Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości wydane w porozumieniu z Ministrem Skarbu z dnia 25 czerwca 1929 r. o należnościach za konwojowanie osób i rzeczy oraz za przechowanie rzeczy.

§ 43.

rzyznane nale żn oś ci należy uwidocznić

w aktach sprawy. Jeżeli władza, przyznaj ąca na leż­

ność w myś l ninie jszego rozporz ądz enia, spełnia czynność na żądanie innej wład zy lub w jej zastępstwie,

natenczas winna - pr ze s yłaj'l c właściwej władz y zeznanie świadka lub biegłego (tłumacza)- zaznaczyć

przyznaną należność.

§ 41. Je żeli świadek nie ma środków nawet na

odbycie podró ży z miejsca zami'e szkania do ~iedziby

sądu i to wyka ż e (§ 29 reg. kar.), natencz as sąd wzywający mo że na żą dani e świadka przyznać mu zaliczkę w wyso ko ści niezbędnej na k o szta\ p c d róży do sądu

i s tra wne w c i ągu podróży. Sąd p rzesyła 'przyznaną

zaliczkę bez obciążania świadka opł atą pocztową.

Jeżeli świadek otrzymał wezwanie zbyt późno,

by mógł zwrócić się w porę o zaliczkę do sądu wzyWE'. j ącego. natenczas kier()wni k najbliżs zego sąd~

grodzkiego mo ż e wyp łaci ć świadkowi z alicz k ę, U W ldaczni?jąc to na wezwaniu świadka, oraz zawiadamiając o tern bezzwłoc zni e sąd wzywający.

Sąd wzywający nie zwraca zaliczki sądowi, który ją wypłacił. .

Je ż eli wŁadza woj sk owa zawia domi sąd, zanim

ten wypłaci świadkowi wynagrodzenie, ~ż osoba wojskowa, wezwa na na świadka , otrzymała od wła dzy

wojskowej zali czkę na wynagrodzenie, natenczas potrąca się tę z a lic zkę z przyznanego świadkowi wyn agrodzenia

przekazuje ją właściwej władzy wa,jsK:owej.

R o z d z i a ł IV.

390.

ROZPORZADZENIE MINISTRA SPRA WIEDLIWOśCI WYDANE W POROZUMIENIU Z MINISTł<EM

SKARBU

z dnia 25 czerwca 1929 r .

o należnościach za konwojowanie osób i rzeczy oraz

za przechowanie rzeczy.

Na: zasadzie art. 573 lit. b) kodeksu postępowa­

nia karnego z dnia 19 marca 1928 r. (Dz. U. R. P.

Nr. 33, poz. 313) zarządza się co następuje

.

Rozdział

Należności za

I.

konwojowanie osób

rzeczy.

§ 1. Funkcjonarjusze państwowi oraz osoby

wojskowe, konwo,juj ący osoby i rzeczy do władz wymiaru sprawiedliwo śc i, otrzymują od tych władz należno śc i według przepisów dotyczących podrózy

służbowych.

.

§ 2. Prz'e pis § 1 nie ma zastosowania do funkcjonarjuszów polic ji państwowej w wypadku przewidzianym wart. 13 us t. ost. ro zp orządzenia Prezydenta R ze czypospolitej z dnia 6 marca 1928 r. o Policji

l'aństw ow ej (Dz. U. R. P. Nr. 28, poz. 257).

Koszty, poniesione przez policję państwową

w wypadk u ok r eślo nym w us tępie pierwszym, wlicza się do kosztów postępow,ania karnego, o ile zq- ·

staną sądowi zgłoszone.

Postanowienia końcowe.

§ 3. Organa gminne, spełniające czynności

określone w § 1 {art. 44 przep. wprow. k. p. k.l, otrzymu ją należno ś ci według pr zepisów wymienionych

§ 42. Sied zibą sądu w rozumieniu niniejszego

rozp orządzenia jest mie jsce dokonywani'a czynności

w § 1, a odnoszących się do funkcjonarjuszów państwowych naj niższego stopnia.

.

sąd'owej.

§ 43. Przepisy niniejszego rozporządzenia mają zas to sowanie : aj w post ę powaniu prz e d sąde m

i sędzią śledczym (rozpravva , ś led ztwo, czynności' są­

dowe w toku dochod ze ń) ; bl ma j ą odpowiednie zaś zastosowanie przy czynno:: ciach m a j ących m oc czynno ś ci sądowych, a do konywanych w dochodzeniach

przez prokuratora (art. 254 k. p. k. i art. 20 przep.

wprow. k. p. k.).

N al e żności, przewidziane w lllnrejSZem r ozporządzeniu przyznaje w wyp adku wskazanym pod a)

sad lub "",dzia ś ledczy, w wypadku wskazanym pod

bj - prokurator.

