Rozporządzenie Ministra Komunikacji z dnia 26 listopada 1928 r. wydane w porozumieniu z Ministrami: Spraw Wojskowych, Spraw Wewnętrznych oraz Przemysłu i Handlu o przepisach bezpieczeństwa ruchu statków powietrznych.

§ 30. Przekroczenie przepisów niniejszego roz;po-

wifittu~

r2 ą clzenia podlega katom określonym wart. 72 rozpo-

§ 27. Kierunek wiatru na lotniskach powinie!1 być

~%hac~óny w rtastępujący sposób

a) zapomocą rękawa lotniczego, lub strzały oświe­

tlonej VI nocy, umieszczonych na słupach lub

na hangarach w miejscu wyraźnie widzialnem.

ze wszystkich stron lotniska; wysokość takiego urządzenia nie powinna być mniejszą od 6 m.

Wymiary rękawa :vinny być następujące: dłu­

gość 2 m. promień 0,20 m., materja w pasy białe i czerwone naprzerrtian, szerokości 0,50 m.;

b) zapomocą Wyłożonej na ziemi litery T (wymiary podane ha rysunku poniżej) koloru białego, na śniegu czarnego.

Trzon litery T winien być zwrócony w kierunku pod wiatr i wskazuje kierunek lądowania; na

lotnisku mbze być wyłożone tylko jedno l;

c) na lotniskach nie posiadających urządzeń, wspomnianych w punktach a) i b), zapomocą dymu,

unoszącego się nad rozpalone m w tym celu

ogniskiem;

d) jeżeli wiatru niema, litera T (i sttz;ała, o ile znajduje się na danem lotnisku) powinna wskazywać wyznaczóny kierunek lądowania.

~

§ 29. Zawiadow(;;y portów i organa służby bezpiepublicznego są Gbowiątani skla lać Ministerstwu Komunikacji drogą służbową raporty o wykroczeniach przeciw przepisom niniejsf;€go rozporządzenia.

czeństwa

się na linji startu, oznacza, że samolot moie Startować.

IV.

17

rzą, ! Zenia PreZydenta Rzeczypospolitej Z dnia 14 marca

1928 r. 0 prawie lotniczem (D z. U, R. P. Nr. 31, poz.294).

~ 31. Rozpo~ządzenie ttiniejsze wchodzi W .życie

z dfl1em ogłOS Zenia .

Minister Komunikacji: Kiihn

Minister Spraw Wojskowych: J. Piłsudski

Minister Spraw Wewnętrznych: Sławoj Składkowski

Minister Przemysłu i Handlu: E. Kwiatkowski

10.

Rozporządzenie . Ministra Komunikacji

z dnia 26 listopada 1928 r.

wydane w porozumieniu z Ministrami : Spraw

Wojskowych, S praw Wewnętrznych oraz Przemysłu i Handlu o przepisach bczpieczel'istwa ruchu statków powietrznych.

Na podstawie art. 8 us tęp a) i art. 36 rozporządze­

nia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 14 marca 1928 r.

o prawie lotnicf;em (Dz. U. R. P. Nr. 31, poz. 294) zarządĄa się co następuje

.

Rozdział

~

1 m.

l.

Prz;episy ogólne.

§ l. Przepisy niniejszego rozporządzenia mają zastosg'Wani~ do

.,

...,....

statków powietrznych, wpisanych do pol"

skiego rejestru państwowego, oraz do obcych statków

poWiettZrtych, korzystających z prawa przylotu do Polski i ptz;dotu przez Po lskę na mocy umów międz;ynaro­

dowych lub pozwolenia Ministra Komunikacji b<!di

Ministra Spraw Wojskowych, wydanego w porozumieniu i Ministrem Spraw Zagranicznych.

§ 2. Jakć "ruch statków powietrznych", według

niniejszego ro~pol'z;ąd~enia uważa się ich start, lądowa­

nie, kołowanie (rulowanie) oraz lot ponad lotniskami.

lądem i wodą.

KIERUNEK

WIATRU

...

~ .~--_

7,S m.

)

Prtepisy końćowe.

