Ustawa z dnia 23 marca 1929 r. o utworzeniu państwowej fundacji pod nazwą "Wieś Kościuszkowska".

Ku uczczeniu pamięci Tadeusza Kościuszki, zgodnie z uchwałą Sejmu Ustawodawczego z

dnia 26 lipca 1919 r., tworzy się państwową fundację pod nazwą: „Wieś Kościuszkowska”.

Państwowa fundacja „Wieś Kościuszkowska” ma na celu opiekę i wychowanie sierot z uwzględnieniem

w pierwszym rzędzie sierot po poległych lub zmarłych, których śmierć pozostaje w związku

przyczynowym ze służbą w obronie Państwa Polskiego.

Upoważnia się Ministra Rolnictwa do wydzielenia z państwowego majątku Rogoźno - Zamek,

położonego w pow. grudziądzkim, w woj. pomorskiem, grunty q obszarze do 470 ha, nie

mniej jednak niż 400 ha, wraz z zabudowaniami, jakie będą znajdowały się na wydzielonym

gruncie, i do odstąpienia bezpłatnie wydzielonego gruntu wraz z zabudowaniami na własność

fundacji, wymienionej w art. 1.

Nieruchomość, odstąpiona na własność fundacji zgodnie z ustępem pierwszym, nie podlega

obowiązkowi parcelacji, przewidzianemu w art. 2 ustawy z dnia 28 grudnia 1925 r. o

wykonaniu reformy rolnej (Dz. U. R. P. z 1926 r. Nr 1, poz. 1).

Statut fundacji nadadzą: Minister Prący i Opieki Społecznej, Minister Wyznań Religijnych

i Oświecenia Publicznego i Minister Rolnictwa.

W zarządzie fundacji winny być reprezentowane organizacje społeczne.

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Pracy i Opieki Społecznej w porozumieniu

z Ministrami Reform Rolnych, Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, Skarbu i

Rolnictwa.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia.