Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości wydane w porozumieniu z Ministrem Skarbu z dnia 25 czerwca 1929 r. o należnościach świadków, biegłych i tłumaczów w sprawach karnych.

§ 5.

Dziznnik Ustaw. Poz. 388 i 389.

Poniesion e koszta przejazdu do miejsco-

wości p osi ed z eń są du wypłaca się natychmiast po

z' g łos zen iu ż ą dania. Na koszta te p rzysięgły mo że

otrzymać zaliczkę na żądanie z g łoszon e w najbl iż­

szym sądz i e grodzk L l przynajmnie j na tr zy dni prze d

terminem otwarcia rok ów. Naczelnik sądu gro dz kiego składa nie zwłoczn ie spr,awozdanie o wypłace­

niu zaliczki prezesowi są du okręgowego właściwe­

mu w myśl § 7.

Ko szta p o dró ży . powrotnej można wypłacić

zgóry - ostatniego dn ia 'pr ze d wyjaz dem - w wysokości nie prze wyższającej przyznanych kosztóv

podróży do miejs c owośc i p osiedzeń sądu przys ię g­

łych; ewentualną nadwyżkę należy przesłać po jej

następnem wy kazaniu.

.

'~'

Inne należno ści wypłaca s ię zdołu w okresach

tyg odniowych, a za okres niepełnego tygodnia, jeżeli

czynności prz ysięg łe go ustały wcześniej . Na żądanie

należy je wypłacać zdo łu codziennie lub w okresach

dłuższych wskazanych przez przysięg łego.

, § 6. Przepisy niniejszego rozporządzenia dotykosztów prze jazdu oraz diet mają odpowiedni'e zastosow,a nie tak do przysięgłyc h miej scowych,

jak i zamiejscowych w razie wyjazdu sądu pr zysięg­

łych na poszc zególne posie dzenia do inne j miej scowości niż ta, do której zwołano roki sądu przys ięgłych.

.

czące

§ 11. Należno ści przewidzian e w mme) szem

rozporządzeniu przyznaje prezes są du okręgowe go.

Od zarządzenia prezesa można w ciąg u dni trzech od

zawiadomienia o przyz nan iu odwołać się do sądu

okręgowego (art. 23 u. s. p.) .

Sekr,etarjat prezydj alny lub sekret.a rz wyznaczony przez preze sa przyjmuje żądania pr zysięgłyc h

o wypła:cenie należno ści i przedstawia je prezesowi,

dołączając bez osobnego polecenia projekt zarządze­

nia prez'esa.

- § 8. Rozpor ządzenie niniej sze wchodzi w ży­

cie z dniem l lipca 1929 T.

Minister Sprawiedliwo ś ci'

St. Car

Kierownik Ministerstwa Sk arbu: Ignacy Matuszewski

389.

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRA WIEDLI\TJO-

ści WYDANE W POROZUMIENIU Z MINISTREM

SKARBU.

z dnia· 25 czerwca 1929 r .

O

należnościach

świadków,

biegłych

i

tłumaczów

w sprawach karnych.

Na podstawie art. 573 lit. d) i e) kodeksu postępowania karneg·Q. z dnia 19 marca 1928 r. (Dz. G.

R. P. Nr. 33, poz. 31 3) zarządza się co następuje

Rozdzi' ał

I.

O należnościach świadków.

§ 1. Świadkowie, zamieszkali poza s iedz ibą

sądu, jeżeli odległość ich miejsca zaD".ieszkania od

765

sądu

wynosi najmniej 15 kilometrów, otrzymują

zwrot n i e z będnych kosztów przejazdu oraz strawne

(art. 567 k. P. k.).

Ograniczenie co do 'Odległości, zawarte w ustę­

pie pierwszym , nie ma zastosow,a nia do funkcj,onarjuszów państwowych, osób wojskowych i duch Jwnych

(art. 573 lit. e) k. p . k.).

§ 2. Zwrot niezbędnych k osztów przejazdu

obejmuje koszty pod róży z miejscowo ści zamies zka~

nia do siedziby sądu oraz koszty podróży powrotnej

§ 3.

