Ustawa z dnia 25 lutego 1930 r. w sprawie zmian postanowień ustawy z dnia 1 sierpnia 1919 r. o załatwianiu zatargów zbiorowych pomiędzy pracodawcami a pracownikami rolnymi.

Art. 19 ustawy z dnia 1 sierpnia 1919 r. o załatwianiu zatargów zbiorowych pomiędzy

pracodawcami a pracownikami rolnymi (Dz. P. P. P. Nr. 65, poz. 394) otrzymuje brzmienie

następujące

„

Na żądanie jednej ze stron inspektor pracy przekazuje do rozpatrzenia komisji rozjemczej

indywidualne spory cywilne, wynikłe między stronami w czasie trwania, oraz po zerwaniu

lub ustaniu stosunku pracy, na tle niedotrzymania ugody (umowy zbiorowej) (art. 3),

lub niewykonania orzeczenia komisji rozjemczej (art. 9 i 18) o wynagrodzenie za pracę,

o świadczenia i roszczenia o odszkodowanie z powodu zerwania umowy o pracę, o świadczenia

z tytułu wysługi lat oraz o rozwiązanie umowy o pracę z powodu niewykonania przez

którąkolwiek ze

stron postanowień ugody (umowy zbiorowej) lub orzeczenia.

Zgoda drugiej strony na poddanie sporu rozważaniu komisji rozjemczej nie jest w tym

wypadku wymagana. Niestawienie się którejkolwiek ze stron bez dostatecznych powodów

nie wstrzymuje biegu sprawy. Spory powyższe nie podlegają rozpatrzeniu sądowemu.

”

Postanowienia art, 19 ustawy z dnia 1 sierpnia 1919 r. (Dz. P. P. P. Nr. 65, poz.

394) w brzmieniu niniejszej ustawy w zakresie właściwości rzeczowej stosują się odpowiednio

do komisyj rozjemczych, powołanych z mocy art. 4 ustawy z dnia 18 lipca 1924 r. (Dz.

U. R. P. Nr. 71, poz. 686) do rozpatrywania sporów na tle niewykonania orzeczenia

nadzwyczajnej komisji rozjemczej do załatwiania zatargów zbiorowych pomiędzy pracodawcami

a pracownikami rolnymi, a z mocy art. 4 ustawy z dnia 16 maja 1922 r. (Dz. U. R. P.

Nr. 39, poz. 324) do rozpatrywania sporów na tle niewykonania orzeczeń nadzwyczajnej

komisji rozjemczej do załatwiania zatargów zbiorowych pomiędzy właścicielami nieruchomości

a dozorcami domowymi.

Spory o roszczenia, wymienione w art. 19 ustawy z dnia 1 sierpnia 1919 r. w brzmieniu

niniejszej ustawy i w art. 2 niniejszej ustawy, wszczęte przed sądami, a nie zakończone

w dniu ogłoszenia niniejszej ustawy w I instancji, winny być na żądanie jednej ze

stron przekazane właściwej komisji rozjemczej, przewidzianej w art. 9 i 10 ustawy

z dnia 1 sierpnia 1919 r. (Dz. P. P. P. Nr. 65, poz. 394), w art. 4 ustawy z dnia

18 lipca 1924 r. (Dz. U. R. P. Nr. 71, poz. 686) i w art. 4 ustawy z dnia 16 maja

1922 r. (Dz. U. R. P. Nr. 39, poz. 324).

Upoważnia się Ministra Pracy i Opieki Społecznej do wydania w porozumieniu z Ministrem

Sprawiedliwości w drodze obwieszczenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 1 sierpnia

1919 r. o załatwianiu zatargów zbiorowych pomiędzy pracodawcami a pracownikami rolnymi

(Dz. P. P, P. Nr. 65, poz. 394) z uwzględnieniem zmian, wprowadzonych późniejszemi

ustawami oraz ustawą niniejszą.

Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Pracy i Opieki Społecznej w porozumieniu

z Ministrem Sprawiedliwości.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.