Rozporządzenie Ministra Rolnictwa z dnia 9 stycznia 1928 r. wydane w porozumieniu z Ministrami: Spraw Wewnętrznych, Skarbu i Komunikacji w sprawie wykonania rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 sierpnia 1927 r. o zwalczaniu zaraźliwych chorób zwierzęcych.

Załącznik Nr. 4. Postępowanie rozpoznawcze

przy nosaciźnie.

.

Załącznik Nr, 5. Dobrowolne tłumienie gru..

:tlicy.

.

. '

Załącznik Nr. 6. Nieszkod1iwe usuwanie ZWł9k

zwierzęcych i ich części.

\ '

Załącznik Nr. 7. \VI wry czynnoscI.

Rozporządzenie niniejsze wchodzi 'w życie

równocześnie z rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej z' dnia 22 sierpnia 1927 r. o .:.liwalczaniu za~

zaraźliwych chorób zwierzęcych (Dz. U. R. P. Nr. 771

poz. 673).

.

Minister Rolnictwa: K. Niezabytowski

Minis.Łer Spraw Wewnętrznych: Sławoj Skladkof.!-Jski ,

Minister Skarbu: G. CZllchowicz

Minister Komunikacji: Romocki

f

§ 394,

Powiatowy lekarz weterynaryjny wi ..

nien sprawdzić należyte wykonanie oczyszczenia

iodkatenia, o ile zagrody zapowietrzone, środki

prtewozowe, narzędzia i przedmioty należą do han-

"' .>.' / .

r

§ 4. Protok6ł dochodzenia i badania, a w razie

dokonania sekcji również ' protokół sekcji (załącznik

A.. Stwierdzanie zaraźliwych chorób zwierzęcych. Nr. 1 i załącznik Nr. 7 - wzó~ Nr. 2) oraz treść wy. '. ł 1. Powiatowy lekarz weterynaryjny, wydele- danych zarządzeń powiatowy , lekarz weterynaryjny

gowany w myśl art. 23 rozporządzenia Prezydenta winien przedstawić natychmiast staroście z wnioskiem

ij.zeczypospolitej z dnia 22 sierpnia 1927 r. o zwal- co do dalszego postępowania w zależności od rodzaju

~zaDiu · zaratłłwyoh chorób zwierzęcych (Dz. U. R. P. . choroby i rQzmlarów qiebezpieczeństwa, zgodnie z obo·Nr. 77, poz. 673), winień przeprowadzić dochodzenie, wiązującemi . przepisami i z uwzględnieniem potrzeb

życia gospodarczego. .

.

.

.

tqll).jące na . celu ustalenie rodzaju choroby, wykrycie

' łej' tr6dła, określenie czasu trwania choroby oraz

Załącznik Nr. t do rozp. Mln. Roln.

• dnia 9 stycznia 1928 r. (po:/:. 167).

PRZEPROWADZANIE SEKCJI.

I,

Wstęp,

§ 1.

Sckcja twicrzęcia padłego lubzabitegó toa ną

celu ustalenie 'istoty choroby.

'

,

",;'

.

f,

.")-li J

t

V.~r"

,

§ 2.

- Sekcję wykonywa się ' - ile możności tychmiast po zabiciu 'lub padnię<;:iu zwierzęcia.

na-

§ 3.

, ." ' PQwiatowy ' lekarżweterYl1aryjny :J wipien być

7;aOP.atrzony , w potrzehńe narzędzia sekcyjne, a mia~~wicie: dwoje nożyczek, 2 pincety, kilka noży, l no,#yi::e do jelit,' 2 zagłębniki, l piłkę, l dłuto i młotek,

l.tnia'rę wstążkową, mensurkę z podziałkct ' oraz nac~,yriia i przyrządy ' do wy~yłaniapr6bek do badań

, l. •

.,

"

stan odżywienia, znamiona śmierci ' (stęż~nie, ' ~taą.

rozkładu). '

,,"

' , ., :. '

Następnie należy zbadać ' głowę z naturalne mi

otworami,zębanii, językiem, określając przytem jakość wypływu i nosa lub z jamy gębowej, oraz szyję, piersi, brzuch, grzbiet, ogon, odbyt, zewnętrzne '

narządy płciowe, gruczoły mleczne i kończyny.

Uwidoczniające sięprżytem zmiany chorobowe

(ropnie, owrzodzenia, rany, blizny, obrzmienia) ~a;l~;­

ży opisać z podaniem rozmiarów, ' kształtu, S,POlStośei i właściwości. '

Ó-,

,

B.

§ 4.

, , Powiatowy lekarz weterynaryjny wimen przep!,",owa,d:.-;ić sekcję

miejscu odosobnionem iodpow,ie,drii~m do tego celu.' Sekcja winna być dokonywaQLl' móiliwie przy świetle 'clziennem.

" "', 'W razie potrzeby gm,ina powin~adostarczyĆ

' sił, pomocniczych do przeprowadzenia sekcji.

w

"~I

"

I ...~

t,'.

I,

§ 5.

, " i " P9wiatowy lekarz weterynaryjny winien zazna-

jOIJlie się na miejscu z wszelkiemi okolicznościami,

. które m,crją znaczenie dla ustalenia istoty choroby. i dla

przyznania lub odmowy odszkodowania - względ­

nie zapomogi. Wynik tych dochodzeń należy , streścić

w ,p,r otQkóle sekcji (załącznik Nr. 7 - wzór Nr. ~ 2)

Juh-też w o$obnym protoKóle!.

'

[,

.

~'.'; ~

' § ' 6. '

W wypadkach, gdy ma być ia'stosowane postę, pęwanie rozpoznawcze, powiatowy lekfrz weterynaryjny winien jednocześnie z sekcją przy przestrzeganiu przepisów zllłącznika Nr. 3 pobrać i przesłać

próby do właściwej weterynaryjnej pracowni rc>z~'Znawczej.

\

,

II. Przebieg sekcji.

.

.• t.

§ 7.

.

'!-" , ,

l, ~

,',

,

, dla:'poszczególnych chorób w §§, 19 -

~

nyprży

i,

I ~

•

a)

32 niniejszego

badaniu mięsa, o ile przy rakiem postępo­

,wani~ ni'ożliwe jest ustalenie istoty choroby. ,

~>

§ 8.

' ,:, ' Po ukońc~ertiu sekcji zwłoki i ich części nale-

'fj'ustinąć w sposób przepisany iN załączniku Nr. 6,

a Inle'jsce, gdzie dokonano sekcji, oczyścić, a w razie

.

potrzeby również odkazić według przepisów załącznąta" Nr. ~. j "

" ,

'

l,

I

/,

A.

BADANIE ZEWNĘTRZNE. \

§ 9.

...:' .

: .,; , Najpierw n~leży stwierdzić rO,9,zaj, płe~" maść,

twi.e k, żIiaki szczególąe, wyso~oś~, Qudo'wę ciała,

,

I"f'"

I

~.

'1

•

uj .~

"

'.<'.~~

lW~.·'

•

~

'.

I':;:' I,:,~. ".~·~. . Ś.·/. 1.:·~. .

l-

.•

~

należy

uwzględnić

położenie

narządów

w jamach i barwę ich oraZ właściwości zewnętrzIl~'

Otwarcie jamy brzusznej.

§ H. ;

, " : Zwierzęta, poddane ubojowi na zarządzenie wła­

.....

#

I

Zwierzę , kładzie się brzuchem do góry (~a

wznak). Ze zwierząt padły~h lub zabitych z powodu

chorób, przy których zdejmowanie skór qie jest

zakazane, skórę zdejmuje się w sposób zwykły.

W innych wypadkach robi się długie cięcie od przed,":'

niego kąta sanek szczęki dolnej aż do napletka ' lub

wyniienia, skąd przedłuża się cięcie po prawej ipo

lewej stronie aż do wcięcia kości siedzeniowej. Uwa~

~ać należy, aby cięCie nie sięgało głębiej ' p.~t

do podskórza. Od tych cięć głównych z,dę,'

muje się skórę tylko tak daleko, aby bez trudności

można było otworzyć jamy ciała i oddzielić przednie

i tylne kończyny od tułowia.

',

Najpierw otwiera się jamę brzuszną, następ!li~,

jamę piersiową i wreszCie jamy głowy (czaszKę) ..

Otwarcie ' kręgosłupa uskutecznia się tylko w ia~ie

podejrzenia o zmiany w ' kręgosłupie; ,

.' ,

Jeżeli zachodzi podejrzenie o pewną chorobę,

zaczyna się sekcję , od tej jamy, w której przypuszczalnie znajdują się najbardziej typowe zmiany. .

Zawarto,ść jam niespotykana w zwykłych wa:'

runkach (gazy, obce ciała, skrzepy, płyny i t. ' p,),

a w jamie brzusznej takż, e zawartość żołądka i ki~ '

szek, winny być w każdym wypadku zbadane, przy~

czem należy określić ilość według miary lub ' wagf~

załącznika.

(tz'y," mo'gą być po uboju zbadane w sposób, przepisa-

BADANIE WEWNĘTRZNE.

§ 10.

Następnie

, Zasadniczo sekcję należy prz'eprowadzić ściśle

IW, sposób niżej podany. Dopuszczalne jest uproszczenie postępowania, jednakże w ramach ustalonych

"

I

'"

~'o~p()znawczych.

,

Nr. 19,

Dziennik Ustaw. Poz .• 67.

