Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 25 czerwca 1929 r. w sprawie formy zapewnienia w postępowaniu karnem przez świadków, biegłych, tłumaczów i przysięgłych zgodnego z prawem spełnienia ich obowiązku.

§ 1. Dla osób, które nie składa ją przy s ięgi

z zachowaniem form, przewidzianych wart. 111 (141 ,

391 § 3) kodeksu postęp ow ania karnego z dnia

19 marca 1928 r. (Dz. U. R. P. Nr. 33, poz. 313),

wprowa dza się w po stępowaniu karnem określone

niniejszem ro z porządzeniem formy zapewnienia, że

obowiązek świadka , bie głego, tłumacza lub przys ię ­

głego s,pełnią zgodnie z prawem. Przed odebraI,; em

zapewnienia sę dzia

(przewodniczący)

uprzedza

Dziennik Ustaw. Poz. 383.

skł,adających

zapewnienie w myśl art. 113 § 3

li art. 112 § 2 (141) k. p. k. Przepis art.l13 § 1 (141)

k. p. k. ma odpowiednie zastosowanie.

§ 2. Wyznawcy relig.ji mahometańskiej (muzułmańskiej) składają przysięgę w następujących ro-

tach

<,

p.

t

!

.

Rota dla świadków

"Przysięgam Panu Bogu

Wszechmogącemu

i Wszechwiedzącemu przed Świętym Jego Koranem,

że b ędę mówił szczerą prawdę, niczego nie ukrywa'jąc z tego, co mi jest wiadame. Tak mi Paniedapomóż. Wałłahi, Billahi, Tałłahi".

. Rota dla bie głych (tłumaczów)

"Przysięgam Panu Bagu W szechmagącemu

li Wszechwiedz ącemu przed Świętym JegO' Karanem,

że pawierzane mi obowiązki biegłego (tłumacza)

wykonam z całą sumienna ścią i bez,stronnaś cią. Tak

mi Panie Baże dopamóż. Wałłahi, Billahi, Taiłahi".

Padczas wygłaszania raty przysięgający ma nakrytą głowę.

Użycie "Koranu" do ważności przysięgi nie jest

konieczne. Jeżeli jednak w sądzie znajduje się Koran, należy Go przed przysię ga jącym złóżyć na stole, otwarty na dowalnej stranicy. Przysię gający pad-

czas wygłas zania raty maże położyć rękę na Karanie lub podnieść do góry wskazujący 'p alec prawej

rękI, ił po wygłoszeniu roty uC<łiłpwać Karan. Zachawanie tych farm podnosi świętość przys'ięgi.

§ 3. Osoby wyznania karaimskiego wygłasza­

.ją rotę przysię gi jako świadkowie według art . .111

§ 1, jako biegli (tłumacze) wedługarL 133§ l kodeksu postępawania karnego, trzymając obie ręce

opuszczone w dół i nie nakrywając gław;y.

Da ważności zapewnienia nie jest konieczne,

ani dodanie na kańcu przysię gi wyrazów liturgicznych "Ant etem adyndan Tenrvniń Amen", an~ ucałowanie

po przy,siędze księ gi Pisma Świętego ;,Tojra" . W miarę możności należy jednak zachawać te

formy podnoszące świętość przysięgi.

§ 4. Od osób należących do związków wyznanIowych menanitów, baptystów, ewang'e licznych

chrześcijan i adwentystów Dnia Siódmego; którym

ieh religja nie dozwala składania przysięgi, adbiera

się przyn:eczenie w farmie uroczystej następującej

Sędzia (przewodniczący) . odbierający przyrzeczenie wygłasza następującą formułę zapytania

Farmuła dla świadków

"Zgodnie z nauką Chrystusa Pana, która nak.azuje, aby mowa wasza była ta k - tak, nie - nie,

pytam się Pana (Panią), czy jako świadek będziesz

mówił (a') szczerą prawdę, niczego nie ukrywając

'z tego, c ci jest wiadame? - odpowiedz Pan (Pani)

sz,c zerem: a.k!".

'

Formuła dla biegłych (tłumaczów)

,

"Zgodnie z nauką Chrystusa Pana, która naka:zuje, aby mowa wasza była: tak - tak, nie - nie,

pytam się Pana (panią), czy powierzone ci ob(l)wiąz­

ki biegłego (tłumacza) wykonasz z całą- sumienno~cią i beDstrannością? - odpowiedz szczerem: tak!".

Po wygłoszeniu farmuły zapytania prz~z sę­

dziego składający przyrzeczenie Odp0wi~da jednem

słowem "tak".

Nr. 47.

