Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 25 czerwca 1929 r. dotyczące taksy za doręczanie wezwań i innych pism sądowych w sprawach karnych.

§ 15. P rzepisy r..iniej szego rozdz i a łu mają odpowie dnie zasŁ os o wa n i e, gdy rzecz przechowana pozo staje w ro zporządzeni u prokuratora. Do wypłaty

nal eżn o śc i ma odpowiednie zas tosowanie przepis

§ 43 ust. 3 ro z por ządzen ia Minis tra Sprawiedliwości

z dnia 25 czerwca 1929 r. o nale żn o ściach śWLadków,

bie gły ch i tłumaczów (Dz. U. R. P . Nr. 47, poz. 389).

§ 8, Je że li świadek, mie szkajacy w sied zi bie

lub w miej s cow@ ś ci odległe j m niej niż 15 kil omehów od siedziby sądu, mus i ze względu na swój

wiek, chorobę, lub ciele sną ułomno ś ć odb y ć dro gę

odpowiednim środkiem tra nsportowym, należy mu

prz yznać koszty przejazdu według po s tanowień do-

niego również tow.arzys z ącej !IlU osobie.

§ 9,

Postano wienia §§ 38 - 40, 41 ust. ost.,

Ministra Sprawiedliwośc i

z dnia 25 czerwca 1929 r. o należnoEciac h świad k ó w ,

bie głyc h i tłumaczów (Dz . U. R. P . Nr. 47, po z. 389)

stosuje się odpowiednio.

42,

43

ro zporządzenia

§ 16. Ro zporza dzenie ninie jsze wchodzi w ży­

cie z dniem 1 lip ca 1929 r.

Minister Spr a wiedliwości: SI. Car

Kierownik Ministerstwa Skarbu: Ignacy Matuszewski

R o z d z i a ł II.

o należnościach za przechowanie rzeczy,

§ 10. Jeżeli zwierzę oddano na przechowanie

osobie go dnej zaufania (art. 163 § 1 k. rp. k.), natenczas po żytki otrzymywane ze zwierzęcia stanowią

w zasadzie wynagrodzenie za jego przechowanie.

Jeśliby ze zwierzęcia nie mo ż na było otrzymywać pożytków lub te ż je śl iby w.artość ich nie pokrywała ko sztów utrzyma nia: zwi erz ę cia, natenczas

przyznać- należy wynagrodzenie za utrzymanie według zwykłych cen miej scowy ch.

§ 11, Jeżeliby kOł>zta utrzymania zwierzęcia,

przyznawan e według § 10 ust. 2, pr zewyższa ły je,go

wartość , natenczas nale ż y zarz a d zić spr z edaż zwierzęcia: według przepisu art. 163 § 2 k. p. k.

§ 12. Jeżeli r zeczy oddano na przechowanie

do ma gazynów pozo stający ch w zarzą d zi e państwo ­

wym lub samorządowym albo w zarzą dzie pr z ed się ­

biorstwa państwowego lub samorządowego albo też

391.

ROZPORZADZENIE

MINISTRA SPRAWIEDLIWOśCI

z dnia 25 czerwca 1929 r.

dotyczące

taksy za doręczanie wezwań i innych

pism sądowych w sprawach karnych.

Na podstawie art. 573 lit. a) kodeksu postępo­

wania karn eg o z dnia 19 marca 1928 r. (Dz. U. R. P.

Nr. 33, poz. 313) zarzą dzam co następuj e

§ 1. Za doręc za nie w e z w,ań i innych pism są­

d owych w sprawach karn ych pobiera się opłatę, nal eżącą do ko sztów po stęp o w ania (art. 566 lit. a) k . p.

k .y, w n,:- s t ę p u j ąc ej wys okośc i, zależnej od ilo ś ci osób

wezwanych w danej sp raw ie na ro z prawę główn ą

a) je ż eli wez wan o najwy~ej 10 osób . zł. 5

h) je żeli w ezwano osoby w liczbie od

11 - 50

..

. . . zł. 25

c) za każdą nast ę pną ilość 50 osób , chociażby rozpoc z ętą, opłata wzrasta o zł. 20.

Dziennik Ustaw. Poz. 391, 392 i 393.

§ 2. W sprawach karnych, ściganych z oskarprywatnego, pobiera się opła tę, oznaczoną

w § l;, w wysokości 60 gr. za doręczenie każde go wezwama lub innego pisma sądowego.

mania wykazuje się osobno kwotę przyp adającą za

żenia

wyży w ie n ie.

