Ustawa z dnia 19 grudnia 1928 r. o uporządkowaniu stanu prawnego na obszarze powiatu brasławskiego oraz gminy duksztańskiej w powiecie święciańskim w zakresie wykonania reformy rolnej.

Przeciwko zarządzeniom i orzeczeniom urzędów ziemskich, wydanym przed dniem 9 stycznia

1926 r. w odniesieniu do nieruchomości ziemskich, położonych w obrębie powiatu brasławskiego

oraz gminy duksztańskiej w powiecie święciańskim, na podstawie dekretów Naczelnego

Dowódcy Wojsk Litwy Środkowej i Prezesa Tymczasowej Komisji Rządzącej Nr. Nr. 39,

213, 214, 242, 257, 349, 399, 461, 469 i 471 (Dz. U. T. K. R. L. S. Nr 9 z dnia 16

grudnia 1920 r., Nr. 15(25) z dnia 23 kwietnia 1921 r., Nr. 17(27) z dnia 20 maja

1921 r., Nr. 20(30) z dnia 15 czerwca 1921 r., Nr. 31(41) z dnia 30 września 1921 r.,

Nr. 34(44) z dnia 19 listopada 1921 r., Nr. 2(52) z dnia 24 stycznia 1922 r., Nr.

5(55) z dnia 3 lutego 1922 r.) nie służy zarzut, że dekrety te nie obowiązywały na

obszarze wymienionego powiatu i gminy w dniu wydania tych zarządzeń i orzeczeń, jeżeli

do nieruchomości, przejętych na podstawie tych zarządzeń i orzeczeń, nabyły prawa

osoby trzecie, które bądź zakwalifikowano jako nabywców, bądź z innego tytułu oddano

im w posiadanie powyższe nieruchomości.

Odwołanie od zarządzeń i orzeczeń, o których mowa w art. 1, służy stronom zainteresowanym

na zasadach ogólnych, ustanowionych w ustawach, któremi wymienione w art. 1 dekrety

zostały zastąpione.

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Reform Rolnych.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.