29,8

'I

Napletek prącia i wymię należy oddzielić przez

przecięcie właściwych wiązadeł, następnie jamę

brzuszną otworzyć ' przez cięcie podłużne i poprzed:~

ne. Cięcie podłużne sięga od chrząstki mieczykowej

aż do kości łonowej, cięcia poprzeczne przebiegli~

winny wzdłuż tylnych obwo~ów ostatnich żeber;

Przy.przecina~iu należy unikać jakiegokolwiek, s~al,e,~

czema narządow wewnętrznych.

'

,

Po otwarciu jamy należy przedewszystkie~

ustalić, cźy niema wysięków, następnie zwrócić uwa:gę na położenie, barwę i wygląd odsłoniętych narzą:'

.:!.ów oraz stan przepony.

'

,"

Jeżeli można przypuszczaG, że główne zmiallY

znajdują się w jamie brzusznej, należy sżczegółowo

zbadać narządy jamy ' brzusznej, w przeciwnym zaś

razie po' otwarciu jamy b'rzusznej przystąpić do

ótwarcia i szczegółowego zbadania jamy piersiowe;"

,

j

,'.

.

• J ' ..

~,.

T~;.~."j .J,~,

,~

;'.Wr,~:~'i

.

hytnicę po lewej stronie ~w'łok. Następnie po zbadaniu krezki z , jej naczyniami i gruczołami chłonnemi

.:r::: ' ,

bada ~ię jelito czcze i biodrowe. Jelito ,c zcze prze-,

wiązuję się w dwóch mi.ejscach na bliskiej odległoŚcI

,h) Otwarcie I badanie' jamy pie~siowej.

prży jego wyjściu z dwunastnicy i przeCina pomiędzy

J J,

' , '

§ 12.

obydwiema, pętlami. Następn,ię odd~iela si~L jelito

czcze

i biodrowe od krezki wzdłuż 'jej przyrostu.

';" :" .,' 'P~' iz.h~da~iu i usunięciu mlęsm klatk'i piersioa

jelito

biodrowe ' w miejscu p~zed jego wejściem dq

~~! ~ ~rzecI.na Się , żebra nożem lub piłką. Następnie

ślepej

kiszki.,

'Wyjęt~ jelito cZ,c ze rozcina ~lę wzdłąf

przęCJna Się przeponę tuż ' przy chrząstce rzekomych

przyrostu krezki. następ~ie bada się prostnicę j , 'jej

, ż~ber i przy chrząstce wyrostka rnieczykowego.

wreszcie podnosi się mostek z chrząstkanti żeber krezkę z gruczołami i , naczyniami chłonnemi.' Pr9~t.;.

odsłaniającprzytem ' śródsierdzie i worek osierdzio~ nicę odcina się od odbytnicy ' i oddziela ją w'żdb:it

wy. których nacięcia narazie należy unikać. Po zba- przyrostu do krezki. ' Prostnicę przewiązuje '" się

daniu niespotykanej w zwykłych warunkach zawar- ~l wyjścia jej z okrężnicy i odcina za 'pętlą.

tości jamy piersiowej.śróclsierdzia. gruczołów chłon­ Prostnicę rozcina się również w miejscu przyny;ch •. ~aC?;~ń k~wio~ośnyc~. znajdujących s~ę poza czepukrezkE : Następnie rozcina ' ' się "zapom,ool

w;?rkiem ,oslerdzlOwym. otwiera Się worek oSH~rdzio­ cą nożyc okrężnicę obok i wzdłuż przebiegu "na'"

'wy 'i bada się go W ten sam sposób. Następnie bada czyfi. krwionośnych. a kiszkę ślepą wzdłuż' ,iCd'negtJ

pasa wiązadłowego. Już podczas rozcinania.: :" należll

sł~pciłożenie. wymiar. kształt. barwę. spoistość se<rzwra~ać

uw.agę na zawartość poszczególnych odciJlol

ca, (stężenie pośmiertne). stan skrzepnięcia krwi

ków

Jelitowych.

Następnie bada się jelita po icn 'oczY';"

tf ,'knac,ry-niach wieńcowych i prze?sion~ach tudzież

'!f,,' .0000orach sercowych. Serce ,o twiera Się przed wy- szczeniu. zwłaszcza ich błonę śluzową.

Po zbadaniu krezki i okrężnicy. jak równie1J

~ę~t.em go z klatki piersiowej. Najprzód otwiera się

ślep,

e

j

kiszki z ich gruczołami i naczyniami ' chłonne~

pt~wą , k'Oni~rę. potem prawy przedsionek. następnie

l~~ . pr.zedslOn~k. a wreszcie lewą k.omorę; starając ~i i po oddzieleniu trzustki od okr,ężnicy wyjmuje

SIę połączone z sobą obie części grubego jelita Z'I8o..

SIę me naruszyc przytem otworów i zastawek serca.

my

brzusznej. zwracając szczegómą uwagę na ' giu' ~ : ' Nastę~ni~ wyjmuj.e się 1?łuca. przyczem nie naczołki chłonne. Potem wyjmuje się śledzionę 'i sieć.

tezy przecmac zrostow między błoną żebrową.

~ ;.płucną •. le~z wyjąć)e w całośCi. Po wyjęciu płuc Co do śledziony należy za:pomocą miary, wstą,żk<r­

wej ustalić jej długość. szerokość i grubość. ' NastęP~

~~acz~ Się l~h 'Yyml~r. kształt. barwę i spoistość,

nie . p~zecina s~ę. ś!edzi?nę w kierunku podłużnYA1'

~Wta:caJąc szczegolną uwagę (przez omacywanie) na

~wardn~enia. gu~y ~ g;uzełki. wreszcie wykonywa Z~le.mone CZ~SCI ' s1edzlOny należy zosobna pr;zeci'

. ,"

S1ę; ~ługle, gładkie CięCia przęz płuca celem stwier- nac 1 dokładmębadać.

Zołąde,

k

i

dwunastnicę

oJwieras.ię

w

,

ich,

nat.ti1-4

, dz,~ma wew~ętrznych właściwości płuc : .

raI

nem

położen,iu

i

po

uprzedniem

zbadaniu

ich

z.e':"

, '" TchaWicę. oskrzela i większe nac'z ynia krwio~

wnętrznej właściwości. ' a mianowiCie: , śCiankę :~

nośne rozcina się nożycami celem zbadania.

c, '

W wypadkach. w któryćh nie zachodzi koniecz- łądka. przecina się wzdłuż wielkiej krzy;Wizny. adwu~

~a ?~t~ze~a ; ~ok.ładn!ejsz~go zbadania wszystkich nastmcę - wzdłuż 'dolnej jej ścianki. Jednocz.eśnie

z dokonywanem cięciem ustala się właściwoś~i jej

~.zęscIJ~my pler.sloweJ. można poprzestać na szcze(pł~wem b~dam~ tylko ~o~zczególnych narządów zawartości. Następnie uS,tala się. czy przewód żół­

ciowy nie jest zatkany, i wreszcie przecina przewód

, PC? tch oddZielenIU od całoscl.

'~.

ile pożą~ane jest uproszczone postępowanie: żółciowy aż do wnęki wątroby. przyczem bada się

mmna poszczegolne narządy badać bez oddzielenia równocześnie żyłę wrotną. W końcu wyjmuje s.ię żo­

łądek i dwunastnicę z jamy brzuszriej. "

' , '

od całości w ich naturalnem połączeniu.

Trzustkę bada się po zbadaniu żołądka i dw~..

nasŁnicy. .Zrrii~n~ ~rzustki , Za?Waża się' ,zwykle , jp~

c) Badanie jamy brzuszne;.

przy oddzIelamu Jej od okrężmcy.

'

§ 13, '

Wątrobę bada się najpierw co do jej zewnętrz­

, l, ,

,~: \ , ' Przy bad.aniu j~y brzusznej i narządów w niej ' nych właściwości, następnie robi się przez każdy

płat duże podłużne cięcie i określa przytenizawarzaw~rt~c~ ' p.oz"a.~an.e Jest zll;ch~wanie następującej

~?leJnosc.l: siec . ..Jehto czcze I blOdrowe. jelito kręte tość krwi i wewnętrzne właściwości jej miążs,zu"~, , '

.

Nerki i przynercza wyjmuje się zapomocą dęl , ~!?be. slepa ~lsz~a. o.krężńica. prostnica z gruczocia

przeprowadzonego

tuż obok zewnętrznego brzeła~nt ~hł~nne.ml, sledzlOna. dwunastnica, żołądek,

przewod ZÓłClOWY. " wątroba. trzustka. nerki. przed- gu nerki. przecinając przy tern przewody moczowe.

nercza. p~zewody moczowe. pęcherz moczowy. na- Po usunięciu , opony nerki przecina się ' ją wzdłU'Ż

r,ządy płcIowe (u ~amców: pęcherzyki nasienne. ją­ vi kierunku ód brzegu zewnętrznego do miedmcz,ki

dra, przew.ód nasienny. prącie i cewka moczowa' n?rkowej.i bada po spłukaniu warstwę , korową; ri:lZ~,.

, u:.samic: jajniki. j~jowody. maci~a i p~chwa), odbyt~ mową, mIedniczkę oraz naczynia krwionośne. nerkj;

Przynercza bada się na przecięciu. Przewody moćio:"

mea, przepona, WIększe naczyma krwlOnośne.

we rozcina się wzdłuż aż do ich ujścia do 'pęcherza

.~

moczowego. , ,

'

,

'i ,

P.osłfPoUJcmie z, poszczególnemi gatunkami zwierzqt:,

Pęcherz moczowy otwiera się cięciem podłuż.

