Rozporządzenie Ministra Skarbu z dnia 26 kwietnia 1930 r. w sprawie nabywania soli do wyrobu bekonów i szynek na wywóz zagranicę.

§ 1. Świadkowie, zamieszkali poza siedzibą

s·ądu,jeżeli odległość ich miejsca zamieszkania od

w sprawie nabywania soli do wyrobu bekonów i szynek na wywóz zagranicę.

sądu wynosi najmniej 15 kilometrów, otrzymują zwrot

niezbędnych

kosztów przejazdu oraz strawne

Na podstawie § 4 ustęp 2 punkt a) i § 22 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 30

grudnia 1924 r. o wprowadzeniu jednolitego monopolu sprzedaży soli na obsz.a rze całej Rzeczypospolitej

Polskiej (Dz. U. R. P. Nr. 117; poz. 1043) zarządzam

co następuje: .

(art. 567 k. p. k.).

Ograniczenie co do odległości, zawarte w ustę­

pie pierwszym, nie ma zastosowania do funkcjonarjusz,ów państwowych, osób wojskowych i duchownych

(art. 573 lit. e) k. p. k.).

§ 1. Wytwórnie bekonów mogą nabywać potrzebną dla produkcji sól hurtowo po każdorazowo

obowiązującej cenie hurtowe,j przy sprzedaży z hur-

§ 2. Zwrot niezbędnych kosztów przejazdu

obejmuje koszty podróży z miejscowości zamieszkania do siedziby sądu oraz koszty podróży powrotnej.

§ 3. Na ZW1rot niezbędnych kosztów pr~ejazdu

towni solnych.

składa się

§ 2. Przy wywozie zagranIcę bekonów i szynek ,podlega zwrotowi wytwórcy różnica pomiędzy

ceną hurtową soli na rynku wewnętrznym, a ceną

soli eksportowej w wysokości 14 zł od 100 kg soli

zużytej do tych wyrobów.

a) zwrot kosztów przejazdu środkiem masowe,go transportu (koleje, tramwa,ie, omnibusy

i t. d.) - na kolejach klasą trzecią pocią­

giem osobowym, pozatem klasą najniższą;

b) zwrot kosztów przejazdu, o ile brak środka

masowego transportu, w wysokości 10 gr.

za każdy zaczęty kilometr.

Jeżeli kilku świadków korzystało lu:b mogło

skorzystać z jednego pojazdu, należy przyznać każ­

demu świadkowi cz·ęŚć kosztów na nie,g oprzypada';

§' 3. Ilość soli zuZytej do wyrobu ,b ekonów

i szynek przyjmuje się w wysokości 10% (dziesięć od

stal wagi wyprodukowanego i wywiezionego towaru.

Wagę bekonów lub szynek należy rozumieć

wraz z wagą bezpo,średniego opakowania.

Zwrot różnicy ceny będzie przyznawany tylko

od takich ilości wyrobów, które zawierają co najmniej 100 kg soli.

Wytwórca pragnący otrzymać zwrot róterminie 3-miesięcznym po wywiezieniu bekonów i szynek złożyć

do Biura Sprzedaży Soli w Warszawie podanie

z oznaczeniem: a) wagi wyrobów, b) ogólnej ilości

zawartej w wyrobach soli (§ 3} , od której ma być

zwrócona różnica ceny ic) dołączyć dokumenty

stwierdzające wywóz danej przesyłki zagranicę (zaświadczenie urzędu celnego o wyjściu towaru za-

§ 4.

żnicy ceny soli, winien najpóźniej w

granicę).

§ 5. Biuro Sprzedaży Soli po sprawdzeniu dokumentów zwraca wytwórcy przypadającą różnicę

ceny soli.

§ 6. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w tycie z dni.em 1 czerwca 1930 r.

Kierownik Ministerstwa Skarbu: Ignacy Matuszewski

349.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI

z dnia 16 maja 1930 r.

wydane w porozuJ\tieniu z Ministrem Skarbu o należnościach świadków, biegłych i tłumaczów w spra-

wach karnych.

Na podstawie art. 573 lit. d) i e) kodeksu postępowania karnego z dnia 19 marca 1928 r. (Dz. U.

R. P. Nr. 33, poz. 313) zarządz.a się co następuje

jących.

§ 4. Jeżeli zachodzą warunki przyzna,rua kosztów przejazdu, świadek zaś odbył drogę swoim poj.a zdem, wierzchem lub pieszo, należy mu przyznać

koszty przejazdu, jakieby mu się należały w myśl

przepis,ó w niniejszego rozporządzenia.

§ 5. Strawne należy przyznawać W -wysokości

od 1 zł - 2 zł za każdy dzień, jeśli zaś świadek musiał przenocować w miejscu przesłuchania, w wysokości podwójnej.

§ 6. Funkcjonarjuszom państwowym w czynnej służbie (art. 1 i art. 102 ustawy z dnia 9 paździer­

nika 1923 r. - Dz. U. R. P. Nr. 116, poz. 924) oraz

poz.ostającym w ,c zynnej służbie sędziom, prokuratorom i wojskowym należy przyznawać koszty podróty

i diety dzienne według norm ustanowionych dla podróży służbowych, jeżeli okoliczności, o któryc,h zeznawać mają, pozostają w związku z wykonywaniem .

ich urzędu lub służby.

.

Jeśli według niniejszego paragrafu osobom, wymienionym w ustępie pierwszym, wezwanym w charakterze świadków, nie należą się koszta podróży

i diety dzienne według norm ustanowionych dla podróży służbowych, przyznaje się im wynagrodzenie

na ogólnych zasadach.

§ 7. Jeżeli świadek po wezwaniu go z pewnej

miejscowości zmieni miejsce zamieszkania, nalety

mu przyznać należności nie wYższe niż obliczone ze

względu na miejscowość wskazaną w wezwaniu.

§ 8. Jeżeli ta sama ' osoba będzie przesłucha­

na w charakterze świadka w kilku sprawach karnych tego samego dnia, natenczas przyznaje się jej'

należności tylko raz oraz rozdziela je pomiędzy .

wszystkie te sprawy r,ó wnomiernie (art. 557 k. p. k.).

Dziennik Ustaw. Poz. 348 i 349.

Nr. 39.

Rozdział

348.

I.

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SKARBU

O należnościach świadków.

z dnia 26 kwietnia 1930r.