§ 28. Sygnały świ@tlnEi ~.e statków powiefUfiych

oraz Z ziemi mogą być wykonywane i nadawane jedy·

nie przez osoby, upoważnione do tego, mianowicie

na ~tatkach powietrznych przez dowódcę statku lub

członka załogi, przez niego upoważnionego, na lotniskach zaś użytku publicznego, przez zawiadowców

portów/ a we wszystkich innych wypadkach prZe~ or-.

gana służby bezpieczeństwa publictnegQ.

§ 3. Przed rozpoczęciem ruchu przez statek powietrzny,zawIadowca portu lotniczego powinien upewhić się, czy balast, ładuttek, bagaż pasażerów i inne

ptzedmioty ruchome, znajdujące się na statku, są . należycie umocowane i czy nie zagraża niebezpieczellstwo

ićh wypadnięcia lub takie przesunięcie, któreby tamo·

wały sWobodę ruchów załogi statku W czasie lotu albo

było uciążliwem dla podróżnych.

§ 4. Podróżni na statkach powietrznych powmm

podczas lotu

a) przypasać się do siedzenia,

b ) stosować się do wskazówek poleceń dowódcy

statku.

'-

I

tS

Dziennik Ustaw. Poz. 10.

Nr. 1.

§ 5. Podróżnym nie wolno podczas lotu

a) otwierać drzwi kabiny statku;

b) w yrzucać przedmiotów przez okna;

c) przekładać rzeczy i ładunków, rozmieszczonych

przez obsługę statku;

d) palić wyrobów tytoniowych z wyjątkiem wypadków, gdy palenie jest wyraźnie dozwolone.

§ 13. Każdy samolot, kołujący (ruluj ący) tak w granicach strefy startów, jak i lądowań, powinien to czynić w kierunku, wyznaczonym do l ądowania.

Lotniska, na których dopuszczalne będą odstęp­

stwa od powyższej zasady, przy zachowaniu jednak pewnych ograniczeń, mających na celu zapewnienie bezpieczeństwa, będą podawane do wiadomości publicznej.

§ 6. Nakazy i zakazy, wyszczególnione w § 4

i § 5, powinny być uwidocznione na tabliczkach, znajduj ących się wewnątrz statków powietrznych na miejscu widocznem.

§ 14. Samoloty s tartują z linji startu kolejno, na

znak, dany przez startera białą tarczą, przyczem nie wolno samolotowi rozpocząć startu tak długo, dopóki poprzedzający go samolot nie odleci Z lotniska.

prawo pierwszeństwa do startu mają samoloty komunikacyjne. Jeżeli ma startować kilka samolotów tej

samej kategorji, prawo pierwszeństwa mają samoloty

szybsze, według kolejności zgóry ustalonej.

§ 7. Zajmowanie miejsca na statku obok pilota jest

dozwolone wyłącznie pracownikom prze ds iębiorstwa komunikacyjnego, do którego statek powietrzny należy,

urzędnikom państwowych władz lotniczych oraz osobom, upoważnionym przez te władze.

Rozdział

II.

Przepisy o koło waniu (rulowaniu), starcie i

dowaniu.

lą­

§ 8. Na lotniskach użytku publice;nego, stanowią­

cych jedną całoś ć Z lotniskami wojskowemi, obowią­

zują przepisy 'g tartowe, wydane przez wojskowe władze

lotnicze danego lotniska. Wszelkie inne lotniska podlegają przepisom, zawartym w niniejszym rozdziale.

§ 9. Na każdem lotnisku powinien być wskazany

wyraźny kierunek wiatru sposobem, przewidzianym rozporządzeniem o sygnalizacji.

§ 10. Na każdem lotnisku wzdłuż jego obwodu

i przy hangarach powinna być wyznaczona strefa wolna

dla kołowania (rulowania) samc>!otów. Czę ść, zarezerwowana na odloty i lądowania powinna być możliwie

najobsze:rniejsza.