Na zwrot niezbędnych kosztów przejazdu

składa się

a) zwrot kosztów prze jazdu śr o dk iem masowego transp or tu (koleje, tramwaje, omnibusy

i t . d.) - na kolejach klasą trzec ią , w zas a - dzie p o ciąg iem osobowym, p ozatem klasą

najni ższ ą;

b) Z'.\"fot rzeczy wistych kosztów przej azdu poj azdem konnym lub mechanicznym, o ile

brak ~ r oc!ka masowego transportu lub też,

jeś l i świadek ze względu na wiek, chorobę

lub ci elesną ułomn ość środka masowego'

transportu użyć nie może.

Je żeli kilku śwtadków korzystało lub mogio

skorzystać z jednego pojazdu konnego l~b mechanicznego, nale ży przyznać każdemt;( świadkowi czę ść

k osztów na niego przypadających.

§ 4. Koszty przejazdu poj azdem konnym lub

mechanicznym oznacza się według zwykłych cen

miejscowych.

§ 5. Jeżeli' zachodzą warunki przyznania kosztów przejazdu, świadek zaś odbył drogę swoim p oiazdem, wierzchem lub pieszo, należy mu przyznać

koszty prze jazdu, jakieby mu się należały w my śl

przepisów nini'ej szego rozporządzenia.

Strawne należy przyznawać w wysok oś ci

10 zł. za każdy dzień, jeśli zaś świa dek

musiał przenocować w miejscu przesłuchania w wysokośc~ cd 3 z1. 20 zł.

§ 6.

od 2 zł. -

§ 7. Funkcjonarjuszom państwowym w czynnej służhi~ (art. 1 i art. 102 ustawy z dnia 9 p aź dzier­

nik a 1923 r. - Dz. U. R. P . Nr. 116, poz. 924) oraz

p oz ostającym w czynnej sł u żb ie sędziom, prokurator om. i wójskowym należy przyznawać koszty p od róży i di'e ty dzienne według norm ustanowionych dla

p o dró ży służbowych, je żeli okoliczności, o których

zeznawać mają, pozostają w związku z wykonywa niem ich urzędu lub służby.

Je śli według niniejszego paragrafu osobom,

wymieni onym w ustępie pierwszym, wezwanym w charakterze świadków, nie należą się koszta podró ży

i' diety dzienne we d łu g norm ustano wionych dl a. podró ży służbowych , przyznaje się im wynagrodzenie

na ogólnych zasadach.

§ 8.

Jeżeli świadek po wezwaniu go z pewnej

miejsc o wości zmieni st a łe miejsce zamieszkania i z tego miej sca p rzybędzie d o sądu, nale ży md p rzyma ć

należności jako przybyłemu ' z nowej miej sc owoś;:i.

\l

f,'

"

Dziennik Ustaw. Poz. 389.

766

Tę samą zasadę należy stosować w razie przy- , przyzn ać należność w myśl niniejszego rozdziału tak

bycia do sądu osób, wymienionych w § 7, z miejsco- swiadkel\vi, j ak t owarzyszącej mu osobi'e.

J e żeli w wypadku, ok reś lo nym w ustępie powości, w której przebywają na urlopie.

wyżs zym świadek stawi się z miejsca zamieszkania

§ 9. Jeż , li ta sama osoba będzie przesłuchana odległego od sądu mni'e j, niż o 15 kil ometrów (§ 1),

Vi charakterze świadka w kilku sprawach karnych tem a zastosowanie p rzepis § 8 rozp orządzenia MiniIgo samego dnia, ,1aten,~/.:łsprzyznaje się jej naJcż,nu­ stra Sprawiedliwośc i z dnia 25 czerwca 1929 r. o nasci tylko raz ora'Z TOl;d,~ ich je pomiędzy wszystkie te le żRości'ach za konwojGwani~ osób i rzeczy oraz za

sprawy równomiernie (att. 557 k. p. k).

przechowanie rzeczy (Dz. U. R. P. Nr. 47,!?oz. 390).