§ 5. Osoby nienależące do żadnego prawnie

uznanego wyznania i osoby należące da wyznań,

którym ich religja niedazwala składania przysięgi,

a niewymienione w § 4, składają uroczyste przyrzeczenie w następujących rotach

Rota przyrzeczenia dla świadków

"Przyrzekam uraczyście, że będę mówił szczerą prawdę, niczego nie ukrywając z tego, co mi jest

wiadame".

Rota przyrzeczenia dla biegłych (tłumaczów)

"Przyrzekam uroczyście, że powierzane ńii

obowiązki biegłego (tłumacza) wykonam 2 całą sumienno ścią i bezstronnością".

'

Podczas wygłaszania roty, przyrzekający trzyma obie ręce ,o puszczone w dół, a po jej wygłoszeniu

potwierdza: przyrzeczenie podaniem ręki sędziemu

(przewodniczącemu składu sądzącego). Podanie rę­

ki nie jest kanieczne do ważności przyrzeczenia.

§ 6. Osoby niena,leżące do żadnego prawnie

uznanego wyznania mogą oświadczyć, że wędług ieh

przekonań religi.jnych odpawiada im bardziej, niż

przyrzeczenie, przewidziane w § 5, zachowanie jednej z form, przewidzianych w a'rt. 111 k. p. k; lUB

w §§ 2, 3, 4 niniejszego rozparządzenia (rozmaite

sekty nieuznane). Osoba korzystająca z tego prawa

winna oświadczyć, którą formę wybiera i wyjaśnić

z jakiego pawodu (przynależność duchowa do sekty

chrześcijańskiej, hiechrześdjańs-kiej). Świa'dka . lub

biegłego (tłumacza) należy uprzedzić, że wyjaśnień

udziela pod adpowiedzialnością za Ri~prawdziwe zeznania (att. 107, 141 k. p. k.).

§ 7. Przepisy §§ 2 - 6 mają odpowiednie zastosowanie do form zapewnienia, składanych przez

przysięgłych.

Przewodniczący w razie potrzeby rozdziela

przysi~ głyc h na grupy według ich wyznań i odbiera od każdej zasobna: zaJpewnienia, wygł,a.szając farmułę stasowniedo okoliczności w liczbie mnogie,j

lub pojedyńczej.

Da formuły, przewidzianej wart. 391 § 1 k. p-.

k., przysięgły dodaje w wypadku, przewidzianym

w § 2 rODporządzenia niniejszego, wyrazy ."Wałłahi,

Billahi, T aUahi", w wypadku zaś, przewidzianym

w § 3 rozporządzenia niniejszego może dodać wyrazy: "Ant etem adyndan Tenryniń Amen".

W wypadku, przewidzianym w § 4, formułę,

przewidz,ianą artykułem 390 k. p. k., rOZlpOCł!yna się

za:pytaniem jak w § 4, poczem następują wyrazy

" . . . . . . pytam się Panów (Pana), czy w sprawach

. . . . . . . " i dalej jak wart. 390 k. p. k, koncząc

wyrazamj - "odpowiedzcie (odpowiedz Pan) szczerem : tak". Przysięgły odpowiada jednem sło­

wem "tak". ·

W wypa'dku, przewidzianym w § 5, przewo'd niczący razpoc!zyna formułę wyrazami "Przyrzekacie

(Przyrzekasz Pan) uroczyście . . . . . . . . " - przysięgły zaś zapewnia wyrazami "Przyrzekam uroczyście"

\

§ 8. Wykonanie niniejszego ro~porządzenia

porucza się Ministrowi Sprawiedliwości.

Dziennik Ułtaw. Poz. l8J i 384.

Nr. 47.

§ 9. Rozporząd z enie niniejsze wchodzi w ży­

cie z dniem 1 lipca 1929 r.

Prezydent Rzeczypospolitej: I. Mościcki

Prezes Rady Ministrów: świta/ski

Minister Sprawiedliwości

St. Car

384.

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAWIEPLIWOśCI i MINISTRA POCZT I TELEGRAFóW

z dnia 25 czerwca 1929 r.

o jIoręczaniu pism sądowych przez pocztę w sprawach karnych.

Na podstawie art. 651 kodeksu pGstępowania

karnego z dnia 19 marca 1928 r. (Dz. U. R. P. Nr. 33,

poz. 313) oraz art. 23 ustawy z dnia 3 czerwca 1924 r.

o poczcie, telegrafie i telefonie (Dz. U. R. P. Nr. 58.

poz. 584) w brzmieniu r ozponądllenia Prezydenta

Rz eczypospolitej z dnia 22 marca 1928 r. (Dz. D. R.

