Rozporządzenie Ministra Rolnictwa z dnia 29 stycznia 1929 r. wydane w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych o urzędowem badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa w kraju.
Table of Provisions (80)
Statutory Text (80 Articles)
§ 1. Lekarz weterynaryjny, jak również oglą
§ 1. Osobom pozostającym w dniu' wejścia dacz, wyznaczony do ur zęd owego badania zwierząt
w żyde niniejszego rozporz ą dzenia w służbie pań rzeźnych i mięsa, wini'e n ro otrzymaniu zgłoszenia
stwowej, które na podstawie ustawy z dnia 13 lute- w ykona ć badanie z wierz ęc-i a jaknajśpieszniej .
go 1924 r. (Dz-. U. R. P. Nr. 21, poz. 224) i §1 ust.
Ba danie . n a le ży przep rowadzać przy świ'etle
ostatni rOZlporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 lip- dziennem; w wyjątkowych wypadkach można badaca 1925 r. (Dz. U. R. P. Nr. 75, poz. 526) miały pra- nie wyk o nywać przy dosŁaŁecznem oświetleniu sztuczwo do zaliczenia do wysługi lat czasu poprzedniej nem.
służby lub pracy, lecz nie skorzystały bez własnej
winy z 'tego prawa 'w terminie, określonym w § 5 te§~, Badanie zwierz ąt należy wykonać możligoż rozporządzenia Rady Ministrów, cza s ten może
WIe bez paśrednio przed ubo jem.
.
być zaliczony do czasu służby, jeżeli a soby te zgło
Jeżeli ubój nie zostanie uskuteczniony w ciągu
szą swoje prawa w terminie sześciami esięcznym, li2 .. ch dni od chwili dokonan i'a urzę dowego badania,
cząc od dnia następującego po wejściu w życ ie nip osiadacz winien zwierzę zgłosić do PQnQwne~o ba.llie,jszego rozporządzenia.
. dania przed ub ojem.
§ 2. Celem wykonania: postan owienia § 1 niniejszego rozporz ądz enia wznawia się dz iałalność ko1l1isji weryfikacyjnej dla funkcjonarjuszów państwo
wych województwa śląsk i ego, utworzonej rozparzą
dzeniem Rady Ministrów z dnia 15 lipca 1925 r. (Dz.
U. R. P; Nr. 75, poz. 526).
Wznowiona komisja dzi,ała na zasadach, ustallOnych rozporządzeniem Rady Ministrów ~ d~ia
15 lipca 1925 r. (Dz. U . R. P. Nr. 75, poz. 526), o Ile
z-a sady te nie są sprzeczne z postanowieniami niniejszego rozporządzenia.
fi 3.
Osoby, pragnące skorzystać z prawa,
w § 1, w~nny w terminie 'o znaczonym
w tymże paragrafie wnieść w d~odze służ~o:~vej nal~
życie udokumentowane podallla do komI sjl weryhkacyjnej przy ś'ląskim urzędzie wojewódzkim, udowadniając, że zaHczenia poprzedniej służby lub pracy nie dokonano bez ich winy.
Władza przed przesłaniem podania do komisji
weryfikacyjnej bada w razie potrzeby okoliczności,
przytoczone w podaniu na d?wód, że weryfikacji nie
dokonano poprzednio bez 'WIny proszące .~o .
określonego
Załącznik Nr. 2.
Sposób
zwierząt
urzędowego badan.ia
przed uhojem.
Załącznik Nr. 3. Oznak» stanu normalnego mię
sa i na.rządów.
Załącznik Nr.
4.
Sposób urzędo<wego badania
po uboju.
§ 4. Rozporządzenie ninie'jsze wchodzi w ży
cie z dniem ogłoszenia.
Prezes Rady Ministrów: Świta/ski
Minister Spraw Wewnętrznych
Sławoj Składkowski
§ 3. Przed badaniem lekarz weterynaryjny,
jak r6wnież a glądacz , winien przeclews:zystkiem ok re·'lić gatunek i płeć zwierzęc i a , w razi'e zaś spostrzeżenia objawów, wzbudzających podejrzenie o charobę, także wiek, maś ć , cdmiany maści' i szczególne
znaki zwierzęcia.
dzić,
§1. Przy badaniu przed ub ojem należy stwierczy zwierzę nie ak a zuje objawów choroby
a) mogącej mi e ć wpływ na ocenę zdatności
mięsa do spożycia,
b) podlegającej obowi'ązkowi zgłaszania .
Załącznik Nr. 5.
Bakterjologiczne
badanie
~ięsa.
§ 5. Uwzględniając stan normalny zwierząt
zdrowych, okre ślony w załączniku Nr. 1 do ro~po
rządzenia n iniejszego, na, leży s zczegó lną uwagę zwracać na
1) stan adżywienia badanego zwi erzęda,
2) jegO' wygląd zewnętrzny w stanie spoczynku, po spędzeniu, w razie zaś potrzeby przy pn:eprowadzanin lub przepędzaniu zwierzęda,
3) pawierzchnię ciida,
4) narządy oddechowe,
5) narządy trawienia oraz
6) jego narządy płciowe .
W razie zauw a żenia objawów, wskazujących na
zaburzenie w ogól nym stanie :zdrowia, należy zmiel"',l.yć w ka ż dym wypadku wewn ę trzną ciepłotę zwierzęola za:pomocą ciepłom ierza (termametru) .
Dzie'łp.i~ Ustąw.
Nr. 32.
Załącznik Nr. 6. Bad.anie co do włośni.
Załą~znik Nr. 7. OGena . ruięsazwierząt
tkniętych g,uźlicą.
Załącznik Nr. 8, Ocena mięsa śwjń d.oiknię
. tych pomo.rem lub zarazą świń.
§ ,6 2. Przesłane ze:stawięnia (§ 61) winny by~
Z.ałą~znik Nr. 9. Ocena mięsa świń dotknję
pod względem fachowym sprawdzone i najpóźJJ~j ~ tnh róiy.c4-
aQ-
Nr. 32.
Dziennik Ustaw. Poz. 305.
§ 6.
U poszczególnych ga'tu"nków zwi'erząt na-
leży p o.ddać d okładnemu
te części ciała
zwierzęcia, w których występują zazwyczaj objawy
chorób podleg a jących obowiązkowi zgłaszania lub
wpływających na zdatność mię sa do sp o żyda., mając
na względzie
1) u bydła rogatego: księgosusz, zarazę płuc
ną, pryszczycę, wąglik, szeles tnic ę, zarazę d ziczyzny
i bydła rogate go, grużlicę, otręt, wściekliznę, schorzenia p oł ączone z zaburzeniami w ogólnym stanie
zdrowia, zwłaszcza w następstwie chorób wymieni'a,
dróg porodowych, jelit, stawów, kośoi, racic i t. p.;
2) u koni: wąglik, nosaciznę, zarazę stadniczą, otręt, wściekliznę i inne choroby połączone z zaburzeniem w ogólnym stanie zdrowia;
3) u cielą,t : błonicę, biegunkę , choro by pępo
winy i obrzęk stawów z ogólnemi zaburzeniami w stanie zdrowia;
4) u świń : pryszczyc'ę, ró życę, pomór i zarazę
Świn, jak równie ż inne choroby połączone z zaburzeniami w Q,gó1nym stanie zdrowia;
5) u owiec: pryszczycę, wąglik, świerzb. wśc ie
badaniu
kliznę ~ wodni~ę.
Załącznik Nr. 10.
Ocena mięsa zwierzą t dotkniętych wło~n>i cą.
Załącznik Nr . 11. Ocena m ięsa swm, owiec
ci kóz, zawierającyc h wągry szkodliwe dla ludzi (cy-
sticercus cellulosae).
§ 7.
Je żeli
przy ba daniu przed ubojem zaupodejrzenie o pewną
chorobę, p.ależy przeprowadzić szczegółowe badanie
w celu stwierdzenia tej choroby lub wykluczenia podejrzenia o nią .
.
p.o stwierdzeniu choroby należy określić, czy
w danym wypadku chopoba występuje w postaci lekkiej, ,.zy te ż ciężkiej. Za ciężką po stać choroby należy uznać schorzenia połączone z ogólnem zaburzeriiem w stanie zdro\\ria , przy ciepł oci e ciała poni że j
lub pow~żej normy, określonej w pkt. 7 załącznika
Nr. 1 do rozporządzenia niniejszego.
ważono 'o bjawy, wzbudzające
badanie zwierzęcia przed
ubojem należy wykonać w sposób określony w załącz
niku Nr. 2 do rozp o rządzenia niniejszego.
Załącznik Nr. 12. Ocena mięsa bydł a rogatego, zawieraj ąc<!g o wągry szko dliwe dla ludzi (cysticereus inermis).
Załąc z nik Nr. 13. Wzory pieczęc i do znakowania mięsa krajo wego.
Załącznik Nr. 14. Świadectwo .
Za'łączni.k Nr. 15. WZÓlr uchwały o urządzeniu
miejsc do sprzedaży mięs a mn iej wartościowego (taniej jatki).
Załąc z nik Nr. 16. Uniesz kodliwianie mięsa wa runkowo zdatnego.
§ 8.
II.
Szczegółowe
Postępowanie po badaniu przed ubojem.
Załącznik Nr. 17. Nieszkod1iwe usuwanie mię
sa uznanego za niezdatne do spożycia.
Załącznik Nr. 18. Oczyszczanie i odkażanie.
Załącznik Nr. 19. Dziennik urzędowe g o badania zwierząt rze ź nych ~ mięsa pro wadzony przez
o.glądac z·a .
§ 9. Lekarz weterynaryjny, jak równie ż oglą
dacz, winien każdy wypadek stwierdzenia choroby,
podlegającej obowiązkowi' zgłaszania, a także każdy
wypadek zauważenia ob jawó~. w~budzających pode!rzenie o taką chorobę , zgłOSlC mezwłoczme do naJbliższeg o posterunku policji lub b ezpośrednito dOi powi,atowej władzy adminis-tracji ogólnej i zwrócić uwagę posiadacza, że na nim ciąży również obowiązek
zgłoszenia zwie rzęcia chorego lub podejrzanego? chorobę i odosobnienia go od innych zwierzątwrażhwych
n ,-~ daną chorobę. Przed ·opuszczeni:em miejsca badania lekarz weterynaryjny, jak również oglądą.cz, winien oc zyśc ić i odkazić ręce, ·ndzież, obmyie i' t. p.,
stosownie do przepisów o oczyszczaniu j! od~ażaniu
przy zaraźliwyc h chorobach zwierzęcych.
W razie zetknię~ia się ze zw i'erzętarp.i ~horemi
na księgosusz lub pryszczyc~, alb9 poąejrzane~i o te
choroby, leką.rzowi weteryną.ryj ijerpu i oglądaczowi
nie wolno' bez uprzedniej z!Jliany o!:mwia wstępową.ć
dp i1ln~j zagrody, w której znajdują się zwierzęta
przeżuwFljąC~ lup $wiuie.
5p
Poz. 30~.
Załącznik Nr. 20. Dziennik urzędowego b a d.':1.!ll~a zwierząt rzeźny ch i m ięsa prowadzony przez le-
karza weterynaryjne go.
Załącznik Nr. 21. W ykaz kwartalny zwierząt
poddanych urzędowemu badaniu.
§ 10. L~karz weteryparyjny, ją~ rÓ';Nnież oglą
d ~cz, wini~n zakazać upoju zwierząt dotkni~tycp.
k sięgo.suszem, no sacizllą, "Wąglikiem, sZ!71estpipą, za-
razą dz'i czyzny i bydła rogateg0 lub wścieklizną.
Załącznik Nr. 22. Zestawienie wyników urzę
dowego badania zwierząt rzeźnych i mięsa, do k onanego .przez oglądac z y.
Załącznik Nr. 23. Zestawienie wyników urzę
dowego bada nia zwierz ąt rze źnyc h i mięsa, doko nanego przez lekarzy weterynaryjnych, doty czące mię
sa niezclat.nego.
§ 11.
Oglądacz winien zezwoli~ na ubój
\
1) jeżeli zwierzę nie ok azuj .e żadnych objawów
chorobowych, albo j eżeli stwierdzone objawy wska'zują na chopoby, które ni'e mają wp~ywu ija qgólItY
st ar. zd~owj a zwierzęcia i .n~e I;'0 siaq,a j ą ~ięk.szego
znaczema dla ocenyzdatnosCl ml~sa qo ~ pOZyCl~;
2) przy nieszczęśhwycp wypadkacp, jako to
złamaniu kości i innych uszkodzeniach spowodowanych urą.za!lli', przy wypadnięciu macicy, ~'tóre ~as tą
piło bezpośrednio po porodzie, przy wz~~ciu, prży
zagrata,.jące!ll uduszeniu się i iuI1 ych po,dohnych ' wypadkach p od warunkiem, ż e od zajścia wypadk~ upły_
nęło nie więcej niż 12 godzin.
.
§ Ó. Oglądacz nie może zezwolić na ubój, jesfwierdzi obj awy chorobowe, połączone 2i zab1ł
rze niem w ogólnym stanie zdrowia ·z podwyżs zE;
niem ciepłoty ciała, w szczególności za,.ś przy nastę-
pujących chorobach
.
1) schorzeniu wskutek p-o rod u,
2) biegunce, osobl!wie zaś krwawej,
3) schorzeni'u wymienia,
4) zapaleniu pępowiny połączonem z obrzękiem
stawów,
. 5) ranach wpiejących lub pos okowatych.
W tych wypadkach oglądącz winten powiadomić posiadacza i badanie odstąpić wyzpacZiOneIl"!-ll ~e
karzowi weterynaryjnemu z poą. api~rp d{}~ład!1~go
opisu zwierzęcia oraz zauważonych ob.jawó~ chorą
bowych.
żeli
§ . 13. ~ekarz wetery~aryjny po dekładnem
zbadamu ZWlerzęCla, odstąpiOnego przez logląqaqa
do dalszego bad ania (§ 12), winien zezwplić~ na ubpj
z wyją tkiem wypadków wymienionych w § 10 roz~
p crz ądzenia niniej szego, w których ubój ' jest bezwa-.
runkowo zakazany.
. ' ..
Załącznik Nr. 24. Zestawienie wynik ów urzę
dowego badania zwierz ą t rzeźny ch i mięs a, dok onan.eg,~ przez le.ka,r zy w eterynar yjnych, dotyczące mię
sa wanlJnk.owo zdatnego i mniej wartości owe go.
Załącznik Nr. 1 do rozp.
Min. Roln. z dni a 29 stycznia 1929 r. (poz. 305).
Oznaki zdrowia zwierząt rze źnych.
t.
Stan odżywienia.
Z wierzęta przeznaczone
na uhój są zwykle dohrze od żyw ione . Zły stan odżywienia Wlskazuje zwykle na ist ni enie choroby; je.dnakieuwzględnić należy, że przy niedostatecznem
karmieniu, nadmiernem prz ec iąż eniu zwierzęcia praj::.ą, duż.ej wydajno ści mle ka , j:ako też w czasie roz~
woju i w starości nawet zupełni e zdrowe zwierzęta
zwykle .nJe są tłuste.
2. Wyglą.d z.ewnętrzny • . Zwierzęta zdrowe
mają wzrok pog'oc1ny, są żwawe i zw raca ją u wagę na
<ltoezenie.
Zdrowe bydło rogate trzyma głowę prosto, stoi
cówno i pny lekkim a~yku usuwa ,si ę na bok. Leżą-
ce zdr owe zwierzę przy lekkim dotyku ws.taje na..
t ychmiast, o 'i,l e n ie jest wskutek prac y pdemęcz<?
ne, i zwykle wygina grzbiet (przeciąga się). Stare,
cielne, zdrożone lub t uczne zwie1rzęta są mniej żwa
we od zW1ierząt młodych, wypoczę tyc h, ni etucznych.
Zdrowe owce trzymają głowę pr,os.to, strzygą
u szami i ni ełatwo dają się chwytać.
Kozy s ą zwykle żwawsz e od owiec, podchodzą
do zbliżających się osó b, są jedna k każdej chwili
przygoto\o\'ane do uc iec zk i.
Zdrowe świnie poru sza j ą s,ię, mruc ząc i wącha
j ąc , mają przytem głowę pochyloną na dół i ogoo
skręcony.
3. Powierzchnia ciała. Z wierzę ta zdrowe pos i adają pr zev\"ażni e skórę lu źną, ł atw o prz esuwalną,
d ającą s i ę uj ąć w fałdy, znikaj ąc e szybko. U świń
skóra pr zyl ega ściśle.
Włos z wierząt zdrowych jest mniej lub więcej
gładk i i p ołyskujący. Run o owiec jest zwarte. Zewnętrz
na ciepłota ciała zwie r ząt jest równomierna na Cał ej po wie rzchni skóry, Końce uszu, dolne części koń
czyn, końce rogów i śluza 'vvica u by d ła rogatego, j.ak
ró wnie ż tar cza ryj owa u św irl są zwykl e zimne i w:ił ...
gotne.
4. Narządy t rawienia. Zwierzęta zdrowe ma.ją prawie zawsze ch ę ć do jedzenia i c h ę t nie chwytają
p odaną k ar m ę , jeżeli nie są zupełnie na'sycOQ.e, U nakarmionego z wierzęoia d o łki gło dowe, szcze.gillIrie
lewy, są prawie z upełnie wypełnione , u zwien:ęC:,@
zaś głodnego-zapadnię·te . Kał dorosłe g o bydlę. r.oga.-
te go jest przy p aszy suchej grubo papkowaty i wydziela si ę w plackach barwy brunatn o-zi~lonkowatej,
pr zy paszy soczyste j-cienko papkowaty lub płynny.
Kał cieląt jest więcej żółty i grubo-p-apkowaty. Kał
świń jest walc owaty lub papkowaty, glinistv, szarY
lub szaro-żółty, Ka ł owiec i kóz jest c z.a rniawy, zl>i..
ty, k sz tałtu bobkowatego.
5. Srom, pochwa, wymiona. U zwierząt
zdro wych wargi sromowe przyle g ają do siebie. Bł6n a śluzowa sro mu jes t blado-różowa. Przed porodem lub wkrótce po porodzie wa rgi s rom Owe są nabr zmiałe i b łona śluzowa sromu jest silnie zaczer ..
wieniona. Na krótko przed porodem zauważa się
ślu z owaty wypływ. Po porodzie wypływ lPoże być
przez pe wien czas żółtawy, g ęs ty i z~wierać na-o
wet cienkie p asma krwi. Wymiona zwierząt ' m!ecznych w dotyk u są rów nomiernie miękko z,iar~iste,
uniemlec znych - m iękk ie i wiotkie .
6. Narządy oddechowe.
Zwierzęta zdro1
we
oddych a ją spoko jnie bez wysiłku.
I1o.Ść oddechów
w yn osi na m inu tę: u bydła ,r o gateg o około 10 - 30,
u świń ok oł o 10 - 20, u owiec i kóz oko ło 10 - ?O.
W s kutek podnie cenia , transportu , podczas upą1u, 'po
wy czerpującym ru chu ,ilo ść oddechów może sję
zn aczn ie podnie ś ć, oddychanie przytem nie je ~t ję
dnak utrudnione, O'twory nosa nie są zbyt WZSZef.z9ne, skrzydełka zaś nosa poruszaj ą si ę tylko nieznacznie. Zdrowe zwierzęta w krótkim czasie powrac a ją do
Ilormalnej liczby oddechów. Kaszel u zdrowych zwierz ąt zwykle nie występu j e, a zwierzę, przypad kow:o
pobudzone do kaszlu, ka szle silnie i głośno .
7. Wewnętrzną ciepłotę 'zwierzęcia usta'la się
za.pomocą
urzę<liQwo sprawdzO<n.ego · dępł0miena
i
D:de!1ilik Ustaw. Poz. 305.
(termometru) . t. zw. ciepłomierza maksymalnego.
Ciepłota zdrowego zwierzęca.a wynosi
u koni
u bydła roga,t ego'
u cieląt, owiec i kóz
u swm .
37,5 - 38,S"C
37,S - 39.s"C
39,0 ~ 40,SoC
38,5 - 40,O°C.
Jeżeli ciepłota zwierzęcia je,s t wyższa lub niż
sza, to przyp1,1szczać należy, że zwierzę jest chore
i wymaga jaknajdokładniejszego zbadania.
Załącznik Nr. 2 do rozp.
Min. Roln. z dnia 29 stycznia 1929 r. (poz. 305).
Sposób urzędowego badania przed ubojem.
§ 1.
Po stwierdzeniu gatu.nku li stanu odżywienia
weterynaryjny (oglądacz), uwzglę
dniając oznaki z·drowia z'wierzęcia (załącznik Nr. I),
winien naprzód dokonać ogólnych oględzin zwie-
u bydła rog.atego, owiec i kóz, jak rówmez niepra- ,
widło wa barwa i spoistość kału wskazują na choroby narządów trawienia hlb inne ogólne zahurzenia.
Należy dokładnie zbadać odbyt i ogon w celu stwierdzenia, czy niema ro zwolnienia ' lub czy w kale nie
znajdują się skrzepy krwi, strzępy błony śluz0'Yej,
'r opa i t. p.
§ 4.
Przy badaniu narządów oddechowych lekarz
weterynaryjny (oglądac'Z) winien mieć na uwadze, że
przyśpie'szone lub utrudnl{)ine oddychanie przy znacz~
nem rozszerzeniu noz'd rzy, silnem poruszaniu skrzydełek ' nosowych i ostro uwidaczniających się ruchach słabizny, a także wypływ z nosa, kaszel, zwła
szcza głuchy i stłumiony, bo1esny lub chrapl'i wy
wskazują na schorzenie płuc lub inne poważniejsze
chof'Oiby.
§ 5.
zwierzęcia lekarz
~zęda.
W razie podejrza.nych 'o bjawów należy stwierdzić, czy chodzi o ch o robę zaraźliwą , podleg ającą
obowiązkow.izgłaszan ia, czy też o zaburzenie w ogólnym stanie zdrowia. Należy przytem zwracać uwagę,
że poważnie chore zwie;rzęta zwieszają głowę i uszy,
są ociężałe, zdr. adzają niepokój, trzęsą się, wzrok
mają zamglony i są obojętne na otoczenie; postawa
i chód takichzw[crząt 'są zwykle chwiejne.
W razie zauważenia wyżej wymienionych objawów należy zmierzyć wewnętrzną ciepłotę ciała,
ma·jąc na względzie, że nawet hardzo ciężko chore
zwierzęta w niek,tórych wypadkach mo· gą wykazywać ciepło.fę niższą od normalnej.
W razie zauważenia nieprawl.dłowych ruchów
(kulawi~na i t. ,p.), należy zbadać dokładnie racice,
kości i stawy.
§ 2,
W lOlku badania powierzchni ciała u wszystkich
'zwierząt,z wyjątkiem świń, na,leży stwierdzić, czy
skóra jest elrustyczna, przesuwalna, czy daje się ła·two
ująć w f·ałdy i czy fałdy zaraz się wygładzają. Następnie należy się upewnić, czy na skórze niema wy- .
,rzutów, 'Owrzodzeń lub nin, zwłaszcza przenikają
cych -do kości, sta'wów i wewnętr~nY'ch jam ciała
oraz c'z y z 'ow,rzodzeń lub ran nie wydziela się ropny lub posokowaty wyS[ęk.
Dalej należy ,stwierdzić barwę spojówek, błoin
śluz'Owych jamy gębowej, nosa, odbytu i st0mu.
Zaharwienieczerwone lub żółte wskazuje na poważ
nie,jszą chorobę; przekrwienia i wybroczyny na
wągHk, posocznicę i ropnicę; blade za barw:ienie oaniedokrwistość lub inne poważniejsze choroby
przewlekłe.
§ 3,
Przy badaniu narzą·dó'W trawienia należyzwra
czy i w jaki sposób zwierzę przyjmuje
ka·rmę. Sucha, gorąca śluzawica u bydła rogatego
lub suchy, gorący ryj u świń, silnie wypełniony
brzuch. brak ruchów ŻwB.tcza i brak przeżuwania
ea:ć uwagę,
Nr. 32.
Cuchnący, ropny lub posokowaty wypływ
z pochwy lub z doJne go kąta szpary sromowej wskazuje na choroby macicy. Należy jednak mieć ,n a uwadze, że wypływ z po'c hwy może mieć również miejsce u zwierząt zdrowych (załącznik Nr. 1 pkt. 5).