1. Zviierzęta jedno kopytowe.

nam przez dolną ścianę pęcherza i po stwierdzeniu

v'

Okrętnicę i ,odbytnicę ' wyjmuje' się z jamy j~go zawatŁ<?ści ,,":yjmti!e si~ go w łącznośCi 'z kis~ką ,

"ritisZDej"umieszc~a..ja.c okrętnicę po prawej' a ', od- odchodową l ' narzącła'mi płclowe'mi: ' U 'samk ,bad'ci 'się '

a ~następnie dopiero' do Szc?!c,gółowego I zbadania narządów jamy brzusznej.

.'

I

,

. '. ~

:,. .o

"

•. 1°

~

..

..'

iJ '

.. ": ~.'"

." :~I

• '"r

~~.. . :,1 ~".'r.~: ,~~

, '

Dziennik Ustaw. Po:,>;. 167.

Nr. 19'.

------------------------------------------------------------------------~--najpierw jajnjki, następnię pochwę, wreszcie maciDalsze postępowanie jest podobne jak u zwie'"

cę. Przy badaniu macicy uwzględnić nilleży jęj stan · rząt jednokopyto·wych.

rozszerzenia oraz zawartość i właściwoś<;i jej błony

sluzowej. Każdą część wymienia ja~ również jego

4. Zwierzęta !Dięsożęrne.

gruczoły chłoime należy prżeciąć w kierunku po, , Dwunastnicę podwiązuje się dwa razy za prawą

<llUżnym. U samców naleiy zwrócić uwagę na kanał

pachwinowy, sznurek nasienny, jądra i przy;ądrza. nerką i przecina się mi ędzy pętlami. Następnie wycina się tylny koniec dwunastnicy razem z jelitem

Jądrą przecina się od krzywizny większej wzdłuż

czczern,

biodrowem, kiszką ślep ą i ok rężnicą, odci:-

brzegtl kUf przyjądrzom. Odby tn,icę jak również jej

nając okrężnicę tuż prz ed ·· odbytnic ą . .Potem przecina

gruczoły chłonne przecina się w górnej ścianie.

. Po zbadaniu przepony bada się duże naczynia się jelita wzdłuż przyczepu krezki uprzednio usu:-

f

·

knyionoś ne, a mianowicie tętnicę brzuszną, przednią ciętej.

, Po , zbadaniu krezki wraz z jej gruczołami

i . tylną, tętnicę krezkową i jej rozgałęzi enia, potem

pnew6d piersiowo mleczny i gruczoły chłonl;le mie .. chłonnemi i naczyniami krwionośnemi bada się poszc'zeg61ne części przewodu pokarmowego. Potem

dniey.

.

.

dopiero oddziela się śledzionę od sieci.

:Wreszcie nale~y zbadać mięśnie i kręgosłup.

Dalsze P OEtępowanie jest podobne jak' u zwierząt jednokopytowych. '

.

·2. Przeiuwacze.

I

Po zbadaniu ·i wycięciu sieci wyjmuj~ się - złą­

d) B~dz.nie szyi.

żwacz, czepiec, księgi i trawieniec,

po uprzedniem odłączeniu żwacza od przepony. Prze§ 14,

łyk przecina się tuż za przeponą, a dwunąstnicę tut

Po zoaqąn:u wi~kszych n~czyń i ne'r w6w wyci..

za jej wyjściem z trawieńca, przecinają:c ją za pętlą,

przyczem najeży zwracać uwagę na niewłaściwe ~r'O­ ~'a się krtań łąc;mie z językiem, podniebieniem miąk ..

sty poszczególnych części żołądka między sobą lub kiom, gardłem, tchawic ą i przełykiem. Na~tępnię

i "sąsiedniemi narządami. Następnie odłącza się otwiera się i bada PO$zczęg-ólne częśd (krtiiń, tcha;.

!śledzionę od żwacza i bada wszystkie cztery oddzia- wicę, przęłyk i t. d.). Należy pr:?:ytem zwracać szczególną uwagę na mięśnie krtani, na błonę śluzowi\

ły żołądka ze strony zewnętrznej, a po otv:.arciu

krtani

i tchawicy, gruc~oły chłonne szyi, migdałki,

równiet ze ' &trony wewnętrznej. Po :l!badat}iu krezki

i jelita cienkiego przewiązuje się jelito biodrowe gruczoł tarczykowy i na ślinianki. Wręszcie nalęty

zbadać kręgi i mięśnie szyi. W razie potrzeby wyciW pobłiiu jego wejścia" do kiszki ślepej, następnie odna

się poszczególne kręgi ccleni bliższego ich zbadziela się jelito biodrowe i czcze tuŻ przy krezce,

a jelito 'c zcze po podwiązaniu dwunastnicy przeci- dania•..

na się poza pętlą. Jelito czcze i biodrowe oddziela

.. , e) Otwarci. l bad~Die czaszki.

się od krezki i rozpruwa się w miejscu przyc~epu krezki. Po zbadaniu krezki odcina się prostnicę przy wej"ściti jej w odbytnicę i oswobadza się ją aż do tego miej§ tS.

sca, gdzie ona krzyżuje się z dwunastnicą, odłączając ją

Po ściągnięciu skóry · oddzi~la się i!łowęoa

tuz przy krezce. Wreszcie oddziela się także dwupierwszego

krę~u, następnie przerzynaslę piłkę

nastnicę od krezki, pozostawiając ją narazie nie nasklepienie

czaszki,

poczem dopiero przecina się

ruszoną. Kiszkę ślepą i grubą wyjmuje się łącznie po

, przecięciu krezki tuż przy tętnicy brzusznej. Zbada- . t~w.ardą oponę. mózgo wą ;raz b~da ko.śdjamy cza;;zwszy błonę krezkową, uWlflnia się od niej skręty kI 1 opony moz:gowe. N <:stępDlC wYJmule Sll~ mozg

okr,ężnicy i przecina się . okrężnicę tuż przy przy- .i otwiera jeQo komory. Po sprawdzeniu zawarto~~i

czepie krezki. \Y/reszcie przecina się dwunastnicę i rozmiaru komór bocznych, właściwości ich ścińn

w jej naturalnem położenu i bada jak u zwierząt je- i zwojów żylnych przeprowadza się szereg gładkich

'd nokopytowych, Dalej postępuje się podobnie jak cięć przez półkule m6zgowe, ciała prążkowane'

i wzgórki wzrokowe. Pro stoPudł"m cieciem orzeci- .

przy sekcji zwierząt jednokopytowych.

na się wzgórki cz ....:ora::ze i -I7lóżclżek -oruz trzecią

i czw artą komorę mózgową, jak równiej; mostek, tu3. Świnie.

dzież rdzeń podł użny, przyczem należy określić barPo podwójnem pI:zewiązaniu awunastnicy pod wę, spoistość badanych części i zawartość lcrwi

{lrawą nerką i przecięciu j~j między pętlami wycią­

w naczyniach ki'Nicnośnych.

ga się tylny koniec dwunastnicy, znajdujący się

w · krezce, i odcina się ją łącznie z jelitem CEczem

f) Badól:ue jamy &lasa

eęby.

i biodiowem tuż przy krezce. Dalej przewiązuje się

jelito biodrowe przy jego wejściu do kiszki ślepej

§ 16.

i . odcina się je przed wiązadłem, potem przecina się

nożycami całe jelito cienkie tuż przy przyczepie

Po zbadaniu m!ę"śni i ślinianel{, policzk6w, zę'"

krez~i. Kiszkę ślepą, proątnicę , okrężnicę wyjmuje

bów, dżiąseł i podniebierJa przepiłowuje się szczękę

się razem po przecięciu krezki przy tętnicy brzugórną w kierun~u podłużnym t uż przy przegrodżie

sznej. Prostnicę odcina się naprzód tuż przy odbytni- nosowej i wycina się przegrodQ nosową. Po zbadaniu )

cy, następnie rozwija się Qstrożnie skręty okrężni cy błony śluzowej i zawartości jamy nosowej oh\Tlera I

i rozcina okrężnicę wzdłuż pr?:yczepu kret:ki., W koń­ się jamy c:zołową i górnos zczękową, badając kh za:.

cu wyjmuje. si~ sieć i śledzionę. .,

zawartość. Oezy wyjmuje się w całości z oc~odołóWA

~zonez 'sobą -

. I

•

,Nr. 1-9.

301 '

Dziennik Ustaw. Poz. 167.

g) Badanie kończyn.

e)

. ,§ 22.

, t

§ 17.

p 'o zdjęciu ' skóry bada się większe naczynia

krwionośne oraz gruazoły i naczynia chłonne. Gru~

czoły winny być w każdym wypadku nacinane i do, kładnie zbadane. W wypadkach, w których przypuszczać można, że zmiany chorobowe znajdują się

w kościach ltib kopytach, racicach i t. ~. naleiy części te puepiłować i dokładnie zbadać.,

'

h) Badanie krC(gosłupL

§ 18.

Kręgosłup otwiera się po stronie grzbietu, unikając przytem uszkod~enia opony mlecza pacięrzQ ..

wego.

UI.Postęllowanie

przy poszczególnych chorobac~

zaraźliwych.

S~czególną uwagę należy zwracaĆ · na koronę

racic, napiętki i szparę międzyracicową. Dalej~ależy

zbadać s~rzyki wymienia, śluzawicę nosa u bydła rb'"

gatego, ryj i tarczę ryjową u świń, następnie błonę

śluzową żołądka i jelit. Wreszcie należy zbadać ser·

ce, wątrobę i nerki.

'

' ,

Nakzy rozpoczynać od dokłaanę~Q zbądimą'

tych miej6C skóiy i tkanki podskórne!, w których

przY' badanill zewnętrznem zatJwaiOJlQ pooęjnanę

zw.iany'.

