Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 20 maja 1929 r. o detalicznej sprzedaży substancyj i przetworów odurzających.

§ 4.

z dnia 20 maja '1929 r.

Q

779

pewności,

i przetworów

Na podstawię art. 2 ustawy z dnia 22 czerwca

19~3 r . W przedmiocie sub!ltancyj i przetworów oduqających (Dz. U. R. P. Nr. 72, poz. 559) i § 1 ro?:p el'ządaeni a

P rezydentfl RZeczypospolitej z dnia

' 18 stycznia 1944 r. W prz~dmiod~ rozdziatll kompe'tehcji l\1inislra Zdrowia Publicznego (Dz. U. R. P.

,Nr. 9, poz. 86) zarządzam co na stępuj e;

.

§ t. po detalicznej s,przedaży względllie wy' dawania środków oąurzających, przeznaczonych do

: celów leczniczych, uprawnione są wyłącznie ąpteki p,ub1ic?:ne, domowe apteki lekarzy, oraz takie

,apteki zakład owe, które pozostają pod zar, ządem

osób, uprawnionych do zarządu normalnemi apteka!lli pUblicznemi.

Prz.ęz środki odqrzające rozumie się substancję i P Het',Wo ryo durzające, wymienione w ust. 1

art. 1 ustawy z dnia 22 czerwca 1923 r. (Dz. U. R.

P . Nr. 72, p oz, 559), pochodne tych substancyj,

kt4rę TłA- pądstawie przepisów ,teg'oż ustępu będą

uznane za wyw ołujące szkodliwe skutki dla zdrowia,

ich przetwo-ry, oraz te substancje i ich przetwory,

które na podstawie ustępu 2 te goż artykułu będą

uznane za podobnie szkodliw e.

Pr,z e z sprzeda ż (wydawanie) de tal icz ną rozumie się zbyt ś r o dkó w odurzający ch bezpośrednim

spożywcom bąd ź leka rzom, lub lekarzo m we t erynaryjnym, do osobistego stosowania ich w praktyce .

§ 2. Apteki mo gą wydawać środki odurzające

je.:lynie za receptą lub na pisemne zapoolrzebowanie

lekarza lub lekarza weterynaryjnego, uprawnionych

do ,wykonywania praktyki.

Z wyjątkiem wypadku, przewidzianego w § 6,

apteki nie mają prawa do powtórnego wydawania

środków odurzających za tą samą receptą.

§ 3. Lekarze i lekarze weterynaryjni mogą zapisywa, ć środki odurzające wyłącznie dla celów leczniczych i tylko w granicach dozwolonej im

praktyki.

,

Recepty na środki odurzaj ące powinny być

zawsze pisane czytelnie i powinny zawierać : imię,

nazwisko i a'd res zapisujące go, imię i nazwisk o chorego, ilość środka odurzają ce go oraz dokładny sposób użycia, a w receptach lekarzy weterynaryjnych

ponadto imię i nazwisko właściciela choreig o zwienęcia: i rodzaj tego ostatniego.

_ Lęk,!!,?;ę i lekarze weterynaryjni mogą wystawiać z1l'po tr? eb ewąnia na środki oduflzaji1cę tylko

W !O~lY Qtr?:ymywą!!i~ tych środ~ów do osobistego

pp:ę ?; nich s!!wych stQspwapia: chorym. Zapotrzebowania te, oprócz nazwy i ilości śr'odka, powinny zawi@ rą~; a) pogpi~ ?:apisującęgQ, bJ jego adres, cj datę i d) nadpis "do stosowania' we własnej praktyce".

§ 5. Apteki upoważnione są do wydawania

bez recepty: a) kropli Inoziemcowa (Guttae Inoziemzovi) orąz nalew~i makowC'owo -będźwinowej (Tinctura Opii benzoicaj, jednakźe tylko w ilości, nieprzekraczającej 20 gramów, ora,z b) nalewki makowcowej zwycza jnej (Tinctura Opii simplex), jednak

w ilości, nieprzekraczaiącej 2,5 grama, a tej 'o statniej tylko w razach na gł ych, kiedy udanie się do leka rza musiałoby znacznie opóźnić przyniesienie ulgi choremu.

Wyda ją c te środki, apteka powinna udzielić

pouczenia o sposobie ich użycia.

§ 6. Apteki upoważnione są do dwu4:rołnego

po wtó rnego wydania przeznaczonych ąo wewnętrz­

nego użytku l ekąrstw, zawierających środki odurzające, o ile w skład tych lekarstw wchodzi

a) nie więcej, niż 20 % nalewki makowcowej

zwyc zajne j lub szafranowej (Tinctura Opii

simplex i Tinctura Opii erocata),

b) nie więcej, niż 1% wyciągu z mako wca (Extract um Opii sic cum),

c) nie więc ej , niż 2% makowca w proszku

(Opium pulveratum),

d) nie w ięcej, niż 0,2% morfiny lub jej soli,

ej nie wi ę cej, niż 25?~ nalewki z konopi indyjskich (Ti nctura Cannabis Indicae),

f) nie więc ej, niż 0,3% wyciągu z konopi indyjskich (Extractum Cannabis Indicae),

i pod waruk iem, że zostały one zapisane w mieszaninach z innemi subs tancjami dzjałającemi oraz w ilości, wystarczającej na ,okres nie dłuższy, niż siedem

dni.

Lekarstwa te mogą być wydawane powtórnie

tylko po upływie takiego okresu czasu, jaki nie nasuwa wątpliwośc i, iż lekarstwo prze d jego p owtórz eniem mogło być w ilości zapisa nej właściwie

zuż yte.