§ 10. Świadkowie, żyjący z zarobku, dziennego, otrzylnują wynagrodzenie za stracony wskutek

stawijannictwa zarohc'k (art. 568 k. p. k. § 11 niniejszego rozporządzenia).

Jeśli świadek ma stały dzienny zarobek

w określonej wysokości, należy mu przyznać wyna-

§ 11.

y , '

r

f-

grodzenie, wymieni'o ne w § 101 w wysok ości rzeczywiście utraconego, a należycie wykazanego 'zarobku.

Jeżeli nie zachodzą warunki, przevlidóane

W ustępie poprzednim, przyznaje się wynagrod zenie

za utracony zarobek dzienny według następuljącej

taksy;

a) dla pracowników fizycznych , niekwalifikowanych 2 zł. - 5 zł.j

b) dla praoowników fizyćznych kwalifikowanych 4 zł. - 10 zł.;

c) dla pracowników umysłowych 5 zł. - 20 zł.

Jeżeli świadek utracił zarobek przypadający za

część dnia pracy, powyższe stawki! ulegają odpowiedniemu zmniej szeniu.

§ 12. Jeżeli ze wzglę du na stosunki miejscowe

i osobę świadka minimalna kwota wynagrodzenia taryfowego byłaby zbyŁ wysoka. można przyznawać

kwoty , niższe od kwot minimalnych.

§ 13. Jeżeli w wyjątkowych wyp~dkach maksymalna kwota wynagrodzenia ~yłaby ze względu

na ?s obę świad~a lub .sto~t;nki mi'~ js.cow.e 7~yt r.is.ka,

mozna przyznac naleznosc przewyzsza 1ądą grallIce,

oznaczone w § 11, nie większą jednak, niż poł owę

najwyższej stawki.

§ 14. Jeżeliby przy stosowaniu § 11 ust. 2, 12

lub 13 zachodzi'ły wątpliwcści co do wys'1kc{;ci utraconego przez świadka zaroblw, natenc zas można od

świadka zażądać odpowiedniego wykazania jego

przeciętneg o zarobku. _

-

§ 15. Świadkowie, którzy stawiH się bez wezwania sądowego i zostali przesłuchani, mają takie

samo prawo do wynagrodzenia, jak w razie sądow eg o

wezwania.

§ 16.

Świadkom służy prawo

do należności

także wtedy, jeśli na wezwanie sądu stawili się, lecz

t

Nr. 47.

nie zostali "przesłuchani.

ł

l,

§ 17.

Jeśli świadek

nieprawnie odmawia zło­

przysięgi, nie ma prawa żądać

§ 18.

Jeżeli świadek ze względu na swój 'wiek,

żenia - zeznań lub

pr:,zyznani1a mu należności.

chorobę lub cielesną ułomność może stawić się w są­

d~

tylko w towarzystwie drugiej

osoby, należy

I

R o z d z i a ł II.

O należnościach biegłych i tłumaczów.

§ 19. Biegli i tłumacze, prócz wynagrodzenia

za pracę, otrzymują p okrycie wydatków, niezbęd­

nych do jej wykCln ania (art. 569 § 1 k. p. k.).

Sąd mo że zażądać należytego wykazan~a po·

niesionych wydatków.

Jeżeli w czynności urzęd owej bierze udział kil-,

ku biegłych (tłumaczów) , p okrycie przewi'dziane

w u sh;p:e pierwszym, następuje w stosunku do poniesionych przez każdego biegłego (tłumacza) wydatków.

§ 20. Bi.egłemu i tłumaczowr, zam~szkałemu

poza siedzibą sl1du, należy się strawne i zwrot nie·

zbę dnych kosztów przejazdu (art. 569 § 3 k. p. k.).

§ 21. Strawne i zwrot ni'ezbędnych kosztów

przej azdu przyznaje się wec1łu~ postanowi~ń dotyczących n ależności świadków (§§ 1 - 9) z temi zmianami, iż ograniczenie co do odległości, zawarte w § 1

ust. 1 ni'e ma zastos owan~a, a przepis § 9 ma zastosowanie tylko do kosztów przejazdu i strawnego.