Następ~ie

W wypadkach, w ~tórycll chodzi tylko o potwierdzenie pewnejchQroby, można zastosować sek.

.cię Uproszczoną. Sękcję należy jednakże ' wykonać

VI całości, jeżeli domniemana choroba pr~y uprosz,czonem postępowaniu nie zostanie stwierdzona.

a) , Księgosusz.

§ 20.

Przy badaniu zewnętrznem należy zwraca~

uwagQ na wypływ z oczu, wydzieliny z jamy nosowej

i, gębowej oraz z poch'wy i odbytnicy.

,

Następńie należy dokładnie zba dać błonę ślu­

zową jamy gębowej - zwłaszcza dolnej wargi, dzią­

seł, języka, nosa, pochwy, jak również oczu, nosa,

krtani, tchawicy i prze łyku.

, P.o otwarciu jamy bnmsznej winien być dokładnie zbadany ' przewód pokarmowy - zwłaszcza

błońa śluzowa 'trawieńca, grud~ichłonne jelit

(blaszki Payer'al, odbytnicy, woreczka żółciowego,

pęcherza moczowego i pochwy.

b) Zareza płucna bydła rogatego.

§ 21.

Po otwarciu lamy piersiowej należy stwierdzi ć

. niespotykaną VI zwykiych warunkach jej zawartość,

właściwość opłucnej i stan płuc.

Po wyjęciu płuc

bada się dokładnie ich powierzchnię , mianowicie

, okrdla się barwę i spoisto ś ć poszczególnych cz ęści

, płuc, a następnie po dokładnem wymacaniu płuc

przeprowadza się wielokrotne gładkie cięcia . Na

przecięciach płuc należy dokładnie zbadać tkankę

międzyzrazikow<J" jak również zraziki oraz naczynia

i , gruczoły chtonne. Dok ładnemu badani.u pocliegaj ą

również tchawica, oskrżela, oskrzeliki i naczynia

.krwionośne płuc.

'

. ci.

. "

" .-J\ ' ,"

'

otwhm~ się jamę

brzuś:z;n~ celem

stwierdzenia niespotykanej zazwycząj j!'lj zawartQści,

jako też właściwości żołądka, kiszek, krezki, śledzio­

ny, wątroby; nerek, zewl.lętr?:llyc,h części płciowych

oraz gruczołów chłonnych. '

Dalej należy otworzyć jamę piersiową i zbadać

,

chłonne,

gardło,

krtań,

tchawicę,

płuca

i serce, przyczem należy określić ' włitściwoŚoikrwi.

Nalęty stwierdzić, czy przed badal\f.em nie

otwierano zwłok lub tet czy nie zostały one naciętę

(rozebrane), oraz stan rozkładu - zwłok.

'

W ągHk należy uznać za stwierdzony, Jeżeli.

staną ujawnione zaralo'-ki wąglika. W tym celu powiatowy lekarz weterynaryjny winien - o ile moż­

ności -przeprowadzić po dokonanej sekcji badanie, '

mikroskopowe. Nięzależnię qd tego każdy wypa,dęk

wąglika podlega badaniu rozpoznawczemu (§ 11 rozporządzenia i §§ 16 i 17 załącznika .Nr. 3).

zo.-

.e) SzeleltnicL

§ 24.

Przeacwszystkiem należy zbadaĆ włakiwo~ci'

skóry, tkanki podskórnej i mięśni" a następnie grl1czoły 'chłonne, śledzionę. wątrobę" nerki i serce,

a u zwierząt żeńskićh także organa płciowe.

Ostateczne stwierdzenie szelestnicy uzależnio~

ne jest od wyników badania rozpoznawczego, jak

przy wągliku.

'

I) Zaraza dziczyzny i b.,dł. rogatego.

§ 25.

Zaleenle od postaci, pod którą ta choroba. występuje, należy zwracać uwagę

'

'

a) na skórę, ' tk ankę podskórną 'oraz głowę. szyję, język wraz z przyna1eznerp.i gruczołami

chłonnemi,

b) 'na jamę 'piersiową i .

cl na przewód pokarmowy.

,

Celem ostatecznego stwierdzenia zarazy" azi'czyzny i bydła rogatego należy postępować jak przy"

wągliku.

,

g)

Gruźlica bydła

,

,

d) W.guli. '

§ 23.

gruczoły

§ 19.

Piyszc~yc:a.

rogatel!o.

§ 26.

Dokładnemu ?badaniu podlegają narządy opd ycb'ania i trawienia , au samic także wymię, 1Utrządy

•

,.1\

\('.

..

~

. 302

Dziennik Ustaw. Po~.ł67;

'

.

~~: ;.

.'

~ "j ,

,,

1 '

i.'

. Jlłciowez ' przynależnemi gnićzołam.i ćhłonnemi. Należy w każdym w-y.padk.u dokładn,je zb"adać płuca~ .

IW r!lzie potrzeby. podlegają .również badaniU. i inne oskrzela, gruczoły chłonne,opłucną' i ,osierdzie.

,

części ciała.

' ."

,

. ,·W wypadkach prze,wlekłego przebiegu uwydatPrzy badaniu płuc nalety w każdym . wypadku niają się zmiany chroniczne w płuca:~h (zajęcię .szczy-:.

$Łwierdzić, czy zachodzi grut~ica w postaci otwartej tó,w płuc ogniskami zbitetni cżerwono.:szaremi liJb też

(art. 20 lit. g rozporządzenia Prezydentą. ,Rzeczypo- pozostałości tej choroby w postaci zrostów, zał?liinień

spolitej z dnia 22 sierpnia 1921 r. Dz. U. R. P~ Nr. 77, oraz otorbionych lub zserowachlłych ognisk), na co,

poz. 673). Istnienie otwartej gruźlicy płuc należy ' jak ·również na stan . odżywienia, należy przy śe~~ji .

uznać z~ stwierdzone, jeżeli w płucach . zostanie

zwracać sZ9zególną uwagę.

"

ujawnione choć tylko jedno rózpadowe ognisko gruPrzyostrym przebiegu pomoru świń ogólne obźlicze, połączone z oskrzelami lub oskrzelikami, albo

jawy zakażenia krwi są podobne, jak przy osttym

jeżeli zmi.any gruźlicze zostaną stwierdzone na bło­ ,przebiegu zarazy świń. Nal'eży dokładnie zbadać ' żo­

nie , śl,uzowej dróg ' oddechowych (krtani, tchawicy, łądek i jelita, przedewszystkiem kiszkę ślepą i okrętoskrzeli, oskrzelików). W w:ypadkach wątpliwych nicę oraz gruczoły chłonne krezkowe. Przy prze,wIe. n:~leży :wysłaćwy,cipki ognisk podejrzanych do pra- kłym przebiegu najbardziej typowe zmiany uwydat. niają się w jelitach grubych, skutkiem czego należy

cowni rozpozna.wczej.

. Przy badaniu zwierząt poddanych ubojowi moż­ dokładnie zbadać jelita i żołądek oraz gruczoły chło~­

na postępować według przepisów obadaniu zwierząt ne, pozatem również wszystkie inne natządyjamy

, rzeźnych po uboju. .

piersiowej i gardła.

Ostateczne stwierdzenie pomoru i zarazy ' switi

uzależnione jest od przeprowadzenia badania rozpoh) Nosaclzlla.

znawczego. '

§ ' 27.

m)

. Na. wstępie należy dokładnie zbada~ całą po-

;;'(".....

· wi'erzchnię , ciała, zwracając szczególną uwagę na widóczne lub domniemane zmiany na skórze lub

tkance, podskórnej oraz VI naczyniach j gruczołach

chłonnych. Barcłzo szczegółowemu badaniu podlega;ą płuca i jama nosowa wraz z gruczołami chłonnemi.

i) Ospa owcza.

,

.,

i

,

r.! '

§ 31.

Po dokładnem zbadaniu· skóry i _tkanki po(J~.

skórnej, a następnie błony śluzowej zołądka i jelit,

gruczołów chłonnych, szczególną ' uwagę zwracać na-'

leży na śledzionę, nerki, wątrobę, serce i mięś~e oru

błonę śluzową pęcherza moczowego.

.

I

•

n) Cholera drobiu i pom6r kur.

§ 28.

>'

R6życa iwł6-

§ 32.

Szcz;egółowemu zbadaniu podlega skóra gło- ..

rwy -'-. szczególnie w okolicy gęby, oczu, nosa, wePrzy cholerze drobiu należy dokładnie zbada6

wnętrznej powierzchni kończyn, brzucha i piersi.

jelita, a przedewszystkiem dwunastnicę, zważając

Dalej należy zwracać uwagę na błonę śluzową jamy przy tern na właściwość błony śluzowej i treść ' kinosowej, krtani, gardła i tchawicy, następnie na płu­ szek. Potem następuje badanie płuc i osierdzia, śle:'

ca, ser~e, śledzionę, wątrobę, nerki, żołądek i jelita. . dziony, wątroby i nerek. W wypadkach wątpliwych

przeprowadza się ~badaniamikroskopowe lub przek) Wścieklizna.

, syła się przepisane próbki do pracowni rozpozliawc;:zej.

. '

,

§ 29.

Przy pomOrze kur po zbadaniu jelit i narządów

wewnętrznych należy poddać szczegółowemu badaSzczególną uwagę .zwracać należy na zawar· ~ość żołądka oraz zmiany błony śluzowej żołądka niu trawieniec, wątrobę, śledzionę, nerki oraz narzą:'

i kiszek. Następnie należy zbadać jamę gębową, gar- dy płciowe.