Na wypływ z pochwy wskazywać może również zabrudzenie o,g ona.
§ 6.
P'r zy badaniu posz'c zególnych gatunków zwie-
rząt należy zbadać ze szczególną uwagą te narządy,
w których najwięcej uwidocznione są objawy chorób
właściwych tym zwierzętom.
Przeoczenła przy badaniu przed ubojem chorób zwierzęcia połąc'zonych z zaburzeniem w ogólnym strunie zdrpwia i podwyżs zoną ciepłotą ciała,
w szczególnosci zaś przy schorzeniach nrurządów
rodnych, przewodu pokarmowego, stawów, kości, racic i pępowiny moga, spowodować niebezp.ieczne zachorowaDia ludzi, któr zy spożyli mięso z takiego
zwierzęcia, zwłaszcza, że u z,Wlierząt dotkniętych takiemi chorobami niekiedy po uboju nie zauważa się
żadnych zmian lub tylko nieznaczne.
§ 7.
Przy badaniu bydła rogatego należy zwracać
na następujące objawy
a) gorące obrzęki w ró:bnych miej1s·c ach powierzchni ciała - przy ciężkich chorobach
zaraźliwych,
a mianowicie przy wągliku,
szelestnicy, zarazie dziczyzny i bydła rogatego i t. p.;
b) zimne, ciastowate obrzęki na podgardlu '
połączone z dusznością - przy przenikaniu
obcych ciał z żołądka do jamy piersiowej;
c) kulawiznę - przy pryszczycy, schorzeniach
kości, stawów i racic; kulawizna wymaga
w k'ażdym wypadku dokładnego zbadania
racic;
d) ślinienie lub mlaskanie, pęcherze lub wrzody na błonie śluzowej jamy gębowej - :Rrzy
pryszczycy i księgosuszu;
-
szczególną uwagę
"""r
Dziennik Ustaw. Poz. 305.
Nr. 32.
ej twarde guzki w języku lub twarde · obrzmienie całego języka albo szczęki - przy promienicy;
f) wypływ z nosa i silne łzawienie przy
księgosuszu, a także przy złośliwym katarze głowy, przy którym występuje zwykłe
zmętnieni e rogówki oka;
.
g) przyśpieszony i utrudniony oddech, krótki,
bolesny i przytłumio ny kaszel - przy. gruźlicy i zarazie płucnej j
h) wypływ ropny lub posohowaty ze sromu
i pochwy z obrz~kiem i za czerwienieniem
błon śluzowych przy schorzeniach macicy;
i ) pęcherzyki lub ~ m3 łe płask i2 wrzodziki na
zewnętrznych narządach płciowych przy
otręcie;
j) pęcherzyki na strzykach wymion - przy
pryszczycy ; niebo>lesne guzy lub stwardnienia jednej lub więcej ćwiartek wymienia
z powiększeniem gruczołów chłonnych wymienia - przy gruźlicy ; g orące obrzmienia
jedne.j lub więcej ćwi ar tek wymienia, p ołą
czone z zaburzeniem w ogólnym sŁanie zdrowia - przy c iężk ich i niehezpiecznych schorzeniach wymienia.
/
§ 8.
a) plamy barwy lI'ównomiernie ciemno-czerwonej, blednące pod nacisk ie m palca, na skórze sz)"i, uszu, brzucha i wewnętrznej powierzchni ud, rozszerzające się na c.ałą powierzchnię ciała przy różycy;
b) ostro ogranic7:one krop k owate lub większe
zaczerwienienia, nie znikające li nie bledną
ce pod naciskiem palca, na głowie, g,rzbiecie, zewnętrznej stronie kończyn, a niekiedy i na ca le j powierzchni ciała - przy pomorze lub zarazie świń; ,
c) plamy okrągł e lub cz w orokątne lIla różnych
miejscach powierzch:liciała - przy pokrzywce;
d) głośne kwiczenie w razie spędzenia, ostrożny chód, kulawizna, krwawier:le z radc przy pryszczycy;
e) obrzmienie gardła i gruczołów podszczęko
wych - przy wągliku;
f) obrzmienie całej głowy, uszu, SZyl, łopa
tek - przy posocznicy - ropnicy w następstw. ie ran kąsanych;
gj obrzmienie stawów - przy gruźlicy lub'
chronicznej posiaci zarazy świń.
§ 11.
Przy badaniu owiec należy :.: w~aClać szczególną
na na stępujące objawy
aj wybroczyny na błonach śluzowych, gorące
0b rz ęki pod skórą przy wągliku;
b) wyrzuty na skórze w miejscach pokrytych
weł ną, połączone z silnem sw ędzeniem, wyp.adaniem we łny kłaczkami, miejscami krótsza lub wytarta wełna - przy świe,rzbie;
c) wyrzuty lub brunatno-czarne strupy na czę
ściach skóry, mniej pokrytych wełną, łza
wienie, wypływ z nosa, ociężałość - przy
ospie owczej;
d) zimne, niebolesn e, cia;stowate obrzęki pod
szyją, blado ść błon śluzowych - przy przewlekłych chorobach spowodowanych pI"Zez
różnego rodzaju pasorzytY,j
e) kulawizna - p r zy pryszczycy..
uwagę
Przy badaniu koni należy zwracać szczególną
uwagę na następujące objawy
a) wypływ z nosa lub twarde powiększenie
gruczołów
podszczękowych,
wrzody lub
blizny na błonach śluzowych nosa, jak również w.rzody na skórze przy nosaciźnie;
b) wyrżuty na skórze połączone z silnem swę
dzeniem - przy świerzbie;
c) gorące obrzmienia stawów, ścięgie.n i kopyt
. lub głębokie cuchnące rany połączone z zaburzeniem w ogólnym stanie zdrowia posoc·z nicy i ropnicy.
527
przy
§ 9.
Przy badaniu c.ieląt należy zwtracać szczególną
na następujące objawy
a) obwisłość pępka, zawartoś ć w nim ropy lub
posoki, obrzęki stawów połączone z kulawizną i ogólnem zaburzeniem w sŁanie zdro~
wia - przy posoc znicy, ropnicy w następ
stwie schorzeń pępowiny;
b) wciągnięcie brzucha, zanieczyszczenie ogona kałem , płynny cuchnący ka'ł barwy szarej, niekiedy z domieszką krwi w połącze
niu z ogólnem zaburzeniem w stanie zdro.wia - przy schorzeniach przewodu pokarmowego, zapale,niu otrzewnej i 'i nnych chorobach, . powodujących niezdatność mięsa
do spożycia.
uwagę
§ 10.
Świnie przy c, ięższysch za·c horzeniach nie zwraC:lją uwagi na otoczenie , zagrzebują się w ściółkę
i mają ogon opuszczony. Przy szczegółowem badaniu należy zw;acać uwagę na następujące objawy
§ 12.
Przy badaniu kóz należy zwracać uwagę na te
same objawy jak przy bada;niu u owiec (§ 11); świerzb
i ospa u kóz nie należą do chorób podlegających obówiązkowi zgłoszenia.
§ 14. O wyniku badania \yykonaI1~go przed
ubqjem i wydanych na podstawie tego wyniku zarzą
dzeniach lekarz weterynaryjny, jak również Q'Ś lą
dacz , ,winien powiadomić posiadaczą. zwierzęcia .
Pr zepis ten nie ma zastosQwania w rzeźniach
publicznych i "YywOZ Gwych, w razie dOPl1Szczenia
zwi.erzęci' a do uboju bez zastrzeżeń.
§ tS. Jeżeli po~iacl~c~ ,p rzed bądąni~m lub
w czasie badania zwierzęcia chorego Jub podejrzanego o chorobę oświadczy, ż~ Z}'lff!fZici<i f1~1? podga ubo,,
jowi, należy zaniec4ą.~ paąanja.
III.
Badani~ po uboju.
Załącznik Nr. 3 do rozp.
Min. Roln. z dnia 29 stycznia 1929 r. (poz. 305).
Oznaki stanu normalnego mięsa i narządów.
1. Krew, wyciekająca z ra.ny przy uboju, jest
czerwona, płynie lekko i krzepnie w krótkim czas·i e
w postaci t. zw. placka krwistego. Krzepnięciu
świe że j krwi można zap ob iec zapomocą mieszania jej
lub dodania odpowiednich środków chemicznych.
2. Płuca kurczą się już przy wyjmowaniu z klatki piersiowej. Powierzchnia płuc jest gładka ~ lśnią-
I
Nt. 32.
Dziennik Ustaw. Poz. 305.
ca, barwy żółtawo-czer~onej, pr z e c hodzą cej n a.stę p
,n ie w ciemno-czerw o ną. Na pifze kr oju płu c wystę
puje z oskrzeli czerw onawa piana. Spoistość płu c
zdrowych jest mię k ko elastyczna. Ka wałk i (wycink,i)
płuc zdrowych, wrzucone do w ody, pływa j ą na powierzchni.
3. Osierdzie zawiera nieznac zną iIQŚĆ czystego,
czerwonawego, bezwonneg o p łynu . P owier zctmia
wewnętrzna i zewn ę trzna o~ie r dzia, jak również p owierzchnia serca jest gł a dka i l ś niąca . Barwa mięś
nia sercowego jes t czerwono-brunatna , spois toś ć,
sźczególnie lewej komory sercowe,j z·,varta. Ro w ki
setcowe są wypełnione białą lub ż ółtaw ą t kank ą
tłuszcz ową.
4. Wątroba ma powierz c hn~ę gład k ą, l śnią cą,
barwę jasno-brunatn ą. Po wyj ęciu z ja my br zuszn ej
barwa wątroby ciemniej e. Spoisto ś ć wątrob y jest
nieco eI.astyczn:,a. Wą t rO'b a zwierząt tłustych, a niekiedy także i wysoko -c iężarnych, jest ż ółtawo - bru- _
l1atria, spoost oś ć z aś j ędrna. Na powierzchni wątr o
by świni poszczególne :6razik i uwi dac zniają s ię wy-
skowym i u sta:-s zych krów b:::rwa tłuszczu jest
zwyk le żółta.
Z wie r zę ta wychudzone mają tłuszcz ciągliwy,
wilgot ny lub galaretow aty, a mięśnie wo'd niste, wiotkie, z w i ędł e . Zwi er zę ta chude, chociażby miały tylko znik omą il ość Husz c Ztł , to jednak mają tłuszcz
j ę drny , nie cią g li wy i nie galaretowaty, a mięśnie
jędrne i elast yczne.
11. Kości mają g rubą, tW<l!rdą, szaro-białą lub
sza ro-żółtą war st wę ko r o w ą, szpik kostny }est jędr
ny bar wy c zysto biał e j lub c ze rwonawo-żółtej.
12. Gruczoły ch!onne m ają barwę żółtawo-sza
rą lub szaro-niebies k aw ą, są ję drne, a na przekroju
są c zy się z nich szar awy, nie co mę tny płyn. Gruczoły c h łonne mi ęśn i są c ok olvł'i ek jędrniejsze oG. gruc z oł ów chł o nnyc h narz ądów wewnętrznych. Gruczoły chł on ne p łt:c i krezki sta rszych zwierząt są często
cza rna wo zaha,r wione. Zewnętrzna warstwa rt>iektór ych g ru czo łów c hłonnych, zwł.aszcza gruczołów
c hłonnyc h narządó w tra w i~ n ia , j e,~,t nawet u zupeł
nie zdrowy ch zwierząt czerwonawo zabarwiona.
raźnie.
5. Powierzchnia żołą dka i jeli t jes t gła dka,
lśniąc a, o barwie szarej lub niebieskawo-szarej. Bł o
na śluzowa jest ślis k a, podobna do aksamit u, o ba rwie szarej lub sz a r o - ż ó łte j.
6. Barwa śledziony jest : u buhajów i w o łów
tucznych - czel'w on o-br unatna , u krów więcej szaro-niebieskawa, u d ela t czerwono -niebi.eskawa lub
fto1etowa, u owiec i ' k óz - c;~ e~'w on o-b run a tn a,
u świń czerwona. Po wyję ciu z jamy br zusznej barwa śledziony Is tolp niowo ciemnieje. Spolst0Ść ś l ed z i o
ny jest : u buha jów i w ołó w tuc znych - j ędrn a,
u krów, ,a t akż e 11 ei e l ąt i św iń - wiotka, u owie c
i kóz - elas,tyczna.
7. Nerki są jędrn e , gł adki e , l śn ią ce, o barwie
czerwono-bruna tnej . U świń t ucznych, u b ydła r ogatego i owiec nerki nie ki e dy są z mętniał e o barwie
źółtawo-brun 3Jt nej.
.
8. Pow i'e'rzchnia macicy jest gł a dka, l śniąca
o aarwie szaro-białej lub szaro-czerw one j. Barwa
błony śluzowej jest żó łta'w a lub czerwono-szara . Na
błonie śluzowejl z~y kle zmarszczonej , u bydła r ogatego, owi~c ,i kóz z najduj ą się br odawk owate guzk i,
z których wczasie c iąży r ozwi jają się guzy macic zne. U owiec i kóz guzy t e są pła sk ie i mają lejkowa-
te wklęsłośd.
9. Opłuena i otrzewna są przeZJroczyste, gład
kie/ półysk u;ące.
10. Mięśnie, tkank a tłuszczowa i t kanka łą czna
U zwierzą,t dobrze wykrwawi onych nie z, awi erają
prawie wcale krwi.
Bttrwa: mięśni jest: u młode g o bydła rogat ego
ł u wołów blado-czerwona, u buhaj ów i krów ciemnoczerwona, u cieląt jasno lub szaro-cze'r wona,
'li u ovrlec' zywo czerw ona, 11 św'iń czerwona lub szaro-czerwona. Mięso zwierząt star szyc h jest zwykle
óiemnie~sze nii mię s o zwierz ąt młodyc h .
Tkanka tłus z czowa: owiec i kó z jest b i ała i jędr
ńa. Saało świń jest biał e, mi ę kkie, s ł o nina z aś i1iała, drobnoziarnista, j ędrn a. Tkanka tłuszczowa
bydła rogatego jest bi ała iub ż ółt a, lekk o czerw ona wa, twarda, 'n a powierzchni zaś za zwyczaj pofał do
'Wlllna (falłsta), a nawet gronkowata. W czasie pastwl.i-
ao
Załącznik Nr. 4
rozp.
Min. Roln. z dnia 29 stycznia 1929 r. (poz. 305).
Sposób urzędowego badania po uboju.
§ 1.
Lekarz weterynaryjny i 'oglądacz winńi by~
zaop a tne.ni w czys te zawsze płaszcze} jak również .
co na jmniej w dwa czyste, >nadające Się do badania
no ż e . N o ż e za nie czys zczone wskutek nacinania chorob owo zmienio nyc h narz ą dów mogą być utywane
do da lszego badanja jedynie po uprzedniem i należy
tern ich oczys zczen iu, w razie zaś 'p otrzeby, W Szczególno ś ci w wypadkach zaraź liwych chorób, ró;wnież
i odkażeniu przez wygotowanie w 2% rozczynie sody.
§ 2.
Po stwierdzeniu stanu odżywienia zwierzęcia
należy na przód u ka ż de j sztuki zbadać
1) kr ew, zw rac ając uwagę ,na jej barwę, śto
p i eń s krz e pnięcia i na obce domieszki (treść
ż o łądka i t. p.);
2) skórę, Z\vła s zcza jej wew,nętrzną powierzchnię, z,w ta'caj ą c uwa g ę na wypełnienie naczyń
krw i on o śnych, wybroczyny, wysięki i rany.
Na s tępnie należy przeprowadzić dalsze \Szczegółowe badania, przestrzeg,ając ściśle kolejności
wskazanej w przepisach § 3 niniejszego załącznika,
§ 3.
Ba danie bydła rogatego
1) przy badaniu głowy wykrawa się głębokiem
nacięciem poprzecznem język tak głęho,ko, aby cał
kowi cie uwidocznić błonę śluzową jamy gębowej
i gar dła ora'z pozaga rdzielowe gruczoły chłonne, i nacina s ię pozagar dzielowe gruczoły chłonne oraz g,ruczoły chło nn e podszczęk o we , uważając na' ogniska
gruźlicze. Pęcherze i owrzodzenia aa błonie śluzo-
Nr, 32.
DzieDdik U.tAw . Poz. 305.
we; warg, dz,iąseł i języka wskazują tj·a .pryszczycę
lub księ gos u sz ; twarde guzki w języku hm twardy
obrz ęk c ałeg b ję zyka , jak równiez zgrubienie kości
szczęk owyc h - na ptomienicę .
Nast~pnie należ y mięśł'rie żuchwowe naciąć głę
bokiem ró wnoległem cię ci em do szczęki dol,nej, uważając na w ągr y ; co do wąg r0w nale ż y zha,dać również
ję zyk, nac inają c go t yl ko w razie u z. as~dnionego podejrzenia;
2) przy badaniu płuc należy po stwierdzeniu
barwy i poły s ku zwracać uwagę przedewszysikiem
na zrosty i naloty, następnie należy płuca dokładnie
omaca ć, zwracając uwagę na spo is,tość , ,s twardał9'llia ,
ogniska zapalne, ropne i posokowate oraz na pasorzyty (bąblowce i t. p .). Uważać przytem należy, że
przy niedos tat eczne m wykrwawieniu zwykle jedne
płuco jes.t ró w,nomiernie czerwone, a zaczerwienienie
tylko poszczególnyc h pł atk ów płuc wskazuje na
przedostanie się krw i do p łuc przy wykonaniu u boj'u.
Następnie na le ży przeciąć głęboko w klerunku podłużnym lewe i prJ. we gruczoły chło, Il!ne oskrzelowe
oraz przednie i tylne g ruczoły śródpiers,iowe, uwatając przede wszystkiem na ogniska gruźlicze. Wreszcie należy, poc ząwszy od dolnego tylnego brzegu,
wykonać cięcia w ka żdem płucu w poprzecznym kierunku, zwrac a j ą c uw ag ę na robaki płucne (obl1ce),
a w korleu wykonać głębokIe cięcie przez środek płuc
w kierunku poprzecZ nym, w celu sprawdzenia, czy
podczas uboju nie pr ze dostała się do płuc zawartość'
żołądka;
3) pr zy badaniu serca należy przeciąć osierdzie, uwa żają c pr zytcm na ilość 1 wygl ąd płynu osierdzio wego, ria Zr osty oS'l erdzia z sel'cem łub z przylegaj ącem i nar ządami . Serce należy przeciąć w spo..;
sób podany w § 19 p. 4 rozpor zą dz enia n~niejszego,
zwra, cając uwa g ę na wypełnienie krwią komór ser'c&wych i spoisto ś ć oraz barwę mi ęśnia sercdwego, Ha
wybroczyny wskazujące na po socznicę (topriicę),. tak
również na nowotwory (mięsaki) i obec ność wągtEiw
na: p'o wierzchni i na pcrzeci ęda ch mięśnia setcmvego(
4) przy badaniu przepony ,i śródpiersia należy
'Zwrac ać szczególną uwagę na zrosty i obce ciała,
przenikające z żołą dka , na ogniska ropne łub posokowate, a ta.kże na gruźlicę;
5) przy b a daniu wątroby nale ży zwraćać uwagę na jej kształt, ro zmia[', barwę, zaokrąglenie orteg6w, wypełnieni e naczyń krwiono śilych, zmętnienie,
szaro-żółte lub ciemno-czerwone zabarwi~nie, wśk'a:·'"
zujące na nie dostateczne wykrwawienie, posocznicę
lub ropnicę . Dale j uważać należy na zrosty, ogniska
ropne lub posokowate z powodu przedostania się
obcych' cia'! z żołądka, o@niska gruźlicze, bąblowce
oraz zgrubienia ,lub stwardni e!]~a przewodów zółtio
wyeh , spowodowa,ne zwykłe przez mafyHcę. W każ
dym wypadku należy ,wykonać cięcia w kierunku
pionow ym przez główne przewody żółciowe, a także
obok dodatk owego płatu wątroby a ż do przewodów
żółciowych , wre szcie przeciąć gruczoły chłonne wą
trohy, zwra cając uwagę na og:n iska g~uźlicze;
6} przy badaniu śledziOillY należy zwracać uwa..
gę na jej rozmiar, k s ztałt i spoistość. Powiększenie
śledziolllY, zao krąglen ie jej brzeg&w, ciemne zabarwienie i rozmiękczenie wskazują na wąglik, posocznicę, rOJi>TIlicę i t. p. Powiększeną ś}eazioRę należy
w każdym wypa.dku naciąć. Da,lej naleź.y zwr:a:ea.a
uwagę na ogniska ropne, g'l'uźlicę i b ąblowce . W r~
zie s,t wier dzenia ognllsk gruŹJ.iczych na l eży dOMładllle
ustalić, czy gruz eLi gruźlicze znajdu;ą się tylk€> na
otoczce śle·dziony, czy też w samym mi ąższu;
1} przy badaniu błon zewn ę tr zny ch przewodu
pokarmowego (suroiwiczych) nal eży zw rac a ć uwa.gę
na wybl',@czyny, zac zerwienienia i gLl'l aretowate nacreki, w,skazujące na wąg lik, posoc znicę , rOlJmicę i t. p.,
jak również zwracać nale ży uwagę na gruzełki i złogi
gruźlicze, zrosty oraz ogniska ropne l ub p Ols ok.o:",ate
między żołądkiem, jelitami irnnemi narządaml jamy
br zusznej .
Przy badaaiu bhm wew.nętrznych przewodu poka:rmowego (śluzow ych) należy zwracać uwa gę na
wybr·oczyny, zaczerwienie nia, sfałdowania, owrzodzenia, naloty, galaretowate nacieki" w,skazując e na
zapalenia i kata.ry prz ewodu pokarmowego, na wą
glik, p osoczn icę, ropnicę i t. p. Zgrubienie ścian 4-go
żołądka io,dbytnicy wzbudza podejrzenie o mięsaki.
Gruczoły krezkowe należy w każdym wypa:dku
ponacinać, zwracaj ąc uwagę na ogniska gruź}ic~e,
wybroczyny, zaczerwienienia i pasorzyty (pręclO
uśdec);
8) macicę krowy n ale ży w każdym wypadku
przeciąć i dokładnie zbadać tel zaw artość. Cuchnąca
sza.ro-czerwona za wartość- w's kazuje na choroby .po
p'()11'odzie, połączone często z posoc z nicą lub TO:pnicą,
a OTWJ'Zoazenie błon śluzowych - na gruźlicę;
9} p1'ży badaniu stornu ,i pochwy należy zwraa·ać uW<tg'ę na wysypkę i owrzodzenia, 'wzbudzają ce
fl'O'dejtzenie o Gtręt j
101 nerkI należy WyłUSlZctyĆ z otaczającej je torehki tłuszczowej i otoczki, zwracaj ą c uwagę na powięks:Zerite, szarawe iabatwienie, zmętnieni e i wyhrociydy, wzlrN-eha'iące ,pl'>'delrzenie o poso'cznrGęl topnicę i t. p . Gruczoły chło n ne nerek nale ż y w każdym
wypadku naciąć, w ratie zaś stwierdze nia w nich
zmian chor0'bewych przeciąć . nerkę w ki erunku od
wielkiej krzywizny do miedniczki, badając na przekr.<tju posza z(!gólne warstwy nerek;
11) przy badaniu wymion n.ależy w każdym wypa-oku przecrąć gruczoły chłonne, a wszystkie
4 ćw,iartki wymienia doHadnieomacać, zwracając
uwagę na stwardnienia, guzy, ognis ka gruźlicze, rapne Jubpo!Sokmvate, powiększenie jednej lub w~ęcej
ewia,rtek wymienia. Przekrw.ienia i wysięki wskazują na ostre zapalenie wymie.n ia, mające często
w u<t'stępstwrie posoczlnicę lub ropnicę;
12) przy badaniu całej sztuki (dwóch połów
zwierzęcia) należy stwierdzić stan odżywienia i barwę mięsa j ma.jąc na względzie, że żółte zabaJl'wienie
tłtiszciu maze być stanem normalnym (zał. Nr. :)
pkt. lO}, po'd czas l gdy żółte 'z aha'rwienie również tkanki łącznej, śeięgien, ko ści i chr.ząstek wskazuje na
:lółtaczkę·. Znaczne przesycenie mięsa wilgocią jest
01znaką wodnicy. Galaretowate nacie kl wzbudz.ają
podejrzenie o wąglik, szelestnicę lub zarazę dziczyz-'
ny i bydła: regatego l przekrwienia z'aś m02ą wskazywać na złamanie kości lub irune urazy. K.ażde miejsce przekrwi one należy nadąć. Dos tępne dla oka
mIęśnie, a w szcze g ó1ności mięśnie szyi, grzbietu,
lędźwi i brzucha należy badat co do wągrów, kości
zaś kręgów i mostka, a także ścięgna i stawy - pQ'G
Dziennik Ustaw. Poz. 305.
względem ognisk gruźliczych, ropnych lub posokowatych.