§ 3. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w ży­

cie z dniem 1 lipca 1929 r.

W razie większych zmian w kos ztach powyżej

wymienionych oznaczenie ich może nastąpić ta kż e

w ciągu roku.

Oznaczenie może na s tąpić dla po.szczególnych

okręgów apelacyj nych lub wyjątkowo dla poszczególnych więzień, jeże l i na poszcz ególnych obszarach

istnieją znaczne różnice tych kosztów.

Minister Sprawiedliwości: St. Car

§ 2. Nadzwyczajne koszty lec zenia pozbawionego wolności mo żna, niezależni e od ogólnych kosztów ustalonych na zasadzie § l, policzyć w wysokości rzeczywiście poniesionej.

392.

. ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA SPRAWIEDLIWOśCI

z dnia 25 cze,r wca 1929 r.

Q opłatach

...

Nr. 47.

za odpisy z akt sądowych w sprawach

karnych.

Na podstawie art. 215 § 2 kodeksu postępowa­

nia karnego z dnia 19 marca 1928 r. (Dz. U. R. P.

Nr. 33, poz. 313) zarząązam co następuje

§ 1. Za sporządzenie uwierzytelnionego odpisu z akt sądowych na .żądanie osób obowiązanych do

wniesienia opłaty w myśl art. 215 k. p. k. pobiera się

za str o nicę odpisu 60 gr., 1 zł . zaś, jeżeli idzie o odpisy tabel lub odpisy z akt w języku innym, niż są­

dowy lub używany w sądzie na mocy ustaw szczególnych.

Każ de 25 wierszy liczy się za stronę; rozpoczę­

ta strona liczy się za całą .

§ 2. Opłatę uiszcz,a

w znaczkach sądowych.

się

w

gotówce

bądź

§ 3. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w ży­

cie z dniem 1 lipca 1929 r.

Minister Sprawiedliwości: St. Car

§ 3. Kosztów wyżywieni,a nie liczy się, jezeli

pozbawiony wolności odzywia się na ko,szt własny

(a rt. 37 rozporządzenia w sprawie organizacji wię­

ziennictwa).

§ 4. Do kosztów utrzymania nie liczy się kosztów tr,a nsportu zarządzone go ze względów administracyjnych z jednego więzienia do innego więzienia.

tymczasowego aresztu zarząd

jest obliczyć natychmiast po

otr zymaniu odpisu sentencji wyroku skazującego ze

w z mianką o jego wykonalności i przedstawić właści­

wemu sądowi (§ 176 reg. kaL).

Koszty wykonania kary oblicza się i przedstawia sądowi po wykonaniu kary, a jeżeli czas trwania

kary, pozostałej po wliczeniu tymczasowego aresztu,

przewyższa jeden rok z upływem każdego roku

kary i wTeszcie z tlipływem okr,esu końcowego.

W r,a zie przedterminowego zwolnienia albo

przerwy kary ponad 6 miesięcy obliczenie nastąpi

z dniem wykonania tych zarz ądzeń .

Prz edstawiając

sądowi

obliczenie kosztów

utrzymania, zanąd więzienia zaznaczy, jaką kwotę

pobrał już na ich poczet z zarobku pracującego

więźnia.

.

§ 5.

Koszty

więzienia obowią zany

§ 6. Przepisy §§ 1 - 5 mają odpowiednie zastosowanie w wypadkach wykonywania tymcz,a so wego aresztu lub kary pozbawienia wolności w aresztach gminnych z tą zmianą, ze skazanemu policzone

będą koszta: utrzymania w takiej wyso kości, w jakiej

je Ministerstwo Sprawiedliwości zwraca związkom

komunalnym.

393.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA SPRAWIEDLIWOśCI

z dnia 25 czerwca 1929 r.

w spt"awie kosztów utrzymania w wię~eniar,h osób

tymczasowo aresztowanych i osób skazanych.

Na zasadzie art. 573 lit. c) kodeksu postępo­

wania karnego z dnia 19 marca 1928 r. (Dz. U. R. P.