.

W wypadkach wątpliwych należy wysłać.,pró~

dło, migdałki, nerki, wątrobę i śledzionę.

'

ki

do

pracowni rozpoznawczej.

W razie skalecżep.ia człowieka przęz . zwierzę

W wypadkach, w których wypłaca się odszkowściekłe lub podejrzane o wściekliznę należy wy· słać niezwłoczni? odciętą głowę psa lub kota wraz dowanie z powodu cholery drobiu i pomoru kur, óstaze skórą - w odpowiedniem opakowaniu - do naj- teczne stwierd?:enie choroby uzależnione jest od wybliższego państwowego zakładu higjeny i zawiadomić niku badań rozpoznawczych . .

o tem lekarza powiatowego.

.. . ,

IV. . Sporządzanie protok6łu sekcfł i orzeczenia•.

I) Pomór i zaraza świ6.

. § 30.

Przyostrym przebiegu zarazy świ6 wyśtępują

często tylko ,objawy . ogólnego zakażellia krwi, dlatego, należy zwraca,.ć uwagę na skórę, błony surowicze"śledzionę, wątrobę, nerki, serce, mięśnie i' gruczoły chłonne. Zazwyczaj . jednakże występują znacz-

ne .zmhmy w płucach i na opłuc;nej oraz na osierdziu.

,

-,

I"

,

§ 33.

O wynikach sekcji należy sporządzić protokół, .

w którym winny być dokładnie opisane wszelkie'

zauważone zmiany.

.

.

§ 34.

.

Protokół winien być ujęty: przejrzy~cie,' treści­

wie i jasno, ma zawierać nazwiska osób obecnych;

,

,, -;,,' '. ... ,

'

.....

l'

"' '''

•

,

. ' 1,' '"

, .< ') . ,

f

::t% ::: 'J ::ići~~

tNr. 19.

Dziennik' Ustaw. Poz. 167•

.' przy' sekcji, dzień 'i godZinę padnięcia lub zabiCia

zwie~z,ęcia, jak również dzień i godzinę sekcji.

zarządzenia, powiatowego lekarza \'1eterynaryjneg.o,

wydawanego w każdym poszczególnym wypadku

zgodnie z przepisami niniejszemi.

§ 35.

W pierwszej części protokółu omawia się bada~ mezewnętrzne, w drugiej - badanie wewnętrzne.

b, '

Opis zmian każdej części ciała winien być omawiany w osobnym ustępie, przyczem należy określić

,: fuktyczpie stwierdzone zmiany, a nie wyprowadzone

;"z:~;nich wnioski - jak np. "zdrowe", "normalne", "za~ ,p'iihle'~ i 't ; p.'

"

'

.

,

';:" ,' " Zmlany winny być ' opisane w sposób krótki

(treściwy) i zrozumiały dla niefachowców, z unika,lti~JP. " wyrażeń technicznych. ,

,~ ':' ..". Qpis pqszczególnych części obejmować winien

, ' ńfljpięTw 'Wymiary, kształt i barwę, spoistość, a poJeJił · 9,oiJiero wyszczególniać zmiany wewnętrzne.

. 'Zmiany wazllicjszedla stwierdzenia danej cha,;rpp,y, należy .opisać ze szcz'ególną drobiazgowością,

"'mni_ej wazne zaś zmiany mogą być ujęte w sposób

ogólnik.owy.

Protokół sekcji spisuje się według wzoru Nr. 2,

,-podanego w załączniku Nt~ 7.

\: "',

'.

§ 2.

Rozr:óiniać należy oczyszczanie i odka:tani~

tymczasowe i ostateczne: Tymczasowe oczyszczanie

i odkażanie miejsc postoju po usunięciu · zwierząt

chorych i ' podejrzanych, osób przed opuszczenie,m

przez nie pomieszczeń lub zagród zapowietrzonych,

jak również SpI2;ętów, narzędzi i t. p. przed usunię": ,

ciem ich z' zagród zap~wietrzonych, wykonywa się

podczas trwania choroby zaraźliwej. Ostateczne oczyszczanie i odkażanie przeprowadza się przed lichy...

leniem wydanych zarządzeń.

IL

Oczyszczenie.

§ 3.

Osoby winny umyć mydłem i ciepłą ' wódą

zanieczyszczone ręce i inne obnażone części ciała

oraz wytrzeć wodą .mydlaną zapomocą szczotki

lub wiechcia zanieczyszczoną odzież i obuwie.

I , '

§ 36.

§4.

Po ukończeniu sekcji powiatowy lekarz weteryZwierzęta należy zmyć całe, nie wyłączając

naryjny winien wydać orzeczenie (bez uzasadnienia), kopyt i racic, wodą z mydłem zapomocą szczotki.

jaka choroba została ,s twierdzona. W razie sprzecz, ności zdań między powiatowym lekarzem weteryna§ 5.

;ryjnym , a lekarzem weterynaryjnym, powołanym

Przy oczyszczaniu stajen, obór, owczarni, chle-'

, Przez posiadacza, opinja odmienna lekarza, powoła­

' nego, przez posiadacza, winna być wraz z uzasadnie- , wów, kurników i innych pomieszczeń zwierząt należYj

niem uwidoczniona w protokóle lub załączona do postępować jak następuje

1) Nawóz (mierzwę), ściółkę, resztki karm)'1

~'ptotokółu.

W wypadkach,w których ostateczne stwierdze- i t. p. należy usunąć w sp.osób podany w § 9 p. 1 i 2.

;me istoty choroby uzależnione jest od przeprowadze- . W oborach, owczarniach i t. p. z dużą ilością nawoma badania rozpoznawczego lub od badania stanu zu dopuszczalne jest usunięcie tylko wierzchniej

rzeczy przez państwowego lekarza weterynaryjnego warstwy nawozu, o ile według uznania powiatowego

lekarza weterynaryjnego zarazek w głębszych w~

wyższej instancji, powiatowy lekarz weterynaryjny

winien wyrazić swą tymczasową opinję i zaznaczyć, stwach naw.ozu utracił już swą zjadliwość.

2) Drewniane sprzęty przymocowane jak~ dra..

że ostateczne ustalenie istoty choroby nastąpi do'piero po przeprowadzeniu badania rozpoznawczego- biny,żłoDY, obicia oraz szalówki należy w razie po, względnie po zbadaniu przez lekarza weterynaryjne- trzeby oderwać. Wymienione sprzęty, jak równiez

wszystkie inne drewniane przedmioty o powierzchni

.go' wyższej instancji.

chropowatej należy dokładnie wysfrugać (zeskrobać)

Niemożność ostatecznęgo ustalenia istoty cho,rQbj 'przez powiatowego lekarza weterynaryjnego po heblem. Wióry (stróżyny) jak również zgniłe i spróch'dOkonaniu sekcji nie narusza obowiązku natychmia- niałe części sprzętów drewnianych należy spalić lub

stowego zarządzenia i przeprowadzenia przepisanych postąpić z niemi ' jak z nawozem. W ten sam sposób

, środków 'ochronnych, jeżeli powiatowy lekarz wete- należy postępować z drewnianemi sprzętami stajen...

nemi, skrzyniami do obroku, wiadrami,miotłami, wi' ry~aryjny stwierdzi podejrzenie o zaraźliwą chorobę

dłami, łopatami. wozami, płozami, obuwiem drewnia ..

. żwierzęcą, podlegającą urzędowemu zwalczaniu.

nem i t. p.

3) Odstający tynk ze ścia:n należy zerwać i postąpić z nim jak z nawozem.

.

. ,

Zal.cznik Nr. 2 do rozp. Min. Roln.

'

4

)

Bruk

nieszczelnie

ułożony

oraz

belki

i

deski

• dnia 9 stycznia 1928 r. (poz. 167).

podłogi w oborach, stajniach i t. p. należy zerwać.

,

Wierzchnią, przemokniętą warstwę podsypki (gruź}

OCZYSZCZANIE I ODKAżANIE PRZY

należy z pod zerwanej podłogi zebrać i postąpić z nią

ZARAżLIWYCH CHOROBACH ZWIERZĘCYCH.

jak z nawozem. Nadający się materjał z drzewa może

L Wstęp.

być ponownie użyty po usunięciu uszkodzonych czę­

ści i zupełnem wygładzeniu powierzchni. Kamienie

§ 1.

należy przed ponownem użyciem dokładnie oczyścić.

,Oczyszczanie i odkażanie z powodu zaraźli­

5) Uszkodzone JJiiejsca bruku s~czelnie ułożo­

'Wy'c hchorób zwierzęcych winno się odbywać według De~o nalety naprawić i po zebraniu zanieczyszczonej

- '";

" \,

.

.,1 "".,,: '1_

f'i, l f"", ;"

,I••

.

~.

Dziennili Usta;~-P~~: 167.

..-

. . -.\

Nr. 19.

ziemi oczyścić. Tak' sarno należy postąpić ze ś. ciana­

III. Odknżerue.

mi, słupami, przegrodami, zbiornikami, zagłębieniami,

a) środki odkażaj ące.

ściekami i przewodami ściekowemi z kamienia lub

cegły, wykazującemiuszkodzone miejsca.

§ 6.

, 6) Przemokniętą warstwę gliny lub piasku podłogi należy zebrać i postąpić z nią jak , z nawozem.