U zwierząt, u których się stwierdzi zmiany gruźlicze, należy po.nacinać i zba'dać d okładnie gruczoły chłonne szyi. klatki piersio'w ej, lędźw:i.owe. biodrowe. krzyżowe. sromowe (wymienia). kolanowe. fałdy
kolanowej. barko;w e i pachowe;
13) pl'zy badaniu błony piersiowej. pokrywają
cej ściany klatki piersiowej i brzusznej. a także
wszystkich narządów. znajdujących się w tych jamach.
należy z'wracać uw agę na gruźlicę. zrośnięcia. ropne
i posokowate ogntska. wybroczyny. naloty. a: także
przenikające od zewn ą trz lub z żołądka rany, które
często mogą powodować posocznicę lub ropnicę.
§ 4.
Przy badani u kOlni (badanie koni nie należy do
zakresu działania oglądaczy) lekarz we't eryna.ryjny
winien postępować w sposób i w kolejności, jak przy
badanih bydła roga tego (§ 3) zwracając jednakże
szczeg ólną uwagę na nosaciznę. posocznicę i ropnicę.
Gło wę na:le ży przepiłować w kierl1 nku podłuż
nym obok linji środkowej. wyjąć prze grodę nosową.
zbadąć s' zczegółowo po'd względem nosacizny błony
śluz~we j,amy n01sowej. krtani i tchawicy. jak również
gruczoły . podszczę kowe.
płuca.
śledzionę.
nerki
i skóre . .
Śzczególną uwagę zwracać należy ńa zmiany.
wskazuj ące na posocznicę lub ropnicę. zwłaszcz'a
u kOlni. poddanych ubojowi z koniecznośc'i, oraz na
zapalenie płtic. cuchnące rany kopyt. kości i stawów.
jak również na zł oś liwe n01wotwory (czarne mięs.aki.
zwłaszcza u siwków) i ropne ogniska w ró żnyc h narządach przy zołzach.
Zbędne jest wykonywanie u koni nacięć mięśni
głowy co do wą grzycy i wątroby co do motylicy.
§ 5.
U cieląt bada się naprzód o śro dek. następnie
inne narządy i części.
.
U cieląt poniżej sześciu tygOldni jest zbędne badanie co do ' wągrów i motyHcy. a także badanie nerek. o ile w toku badania nie zajdzie tego potrzeba.
,
Natomiast przy badaniu cieląt należy zwracać
szcze gólną uwagę na
1) zmiany pępowiny oraz stawów napiąstko
. wych i skokowych, które po dle gają częstym schorzeniom. połączonym z posocznicą lub ropnicą;
2) zmiany w jelitruch. wzbudzając e podej,r ,z enie
o zapalenie jelit. bie gun kę lub błonicę. połączoną
zwykle z posocznicą lub ropnicą;
3) wybroczyny lub naloty na otrzewnej i bło
nie piersiowej. wskaz'ujące na posocznicę lub ropnic ę;
4) nadmuchanie, na co , wskazują pęcherzyki
powietrzne w tka'n ce łącznej między mięśniami , szeleszczące przy dotyku, zl właszcza na pośla dkac h
i ' w słabiźnie. jak również pęcherzyki powietrza
W tkance międzyzra zikowej płuc;
5) niedojrzałość (niedostateczny wzwój).
§ 6.
U świń bada się głowę 'l 'azem z mięsem. Nacinanie wątroby celem zbadania co do motylicy jest
zbędne.
Nr. 32.
1) Po wyjęciu sadła: należy przeprowadzić
szczegółowe badanie ' widocznych mięśni co do wą
grów i zło'gów wapiennych w szczeg óllności mięśni
brzusznych. lędźwiowych, karku, międzyżebrowych
oraz mię ś ni przepony. btani, serca, języka. Należy
w każdym wypadku naoiąć mięśni e karku. w razie
zaś podejrzenia również wszystkie wyżej wymienione i inne mię śni e ;
2) gruczoły chłonne gardł a i szyi należy w każ
dym wypa\(u przeciąć. zwracając uwagę na ogniska
gruźlicze i wąglikowe;
3) przy badaniu pł uc. osierdzia. opłucnej
i otrzewnej należy zwracać szczególną uwagę na
wybroczyny, zrosty, szaro -czer wone niekiedy cuchnące zserowaciałe ogniska, wskazujące na zarazę
lub na pomór świń;
4) zlepienia i zrosty narządów jamy brzusznej.
wybroczyny na ohzewnej i ze w nętrznej błonie narz ądóYf jamy brzus~nej , jak równ i eż owrzodzenia
błon sluzowych przewodu pokarmowego. zwłaszcza
jelita grubego , wskazują na pomór świń;
5) gruczoły chłonne krezk,i należy w każdym
wypadku ponacinać, zwracając uwagę n;a ogniska
gruźlicze. ja k również na obrzmienie i zaczerwienienie gruczołów c hł onny c h, w skazu jące na różycę. pomór i inne ostre choroby przewodu pokarmowego;
6) 'a erki należy w każdym wypadku do,kła,dll'ie
zbada ć. zwracając uwa gę na ich powięk sz enie a także zmęt n ienie , wskazujące na różycę, przede wszystkiem zaś nale ży zwracać szczególną uwagę na kropkowate, niek iedy tyl ko pojedyńcze i w bardzo nieznac znym stop:1iu występujące wybro-czyny. które
wska zują na p omór lub zarazę świń;
7) przy badaniu mięsa należy ZWl'acać uwagę
na strupy lub ranki na skórze, które nieraz wskazują
na istnienie posok owatych ognisk pod skórą lub
w mięs ie , po wst ałyc h wskutek obrażeń mechanicznych. Wszystkie dla oka w idoczne gruczoły c?łonne
w jamie piers10wej i brzusznej należy dokładme zbada ć i w razie podejorze nia prze ciąć , zwracając uwagę
.na ich powięk szenie, zmę tnienie i zaczerwienienie.
wzbudzające pode jrzenie o zaraz ę lub pomór świń.
Przy bada'Uiu skóry n ależy z wra cać baczną uwagę
na zaczerwienien ie ,i kropko,wa te wybroczyny, wskazujące .na ró życę. względnie p omó r i zarazę świń;
8) 'u knu['ów , wnętrów i późno wytrzebionych
wieprzów nale ży uważać na zapach płciowy. 1f świń
poch odzących z obszarów nadmorskIch (k.armI.onych
rybami) na za pach rybny lub tranowy. W raZie podejrzenia należy przeprowadzić prób~ go~0.wania l~b
sm ażenia i w razie potrzeby powtorzyc Ją w dmu
nas t ępnym;
9) badanie co do włośni należy wykonać według przepisów załą cznika Nr. 6.
§ 7.
Badanie owiec i kóz wykonywa się w z·a sadzie
w sposób , wskazany przy ba,daniu bydła rogatego
(§ 3). przytem
1) zbędne jest szcz e g ółowe badanie co do wą
grów, wyk rawanie ję zyka , prze cinanie serca, na cinanie gruczołów chłonnych głowy. gruczołów płuc,
Nr. 32.
o ile w t9ku badania nie zajdzie po.t rzeba dokładniej
szego rozpoznania ;
2) .szczególną uwagę należy zw,racać na cewy
Mieschera, pasorzyty w nosie, mózgu, płucach, wą
trobie OI'aZ [la ogniska ropne, wodnicę, wychudzenie,
żółtaczkę . Przepisanych przy badaniu bydła rogatego .nacięć wątroby w ża,dnym wypadku nie wolno
zaniechać;
3) u capów, rza.dziej u baranów należy stwierdzić, czy mię.so lub narządy nie posiadają zapachu
płciowego, o ile zaś to żachodz i, należy wykonać
próbę go·t owania lub smażenia, którą w razie potrzeby należy powtórzyć 'w dniu następnym.
§ 8.
Szczególnie
dokładnego
badania
uprzedniego badania, jak również zwierzęta, na których już po śmierci naturalnej dokonano upozorowanego uboju.
W takich wypadkach należy przedewszystkiem
stwierdzić, czy chodzi o ubój prawidłowy, czy dorżnięcie w stani e przedśmiertnym (agonji) , czy też
upozorowany ubój już pad łeg o zwierzęcia, oraz' czy
wnętrzności z ostały wyję te bezpośre dnio p o śmierc i.
Należy przytem mieć na uwadze, że przy uboju podczas agonji lub przy upozorowanym uboju naczynia
krwionośne skóry, mięsa i narządów wewnętrwych
są silnie wypełnione krwią i że u zwierząt poddanych upozorowanemu ubojowi brzegi zadanej rany
ciętej lub kłutej nie są nasiąknięte krwią, co należy
sprawdzić przez wykonanie świ eżych poprzecznych
na:cięć brzegów rany. Zielonawe zabM'wieU'ie powło
ki brzusznej lub zapach gnilny wskazują na to, że
wI).ętrznościnie zostały wyjęte zaraz po śmierci
r' '
W szczególności należy przeprowadzać bakte~
rjolo.gitzne 'badanie w wypadkach
1) o.strego. zapalenia jelit (zwłaszcza u ko.ni
i cieląt), ostrego zapalenia macicy i wymien~a
(zwłaszcza u krów i o.wiec), ostrego zapalenia płuc,
opłucnej lub ' otrzewnej, stawów, pochewek ści'ęgien,
racic, kopyt i pępowiny, zwłaszcza w związku z niez.upełnie -o.torbionemi ogniskami ropnemi lub martwi~
co.wemij
2) gwałtownych zaburzeń w o.gólnym stanię
zdrowia, zauważonych przed ubo.jem, zwłaszcza, gdy
badanie po uboju nie wykazuje zmian uzasadniających
te ' zaburzenia.
Od przeprowadzenia bakterjologicznego badania
należy odstąpić, gdy posiadacz oświadczy, że zgadza
się .n a uznanie mięsa za niezdaine.
wymagają
zwierzęta
wszystkich gatunków, zabite ws,kutek
nieszczęśliwe go wypadku lub z obawy, że zwierzę
przed przybyciem lekarza weterynaryjnego lub oglą
dacza mogłoby pa ść albo, że mięso zwierzęcia wskutek pog o-rszenia się jego stanu zdrowia mo głoby
znacznie stracić na wartości, w['eszcie takie z wierzę
ta. które zostały z nieznanych powodów zabite bez
,lo
531
Dziennik Ustaw. Poz. 305.
§ 2.
•
Bakterjologiczne badania rozpoznawcze przeprowadzają państwowe weterynaryjne praco.wnie
rozpo.zna wcze.
Minister Ro.lnictwa może równi'eż innym zakła
dom bakterjologicznym, z·właszcza pracowniom bakterjolo gicznym, przy rzeżniach zezwolić na wykonywa,nie badania bakterj ologicznego. w zwi ązku z lirzę
d owem badaniem zwierząt rzeźnych i mięsa. Zakła
dy taki'e winny się zastosować do wszystkich zarzą
dzeń, wydanych w tym przedmiocie.
II.
Pobieranie~ opakowanie
i przesyłanie próbek.
' . § 3.
Do bakterjologiczneg:o badania mi'ęsa pobiera
się n atŁychmiast po. ukończeniu badania oczyszczonym
i wyjałowi onym noż em
1) po jednej próbce, możliw~e przylegającej
do ko.ści, kształtu kostki o wymiarze 6 do. 8 cma
z mię ś ni przedramienia kończyny przedniej i podudzia drugostronne j kończyny tylne j;
2) po jednym mięśniowym gruczole chlonnym
zwierzęcia.
pachwinowym i podkolanowym wraz z otaczającą j~
, tkanką łączną - - z pozostałych dwóch kończyn;
3) całą śledzionę i j edną nerkę wraz z ich gruZał ąc znik Nr. 5 do rozp.
cz ołami chłonnemi, których to. częśd nacinać
ni,e
Min. Roln. z dnia 29 styczwolno;
nia 1929 r. (poz. 305).
4) inne częśc i narządów chor·obowo zmienio.nych, co do których - według uznania lekarza weterynaryjnego --- przypuszczać można, że w danym
Bakterjologiczne badanie mięsa.
wypadku zawierają zarazki.
(
L
Obowiązek
bakterjologicznego badania
mięsa.
§ t.
Bakterjologiczne badanie mi'ęsa należy przeprowadzać we wszystkich wypadkach podejrzenia o posQcznicę lub ropnicę ora-z w e wszystkich wypadkach,
wzbudzających podejrzenie, że mięso zawi'e ra zarazki. zatruwające mięso (zatruwacze mięsa)' zwłaszcza
przy uboju z kon ieczności, o ile już z widocznych
zmi'an, stwierdzonych przy urzędowem badaniu przed
ubojem i p6 uboju, niewątpliwie nie wynika, że ' całą
sztukę należy uznać za niezdatną de spożycia.
§ 4.
Pobrane próbkii należy włożyć do probówek lub
po ·owinięciu w czyste płótno albo papier nieprzemakalny - w inne szczelne naczynie, które dopełnia
się motliwie otrębami, i wysłać jako po śpieszn ą
przesyłkę poczt ową do
właściwej weterynaryjnej pracowm rozpoznawczej lub zakładu bakterjolo.gicznego (§ 2).
. Lekarz weterynaryjny winien podaĆ dokładnie
swoje imię, nazwisko ~miejsce zamieszkania (miejs c·o.Wo.ść , 'Powiat, wo.jewództwo), jak , również imię,
532 '
BziMńik Uśtaw. Poz.
305.
Nr. 32.
ilai\visko i rtii~j sd:: zatfiiesżkania p05iaClacżii zwie-
tozkłaCl cukrów, przy a~lutynacji i t. p.) : u'fazac na-
rzęcia, dzień wykonariia badania przed ubojem i
i.lBdjti i tiajważt1i~jsze zauważone obiawy i zmiany
i całą ~~ztukę uznać za . niezdatną do sp o życia;
po
chorbbbwe.
iiI.
Spos6b Gadania w pracowhiiich roz~t)ZtllI:<łd+tb
(za1didiicli baklerjoio giczi1ych);
§ 5.
W celu stwierdź~riia ,obecnośCi drbbhotlsUbjiHv
chordBbh"oH:zych lub hależącycH cia grupy zatruwaczy mięsa należy zastosować sposób tiriibź)iwiająt:y
otrżytrtanie wyriikli badaiiici w moźliwie najktótszym
Cźasi~, t. j. W clągtl 24 godzin.
Każdą przesłatlą próbkę należy opcl.li'ć aż db
zwęglenia jej powierzchni i następni e przepołowić
wyjałowiony~ nożem.
Z powierzchni jednej połewy próbki' wydobywa
się ,miazgę tkcihki i spbtządia się wysil=:wy na płyt
kach aMrotvych wedłŁtg nai1kowo uznanych trletdCl,
leży podejrzenie o
zatruwacze mięs a za uzasadnione
..' ~) nire zostaną ,stwierdzone zatruwacze mięsa
(pkt. 1); ani też drobnoustroje wzbud za jące podejrzenie o zatruwacze mięsa (pkt. 21, lecz inne drobnoustroje (ziarniaki; gronko wce, p aciorkowce" drobnoustroje okrężnicowe, rozkła du i t. p .) - całą sztukę
należy uznać za warunkowo , zd a t n ą;
" 4} nie zo s taną stwierdzone za truwacze mięsa
(pkt. 1)' anidrobneustroje pode jrza ne o z a tt;uwacz~
rpię&a (pkt. 2), ani też drobnoustroje rozkładu (pkt.
3), lecz drobn eustroje swoiste dla zaraź liwy.ch chorób zw~erzęcych - ocenę n a le ży ' uz al eż n ; ć od rodża
ju stwierdzonych drobnqust roj ów i od wyniku urzę
dowego badania przed ulJoj em i po ubo ju;
,5) nie zostaną stwierdzone żą dne drobnoustroj.e (pkt 1 - ~J -- ocenę mięs a należy lual eźnić jed.ynie od wyniku urzędowego ba.dania przed ubojem
i po uboju.
mających na celu uwidoczni'e nie na pożywkrldi ustttj-
jÓ\v. należących dd grtlpy zatruwaCzy ttHęsa tub innych drobnotistrój ów choroJJdtwórczycli, witżtiyt:h
dla oceny mięsa lub stwierdzenia zaraźliwej chotoby
żwierięcej, pbdlegającej urzędoweintl zwaltianitu;
Drtl gą połowę próbki,
przed sporządżehieih
~ niej wy~iewów w wyżej wśkązany sposób, pdddaj :~
się na 6 - 12 godzin pbstępo~variiuf mającem.p na d~
lu' namnażanie drobnoustrojów.
Kolonje Wyrosłe na pnżywkach bada si'ę i:nikroskopowo (w zabarwionych mazanych preparatach
i w kropli wiszącej), serologicznie (aglutynacja).
przy użyciu wysokowart o ściowych swoistych surowi'c, dla źatruwaczy mięsa, a w razie p6trźeby w drodze wysiewów ró żn iczkdwych na pożywkach barwidnych (barwne rzędy).
§ 6;
Jeżeli w wysiewach spotządzonych z części
próbek nie podtlan-ych rtamnaża.niu (§ 5. ust. 4) Z10staną stwierdżone żatrUwacze ml'ęsa lub mne drobnoustrdje chorobotwdrcże, moźna odstąpić od dalszego
Badania pozostałej poł dwy próbek p nddanych na
mnażclniu, J eźeli zaś wysiewy sporządzone z CŻęŚCI
próbek, nie poddanych postępowaniu namnażani,a,
dkażą się jałowe, należy w każdym wypadkh badanie ith przeprowadzić do końca.
IV. Ocena wyników badania bill:łer;ologi(;znegtl.
§ 7.
Jeżeli w wyni'k u badania
stwierdzone
zatruwacze mięsa,
w szczególn o ści prątki duru rzekomego lub prątki
- Gaertnera, całą sztukę zwierzęcia należy uznać za
niezdatną do sp o życra
2) zostaną ~s twierdzone drobnoustrtij ej w-ykażujące w wysiewach tylko ogólne właściwości zaŁru
kaczy mięsa:, ró ż n i ące się jednak przy dalsz~m badaniu (w kropli wiszącej, w barwnych rzędach; przez
1) zostaną
. O wyniku ,badania praco'vnia rozpoznawcza
(zikład bakteijologiczny) ź awia d amia j a kna j śpiesż
~i'ei (feleĘr ~ fic~riie J,lek~r~a \V2terYr:aryj n,e g~, ~tóry
nadesłał próbki. Telegrahr::zne zawla domJeme należy potwierdzić na pi ś mie.
Letdi.rz weterynaryjn-y, otrzymawszy zawiladoHiieriie, udaje się niezwłocz nie na ri:ti ~ j sce badania
i po pbwtórrieili zbadai::Iiti mięs a oceni'a i oznakowuje
mięso. ddpowiec1zia1b ość za ocenę mięsa ponosi
w każdym wypadku lekarz weterynaryjny, wykonywający urz~dowe badanie zwi'er ż ąt rze źnych i mięs ci.
§ 9.
.
Baktetj ologicznego ba,dania mięsa, j ak również
Blldani'a mięsa po btrzymaniu wyniku ba da niia baktei'j t10 g icżnegb nie n a leży uwa żae za ponowne badaHie Vi ~iysl tist ę ph :2 ad. 16 roz p o rz ą dz en,ia Prezydenta Rżeczypos p o l:t e j z dn i'a 22 marca 1928 r. d ba,dariiii zwierząt I-źeźhych i niięsa (Dz. U. R. P. Nr. 3S,
poz. 361).
V.
Sposób ' rejestrowania.
§ 10.
Pracownie rozpoznawcze (zakł a s.y bkkterjologiczne - § 2) winny prowa d z i'ć osobc y dziennik badania bakterjologicznego, zapi s uj ą c w nim datę otrzymani& i badania próbek, i mi'ę , nazwisko i miejsce
zamieszkania (mie j scowo ś ć , powiat, województwo)
lekarza weterynaryjnego, k ~ óry nade sła ł próbki, jak
rów~ież imię, nazwi:sko i miejsce zamieszkania posiadacza, gatunek zwierzęcia, wyszczególnienie otrzymanych i badanych próbek oraz wyn ik poszczególnych zastosowanych metod bad an ia we d ł ug p o rządku
podanego w §§ 5 i 6 załączn rka niniejs ze go.
Pracownie rozpoznawcze i ' zakłady bakterjoldgiczne ~vinny c oro cżnie -tv terminie ustanowionym
przez Ministra Roln ictwa pr z ed st awiać Ministerstwu
Rolnictwa sprawozdania o il oś ci ba da nych Wypadków i Wyniku z.btosowaoych poszczególnych badaJ!.
Nr. 32.
DziEmnik Ustaw. Poz. 305.
Z ałącznik Nr. 6 do rozp.
Min . Roln. z dnia 29 stycznia
1929 r. (poz. 305).
533
4) z k iełbas po cztery cienkie plasterki na każ~
dy kilogram k~elbasy.
§ 5.
Badanie co do włośni.
§ 1.
Badanie co do ,<"łośni wykonywa się za'P0mo cą
miktoskopu lub trychinoskopu (aparatu projekcyj.t1~gloj. .
§ 2.
Mikroskop jest odpowiedni do badania mi~sa
co do włośni, jeżeli um ożliwia 30 - 40 krotne powięlł:szeriie, a tak że i DO-krotne i outwarza wyraźny
i dokładny obraz badanego przedmictu.
Trychinoskop na daj e się do badania mięsa co
do włośrii', j eżeli przy 70 - 8D-krctncm p c więks z e
niu wytwarza wyr a źny i dokładn y ob.·az świetlny
badanego przedmiotu.
§ 3.
Oprócz mikroskopu lub trychinoskopu ogl ądac z,
jak również lekarz weteryn aryjny, o ile wykonywa
badanie co do wło ś n i', wihni być zaopatrzeni w następu j ące nar zędzia
1) nóż do wycin ania próbek,
2) mał,e zak rzywio ne nożyczki do wycinania
preparatów z pobranych próbek,
3j ściskacze (k ompre::;(wja) do rozpłaszczania
i badania wyciętych z próbek preparatów,
4) pincetkę i dwa szp ikulce,
5) zakraplacz, kwas octo wy i ług potascl\'1y,
6) odpowiednią ilo ś ć kolejno numerowanych
puszek do wkład a ni a wyciętyc h próbek w wypadk a ch
równoczesnego p obieran ia p róbzk od większe j ilo ś ci
sVlifi j ltib z Większej ilo ś ci ka wałk ów mięsa.
.
§ 4.
bti badania rriięśa co do wł ośni należy pobrać
próbki
1) ~ cał ej Świni
a) z k a żd e j n óżki przepony w p obli'żu je j
p rzejścia w część ścięgnistą - - po jed!\ej
p róbce wielkości orzecha laskowego lub
b) w braku j edn~ j nóiki przep "ny, ż p ozostałej dnt~ ie j lióżkj dwi'e próbki w ielkości orzecha laskowego , w braku zaś obydwó ch nóżek przepony - 2 próbki wielkośc i orzecha lasko-;.v ego-z ·c zęści żehro
wej przepony lub mięśni br zusznych ;
2) z połoWy świn~ - jak z całej świni;
3) Z p oszczególnych kawałków mięsa świeżego
lub przyrządz onego (szynki, słoniny i t. p .) - z ró ż
njch miejsc możliwie w pobli'żu ko ści lub ścięl1ien
pb 3 próbkIj
O glądacz lub lekarz weterynaryjny
wiriien p8-
bierać próbki os obiś cie. W większych rzeiiiiach pdbi'e ranie próbek może być uskuteczniane prz~.z infie
osoby (skraw karzy), które wykażą ·sw e uzdd:lni~";
n ie z!5,odnie z p r zepisami § 13 rożpohądzeriia Mirli-
stra Rolnictwa z dnia 26 maja 1928 r. (Dz. U. R. P.