Wyjątkowo lotniska mogą być podz:elone na dwie

stre~y: strefę lądowań i strefę odlotów. Stojąc twarzą

ku wiatrowi, oznacza ~ię strefę prawą jako strefę lądo­

wań, strefę zaś lewą jako strefę odlotów.

Przy takim

podziale lotnisk winna być umieszczona w środku lotniska pełna pięcioramienna biała gwiazda, utworzona

w kształcie prawidłowego pięcioboku wpisanego w koło

o średnicy co najmniej 15 metrów.

§ 11. Statki powietrzne, rulujące na start, i ich

zawiadowcy portu względnie osobie

przez niego w tym względzie upoważnionej i ruszają

z miejsca tylko na znak, dany priez wyżej wymienionych.

§ 12. Samoloty powmny kołować (rulować) do

startu lub ze startu Z szybkością, nie przewyższającą

umiarkowanego biegu człowieka, przyczem pilot winien

szczególnie uważać, by nie spowodow3ł zderzenia się

z innym statkiem. Kołujący (rult..ijący) samolot powinien być odprowadzony do linii startu przez mechaników startowych. Jeżeli kołuje (ruluje) kilka samolotów, kołowanie (rulowanie) to powipno odbywać się

kolejno; wszelkie wyprzedzanie lub dopędzanie jest

wzbronione. Samolot, kołujący po wylądowaniu, ma pierwszeństwo w stosunku do samolotu, kołującego na start,

i ten ostatni winien zawsze wstrzymać kołowanie (rulowartie) i czekać swej kolejności. Na znak, dany przez

startera czerwoną tarczą, wszystkie kołujące samoloty

powinny zatrzymać S1'załoga podlegają

§ 15. Każdy samolot, zamierzający startować

lub ląduj ący, powinien tego dokonać w ten sposób, aby

pozostawił po stronie lewej każdy inny samolot, który

wylądował przed nim, lub jest gotów do odlotu.

§ 16. W przypadku, przewidzianym w § 10 ustęp 2,

lądujący samolot powinien to czynić w lewej stronie

strefy lądowań, pozostawiając po swej lewej stronie każ­

dy inny samolot ; odlatujący zaś statek powinien czynić to samo w strefie odlotów.

§ 17. Każdy samolot, odlatujący z lotniska użytku

publicznego lub na niem lądujący, powinien kierować się przeciw wiatrowi, o ile nie stoją na przeszkodzie miejscowe warunki lotniska. W razie zupełnej

ciszy należy kierować się sygnałami, przewidzianemi

na ten wypadek rozporządzeniem o sygnalizacji.

§ 18. Każdy odlatujący samolot powinien wstrzymać odlot, jeżeli zachodzi niebe zpieczeństwo zderzenia

się z innym statkiem powietrznym.

§ 19. Jeśli do lotniska zbliżają się jednocześnie

dwa zamierzające l ądować samoloty; wówczas samolot,

znaj dujący się wyżej, jest obowiązany manewrować tak,

by się nie zderzył z samolotem, znajdującym się niżej,

przyczem nie powinny obydwa jednocześnie przechodzić

do szybowania celem lądowania; pierwszeństwo ma samolot, który pierwszy to uczyni; jeżeli jednak uczynią

to obydwa samoloty jednocześnie, to samolot, znajdujący się wyżej , obowiązany jest kontynuować lot.

§ 20. Przechodząc do szybowania celem wylądowa­

nia, każdy pilot statku lądującego obowiązany jest uważać,

czy lądowanie nie jest zakazane odpowiedniemi znakami, przewidzianemi w przepisach o sygnalizacji, czy

strefa lądowania jest wolna lub czy nie zachodzi jaka inna przeszkoda.

§ 21. Każdy samolot powinien natychmiast po wylądowaniu wykołować ze strefy lądowania do strefy wolnej, poczem mechanicy startowi odprowadzają go bezzwłocznie na miejsce, wyznaczone

przez zawiadowcę

portu.

§ 22. Statek powietrzny lądujący ma pierwszeń­

stwo przed inne mi statkami powietrznemi i droga jego lądowania na lotnisku musi być zawsze wolna.

