Obwieszczenie Ministra Spraw Wojskowych w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości z dnia 9 marca 1929 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o osobistych świadczeniach wojennych.

Art. 1.

t,

"

L'

Z chwilą wybuchu wojny lub Z chwilą zarządzenia

bądi ogólnej, bądi częściowej mobilizacji, albo gdy tego wymaga interes obrony Państwa, stwierdzony uchwałą Rady Ministrów, powziętą na wniosek Ministra Spraw

Wojskowych, może Państwo w czasie trwania jednego

Z tych stanów, pociągać ludność przymusowo za wynagrodzeniem do świadczeń, robót i usług osobistych, bezpośrednio lub pośrednio potrzebnych dla celów 2;aopa-

mIące,

b) duchowni wszystkich w Państwie uzna.nyc? wyznań, wypełniający stale swe obowlązki duchowne,

c) uczniowie uczęszczający do publicznyc~ szkół

średnich i zawodowych w okresiefunkCJonowania tych szkół,

d) posłowie sejmowi i senatorowie,

e) ci urzędnicy państwowi i samorządowi, oraz te

osoby, stale uczestniczące Z mocy swego stanowiska lub urzędu w pracach instytucyj państwo­

wych lub samor;;ądowych, tudzież pracownicy

kolei i uzyteczności publicznej, których wła­

ściwi ministrowie w porozumieniu Z Ministrem

Spraw Wojskowych, albo gdy chodzi o o1;>szar ,

wojenny - z Naczelnym Wodzem, uznają za

niezbędnych; wyjątki od tej zasady przewidują

osobne ustawy,

f) funkcjonarjusze bezpieczeństwa publicznego,

g) cudzoziemcy 1) zgodnie z zq;;adami prawa lub

zwyczajów międzynarodowych albo 2) w miarę

wzajemności, faktycznie istniejącej lub opartej

na umowie międ~ynarodowej.

trzenia armji i obrony Państwa, o ile siły i środki własne

wojska wynikłym potrzebom ' nie są w stanie zadość­

uczynić.

Art. 2.

Swiadczeniu osobistemu podlega wszelkie~o rodzaju praca ludzka, fizyczna i umysłowa.

Art. 3.

Z chwilą wybuchu wojny lub ogłoszenia -mobiliza-

cji ogólnej albo częściowej, obowiązek osobistych świad­

czeń wojennych powstaje z mocy samego prawa.

W interesie obrony Państwa Rada Ministrów moie na wniosek Ministra Spraw Wojskowych wprowadzić w drodze rozporządzenia obowiązek osobistych

Art. 6.

Prócz osób, naJeiących do kategorji wyszczególnionych wart. 5, Z rozporządzenia Rady Mi?istró~ mogą być od świadczeń osobIstych zwallllane lllne Jeszcze

kate~orje ludności.

Art. 6a.

Minister Spraw Wewnętrznych może na wniosek

Ministra Spraw Wojskowych już w czasie pokoju nałożyć na osoby, naleiąQe do pewnych zawodów i niewy~

łączone w myśl przepisów niniejszej ustawy od obowiązku osobistych świadczeń wojennych, obowiązek zarejestrowania się, o ile uzna, że wiadomości powyższym

wnioskiem obj~tych w innej drodze uzyskać nie moina.

Nr. 16.

i

Dziennik Ustaw. Poz. l38.

Rejestrację przeprowadzają władze administracyjne

samorządowe.

Art. 12.

Art. 7.

wypłacać się ma wedle norm, ustalonych dla kaidego

Wynagrodzenie

Osoby, powołane do osobistych świadczeń wąjen­

nych, mają na żądanie władzy stawić się Z posiadańe,mi

w chwili powołania własnemi narzędziami pracy, należącemi do nich środkami przewozowe mi, tudziei inwentarzem pociągowym, niezbędnym dla oBsługi dostarczonych przez nich środków przewozowych (rzemieśl­

nicy, kopacze, woźnice i t. p.).

Art. 8.

Powołanych do osobistych ' świadczeń wojennych

naleiy używać tylko do robót odpowiadających ich zwyczajnemu zatrudnieniu, względnie umysłowemu i fizycznemu uzdolnieniu.

za osobiste świadczenia wojenne

rodzaju prac rozporządzeniem Ministra Spraw Wojskowych, wydanem w porozumieniu Z Ministrami Skarbu,

Ochrony Pracy i Opieki Społecznej.