Koszty przyznane prz~z prokuratora . wypłaca

się z funduszów sądu (wydzi ał u), przy którym prokurator jest czynny, w innych wypadkach z funduszów najbliższego sądu grodzkiego.

§ 44. R oziporz2dzenie niniejsze wchodzi w ży­

cie z dniem 1 lipca 1929 r.

Minister Sprawiedliwości: St. Car

Kierownik Ministerstwa Skarbu: Ignacy MłItuszewski

\

.

I

§ 4. Oprócz należno ś ci, przewidzianych w §§ 1

i 3, n a leży konwojentowi przyznać rzeczywiste koszty poniesione na przewóz osób lub rzeczy.

§ 5. Jeżeli funkcjonarju sz państwowy lub organ gminny' spełnił równocze śnie wobec te j że samej

wła d zy czynno śc i konwojenta w różnych sprawach

karnych, natenczas przyznaje się mu należności,

przewidziane w § 1 wz ,glę dnie w § 3 niniejszego rozpor zą d z enia, tylko raz i rozdziela je pomiędzy

wszystkie te sprawy równomiernie (art. 557 k. p. k.).

§ 6. Jeżeli funkcjonar juszowi państwowemu

lub organowi gm inn ep'lU służą z tytułu czynności,

spełnionych tego samego dnia i wobec tejże samej

władzy ..:...... cho ć by w różnych sprawach, należności

konwo jenta- i ś w iadka, należy mu przyznać należno­

ści tylko według przepisów niniejszego rozporzą­

dzenia.

W zakresie rozdziału przyznanej należności ma

zastosowanie § 5.

!

Władza, któr.a zarządziła konwojowanie,

wypłaca konwojentowi ,j ego należność.

§ 7.

Dziennik Ustaw. Poz. 390 i 391.

Nr. 47.

Konvlojent mo ż e od kierownika najbliższ ego

sądu grodzkiego otrzy mac zalic z kę na poczet swe j

na le żności. Wypłacenie L;:aliczki kierownik sądu

uwidacznia na poleceniu . służbowem i zawiadamia

o tern władzę, która zarząd zi ła konwojowanie. Wła­

dza ta s:prawsza rachunek, ustala należność i wypła­

ca ją po potrąceniu zalic zki.

Je ż eli jedn ak konwojowanie stosownie do polecenia wykonano do innej m ie j s cowo ś c i , niż siedziba władzy zarządzające j ko nwoj ovvani e, wł adza lub

on~an, do które go konwoje nt m ia ł się z g ło sić, poświadcza mu wykonanie czynnośc i , k ierowni k z a ś

sądu grodzkiego, upr awniony do dania zaliczki

(ust. 2) sprawdza rachunek, ustala nale żn o ść i wypł aca ją.

Wysokość zaliczki może wynosić w wypadku

przewidziahym w ustępie 2 kwotę wyst arc zającą na

pokrycie kosztów podró ży do mie js ca prze znacz enia i diet na czas tej podró ży, w wypadku przewidzianym w ustępie 3 - kwotę wystarczającą na pokrycie pełnej należno ś ci.

.

O wys okości wypła t wład za u s t a la j ąca należ no ść zawiadomi sad właściwy do ustalenia kosztów

po stę powania (§ 176 reg. kar.).

osobom tr u dni ącym się zawo dow o prze cho wywaniem

rzec zy (domy składo\ve ). natenczas za prze chowanie

rzeczy opłaca s;ę należność w edług obo wiązu;ą cych

taryf, a w ich braku - wedł ug zwykły c h cen miejscowych.

§ 13, Nale żn ość za są dowe przechowanie rzeczy lu b za pr zec howanie rze czy u godnych za ufania

osób inn ych, niż wym ie ni one w § 12, ustala si ę

w bra ku szc ze gólnyc h taryf za jednom i esię czne przechow ywanie poszczeg ólnego prze dmiotu w wysokośc i do 10 zł.. stosownie do objętośc i, jakości i warto ś ci

p rze dmi otu oraz ryzyk a p oł2. czone,g o z przechowaniem. Cz ęść m iesiąca powyżej dni 15 lic zy s ię za cały miesiąc , cz ęść mi es : ąc a po niże j dni 15 za pół miesiąca; ato li czasu krótszego, ni ż 15 dni nie uwzględ­

nia się , jeśli przechowanie trwało przez okres dłuż­

szy, ni ż miesiąc.

W wypadkach szcz ególnych sąd może przyznać

nal e żn o ść w wy s o k o śc i sto s ownej lub odpowiadającej

zwyczajowi mie jscowemu, zgodnie z umową zawartą

przez kierownika sądu.

sądu

§ 14, Przepisy §§ 38 - 40 rozporząd z enia Ministra Sprawiedli wo śc i z dnia 25 czerwca 1929 r .

o n ależ n o { c:ac h świa dków, bieg łyc h i tłumaczów (Dz.