§ 23. Podczas odlotu są zakazane wszelkie ewolucje o charakterze akrobatycznym, górki i ostre zwroty

Dziennik Ustaw Poz, 10.

Nr. 1.

(wiraże). Samoloty mogą startować tylko w linji prostej, przyczem nie wolno im wykonywać zwrotów (wiraży) wcześniej niż po oddaleniu się na 500 m., od najbliższego punktu obwodu lotniska, oraz po osiągnię­

ciu co najmniej wysokości 200 m. Szybowanie do lą­

dowania powinno odbywać się po linji prostej. Szybowanie w spirali dozwolone jest tylko do wysokoś ci 500 m.

Z chwilą zbliżenia się na tę odległość od ziemi szybowanie musi być dokonane w linji prostej. Wzbronione

jest lądowanie w bezpośredniem sąsiedztwie zabudowań na lotnisku lub też przed niemi.

'-

§ 24. Balonom na uwięzi, szybowcom lub sterowcom nie wolno bez specjalnego zezwolenia zawiadowcy portu lub organów służby bezpieczeństwa publicznego, unosić się w pobliżu lotniska z wyjątkiem wypadku" przewidzianego w § 25 niniejszego rozporz~dzenia.

§ 25. Podczas odlotu sterowców Z lotniska oraz

przy ich lądowaniu wszelki ruch samolotów lądujących

i startujących powinien być wstrzymany zapomocą sygnałów, przewidzianych w rozporządze niu o sygnalizacji tak długo, dopóki sterowiec nie odleci całkowicie

Z lotniska lub też nie zostanie odciągnięty po wylądo­

waniu do swojego hangaru. Okres czasu odciągania

sterowca powinien trwać najwyżej dwadzieścia minut.

Rozdział

III.

Przepisy o locie nad lotniskami i

lądem.

§ 26. Samolot odlatujący z lotniska lub mający

lądować i wskutek tego zmuszony do dokonania zwrotu (wirażu) nad lotniskiem, powinien Z wyjątkiem wypadków, wynikających Z uszkodzenia płatowca, lub silnika - wykona~ zwrot ten w kierunku na lewo. Zwroty i okrążenie w kierunku na prawo mogą być dokonywane na wysokości powyżej 1000 m.

§ 27. W obrębie lotnisk użytku publicznego zabrania się samolotom dokonywać ćwiczeń akrobatycznych w odległości mniejszej niż 4000 m. od najbliższe­

go punktu obwodu takich ~gtnisk, o ile samolot znajduje się na wysokości mniejszej niż 2.000 111.

§ 31. Statki powietrzne, posłui!ujące się w locie

silnikami, lecąc naprzeciwko siebie, powinny ullunąć

się każdy ku swej prawej stronie.

.

§ 32. Gdy statki powietrzne, posługuj ące się w locie

silnikami, lecą w kierunkach przecinających się pod ką­

tem, wówczas statek powietrzny, który widzi drugi

statek po swej prawej stronie, powinien mu ustąpić

z drogi, tamten zaś winien lecieć prosto.

§ 33. Statek powietrzny, lecący wśhd za innym,

powinien przy wymijaniu go skręcić ze swej drogi w kierunku na prawo bez opuszczania się ku dołowi.

§ 34. Jeśli statek powietrzny, napotykając drugi

statek, znajduje się w stosunku do niego w takie m poło żeniu, iż kierunek lotu pierwszego tworzy Z kierunkiem lotu drugiego statku kąt większy niż 110° t. j. że

lecąc w nocy nie mógłby do.i rzeć żadnego ze świateł

bo ~znych tego drugiego statku, wówczas powinien być

uważapy za statek, który ma wyprzedzić ten drugi statek. Zadna pó źniejsza zmiana kierunku lotów obu statków powietrznych nie będzie mogła upoważnić do traktowania pierwszego statku jako zamierzającego skrzyżować się Z drugim pod kątem, stosownie do postanowień § 32, lub zwolnić go zo bowiązku trzymania się

w obowiązującej odległości od zbliżającego się statku,

dopóki go w zupełności nie wyprzedzi.