Jeżeli osoby, powołane do osobistych świadczeń wojennych, napotykają na trudności w uzyskaniu pożywie­

nia dla siebie lub paszy dla inwentarza pociągowego, do·

starczonego do obsługiwania środków priewozoWych, natenczas ' władze wojskowe obowi<izafie będą dać

im utrzymanie w naturze narówni z bsobami wojskowemi,

lub paszę ........ rtarówrti z inwentarzem pbciągowym wojskowym, a w takim ratie z wynagrodzenia potrąca !li~ '

koszta utrzymania podług' norm, ustalonych w rozporZądzeniu wykenawczem. Również zwraca się powoła~

nym do osobistych świadczeń wojennych kGsz;ta przejazdu Z miejsca zamieszkania do miejsca przeznacztnia

i zpowrotem W wysokości, ustalonej odnośneml rozporządZieniami wykonawczemi.

'

'.

,I

Art. 9.

Art. 13.

Zgłoszenie zapotrzebowań osobistych świadczeń

w~jenrlych winno być skierowane do władz administra~

cyjnych przez wład2;e wojskowe, upoważnione do tego

p~ez Ministra Spraw Wojskowych, a na obszarze wojennym ~ pr2;ez N aC2;elnego Wodza. W tych miejscowościach obszaru wojennegó, w których władze administracyjne nie urzędują, powyższe zapotrzebowanie winno być skierowane do dowództw poszczególnych oddziałów wojskowych.

• Powołanie ludności przeprowadzają władze administtatyjne i samorządowe, a w tych miej scowościach obs~aru wojennego, w których władze te rtie urzędu.ją, dowództwa poszcz;ególnych oddziałóW wojskowych.

Art. 10.

Zwolnienie od obowiązku osobistych świadczeń wojennych z prZyt;zyn, przewid;,;i;l nYGh w p.;;.prz~ dilich postanowieniach tej ustawy, tu ~beż w wyp,;J kach, w których powołanie spowodować może zagroże nie bytu rodziny, gospodarstwa, rękodzieła, przemysłu lub handll.1, ~rzysługuj(,'; władzQm administracyjnym w toku instanc.:)i w poro. umieniu Z władzami woj:;;kowemi, 2;a~

na obs~r2ie wojennym powQłującym wład zom woj skowym w toku instanGY), lok instancyj władz; vyojskowych

określi rozporządzenie wykonawcze Mirustra Spraw Wojskowych.

Bezwarunkowemu zwolnieniu podl e gają osoby zwolnione od służby w wojsku na skutek reklaHl.lcji urzędu

lub zakładu, w którym są ~atrudmone.

Art. 11.

W wezwaniu powołującem do wykonania świadc~eń

osobistych wińien być oznac~ony termin stawienia się,

przypuszczalny przeciąg czasu świadczenia, rodzaj czynności i miejsce ich wykonania.

.

Wezwanym do wykonywania Qsobistych świadcz;eń

wQjcnnych p02ja miejSCEm stąłego z;amieszkania daje się

termin do załatwienia spraw osobistych.

Za używanie przez pociągniętych do !'Iobistych świad­

czeń wojennych własnych narzędzi, środków przewozowych oraz inwentarza pociągowego, wypłaca się wynagrodzenie dodatkowe; za zużycie z;aś, zniszczenie,

uszkodzenie lub utratę wyżej wymienionych przedmiotów nie Z ich winy - odpowiednie odszkodowanie.

WysokGŚĆ dodatkowego wynagrodzenia i odszkodowania, jako też sposób ich ustalenia określi rozporzą­

dzenie wykonawcze.

";

I

'.

;

,

,

Art. 14.

Powołany do osobistych świadczeń wojennych korzysta w razie choroby z bezpłatnego leczenia rtar6wrti

Z oS0bartit wó jskcwerrti VI CZYiitle j służbie i przez czas

P;<:: j tu w szpitalu pobiera połowę należnego mu. wyn:1g1'0Jzenia.

Art. 15.

Jeżeli powołany' do oscbistyth świadtzeń wojennych podczas pełnie nia tychże poniósł bez własn e j winy szkodę na zdrowiu, albo ule gł kalectwu. które go uczyniło niezdatnym ·do pracy, albo też utraCIł życie. -n3l~zy się jemu, względnie pozostałej rodzinie takie samo

zaopatrzenie; w takiej samej wysokości J z tych samych

żródeł, jak powolanym do czynnej służby wojskowe;,

w2.ględnle Ich rodzinom.