U. R. P . Nr . 47, po z. 339) stos uje się odpowiednio.

tycząc yc h świadków.

Je ż eli świadek w tym wyp a dku mo że odbyć

dro gę tylko w towar zystw ie dru giej osoby, nal eży

przyznać koszty rpr zej a zdu w myś l u s t ę pu poprzed-

§ 15. P rzepisy r..iniej szego rozdz i a łu mają odpowie dnie zasŁ os o wa n i e, gdy rzecz przechowana pozo staje w ro zporządzeni u prokuratora. Do wypłaty

nal eżn o śc i ma odpowiednie zas tosowanie przepis

§ 43 ust. 3 ro z por ządzen ia Minis tra Sprawiedliwości

z dnia 25 czerwca 1929 r. o nale żn o ściach śWLadków,

bie gły ch i tłumaczów (Dz. U. R. P . Nr. 47, poz. 389).

§ 8, Je że li świadek, mie szkajacy w sied zi bie

lub w miej s cow@ ś ci odległe j m niej niż 15 kil omehów od siedziby sądu, mus i ze względu na swój

wiek, chorobę, lub ciele sną ułomno ś ć odb y ć dro gę

odpowiednim środkiem tra nsportowym, należy mu

prz yznać koszty przejazdu według po s tanowień do-

niego również tow.arzys z ącej !IlU osobie.

§ 9,

Postano wienia §§ 38 - 40, 41 ust. ost.,

Ministra Sprawiedliwośc i

z dnia 25 czerwca 1929 r. o należnoEciac h świad k ó w ,

bie głyc h i tłumaczów (Dz . U. R. P . Nr. 47, po z. 389)

stosuje się odpowiednio.

42,

43

ro zporządzenia

§ 16. Ro zporza dzenie ninie jsze wchodzi w ży­

cie z dniem 1 lip ca 1929 r.

Minister Spr a wiedliwości: SI. Car

Kierownik Ministerstwa Skarbu: Ignacy Matuszewski

R o z d z i a ł II.

o należnościach za przechowanie rzeczy,

§ 10. Jeżeli zwierzę oddano na przechowanie

osobie go dnej zaufania (art. 163 § 1 k. rp. k.), natenczas po żytki otrzymywane ze zwierzęcia stanowią

w zasadzie wynagrodzenie za jego przechowanie.

Jeśliby ze zwierzęcia nie mo ż na było otrzymywać pożytków lub te ż je śl iby w.artość ich nie pokrywała ko sztów utrzyma nia: zwi erz ę cia, natenczas

przyznać- należy wynagrodzenie za utrzymanie według zwykłych cen miej scowy ch.

§ 11, Jeżeliby kOł>zta utrzymania zwierzęcia,

przyznawan e według § 10 ust. 2, pr zewyższa ły je,go

wartość , natenczas nale ż y zarz a d zić spr z edaż zwierzęcia: według przepisu art. 163 § 2 k. p. k.

§ 12. Jeżeli r zeczy oddano na przechowanie

do ma gazynów pozo stający ch w zarzą d zi e państwo ­

wym lub samorządowym albo w zarzą dzie pr z ed się ­

biorstwa państwowego lub samorządowego albo też

391.

ROZPORZADZENIE

MINISTRA SPRAWIEDLIWOśCI

z dnia 25 czerwca 1929 r.

dotyczące

taksy za doręczanie wezwań i innych

pism sądowych w sprawach karnych.

Na podstawie art. 573 lit. a) kodeksu postępo­

wania karn eg o z dnia 19 marca 1928 r. (Dz. U. R. P.

Nr. 33, poz. 313) zarzą dzam co następuj e

§ 1. Za doręc za nie w e z w,ań i innych pism są­

d owych w sprawach karn ych pobiera się opłatę, nal eżącą do ko sztów po stęp o w ania (art. 566 lit. a) k . p.

k .y, w n,:- s t ę p u j ąc ej wys okośc i, zależnej od ilo ś ci osób

wezwanych w danej sp raw ie na ro z prawę główn ą

a) je ż eli wez wan o najwy~ej 10 osób . zł. 5

h) je żeli w ezwano osoby w liczbie od

11 - 50

..

. . . zł. 25

c) za każdą nast ę pną ilość 50 osób , chociażby rozpoc z ętą, opłata wzrasta o zł. 20.

Dz:<:!nnik Ustaw. Poz. 389

3<;0.

Nr. 47.

syłasię należność bez niepotrzzbnej zwł o ki i' bez obćiążania świadka (bi'egłego, tłumacza) opłatą pocztową..