P. Nr. 38, poz. 378) zarzą dza się co na~tępuje

§ 1. Pisma sądowe w sprawach karnych, prr:eznac zone dla ,a dresatów - w miejscowym okręgu doręczeń urzędów pocztowych i w okręgu doręczeń

pocztowych listonoszów wiejskich, doręcza poczta

na całym obszarze Państwa jako polecone za zwrotnem poświadczeniem odbioru.

Pisma przeznaczone do doręczenia przez urzę­

dy pocztowe poza miejscem siedziby wysyłającego

sądu są wolne od opłaty.

Pisma przeznaczone do doręczenia adresa.tom

w siedzibie sądu wysyłające,go podlegają ta'tyłowym

opłatom p ocztowym.

'

Opłaty pocztowe będą notowane w wysokości

należnej za przesyłki polec one za zwrotnem poświad­

c zeniem odbioru w aktach sprawy jako koszta postępowania karnego {art. 566 lit. a) k. p. k.).

Przy doręczaniu pocztą można zarządzić także

doręcz enie poś pieszne ("express") i za ,t akie prllesył­

ki musi być jednak przy wysłaniu uiszczona taryfową opłata pocztowa przez naklejenie odpowiednich

znaczków pocztowych.

Pisma sądowe adresowane do miejscowow zamiejscowym okręgu doręt:r;eó

urzędu pocztowego i do miejscowości, do których listonosz wiejski nie dochodzi, będą zwracane pr~e2

urząd pocztowy wysyłają-cemu sądowi. Powód zwrotu oznaczony będzie z apomocą przylepionej na przesyłce kartki z napisem "Sądowi.

.w .

zpowrotem, ponieważ wymieniona w adresie miejscow ość znajduje się poza okręgiem doręczeń pocztowych".

§ 2.

SCl, położonych

759

I l. Pisma sąd.owe, przeznaczone do d01'ęcze­

nia przez pocztę, należy wysyłać przesyłkami poleconemi za zWTotnem pośw-la'dczeniem odbioru i oddawać urzędowi pocztowemu zamknięte pie-częcią

utżęrtową. Na zewnętrznej stronie przesyłki należy

prócz dokładnego adresu umieścić: nazwę wysyłają­

cego sądu, ,datę pisma (wyroku, postanowienia, zarżądżettia) t yfntni , sygnaturę sprawy, a ieśli jest wię­

cej piSM z tej samej daty, oznaczenie kolejności cyfrą (np. 1S/to 29. III. 2. K. 1250/29 - II), oraz napis

(u dołu) "Polecony za zwrotnem poświadczeniem

ódbioru" i "sprawa karna wolna od opłaty poczto~

wej" (§ 1 ust. 2) lub "opłata pocztowa ryczałtowa~

na" (§ 1 ust. 3). Pona'd to, jeżeli przesyłka zawiera

wezwanie na termin, należy na zewnętrznej jej stronie

umieścić napis "Termin dnia . . . . " .

Do umieszczenia powyższych napisów należy

używać stosownych pieczątek.

§ 4. Do każdej przesyłki należy dołączyć formularz zwrotnego poświadczenia odbioru (pokwitow,a nia) według załączonego wzoru Nr. 1. Sekretarz

, sądowy wypełnia nazwę sądu oraz wpisze w c zęści 1

wzoru daltę pisma: (wyroku, postan.Qwienia, zarządze­

nia) cyframi, sygnaturę sprawy, a jeśli wysłano wię- _

cej pism z tej samej daty, oznaczenie kolejności cyfrą, oraz adres odbiorcy.

Rozmieszc;z:enie tekstu wzoru będzie [przystosowane do jego formatu . .

Zwrotne poświadczenia .odbioru koloru zielonego winny być przytwierdzone do zewnętrznej strony przesyłki w ten sposób, aby bez oddzie l an~.a po-świadczenia można było na nim umie śc ić odcisk datownika urzędu nadawcz-ego (§ 5 ust. 3), oraz aby

poświadczenie . można było oddz iel·ić od prze syłki

hez obawy jej uszkodzenia.

85. Sąd wpisuje każdą pnesyłkę pocztową

do pocztowej książki nadawczej (wzór Nr. 2) z podaniem ~ygnatury sprawy {§ 4 ust. 1), nazwiska adresata i miejsca pr~eznaczenia.

Urr:ędnik, przyjmujący przesyłkę, wpisze poczto'w y numer nadawczy, tudzńeż po-bwierdzi odbiór

swym podp~sem i wydśniędem dato-w nika.