§ 22. W miastach, maLących ponad 50.000

mieszkal'ców, należy się biegłemu (tłumaczowi) przy

czynno ściach mających się odbyć poza jego mieszkaniem zwrot kosztów przejazdu w obie strony, o ile

.odległość pomiędzy mieszkaniem, a miejscem .czynno ści wynosi więcej, niż dwa kilometry i o ile biegły

nie korzysta ze służbowych środków przewozowych;

zwrot kosztów p ojaz du przyznać należy jedynie

w braku środka masowego transportu.

§ 23. Za czynności polegające na badaniach,

wchodz ących w zakres specj alności danego biegłego,

łącznie z orzeczeniem należy p r'zyznawać wynagrodzenie w wysokości od 5 zł. - 60 zł.

Stawki p rzewidziane w ustępie pierwszym

zwiększ ają się o połowę, jeśli wykonanie czynności

było połączone z wielkim trudem lub ze znaczną stratą czasu. Postanowienie to ma zastosowanie także

w r aiie, jeśli czynność została wykonana poza mi~j.

scem zamieszkania biegłego, a wykonani~ jej było ze względu na zawód biegłego -.: połączone z utratą

przez biegłego zarobku.

§ 24. W wypadkach wyjątkowych można przegranice taksy, określone w § 23, po zasią­

gnięciu zdania fachowych urzędów, instytucyj . publicznych lub związków zawodowych co do stc>sowno śc i wyższego wynagrodzenia. Odpis po's tanowienia , przyznające g o takie wynagrodzenie, sąd komunikuje kierownikowi sądu, sąd grodzki - prezesowi

kroczyć

<sądu okrę~oweio.

Dzie nnik U staw. Poz. 389.

Nr. 47.

§ 25.

Za obecność na ro_~prawach sądowych

(pr zesłuchaniach)

razem z udzieleniem ustnego

orzeczenia nale ży się biegłemu wynagrodzenie w wy-

sok ości od 2 zł. ~ 5 zł. za każde zaczęte pół godziny

niezależnie od wynagrodzenia za badania dokonane

na rozprawie (w c i ą g u prze s łuchania) . Czasu zużyte ­

go na bad anie przeprowadzone na rozprawie (w cią­

gu pr zesłuchania ) nie wlicza się do czasu ohecności.

§ 26. Je żel i miejsce zamieszkania biegłego lub

tłum acza znajduje się poza siedzibą sądu, należy

bi ~głemu p rócz

wynagrodzeni'a przewidzianego w

§ 26, a tłum aczowi p rócz wynagrodzenia przewidzianego w § 7 rozporządzenia Mmistra Sprawiedliw : Jśd

z dnia 27 gru dn ia 1928 r . o taksie dla tłumaczów

pr zysię2łyc h (Dz, U, R. P . Nr. 104, poz. 934) pr zyznać nal eż no ś ć za stratę zu żytego czasu, je ś li wypeł­

n ienie obowiązku o becno ści na rozprawie (przesłu ­

chaniu) ze względu na za wód biegłego (tłum acza)

był'O połączone z utratą zarobku. N alezność ta wynosi od 1 zł. - 3 zł. za ka ż de zac z ęte p ół godz iny;

pod stawą

obliczenia jest n a jwyżej ośmiogodzinny

dzień pracy. Za stracony czas uważa się czas, który

hi'egły celem wypełnienia swego obowiązku musi spę­

dzić p nza swojem mieszkaniem lub zwykłem mie jscem pracy, z wyłączeniem czasu, przez który trwała obecność biegł eg o (tłumacza) na rozprawie (prze: słuch aniu).

i

I

§ 27.

W r azie

nieprzesłuchani' a

wezwanego

biegłego lub tłum a cza nal eży mu się wynagrodzenie

za stracony czas i zarobek w wysokości od 1 zł. 3 zł. za każde zaczęte pół godziny.

P a ragraf 26 ma tu odp owiednie zastosowanre.