Nr. 62, p oz. 575).
Przy r ównoczesnem pobieraniu prÓo ek z więk
sze j ilo ś ci ŚWi l1 lub z \\'iększe j ilośd kawałków mię
sa , p rób;iu z każde j świni, lub z każdcgd kawałka
mięsa winna b y ć wkładana db dd dzi~lnej
puszlH
z vv-ytł o::z cnym na nie j n umerem. K aż da swiiiia lUb
k ażdy kawał ek mię sa , z którego pobran o próbkę, winien być ozn acz s ny numerem tej puszki, do której
wło żon o pohr<i!ną próbkę.
.§ 6.
Z pobranych próbek
preparaty
(§ 4)
należy spdrz!:l,dZić
1) ; próbek pobranych z obydwóch iióżek pHe.pony (§ 4 n:d. l- aj - z ka ż dej próbki po ,7, razem
14 pl"ep 2 rd ~ó w;
2) z prólJek pobranych tylko z jednej nóżki ·
p rzspony (§ 4: pkt. l -b) - z każ de j próbki po 7,
razem 11 p;'epara ~ó'N;
3) z prób ek pobranych z m!ęSl1l ptzepony że
brom:j lub z m :c.: :::ni brzusznych (§ 4 pkt. l-b) -"
z ka'::dej próbki p o 14, r azem 28 p r~paratówj
4) z próbek p cbrs.nych
a ) ze słoniny -- z każde j próbki po 4, razem 12 preparatów,
b) z bwałków mięsa - z każdej pr6bki po
6, razem 18 preparatów;
5Jż próbek (plasterków ) pobrariych z kiełbaSI
po wyciągn i~c: u szpikulcem włókien, odzriaciającyl::h
się b l edszą barwą i deliKatniejszą struk turą (mięso
wieprzowe)
p o 6 z k ażde j próbki, razem 24 pre~
paraty.
•
§ 7.
W celu sporządzenia p reparatów
wycina. się
zah:~y\\;onemr nożyc zkami 2; ptóbki kawałeczk~
wiel ko ści ziarn!;:a owsa w k ierunku układu
wł ókien lu : ęsnyc h, umi eszcza s i ę je na p o sźcżegól
Ilv::h polach cie lne j szkl a.fic j pł ytki ściskacza, prży
krywa górno, p lyt k ą i rozpł?sz cza z apom ocą przykrę c c niJ. śr;l bek tak, aby mo;~na było przez preparat
czytać zwykł e pismo drukowane.
malemi
Preparaty z mięsa sushego lub hVll.tdegb należy p rzed umieszcze;]iem ich na cie lne j płytce ściska
c za \Jł0ŻY':; na przecią~ 10 - 15 minut do ługu potasowego, rc zci'eń czonego mnie j więce j podwójn ą ilowody. Suche wł ókna rozdrabnia się zapomoc"
5zpikulców.
ścią
, Dziennik Ustaw. p.oz. 305.
§ 8.
Badanie mikroskopowe należy wykonać starannie, przesuwając powoli ściskacz j' oglądając kolejno
każdy preparat w kierunku układu włókien mięsa,
przy tern należy zwracać uwagę na torebki, Mieschera
i złog~ wapienne, mając na względzie, że niekiedy
w mięsie napotyka się motylicę, mątnik octowy, roz' tocze i młode robaczki płucne (obliceJ, ~ które przypadkowo mogą srę dostać do próbek mięsa lub preparatów.
W razie wątpliwości należy pndejrzany preparat zbadać przy silniej szem powiększeniu, w razie
potrzeby pobrać nowe próbki jI badać je w ten sposób aż do osiągnięcia pewnego wyniku. Ciemne
i niewyraźne miejsca w preparaci'e należy rozjaśnić
zapomocą k'w asu octowego.
§ . 9.
W wypadka.;:h podejrzenia, że ośrodek (język,
krtań, płuc a, przepona, wątroba), pochodzący z danej świni, zosŁał zamieniony, należy pobrać próbk~
ze wśzystkich ośrodk ów, co do których zachodzi podejrzenie zamiany, i badać je w wyżej podany sposó6 aż do usuni'ęcia wątpliwości.
§ 10.
Jeżeli oglądacz wykryje włośnie lub twory podobne do włośni, to winien wszystkie pobrane z podejrzanej świni lub mięsa próbkfi wszystkie z nich
sporządzone preparaty przesłać natychm iast właści
wemu lekarzowi weterynaryjnemu, oznaczając dokładnie w preparatach podejrzane miejsca i podając
nazw~sko i miejsce zamieszkania posiadacza.
§ 11.
Lekarz weterynaryjny winien przesłane próbki
ł preparaty zbadać niezwłocznie i o wyniku badania
zawi'adomić natychmiast oglądacza i właściwą wła
dzę gminną.
§ 12.
Przy badaniu zapomocą trychinoskopu należy
r6wnież badać poszczególne preparaty wolno i starannie, przesuwając je ko,l ejno w kierunku ukła'du
włókien mięsnych.
W razie wątpliw ości należy podej rzane prepa.raty zbadać pod mikroskopem przy silniejszem powiększeniu i po stępować dalej w sposób podany
w § 10 załączn ika niniejszego.
§ 13.
N a sporządzeni'e i badanie preparatów, nie liczasu potrzebnego do pobrania i rozmiękczenia
próbek, należy zużyć co najmniej
a. IPrzy badaniu pod mikroskopem
1) j eżeli próbki Zlostały pobrane z obydwóch
lub jednej nóżki przepony - 10 minut,
cząc
Nr. 32.
2) jeżeli próbki zostały pobrane z mlęsm przepony żebrowej, lub mięśl1ii brzusznych - 20 minut,
3) jednego kawałka mię sa - 12 minut,
4) jednego kawałka słoniny - 10 minut,
5) każdego kilograma: kiełbasy - 15 , minut;
b. przy badaniu zapomocą trychin os kopu
1) jeżeli próbki zostały p obrane z obydwóch
lub jedne j nóżki przepony - 6 minut,
2) jeżeli próbki zostały pobrane z mlęsm
przepony żebrowej, lub rp.ięśni brzusznych .- 12 minut,
.
3) jednego kawałka mięsa - 7 minut,
4) jednego kawa ł ka skniny 6 minut,
5) każd ego kilograma kiełbasy - 10 m.itnut.
Ilość badaJ) co do włośni, wykonanych przez
jednego oglądacza w przeciągu jednej doby, nie powinna przekracz ać
1) przy badaniu pod mikroskopem
36 całych lub połów świń, lub
30 kawałków mięsa, lub
36 kawałków słoniny, lub
25 kg kiełb asy;
2) przy badaniu zap omo cą trychinoskop~
60 całych lub p oł ów świń, albo
55 kawałków mięsa, lub
60 kawałków słoniny, lub
40 Kg kiełbasy.
W wyjątko wych wypadkach wojewoda (Komisarz Rządu m. st. Warszawy) może w razie koniec z- I
nej potrzeby na pewien, ściś le określony, czas ze- '
zwolić na powiększenie wyżej podanych ilości dzien-
nych badań do 20%,
§ 14.
Oglądacz, jak również lekarz
weterynaryjny,
wykonywający badanie ' c o do włośni, winni prowadzić osobny dziennik według załą;czonego wzoru,
w którym należy zapisać osobno każde badanie,
a: wynik badania stwie,rdzić włas.norę<:z.nym pod-
'
pisem.
W rzeźniach , w których badanie co do włośni
wykonywa kilka osób, może być prowadzony jeden
wspólny dziennik, wynik badania jednak stwierdzić '
winna własnoręcznym podpi'sem osoba,; która wykonała badanie.
,
W razie pobrania próbek przez skrawkarza
(§ 5) wypełnielnie rubryki 2-ej dziennika przez oglą
dacza, wykonywającego badanie co do włośni, jest
zhędne , o ile ni'e zostaną stwierdzone włośnie,
Skrawkarz, pobierający próbki, winien prowadzić osobny dziennik, w którym zapisuje numer bieżący, dartę, imię i .nazwisko p osiadacza, imię i nazwilskooglądacza, wykonywającego bada.nie co do
włośni i wynik ba.da:nia.
Dzienniki po zakończeniu roku winny być
przechowywane w przeciągu następnych dwóch lat.
Dziennik Ustaw. Poz. 305.
Nr. 32.
Wz6r do zał. Nr. 6 do rozp. Min. Roln. z dDia 29 stycznia 1929 r. (poz. 305).
(Str. 1).
DZIENNIK B A D A N I A CO DO W L O S NI
Imię
i nazwisko oraz miejsce zamieszkania oglądacza ................................................................................................._ ......_...-
lekarza weterynaryjnego ..................... _.............................................................:..........;..................._..................................................._ ..... _ .
Obwód badania
Powiat
..................... :........................................................................................................... :..................................................................-
· . - .. . __ •• _ •• _ . .. . _ .. _ ... __ . - - - -_ •• ---_ . _. _-- - ---~------------------_._ ••• _ _ . --- -------_. _- ----.--- - ----- -- - - ---._---- - _ ••• _---- - - -- - -- . .. ... - _. _ - _ ••••••• _ - ---- -_ • • _---- -- -. --_._------ -----_ ••• • ••••••••••• !' ........... _ ...... -
Województwo
rozpocz ę to
dn . ...................................................................................................................., 19.............. r.
zakończono
dn. ..................................................................................................................... 19............_ r.
,(Str. 2).
~
lmię
i nazwisko
oraz miejsce zamieszkania posiadacza
d
'N
.... o
"'O ....
~
'OD
N
....
,.
>-
podpis
u w agi
7
8
..!:d
l=
'I=: "'O
•
~ .
b a d a n i a
1
2
3
4
I
5
6
,
,
; '"
Nr. '32.
Dziennik Ustaw. Poz. 385.
2ał ą tznik Nr. 7 do rozp
Min. Rdn. z dnia 29 stycznia
1929 r. (poz. 305).
niałe ogniska gruźlicze
w kościach lub gruczołach
chłonnych mięśni.
§ 16. Badani'e mięsa wiijijQ by~ pr~eprQwadzo
.ne z uWlgI~dniepiem stanu norwalnego 1TIięsa i narządów, określon~go w załącznik;u Ni. 3 clP rqzRQrządzenia .n iniej sze.g o, możliwie bezzwłoczni!'! po UbOJU i o ile możnQści przez ten sarp. organ urzędowe~o
badapia l ~tóry \łdzi~lił zezwoJęąia ną ubój,
.
Przep:s ten nie ma za stosowania w rze źn iach publiczmych i wywozowych, w i<-tórych urzędow e badanie wykonywa kilku- lekarzy weterYharYjnyeh. "
.
Przed zbadaniem mi ęsa można" ,opraw: c
!oporządzić) zwierzę w sposób przy jęty w p rzemyśle
Załącznik Nr. 8 do rozp.
Min. Roln. z dnia 29 stycznia
1929 r. (poz. 305).
Ocena mięsa zwierząt dotkniętych gruźlicą.
I.
Za niezdatne należy uznać
1) całą sztukę razem z narządami, jeżeli zwierzę wskutek gruźlicy jest zupełnie wychudzoriej
2) narządy i części, w których ujawniono zmiany gruźlicze.
Cały narzą,d (np. płuca, wątrobę, opłucnę,
otrzewnę i t. p.) należy uznać za dotknięty gruźlicą
bez wzg lędu na ilość i wielkość ujawnionych ognisk
gruźliczych i stopień ich Ir o zprzestrzenienia, nawet
wówczas, gdy narząd sam nie' zavl'iera zm ian gruźli
czych, lec z zmiany t akie ograniczają slię do przynależnych gruczołów chłonnych.
Przy gru źl icy gruczołów chłonnych krezkowych nale ży uz na ć za, g ruźlic zą tylko p r zyna1.e ż ną
część jelit, t. j. tylko jelita ci(>nkie lub tylko jelita
grube rw raz Z przynależną częścią krezki.
U świń jelita nale ży uznać za zdatne, je że li
ogniska gruźlicze, stwierdzo:ne tylko w gruczołach
są zupełnie suche, zsew-
chłonnych krezkowych,
waciałe lub zwapniałe.
II.
Za warunkowo zdatne po nie szko dliwem
usunięciu części niezdatnych (dział I pkt.
uznać
2) n ależy
Ocena mięsa świń, dotkniętych pomorem lub zarazą
świń.
Za niezdat.ne do sp o życ ia należy uznać
1) całą sztukę razem z n arzą dami, jeżeli ś*iri~a
jest w ychudzona lub jeżeli zo s t a ną stwierdzone zmiany charobowe (wiotkość, wodni st aść, szare lub Ciemna - czerwone zabarwie,nie) nietylko w narządach,
s kórze, tłu sz czu, lecz również w mięśniach;
2) wszystkie narządy wewnętr zn e, jak również
c zęści skóry, wyka zując e zmiany charobowe, jeżeli
zo stanie stwierdzony ostry przebieg pamoru lub zarazy ś'wriń, a nie zac hod zą vv'arunki wskazane w pkt. 1;
3) t ylk o poszczególne narządy , wykazujące
zm iany chorobow e w wypadkach przewlekłego przebieg u pomoru lub zarazy św iń, gdy przed ubojem nie
z auważono zaburz eń W agóll1Jm stanie zdrowia, po
uboju za ś zastały stwie,rdzone tylko zmiany pozosta-łe po tych charoba ch (hiizny lub zro·s ty ri.arządóiv
jamy br zuszne j lub piersi owej , strupy na błonie ślu
zowej jelit, zserowacia ł e i z upełnie otorbione ogniska
w płucach lub g ruc zołach chłonnych).
I.
1) całą sztukę, je ż eli zwie,rzę nie jest zupełnie
II. Za warunkowo zdatną należy uznać całą
wychudzone (dz. I pkt. 1) i jeżeli można przypuszsztuk ę oprócz nar ządó w wewnętrznych i części
czać, ż e g ruźlica świeżo wtargn<:ła do obiegu krwi-u znanyc h za nie zdatne (d z. I p kt. 2), jeżeli zostaną
przypuszczeni e takie jest uza saąn ion e
a) ll:!ź~lł gfU.~l:! łkl gttiźl!tze ztJajdujq się w na- stwie rdzo ne abjawy 1 zmiany ostrego przebiegu pom aru lub zar azy św iń (wybraczyny na błanach surdr ządach, do których gruźlica maże się przewiczych, w pł ucac h , w ne r kach, ciemno - cz~rwone
d osta-ć jedynie dro gą wielkiego obiegu krwi
i gruzełki t~ nie są jesżczezmętni a łe i nie zabarwienie i obrzmienie g ruc z ołów chłonnych mię~
nych), a nie zachodzą warunki wska.zane ~ dz. I
przekraczają wie1kb ś ci ziarnka prdsa lub
h) jeżeli u gruzliczych zwierząt zastanie p'kt. 1.
stwierdzony obrzęk śledziony i g Juczałów
chłonny c h mię sa, którego przyczyna w inZałącznik Nr. 9 do rozp.
ny sposób nie może być uzasadniona.
Min. Roln. z dnia 29 stycznIa
1929 r. (poz. 305).
.
Na moŻiliwaść świeżego , wtargnięcia- gruźlicy
do wielkiego obiegu krwi nrleżyszc zególną zwracać
uwa gę przy ni ~upełnie otorbionych ogniskGch gruOcena mięs a świń, dotkniętych różycą.
źliczych, jak również przy promienist em zserowaceniu .o gnisk gruźliczych ( gruźlic ze nacieczenie);
I. Za niezdatne do sp o życia n a leży uzn~ć: .
2) poszCz ególne ćwierci mię sa, w których zo1) całą sztukę raz.em z n a rządami, je ż eli świstanie stwietdzone chociaiby tylko jedno ognisko' nia: jest wych udzona lub jeżeli zostaną stwierrdzorfe
w kośc.iach lub grruczałach chłonnyc h mi ęś ni, a ogni- zmiany chorobo we nietylko w narządach, skórz~,
sko to nie jest zupełnie suche i zupełnie zsero ,,va - t h tszczu, lecz tak ż e w mięśniach (wiotkość, wodnidałe lub zwapniałe (dz. III pkt. 2), z wyjątkiem wystość, szare h ib ciemno - czerwone zabarwienie);
padków umani'a całej !sztuki za niezdaŁną (dz. I •
2) wszystkie narządy wewnętrzn e, jak i·ównież
pkt. 1) lub warunkowo zdartną (dz. II pkt. 1).
części skóry, wy kazuj ąc e zmiany chorobowe, w wfIII. Za mniej wartościawą, z wyjątkiem uzna- padkach, gdy n.iema zmian chorobowych mięśhi
oia .całej szth ki lub poszczegóLnych ćwieil"c1 za nie- (pkt. 1) ;
zdatne (dz. I) lub warunkowo zdatne (dz. II) po nie3) tylko charabowo zmienione części skory, j~
szkodliwem usunięciu .części niezdatnyc h do spo- żeli zos t anie stw:ierdzona różyca w postaoi pożycia (dz. I pkt. 2) należy uznać
krzyw kij
.
4) tylko serce, jeżeli zostaną stwierdz on~ 'z mia1) całą sztukę, jeżeli gruźlica obejmuje dwa or,.y na zastawkach sercowych , pozostałe po różycy.
lub więcej narz ą dów i zmiany g ruźlicze w poszczególnych narządach są znac'źnie rozprzesohzenione;
II. Za warunkowo zda tną należy uznać całą
2) posztzególne części, w którychstwierdzo- sztukę oprócz narz2, dów i części chorobowo zfnienione zostały zupełnie suche, zSe\l'owaciałe lub zwap- nych (dz. I pkt. 2), jeżeLi zostaną stwier-clzont zmii.
Nt. 32.
Dzt-ennik Ustaw. Poz. 305.
n,
ny chorobowe w narz ądac h wewnętrznych, w skórze i tłuszczu, lecz niema zmian w mięśniach (dz. I
pkt. 1).
mienio:nych w dz. I pkt. 4 i w dz,
jeżeli na;rzą,dy te
przy najcl okładniejszem .hadaniu okażą sięz'll,pełnie
wolne 'o d wągrów.
§ 17.
r zeźnick im, jedn a kże
1) skóra zwierzęcia winna p ozostać przy karku
w naturalnem połączeniu ze sztuką ;
2)
gł.owę
i dolne
częś ci
nó.g u bydra rogatego
i koni m ożn a oddz ielić;
3) mogą b yć wyjęte ze zwierzęci a nar ządy jamy piersiowej , brzusznej i miednicowej, u ~: w iń zaś ,
owiec i kóz tak że język w nah:ralnem połączen:u
z n arządami szyi i jamy p ie rsiowej j
4) sztuki zwierząt nale ży przed badaniem przeciąć na dwie pod łużne pc:ło-wy,
z pozostawi1c Eiem
naturalnego pclączenia ich przy karku.
Przy opra\vianiu (op o.rządzaniu) bydła roga te go w wieku poniżej 2-ch lat C'faz ci'e ląt , owiec, kóz
i osesków, władza wy znaczająca organa urz ędoweglJ
ba dania mo ż e zeL wolić na wyj ::ttb c d przep isów zawartych w pkt. 1 - 4 poprzedniego us tępu p ed warunkiem, że to nie będ zi e miało ujemnego wpływu
mI przeprowa dzenie badania i oc enę mięsa .
Świnie m o gą być przed badaniem opalone lub
oparz one.
,
Nr . 32 .
Dziennik Ustaw. Poz. 305.
518
Załącznik Nr. 10 do rozp.
Min. Roln. z dnia 29 stycznia
1929 r. (poz. 305).
Zaląc:l;nik Nr. 12 do rozp.
Min. Roln. z dnia 29 stycznia
1929 r, (poz. 305),
Ocena mięsa zwierząt, dotkniętych włośnicą.
Za niezdatne do spcżycia naieży uznać
1) całą sztukę oprócz tłus z czu
a) jeżeli mięso, bez wzg l ędti na ilość włośni,
jest wodniste lub szaro zabarwione,
b) je żeli w więcej niż w połowie badanych
prepar,a t 6w zostahie stwierdzone choć
by po jednym tylko wIośniu,
c) j eżeli nie mogą być wypełnione warunki,
wskazane w dziale II pkt. 1;
...
2) k'iełba sy i p osźczególne kawałki mięsa, bez
względu na ilość -stw ierdzonych wIośni.
II. Za warunkowo zdatne należy uznać
1) całą sztukę, je żeli wlo:;nie stwierdzono tylko w mniej niż połowie badanych preparatów, lecz
tylko wówczas, gdy wojewoda (Komisarz Rządu
m. st. Warszawy), na p ods ta wi e sprawdzenia stanu
u:rządzeń da1riej rze źn i , zeZ\voli na p oddanie mi ęs a
i narządów wewnętr znych działaniu pary w osobnych aparatach (sterylizatorach), wskazujących
a'utomaŁycznie ciepłotę w wewnętrznych warstwac h
mię sa; .
,
2) tłus zcz w wypadkach, wymienionych w dziale I, pkt. 1;
3) poszczególne kawałki słoniny , po zupełnem
usU!nięciu ż niej włókien mięsnych, bez względu na
ilość stwierdzonych włośni.
Ocena ~it(ąa bydła rogatego, z:nvier~ią~~g~ wągry
szkodliwe dla ludzi (cystic~tcus ihehitis).
I.
§ 18. J eźeli odbywa się uPóJ kiJlm z wierząt
tego samego gatupku w jednem pomieszczeniu, to nale ży każdą sztukę i jej czę ści (nar ządy we\\' nętrzne ,
głowę i dolne czę ści nóg) oznac zyć tym samym zna kiem (numerem) lub l'c zwi'es ić na hak ach, zaopatrzonych temi samem i znakami (numerami).
Załącznik ~r. 11 do rozp.
Min . Roln. z dnia 29 stycznia
1929 r. (poz. 305).
Ocena mięsa SWlD, dwiec i kóz, zawi€rających wą
gry szk()d1iwe dla ludzi (cysticercus, cellulosae).
I. Za niezdatn ą do spożycia ,należy uznać całą sztukę oprócz tłu sz czu
1) je żel i mięso, bez względu na ilość wągrów,
jest wodniste lub sz a ro zabarwione; .
2) jeżeli w wię kszej ilo ści przekro jów (nacięć)
wielk,ości dłoni (śfednio 8 cm X 8 cm), wykonanych
zwłaszcza w mię ś ni ac h najczęściej
n'a wiedzanych
przez wąg'ry, tostanie stwierdzon e co najmniej po
2 wąg ry w żyWym lub martwym stanie - wągrzyc~
w znacznym stopniu.
II. Za wiltt1t1kowo zdalne naleźy uznać
1) tłuszcz - w wypadkac h uznania mięsa za
niezdatne z powodu wągrzycy (dz. I);
2) całą sztukę łącznie z tłu sz czem, jeżeli wą
gry zos taną stwierd źarie VI mniejszej ilości niż to
przewiduje dz ; I pkt. 21 a: mięso nie jest wodniste lub
szaro zabarwione (dz. I pkt. 1) - wągrzyca w nieznacznym sto'pniu.
•
III. Za zdatne do spożycia należy uznać narzą
dy (wą,ttoł;ę, śledzionę ; nerki, żołądek ; jelita, mózg,
rdzeńkręiOiWY, wymiona i
t. p.) w wypadka(:h wy-
L
Za niezdatną ,do s.pozycia lnależy uznać c~, '.
11ih szaro zabar-
łą sztjlkę, oprócz tłuszczu
1) jeżeli mięso jesiwodhiste
wiorie'
2) jeże]'i w większej ilości , przektdjów [HadęĆ)
wielkości
dłoni
( śtedhio
8 X 8 cm), wykolllamych
zwłaszcza 'W mięśni,khrtaJczęśdeJlla-\\riedzftrtych
przez wągr y, zosta1r.ą stw,i erdzone co rlajIitriiej po 2
w żywym lub martwym stanie - wągrzyoa
w znacznym stopniu.