Urząd pocztowy (a.R:encjal, po dokonamu tych

czynności, jako też innych czynności przelW'idziany ch

przy p.r~yjęciu pol.econych przesyłek listowych, winiem na oowr,o tllei stronie z,w ro tne20' poświadczenia

odhioru umieścić odcisk datownika i numer prz esył­

ki według wp-i su ,d o księgi przyjęć przesyłek poleconych (§ 4 ust. ost.).

1

Do czuwama nad nadejściem zwrotnego 1)0świa.dcŁenia odbioru służy siódma przedziałka pocztowej książki nadawczei. Do tej pnedziałki nal e ży

wpisywać na podstawie zawiadomienia o doręczeniu

dzień uskutecznienia doręczenia.

§ 6. Urzą,d piocztowy, w którym oddano przesyłkę sądową pole ooną , prz,eśle ją do urzędu pocztowe20 miejsca ' przeznaczenia, Łen zaś ostatni zarzą­

dzi doręczenie przesyłki przez listonosza, który

przy doręczeniu stosować powinien przepisy zawarte w następujących paraj!rafach.

US]'

\ 'l~NIK

~ A"

RZECZYPOSPOLITEJ POL SKIE J

N2 47.

28 czerwca

Rok 1929.

T R E Ś Ć

ROZPORZĄDZENIE

Poz.

PREZYDENTI\ RZECZYPOSPOLITEJ

383-z dnia 25 czerwca 1929 r. w sprawie formy zapewnienia w postępowaniu karnemprzez świad­

ków, biegł yc h, tłumaczów i przysięgł y ch zgo dn ego z prawem spełnienia ich obowiązku.

757

ROZPORZf\DZENII\ MINISTRÓW

Poz.

384-Sprawiedli wości i Ministra Poczt i Telegrafów z dnia

25 czerwca 1929 r. o doręcz aniu pism sądowych przez pocztę w sprawach karn yc h.

385-S prawi edliwości i Sptaw Wewnętrznych z dnia 25 czerwca 19 29 r. w sprawie doręczania pism

są dow ych przez policj ę pań s twową w sprawach karn ych .

386-Spraw iedliwości z dnia 25 czerwca 1929 r. o wykon ywaniu egzekucji w sprawach karnych przez

organa gminne .

387-Sprawiedliwości z dn ia 25 czerwca 192<) r. w sprawie przek s ztałcenia instytucji opiekunów sącłowycH na kuratorów niile'tnich przy sądach grodzkich i prz y sąd'<rt:fI dł'd: nie1ef'ni ch '388-Spra wiedliwości wydane w porozumieniu z Ministrem Skarbu z dnia 18 czerwca 1929 r. o należnoś ciach pr zysięgł y ch .

389-Spra wiedliwości wydane w porozumieniu z Ministrem Skarbu z dnia 25 czerwca 1929 r. o należności ac h świadków, bie g ł y ch i tłumaczów w sprawach karn yc h .

390-Spr awiedliwości wydane w porozumie niu z Mi nistrem Skarbu z dnia 25 czerw ca 1929 r. o należno ściac h za konwojowanie osób i rzeczy oraz za przechowanie rzeczy

391-Sprawie dliwości z dn ia 25 czerwca 1929 r. dotyczące taks y za d oręczanie wezwań i innych

pism sądowyc h w sprawach karnyc h

'

392-Sprawiedliwoś ci z dnia 25 czerwca 1929 r. o opłatach za odpisy z akt sądowych w sprawach

karnych •

393-Sprawiedliwo ści z dnia 25 czerwca 1929 r. w sprawie kosztów utr zymania w więzieniach osób

,

tymczasowo aresztowanych i osób skazanych.

394-Sprawiedliwo ści z dnia 25 czerwca 1929 r. w sprawie wprowadzenia togi

biretu jako stroju

urzędowego dla sędziów i prokuratorów przy rozprawach

383.

ROZPORZĄDZENIE

PREZYDENTA

RZECZYPOSPOLITEJ

z dnia 25 czerwca 1929 r.

w sprawie formy zapewnienia w postępowaniu karnem przez świadków, biegłych, tłumaczów i przysięgłych zgodnego z prawem spełtfenia ich

obowiązku.

'

Na podstawie art. 112, 141 § 1 i 391 § 3 kodeksu postępowania karnego z dnia 19 marca 1928 r.

759

762

7 63

4.64

764

765

768

769

770

770

771

(Dz. U. R. P . Nr. 33, poz. 313) i uchwały Rady Ministró.w z dnia 19 czerwca 1929 r. zarządzaJ! co następuJe

.I