Ponieważ statek powietrzny, wyprzedzający drugi

statek w wyżej wymienionych okolicznościach, nie zawsze

może wiedzieć Z pewnością, czy jego droga wypadnie

przed, czy za tym drugim statkiem, powinien on w razie

wątpliwości uważać się za będący w położeniu statku,

który sam wymija drugi i usunąć się Z dro~i, po której

leci ów drugi statek (p. rys.).

•• ••

I

I

~

~ .1.,1.

't'

I

"",,~oJ. I

J

§ 28. Samoloty w locie nad lotniskiem powinny

zachowywać jeden wspólny kierunek; nadl atuj ący Z drogi samolot, zanim przystąpi do lądowania, powinien poddać się temu kierunkowi i zająć właściwe miejsce w ogólnem krążeniu samolotów nad lotnis~iem.

§ 29. Samoloty i sterowce powinny zawsze ustę­

pować Z drogi balonom, będącym na uwięzi lub wolnym.

Sterowiec, pozbawiony możności dowolnego kierowania się, uważa się za balon wolny.

§ 30. Celem zapobieżenia zderzeniu dwóch statków, statek posiadający silnik, spostrzegłszy, że lecąc

dalej w dotychczasowym kierunku, przelatywałby koło

drugiego statku w odległości mniejszej niż 200 m. od

niego, obowiązany jest zgodnie z niniejszemi przepisami

tak manewrować, aby przez zmianę kierunku poziomego i pochylenia drogi znalazł się na odległości co

u.ljmniej 200 m.

§ 35. Gdy stosownie do niniejszych przeplSOW

statek powietrzny ustępuje z drogi drugiemu, ten ostatni

powinien trzymać się pierwotnego kierunku i zachować

pierwotną szybkość. Gdy jednakże wskutek jakiejkolwiek przyczyny obydwa statki znajdą się tak blisko jeden

od drugiego, iż przez manewrowanie tylko jednego statku

zderzenia nie będzie można uniknąć, wówczas statek

drugi powinien podj ąć również inicjatywę, manewrując

w sposób naj skuteczniejszy dla uniknięcia zderzenia.

§ 36. Każdy statek powietrzny, obowiązany stosownie do niniejszych przepisów, \IIItąpi~ Z drogi dru-

giemll statk()wi, powinien uniliać przecięcia mU drogi

~ px:zodu.

;

f

I

statek powietrzny,· znajdujący się

W chmtlr~e, mg!!:, oparach lub innych wartlnkach złej

widzia\ności, powinien manewrować szczególnie ostroź­

p,ie, zwracając baczną na wszystko uwagę. Każdy statek

powili trany, lecąc pod chmurami, powinien, o ile to

możliwe i nie jf'\st połączone z nieb ezpieczeństwem,

zachować taką odległość od chmur, by jednocześnie

miał j;aknajflzers~e pole widzenia i sam mógł być dobrze

§ 37.

Rozdział

IV.

Przepisy lotu p fmad wodą i ppruszania się sąmp­

lotów wodnych na wodzie.

§ 38. l{a żdy statek powietrzny, pOl'u8zający się

wodzie i:apomocą własn6go silnika, powinieQ S!Osowag się do przepisów i regulaminów morskich, zapoł-liegaiqcych zdereeniom na morzu, qarówni Ze stiukami

woclnemi; powinien on nadto posiadać znaki i sygnały

~newidziane w rozporządzeniu ,o sygnalizacji lotniczej.

Z powyższego wypika t że z wyjątkiem wypadków

pnewidZiianych w rOZPorządzeniu o. sygnalizacji sratkPw

powi6tr~nych na wodzie (morzu), nie wolno mu tlżywąć

sygnałów dźwiękQwyj:p wyszczególnionych Vi regulawinie morskim.

ąa

ł 19. Każdy stątek powietrzny, le cący ponad

wCldą, powinien trzymać się w odległości nie mniejszej

niż :WO m. od każde go płynącego statku wodnego, wysokości IPtlt statku powietrznego nie powinna być wpw-

czas mniejszą od 200 m.

.