§ 28. Wysoko ść \vynagrodzenia biegłych oznacza si:~ z uwzgl ę dnieniem wymaganych od biegłego

kwalifikacy j, czasu i' trudu, koniecznego d o wykonan ia pracy oraz z.wykłych n orm pł acy za c zynności jego rodza ju. Jeżeli czynność biegłego wymaga zwykł yc h wiadomości r ękodz ielnika lub kupca, jak np.

przy ocenianiu zwyczajnych przedmiotów uży tko­

wych, należy w zasadz ie przyznawać wynagrodzenie

według sŁawek najn i ższych.

Biegły (tł u m acz), który niesłu szn ie odmawia zeznań lub spełnieni a czynności, będących je, go obowi'ązkiem, albo też odmawia zło żenia przys i ę­

§ 29.

gi, nie ma prawa do należności.

§ 30. Biegły (tłumacz) nie ma prawa do wynagrodzenia za czyn noś er, które przedsięwziął bez

p olecenia sądu.

Sąd m oże jednak przyznać b i'egłemu (tłumaczc­

wiJ wyn a ,~rodzenie za czynnośc i, wym-ienione w ustę­

pie pierwszym, je ś li przyczyniły s ię one do wyj aśnie ­

nia sprawy.

.'

Biegli ( tłumacze ), którzy stawili si:ę bez

wezwania sądowe g o mają takie s.a m o prawo do wyn agrodzenia, jak w razie s ądowego wezwania, je śli ilch

przesłuchan o lub korzystano z ich pomocy.

§ 31.

Z bie!tłymi sądowymi i tłumaczami przy{art. 268 prawa o ustroju sądó w pows zechnych) mo że być zawarty układ. co do ryczałtowej

o płaty za czynności. Ryczałtowe opłaty p owinny być

§ 32.

s ięgłymi

I,

obliczone podłu~ przedęmej liczby ba'dań i opiD.ij

767

(tłumaczeń)

cjalno ś ci ; a

wchodzących w zakres określonej spedokonanych w danym {}kręgu w ciągu

osta tn i'c h dwóch lat. Opust ze strony biegłego (tłuma­

cza) nie może wyn os ić mniej niż 10%.

Ukł a d z biegłymi (tłumaczami} zawiera prezes

sądu apelacyjneg o. Prezes sądu apelacyjnego może

poruczyć za warcie ukł a du prezes owi sądu okręgowe­

go lub nacz elnikowi sądu grodzkiego.

§ 33. Funkcjonarjusz państwowy, ustan'owiony w tym że charakterze 'do wykonywania czynności

biegłego, ma prawo ty lko d o zwrotu wyd 3tków, niezbędnych do s p eł nienia pracy (§ 19), oraz do zwrotu ko sztów przejazdu i diet w myśl przepisów dotyczących podróży służbowych.

§ 34. Jel elt funkcjonarjusz państwowy jest

ustanowi ony d o wykonywania czynności biegłego

l§ 331 lub też je ś li biegły (tłumacz) pobilera ryczał­

t owe wynagrodzenie (§ 32), do kosztów postępowani a

karn ego wlicza sl'ę takie należności, jakie należało­

by przyznać biegł emu (tłumaczowi) w my śl o gólnych

po stan owień niniejszego rozporządzenia lub w myśl

szczególnych przepisów (§ 35 ust. 1).

§ 35. Je żeli dla oznaczenia wynagrodzenia

pewnych ka teg oryj biegłych istnieją szczególne przepisy, nale ż y wspomnianym biegłym przyznawać opła ­

ty w myś l t ych przepisów.

Paragraf 33 'ma do tych biegłych zastosowau!e.

§ 36. Opłaty za czyn ności tłumaczów przys ię­

głych re g ulują szczególne przepisy. Przepisy te mają

również zasŁ o sowanie do tłumaczów innych, dokonywających pr zekładu na zlecenie urz ęd owe -lub wzywanych do udziału w czynn oś ci urzędowej, w szcze-

gólności do tłum aczów powoł ywanych w celu porozumi'e nia się z głuchymi lub niemymi.