1) ,Świeżo gaszon~ \vapno. Drobne kawałM

7} Powały, ściany, przybory stajenne (żłoby, świeżo palonego nieproszkowanego wapna kładzie

Jtoryta, drabiny, drągi stajenne, słupy, przegrody, się do naczynia i polewa powoli wodą (na dwie czę­

drzwi, odrzwia, futryny i t. p.) należy po usunięciu ści wapna 1 część wo dy); wapno silnie rozgrzewa się

uszkodzonych części dokładnie wyszorować aż do zu- i burzy, twor ząc gaszone wapno.

pełnego usunięcia brudu ługiem sodowym lub mydli2) M.leko wapienne używa się zgęszćzone lUD

, nami (na 100 litrów wody 3 kg. sody lub mydła) rozdieńczone.

a w razie potrzeby z dodatkiem piasku.

Mleko -wapienne z gę s zczone otrzymuje się z l'

Ze szczególną starannoś~ią należy oczyścić

części

wapna gaszonego i 3 czę ści wody, rozcieńczo­

szpary, kąty, szczeliny i t. p. Oczyszczenie należy rozne ~ z jednej czę ś ci wapna gaszonego i dwudziestu

począć od powały, kończąc na oczyszczeniu podłogi.

.

'

Zamiast ługu sodowego lub mydlin można również części wody.

Wapno

świeżo

gaszone

działa

silniej niż wapnQ,

użyć silnego strumienia zimnej wody z wodociągu,

hydropultu, sikawki i t. ' p. Wodę odpływającą przy dawniej gaszone.

3) Mleko chlorku wapnia składa się z 1 części

oczyszczeniu należy odprowadzić do zbiornika gnojówki, o ile ona nie odpływa d,o ogólnego kanału. chlorku wapnia (Calcaria chlorata) i 3 do 20 części

Oczyszczenie górnych części ścian w sposób wyżej wody (zgęszczony lub rozcieńczony rozczyn chlorku

wskazany powiatowy lekarz weterynaryjny winien , wapnia). Mleko chlorku wapnia winno być w każdym

wypadku ś wi eżo przygo towane w następujący spozarządzić tylko w takich wypadkach, gdy zostały zasób: do chlorku wapnia, przechowywanego zdała od

nieczyszczone.

,

8) Resztki nawozu, ściółki, paszy, krew, zawar- światła w szczelnie zamkn\ę tych naczyniach i posiadającego jeszcze ostry zapach chlorku, dodaje się

tość żołądka i jelit oraz wydaliny i wydzieliny zwiewodę, mieszając powoli.

rząt chorych i podejrzanych należy zebrać i złożyć na

odosobnionem miejscu w zagrodzie, a jeżeli powiato4) Rozczyn l[rezolowy 2,5 % do 6%'.

,

wy lekarz weterynaryjny uzna to za dopuszczalne,

5} Mieszaninę krczo]u' z l,wasem siarczanym

można złożyć je poza zapowietrzoną zagrodą przy za(3%) przygotowuje się z 2 cz ęści surowego krezolu

stosowaniu środków ostrożności, wskazanych przez (Cr esolum crudum) i 1 czę ś ci surowego kwasu siarpowiatowego lekarza weterynaryjnego. Przy wy- czanego (Acidum suIfuricum crudum), mieszając je

daniu tych zarządzeń powiatowy lekarz weterynaryj- przy zwykłej ternp eraturze, a po upływie 24 godzin

ny winien uwzględnić wszystkie okoliczności, które dodaje się wody w stosunk u 1:30. Mieszanina ta traci '

mogą spowodować przeniesienie zarazy. Przy wykowłasności odkażające po 'Upływie 3-ch miesięoy.

, nywąniu oczyszczenia z powodu wąglika, nosacizny

W porze zimowej podczas mrozów należy do tej

i innych chorób ' zwierzęcych, udzielających się lu- mieszaniny dodać soli kuchennej w stosunku 1:20.

dziom, należy wykonać tymczasowe odkażenie nawoPrzed użyciem mieszaniny krezolu z kwasem'

zu, ' śćiółki i ,t. d. w każdym wypadku, aby zapobiec siarczanym należy spłukać wodą pomieszczenia,

przeniesieniu się tych chorób na osoby zatrudnione sprzęty i przedmioty, czyszczone uprzednio ługiem

sodowym lub my4łem.

przy oczyszczeniu.

6) Rozczyn kwasu ltarbolowego (3%) przygoto9) Sprzęty , i narzędzia z żelaza lub z innych metali (łańcuchy, pierścienie, widły, łopaty, zgrzebła, wuje s ię z płynnego kwasu karbolowego (Acidum car~

bolicum liquefactum).

wędzidła, kagań~e, żłoby) należy dokładnie oczy7) Rozczyn sublimatu (0,1 %) przygotowuje się

ścić - o ile nie można wyżarzyć ich w ogniu.

z

1

grama

sublimatu i 1 grama soli kuchennej z małą,

lO} Przedmioty skórzane i gumowe (uzdy, podomieszką czerwonego barwik a, lub też t. zw. pasty ..

pręgi, uzdzienice, uprząż, siodła, rzemienie, poduszki,

obuwie skórzane,obroże, kagańce, bicze, pasy i t. p.) lek sublimatowych (PastilIi hydrargiri bichlorati),

któr~ rozpuszcza się w 1 litrze przegotowanej lub

należy wyszorować wodą z mydłem zapomocą szczotmiękkiej wody.

ki lub wiechcia.

.

.

Sprzęty, przedmioty i t. p., oczyszczone sodą.

11) Materjały włókniste (koce, popręgi, nagłów­ , lub myd łem, należy przed użyciem sublimatu opłó.­

ki, postronki, poduszki, odzież, powłoki pościelowe kać wodą.

i t. p.) należy zmyć wodą z mydłem zapomocą

Przy stosowaniu sublimatu do odkażania obór

szczotki względnie wyprać.

.

należy prze strz eg a ć jaknajdalej idą cy ch 'ostrożności

12) Włosie, wełnę, pierze i t. p. przedmioty na- ze w z gl ędu na wie lk ą wr ażliwo ść bydła rogatego na

leży przewietrzyć przynajmniej w , ciągu 3 dni i wysublimat. Jeż e li do odkaż ani a potrzebna jest większa

trzepać ..

iloś ć rozczynu sublimatu, o dkażanie winno odbywaq

13) Wymienione w p. 1 -10 przepisy mają się pod nad zorem weterynaryjnym.

zastosowanie równiez przy oczyszczaniu ramp

Po odkaż e n iu sublimatem zaleca się wymycie

i miejsc postoju na stacjach kolejowych i 'prZ)Tsta- przedmiotów odkażonych 0,5% rozczynem wielo ..

niach wodnych, jak również przy oczyszczaniu dróg, siarczku pot asu (pospolicie "wątroba siarczanu"),

ulic, dziedzińców, targowisk, rzeźni,pastwisk, miejsc zwłaszcza w oborach, w których znajduje się bydł~

r02ate.

.

,

postoju oraz statków i promów.

'1 1

~

Nr. 19.

-

,-

',"

.-

/

Dziennik Ustaw. Poz. 161. f

305

8} Rozczyn formaldehydu (około t %) przyrzą­ należy spalić lub zakopac albó te'! natychmiast zaora,ć~

'aza się przez rozpuszczenie , 3 cm3 formaliny w 1 li- lub przemieszać z wyżej wymienionemi środkami odtrze wody.

'

każając emi albo ułożyć w kopiec.

,

Ułożenie w kopiec uskutecznić należy VI miej ...,

9) Kreolina, lisol i inne preparaty krezolowe

'w 4 ~ 5% wodnych rozczynach , stosują się narówni scu niedostępnem dla ludzi oraz dla zwierząt wraż!i;.

z ;'kwasem kal'bolowym.

wych na zarazę. Miejsce nalety wybrać w ten spo'"

tO} Para wodna z kotłów parovrych lub innych sób, aby odpływy nie prz~dostawały sięrta inne podwórza, drogi oraz do studzien, rzek lub innych wód.

śpecjalnych aparatów nadaje się do odkażania zwła­

Z naw~)Zem winna być zmieszana ściółka i wy:'

szcza tnniejszych naczyl1. np. baniek do mleka i t. p.,

które odkażać nal eży nie tylko zewnątrz, lecz także żej wspomniane odpadki; w razie potrzeby niie~zani:­

i wewnątrz.

'

na ta winna być zwilżona gnoj ó wką lub wodą i 11łożo ...

,

'

11} Wygotowanie w wodzie, do której można na w kopiec na przeciąg 3 tygodni.

Przed wzniesieniem kopca należy ułożyć na

oodać 3% sody lub mydła. Przytem przedmioty, podziemi na spodzie warstwę niezakazonego nawozu,

legające odkażeniu, Z1lnUrZa się w zImnej wodzie i dopiero , gotuje się, pozostawiając je po zagotowaniu słomy lub torfu grubości około 25 cm, szerokości

około 1 % lIo 2 metrów, dowolnej zaś długości. ~a4

co najmniej w ciągu 15 minut we wrzącej wodzie.

Zamiast gotowania można zastosować następu- stępnie nawóz, podlegający odkażeniu, układa się

w kopiec o skośnych bokach do wysokości 1 :in

jący sposób .odkażania

'

a) włożyć przedmioty na przeciąg 2 minut dl? ' 25 cm. W ten sposób postawiony kopiec przykrywa

naczynia .z wrzącą wodą lub zrozcieńczo­ się 10 cm warstwą niezakażonego nawozu, słom.y,

nem mlekiem wapiennem albo też z rozczy- liści, torfu lub innego odpowiedniego materjału, a nanem sody, przyczem przedmioty winny być stępnie przykrywa się go warstwą ziemi o grubości

10 cm. Po trzech tygodniach jest cały nawóz dkciź 6-,

całkowicie zanurzone w płynie;

bl jednym z płynów, wskazanych w p. a), wy- ny i nie podlega dalszym ograniczeniom.

