Ustawa skarbowa z dnia 29 marca 1930 r. na okres od 1 kwietnia 1930 r. do 31 marca 1931 r.

Załączonym budżetem administracji na okres od 1 kwietnia 1930 do 31 marca 1931 (rok

budżetowy 1930/31) upoważnia się Rząd do czynienia wydatków zwyczajnych do kwoty 2.750.596.801

zł, wydatków nadzwyczajnych do kwoty 171.378.936 zł, łącznie zatem do sumy 2.921.975.737

zł.

Załączonem do budżetu na rok 1930/31 ogólnem zestawieniem planów finansowo - gospodarczych

przedsiębiorstw, niewydzielonych z administracji państwowej, oraz wpłat do Skarbu

i dopłat ze Skarbu Państwa do przedsiębiorstw, z tejże administracji wydzielonych,

ustala się

a)

dla przedsiębiorstw państwowych

rozchody zwyczajne w kwocie 1.841.240.898 zł,

rozchody nadzwyczajne w kwocie 271.077.952 zł;

b)

dla monopolów państwowych

rozchody zwyczajne w kwocie 722.639.998 zł,

rozchody nadzwyczajne w kwocie 22.000.000 zł.

Na pokrycie rozchodów zwyczajnych i nadzwyczajnych przedsiębiorstw i monopolów państwowych

służą wpływy zwyczajne i nadzwyczajne tychże przedsiębiorstw i monopolów.

Jako pokrycie ustalonych w art. 1 wydatków administracji w kwocie 2.921.975.737 zł,

oraz dopłat do niektórych przedsiębiorstw państwowych, niepokrytych wpływami tychże

przedsiębiorstw, w kwocie 18.946.124 zł, w łącznej zatem kwocie 2.940.921.861 zł służą

a)

dochody administracji w kwocie 1.901.418.584 zł,

b)

wpłaty przedsiębiorstw państwowych w kwocie 180.436.984 zł,

c)

wpłaty monopolów państwowych w kwocie 956.881.000 zł,

łącznie zatem dochody w kwocie 3.038.736.568 zł.

W częściach budżetu od 1 do 18 w paragrafach, obejmujących wydatki osobowe, preliminuje

się kredyty, przeznaczone na wypłatę w roku budżetowym 1930/31 funkcjonariuszom państwowym,

jak również osobom, otrzymującym zaopatrzenie emerytalne, wdowie lub sieroce, dodatków

miesięcznych do uposażenia, względnie zaopatrzenia, w wysokości, określonej w ustępie

1 art. 5 ustawy skarbowej z dnia 22 czerwca 1928 roku (Dz. U. R. P. Nr 67, poz. 622).

Z nadwyżki budżetowej, przewidzianej w art. 3 w sumie 97.814.707 zł, przeznacza się

A)

kwotę 25.000.000 zł na dotację dla Państwowego Banku Rolnego celem uruchomienia co

najmniej w tej wysokości ulgowego kredytu krótkoterminowego dla drobnych rolników,

zwrotnego w ciągu 1 - 3 lat,

B)

kwotę 65.000.000 zł na wypłatę reszty zaległego za rok 1928 dodatku mieszkaniowego

a)

funkcjonariuszom państwowym, sędziom i prokuratorom, jak również osobom, otrzymującym

zaopatrzenie emerytalne, wdowie lub sieroce,

b)

pracownikom przedsiębiorstw i monopolów państwowych w drodze podwyższenia wydatków

zwyczajnych tych przedsiębiorstw;

c)

1)

nieetatowym pracownikom kolejowym, stałym, dziennie płatnym, objętym art. 102, 103

i 116 ustawy z dnia 9 października 1923 r. o uposażeniu funkcjonarjuszów państwowych

i wojska (Dz. U. R. P. Nr 116, poz. 924);

2)

pracownikom dziennie płatnym, pobierającym uposażenie według grup uposażenia pracowników

państwowych, tudzież pracownikom kontraktowym;

3)

emerytom, uprawnionym do pobierania zaopatrzenia emerytalnego na podstawie rozporządzenia

Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 30 września 1926 r. (Dz. U. R. P. Nr 94, poz. 551)

- wzamian za dodatek mieszkaniowy, jednorazowego zasiłku w wysokości 40% ich miesięcznego

wynagrodzenia lub zaopatrzenia.

Przy wypłacie powyższych dodatków mieszkaniowych, względnie zasiłków, mają analogiczne

zastosowanie postanowienia rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 17 sierpnia

1927 r. (Dz. U. R. P. Nr 73, poz. 632), z dnia 13 września 1927 r. (Dz. U. R. P. Nr

81, poz. 699). z dnia 26 listopada 1927 r. (Dz. U. R. P. Nr 104, poz. 902) i z dnia

17 grudnia 1927 r. (Dz. U. R. P. Nr 112, poz. 948).

