Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 20 lipca 1929 r. w sprawie przeniesienia siedziby sądu grodzkiego z Głowna do Strykowa w powiecie brzezińskim w okręgu sądu okręgowego w Łodzi.

§ 15. Od orzeczeń i zarządzeń władz administracyjnych, wydanyc h na podstawie przepisów niniejsz,ego rozpo-rządzenia, służy odwołanie w myśl

ogólnych przepisów o po stępowaniu administracyjnem.

.

§ 16. Winni przekroczenia przepisów niniejszego rozporządzenia będą karani w myśl postanowień rozdzia łu IV ustawy z dnia 7 października

1921 r. o przepisach porządkowych na drogach publicznych (Dz. U. R. P. Nr. 89, poz. 656) w brzmieniu

rOZJporządz enia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia

14 lutego 1928 r. (Dz. U. R. P. Nr. 18, poz. 151).

§ 17. (1) W razie stwierdzonego przekroczenia najwyższej dopuszczalnej szybko,ści (§ 12 p. 2 niniej szego rozporządzenia) wojewódzka władza administracji ogólnej, niezależnie od nałożenia przez

powiatową władzę administracji ogólnej na kięrowcę

kary administracyjl).ej, winna odebrać mu pozwolenie

na prowadzenie po jazdów mechanicznych, przeznaczonych do publicznego użytku na przeciąg czasu do

6 miesięcy, a w razie trzykrotnego ukarania go za

to przekro'c zenie, odebrać mu na stałe pozwolenie

na prowadzenie wymienionych pojazdów mechanicznych.

(2) W ra'zie powtarzającego się nieprzestrzegania postanowień niniejszego rozporządzenia, wojewódzka wła dza administracji ogólnej może zabronić

'przedsiębiorcy utrzymywania publicznej komunikacji.

§ 18. Autobusy kursujące w chwili wejścia

w życie niniejszego rozporządzenia i używane do

utrzymywania publicznej komuni,k acji, winny być

przystosowane do wymagań paragrafów 3 i 4 niniejszego rO Ziporządzenia w ciąg u roku, a do wymagań

§ 5 w ci ąg u trzech miesięcy od wejścia' w życie rozporządzenia,

Przepis § 7 niniejszego rozporządże­

nia ma również do tych autobusów zastosowanie.

§ 19. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w ży­

cie w mie s iąc po jego ogłoszeniu.

Minister Robót Publicznych: Moraczewski

Minister Spraw Wewnętrznych: Sławoj Składkowski

Minister Spraw Wojskowych: J. Piłsudski

Nr. 55.

442.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA SPRA WIEDLIWOs CI

z dnia 10 lipca: 1929 r.

W sprawie ustalenia liczby s ę dziów śl edczy ch w okrę~

gach sądów okręgowych: w Pińsku, Płocku, Poznaniu, Wilnie i Włocławku .

Na podstawie att. 5 §§ 1 i 2 prawa o ustroju

(Dz. U, R. P. z 1928 r. Nr. 12,

poz. 93) zarządzam co nas tępuje

sądów pow szechnyc h

§ 1. Zwija się po jednem stanowis.kq sędzie­

go okrę g o wego, ja ko sędzie g o ś ledcze go , w Janowie

Kobryńskim , Krzywiczach, Lipnie, Poznaniu i Rypinie, skut kiem czego lic zba sęd ziów okr ęgo wych, ja ko sędziów śledczych, w okręgu sądu okręgo w e g o

w Pińsku wynosić będzie 11 , w okrę gu sądu okrę g o­

we go w Płocku - 2, w okręg u sądu okręgowego

w Poznaniu - 1, w okręgu sądu okrę go wego w Wilnie - 28, a w okręgu sądu okręgo weg o we Wło­

cławku - 4.

§ 2. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w ży­

cie z dniem o głos zenia.

Minister Sprawiedliwości: St. Car

441.

ROZPORZĄDZENIE

MINIS'rRA

SPRA WIEDLIWOsCI

z dnia 10 lipca 1929 r.

O

rozmieszczeniu sądów grodzkich w powiecie łom­

żyńskim w okręgu sądu ok ręg owego w Lomży.

Na: podstawie art. 270 prawa o ustroju sądów

powszechnych (Dz. U. R. P . z 1928 r. Nr. 12, poz. 93)

zarządzam co na s tępuj e

§ 1. Gminę Chlebiotki wyłącza się z okręgu

grodzkiego w Zamb rowi e i włącza się ją do

okręgu sądu grodzkiego w Łomży.

§ 2. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w ży­

cie z dniem 1 września 1929 r.

