Ustawa z dnia 12 lutego 1930 r. o ujednostajnieniu terminów płatności państwowego podatku gruntowego i składek za przymusowe ubezpieczenie budowli od ognia w Powszechnym Zakładzie Ubezpieczeń Wzajemnych.

Art. 8 ustawy z dnia 15 czerwca 1923 r. w przedmiocie wyrównania podatków gruntowych

tudzież niektórych podatków budynkowych (Dz. U. R. P. Nr 65, poz. 505) w brzmieniu,

nadanem przez art. 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 stycznia

1927 r. o zmianie terminu płatności pierwszej półrocznej raty podatku gruntowego (Dz.

U. R. P. Nr 7, poz. 40), otrzymuje następujące brzmienie

„

Podatki gruntowe (art. 1) wraz z oddzielnym dodatkiem (art. 2) mają być płacone w

dwóch równych ratach półrocznych: w ciągu miesiąca kwietnia tudzież w czasie pomiędzy

15 października a 15 listopada

”

.

Punki 3 art. 31 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 maja 1927 r.

o przymusie ubezpieczenia od ognia i o Powszechnym Zakładzie Ubezpieczeń Wzajemnych

(Dz. U. R. P. Nr 46, poz. 410) otrzymuje brzmienie następujące

„

Składki są płatne w dwóch równych ratach półrocznych, a mianowicie: pierwsza rata

w kwietniu, a druga w czasie od 15 października do 15 listopada i mają być uiszczane

w urzędach gminnych (magistratach) na podstawie rejestrów poborowych, sporządzonych

przez Powszechny Zakład Ubezpieczeń Wzajemnych

”

.

Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Skarbu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.