporządzenia Ministra Sprawiedlicenia.

§ 34. Przy stosowaniu taryfy należy w zasa- wości z dnia 25 czerwca 1929 r. (Dz. U. R. P. Nr. 47,

dzie wymierzać należność według kwot najniższych. poz. 390).

Postanowienie o przyznanej nale,żności oznaj§ 40. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w ży­

mia się ustnie, udzielając - na żądanie - postano- cie si,ó dmego dnia po dniu ogłoszenia.

wienie do przejrzenia; należność wypłaca się wedle

Równocz. eśnie uchyla się rozporządzenie z dnia

możności zaraZi w razie niemożności natychmiasto10 listopada 1929 r. o należnościach świadków, biegwej wypłaty, przesyła się należność bez niepotrz,e b- łych i tłumaczów w ~prawach karnych (Dz. U. R. P.

nej zwłoki i bez obciążania świadka (biegłego, tłuma­ Nr. 77, poz. 580).

cza)~opłatą pocztową.

Minister Sprawiedliwości: St. Car

§ 35. Przyznane na.leżności należy uwidocznić­

Kierownik Ministerstwa Skarbu: l~nacy Matuszewski

W aktach sprawy.

Jeżeli władza, przyznająca na-

Warszawa. Drukarnia Państwowa.

Tłoczono I

polecenia Ministra Sprawiedliwości.

Konto czekowe Pocztowej Kasy Oszczędności .N!! 30130.

51121

P

Cena 40 gr.

OD ADMINISTRACJI: Prenumerata Dz. U. R. P. wynosi 8 zł. kwartalnie. Urzęd, I Instytucje palistwow. opłacaj"

6 zl. Prenumerata winna być opłacana najpóźniej na 2 tygodnie przed rozpoczęciem każdego kwartału.

Reklamacje z powodu nieotrzymania poszczególnych numerów Dz. U. R. P. naldy wnosić do właściwych urzędów

pocztowych niezw.locznie po otrzymania na.tępnego kolejnefo numeru.

Dziennik Ustaw. Poz. 348 i 349.

Nr. 39.

Rozdział

348.

I.

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SKARBU

O należnościach świadków.

z dnia 26 kwietnia 1930r.