,
II. Za warunkowo zdatne mtłeiy dzmlc
,1j Hilszcz - w ,w ypadkach Uznami/. mięsa za
niezda-bne z powodu 'wągrzycy (dz. I),
2) całą sztukę łącznie z tłuszczeni
. ,J
a) je że li wągry zostaną stwierdzone w mll1eJszej ilości, niż to ptzewiduje dz. l pkt. 2,
a mię s o nie jest woduLste lub suito zabarwione (dz. I pkt. 1) - wągrzyca w :n.ieznacznym stopniu,
b) je żeli oprócz wągrów w sercu, języku lub
mięśniach żuchwy zostanie stwierdzony ty1\(o jederi wągier w mięś niac h całej śżt,uki
(jednową g rowatosć), a sztuka :nie może być _
poddan a przechłodzeniu lub z,amrożeniu,
przewidzianym w dz. 1II pkt. 2.
III. Za zdatne do spożycia należy uznać
1) narządy (wątrobę , śle dzionę , nerki, żołądek,
jelita, mózg, rdzeń kręgowy, ,wymi<illla i t. p.) w wypadkach, wymienionych w~z. I p kt. 2 i dz. II pkt. 2
lit. a i b, jeżeli narządy te przy tlajdo kładniejszem
zbadaniu ,okażą się zupełnie wolne dd wągrów; ,
2) całą śztnkę jednową g rowat~ (dz. II pkt. 2
lit. b) po poddaniu jej przechłodzeniu lub zamroże
niu w chłodni lub zamrażalni, odpowiadającej warunkom podanym w dziale IV i V,
IV. P rzetrzymywanie jedndwągrowatych sztuk
bydła rogatego w chłodniach winno odbywać się pod
następującemi warunkami
1) sztuka oznakowana, jako warunkowo zdatna, mo że być umie szczona w chłodni po jej ostudzeniu i całkowitem obes chnięciu;
2) sztukę należy umie~cić w osdbnym, należy
cie zamkniętym odctz'iate chłodni, w sposób zabezpieczający dostęp powietrza do wsźystkich części
w ąg ry
mięsa, ;
3) sztukę n ależy oznaczyć wyraźbym i trwałym
napisem, uwidaczniającym dat ę umieszczenia mięsa
w chłodni;
4) temperatura w chłodni winna być stale
utrzymywana od 0° do
4°C i codziennie kontrolowaJna;
5) w celu koŁtolowania wilgotności powietrza,
chło;dnia winna być zaopatrzona w automatyczny hydr,o metr, sprawdzany o~ruowo ,p rzez fa{;howca;
+
Nr. 32.
Dziennik Ustaw. Poz. 305.
6) dopuszczalna jest ,następująca wilgotność powietrza 'w chłodni
•
przy temperaturze
09C - najwyżej do 88%
1°C II
,,85%
2°C II
" ' 81 %
3°C "
,,' 78%'
+ 4°C "
,,75%
7) po upływie 21 dni i po spraw'd zeniu przez
właściwego lekarza weterynaryjnego, że mięso jest
dobrze zachowane i niezepsute, należy usunąć poprzednio nałożone pieczęcie i mięso oznakować jako
, zd::tne.
V. Przetrzymywanie jednowągrowatych sztuk
bydła Ir ogatego w zamrażalniach winno odbywać się
pOid następującemi warunkami
1) przy umieszczaniu mięsa w zamrażalniach
obowiązują warunki podane w dz. IV, pkt. 1, 2, 3
i 7, a poza,t em
2) temperatura w zamrażalni winna być stale
u
utrzymywruna co najmniej od - 6°C do - 8 C niżej
,z era i codz;iennie kontrolowa na;
3) po upływie 21 dni odtaj anie mięsa winno odbywać się powoli, możliwie przy temperaturze
5
do
6°C i wilgotności n ieprzekraczającej 75 %, pleśń
z powierzchni mięsa należy usunąć przed odtajaniem
mięsa, a ćwiartowanie mięsa wykonać dopiero po
odtajaniu.
Wz.6r Nr. 3.
.. t
+
+
+
"_',
..
warunkowo zdat.ne.
Wz'6rNr. 4.
+
+
.~
§ 19. , Po szczegółowem zbadaniu stanu odży'
wienia zwierzęda należy p odda<: szczegółowemu badaniu n iże j wymienione nar zą dy i c zęści stosowni'e
d o p rzepisów zawartych w załączniku Nr. 4 do r·oz po rząd ze nia niniej szego z zachowaniem niżej podauej kolejno ś ci
1) kre'Y,
2) gło w ę, po wykrajaniu języka tak dal eko,
aby była uwidoczniona cała b łona ś luzowa gęby
i g ardła,
'
3)
płuca,
4) osierdzie i serce po prz edęciu wzdłuż (jednem cięciem) obydwóch komór i przegrody serc 0wej,
5) wątrobę z połączoną z nią czę ścią p rzepony,
6) przewó d p okarmowy, krezkę i si'eć,
7) śledzionę,
8) nerki i pęcherz mocz owy,
9) macicę, E,ochwę i srom,
10) wymię,
11) mi'ęśni e z ich tkanką łączną
tłus zczową,
o,płucnę i otrzewnę.
12) kd ci i st awy.
W r azie podej rzenia .o zmiany chorobowe
w mięsie, ko ś ciach lub st awach , nal eży nadąć i zba dać, w razie zaś potrzeby wyjąć i pokr8.jać na cienkie
skrawki przyn a leżne grucz oły chłonce (Jzyi, klatk~
piersiowej, lędźwiowe, biodrowe, k rzyżowe, sromo-
we [wymienia] , k.olanowe, fałdy kolanowej, bar k owe
i pachowe).
Załącznik Nr. 13
do rozp.
Min, Roln. z dnia 29 stycznia
1929 r. (poz. 305).
.
niezdatne.
Wzór Nr. 5.
WZORY PIECZĘCI DO ZNAKOWANIA MIĘSA
KRAJOWEGO.
I. Kształt pieczęci.
I
Wzór Nr. 1.
zdatne.
jednokopytow.).
I
(mięso zwierząt
- Wzór Nr. 6.
Zdatne.
Wzór Nr. 2.
[t.
- -----~
niezdatne.
jednokopytow.).
(mięso zwierząt
Wt6r Nr. 7.
I
mniej
wartościowe.
,
n. '
I
-~ H
,.
wolne od włośni.
I
•
I
Dzienńik '" Ustaw. Poz. 305.
Nr. 32.
:--.n:.- Wzory (przykłady) napisów na pieczftCiach.
.
'
.
I
Wzór Nr. 6.
.
6
I
Wzór Nr. 1.
...
.
..'p
Wzór Nr. 7. '
.'
.
Wzór Nr.
,. , 2. '
WZÓTi
Wzór Nr. 8.
Nr. 3.
Lek.wet. .
-
,
I'
Wzór Nr. 4.
,
Wz6r Nr. 9.
Jasiń,sk i. ,
po \ol.
LeRwet.
•
I
Wzór Nr. 5.
W~6rNr.
10.
\
I
~,
'
.
,,' .
~ "" " , "
, . ~ ~'
,
•• t
~ ~'l"_." " '~',
',
·
"t
. .,.'
•
Dzienm'k liS.ław. P~. 305.
.'
.\
•
Wżót
Nr; 32. '
Nt. 11.
\\:oń
Lex.vet Wiłde
Łobżenicapo'W.wyrzy-s-K ·
Wzór Nr. 17.
I
..
Wzór Nr. 12.
.
.-
Rzeź nia mi~ ska ~
Warszawa
Le,]twet.
Wzór' Nt. 18.
Wolne od włośni , ,
I
Wzór Nr. 13. .
Rz eżn la
lniejskd
l.ek.,wet.
Wzór Nr. 14.
III.
Objaśnienia do WZOFÓW pieczęci.
I
A. Kształt pieozęci-
.
....
,
~.f,zór Nr. 1 dla mięsa zda tne~o bydb rogateg'O, cieląt, świń, owiec i kóz,
.. Nr. 2 dla mięsa ropiej wartośdowegio ' bydła, .
rogate'g.o, . c,i el ąt { świ-ii, owiec i kóz, ' .
" Nr. 3 d},a mięsa iVarnn'ko,wo zdatneg'O -. bydła
rogategq, cieląt"świń, owiec i kóz,
" N~. 4 dla mięsa niezdatneg,o bydła rogatego,
cieląt, świn, o:wiec i kóz, '
.
-,
" Nr. 5 dla mięs a zdatnego zwierząt 'jednokopytowyeh,
.
" Nr. 6 dla mięsa nieiZdatnegG żwierząt jedno,,
kopytowych,
" Nr. 7 dla- mięsa: wieprzóweigo wolneg,o od
włośni.
\
B.
Lek.wet
a) mięso' idatne
Wzór N~.
I
J!.OW: Kolno
"
Nr.
Wiór Nt. is.
"
Nr.
""Oń
LeM.wet.
.'
"
Nr.
"
Nr.
Il~eźpni~. mieJska,_
. . oznan
•
Wzory ('pr:zyklady} napisóW na pieczęciach: .
1 dl~ ogląd~czy w obwodach oznaczonych we'dług iIl'a iwy miejscowości,
2 dla 'Oglą daczy' w "ohwoda,c h ozna'c zonych według ba,eżącyć'h nuine~ów,
3 dla lekarzy .weterynaryjnych wyznaC':2JO'nych jak,o ,o rgan badania .dla: dane..
g,d ,o bwodu,
4 dl,a rzeźni Jll'iejskiej, w której urzędo
we badanie wykolJ)\Wają lekarze weterynaryj,Ri, .
;S. dla rieźnł' ?ub'lic'źine:j, w któlTej urzędo
we badaąl~ W}>'K o.nywają lekarze we~ .
Dziennik Ustaw. Poz. 305.
Nr. 32.
terynaryjni, gdy w miej,s cowości zgaj- . żej, pochodzi :ze z w,ierząt , podda nych ubojowi
duje się kilka r zeźni ,
w . . . rzeź<ni •
Wzór Nr. 6 dla rze źn i wywozowe j, w której urzę dnia
dowe badanie wykonywają lekarze weZwierz ęta te zostały przed ubojem i po uboju
terynaryjni, gdy w tej miej s cowości pr zezemnie zbadane i uznane za woln e od zaraźli
znajduj ą się również rzeźnie publiczne,
wych chorób zw'ie rzęcych .
Ił
Nr. 7 dla rze źn i publicznej, w klóre j urzędo
Mięso u z:nałem za zdatne do sp0życia bez
we ba danie wykonywają ogląclacz~,
o gran iczeń, mięs0 zaś wieprzowe również za wolne
I,
Nr. 8 dla r z€źni miej skiej, w której ur zęd o ord włośni.
we badan1e wykonywają o g lądacze,
Ił
Nr. 9 dla pań s twowych lekarz y we lerynaryjnych,
dnia
r.
19.
I
•
" Nr. 10 dla ,innych lekarzy weterynaryjnych,
którzy wykonywają ur zędowe bada nie
poza obrębem przydzielonego im oblekarz weterynaryjny
wodu badania,
hl mięso mniej wartościowe (nie wolno znakować oglądaczom)
Wzór Nr. 11 ,dla rze źni, w której jako organ badania
jest wyzna czony lekarz weterynaryjny,
u.
Nr.. 12 dla obwodu, w którym ja ko organ badania jest wyznaczony lekarz weterynaryjny,
oglądacz mięsa
pieczęć umieszczona
na mię s ie
c) mięso warunkowo zdatne (nie wolno znakować oglądaczom)
ZałąćZl'lik Nt. 15 do rozp.
Min. Roln. z dnia 29 stycznia
1929 r. (poz. 305).
WiO;r Nil". 13 dla rzeźni, w której jako organ badania
jest wyznaczony lekarz wetery.naryjny,
Nr. 14 dla ,obwodu, w którym jako orga.n badania jest wyznaczony lekarz wetery.naryjny,
."
cł) młęs/)
zwierząt
jednokopytowych (me
wolno
ZB8kować
Wzór uchwały
./
o urządzeniu miejsca do sprzedaży mięsa mniej wartośeiewego
(taniej jatki).
oglądacz'om)
Wzór Nr, 15 dla mię sa zdatnego w rzeźniac h /
" Nt. 16 dla m ięsa uznanego za zdaln e przez
lekarza weterynaJryjnego nie wyznaczoneg,o dla danego ob wo du,
" Nr. 17dia mięsa niez datneg o w rzeźl'1iach,
W zwią z ku z §§ . . . . rozporządze
nia Ministra Rolnictwa z dnia 29 stycznia
1929 r . (Dz. U. R . P . Nr. 32, poz. 3(5) uchwala
się dla całego obszaru gminy ..•••••' , •
co następuje
§ 1.
e) mięso badane co do włośni
Wzór Nr. 18 dla mię sa wolnego od ,włośni.
§ 20. Badani'e przy uwz ględnien i u n ormaln ego
stanu p oszczególnych n arządó w i części n : ęsa wyko'n ywać na!e :~y za.pOI:1 C cą o ~ i ę d zin , wąch ar:; ~a : omacania i nac:nani a, shvi'~ r d z ając przy tem rozmiar, barwę , zapach, k s ztałt, spoistość i stan wewnętrznyc h
organów.
W zasadzie nie nal eŻY wykc,n ywać C lę C
w większej i:lo ś ci, niż to je st prze v,, ;c1z;:w e w załącz
niKU Nr 4 do Joz')orzad
zen; 2 n ;lllej·s ze b6 Q . W r azie
,
.
jednak zauwa ź(Cn i a zm ian cborobowy:::h . wymag <,. jącyeh dokh dn;ej szego zbadania, lekarz weterynary jn y lub o ~l ądacz wi'n ien przeprowadzić dals ze ba dan:a i wyk c nywać w tym celu d ::d sze nac ięci a, przepiłować h,b przeciąć kości, bądź
p róbę g~towania lub piec,zenia.
też
zastosować
Załącznik Nr, 14 do ro zp.
Min, Roln. z dnia 29 stycz nia
1929 r. (poz. 305 ),
W ~minie ..... , przy rzeźni .. , . . przy ulicy
urządza się tanią jatkę do sprzedaż)"
mięsa uznan ego za mniej wartościowe, jak również
mięsa: wa'r unko wo zdatnego po podda niu go zabiegom, mającym na celu jego unieszkodliwienie.
§ 2.
Mięsa
sprzedawać
Świadectwo.
PalIl
dE>
następujące mięso
'
"
VI taniej
jatce
§ 3.
z
gmina
.
województWo
zdatnego do spożycia
nie wolno.
powiat
wywozi z
(rodzaj, iloś ć i t. p.)
.
Wymienione powyżej mi ęso, oznakowane przezeiImie p~eczęciami" których wzór podaje się poni-
Sprzedaż mięsa mniej' wartaściowegO' w inriem
miejscu, niż w taniej jatce, w obrębie gminy ...•.•
jest zakazana.
§ 4.
Do sprzedaży w taniej jatce zarząd gminy
~ •••. możE! za każdorazowem uprzedniemzezwole-
Dziennik Ustaw. Poz. 305.
Nr. 32.
niem dopuścić również mięso mniej wartościewe, po- . władzy nadzorc zej i pod warunkami zastrzeżonemi
chodzące z innej miejscowości.
w tern rozporządzeniu .
§ 11.
§ 5.
Zarząd gminy . . . . . . . . przejmuje na: wlasny
rachunek użytkowanie - sprzedaż - mięsa wymienionego w §§ 1 i 4 i wypłaca uzyskaną kwotę posiadaczowi po potrąceniu opłat ustalonych w § 11.
§ 6.
Zarząd gminy. .
przynajmniej na 12 goprzed rozpoczęciem sprzedaży mięsa w t,a niej
jatce ogłasza czas sprzedaży i r odzaj oraż cenę sprzedaw.anego mięsa. Tej samej treści ogłoszenie zostanie umieszczone w taniej jatce po.d czas sprzedaży.
dz~n
daż -
Z kwot uzyskan)7c hza zużytkow'anie - sprzemięsa ·w taniej jatce pot~ąca się koszt za
1) korzystani e z taniej jatki
gr
od 1 kg
2) przetopienie tłuszcz u
"
" " "
3) przegotowanie w. wodzi z
"
" " "
1) przeparowanie
"
" Ił "
5) peklowanie (solenie)
". . .
"',"
6) ogłoszenie o sprzedaży - r zeczywiste koszty
7) przeniesienie (przywóz mięsa do taniej jatki, o ile
tego nie uskuteczni posiadacz) - rzeczyw.iste
koszty.
• dnia.
§ 7.
Cenę przyjętego przez zarząd gminy . . . . . .
do użytkowania - sp'rzedaży - mięsa ustala lekarz
weterynaryjny, wykonywający urzędowe badanie leka·r z weterynaryjny, będący kierownikiem rzeźni.
PosiadCtlcz mięsa niezadowolony z wysok,ości
ustalonej ceny może żądać ponC'wnego ustalenia jej
przez komisję wyznaczoną przez zarząd gminy
w składzie wspomnianego w ustępie poprzednim lekarza weteryna,r yjnego, jednego rzeźnika i jednego
obywatela gminy.
Cena ustalona przez komisję jest dla posiadacza
obowiązująca.
§ 8.
Mięso
niesprzedane w wyznaczonym terminie
(§ 6) podlega przed ponownem dopuszczeniem do
sprzedaży sprawdzeniu przez lekarza weterynaryjnego, czy nadaje . się jeszcze do spożycia, w razie potrzeby - winna być ponownie ustalona cena mięsa
z zastosowaniem przepisów § 7.
Jeżeli mięso przy sprawdzeniu okaże się niezdatne do spożycia, podlega nieszkodliwemu usunięciu.
§ 9.
Mięso przeznaczone do sprzedaży w taniej ja,tce
winno być podzielone na kawałki o wadze do 1 kg;
ilość sprzedana w ciągu dnia jednemu nabywcy nie
może przewyższać 3 kg.
§ 10.
Nabywca mięsa z taniej ja't ki wi'nien je zużytko
wać wyłącznie we własnem gospodarstwie domowem.
Rzeźnikom, ma!sarz·om i o's obom handlującym
mięsem, nabywanie mięsa z taniej jatki jest wzbronione.
Inne osoby i zakłady, wymienione w § 42 rozporząd z enia Ministra Rolnictwa z dnia 29 stycznia
1929 r . (Dz. U. R. P. Nr. 32, po·z. 305) mogą nabywać
mięso 7 taniej jatki tylko za uprzedniem zezwoleniem
Zarząd gminy',
Klauzula 'z atwierdzenia władzy nadzorczej
§ 21. · W razie podejrzenia o po soczn icę
lub
ropn icę, jak również we wszystkich innych wypadk ac h , wzbudz ających p ode jrzenie , ż e mię so zaw ie·r a
zarazki zatruwające m i ęso (za truwacze mię s a ),
z włas zcza przy uo') ju z koni· cczn.:)·śc i (art. 2 pkt. c
r c z porząd zenia
P rezydenta Rzeczyp os politej z dn .
22 mar r;a 1928 r . - D z. U. R. P. Nr. 38, poz . 361),
lekarz v'l'~teryn 'lr'.li ny winien spowodować przeprowadzenie bakte rjolo :;::::z,~c go badania mię s a na z.:l.sa elach, Il slal cnych w za' Cjczniku Nr. 5 do n .z porząd ze
ni'a n:nic i,zeg c.' i ocenę mięsa odroczyć do otrzyma nia wyniku tego badania.
P ~'zeprowadzenia badania bakterjoil ogicznego
nale ż ~ za~ie~hać, je ż e l i pos ; ~acz z .~ adza się na
uzn a nre mIęsa za niezdatne do s po życia -i na jego
nieszk odliwe u sunięcie . '
Załącznik Nr. 16 do rozp.
Min. Roln . 7. dnia 29 stycznia
1929 r. (poz. 305).
Unieszkodliwianie mięsa warunkowo zdatnego.
Mięso warunkowo zdatne w ce1u unieszkodliwienia poddaje się jedńemu z następ uj ącyc h zabiegów
1) Przetopieniu, które stosuje s'ię tylko do
tłuszczu.
.
Przetopienie należy tylko wtenczas uznać za
wystarczające, jeż e li przy przetopieniu w otwartych
kotłach tłuszcz zupełnie się rozpływa, przy przetopieniu zaś w aparatach parowych - osiągnął niewątpliwie ciepłotę co najmniej 100° C.
2) Gotowaniu w wodzie, które slosuje się do
mięsa, tłuszczu i 'narządów we wnę trznych .
Gotowanie należy dopiero wówczas uznać za
dostateczne, jeżeli mięso bydła rogatego, owiec i kóz
w wewnętrznych warstwach ' jest zabarwione szaro, \
a mięso wieprzowe - szaro-biało, .i ciecz spływająca
ze świeżych naCięć nie posiada już czerwonawej barwy. Mięso i tłuszcz należy przedtem pokrajać na ka,
wałki, nie grubsze niż 10 cm i pozostawić co najmniej
2 % godziny we wrzącej wodzie.
3) Przeparowaniu, które stosuje się do mięsa,
tłuszczu i narządów wewnętrznych.
P,r zeparowanie mięsa można wykonać w osobnych aparatach, wykazviących automatycznie w we.;wnętrznych warstwach mięsa ciepłotę, lub w zwyc zajnych kotłach parowych .. lVl.Ięso i tłuszcz należy przedtem pokraj ać na kawałki nie grubsze niż 15 cm.
Przy parowaniu w wymienionych aparatach, po
O'siągnięciu ciepłoty w najgłębszych warstwach mięsa
do 80°C , należy mięsO' poddać działaniu pa~y w cią-
Nr. 32.
Dziennik Ustaw. Poz. 305.
gu co najmniej 10 minut, a w zwyczajnych kotłach parowych - co najmniej w ciągu 2-ch godzin.
Mięso należy. uznać za dostatecznie przeparowane, jeżeli po przeparowaniu odpowiada wa'r unkom
wskazanym w pkt. 2.
4) Peklowaniu (soleniu), które nie ma zasto's owania do mięsa, tłus zczu i narządów
a) zawierających pasorzyty szkodliwe dla zdrow~a ludzkiego,
b) w. wypadkach gruźlicy,
, c) w razie stwierdzenia w mięsie przy badaniu
bakterjologicznem drobnoustrojów rozkładu
i t. p. (załącznik r..;r. 5 § 7 pkt. 3).
W celu peklowania (solenia) należy pokrajać
mięsCj) na kawałki o wadze nie niżej 20 kg i kawałki
te włożyć w c zystą sól kuchenną lub rozczyn, sldadający się 00 najmniej z 20 części soH kuchennej na
100 c.zęśd wody. Peklowanie (solenie) winno trwać co
najmniej 3 tygodnie. Sól lub 'r ozczyn soli, po u k oń
czeniu peklowania (solenia), należy w każdym wypadku nieszkodliwie usunąć .
Jeżeli wyżej po'd any rozczyn soli kuchennej został wstrzyknięty do mięsa pod ciśnieniem lub zapomocą strzykawk i, czas peklowania może być skrócony do 14 dni.
5) Prz echłodz eniu lub zamrożeniu mięsa, które
stosuje się wyłącznie do mięsa bydła ,r ogate gQ , zawierające go tylko pojedYl1cze wągry (załącznik Nr. 12
dz. III pkt. 2) i może się odbywać tylko w chłodniach,
lub w zamrażalnia,ch, odpowia dających warunkom
określonym w z,ał"rczniku Nr. 12 dz. IV i V.
§ 22. W razie stwierdzenia zara ź liwej choroby zwi erzęcej , podlegaj ącej obowi'ązkowi zgł aszania,
lub w r azie po dejrzenia o jedną z tych chorób, należy post ępC'i w'ać stofOwnic do przepisów § 9 rozpor z",d zen ia niniej szego i zarzą d zi'ć , aby cz ęści potrzebne do ustalenia iskiy choroby były pr zechowa ne aż
do urz ędoweg o zbadan ia przez pańs twowego lekarza
weterynaryj nego.
IV.
Ocena mięsa.
Załącznik Nr. 17 do rczp,
Min. Roln. z dnia 29 stycznia
1929 r. (poz. 305).
kwasem karbolowym lub ~,nnemi ś1iodkami urniemożli
wiającemi spożycie mięsa.
Przy zakopywaniu należy ściśle przestrzegać,
aby mięso było pokryte warstwą ziemi, grubą co najmniej na 1 m.
