Ustawa z dnia 19 grudnia 1928 r. w sprawie ratyfikacji konwencji między Austrją, Włochami, Polską, Królestwem Serbów, Chorwatów, Słoweńców i Czechosłowacją, dotyczącej uregulowania różnych kategoryj emerytur, które nie zostały uregulowane w konwencji rzymskiej z dnia 6 kwietnia 1922 r., podpisanej wraz z protokółem i deklaracjami dodatkowemi w Wiedniu dnia 30 listopada 1923 r.

Wyraża się zgodę na dokonanie przez Prezydenta Rzeczypospolitej ratyfikacji konwencji

między Austrją, Włochami, Polską, Królestwem Serbów, Chorwatów, Słoweńców i Czechosłowacja,

dotyczącej uregulowania różnych kategoryj emerytur dla b. funkcjonarjuszów państwowych

i wojskowych austrjackich, które nie zostały uregulowane w konwencji rzymskiej z dnia

6 kwietnia 1922 r., podpisanej wraz z protokółem i deklaracjami dodatkowemi w Wiedniu

dnia 30 listopada 1923 r.

Wykonanie ustawy niniejszej poleca się Ministrowi Spraw Zagranicznych, wykonanie zaś

postanowień powyższej konwencji - Ministrowi Skarbu w porozumieniu z innymi właściwymi

ministrami.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.