, § 40 •. W razie skrzyżowania drogi statku powietrznego ze statkiem wodnym, jeżeli statek powietrzny leci

na wysokości większej ąiż 2pO m., przecięcie drogi statku

wodnego może nastąpi~ przed nim, j~dnak w odległoś ci

nie mniejszej niż 300 m.; gąy statek powietrzny w wyp adkach wyjątkowych, prz;~widzianych w § 49 niniejszego rozpoqądz e nia, leci na wysokoś ci mniejszej niż

200 m.! przecięcie drogi statku wodnego może tlastąpić

fY~k0 ~ nim w odległości co najmniej 200 m.

się statkom powietrznY11ł qpkowszelkich wiraży i ewolucyj akrobatycznych ponad statkami wodnemi w promieniu 1 km. koło tych

statków.

§ 41. Zabrania

nywać

f

musi

wiała

§ 42. Samoloty wodne, poruszając się na wodzie,

powinny stosować się do następuj ącyc h postanowie ń

. a) Win By one ustępować z drogi statkom wodnym.

Jeżt:li samolot wodny Z jakiegokolwiek powodu

został unieruchpmiony znajdując się na wodzie

i nie jest w stanie manewrować, powipien w rą­

zie niebezpieczeństwa zderzeni;l ze statkiem

wodnym, ~awać sygnały dźwiękowe, przewidziane w rOlporządleniu o sygnalizacji lotniczej na

wypada~ znajdowania się w niebezpieczeństwie.

b) Statki wodne mogą !Jyć wymijane przez samoloty wodne tylko Z prawej strony, przyczem

'Ipległość pie może być mniejszą niż 50 m.,

l2Iypkośę aaś por,us~~ silJ sąmo1otu wodnego

być tak umiarkowana, by nie przędstą­

żadnego niebezpieczeństwa dla statku

wodnego.

Mijanie Z lewej strony mote nastąpić wtedy

tylko, gdy wyniosłość brzegu prawego lub inne

poważne przyczyny stoją na przeszkodzie wymi-

Każdy

wip~iapy·

r

Nr. t.

Dziennik Ustaw, Pez. 10.

20

nięcia prawidłowego .

c) J eżeli droga statku wodnego krzyżuje się z qroga

samolotu wodnego pod kątem prostym lub

w pr zy bli że niu pros tym, samolot powinillll praą­

ciąć drogę za statkierp wodnym.

§ 43. Samolot wodny może startować i lądować

tylko wówczas, gdy przes trzeń do startu lub lądowania

potrzebna jest zupełnie wolna od statków wodnych,

tak dł ugo, ;) ' Jy samolot wodny zd: :ył oderwać się i wznieść

bez jakichkolwie~ przeszkód. W żadnym wypaąku start

i lądowanie samolotu wodnego nie mogą odbywać się

w tym samym kierunku w którym porusza się statek

wodny.

W czasie startu lub lądowania sarno!otu wodnego

statkom wodnym nie wolno przecinać drogi lub posltwać się w ki6runku, w którym porusza się samolgt

wodny.

§ 44. W nocy start i lądowanie samolotów wpą­

nych mogą być wykonywane tylko w portach wodnych,

oznaczonych odpowiedniemi sygnałami .

ściśle

.;

•

§ 45. W czasie mgły nad wodą, nie pozwalającej

widzieć dąlej niż 200 m., wszdkie lądowania i starty są

zakazane, z

wyjątkiem

konieczności

spowodowanych

siłą wyższą.

§ 16. Porty lotnicze wodne powinny

być pzną­

czop ę

specjal nemi plywa~ami. Wejście statków woqnYl=Q do tąkich portów b~z specjalnego z~zwolenia ję:~t

~akaf:ane.

Rozd zia ł

V.

Przepisy lotu wzdłuż urz ędowo wyznaczonycp.

szlaków powietrznych oraz ponad oznaGzonemi

odcinkami granic.