Do zakopywan.ia nie zdańnego mięsa należy wyznaczyć miejsca odosobnione, możliwie w ysoko polożone, suche, znajdujące się 2ldala od siedzib ludzk'ich, dróg publicznych, stajen, studzien i wodopo'jów,
natur.alnych zbiorni ków wody i pastwisk. Do tego
celu w szczegcillności nieodpowiednie są grunta
1) zawierające g linę lub próchnicę,
2) położone w pobliżu źródeł,
3) przeznaczone do wybierania piasku .l ZWIru,
4) posiadające wysoki poziom wody zaskórnej
(na głębokości 2 metrów i wyżej).
M iejsce przeznaczone do zakopywaLia mięsa
należy ogr'odzić lub obwałować w sposób uniemożliwiający d os tę' p zwie r ząt.
.
Jeżeli zakopywa1nie mięsa odbywa się na grze'bowiskach gminnych, zwłaszcza odległych, n.ależy
stosować konieczne środki ostrożności , w szczególności mięso przed odesłaniem na grzebowisko należy
ponacinać i , zasypać lub zalać środkiem uniemożli
wiającym spożycie.
Przewóz mięsa na grzebowisko, jak również do
rakarni lub do zakładów, w których mięso ma b yć
'poddane przeróbce na cele techniczne, winien się odbywać w zamkniętych wozach lub po d konwojem.
Załą cznik Nr. 18 do rozp.
Min. Roln. z dnia 29 stycznia
1929 r. (poz. 305).
Oczyszczanie i odliazanie.
Nieszkodliwe usuwanie mięsa, uznanego za niezdatne
do spożycia.
Nieszkodliwe usuwanie mięsa niezdatnego (całych sztuk zwierząt, czę~ci ich i narządów) uskutecznia się przy zastosowaniu następujących zabiegów
1) gotowania w wodzie lub w parze do znpeł
ne go rozgotowania mięsa,
2) działania środkami chemicznemi do zupełnego rozpadu mięsa,
3) spalania na popiół,
4) zagrzebania (zakopania) .
Przy za,s tosowaniu zabiegów, wymienionych powyżej w pkt. 1, 2 i 3, unieszkodliwienie mięsa jest
najpewniej's ze, najwięcej zaś wskazane są zabiegi, wymienione w pk'i. 1 i 2, ponieważ umożliwiają należyte
wykorzystanie mięsa na cele techniczne.
Gdzie nie można zastosoWać zabiegów, wymienionych w pkt. 1, 2 i 3, z konieczności należy ograniczyć się do zagrzebania (zakopania). Przed zakopaniem mięso należy pona cinać jaknajgłębiej i nacięcia
zasypać wapnem albo zalać naftą, nieoczyszczonym
Nacinrunia części chorobowo zrnie1nionych należy zaniechać w wypadkach, gdy już bez nacinania
można rozpoznać chorobę i stopień jej rozprzestrzenienia w poszczególnych narządach.
W celu oczyszczenia i odkażenia należy
1) noże, a w razie potrzeby również li pochewki
do noży, dokł a dnie oczyś cić i wygotować w 2 %-ym
rozczyn ~ e sody.
Trzonki noży, mające szczeliny
i szpary, należy zniszczyć;
2) ręce dokładnie umyć w ciepłej wodzie mydłemi, o ile mo ż ności, szczotką;
3) w razie stwierdzenia zaraźliwej choroby
zwierzęcej lub jej podej,rzenia, a przedewszystkiem
w wypadkach , księgosuszu, wąglika, szelestnicy, zarazy dziczyzny i bydła rogatego, nosacizny, pryszczycy, ospy owczej i wścieklizny, należy natychmiast po
ukończeniu badania oczyścić obuwie, odzież, obnażo
ne części ciała i ręce według obo wiązujących przepisów oraz odkazić 2% rozczynem kwasu karbolowego,
lizolu lub kreoliny, a w razie braku tych środków spirytusem lub wódką.
Dziennik Ustaw. Poz. 305.
Nr. 32.
(Strona 1).
Zdąq: njk
Województwo
Nr. 19 do rpzp, Mil)
~oln . z dn. 29 stycznia 1929 r. (poz. 305).
Powiat ............................................................................
Obwód badania.................................................................. ..
DZIENNIK URZĘDOWEGO BADANIA
ZWIERZĄT RZEŹNYCH I MIĘSA.
prowadzony przez oglądacza ................- ...-........-....- - - - ---..-__
rozpoczęto ~nia...................................................-...................... 192.......
zakończono
r.
dnia ........................................... ......... _........ 192...... r.
(Stron~
2).
Gatunek i pł eć zwierz ę cia, a zwierząt chorych
również maść i znaki szczególne
D a t a
Imi ę ,
~
o
~ 'N
'O
o ~
,..!<!
~
""....
'"
Po.
'C;
.
..c:i
~
Z
- l
~
.t'
o
~
-- -3
2
>-
~
:-i &
N
o
.,'u.,..-'W·N
.~
p.
Ol
3
o
oD
::l
N
'O
o
::l
'0
'...."
zakazil.·n.ia
N
t)
~
~
oD
::l
N
~
N
::l
p.
o
--o
~
N
o
~
<h
o
C
uboju wzgł.
lO
oj
przekaz.ania
N
<ll
,..!<!
Ol
lek . w.eter,
oj
'E
N
P.
P.
'"N
--- - - - - - 12
13
14
15
16
17
o
,..!<!
'2
'o"
'0.
o
o
Ul
Ul
N
li
- - - 8- 1 -97
I 6
5
~
N
U
'Ul
miesięcy
4
'~"
.~
lO
a<>
oj
posiadacza
N
lub
~
zami es zkania
'"
o
'E
,..!<!
N
I'i
~
....o
'u<II'
...
I
oj
Powód
niedopuszczenia
badania
nazwisko
i miejsce
oj
,..!<!
._ . -Ol
~
U b ó j
--- - -- -
11
10
18
(Dalszy ciag strony 2).
()
C
e
n
a
i
m
ę
s
P o b r a n o
a
Wpłacono
Przekaza no
n
lek. wet.
I
(imię,
i
e
z
d
a
i miejsce
lel{arza weterynar.)
n
e
wszystkie
narz. 'jamy
nazwisko
zamieszkania
t
- - - --
oj
,..!<!
.s'"
oj
::s
N
U)
....'"
oj
oj
~
....o
oD
,..!<!
~
N
<II'
oj
u
::s
o....
~
~
.,
~
~
.8
...<>
U)
opłatę
~'Oj)
p rzejazdu
.,,"'!<!
"">
N ...
...
I'i
N
"'.-
::l
Ol
<II'
N
o
N
Kasy
~
p.
'Ul
t:i
t:i u
o
. .;
l'
..
oj
.- 'I.
~.~
oj
""tj .....
8
~
~ JJ.
oj
N
o
<:; U
~ ~.,.
~ ~ p.
~
::l
."
U)
do
koszty
~
~~
.o ~
.'C\1
0()." ._
Ol
zł
gr
zł
gr
zł
gr
~
~
....
:;> 'E "t;
'0.
.D
>-0.N
---- ---- -- -- -- 1- - - - - - - - - - - - - 33
27
21
22
23
24
26
31
32
34
35
36
37
20
25
28 I 29 I 30
,
."
N
U
'Oj)
P..
Ol
--.-~
Nr. 34.
Dziennik Ustaw. PO,Z. 305.
§ 23. Całą sztukę zwierzęcia wraz ze wszystkiemi narządami i częś ciami u żywanemi do spożycia
należy uznać za niezdatną do s p o życia , w wypadkach
zaś wymienionych pon.iżej w pkt. 1 4 ró w,hież
skórę za niezdatną do użytku, jeżeli zostaną stwier.dzone
1) k si'ęgos usz,
2) wąglik,
3) nosacizna ,
4) wściek l izna ,
5) zaraza dziczyzny i bydła rogatego,
6) szelestnica,
7) gruźlic a w wypadkach wymienionych w załączniku Nr. 7 dz. I, pkt. l,
8) pomór lab zaraza świń w w ypadkach wymienionyc h w zatącznik u Nr. 8 dz. I, pkt. l,
Nr. 32.
Dziennik Ustaw. Poz. 305.
9) różyca świń w wypadkach wymieni'onych
w załączniku Nr, 9 dz, I, pkt. 1,
10) posocznica i ropnica - na podstawie badania przed ubojem i po uboju, albo podejrzeni'e () posocznicę lub r opnicę na podstawie badania bakterjo>logicznego (§ 2 ),
11) zatruwacze mięsa;" jak również podejrzen~e
() te zatruwacze - na podstawie badania bakterjologiczneg.o (§ 21),
12) tężec przy niedostatecznem wykrwawieniu
i widocznych zmianach w mięśniach,
13) złośliwe nowotwory w licznych miejscach
mięśni, kości albo gn1czołów chłonnych m~ęsa,
14) zupełne wychudzeni,e zwierzęcia spowodowane chorobą,
15) żółtaczka ogólna połączona z wychudzeniem
zwierzęcia, j ak również żółtaczka u zw~erząt niewychudzonych, jeżeli jest widoczna jeszcze po upływie
24 godzin od chwili dokonani'a uboju, ąlbo jeżeli
przy żółtaczce próba gotowania lub pieczenia mięsa
wykonana po upływie teg,o ż czasu wykaże nieprzyjemny smak lub .zapach mięsa,
16) silny zapach moczowy, płciowy, rybny lub
tranowy, albo też wstrętny smalt lub zapach mięsa,
spowodowany środkami leczniczemi lub odkażające
mi, jeżeli smak lub zapach występuje jeszcze wyraź
nie przy próbi'e gotowania lub pieczenia, wykonanej
po upływie 24 godzin od ch'Vili dokonania ubo ju,
17) wodnica ogólna, silnie ro zwinięta i widoczna
jeszcze po upływie 24 godzin ,c d chwili dokonania
uboju,
18) rozkład gnilny mi'ęsa, przenikający do warstw
wewnętrznych,
19) ~mierć naturalna lub upozorowany ubój po
śmierci, albo dobicie w agonji z 'wyjątkiem wYPaJdków
nagłej śmierci zdrowego zwierzęcia, sp owodowanej
rozbiciem czaszki, złamaniem kręgu, upływem krwi
lub innemi uszkodzeniami mechanicznemi, postrzałem
lub rażeniem od pioruna. o ile wyjęte zostały wnętrz
ności niezwłoczl1 ~~ po śmierci zwier zęcia
i niema
oznak rozkładu (zielone zabarwienie narządów wcwnętrznych lub ścian jam ciała).
Załącznik Nr. 20 do rozp. Min. Roln. z dnia 29 stycznia
1929 r. (poz. 305).
(Strona l).
DZIENNIK
urz.ędowego
badanie zwierząt rzeźnych i miQsa prowadzony przez lekarza weterynaryjnego.
w -------------------.----- --------- - ------------------. - --.---~- ---- - . ,.-- ---.- .. -.----.-----rozpoczęto dnia----------------------------------------------------------------------- l
n---·-·
r.
dn. _______ .________________________________________________:_____________ 192 ____ r.
zakoń c zono
(Strona 2).
I
Gatunek i płeć z,."... ierzęci1l., a zwierząt
chorych ró ,yni e i ma ść , wi ek i znaki s zcz (' ~ .
Data
I
I
Ubój
Przdnzano od ogląda c za
1 ==~=-====II =====,=========-=====,=======O=="===T~ =r==,=== I ~==,======~
I mię ,
bad ,,_nia
-I-
nazwi-ske
mniej warto śc iow e
I
i mi e jsce zalJliesz-
Nazwisko oglą-
(Dalszy ciąg stron y 2).
o
Wpłaco
c
e
n
a
wa,r1,lJ:lk.
m
i
ę
s
Badanie bakt erjo logi czne
a
ga lune k _z wie-
ni ez da t n e
zdatne
il
os
~
.ElN os
-=
'"os ...os
~
OJ
'~
' OJ
~
N
OJ
N
.ElN
'"os
N
OJ
...p..
'o
o
o
'"
il'" ~ -§
OJ
Ol"
os
~
t:os
.~
' OJ
os I ...
~
o
'Oll
~
;;.
os
'"
l'
!I
~ I -~
~ J~
.2;:..
I .Ol"
N
_
~
- -1- -
27 28 29 30 I 31 32 33 134 35
N
' rJJ
l
....
bo
51 52
'
I
gr
I
o
.~
'"
----;-_
'a
~
~
>-
'Ol)
Cli
os
oj
'O '2
.- -2
N
N
42 43 , 44 45 46 47 48 I 49 50
I
zł
ro
~ -S ~ 11
__g--;--_,__
'"
...
-.;. -;;;
'"
S
"a ~ I·G ~ ~ ~ I ~ ~ &
l
o
zł I ór
1..0:>. I ~ t o~ ~o "O I ~ --c
OJ
~
N
>N
'c:"
...;
())
...Np..
'"
ci.
-c'" .os
'" 'Q
'0;-
N
OJ
N
o
"O
'"o'" "ON
N
os
::l
os
k as y
::l
"O
wynik
rzęcia
no do
Pobrano
,
~
zł
ór
53
54
~
"O
ro
::J ..a
b
Ss 56 -
•
Nr. 32.
Dziennik Ustaw. Poz. 305.
l',
(Strona 1).
§ 24. Za n iezdatną do spożycia należy ' uznać
całą sztukę .z wyjątkiem tłuszczu, jeżeli zostaną
stw~erdzone
.
1) włośnie w wypadkach wymienionych w załączniku Nr, 10 dz, I, pkt. l,
2) szkodliwe dla ludzi wągry w wY'Padkach wymienionych w załączniku Nr, 11 dz, I, pkt. 1 i 2 i załączniku Nr, 12 dz, I, pkt. 1 i 2,
,
3) cewy (torebki) Mieschera, gdy mięśnie
wskutek tego są wodniste lub szaro zabarw~one,
Załącznik Nr. 21 do rozp. Min.
Roln. z dn. 29 stycznia 1929 r. (poz. 3(5).
Województwo
Powiat
Obwód badania .............._ ..... __ ........._
•
wysłać najpóźniej do 10·go pierwszego
miesiąca kwar tału.
\'
WYKAZ KW ART ALNY ZWIERZĄT
PODDANYCH URZĘDOWEMU BADANIU.
W czasie od t- go ................................... -....................... do ........................_..............:.............~..... zosŁały poddane
urzędowem u
badaniu
Ol
~
o
(.
I
~
Miesiąc
t
>.o.
o
..!t!
o
s
-o
~(
Ol
2
..!t! . .Ol,
.;..c
:l
..c
>-
-
s:: 'NOl
~.
.~
<1l
.,..;- -s
o
'N
~
>-
~
o
C
3.8-
..!t!
3 miesięcy
...
~
---4
3
5
6
.~
uo.
I
7
O)
.-
s
..,~
Ol
u
~
o
-8-1-9-
>-
U wag i
N
o
..!t!
10
. 11
,
1-------1----------------
............... .... _--_ .... .. .. .. ..... .............. _---.--- ............... ...... ........ .... .
"
Razem
............ ............ ...... ......
.. ............ ............ .
.
.......... ... .
....iiiiiiiiiiiii;;i;;i;i;iioi;;;i;;i;i;i;oo;;;;_łiiiiiiiiiiiiiiiO~_~ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ iiiiiiiiiiiiiiiii·iiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiil
Zestawione według dziennika badania
(podpis) ................. _._._ ..........................._ .............. __ _
_ ........................ _........ _...... __ ..............dn ....................................19....... r.
oglądacz
lek. wet.
zastępca
organ. bad.
(Strona 2).
KARTA POCZTOWA
•
Do
MINISTERSTWA ROLNICTWA
(Departament Weterynarji)
w Warszawie.
Nr. 32.
Dziennik Ustaw. Poz. 305.
(Strona l).
Województwo -...................................................................
Powiat ......... ................,.....................:.............................._
Obwód bądania .............................................................. ~... _.
§ 25. Za niezdatne do spożycia należy uznać
tylko zmienione narz<l,dy i części, jeżeli zostaną
stwierdzone
1) zaraza płucna,
2) pryszczyca,
3) gruźlica - w wypadkach wymien~onych
w załączniku Nr, 7 dz, I, pkt. 2,
4) pomór lub zaraza świń w wypadkach wym;'enionych w załączniku Nr. 8 dz. I, pkt. 2 i 3,
519
5) różyca świń w v.rypadkach wymienionych
w załącz niku Nr. 9 dz, I, pkt. 2 - 4,
6) tężec, ó ile cała sztuka nie zostanie uznana
za niezd atną do spożycia ,( § 23 pkt. 12),
7) promi'e nica lub włókniaki ,
8) pasorzyty zwierzęce (motylice, tasiemce,
oblice. cewy Miescher a, b~blowce i t, Po' pasorzyiy
bezpo średnio nieszkodliwe dla zdrowi'a , ludzkiego)
gdy ilość pasorzytów uniemożliwia ich zupełne ilsunięci'e z narządu, w przeciwnym zaś razie należy
z najwięk szą sta ranno ścią powycinać miejsca chorobowo zmienione lub zawierające pasorzyty, a resztę
narządu uzn ać za zdatną do sp ożycia,
9) rany, stłuczen~a, przekrwienia ur;azowe, zła
mania k ośc i, o ile nie st wierdzają zmian wskazują
cych na p :>socznicę lub ropnicę j a zwierzę przed ubojem ni'e okazywało zaburzef1 w ogólnym stanie zdrowia,
\
10) krwawe lub wodniste nacieki, złogi wapiennę i barwiko'w e w poszczególnych częściach
ciała,
11) zanik poszczególnych narządów,
12} zewnętrzny rozkład gnilny albo , opleśnie
nie mięsa . lub narządu , jak również po·w ierz chowne
zllinieczyszczenie wysiGka mi zap alnemi, ropą lub posoką, daj ącemi się ła t wo usunąć,
13}zatrucie ś,rodkami leczniczemi lub odkaża
jącemi (ż ołądek, jelita, miejsca za.s trzyków, wątroba,
nerki, wymiona).
.
14) otorhioneogniska ropne lub posokowate,
o ile przed ubojem nie zauważono z abUJrzeń . w ogólnym stllinie zdrowia, po uboju zaś nie stwierdzono
zmian wskazujących na posoczn ic ę lub ropnicę,
15) zanieczyszczęnie krwi lub płuc treścią żo
łądkową albo wodą p r.zy parzeniu świń ' lub · inne podobne zanieczyszczenia,
16) nadmuchanie, o ile nie z'o stanie udo'w odnione, że uskutec zniono je przy pomocy przyrządów
mechanicz!lych,
17) choroby lub zmiany w poszczególnych narządach i mięsie niewymie.nione powyżej w pkt. 1 16, o ile przed uhojem nie zauważono zaburzeń
w ogólnym stanie z,d rowia, po uboju zaś niema zmian,
wzbudzających podejrzenie o pos ocznicę lub ' ropnicę.
W razie stwierdzenia zarazy płucnej (pkt. 1.
§-u niniejszego) mię s o, o ile zostanie uznane .za zdatne do spożycia, może być dopuszczone do obrotu dopiero po zupełnem ostudzeniu, w razie zaś stwierdzenia prysz czycy (pkt. 2 §-u niniejszego) - głowa, ję
zyk, przełyk, żołądek, jelita, dolne części kończyn
wra-z ze skÓlrąaż do stawu pęcinowego u zwierzą,t
chorych mo gą być dopuszczone do obrotu po oparzeniu we wrzącej wodzie pod na;dzorem lekarza weteryąa' ryjnego,
,
Załącznik
•
Nr. 22 do rozp. Min, Roln. z dn. 29 stycznia
· 1929 r. (poz. 305).
ZESTAWIENIE
wyników urzędowego badania zwierząt rzeźnych i mięsa dokonanego przez oglądaczy.
Rok 19 .............
Zestawiono na podstawie dziennika urzędowego badania.
dn ...................._..................................... _.................~... 19 ........... ,.r.
________.aoo __ •... __._ ..__ •.••___ •____ •• ___________ •. __ ... _.•.______ .. ___ ____ _____ ,
(podpis)
oglądacz
Zestawienie należy wysłać najpóźriiei do 15 stycznia każdego
roku do właściwego powiatowego lekarza weterynaryjnego,
(Strona 2).
A.
BADANIE PRZED
Na ubój nie zezwolono '
i przekazano lek. weter,
Zezwolono na ubój
oN.
~
'N
;:..
~
~
;:..
o
'O)
<d
'8
Q.
..>
'B
'N
o
'O)
<d
'B
Q.
o
..>
Q.
'B
....o o;'u~
~
~
o
Na żądanie posiadacza
poddano spraw dzeniu
przez lek. wet.
Zakazano uboju ,
,Ń
;:..
UBOJEM.
o
'O)
<d
'B
Q.
..>
S
o
'd
....
~
~
'N
o
'o)
<d
'B
Q.
o
..>
]
,~
"ói
(J
~
przy spraw·
dzeniu
'N
;:..
o
'8 I Q.
Q.
~
Oj
~
....
o
, _
l-,-
~
;:..
c
oN
~
'"
~
~
~
~
'u
,o
:~
:E. -o~
:E.
~
~
~
o
-'" - o
o
o
<d
<d
oS
-o ~
-o ~
-o
-c
~
-c
-c:: , - N .c
-c:: Ol N
.c'" 'O -o
.c 'O -o
.c 'O 'o~
N
-o
3
3
3
3
-i -o
'~
'~ 'i -o
::l
::l
~
-o ::l 'O ....
::l
....
'i
'~
I
'i
-~
.CI
~ ~ mies . "" o ..>: .CI
~ .i
o ..>: .CI ~ ..>: mies . ,'" o ..)tl
mies.
"" o ..>: .CI ~ ..>: mies.
--1 2 3
6 1 7 i 8 9 10 11 12]13 14 15 16 17 18 19 20 121 22 23 24 25 26 27 28 129 30 31 32
,
oglądacza zoslał
,
'N
;:..
o
Q.
'N
'Wynik badania
~
(J
~
"O
....
,~
~
-:;j
I
I
I
II
I
I
N
"O
....
~
i
<d
N
~
N
'B .
33
34
' (I)
4T5
I
c
o
t
I
(Dalszy ciąg strony 2).
B.
B A D A N I E P O
'"
--
I
,
'O)
O
/
'8
'B
Q.
O
~
'~
' -0
'nr
..c
:I
-
.CI
1
~
~
O
-O
'u
....
l
ił
..)tl
mies.
2
3
4 1 5
--
Q.
<d
'8
'8
Q.
~
-c
'~
'fi>
6
-O
O
N
i.cnr
o
..)tl
.CI
7
8
9
~
'~
-o
:I
~
-O
l
'u
....
-- -- -- -- ~
ID · 11
mies.
12
13
'O)
Q.
<d
'B
~
\
O
~
'O
"ói
. ~
-O
....
;:..
O
p.
;:..
~
Oj
"O
N
~
O
'u
c
O
N
c
...
"O
....
!
Ol
o
---Ol
'~
'c
...<dOl
N
N
-O
3
'~
'
~
'O
'~
'~
-:;j
-o
:I
....
'o
..)tl
'B
o
N
~
"" -o- - - -.CI- -~- -..>:- mies,
- - - - - - - - I14 15 16 17 18 19 20 1 21 22 23 24
25
26
-c
3
-O
;:..
~
'8
~
~
O
..>
oŚ
przy spraw·
dzeoiu
'N
O
i
W ynik badania
ogl ą dacza zost~1
';;;
'N
.~
o;
' .!
~
'O)
..)tl
~
O
~
~
O
'N
Q.
<d
I
'C;;
'N
;:..
'N
>-.~
Poddano sprawdzeniu przez le karza weter. na żądanie posiadacza
Przekazano lekarzowi weter.
do badania
,
. Badanie ,wykonano .bez ba- '. -d,aoia przed ubojem
,
I
U B O J U.
O
~
'nr
.c
~
'(1)
•
Dziennik Ustaw. Poz., 305.
Nr. 32.
(Dalszy ciąg strony 2).
C.
NA PODSTAWIE WYNIKU BADANIA UZNANO ZA NIEZDATNE.
Całą sztukę
za zgo d ą
p osiadacza
P
.,
s
z ·c
z
e
g ó l n e
na
rządy
POWÓD UZNANIA
ZA NIEZDATNE
'o
I
'"
:J
oD
1
2
I
I
I
I
1. Gru ź lica
~. P okr zywka •
3. O tr ęt b y dła r og.
-ł. Promienica .