Dowożenie nawozu do kopca winno odbywać

szorować dok~adnie wewnętrzną i zewnętrz­

się na szczelnych środkach przewozowych bez uży:­

ną powierzchnię przedmiotów p'odlegających

odkaż e niu.

'

wania do tego .obcych zwierząt, wrażliwych na zarazę· ,

,

.'

,

'12) Wypalanie w ' ogniu.

Jeżeli nawÓz i ściółka nie mogą być ułożone

'13) Spalenie.

w kopiec lub natychmiast zaorane, należy je dokład­

nie · odkazić przez zmieszRnie z gęstem mlekiem wa:b) Wybór i sposób użycia środków odkażających.

pienne11l, o ile ze względu na rodzaj choroby powiatowy lekarz weterynaryjny nie zarządzi zastosowa§ 7·

nia silniej działającego środka odkażającego . .

Wybór i sposób ui:ycia środków odkażających'

W razie niebezpieczeństwa przeniesienia cbouzależnić n ależy od stopnia odporności zarazków roby za pośrednictwem gnojówki, ściekającej na drof możliwości przeniesienia choroby za pośrednictwem gi, uczęszczane , przez ludzi lub zwierzęta, albo do

przedmiotów zakażonych.

studni, rzeki lub też do iimych zagród, należy przeprowadz i ć odkażenie zapomocą gęstego mleka wapien§ 8.

nego.

,

2)

Gnojówkę i ściełd można ztnieszać z wapnem

Przy zaraźliwych chorobach zwierzęcych, których zarazki łatwo giną i przy których zarazki prze-' lub chlorkiem wapnia lub też ze zgęszczonem mlekiem wapiennem albo mlekiem chlorku wapnia. Na

noszą głównie zwi erzęta , wystarcza pobielenie roz100 części grtojówki lub ścieku bierz'e się co najmniej

cieńczonem mlekiem wapiennem lub mlekiem chlorku wapnia i oczyszczenie pował, ścian, drągów, słu­ 1 część wapna lub chlorku wapnia albo leż 3 części

pów, przegród, drzwi, podłogi, tudzież ścieków i przy- zgęszczonego mleka wapiennego lub mleka chlorku

wapnia.

borów stajennych.

3) Paszę i karmę, o których przypuszczać nalePrzedmioty żelazne, kami enne oraz polewane

ży, że mogą być nosicielami zarazków, należy odkakafle gliniane wyciera się rozci eńczoną wodą krezozić w sposób podany niżej przy poszczególnych cholową lub rozczynem kwasu karbolowego. '

W ten sam sposób postępuje się przy odkaże­ robach.

4) Powały i ściany~ sprzęty stajenne, żłoby, koniu. zapobiegawczem, zarządzonem na, podstawie

ryta,

drabiny, drągi, słupy, przegrody, drzwi, obicia,

, art. 16 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej

z dnia 22 sierpnia 1927 r, (Dz. U. R. P. Nr. 77, okna i t. d., podłogę, kanały ściekowe, zbiorniki i do- '

ły i t. p. należy odkazić rozcieńczonem mlekiem wa'"

poz. 673).

piennem, mlekiem chlorku wapnia, rozcieńczoną wo, dą krezolową, rozczynem kwasu karbolowego, for§ 9.

maliny, sublimatu lub mieszaniną kwasu siarczanego

,Przy zaraźliwych chorobach zwierzęcych, kM- z krezolem. Metalowe części należy odkażać roztych zarazki posiadają znaczniejszą odporność , lub cieńczoną wodą krezolową lub wodą karbolową. '

'5) Dziedzińce, rampy, miejsca postoju na stacjach

które przenoszą się zazwyczaj za pośrednictwem

przedmiotów, należy postępować w następujący kolejowych i przystaniach wodnych, rzeźnie, miejsposób: '

'

sca uboju, targowiska, miejsca spędu zwierząt, drogi,

1) Nawóz, ściółkę; resztki karmy i t. p. oraz uI1ce, pastwiska, statki, promy należy po oczyszczeniLl

~szelkiego rodzaju materjały podlegające usunięciu ' opłukać lub w odpowiedni sposób polać rozcień~zo,~

o

,

,

=

"

"

,v

t:5zien..'lik Ustaw. Poz. 167.

nem mlekiem wapiennem lub mlekiem chlorku wapnia albo też innym środkiem odkażającym. Podczas

mrozu można posługiwać się mieszaniną kwasu siarczanego z krezolem z dodatkiem soli kuchennej albo

sprószkowanem świeżo gaszonem wapnem.

6) Ziemia i piasek nieprzesiąknięte wydzielinamii wydalinami zwierżąt chorych i podejrzanych

oraz głębsze warstwy nawozu niepodlegające uło­

żeniu w ' kopce" natychmiastowemu zaoraniu lub od"

każe-niu według przepisów § 9 p. 1, lecz pozostające

w 'stajniach, oborach, owczarniach i t. d., należy zlać

gę8terhmlekiem wapięnnem lub posypać równomierme świeżo gaszonem wapnem.

7) Drewniane sprzęty, narzędzia do przewoże­

niai płozy, na których przewożono zwłoki, części

zwłok ; ściółkę, zawartość żołądka i jelit, należy-o ile

nie zosŁaną spalone-poddać odkażeniu rozcieńczoną

wbdą' krezolową, rozczynem kwasu karbolowego, fornlaiiną; mieszaniną krezolu z kwasem siarczanym

lub' tozczynemsublimatu.· ,

" , i

8) " Sprzęty żelazne lub z innego metalu należy

wyżarzyć w ogniu lub odkazić rozcieńczoną wodą

kreżolową, rozczynem kwasu karbolowego - względ­

nie formaliną.

,'

9) Przedmioty gumowe lub skórzane należy kil:'

kakrotnie wytrzeć wodą krezolową, rozczynem kwasu karbolowego lub sublimatem.

,,' ,' - . 10) Przedmioty lniane, konopne, wełniane lub

, bawełniane, odzież, pościEd,włosie, węłnę, pierze, worki do karmy, powłoki (powłoczki), poduszki i t. p. ,należy ~ o, ile nie zostaną spalone - zanurzyć na przeciąg 24 godzin iN rozcieńczonej wodzie krezolowej,

rozczynie kwasu karbolowego, sublimatu, formaliny

lub wygotować w parowych aparatach, jeżeli - stosownie do' rodzaju choroby- powiatowy lekarz weterynaryjny nie zarządzi innego sposobu odkażania. '

, " ' :Odzież można też Po dokładnem oczyszczeniu

wytrzeć rozcieńczoną wodą krezolową, rozczynem

kwasu karbolowego, sublimatu lub formaliny.

, 1,1) Zwierzęta, a zwłaszcza ich skórę, kopyta,

racice, zanieczyszczone nawozem lub wydzielinami,

nalezy po oczyszczeniq zmyć jednym z wyżej wymienionych środków odkażających.

, 12) Ręce i inne części ciała osób należy dokładnie umyć w rozcieńczonej wodzie krezolowej, rozczynie: kwasu karbolowego lub sublimatu, a po upływie

kilku' minut ponownie umyć wodą z mydłem. '

należy natychmiast, a w kazdym raiJe najpóirliej

w ciągu 24 godzin, przeprowadzić oczyszczenie i ód:'

każenie stanowiska, które zwierzę zajmowało.

'

, 2) Osoby, które miały styczność ze zwierzętami

choremi lub podejrzanemi albo które przebywały

w zagrodach, oborach i w miejscach, gdzie znajdowało się chore lub podejrzane bydło rogate, winny przed

opuszczeniem zapowietrzonych zagród, obór lub po:.

miesżczeń oczyścić i odkazić ręce i inne zanieczy:' '

szczone obnażone części ciała.

'

W tym celu przy wyjściaćh z tych miejsc, 'Obór

i zagród winny być przygotowane woda, mydło i od:.

powiednie środki odkażające (§ 6 p. 1 - 9).

3) Odzież należy wymoczyć w ciągu 12 -'- 24

godzin w gorącym rozczynie sody, a potem stararrnie wyprać i wysuszyć na powietrzu; o ile odzież nie

nadaje się do prania, należy ją odkazić zapoxno.cą

chloru lub też wysokiej temperatury suchego powietrza, umieszczając ją na przeciąg 1 do 2 godzin w pie ..

cu chlebowym, a następnie po wyjęciu przewietr~yę

w ciągu 14 dni. Obuwie i rzeczy skórzane należy jak~

najdokładnjej oczyścić, obmyć rozczynem krezolowomydlanym lub rozczynem karbolu, a potem wysmarować tłuszczem niezjełczałym i ponownie przewietrzyć w ciągu kilku dni~

4) Sprzęty, wozy, skrzynie i wszystkie przedmio:,

ty, które mają być użyte poza zapowietrzonemi oborami, miejscami postoju lub zagrodami, muszą być

przed wywiezieniem (wyniesieniem) ich .,z zapowietrzonego pomieszczenia lub zagrody oczyszczone

i odkażone według przepisów § 5 p. 8 - 12 i § 9

p. 7 - 10.

S) Nawóz i gnojówkę wolno wywozić z zapow~etrzonych pomieszczeń / jedynie za uprzedniem zezwoleniem starosty po ,przemieszaniu ich ze zgę ..

szczonem mlekiem wapiennem. Wywieziony nawóz

lub gnojówka muszą być natychmiast zaorane lub

ułożone w kopiec w takim miejscu, z którego zaraza

nie mogłaby być przeniesiona. Do wywiezienia nawoozu i gnojówki nie mogą być użyte zwierzęta wrażliwe

na księgosusz, ani osoby obce. Przewiezienie gnojówki winno się odbywać w s'z czelnych beczkach,

a nawóz na szczelnych wozach, uniemożliwiających

rozsypywanie go po drodze niezamkniętej dla , użytkll

publicznego.