Art. 16.

Rodziny osób, powołanych do o!'lobistych świad­

wojennych, pobierają zasiłki wedle tych samych

norm i zasad; jak rodziny powołanych do czynnej służ­

by wojskowej, o ile świadczenia te trwają dłużej niż 2

tygodnie.

czeń

Art. 17.

Osoby, powołane do osobistych świadczeń wojennych, są obowiązane w czaSIe swego zatrudnienia do

"

Dziennik Ustaw. Poz. 138.

bezwzględnego ulegania co do wykonania tych prac

rozkazom zwierzchności wojskowej . W razie naruszenia

tego ?bowiązku podlegają wojskowej władzy dyscyplinarneJ.

Art. 18.

Osobom, które wskutek decyzji władzy administracyjnej I instancji (art. 7, ust. 2 art. 9 i art. 10, 12 i 13)

czują się pokrzywdzone, przysługuje prawo wniesienia

Za poś rednictwem tych władz zażalenia do właściwej wła­

dzy admimstracyjnej II instancji w ciągu dni 14 od dnia

następnego po dniu zaistnienia pokrzywdzenia względ­

nie doręczenia orzeczenia. Od orzeczeń zaś, wydawanych

w I instancji przez władze wojskowe, przysługuje prawo wnoszenia zażaleń za ich pośrednictwem do wła­

ściwych władz wojskowych II instancji w. terminie wyżej .wskazanym. Wniesienie zażalenia nie ma skutku odraczaJącego.

Rozstrzygnięcie władzy administracyjnej względnie

wojskowej II instancj i winno nas tąpić naj dalej do 4 tygodni od dnia, w którym zażalenie do tej władzy wpły­

nęło. Rozs trzygnięcie to jest ostateczne.

Art. 18a.

Przepis art. 18 nie ma zastosowania do

roszczeń

Z tytułu niedostatecznej wysokości kwoty wynagrodzenia

lub odszkodowania, przyznanego na podstawie nimejszej ustawy przez wład ze admmistracyjne względnie wojskowe I instancji. Roszczenia te mogą być dochodzone

w drodze ?ądowej w ciągu miesiąca od dnia dor ęczenia

orzeczenia władzy administracyjnej względnie wojskowej I instancji.

Prawo to nie przysługuj e osobie, która przyjęła wynagrodzenie lub odszkodowanie, ustalone przez władzę

administracyjną względnie woj skową zgodnie z postanowieniami niniejszej ustawy, bez zastrzeżenia dochodzenia reszty pretensj i.

Art. 19.

Wszelkie pisma i d0kumenty w przedmiocie osobis tych świadczeń wojennych wolne są od opłaty skarbowej.

Art. 20.

Osoby, winne uchylenia się od osobistych świad­

czeń wojennych lub od wykonania zarządzel1, wydanych

Warszawa.

Druharnia PaństWowa.

- - - - - -- - - - -- -----.

Nr. 16.

w trybie art. 6a niniejszej ustawy, ule gną, o ile czyn nie

stanowi przestępstwa, zagrożonego sur ;)wszą karą, karze aresztu do 6-ciu tygodni lub grzywny do 3.000 zło­

tych albo obu tym karom łącznie.

Władza orzekająca oznaczy w orzeczeniu, na wypadek niemożności ściągni ęcia grzywny, karę zastępcze­

go aresztu według słusznego uznania, jednak nie ponad 6

tygodni.

Art. 20a.

Do orzekania powołane są wbdze administracyjne

I instancji.

Skazany orzeczeniem władzy administracyjnej I instancji może w ciągu 7 dni od dnia d oręczenia orzeczenia wnieść na ręce tej wład zy żądanie przekazania sprawy właściwemu sądowi powiatowemu (pokoju), który

postąpi wedle przepisów postępowania, obowiązujących

w I instancji sądowej. Wyrok sądu okręgowego, wydany

w drugiej instancji, jest prawomocny.

Na obszarze mocy obowiązującej niemieckiej ustawy postępowa nia karnego Z roku 1877 stosuje się przepisy o policyjnych rozporządzeniach karnych.

Do postępowania i wykonania kar w sprawach o przes t ępstwa, przewidziane wart. 20, stosuje się na obszarze stanu wyjątkowego lub wojennego postanowienia

ustawy o stanie wyjątkowym względ~lie o stanie wojen- '

nym, dotyczące postępowania i wykonania kar w sprawach o przes ~ęp s twa, przek;izan~ w myśl tychże ustaw

orzecznictwu władz administracyjnych.