§ 7. Apteki powinny za trzymywać recepty

i zapotrzeb owania (§ 2) .na wydane środki odurzają­

ce, a do wydaneg o lekarstwa dołączać odpisrecepty lub zapotrzebowania.

Odpis ten powinien odpowiadać egślnym pestanowieniom, podanym w przepisach, normującyc;h

sposób wydawanip: z aptek środków leC?;ni~2ych,

Z tern jednak, że w prżypadkach,

przewid?:iąąyc;h

w § 6 niniejszego rozporządzeni a, na odpi!lie, wydanym przy pierwszem wz g lędni,e drugiem powttjrzę­

piu, powinno to być w sposób następujący oznaczone: "pierwsze", w,zg lędnie "drugie powtórzenie".

Dziennik Ustaw. Poz. 402.

Zatrzymane recepty i zapotrzebowania, a przy

powtórzeniach poprzednie odpisy, apteki powinny

przechowywać w ciągu lat 3-ch, zaopatrując je datą

wydani3. lek rstwa i numerem ogólnej kolejności

wydawanych na wszystkie recepty lekarstw.

§ 8. Zarządca apteki obowlązany jest prowaspecjalne sznurowe książki kontroli przyc hodu

i rozchodu poszczególnych środków odurzających

z kolejno numerowanemi stronami, zaopatrzone

w pieczęć powiatowej władzy administracji ogólnej.

W ksią ż ce tej nale ży notować

a) datę otrzymania zakupionych względnie przy ..

rządzonyc h we własnem IC'. boratorjum środ­

ków odurzających,

b) imię i nazwisko sprzedawcy ~ dokładny jego

adres. względnie oznaczenie pochodzenia z

własnego laboratorjum,

c) i'lość zakupionych względnie przyrządz onych

we własnem laboratorjum środków,

d) datę wydania,

e) podstawę wydania,

f) kolejny numer recepty,

g) ilość, wydaną za receptą lub zapotrzebowaniem, ewentualnie ilość, użytą do przeróbki

we własnem laboratorjum,

h) imię i nazwisko chorego lub właściciela zwierzęcia, ewentualnie nazwę

przetworu, do

którego przyg~towania zużyto środek odudzić

L

§ 9. środki odurzające powinny być przechowywane w aptekach stale pod zamk nięciem.

§ 10. Zar ządcy aptek obowiązani są najpóźniej

do dnia 28 lutego ka żdego roku przesłać do właści­

wego ur,zędu wo;ew ódzkiego, a w m. st. Warszawie

do Komisarjatu R ządu dokładny wyciąg z książek

kontroli (§ 8), obejmujący przychód wszystkich otrzymanych z po za własnego laboratorjum środków odurzających .

•

W dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia wszyscy zarządcy aptek obowiązani są

wpisać do książek kontroli (§ 8) całą ilość posiadanych w tym terminie środków odurzających.

§ 11.

§ 12.

Winni naruszenia przepisów niniejszego

rozpo rzą d zenia ulegną karze stosownie do przepisów

usta wy z dnia 22 czerwca 1923 r. w prze"dmiocie substancyj i przetworów odurzających (Dz. U. R. P.

Nr. 72, poz. 559).

§ 13. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w ży­

cie w miesiąc po ogłoszeniu.

Jednocześnie traci moc obowiązującą rozporzą­

dzenie Ministra Zdrowia Publicznego w przedmiocie

sprzedaży kokainy w aptekach i składach materja;.

łów aptecznych z dnia 31 marca 1920 r. (Dz. U. R. P.

Nr. 36, poz. 201).

Minister Spraw Wewnętrznych: Sławoj Składkowski

rZ-ający.

Warszawa.

Nr. 48.

Drukarnia Państwowa.

Tłoczono II

polecenia Ministra Sprawiedliwości.

Konto czekowe Pocztowej Kasy Oszczędności N!! 30130.

46812

P

Cena 25 gr.

OD ADMINISTRACJI: Prenumerata Dz. U. R. P. wylIosi kwartalnie 7 zł. Urzędy i instytucje państwowe opłacają

na 2 tygodnie przed rozpoczęciem każdego kwartału.

Reklamacje z powodu nieotrzymania poszczególnych numerów Dz. U. R. P. należy wnosić do właściwyCli. " urzędów

pocztowych niezwłocznie po otrzymaniu następnelio kolejnelio numeru.

6 zł.

Prenumeratę uiszczać należy najpóźniej

•

Dziennik Usłąw. Poz. 402~

Nr. 48 .

•

402.

ROZPORZĄDZ ENIE MINISTRA SPRAW

, ,;' EWNĘTRZNYCH

ll@ł~łiHP.~j ~prZ~ąfł:ŻV subsłlincyj

pq\lr~fljącycb.

Wydawanie z aptek środków odurzając·ych na

recepty w zg lędnie zapotrzebowania, nieodpowiadające

po stanowieniom niniejszego paragr;:tfu! jest

wzbronione.

O ile zarządca apteki nie ma zupełnej

czy osoba, która zapisała receptę luh wystawiła zapo trzebowanie na. środki odurzające, po",

s'i ada wymagąne do te go uprawnienia, bąPź też jeżeli ma wątpliwości, czy recepta bądź zapoŁrzel:io ­

wanie są autelltyczne, powinien zwrócić siif o wyjaśnienie do właściwej po'Viatowej władfY administracji ogólnej.