§ 47. W celu zmniejszenia niebezpieczeń~twa ~de­

rzenia się podczas lotu na urzę dowo wyznaczonych szlakach powietrznych stat~i powietrzne obowiąząne są

ściśle przestrzegać następujących przepisów

a) Statek powietrzny, l ecący wzdłuż urzędowo wyznaczonego szlaku i jego punktów orjentacyjnych

t. j. ponąd rzekami, kanałami, wybrzeżami, kf'llejami żda znemi, drogam i i t. p., powinien trzymać się w odległCl>ści 00 najmniej 300 m. w kierunku na prawo od tego szlaku i jego punkt6w

orjentacyjnych.

b) Statek powietrzny, zmuszony z jakiegokolwiek

powodu orjentować się według kompasu i wskut ek \.ego lecieć w2;dłuż iąealnej prostej, łączącej

d wie miejscowośfli, powinien to czynić, traymając się w odle głoś ci nie mniejszej niż 500 m.

w kierunku na prawo od tej prostej.

c) Statek powietrzny, przelatltjący wyżej wYmienione szlaki, powinien wykonać to jaknajsaybci ej pod kątem prostyt:p i możliwie ną najwi~k­

szej wysokości.

,.

I

Dztebhilł UsUw. ,Póź. tO j

Nt'. t.

I

'

11 I 12.

1925 r., 10 września 1923 t., 28 grudnia 1923, r.,

6 czerwca 1923 r., 22 września 1926 r., 3 lipca 1924 r.,

7 czerwca 1923 r., 4 maja 1928 r. oraz 16 września

1924 r., że ratyfikacja międzynarodowej konwencji o odpoczynku tygodniowym' '!ł zakładach przemysłowych,

przyjętej jako projekt dnia 11 listopada 1921 rok~

W Ge~ewi.: ,na Og~l~ei Konferencji Mi~~zynarodo~ej,

OrgąmzacJl Pracy LIgl Narodow (1::)2;. U. R. P. z r • .1925

Nr. 54, poz. 384),

,.

dokonaua przez

zarejesttowa~a zóstala

w dniu

Chili • • • • • • • •• 15 września 1925 r.

nicz~y.

Cz;echosłowację. • •

31 sierpnia 1923 r.

Każdy statek powietrzny obowiązany jest, prze1a'Estonję • • '. • • • • • 29 listopada 1923 r~

t1:1;ąc odcinek graniczny, czynić to vi wysokości nie więk­

Finlandję ' • • • • •

19 czerwca 1923 .r .

szej tiii 500 m., aby umożliwić w ten sposób organom

Francję • • • • • • ••

3 września 1926 r.

kóhtroli granicznej odczytanie znaków przynależności '

Hiszpanję • ••• • '... 20 czerwca 1924 r • .

państwowej, rejestracji oraz , typu statku.

Indje • • • • • • • ... 11 maja 1923 r.

16 kwietnia 1928 r.

W. Ks. Luksemburskie

Rozdział VI.

Włochy • • • • • • ••

8 września 1924 r.

Przepisy końcowe.

Minister Spraw Zagranicznych! August Zaleski

§ 48. Każdy stat~~ powietrzny powinien wykonylot ściśle według urzędowo wyznaczonego szlaku

powietrznego, podanego do publicznej wiadomości w gazecie urzędowej (Monitor Polski) i ,w Dzienniku Urzę­

dowym Ministerst la Komunikacji.

W razie braku ZnaKÓW przyziemnych wzdłuż urzę­

dowo, wyznaczonego szlaku powietrznego należy orjentować się w locie według riazw miejscowości.

Szerokośc bram wlotowych granicznych danego

sżtaku powietrznego wyznacza się na 2 km. t. j. 1 km.

w prawo i l km •. w lewo od przelatywanego punktu

granicztiego, która to przestrzeń stanowi odcinek gra~

wać

§ 49. Niestosowanie niniejszych przeplsow jest

dozwolone jedynie tylko Vi takich wypadkach, gdyby

wykonanie tych przepisów groziło bezpośredniem nie-

12.

bezpieczeństwem.

bświadczeni~ rządówe

§ 50. Zawiadowcy portów i organa służby bezpublicznego są obowiązani SKładać Ministerstwu Komunikacji drogą służbową raporty o wykroczeniach przeciw przepisom niniej~zego rozporzą­

cl2;eriia.

z ania '7 grudnia 1928 roku

pieczeństwa

§ 51. Przekroczenie przepisów niniejszego reZpor~ądzenia podlega karom określonym wart. 72 rozporz,ądzeniaPrezydenta Rzeczypospolitej z dni;l 14 marca

1928 r. o prawie lotniczem (Dz. U. R. P. Nr. 31, poz.