5. Nowotwory.
6. Bąblowce
7. Motylica
8. Inn e paserz vty
9. Ogniska ro ) tl C •
10. Przekrwie r..' a
11. Nad rnucpa ni ,~
II I
.
12. Zaniec zv 5 z cz ~ ni ·"
13. Żdłt a czka
14. Wo dnica
15. Zapach mo czowy •
1(1.
..
p'ł ci o wy
17.
..
r ybny
..
tranowy
19. Zapach hib smak ś ro d
ków !cCz,ujc zych lub
' 18;
bskata1ących
.
20. Rozkła d gnilny
21. Z up ełne wychudzenie
z p owodll choroby
22. I nne zmian y i choro hy
I
I
R~
azern=·~·i·~I~
i ~
il~I~
I ~
I I~I~I~
I ~
il ~I~
I ~
I .! ~I~
I ~II ~I~1~
1 1~1~
1 ~
11~1~
1 1
czę
śc
w 8, t r o b ę .
•
i
m
i
ę
s
a
je l i t a
wszystkie jamy pier siowe j
wszystkie jamy
brzusznej
inne n arzB,dy i c zęś ci
w kg
Dziennik Ustaw. Poz. 305.
Nr. 32.
(Strona 1).
§ 26. Do spożycia dla ludzi należy uznać ' za
niezdatne zwierzęta po-rod~one w martwym stanie
lub wogóle niepowdzo-ne (wyporki) oraz wydnki
uszu, wycinki ,odby:tu, części płciowe, u świń z·aś
również woreczek pępkowy,
Załącznik Nr. 23 do rozp. Min. Roln . .z dnia 29 stycznia
1929 r. (poz. 305) • .
Województwo
Powiat .--.----....-.....-..............................................Obwód badania .... _.-.. _--.-.. _...........-................ _....-
ZESTAWIENIE
wyników urzędowego badania zwierząt
rzeźnych
i
mięsa
dokonanego przez lekarzy weterynaryjnych.
Rok 19..__ '
Mięso
niezdatne do spożycia.
Zestawiono na podstawie dziennika urzędowego badania
- - - - - - - - - , dn. - - - - - - - - - 19_ r.
(podpis)
lekarz weterynaryjny
Zestawienie należy wysła ć do właściwego powiatowe~ lekarza
weterynaryjnego najpóźniej do dnia 15 stycznia każdego roku.
Dziennik Ustaw. Poz. 305.
(Str.
Nr. 32.
~) .
NA PODSTAWIE WYNIKóW URZĘDOWEGO BADANIA UZNANO ZA NIEZDATNE.
#
~.-------------~~----------'------~------------------~-------------------p
C a ła
sztuka
o
cal:a s ztuka
op r ócz tłu sz czu
Pow ó d u z n a n i a
za Ide z d a tn e
..."
1
2
3
4
.5
6
~
•
\'//ąglik
Nosacizna .
W ś cic ldi zn a •
S zele stnic a
Zar a za d : icz.
i
•
b ydła
rot5a l e ~ o
7
Gruź i7ca ~
8
9
10
11
12
13
14
15
16
7 a c aza p łu c na.
P o mór i za raza św i ń .
17
ol'
Ksi p,gosus z
R óż y c a ś w i ń
Z ak:, że nie kr w i
Za truwacz e mi ęsa
Tężec
Promienic a
Nowotwory
Wychudzenie z p owod u
ch orob y
Ż ółt acz ka
18 ·W odn' ca
19 R oz!dad gn iln y
20 Zap a ch m oc zo w y
21
..
p łc i ow y
22
"
ryb ny
23
tr an o wy.
24 Zap ac h lub sma k śro d
k ów lec zn ic zyc h i o dk aż a jących. .
.
25 Ś m ;cl'ć natura lna
•
26 Do bici e w ago nji
27 Wlo <nie •
28 W ąg ry
••
2~
B ą ~·. l o wc e
30
31
32
33
34
Motylica
Cewy Miesche ra •
Inn e paso r zyty
P rz ekrwienie
•
Otorb ione ognisk a ropne
lub p osok owat e .
Zan ie c zyszcz enia
Na d mu c ha ni e
Zatrucie ś rod ka mi le czni czem i lub od l( a-
35
36
37
38
39
40
I
!
I
i
I
ża j ące m i
Zwi e r zęt a poro dw ne
w st <tn ie martwym
n;eporo dzo ne
{wypork i)
Zmi an y s powodowane
inn emi c horobam i
Zwi e r z ę ta
r
--------___ I_~--~-- I--~--~~--~_7--+__+--~I--~~--~--~~--~_+--7__+--+_~--~~--_r--r_-l
R a z e m
I
- -- - -- - - - - - - -- -..
I
,.
g: I je dno kop y towe
~ ~~Dc ko PYIO_W_e_ _ __ _
_~ I buhaj e
~
Ii
~
I w oły
-------------------- I ~
·~'-------------I '"
O'
..J:)
I k ro wy
•
1_
_
-- -- ~ I ~ ~' I cielęta ~oniże j
----------------I -~ ! ś winie
__
..
~ .
., II
•
-I~'
.
I, je dnokopytowe
..
~ i buha je
---T
-----------------I~ i l~r:t:L
I~
-
- -- - - - - --
~ §.
""'C/l"
-------------- - - - - -
0;N
..,
.J!
..Q'
~o.
'-
~ I jednokopytowe
I:f I buh a je
/]
I krowy
I ~ce
I kozy
,8
~~-,,;,;,.-
P..
,'<
clelęt a pOnlz e J
'~,
"
;'
~
I
N
li
o~
~
1
;.;-
en
ś wini e
SN
R
Q
::l
jałownik powyż e j I'"
~ I świni e
-S- - - -
I owce
~ I !.ozy
- - - - - - -- -- - -- --
~ l jedno~op.'.y_t_
o_
w e_ _ __
II
~
'"
~
'-.
N
(i) "
::l
::l
~
..
c
Vl
Pl
~
'"CI
O
~
W
O
------------------I ~ 1.:2 ~' 1cielęta poniżej
~
..,
~
1
cO'
N
'<
..Q'
krowy
I "" 3
Ul
t:1
"<
lt. 1
~ I :,! , w
_I gI ·
----------------I: !woły
.--_____________ _-~l ~' §. I i ~townik p~~:żej Ir;
I
'
:t 1'< !..._Lc l e ·. ęta pOIll ze J
~
'I
.. ; "'''
' .
Ol
I'a' l ""
,~, i kozy
,
i
~_I_.:2_~~ __1_Cj_el_ę_la_p_o_n_i_Że_j__ I' ~. 1
owce
-. -
~ jednokopy tow e
- - - -- - - - - -- - - -- 1
- - -- -- - 1
~-i-buhaj e
- - -- - -- - -- - - - -1U-. 1 wo-ły--------- I
.----------------- I~ ! ;;. ~ I.. jałownik ~OWy~j !] I
;g I
_ _ ___ I'"
~Tkoą
Q
3
_
~--------I
ow ce
R.
'<
I
'"
II oc.
- - - , ~ I kro wy
N
---I J
--------1-· I
~JwO·-ł-y:. .
~ I ~.- Z.> I j;dovvn ik po w yze )
:;
II
----
'~ I buh aje
_-I
I ",
IN
_______________.___1:~ ś winie
N
Il~J i ~ d liokopytowe
""
--=-1
---------------~~ : :~zc;
$1ś winie
"
Pl
św i nie
1 w~':? I Il. - nTv
.. _,
'
-------------- -~ .
_~ -'< ~
~
II
I
~ i };.~ 1J.:.łownik .. powyżej l]
~ 1.:2 ~' I cielęta poniżej i ~
~ I świnie
~ "
..
II
,..tt),..J
. ~". 1.:2 ~. '. cic.l ę la poni ż ej
I l - -- -- - -- -
"
N
~owy
- - - - --
1,
I~
I
N
~Jo"wc e
kozy
-------------1:::~ ,·-----. 'I!
O'
.
O
i ~r:. , ~. ~ 1_____
) jałow _'\. ik po \' yże
j
__
__
~
l;j I je dnokop ytowe
_ _ __ _ __ __ _ _ __ _ _ __ 1 ~
-
\~oty
:lo.. II
~ I owce
:i
en
v.:_ i _-krowy
,
___
.., I';;en '3w I j a łown ik po wyże j ~ ,
o
z
I buh aje
b u ha je
~l woty ._ _ __ __ __
g; ; krowy
-~ 1- ""-;::' I jałownik powyżej
------------------------I N~ I ~ ~,' I -c-i-e-'~-ta-p--o-n-i-że-j
. e; I św~~ie
~ I owce
/3; I kozy
Y'
::l
,
Dziennik Ustaw. Poz. 305.
Nr. 32.
(Strona 1).
§ 27. Za warunkowo zdatne do spożycia należy uznać
a. tłuszcz w wypadkach wymienionych w § 24
r,ozporządzenia n.iniejszego,
•
h. poszczególne ćwierci mięsa w wypadkach
~rtiźlicy, wymienionych w ,załączniku Nr. 7 dz. II,
pkt. 2,
c. całą sztukę po wyłączeniu części uznanych
na: podstawie § 25 'rozporządzenia niniejszego za niezdatne do sp życ ia, jeżeli zostaną stwierdzone
1) gruźlica _w wypadkach wymienionych w załączniku Nr. 7, dz. II, pkt. 1,
2) za'r aza lub pomór świń w wypadkach wymienionych w załączrriku Nr. 8 dz. II,
3) ró żyća świń w wypadkach wymienionych
w załączniku Nr. 9 dz. II,
4) szkodliwe . dla zdrowia ludzkiego wągry
w wypadkach wymieni,onych w załączniku
Nr. 11 dz. II, pkt. 2 i w załączniku Nr. 12
dz. II, pkt. 2,
5) wło śnie u świń w wypadkach w ymienionych
w załąc'zniku Nr. 10 dz. II, pkt. 1,
d.c ałą sztukę zwierzęcia (wraz z narządami
rwewnętrznemi)
1) rpoddaneg'o ubojowi wjednem pomies'Zczeniu
wspólnie ze zwierzętami dotkniętemi wągli
kiem lub no,sacizną, przy użyciu tych samych narzędzi, albo gdy zwierzęta zostały
poddane ubojowi przez osoby mjęte przedtem przy ubo ju zwle.rząt chorych na wąglik
lub nosaci z nę, a nie poddane oczyszczeniu
i odkażeniu,
2) za wierającą według wyniku badania bakte,rjologicznego (§ 21) drobnoustl"'Oje rozkładu
i t. p. (załącznik Nr. 5 § 7, pkt. 3), a: nie za-
•
truwacze mięsa i nie drobnoustroje podejITzane o zatruwacze mięsa.
Załącznik Nr. 24 do rozp. /Iiin. Roln. z dnia 29 stycznia
1929 r. (poz. 305).
Województwo
l
'I
_
..
Powiat ...................:....- ......................................... ~.................:.
01:-wód
hadania
. fi ,
'
r::-r ....................................................- _...-
Z E . S T A· W l
~
N I E
wyników urzęcłowego badąnią Z"lVierząt r~eźnych , Jąięsa
dqkonaęeg~ przez l~kąrzy weteryą.arrjnrch
Ro"
A.
Mięso warunkowo
B.
Mięso mniej Win-tQŚcjpwe.
lest~wipno . na
_
..............
podstawię
__..........................................
zdatne do spożycia.
rejestracji (dziennika) urzę4owe~o badania.
dn~a
_............................................................... _. 19............ r.
(podpis) I
lekarz weterynaryjny
"
.
Zestawienie należy wysłać do właściwego powiatowego lekarza
weterynaryjnego najpóźniej do 15 stycznia kaid ego roku.
Dziennik Ustaw. Poz . .J05.
Nr. 32.
(Strona 2).
A.
Na podstawie wyników
b3 dania uzttanti. . ..ża- warun'
kQW.o ~d,tJ1e. _
..
.- .. -
-
•
Cała
I
I
I
w a runko wo zd a tn e
.;<
'"
.!
::l
2
1
.
3
.__=
~
~
3
.
.......
~
'"
'"
: :§
I ~
>N
o
U
;
_m~~_ ~
o
4 I 5 16 17
8
.~
o!
..c
mies.
..
. 0)
3
'ol
g
.'"
o
.~
-
_
' ",
"O
?-
N
o
o
~
.~
J:>
_
~
'i
. N
<li
o
,.;
10 11 I 12 13 114 15 16 17
9
O!
e
I>-
~
~
~
N
lo<
"0.11
"
~
olo<
~
1- - -
- -
].
~
C
::l
.n
..:<
<li
C;;
- --
~
.....,;<li'
....<tI
<tI
o
..s....:."" Iei..u. .
~
.n I o
. -
....t:! 8-
~
-2 2
<li'
~
>.
·ot
~
:Sl
o
s
q. .
p.
,.;
~
I
.~
-N
>- -;;;~
'N
o .~
p.
o
Powó d uz n an i a z a
Tttiszb2: całych
Uznanych
oprócz' Uus z Ćzu
za niezdatne
s źttiK
Poszczególne ćw i artki
sztuk a
.5
. ",
- - --
-
19
18
20
.
. · · ··
·· . · ·
1. Włośnie
2. Wągry
3. Cewy Mies chera.
4. Gruźlica .
5. Pomór lub zaraza ś w iń.
6. Ró życ a świń
7. Zanieczyszc zenie w ąglikie m lub n osaci zn ą·
8. Inne zara zki w mię sie
· ·
·.··...
R a z e m
--
I I I I I I I I I I I I [I I I I
I
ciąg
(dals zy
strony 2).
B.
. i war t ~ s. e ł Qwe.
'
Na po d s t aWle w y Dl'lt QW.
ba d· a !J,!a uznano za mnie
·. " .
~
...
~
'.
'"
C a ł a s ztuka
\
Poszczególne ćwiartki
.;;;'N
Powód uznan i a za
mni ej
.
wa rt oś.c io w e
I
<li
.;<
?-
::l
.J:>
\
1
2
~
~
3
4
'N
op. 'S
o
'S
P.
.!<
P.
o
";;
C;;
o
,
, :§'"
~
.",
~
<li
O)
u
~
o
~
?- 'cu .tN
..o o
o
~
~
::l
~
.n
~
?-
~
o
'S 2
~
<li'
~
?-
~
.!<
j .~
<li
<li
:§
3
mies.
~
.!<
P.
o
-OJ
-I
._
cO
- -- -
olo<
.;;;-
'2 2
;: <li'
'u
?-
u
~
.'"
~
-
..o
N
;
o
.to
Ol
o
::l
J:>
.!<
~
~
--
~
?~
.u
-
mies.
~
--
O!
'2
,3
o....
.'"
~
'"
N
o
.!<
?-
u
~
'i
~
o
1-
5T6 7 8 9 10 11 12 l3Ti4 15 16 17 18 19 '20 2iT22 23 24 25
Gruźlica
Wychudzenie
Niedojrz a ło ś ć (niedostate czne rozwinięcie )
··
4. Niezupdne wykrwawi enie
5. Cewy Mieschera •
6. Żółtaczka . . . •
7. Wodnica
8. Zapach moczowy
płciowy
9.
rybny
10.
t
11. .
tranowy
12.
lub smak środk ó w leczQiczych i o dka ż ających .
13. Nadmuch ani e
14. Próbki m i ęsa po bran e do bad aQia co do włoś ni
. . . ·· · · ·
. . . · ··
..
..
..
.
'N
'N
'2
.-cO 'u
?- - - -
~
.;;;-
~
op.
'N
c~ ....o~ 3
mi es.
?-
.;;;-
'N
..s C;;
..c
1.
2.
3.
~
w kg
.;;;.;;;-
'S 2
~
<li'
.
-
?~
op.
inne narzą d y i części
·
R
ą
z e \11: •
\
··
.
.
!
I I I I. I I I I I
r
I ~
i
I
,
,
!
t
I
I
I llj I I
j
--
j
"
.-
§ 28.
ty uznać
Za mniej wartościowe do spożycia nale-
a.całą sztukę zwierzęcia rpo wyłączeniu c zęś ci,
które zostały uznane za niezdatne do spożycia (§ 25)
lub za: warunkowo zdatne (§ 27). jeżeli zo's taną
stwierdzone
1) gruźlIca w wypadkach wymienionych w za.J
łq'Cl2:nl:ku Nr. 7 dz. III; pkt. 1,
2) zupełM wychudzenie bez w1docznej cho'roby,
3) niedojrzałość cieląt,
4) nie~up ełn e wykrwawienie, s,zczegól.nie zwierzĄt poddanych ubojowi z konieczno ści oraz w nagłych wy:pa,dkach śmie~ci, spowo,d owanej rozbiciem
,c zaszki, złamaniem kręgów, upływem krwi, jak również zastrzeleniem, uduszeniem lub inne mi uszk,o dzeniami mechanic znemi, o ile nie z o-staną stwierdzone zmiany, wyma ga j ące uznania mięsa lub jego
częśCi za niez,d atne (§§ 23 - 26) lub za: warunkowo
zdatne do spożycia (§ 27) .
. 5) ,c ewy (torebki) Mieschera lub zł'ogi wapienne, gdy mięso nie jest wodni's te lub zbyt szaro zabarwione,
6) w nieznacznym stopniu
a) żółtaczka,
h) wodnica,
e) zapach lub smak moczowy, płciowy,
rybny, tranowy lub spowodowany środka
mi odkaża'jącemi lub leczniczemi, o ile na
podstawie przepisów § 23 pkt. 16 r'O'zpo-
,
Nr. 32.
Dziennik Ustaw. Poz. 305.
520
rz ądzenia
niniejszego cała sztuka nie zostanie uznana za niezdatną do spożycia;
b. poszczególne części mięsa
1) ćwierci w wypadkach gruźlicy, wymieniony.ch w z ałącwiku Nr~ 7 dz. m , pkt. 2,
2) czę ś ci mięsa nadmuchane zapomocą przyrządów mechanicznych,
3) próbki pobierane -z mięsa: w celu sporządze
nia preparatów do badania co do włośni.
§ 29. Mięso zwie'I'zą't jednokopyŁowych ocenia
się tylko jako zdatne lub niezdatne do spożycia.
V. Znakowanie mięsa.
§ 30. Lekarz weterynaryjny, jak ,równieź aglą
dacz, winien mięso oznakować natychmiast po ustaleniu wyniku urzędoweg,o badania.
W razie żądania przez posiadacza sprawdzenia
wyniku badania, uskute cznionego pr.zez oglądacza
lub w razie po nownego badania przez państwo'wego
lekarza weterynaryjnego, ,oglądacz lub leka'tZ wete~
rynaryjny winien postępować stosownie do przepisów §§ 15 - 17 rozporządzenia Ministra RoLnictwa
z dnia 31 grudnia 1928 r. (Dz. U. R. P. Nr. 3, poz. 31)
i oznakowan ie mię§ia odroczyć a-ż ·do ostatecznego
ustalenia wyniku badania.
Oznakowania narządów i części mięsa, uznanych za niezdatne do spożycia (§§ 23 - 26), mOŻ1la
zan iechać, jeżeli ich natychmiastowe nieszkodliwe
usunięcie jest zapewnione.
Oznakowanie należy zmienić, jeżeli w drodze
nad zoru (§ 29 r,ozporządzenia M'i nistra Rolnictwa
z dnia 31 grudnia: 1928 r. - Dz. U. R. P. Nr. 3, poz. 31)
wynik badania 'w stanie zmieniony.
8 31. Lekarz weterynaryjny łub oglą.dac.ż winien dokonać -oznakowania mię-sa osobiście. Wrzeiniach pubiicznych i wywozowych znakowanie może być wykonywane pr.zez inną do tego upowaŹ'DiOl
'Clą osobę, jednakże pod dozorem i odpowiedzialno.;
ścią lekarza weterynaryj nego.
W rzeźniach publicznych, w których bada.oie
zwierząt rzeźnych i mięsa wykonywa kilku leka.r1!Y
weteryna'r yjnych, każdy lekarz weterynaryjny, opróez
oznakowania mięsa pieczęciami, wymienionemi
w § 33 i 34 rozporządzenia niniejszego, winien znakować mięso dodatkowo swoją o-ddzielną pieczątką,
zawierającą numer, wyznaczony dla danego lekarza
weterynaryjnego.
§ 32. Znakowanie wykonywa sięzą.pomocą
odciskania na mięsie pieczęci farbą niebieską nieszkodliwą i trwałą lub też zapomocą wypalania pi~
częci. Brzegi i napisy pieczęc~ muszą być wyraźne
i ostro wyciśnię1te.
§ 33. Pieczęcie do znakowania mięsa winny
zawierać nazwę obwodu urzędowego, badania, jeżeli
zaś w obwodzie urzędowe badanie wykonywa wyłącznie lekarz wete,r ynaryjny, to pieczęć winna ponadto .z'awierać napis: "lek. wet.".
Pieczęcią, zawierającą nazwisko lekarza weterynaryjnego, miejsce jego zamieszkania i dodatek
,Jek. wet." , winni znakować mięso lekarze weterynaryjni, wykonywaiący
i
Dżłennik . Usta., Poz.
Nr. 32.
1) badanie mięsa w wypadkaeh nienależących
do zakresu działania oglądacz.a,
2) sprawdzenie wyniku badania na żądanie posiadacza,
.
3) ponowne badanie mięsa na żądanie po. siadacza,
4) sprawdzani~ badania mięsa w drodze pań
stwowego nadzoru.
Zaapatrzenie się w pieczęcie, wymienione
w ustępie poprzednim, należy do lekarza weterynaJl'yjneg1o.
305.
521
3} mostku,
4) wewnętrznej stronie uda,
5) zewnętrznej stronie uda,
c. u świń na
1) głowie,
2) szyi,
3) łopatce,
4) grzbiecie,
5) brzuchu,
6) wewnętrznej stronie uda,
7) zewnętrznej stronie uda,
d. u owiec i kóz na
1) szyi,
2) łopatce,
3) glfz biecie,
4) wewnętrznej stronie uda,
5) zewnętrznej stronie uda.
§ 34. Kształ,t pieczęci do znakowania mięsa
ustala się jak następuje
a. do znakowania mięsa bydła rogatego, świń,
owiec i kóz: .
~) do znakowania mięsa zdatnego koło
Q
średnicy 4 cm (załc... :znik Nr. 13 wzór
Nr. 1),
§ 36. Obok pieczęci przepisanych dla mięsa
2) do znakowania mięsa mniej wartościowe zdatnego, mniej wartoś ciowego i warunkowo zdatnego - koło o średnicy 4 cm, umieszczone go, przy znakowaniu świń n a leży umieścić osobne
wew ną trz
prostokątnego
równobocznego pieczęcie w k <;z l a łcie podłużnego prostokąt n ego
czw oroboku (załącznik n r. 13 wzór Nr. 2), czwopoboku z napisem: "wolne od włośni" (załącz
3) do z.nakowania mięsa warunkowo zdatne- nik Nr. 13 wzór Nr. 7) . /
U cieląt, młodocianego ' bydła rogatego , ,owiec
go - równoboczny prostokątny czworobok
o dłu g o ś ci bacznicy 4 cm (załącżnik Nr. 13 i kaz, z których-według miejscowych zwyczajównie zdejmuje się zaraz przy uboju skór, oznakowanie
wzór Nr. 3),
4) do znakowania ~ięsa niezdatnego - równo- mięsa zdaŁne ~o do spożycia można ograniczyć do
b ocz :1y trój k ąt o długośc.i baczniey 5 cm mo's tku, uda i jamy brzusznej obok torebki tłuszczo
we; nerek .
(załącznik Nr. 13 wzór Nr. 4),
Na życzenie posja,d acza organa urzędowego ba,..
b. do znakowania mięsa zwierząt je.dńokepy
dania
winny zaopatrzyć mięso w wię.kszą ilość
towych
1) do znakowania mięsa zdatnego - C2WOCO- pieczęci.
bok prostokątny o długośCi bocznic 2 x. 5 cm
§ 37. Minister Rolnictwa może zezwolić
z dodatkowym wyraźny m napi.sem. we ..
