Ustawa z dnia 19 grudnia 1928 r. o ponownem przedłużeniu terminu przerachowania i konwersji zobowiązań Skarbu Państwa z tytułu pożyczek państwowych z lat 1918 i 1920.

Zgłoszenia do konwersji asygnat i obligacyj pożyczek państwowych, względnie świadectw

tymczasowych, przeliczanych na zasadach ustawy z dnia 20 lipca 1925 r. o uzupełnieniu

rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 17 marca 1924 r. o przerachowaniu

zobowiązań Skarbu Państwa z tytułu pożyczek państwowych (Dz. U. R. P. Nr 90, poz.

629), oraz rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 17 września 1926 r. w

sprawie przerachowania i konwersji zobowiązań Skarbu Państwa z tytułu pożyczek państwowych

z lat 1918-1920 (Dz. U. R. P. Nr 96, poz. 560), mogą być składane do wyższego przerachowania

do dnia 31 grudnia 1929 r.

Minister Skarbu jest upoważniony do podwyższenia wysokości emisji 5%-owej pożyczki

konwersyjnej z r. 1924, ustalonej art. 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej

z dnia 26 lutego 1928 r. w sprawie podwyższenia wysokości emisji 5%-owej pożyczki

konwersyjnej z foku 1924 (Dz. U. R. P. Nr 25, poz. 212) do sumy, jaka okaże się konieczną

w związku z konwersją, przewidzianą w art. 3 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej

z dnia 17 września 1926 r. w sprawie ustalenia wysokości emisji i przeznaczenia użycia

5%-owej pożyczki konwersyjnej, wypuszczonej na podstawie rozporządzenia Prezydenta

Rzeczypospolitej z dnia 17 marca 1924 r. (Dz. U. R. P. z 1926 r. Nr 96, poz. 561).

Plan umorzenia powyższej emisji ustalać będzie Minister Skarbu droga, rozporządzeń

przy zastosowaniu zasad, przewidzianych w aft. 2 i 3 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej

z dnia 26 lutego 1928 r. (Dz. U. R. P. Nr 25, poz. 212).

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Skarbu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie a dniem jej ogłoszenia.