294).

§ 52. Rozporządzenie nirtiejsze wchodzi W życie

2; dniem ogłosźehia.

Minister Kotnunikacji: Kiihn

Mihiśter ·Spraw Wojskowych

I

J. Piłsudski ,

Minister Spraw Wewnętr::\nych: Sławoj Składkowski

. ,

Minister Przemysłu i Handlu: E. Kwiatkowski

11.

Oświadczenie rządowe

z; dnia 7 grudnia 1928 roku

w sprawie ratyfikacji przez R%ądy Chili, Czechosłowacji, Estonji, Fin1andji, Francji,

His%panji,

Indyj, W. Ks. Luksemburskiego i Włoch międzyna­

rodowej konwencji o odpoczynku tygodniowym

w zakładach przemysłowych, przyjętej jako projekt dnia 17 listopada 1921 r. w Genewie na

Ogólnej Konferencji Międ%ynarodowej Organizacji Pracy Ligi Narodów.

Podaje się niniejszem do wiadomości, zgodnie z ko~

munikatami Sekretarjatu Ligi Narodów z 6 wueśnia

w sprawie ratyfikacji przez Rządy Belgji, Czechosłowacji; Finlandji, Holandji, Indyj, wieikiej :tłry­

tanji, Wielkiego Księstwa Luksemburskiega i Zwią%­

ku Połi1diliowo-AfrYka6.sIHego konwencji o traktowaniii pracowników obcych narówni % krajowymi w zakresie odszkodowariia za riies%c%ęśliwe

wypadki przy pracy, przyjętej jako projekt na VII

Sesji Ogólnej Konferencji Międiyńaródówej Organizacji Pracy ligi Narodów dnia 5 czerwca 1925

roku w Geńewie.

Pbdaje się hiniejs2;em do wi~doll.1ośei, zgodrii~ !; komunikatami Sekretariatu Ligi Narodów Z dni: 28 , paź­

dziernika 1927 r.; 19 luteg0 1927 r-} B października

~927 n, 27 wrześriia 1927 r., 28 grudnia 1927 f., 4 1maja

1928 r., 20 października 1926 r. i Z 28 wrześ~ia

1926 T.J że ratyfikacja kbnweneji o ttalHowanitl pi'a~ó..;

wników obcych narówni Z krajowymi w zakresie odszkodowania za nieszczęśliwe wypadki przy pracy, przyjętej

jako projekt na VII Sesji Ogólnej Konferencji Między­

narodowej Organizacji Pracy Ligi Narodów w Genewie dnia 5 czerwca 1925 roku (Dz. U. R. P. z 1928 r.

Nr. 63, poz. 576),

zarejestrowana została

w dniu

Belgję. • • • • • • • • 28\ maja 1927 r.

Czechosłowację. • • • •

8 lutego 1927 r.

Finlandję • • • • •••

13 października -1927 r.

Holandję

• • • • • • • 27 września 1927 r.

Indj~ Brytyjskie

• • • • 28 grudnia 1927 r.

W. Ks. Luksemburskie •

4 maja 1928 r .•

W. Brytanję . • • . • • 20 października 1926 r.

dokonana przez: ,

Związek Południowo-Afry-

kański

..... .

8 września 1926 r.

Minister Spraw Zagranicznych: August Zaleski

Nt. t.

Dziennik Ustaw POz. I} i 10.

\

pr~erwać kółowafiie;

znak dany białą tarCZą ot;nllcza,

że mogą one w dalSzym ciągu kołować.

Znak białą tarC2;ą, dany samolotowi, znajdującemu

Sygtlalizaćja

kierunków