1) na zmianę iloś ci r'ieczęci, nakładanych na
wna trz czworob o-ku: "koń" lub "OSIoł" lub
"ml~ł" lub "osłomuł" (załą<;z'ilik Nr. 13 każdĄ sztukę (§§ 35 i 36) ,
w zÓr Nr. 5) ,
2) na znakowanie mięsa w inny sposób lub rn2) do z:1ak owa nia mięsa rtiezdatńego ~ równQ- nemi pie<: zęciami niż przepis a,ne w §§ 31 - 34 i 36
boczny trójkąt o długcŚGi boczm,=y 5 cm roz'port~dzeIiia ,n iniejszego, jak również na zaopatryz cłc.'lclat k ow y m wyraźnym napisem wtWfiĄtrz wania mięsa w świadectwa (§ 40) inne niż usŁano
tr ój', ~, to. : "koń " lub I,osioł" lub "muł" lu b
wione W załączniku Nr. 14 do rozpoIrządzenia ni"osłomu ł " (załącznik Nr. 13 wźór Nr. 6),
niejszego.
c. do zna k ow Rinia mięsa wieprzowego uznanego za v.· ol,ne od w ło ś ni - pro.sŁo,kąŁny czworob()k VI. Dalsze postępowanie z mięsem po urzędowem
o dłu g o śc i bocznic 1,5 cm x 6 cm (załącznik Nr. 13 badaniu oraz warunki dopuszczenia do obrotu mięsa
•
IJlniej wartościowego i warunkowo zdatnego.
wzór Nr. 7).
§ 35.
W odbitki pieczęci
każdą połowę sz t uk i z wierzęcia
stępującyc h miejscach
należy
zaopatrzyć
A.
przynajmniej w na-
a. u b ydła rogatego i zwierząt jednok(j)pytowych na
1) szyi,
2) łopatce,
3) przedramieniu,
4) grzbiecie w okolicy nerek,
5) wewnętrznej ,s tronie uda,
6) zewn ę tr zne j stronie uda,
7) g łowie i na języku,
b. u cieląt na
1) łopatce lub przedramieniu,
2) to-r abce tłuszczowej ,n,e,rek lub grzbiecie,
Mięso
zdatne do spożycia.
§ 38. Mięso uznane za zdatne do spożycia
i (),i!:nllkewane jako takie jest dopuszczone do obrotu.
8 39.
Jeżeli w miejscu uboju mięso zOlltało
zbadane i oznakowane tylko przez oglą
dacza, to po wprowadzeniu (wwiezieniu) go do miejscowo' ści, posiadających rzeźnie publiczne, w któ ryoh urzędowe badanie wykopywa wyłącznie lekarz
weterynaryjny, może być na zarz ą dz enie właściwej
władzy państwowej lub samorządowej poddane ponawne1HU 'urzędowemu badaniu przez le k arza wetery.naryj nego. Do wykonywania tego badania mogą
być wyznaczone osobne miejsca.
urzędowo
'l
,"
Dziennik Ustaw. Poz. 305.
Na pokrycie kosztów związanych z przeprowa'd zeniem ponownego urzędowe g o badania władze samorz ą dowe mogą pobierać opłaty, któnł nie powinny być jednak wyższe od opłat, pobieranych w rzeźni
publicznej miejscowości, do której mię ~ o :yprowadzon o, na rokrycie kosztów urzędowego badani a,
przewidzialnych 'VI § 19 rozp o rząd z eni a Ministra Rolnictwa z dnia 31 grudnia 1928 r. (Dz. U, R. P. Nr. 3,
poz, 31).,
§ 4 ~.
Mięso wpl'lowa dza ne (wwożone) do innej
m!i;ej s cowości musi być zaopa trzone w świadectwo
stwierdzające, że uznane zostalo za zdatne do spo-
r
życia, o ile zaś chodzi o mięso św iIl, że jest również
wolne od włośni. Świadectwo winno być wystawione
przez organ urzędowego badania wedbg wzoru zawartego w załączniku Nr. 14 do rozporządzenia niniejszego.
Za w)'lStawienie powyższego świadE:clwa nie
wolno pobierać żadnej opłaty poza opłatą przewidzianą na pokrycie wydatków związanycn z przeprowadzeniem urzędowego badania.
.
§ 41.
Władze
wymienione w § 39 ust. 1 rozporządzen ia niniejszego mo g ą z aTZądzić sprawdzanie
świa,dectw wymienionych w § 40 rozporzą dz enia niniejsze,go, jak również sprawdzan ie oznak'o wan1.a
mięsa.
..
W miejscowościach, w których zla prowadzone
sprawdzanie stosownie do l!J.S,tęp,u poprzedniego, obrót mięsem niezaop a trzonem znakami tego
sprawdzania jest zakazany.
. Za wykonywanie czynnoscI, wymienionych
W paragraHe niniejszym, nie mogą być pohierane
opłaty od posiadaczy mięsa.
zostało
B.
Mięso
mniej
wartościowe
oraz warunki wpuszczenia go
do obrotu.
§ 42. Mięso uznaJne i oznakowane jako mniej
wartościowe winno być pozostawione aż do czasu ', .sprzedaIŹy pod .nadzorem miejscowej władzy
gminnej.
Nr. 32.
Wzór uchwały władzy gminnej w sprawie sposobu u r z ą dzenia i prowadze nia taniej jatki zawiera
załącz:ni k Nr. 15 do rozpo rz ą dzenia niniejszego.
. W gminach niep o s iadają c ych tanich jatek miejscowa władza gminna winna w k ażdym poszczególnym wypadku wyz naczać miejsce i czas do sprzedaży .p od jej nadzorem mięsa uznanego za mniej wartościowe.
§ 44. Gminy mnie jsze mo g ą urządzać jedną
wspólną tanią j a tkę, winny jednak przeprowadzać
ścisłą kontro l ę , aby mięso mniej wartościowe przy
przewoże.niu (przenoszeniu) nie dos t ało się do obrotu.
§ 45, W gminach, które mają własną tanią
(§ 43) lub j a t kę wspó l n ą z innemi gminami
(§ 44) s przedaż mi ęs a mnie j wa rto ś ciowego może odbyw.ać się tylko w tych jatkach.
jatkę
§ 46. Gminy, ni e posia dające tanich jatek, mogą przekazywać mięso mniej wartościowe do sprzedaży w innej gm inie, posi adającej tanią jatkę, za
uprzedniem zezwoleniem tej ostatniej gminy,
§ 47. W tanie j jatce (§ 43 ust. 1 i §§ 44 i 46),
jak ró wnież w innem mie jscu sprzedaży mięsa mniej
wart ości owego (§ 43 usL 3) nale ży ' um i eścić tablicę
z wyra ź nym napisem, w skazu j ącym powód uznania
mięsa za mniej wartościowe,,iik również cenę mięsa.
§ 48. Koszty połączone z urządzeniem i prowadzeniem taniej jatki, ja k rów,nież ze sprzedażą
mięsa mniej wartościowego w innych miejscach
sprzedaży, wyznaczonych przez właściwą władzę
gminną (§ 43 ust. 3). należą do kosztów związanych
z przeprowadzeniem urzędowego badania' zwierząt
rzeźnych i mięsa, Na pokrycie tych kosztów gminy
mogą pobierać osobne opłaty od posiadaczy mięsa
mniej wartoś'ci owego.
Uchwały w tym przedmiocie wymagają zatwierdzenia wład zy nadzorczej.
Sumy, uzyskane ze sprzedaży mięsa mniej wattościowego, winny być po potrąceniu kosztów, wymie ni onych w ustępie 1 niniejszego paragrafu, wypła
cone posiadaczowi mięsa.
Mięsa uznanegO' za mniej wartościowe nie wolno oddawać rzeźnikom, masarzom lub osobom hanC. Mięso warunkowo zdatne oraz warunki wpuszczenia
dlującym mięsem.
Mięso takie może jednak być
go do obrotu.
oddane posiadaczowi do spożycia we właJsnem gO:SpO'darstwie domowemz wyjątkiem gO'spodarstw rzeźni- § 49. Mięso uzna:ne .i oznakowane jako waków, masarzy i osób handluj ących mięsem.
runkowo zdatne winno być tymczas·owo zajęte i do
Więzieniom, ,s chroniskom i przytułkom, zakłaczasu przeprowadzenia zahiegów, mających na celu
dom wychowawczym i innym za,kładom dohroczyn- jego unieszkodliwienie, trzymane w zamknięt:iu.
ności publicznej miejsc'o wa władza gminna może za
Unieszkodliwianie mięsa warunkowo zdatnego odbyzgodą władzy nadzorczej zezwolić na nabywanie
wać się winno pod ścisłym nadzorem organów urzę
mięsa mniej wartościO'wegO' pod warunkiem, że w zadowegO' badania lub innych funkcjonarjuszów gminy
kładach tych będzie ściśle rejestrowana i kontrolow sposób określony w załączniku Nr. 16 do rozpowana ilość nahytego mięsa .i sposób jegO' zużycia.
rządzenia niniejszego.
§ 43. Gminy miejskie z ' ludnością pona'd dziesięć tysięcy oraz gminy utrzymujące własne rzeźnie
obowiązane są posiadać urządzenia dO' sprzedaży
mięsa mniej wartośćiow'ego (tanie jatki). Inne gminy mogą urządza'ć tanie jatki. Na zewnętrznej stronie takiej jatki musi być umieszczona w widocznem
, miejscu tabHca (l; napi.!sem: "Tania jatka",
Przy rzeźnia'ch publicznych winny żnaj
do unieszkodliwiania mięsa
warunkowo zdatnego. Do czasu zaprowadzenia takich urządzeń oraz w miejscowościach, w ktorych
niema rzeźni publicznych miejscowawł'adza gminna
wyznaczy w każdym poszczególnym wypadku na
ten cel miejsce i 'określi warunki, pod któremi unie-
§ 50.
dować
się urządzenia
szkodliwienie ma być pod nadzorem władzy przeprowadzone.
W razie niemożności wykonania przepisanych
zabiegów, mających na celu unieszkodliwienie, mię
so należy uznać i oznakować jaKo niezdatne do spożycia i postępować z niem stosownie do przepisów
zawartych w §§ 52 - 54 rozporządzenia niniejszego.
§ 51. Mięso warunkowo zdatne po pr'zeprowadzeniu zabiegów, wymienionyc h w § 49 rozporzą
dzenia niniejsze go, i po skontrolowaniu wyniku tYC!l
zabiegów należy uznii. ć za mniej wa rt ościowe i poddać ograniczeniom, przewidzianym w §§ 42-48 rozporz ą dzenia niniejszego z wyjątkiem wypadku wymienionego w pkt. 5 załącznika Nr. 16 ro zporz ą dzenia
niniejszego, w którym mięso po zmia nie oznak owama może być jako zd atne dopuszczone do obrotu.
Postanowienia ust ępu 3-go § 48 rozporzą d ze
nia niniejszego mają analogiczne zastos·o wanie.
D.
Mięso
niezdatne do spożycia.
§ 52. Mięso uznane za niezdatn e do spożyci a
winno być natyc hmias t zajęte i pozostawione w zamknięciu aż do czasu jego nieszkodliwego usunięcia .
Niezdatne nar ządy i mn-ie;;;ze cz ęści mięsa Wlllny być natychm ias t nieszkodliwi e ,usunięte pod
nadz orem organów urzędowego Ladan:ia.
, W rzeźni publicznej nal eży um i e ści ć szczelne,
pozostaj ące w zam kn ięciu zbiorniki, do których przez
otwory, uniemożliwia j ące wyjmowa nie zawarŁo,ś ci,
winny być składane mniejsze cz~ści i narządy niezdCl!tne do spożycia . Zbiorniki te należy pod dozorem możliwie CZęSlto opróżniać .i ich zawartość nieszkodliwie usuwać.
§ 53. Nieszkodliwe usuwanie mięsa, uznanego za niezdatne do spożycia, przeprowadza się stosownie do zas'a d ustalonych w załąc zniku Nr. 17 do
rozporz ądzenia niniejszego oraz w § 54 tegoż rozporządzenia.
§ 54.
Mięso uznane za niezdatne
do spożycia,
lecz
1) nie zawier a jące pasorzytów, szkodliwych dla
ludzi lub zwierząt,
2) nie pochod żące ze zwier zą t dotkniętych zaraźliwą
523 .
Dziennik Ustaw. Poz. 305.
Nr. 32.
chorobą,
podlegającą
obowiązkowi
zgła
szama może być nieszkodliwie usun ię te przez skarmienie go zwierzętami, zna j dującemi się w ogrodach zoologicznych lub innych zak łada ch publicznyc h, utrzymywanych przez Pal'lstwo, samorządy i ,i nne instytucje publiczne do celów oświatowych lub naukowych.
Nieszkodliwe usunięcie w sposób przewidziany
w ustępie poprzednim może na stąpić jedynie za
uprzedniem zezwoleniem v~ojewody (K,omisarza Rzą
du m. st. Warszawy), ,wydanem pod vvarunkiem, że
mięso zostanie instytucji publicznej odstąpione bezpłatnie i skarmione zwie1rzętami pod sta łym nadzolem władzy.
Koszty zastosowania wspomnianego
sposobu nieszkodliwego usuwania obciążają instytu-
cję public~ną, której mięso odstąpiono w celu skarmienia zwierzętami.
VII.
Rejestrowanie i zestawianie wyników urzędo
wego badania zwierząt rzeźnych i mięsa.
A.
Dzienniki badania.
§ 55. Og lądacze, us tanowieni jako organa
urz ędoweg o badania , jak również ich zastępcy, winni prow adzić dz-iel1nik urzędo,wego badania zwierząt
rzeźnych i mięsa we,dług wzoru zawartego w załącz
niku Nr. 19 do rozporządzenia niniejszego.
O glądac z, ustanowiony jako organ urzędo
wego badania w da nym obwodzie, prowadzi dla tego obwo du dziennik badania, do rejestracji ,zaś badań
wykonywanych zastępczo w innych obwodach pro~
wadzi osobne dzi~nniki.
Do dziennik a badania oglądacz winien zapisywać niezwłocznie każ de zwier zę zgłoszon e do uboju,
bez względu na to, czy o glą dacz ocenił samodzielnie
zwierzę lub mięso. czy też przeka zał je, w wypadkach nienależących do jego zakresu dz iałania, wła
ściwemu lekarzowi weterynaryjnemu do badania.
§ 56. Lekarze weterynaryjni i ich za s tępcy
1) ust?,nowieni jako organa urzędowego badania dla danego obwodu badania,
2) wykonywający urzędowe badania w wypadkach nie należących do zakresu dz.iałania ogląJacza,
winni prowa dzić dziennik urzędowe go badania.... zwierząt rzeźnych i mi~sa według wz'oru zawartego w załączniku Nr. 20 do rozporządzenia niniejszego i zapisywać w nim każdy wypadek badania niezwłocznie
po zakoń czeniu badan ia.
Lekarze weterynaryjni, ustanowieni jako organa urzędowe g o badania dla danego obwodu i wykonywaj ący oprócz tego zastępczo cz y nności badania
w inn ym obwodzie lub badanie w wypadkach nienale żących do zakresu działania oglądaczy, winni
prowadzić osobny dzie,rruik ur 7.ę doM"ego badania dla
własne go obwodu l osobny dziennik dla wszystkich
innych badań.
§ 57. W rzeźniach public znych i wywozowych, w których codziennie zapisywana jest liczba
i gatunek zwierząt doprowadzo.n ych do uboju z oznaczeniem nazwisk posiadaczy, wojewoda (Komisarz
Rządu m. st. Warszawy) mo·ż e zezwolić na prowadzenie uproszczonego dziennika badania. W uproszczonym dzienniku badania zapisywanie może być
ograniczone d.o
1) wypadków zakazu uboju zwierzęcia lub zakwestjonowania po uboju sztuki lub jej części,
2) wypadków uznania za niezdatne do spoży
cia narządów z jednego i tego samego powodu, jeżeli
narządy te pochodzą ze zwierząt jednego gatunku
i na leżą do jednego posiadacza. Narządy takie mogą być zarejestrowane w dzienniku pod jednym numerem porządkowym (sumarycznie).
U proszczony dziennik badania winien być
z końcem każdego miesiąca zamknięty. W dzienniku tym Wl:1Da biĆ tJo!iana licŁbn każd,ego gatunku
z' wierząt, doprowadzonych w danym miesiącu do
uboju.
I
NT. 32.
§ 58. W rz,einlach p@Hc~Jlych i WywQzowy.cb,
w których badanie zwie.rząt rzeźnych i m~<~a wykonywa kilku lekarzy weterynaryjnych, wojewoda
{Kwmisarz Rządu m,. st. Warszawy) m.oż,e z·ez'WoUć
na prowadzenie jednego wspólnego dz·i ennika. bada'nia pod odpowiedzialnością lekarza wete:r ynaryjnego, będącego kierown.ikiem rzeźni . W wypadku tym
w dzienniku badania musi być uw:idoczniony numer,
jaki - stosownie do ustępu ostatniego § 31 rozporządzenia ni niejszego jest wyznaczony dl'a pieczę
ci lekarza weterynaryjaego, który dokonał .odnoś'Oe
g,o badania.
.B.
RejesłrJlcja zwierząt
poddenych urzędowemu badaniu.
§ 59. Organa urzędowego badania i ich z:aj;~pcy winni sporządz ać na podstawie dziennika badania wykazy kwartalne poddanych u'rzędowemu
badaniu zwierząt według wzoru zawarteg·o w załączniku Nr. 21 do rozporządzenia niniejszeg.o (karŁa pocztowa) i przesyłać je do Ministerstwa Rolnictwa w q';asie do 10 kwietRia, 10 lipca, 10 paździer
nika i 10 stycznia.
§ 60. Przy wypełnianiu poszczególnych rubryk
wyka'zu kwa.r talnego (§ 59) należy przestrzeg,ać na.stępujących zasad
1) oglądacz, jak również lekarz weterynaryjny, 'Siporządza wykaz z tego obwodu, dla którego zo'Stał wyznae~ony j.a ko organ urzędowego badania,
2) oglądacz zapisuje do wykazu wszystkie
~w:i,erzęta urzędowo przez siebie badane, bez wzglę
du na to, czy badanie zostalo prz.e z niego z.akończo
ne, czy t.eż odstąpiane właściwemu lekarz·owi wete. ryn3Jryjnemu,
3) lekarz weterynaryjny, do-konywający badania w wypadkach nienależących do zakresu .działa
n.ia 'Oglądacza, nie zapisuje do wyk a Z'll zwierząt 9.d~tąpionych mu przez oglądacza do ba.dania,
4) wykazy uhoju w rzeźni, w której prowadz:p0"1 jest jeden wspólny dziennik, wysylśtkierow.nik
rzeźni,
"
5) ·oglądacz, jak również lekarz wete.ryn'Ślryjny,
wykonywający urzędowe badanie zwierząt -rzeźnyćh
i mięsa w zaJ&tępstw:i,e właściwego 6r.g a'n u b.~dania,
wysyła osobne wykazy dotyczące każdego obwodu,
"H którym zastępczo wykol'lywał hadallie.
C.
Rocznę zc§l.I~wieni, w~ó:w "ad~ią.
Na poclsł:a'wie dziennika ha.dąJnia O'g·ląą.ą.
cze i ich zastępcy sporządzają roczne zestaW'ie'm.a,
wyr;tików urzędowęgo ba·danj·a zwjgrzi!t r,z.eź:nych
i mięs:a według wzoru zawadego W zą.ł.ąJ:zniku
Nr. 22 do rozpo.rządzenia niniejszego, a lekarze weterynaryjni według wzorów zawartych w załączJ;li
kach Nr. 23 1 24 do ·wzporządzenia n~nieiszego.
Zesta wienia: te winny być wysyłane do włą.
ściwego powiatowego lekarza weteryna;ryjnego, najpóźniej do 15 stycznia każdego roku.
W r.zeźniach, w których prow·adZ!ony jest
'Wspólny dziennik urzędowego badania, wykazy sporządza: i wysyła kierowflik rzeźni.
§61.
1$ lutego każdego roku prz es łane do MinisŁ e'rstw.a
Rolnictwa wraz ze spisem obwodów badania z podaniem lic.zby z_ałącz·onych wykazów z każdego obwo~u..
Nieprawidłowo sporządzone wykazy winny
być organom urzędoweg,o ba-dania zwrócone do bez.zwłoc.znego uiupełnienia,
Zesia wienia prawidłowo
sporządzone" winny być wysłane w terminie określo
nym w ustępie poprzednim, zestaw ienia zaś nieprawi.dłowosporządzon_e lub bra:kujące winny być po
ich uzupełnieniu lub uzyskaniu w j~knajkrótszym
.czasie wy:sł.ane.
Lekarz weterynaryjny i o glądacz wpi<suzestawiell tylko te wypadki, w których dokon.a li ba_d ania po uboju i oznakowali mięso. Poz<a tem
przY sporządzaniu zestawień winny być przestrzeg.a·ne następujące zasady
1) 'W wypadkach uznania całej sz tuki za niezdatną do spożycia lub całej sztuki oprócz tłu szczu
nie wypełnia się ruhryk dotyczących poszczególnych
narządów i części mięsa;
2) w wypadkach uznania za niezdatne do spożycia wszystkich narządów jamy piersio'w ej i wszystkich na,rządów jamy brzusznej nie wypełnia się rubryk, dotyczących poszczególnych narządów, zawartych w tych jamach;
3) głowę i język należy zapisywać w każdym
wypadku oS0bilO;
4) narządy i części mięsa, dla których wzór
zestawienia nie przewiduje osobnych rubryk, należy
zapi.sywać w rubryce "inne narządy i części" z podaniem ich przybliżo nej wagi w całych kilogramach;
mni.ei niż połowy narz ądów nie uwzględnia się w zestawieniach, jak również nie należy uwzględniać
części mięsa o wadze poniże.; 1 kg;
5) rubryka "jelit,a" winna być wypełniona chocia_żby zos4tło t).znane za niezdatn~ tylko jelito cienkię lub tyłko jelito grube, jak również rubryka "pIu..,
.ca" - cho,ciaj;by tylko jedno płuco (prawe lub lew,e) ~ostdo m:;n.ą.ne za nięzdatne;
6) mięso lub części, uznane za niezdatne, wą.
nmkowo zdatne lub mniej wartościowe z powodu
kilku różnvch schorz.eń, zlpisuje się tylko w rubryce
dotyczącej' tego schorzenia, które przeważa.
ją do
§ 6.3.
§ 64.
Część składową rozporządzenia niniej-
stanowją załączniki na< stępujące
§ 65. Rozporz ą dzenie .n iniejsze wchodzi w ży
p;ie :z dniem ogłoszenia.
Minister Rolnictwa: K . Niezabytowski
MiJ:tils.ter Sp1"aw ,Wewnętrznych: Sławoj Składkowski
Dziennik Ustaw. Poz. 304
304.
ROZPORZĄDZENIE
305.
Nr. 32.
305.
RADY MINISTRóW
ROZPORZĄDZENIE MINISTRA
ROLNICTWA
z dnia 26 kwietnia 1929 r.
z dnia 29 styc.znia 1929 r .
W sprawie wznowienia działalności komisji weryfika-
cyjnej
dla
funkcjonarjuszów państwowych
wództwa śląskiego.
woje-
wydane w porozumieniu z Ministrem
Spraw
We-
wnętrznych o urzędowem badaniu zwierząt rzeźnych
i mię sa w kraju.
Na podstawie art. 2 ustawy z dnia 13 lutego
1924 r. w przedmiocie stosowania na o bszarze woje
Na podstawie art. 21 pkt. d) , e), f) i art. 41 rozwództwa śląskiego usta'w, dotyczących pań s twowe) .
p
o
rządzen
ia
Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia
słu;bby cywilnej (Dz. U. R..p. Nr. 21, poz. 224) w zwi ą
zku z art. 3 ustawy z dnia 18 marca 19:;!5 r., zmi,e nia - 22 marc a 1928 r. o badaniu zwierząt rzeźnych jI mię
sa: (Dz. U. R. P. Nr. 38, paz. 361) zarządza się co nającej niektóre postanowienia ustawy z dnia 13 lutego
1924 r. w przedmiocie stosowania na obszarze woje- stępuje
wództwa śl ąskiego ustaw, dotyczących państwowej '
służby cywilnej (Dz. U. R. P . Nr. 36, poz. 240) zarzą
I. Badanie przed ubojem,
dza się co następuje
Załącznik Nr. 1. Oznaki
zdrowia
rzeźnych.
sze.g o