Minister Sprawiedliwości : SI. Car

sądu

442.

ROZPO~ZADZENIE MINISTRA

SPRA WiEDLiWOs Cf

z dnia 20 lipca 1929 r.

w sprawie przeniesienia siedziby sądu grodzkiego

z Głowna do Strykowa w powiecie brzezińskim

w okręgu sądu oh:ręgowego w Lodzi.

,J

'Na podstawie art. 270 pra"wa o ustroju sądów

powszechnych (fh. U. R. P. z 1928 r. Nr. 12, poz. 93)

zarządzam co n as tępuje

§ l. Przenosi się sie dzibę sądu grodzkiego

z Głowna do Strykowa i nadaje się sądowi temu

n.:lZwę: "Sąd Grodzki w Strykowie".

N1. 55.

§ 2.

Ro zporządzeni e

niniejsze wchodzi w ży­

powołanego rozporządzenia o prawie budowlanem

i zabudowaniu osiedli.

cie z dniem o głoszenia.

Mini'ster Sprawiedliwości: St. Car

443.

ROZPOlłZĄDZEN I E . MINISTRóW

REFORM

ROLNYCH, ROBóT PUBLICZNYCH I SPRAWIEDLIWOśCI

z dnia 15 czerwca 1929 r.

O

859

pziennik Ustaw. Poz. 442 i 443.

zasadach tworzenia osiedli wiejskich przy przebudowie ustroju rolnego. '

Na podstawie p . e art. 47 ustawy z dnia

28 grudnia 1925 r. o wykonaniu re formy rolnej (Dz.

U. R. P. z r. 1926 Nr. 1 poz. 1), art. 422 rozporzą­

dz~ n ia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 16 lutego

1928 r. o prawie budowlanem i zabudowaniu osiedli

(Dz. U. R. P . Nr. 23, poz. 202) oraz art. 55 ustawy

z dnia 31 lipca 1923 r. o scalaniu gruntów (Dz. U. R.

P. z ' r. 1927 Nr. 92, poz. 833) zarządza się co nastę­

puje

I

I. Postanowienia ogólne.

§ 1. Przepisy niniejszego rozporządzenia stosowane będą przy parcelacj i gruntów, prowadzonej

na pods~wie ustawy z dnia 28 grudnia 1925 r. o wykonaniu reformy rolnej (Dz. U. R. P . z r. 1926 Nr. 1,

poz. 1) oraz przy scalaniu gruntów na mocy ustawy

z dnia 31 lipca 1923 r. (Dz. U. R. P. IZ r. 1927 Nr. 92,

poz. 833). Przepisy §§ 6 - 10 oraz cz. 2 § 3 nie mają

zastosowania przy scal'aniu gruntów, zaś przepisy

cz. 1 i 3 § 3, §§ 4 i 5 o tyle tylko, o ile w ZWIązku ze

scaleniem gruntów nas tępuje przeniesienie zabudowań. Przepisy cz. 2 i 3 § 3 oraz cz. 3 § 5 nie mają

zastoso wania do działek rzemieślniczych, urzędni­

czych i t. p.

§ 2. 1) Plany zabudowania, przewi&iane w

ust. 2 art. 7 rozporz ądzenia Prezydenta Rzeczypospolitej "z dnia 16 lutego 1928 r. o prawie budowlanem

i zabud0waniu osiedli (Dz. U. R. P. Nr. 23, poz. 202),

nie będą sporządzane w toku parcela'cji, prowadzonej na podstawie wyżei powołanej ustawy o wykonaniu reformy rolnej. Przepis ten nie ma zastosowania

w wypadkach, kiedy projektem parcelacji objęte są

tereny, leżące w obrębie uzdrowisk, uznanych za

posie,dające charakter użyteczności publicznej.

2) Plany zabudowania nie będą również sporządzane w toku scalania gruntów, dokonywanego

w trybie wyżej powołanej ustawy z dnia 31 lipca

1923 r . o scalaniu gruntów. Przepis ten nie ma zastosowania w wypadkach, kiedy projektem scalenia'

objęte są tereny położone w obrębie gmin miejskich

lub uzdrowisk, uznanych za posiadające charakter

użyteczności publiczn ej.

3) Jeżeli projektem parcelacji lub scalenia: objęte są osie~la, posi a da jące prawomocne plany zabudowania, zatwierdzeni e projektu parcelacji lub scal\mia przez organy Ministerstwa Reform Rolnych,

o ile projekty te nie pokrywają się z planami zabudowania, może nastąpić dopiero po uprawomocnieniu się odnośnych zmian w planach zabudowania, dokonanych zgodnie z postanowieniami art. ' 51 wyżej

II.