Obok przep isów, wymienionych w ustępie

pierwszy m, mają do tłu macz ów zastos'owanie przepisy

niniejszego rozporządzenia, o ile ich dotyczą.

R o z d z i ał III.

O przyznawaniu należności świadków, biegły c h

i tłumaczów.

§ 37.

Świ'adkowie, biegli i tłumacze powinni

zażądać wynagrodzenia niezwłocznie po wykonaniu

swego obowiązku, a jeżeli byli wezwani na rozprawę,

to n aj pó ź niej n aza jutrz p o jej zamknięciu.

Osoby, które nie zgłosiły żądania w terminie

o czem

powyższym, tracą prawo do wynagrodzenia,

nale ży je uprzedzić (art. 570 k . p. k.).

§ 38. Sekretarze prowadz ący rachunek kosztów postępowania lub sekretarz wyznaczony przez

kierownika sądu, p rzyjmuie od świadków, biegłych i tłumaczów żądanie wypłacenia nale żności

i pyzedsŁawia sądowi projek~ postanowieni a co do nal eżności świ'adków bez osobne ~ o polecenia, co do należności zaś biegłych i tłumaczów w razie otrżymania

polecenia.

§ 39, Należność przyznaną oznajmia się ustnie,

udzi'elajac -' n a ż ądanie - p ostan owienie do przej rzenia ; n\leżność wypłaca się wedle możności zarazj

W razie niemożności natychmiastowej wypłaty, prze-

Dz:<:!nnik Ustaw. Poz. 389

3<;0.

Nr. 47.

syłasię należność bez niepotrzzbnej zwł o ki i' bez obćiążania świadka (bi'egłego, tłumacza) opłatą pocztową..

§ 43.

rzyznane nale żn oś ci należy uwidocznić

w aktach sprawy. Jeżeli władza, przyznaj ąca na leż­

ność w myś l ninie jszego rozporz ądz enia, spełnia czynność na żądanie innej wład zy lub w jej zastępstwie,

natenczas winna - pr ze s yłaj'l c właściwej władz y zeznanie świadka lub biegłego (tłumacza)- zaznaczyć

przyznaną należność.

§ 41. Je żeli świadek nie ma środków nawet na

odbycie podró ży z miejsca zami'e szkania do ~iedziby

sądu i to wyka ż e (§ 29 reg. kar.), natencz as sąd wzywający mo że na żą dani e świadka przyznać mu zaliczkę w wyso ko ści niezbędnej na k o szta\ p c d róży do sądu

i s tra wne w c i ągu podróży. Sąd p rzesyła 'przyznaną

zaliczkę bez obciążania świadka opł atą pocztową.

Jeżeli świadek otrzymał wezwanie zbyt późno,

by mógł zwrócić się w porę o zaliczkę do sądu wzyWE'. j ącego. natenczas kier()wni k najbliżs zego sąd~

grodzkiego mo ż e wyp łaci ć świadkowi z alicz k ę, U W ldaczni?jąc to na wezwaniu świadka, oraz zawiadamiając o tern bezzwłoc zni e sąd wzywający.

Sąd wzywający nie zwraca zaliczki sądowi, który ją wypłacił. .

Je ż eli wŁadza woj sk owa zawia domi sąd, zanim

ten wypłaci świadkowi wynagrodzenie, ~ż osoba wojskowa, wezwa na na świadka , otrzymała od wła dzy

wojskowej zali czkę na wynagrodzenie, natenczas potrąca się tę z a lic zkę z przyznanego świadkowi wyn agrodzenia

przekazuje ją właściwej władzy wa,jsK:owej.

R o z d z i a ł IV.

390.

ROZPORZADZENIE MINISTRA SPRA WIEDLIWOśCI WYDANE W POROZUMIENIU Z MINISTł<EM

SKARBU

z dnia 25 czerwca 1929 r .

o należnościach za konwojowanie osób i rzeczy oraz

za przechowanie rzeczy.

