Ustawa z dnia 13 lutego 1929 r. w przedmiocie zmiany rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 12 marca 1928 r. w sprawie zmiany ustawy z dnia 26 marca 1926 r. w przedmiocie wstrzymania eksmisji dzierżawców gruntów, zajętych pod budynki i położonych w obrębie miast, miasteczek, wsi i osad na obszarze sądów apelacyjnych w Warszawie, Lublinie i Wilnie.

Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 12 marca 1928 r. w sprawie zmiany

ustawy z dnia 26 marca 1926 r. w przedmiocie wstrzymania eksmisji dzierżawców gruntów,

zajętych pod budynki i położonych w obrębie miast, miasteczek, wsi i osad na obszarze

sądów apelacyjnych w Warszawie, Lublinie i Wilnie (Dz. U. R. P. Nr 31, poz. 293) ulega

zmianom następującym

1)

w p. 1 art. 1 wyrazy: „do dnia 1 kwietnia 1929 r.” zastępuje się przez wyrazy: „do dnia 1 kwietnia 1930 r.”;

2)

p. 2 art. 1 otrzymuje następujące brzmienie: „w ust. 1 art. 3 ustawy z dnia 26 marca

1926 r. (Dz. U. R. P. Nr 29, poz. 181) wyrazy: „będzie płatna do dnia 31 stycznia 1927 r. za czas do 1 kwietnia 1927 r. i do dnia

31 stycznia 1928 r. za rok następny do dnia 1 kwietnia 1928 r.” zastępuje się wyrazami: „będzie płatna do dnia 31 stycznia 1930 r. za czas do 1 kwietnia 1930 r.”.

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Sprawiedliwości.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 1929 r.