Rozmieszczenie działek.

§ 3. 1) Przy układaniu projektu parcelacji lub

scalenia na l eży przestrzegać, aby w skład każdej

działki , przeznaczonej na samodzielne gospodarstwo,

wchodziły tereny, nadające się pod budynki mieszkal ..

ne i gospodarcze (§ 4).

.

2) Jeżeli ze względu na miejscowe warunki terenu lub gleby lub ze względu na wykorzystanie tstniejących zabudowań przy parcelacji niema możno­

ści twc'rzenia gospodarstw z jednej działki, należy

dążyć do tego, a.by działki, przeznaczone pod zabudowania, przylegały do działek gruntów ornych,

a w każ dym razie nie były od~alone od gruntów ornych więcej niż o 1 y. klm. dogodnej drogi.

3} Od innych działek [łąkowych, pa's twisko ..

wych i t. p.), osobno wydzie1anych, winien być zapewniony dogodny do,jazd do działek przeznaczonych pod zabudowania.

§ 4. Działki przeznaczone pod zabudowania

winny być projektowa ne w miarę możności na tere,..

nach równych i suchych w pobliżu gruntów, nadają­

cych się pod ogrody warzywne lub sady, przyczem

powinny być położone naj bliżej dróg publicznych

i połączone z niemi dogodnym dojazdem. Ponadto

należy mieć na uwadze, aby zapewniona była moż­

ność zaopatrzenia się gospodarstw w wodę, zdatną

do picia.

§ 5. 1) Przy projektowaniu działek przeznaczonych pod zabudowania i ulic wiejskich należy

mieć na uwadze, aby zabudowanie i urządzenie

osiedla mogły nastą;f>ić zgodnie z przepisami policyjno - budowlanemi, obowiązującemi w gminach wiejskich (Przepisy Tytułu II cz. 2 rozporządzen i a Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 16 lutego 1928 r.

o prawie budowlanem i zabudowaniu osiedli).

2) W przypadkach, kiedy po ukończeniu parcelacji lub scalenia przy zabudowie osiedli nie będą

mogły być zachowane normy odle g ło ś ci budynków

od granic sąsiadów i od przyległych dróg, ustalone

w ust. 3 art. 277 rozporządze nia o prawie budowlanem i zabudowaniu osiedli, - urzędy ziemskie, na

wniosek zarządu gminy wiejskiej, ustalą w jakich

granicach dopuszczalne jest zmniejszenie tej odległości.

3J Działki przeznaczone pod zabudowania, od-

rębnie wydzielane, winny z re. guły po s iadać powierzchnię nie mniejszą niż 0,5 ha., o figurze, w miarę możności, prostokątnej, zbliżonej do kwadratu.

Stosunek szerokości działki do jej długości nie powinien przekraczać 1 : 5, szerokość zaś winna wynosić co najmniej 40 m. Normy powyższe słosowane

będą o tyle tylko, o ile nie ub'udni to sporządzenia

projektu scałenia lub parcelacji.

III.

Drogi.

§ 6. 1) Projekty parcelacji należy, o ile moż­

ności, przystosować do istniejącej sieci dróg.

2} Wszelkie zmiany istniejącej sieci dróg publicznych mogą być dokonywane tylko w razie koniecznej potrzeby i za zgodą władz, pod których zarządem drogi te się znajdują.

Dziennik Ustaw. Poz. 439, 440, 441

,być

niedogodne lub p rzykre dla współpo­

440.

dró żnyc h.

Zakaz zabierania do autobusu nabitej

broni nie odnosi się do osób wymienionych

wyże j w § 11 ust. 1 zdanie kOllc owe;

m) wsiadać do autobusu lub wysiadać prze d

zupełnem jego zatrzymaniem;

n) stać na stopniach i w miejscach do tego nieprzeznaczon ych, dotykać urządzeń kierowniczych i hamulcowych;

o) wyrzucać z autobusu przedmioty mogące

zranić,

zabrudzić lub przestraszyć publiczność;

p) wprowadzać w błąd obsługę autobusu, bądź

to przez naśladowanie używanych sygnałów,

bąd ż to przez fałszywe alarmy.

(2) Obsługa autobusu obowiązana jest ściśle

prze st r zegać stosowania się podró żnych do powyż­

szych zakazów. Podróżnych niestosuj ą c y ch się do

zakazów wymienionych w punktach a, b, c, d, e, f, g,

h, i, 1, m i n może obsługa usunąć z autobusu.