Art. 21.

•

W ykonanie mniejszej ustawy porucza się Ministrowi Spraw Woj skowych , w porozumieniu Z Ministrem

Spraw Wewnętrznych, Ti,:linistrem Skarbu, Ministrem

Pracy i Opieki Społecznej, Ministrem Sprawiedliwoś ci

oraz innymi zainteresowanymi ministrami.

Art. 22.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem jej ogło­

szenia. Z tą chwilą tracą moc prawną wszystkie inne ustawy i przep isy w przedmiocie osobistych św iadczeń wojennych.

W szczególności Z chwilą wej ś cia w życie niniejszej ustawy traci moc prawn ą art. 17 Tymczasowej uStawy o powszechnym obowi ązku służby woj skowej Z 29

paźd ziernika 1918 r. (poz. 28 D ziennika Praw) zawierający przepisy o służbie pomocniczej .

Tłoczono

z polecenia Ministra Spra wiedli wości.

Konto czekowe Pocztowej Kasy Oszczędności N!! 30130.

45240 P

Cena 25 gr.

OD ADMINISTRACJI: Prenumerata Dz. U. R. P. wynosi kwartalnie 7 zł. Urzędy i Instytucje państwowe opłacają

na 2 tygodnie przed rozpoczęciem kaźdego kwartału .

Reklamacje z powodu nieołrzymania poszczególnych numerów Dz. U. R. P. należy wnosić do właściwych urzędów

pocztowych niezwłocznie po otrzymaniu następnego kolejnećo numeru.

6 zł.

Prenumeratę u is zczać nateży najpóźniej

/

I'

,>

,

.1

256

Dziennik Ustaw. Poz. 138. .

138.

}.

Obwieszczenie

Ministra Spraw W ojskowych w porózumieniu z MinisŁrem Sprawiedliwości

z dnia 9 marca 1929 r.

w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy

o osobistych świadczeniach wojennych.

Nr. 16.

świadczeń

wojennych na c ałym obszarze Państwa lub

w poszczególnych miej ~cowoś ciach, jak tego wzgląd na

bezpieczeństwo Państwa będzie wymagał.

Określenie terminu ustania obowiązku osobistych

świadczeń wojennych nast ępuje w drodze rozporządze­

nia Ministra Spraw Wojskowych 1 Ministra Spraw Wewnętrznych .

Na obszarze wojennym ustanie i w razie potrzeby

przywrócenie obowiązku osobistych świadczeń wojet;tnych może nastąpić również w drodze rozporządzema

Naczelnego Wodza.

Na zasadzie art. 2 rozporządzenia Prezydenta RzeArt. 4.

czypospolitej z dnia 1 czerwca 1927 r. w sprawie zmiany

niektórych postanowień ustawy z dnia 25 lipca 1919 r.

Do osobistych świadczeń wojennych obowiązam

o osobistych świadczeniach wojennych (Dz. U. R. P. są wszyscy zdatni do pracy obywatele w wieku od lat

Nr. 51, poz. 456) ogłaszam jednolity tekst ustawy z dnia 17 do 50 płci obojga, nie powołani do składu siły zbroj25 lipca 1919 r. o osobistych świadczeniach wojennych nej Państwa.

(Dz. U. R. P. Nr. 67, poz. 401) Z uwzględnieniem ,

zmian, dokonanych IJ>zporządzeniem Prezydenta RzeArt. 5.

czypospolitej z ~nia 1 czerwca 1927 r. (Dz. U. R. P.

Nr. 51, poz. 456) i obowiązujących od dma 10 czerwca

Od obowiązku osobistych świadczeń wojennych

'

1927 r.

wolni są

a) niezdolni do pracy wskutek choroby lub ułom­

Mimster Spraw Wojskowych: J. Piłsudski

n~ści fizycznych, oraz kobiety ciężarne i kar,.

l

~

f

Mipu,ter Sprawiedliwości: St. Car

,

Załącznik do obw. Min. Spraw Woj!k.,

wyd. w poroz. z Min. Spraw. z d. 9 marca

1929 r. (poz. 138).

'J

~

USTAWA

z dnia 25 lipca 1919 r.

,

r

J,

o osobistych świadczeniach wojennych.