Ustawa z dnia 23 marca 1929 r. w przedmiocie zmiany ustawy z dnia 11 grudnia 1923 r. o zaopatrzeniu emerytalnem funkcjonarjuszów państwowych i zawodowych wojskowych.

W ustępie 1 art. 7 na końcu zdania pierwszego skreśla się wyrazy: „i na emeryturze”.

Art. 25 skreśla się.

W punkcie b) art. 38 dodaje się następujące słowa: „oraz czas urlopu bez uposażenia,

udzielonego nauczycielowi dla pracy w szkolnictwie prywatnem lub w instytucji społecznej,

zajmującej się szerzeniem oświaty pozaszkolnej; nauczyciel ten winien za czas tego

urlopu opłacić wkładki emerytalne, przewidziane w art. 7 niniejszej ustawy”.

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Prezesowi Rady Ministrów, Ministrowi Skarbu,

oraz innym ministrom we właściwym każdemu z nich zakresie działania.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 1929 roku.