Powyższe kwoty mają być wypłacane stopniowo w miarę wpływu nadwyżki budżetowej.

W miarę wypłaty dodatku, względnie zasiłku, wymienionych w punkcie B), funkcjonarjuszom

przedsiębiorstw i monopolów państwowych oraz emerytom, otrzymującym zaopatrzenie z

funduszów tychże przedsiębiorstw i monopolów - zmniejsza się o odnośne kwoty, przewidziana

w art. 3, wpłata tych przedsiębiorstw i monopolów państwowych do Skarbu Państwa, względnie

zwiększa się przewidziana w tymże artykule dopłata Skarbu Państwa do niektórych przedsiębiorstw

państwowych.

Wszelkie wynagrodzenia dodatkowe, pobierane przez funkcjonarjuszów państwowych i przedsiębiorstw

państwowych, jak remuneracje, specjalne dodatki, z wyjątkiem przewidzianych załączonym

budżetem dodatków reprezentacyjnych, oraz dodatków, których wysokość określa ustawa,

wynagrodzenia za nadzór i udział we władzach różnych instytucyj i t. d., nie mogą

łącznie wynosić więcej, niż wysokość uposażenia zainteresowanego pracownika, określona

przez ogólne ustawy lub umowę, zawartą z pracownikiem kontraktowym.

Wszystkie wydatki państwowe mogą być uskuteczniane tylko na cele, wymienione w rubrykach

budżetu państwowego, i w granicach kredytów, w tych rubrykach ustalonych, przy uwzględnieniu

postanowień art. 4.

Wszelkie kredyty, preliminowane w budżecie na rok 1930/31, będą otwierane miesięcznie

przez Ministra Skarbu, który ma prawo kredyty, preliminowane w paragrafach, otwierać

pozycjami i w tych wypadkach przenosić kredyty z pozycji na pozycję w obrębie paragrafu.

Przepis o miesięcznem ustalaniu wysokości kredytów nie dotyczy części 2-a, 2-b i 3

budżetu.

Uposażenie funkcjonarjuszów państwowych i osób wojskowych, pełniących służbę zagranicą,

ustala w granicach preliminarza budżetowego części 5 Minister Spraw Zagranicznych

w porozumieniu z Ministrem Skarbu. Wykaz szczegółowy tych uposażeń według poszczególnych

stanowisk w polskich urzędach zagranicznych jest załącznikiem do preliminarza budżetowego

i stanowi prawną ich podstawę.

Otwieranie kredytów, nieobjętych budżetem, ani też upoważnieniami, zawartemi w art.

4, może nastąpić tylko na wniosek Ministra Skarbu, uchwalony uprzednio w drodze ustawodawczej,

pod warunkiem, ze równocześnie zostaną uzyskane nowe, wystarczające źródła pokrycia.

Przed uchwaleniem takiego wniosku wolno robić wydatki na cele, nieprzewidziane w budżecie,

albo też na cele przewidziane, ale w granicach wyższych, niż je budżet określa, względnie

niż na to pozwala art. 7, tylko w czasie, gdy sesja Sejmu jest zamknięta, względnie,

gdy Sejm jest rozwiązany, a przytem nastąpiła klęska żywiołowa lub inny wypadek nagły

tego rodzaju, że odroczenie wydatków z nim związanych na czas, potrzebny do zwołania

nadzwyczajnej sesji sejmowej, lub w razie rozwiązania Sejmu - na czas do zebrania

się nowego Sejmu mogłoby przynieść niepowetowaną szkodę Państwu.

Wydatek taki musi się opierać na uchwale Rady Ministrów, która jest obowiązana w terminie

tygodniowym ogłosić tę uchwałę w „Monitorze Polskim”, przesłać do wiadomości Najwyższej

Izby Kontroli, a jednocześnie przedłożyć Sejmowi wniosek w sprawie kredytów dodatkowych.

Za ścisłe przestrzeganie przepisów, zawartych w art. 5 i 6, są Ministrowie osobiście

odpowiedzialni.

Minister Skarbu ma prawo na wniosek właściwej władzy naczelnej w razie potrzeby

1)

przenosić kredyty między paragrafami, obejmującemi wydatki rzeczowo - administracyjne,

w obrębie każdego działu poszczególnych części budżetu zwyczajnego administracji,

względnie w obrębie każdego działu planów finansowo-gospodarczych przedsiębiorstw

i monopolów państwowych. O powyższych przeniesieniach zawiadamia Minister Skarbu natychmiast

Najwyższą Izbę Kontroli;

2)

zwiększać wydatki zwyczajne, przewidziane w planach finansowo - gospodarczych przedsiębiorstw

i monopolów państwowych, z wyjątkiem wydatków osobowych, stałemi etatami przewidzianych,

o ile zmiany te nie spowodują zmniejszenia wpłaty do Skarbu Państwa lub zwiększenia

dopłaty na rzecz danego przedsiębiorstwa lub monopolu państwowego;

3)

przenosić kredyty ze wszystkich paragrafów części 6 na paragraf 17 działu 9 budżetu

zwyczajnego „Rezerwa zaopatrzenia”;

4)

w planie finansowo-gospodarczym „Funduszu obrotowego reformy rolnej”, stanowiącym

załącznik do paragrafu 18, działu 5, części 16 budżetu wydatków nadzwyczajnych, Minister

Skarbu ma prawo zwiększać wydatki, przewidziane w tym planie, jak również ustalać

nowe wydatki, w planie tym nieprzewidziane, o ile zmiany te nie spowodują powiększenia

dotacji ze Skarbu Państwa na rzecz wymienionego funduszu;

5)

Minister Skarbu ma prawo, w miarę uzyskania pokrycia z nowych lub zwiększenia się

wpływów z istniejących źródeł dochodowych, zwiększać o sumę najwyżej 10.000.000 zł

wydatki, przewidziane w części 20, paragrafy 1 i 2, dział 1 i 2 budżetu zwyczajnego

na przedterminową spłatę długów państwowych.

Prawa, przyznane Ministrowi Skarbu w punkcie 1, ustępu 1 niniejszego artykułu, przysługują

odnośnie do części 2-a i 2-b Marszałkom Sejmu i Senatu z tą zmianą, że Marszałkowie

Sejmu i Senatu mają prawo przenosić kredyty z paragrafów i na paragrafy, obejmujące

wydatki osobowe. To samo prawo odnośnie do części 3 budżetu przysługuje Prezesowi

Najwyższej Izby Kontroli.

Przeniesienia kredytów nie mogą być dokonywane na

§ 11,

dz. 1, cz. 4,

§ 10

„ 5 „ 5,

§ 12

„ 5 „ 5,

§ 12

„ 9 „ 6,

§ 10

„ 1 „ 7,

§ 10

„ 1 „ 8.

Kredyty, przewidziane w załączonym budżecie, ważne są do dnia 31 marca 1931 r. Po

tem dniu mogą być kredyty na cele budowlane i na rezerwę zaopatrzenia (część 6, dz.

9, § 17 budżetu zwyczajnego) zużyte w ciągu okresu, nieprzekraczającego trzech miesięcy,

pod warunkami, które ustali Minister Skarbu.

Fundusze propagandowy i reprezentacyjny w części 5 budżetu podlegają zwykłej kontroli

Najwyższej Izby Kontroli.

Upoważnia się Ministra Skarbu do udzielania związkom samorządu terytorialnego i gospodarczego

z zapasów kasowych pożyczek na termin nie dłuższy, niż 12 miesięcy, i do wysokości,

nieprzekraczającej 20%rocznej sumy podatków, pobieranych przez kasy skarbowe na rzecz

związków samorządowych, jako całości.

Upoważnia się Ministra Skarbu do udzielenia z zapasów kasowych Skarbu Państwa - o

ile płynne zapasy przewyższają 200.000.000 zł kredytów krótkoterminowych w wysokości

100.000.000 zł na cele podniesienia produkcji drobnego rolnictwa.

Upoważnia się Ministra Skarbu do pobierania w okresie od 1 kwietnia 1930 do 31 marca

1931 nadzwyczajnego dodatku w wysokości 10%do uiszczanych w tym okresie podatków bezpośrednich,

podatków pośrednich, opłat stemplowych, podatku spadkowego i od darowizn, jako też

do wpłacanych, względnie przymusowo ściąganych, zaległości wyżej wymienionych danin.

Powyższy dodatek nie będzie pobierany od podatku dochodowego od uposażeń służbowych

(dział II ustawy o państwowym podatku dochodowym Dz. U. R. P. z r. 1925 Nr 58, poz.

411), podatku od lokali i placów niezabudowanych, podatku majątkowego, daniny lasowej,

opłat stemplowych, przewidzianych w art. 102 ustawy z dnia 1 lipca 1926 r. o opłatach

stemplowych (Dz. U. R. P. Nr 98, poz. 570), opłat celnych, jak również do dodatków

samorządowych.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem otoczenia z mocą obowiązującą od dnia 1 kwietnia

1920 r.

Na czas trwania niniejszej ustawy zawiesza się działanie przepisu o upoważnieniu Prezesa

Najwyższej Izby Kontroli do przenoszenia kredytów w obrębie całej części 3 budżetu

(ustęp 3 art. 29 ustawy z dnia 3 czerwca 1921 r. o Kontroli Państwowej, Dz. U. R.

P. Nr 51, poz. 314).

Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Skarbu.