Na: zasadzie art. 573 lit. b) kodeksu postępowa­

nia karnego z dnia 19 marca 1928 r. (Dz. U. R. P.

Nr. 33, poz. 313) zarządza się co następuje

.

Rozdział

Należności za

I.

konwojowanie osób

rzeczy.

§ 1. Funkcjonarjusze państwowi oraz osoby

wojskowe, konwo,juj ący osoby i rzeczy do władz wymiaru sprawiedliwo śc i, otrzymują od tych władz należno śc i według przepisów dotyczących podrózy

służbowych.

.

§ 2. Prz'e pis § 1 nie ma zastosowania do funkcjonarjuszów polic ji państwowej w wypadku przewidzianym wart. 13 us t. ost. ro zp orządzenia Prezydenta R ze czypospolitej z dnia 6 marca 1928 r. o Policji

l'aństw ow ej (Dz. U. R. P. Nr. 28, poz. 257).

Koszty, poniesione przez policję państwową

w wypadk u ok r eślo nym w us tępie pierwszym, wlicza się do kosztów postępow,ania karnego, o ile zq- ·

staną sądowi zgłoszone.

Postanowienia końcowe.

§ 3. Organa gminne, spełniające czynności

określone w § 1 {art. 44 przep. wprow. k. p. k.l, otrzymu ją należno ś ci według pr zepisów wymienionych

§ 42. Sied zibą sądu w rozumieniu niniejszego

rozp orządzenia jest mie jsce dokonywani'a czynności

w § 1, a odnoszących się do funkcjonarjuszów państwowych naj niższego stopnia.

.

sąd'owej.

§ 43. Przepisy niniejszego rozporządzenia mają zas to sowanie : aj w post ę powaniu prz e d sąde m

i sędzią śledczym (rozpravva , ś led ztwo, czynności' są­

dowe w toku dochod ze ń) ; bl ma j ą odpowiednie zaś zastosowanie przy czynno:: ciach m a j ących m oc czynno ś ci sądowych, a do konywanych w dochodzeniach

przez prokuratora (art. 254 k. p. k. i art. 20 przep.

wprow. k. p. k.).

N al e żności, przewidziane w lllnrejSZem r ozporządzeniu przyznaje w wyp adku wskazanym pod a)

sad lub "",dzia ś ledczy, w wypadku wskazanym pod

bj - prokurator.

Koszty przyznane prz~z prokuratora . wypłaca

się z funduszów sądu (wydzi ał u), przy którym prokurator jest czynny, w innych wypadkach z funduszów najbliższego sądu grodzkiego.

§ 44. R oziporz2dzenie niniejsze wchodzi w ży­

cie z dniem 1 lipca 1929 r.

Minister Sprawiedliwości: St. Car

Kierownik Ministerstwa Skarbu: Ignacy MłItuszewski

\

.

I

§ 4. Oprócz należno ś ci, przewidzianych w §§ 1

i 3, n a leży konwojentowi przyznać rzeczywiste koszty poniesione na przewóz osób lub rzeczy.

§ 5. Jeżeli funkcjonarju sz państwowy lub organ gminny' spełnił równocze śnie wobec te j że samej

wła d zy czynno śc i konwojenta w różnych sprawach

karnych, natenczas przyznaje się mu należności,

przewidziane w § 1 wz ,glę dnie w § 3 niniejszego rozpor zą d z enia, tylko raz i rozdziela je pomiędzy

wszystkie te sprawy równomiernie (art. 557 k. p. k.).

§ 6. Jeżeli funkcjonar juszowi państwowemu

lub organowi gm inn ep'lU służą z tytułu czynności,

spełnionych tego samego dnia i wobec tejże samej

władzy ..:...... cho ć by w różnych sprawach, należności

konwo jenta- i ś w iadka, należy mu przyznać należno­

ści tylko według przepisów niniejszego rozporzą­

dzenia.

W zakresie rozdziału przyznanej należności ma

zastosowanie § 5.

!

Władza, któr.a zarządziła konwojowanie,

wypłaca konwojentowi ,j ego należność.

§ 7.