Nr. 33, poz. 313) zarządzam co następuje

§ 1. Koszty utrzymania, obejmujące wydatki

na żywność,opał, światło, odzież, bieliznę i leczenie,

będą oznaCł':ane kwotą ogólną, przypadającą dziennie na jednego ip ozbawionego wolności, w zasadzie

na cały rok budżetowy jednolicie we wszystkich wię­

zieniach Państwa. W kwocie ogólnej kosztów utrzy-

•

§ 7. WysokośĆ kosztów utrzymania w myśl § 1

ust. 1 ustala się na czas do 31 maTca 1930 L na kwotę 1 zł. 50 gr. za każdy dzień, z czego przypada na

koszta wyżywienia 70 gr.

Wysoko ść kosztów zywienja w wypa,dkach wykonania kary w aresztach gmin nych w okrę gac h są­

dów apelacyjnych w Lublinie, Warszawie i Wilnie

ustala się na 'pow yższy (1)kres od osoby na 75 gr. za

każdy dzień.

§ 8. Rozporządzenie niniejsze w<.:hodzi w ży­

de z dniem 1 lipca 1929 r.

Minister Sprawiedliwcści: St. Car

Dziennik Ustaw. Poz. 390 i 391.

Nr. 47.

Konvlojent mo ż e od kierownika najbliższ ego

sądu grodzkiego otrzy mac zalic z kę na poczet swe j

na le żności. Wypłacenie L;:aliczki kierownik sądu

uwidacznia na poleceniu . służbowem i zawiadamia

o tern władzę, która zarząd zi ła konwojowanie. Wła­

dza ta s:prawsza rachunek, ustala należność i wypła­

ca ją po potrąceniu zalic zki.

Je ż eli jedn ak konwojowanie stosownie do polecenia wykonano do innej m ie j s cowo ś c i , niż siedziba władzy zarządzające j ko nwoj ovvani e, wł adza lub

on~an, do które go konwoje nt m ia ł się z g ło sić, poświadcza mu wykonanie czynnośc i , k ierowni k z a ś

sądu grodzkiego, upr awniony do dania zaliczki

(ust. 2) sprawdza rachunek, ustala nale żn o ść i wypł aca ją.

Wysokość zaliczki może wynosić w wypadku

przewidziahym w ustępie 2 kwotę wyst arc zającą na

pokrycie kosztów podró ży do mie js ca prze znacz enia i diet na czas tej podró ży, w wypadku przewidzianym w ustępie 3 - kwotę wystarczającą na pokrycie pełnej należno ś ci.

.

O wys okości wypła t wład za u s t a la j ąca należ no ść zawiadomi sad właściwy do ustalenia kosztów

po stę powania (§ 176 reg. kar.).

osobom tr u dni ącym się zawo dow o prze cho wywaniem

rzec zy (domy składo\ve ). natenczas za prze chowanie

rzeczy opłaca s;ę należność w edług obo wiązu;ą cych

taryf, a w ich braku - wedł ug zwykły c h cen miejscowych.

§ 13, Nale żn ość za są dowe przechowanie rzeczy lu b za pr zec howanie rze czy u godnych za ufania

osób inn ych, niż wym ie ni one w § 12, ustala si ę

w bra ku szc ze gólnyc h taryf za jednom i esię czne przechow ywanie poszczeg ólnego prze dmiotu w wysokośc i do 10 zł.. stosownie do objętośc i, jakości i warto ś ci

p rze dmi otu oraz ryzyk a p oł2. czone,g o z przechowaniem. Cz ęść m iesiąca powyżej dni 15 lic zy s ię za cały miesiąc , cz ęść mi es : ąc a po niże j dni 15 za pół miesiąca; ato li czasu krótszego, ni ż 15 dni nie uwzględ­

nia się , jeśli przechowanie trwało przez okres dłuż­

szy, ni ż miesiąc.

W wypadkach szcz ególnych sąd może przyznać

nal e żn o ść w wy s o k o śc i sto s ownej lub odpowiadającej

zwyczajowi mie jscowemu, zgodnie z umową zawartą

przez kierownika sądu.

sądu

§ 14, Przepisy §§ 38 - 40 rozporząd z enia Ministra Sprawiedli wo śc i z dnia 25 czerwca 1929 r .

o n ależ n o { c:ac h świa dków, bieg łyc h i tłumaczów (Dz.

U. R. P . Nr . 47, po z. 339) stos uje się odpowiednio.

tycząc yc h świadków.

Je ż eli świadek w tym wyp a dku mo że odbyć

dro gę tylko w towar zystw ie dru giej osoby, nal eży

przyznać koszty rpr zej a zdu w myś l u s t ę pu poprzed-