'

. Ułożenie w kopiec nawozu i gnojówki należy

wykonać 'według przepisów § 9 p. 1.

§ 10.

OczyszczenilI i adkażenie przed uznaniem księgosuszu '

za wygasły.

Z~rządzenie zastosowania innych środków od-

ka*ającychjak również innych sposobów wykonywa-

,,

Nr. 19.

nia()dkażenia należy <lo Ministra Rolnictwa.

IV. " .POstępowanie przy poszczególnych , zaraźliwych

. chorobach zwierzęcych.

,

·' :1

§ U.

a)

Księgosusz.

Oczyszczenie i odkażllnie podczas trwania kS~fgosuszu.

" 'l) Po usuniqciu z obory lub miejsca postoju

chore~o lub podejrzanego o księgosusz

zwierzęcia

I,

6) Jeżeli c'ałe pogłowie bydła rogatego danej

zagrody padło lub zostało zabite lub jeżeli w okresie

.3 tygodni po ostatnim wypadku nie pojawiły się no~

we wypadki księgosuszu, należy niezwłocznie wykonać oczyszczenie i odkażenie ostateczne.

. ,

7) Oczyszczeniu i odkażeniu ostatecznemu podlegają: nawóz, gnojówka, odpadki, obory i miejsca,

w których przebywały zwierzęta chqre lub podejrzane

(podwórza, okólniki, drogi), a także miejsca, na któ,.

rych składano nawóz, zwłoki zwierząt lub ichczę­

ści, koryta, uprząż, jarzma, sprzęty służące do oprzą,,

tania zwieriąt chorych lub podejrzanych, naczynia

i sprzęty do pojenia i dojenia, widły, łopaty i t. p., worki do karmy, skóry, rogi, racice, wełna i wszelkię

"

l~' .•

Nr. 19.

Dziennik Ustaw. Poz. 167.

sn,towce zwierzęce, które z powodu swego pochodzenla lub przechowywania mogłyby się stać nosicielami

. zarazka księgosuszu, tudzież odzież i obuwie służby

(§§5, 6.i 9).

.

..

, ; . .8) Przy oczyszczaniu i odkażaniu wolno się pos~ugiwać . tylko osobami i zaprzęgami własnemi lub

~JUlejzagrody zapowietrzonej. Osoby postronne mogą .być użyte do tych czynności, jeżeli nie mają styczBoSci z, bydłem rogatem.

.

Szczególną uwagę należy zwracać na przedmio\y .zani~czyszczone wydzielinami i wydalinami zwierząt chąrych lub podejrzanych.

'

Skóry, rogi, racice i wszelkie surowce zwierzę­

Qe należy odkazić przez zupełne wysuszenie lub zanurzenie na przeciąg 24 godzin w rozcieńczonem mle'"

ku': wapiennem lub rozczynie innego środka odkaża. iącego (§ 6).

'

.,

9) ' Nawóz, ściółkę oraz gnojówkę należy . zakopać głęboko 'a lbo ułożyć w kopiec (§ 9 p. 1) w miejscu

ru:edostępnem dla bydła rogate~o. Takiemu postępo­

waniu · podlega nawóz zebrany w ciągu ostatnich

14 dni przed stwierdzeniem wypadku księgosuszu

vi i zagrodzie.

.

10) Z paszą, o której przypuszczać należy, że

może być nosicielem zarazy, należy postąpić jak

z nawozem, o ile nie będzie skarmiona w tej samej

zagrodżie zwierzętami niewrażliwemi na księgosusz.

b)

Zaraza płucna bydła rogatego.

§ 12.

Zezwolenie starosty jest zbyteczne, jeżeli ną­

wóz i gnojówka zostaną uprzednio przemiesżane ze

zgęszczonem . mlekiem wapiennem.

,

5) Przed uznaniem zarazy płucnej za wygadą

winno być przeprowadzone Qczyszczenie i odkaże­

nie ostateczne według przepisów § 9. Takiemu oczyszczeniu i odkażeniu podlegają: nawóz, gnojówką,

obory i miejsca, w których przebywały zWierzęta

chore lub podejrzane, podwórza, okólniki, drogi, miejsca, na których składano nawóz, zwłoki iwier~ąt

lub ich części, koryta, uprzęże, jarzma, sprzęty, : słu,.

żące do oprzątania zwierząt chorych lub podejrzll,:,

nych, naczynia i sprzęty do pojenia i dojenia, ;bańkl

do mleka, widły, łopaty, worki do. karmy i t. p .,

wszelkie surowce zwierzęce, które z powodu swego

pochodzenia lub przechowywania mogłyby się s,tać

nosicielami tej choroby, tudzież odzież i obuwie słui;~

by. Przy tern należy zwracać szczególną uwagę , nil

przedmioty zanieczyszczone wydzielinami i wyd~lj­

nami zwierząt chorych lub podejr,zanych o choroQę.

Skóry, rogi, racice należy odkazić zapomocą zupeł­

nego wysuszenia lub zapomocą moczenia w ciągu 24

godzin w rozcieńczonem mleku wapiermem luh innym

środku odkażającym .

.

.~

6) Pozostałe bydło rogate należy oczyś,cić i odkazić według przepisów § 9 p. 11.

"

7) Osoby, które miały styczność ze zwi.erzęta~

mi choremi lubpodejrzanemi albo brały udział przy

oczyszczaniu i odkażaniu, winny również oczyś<;ić

i odkazić ' ręce i inne obnażone części ciała, a takie

odzież i obuwie. '

.

8) Do odkażania można stosować wszystkie

środki,' wymienione w § 6.

. " ,. '

Q) Karmy i ściółki, co do których przyp.uszCZilĆ

,należy, .że zawierają zarazki zarazy płucnej, nie wolno wywozić (wynosić) z zagrody zapowietrzonej ,nawet po wygaśnięciu zarazy ani też zużytkować dla

bydła rogatego nowowprowadzonego do zagrody.

i.,

..

l} Os'oby, które miały styc~ność ze zwierzęta­

mi. choremi lub podejrzanemi o zarazę płucną

względnie przebywały w oborach lub miejscach,

Vi których znajdowało się bydło rogate chore lub podejrzane o chorobę, winny przed opuszczeniem zag:r.ody zapowietrzonej bezzwłocznie oczyścić i odkazić ręce i inne zanieczyszczone części ciała oraz

c) Pryszczyca.

odzież i obuwie.

it

W tym celu przy wyjściu z zagród lub pomie§ 13.

śzczeń zapowietrzonych zarazą płucną winny być

1) W czasie trwania pryszczycy osoby, które,

przygotowane woda, mydło i odpowiednie środki odmiały

styczność ze zwierzęt-ami choremi lub pod-ej;.

każające.

'

rzanemi albo przebywały w oborach, owczarniach,

2) . Po usunięciu zwierzęcia chorego lub podej- chlewach i t. p., w których znajdowały się chore club

rzanego o zarazę płucną należy natychmiast prze- podejrzane o pryszczycę zwierzęta racicowe, winny

prowadzić tymczasowe odkażenie miejsca postoju

przed opuszczeniem tych miejsc lub zagród oczyścić

zwierzęcia, jak również wszelkich narzędzi i przedi odkazić ręce i inne zanieczyszczone części ciała

miotów, o ile były używane przy tern zwierzęciu.

oraz odzież i obuwie.

3) Karmy i paszy, o · których przypuszczać na- '

W tym · celu przy wyjśCiach z zagród, pornie:.

leży, że są nosicielami zarazka, nie wolno wywozić

szczeń, obór, owczarni,' chlewów i t. p.miejsc zapo:'

(wynosić) z zagrody zapowietrzon~j.

wietrzonych pryszczycą winny być przygótowane

4) Nawóz i gnojówkę wolno wywozić z pomie- woda, mydło i odpowiednie środki odkażające.

..

szczeń zapowietrzonych tylko ' po uprzedniem zezwo2) · Sprzęty, wozy, skrzynie i wszystkie przedleniu starosty i to w celu ' natychmiastowego zaora- mioty, które mają być użyte poza zagrodą zapowienia lub "ułożenia w kopiec w takiem miejscu, z któ- trzoną, o ile miały styczność ze zwierzętami choremi

rego zaraza nie mogłaby być przeniesiona. Starosta lub podejrzanemi o zarazę, przed ich wyniesieniem

udzieli takiego zezwolenia pod warunkiem, że do wy- (wywiezieniem) z zap0wietrzonego pomieszczenia lub

wożenia nie będzie używane obce bydło rogate~ że

zagrody w czasie trwania zarazy muszą być oczygnojówka będzie wywożona w szczelnych beczkach, szczone i odkażone.

.

' ,

. a' nawóz na możliwie szczelnych wozach, oraz że naNac'zynia "(bańki) używane do mleka winny być

wóz' i gnojówka nie będą pr'zewożone ' drogami pu- w miejscu-ich opróżnienia oczyszczon.e i odkażone

blicznemi.

.

~rodkami ; przewidzianemi w § . 6 'p . .lO ~ i 1 L " ';

.'

i

DZlennili Usla-;. Poz. 167.

3) Nawóz i gnojówkę wolno wywozić z pomie-

szczeń zapowietrzonych tylko za uprzedniem zezwo-

Nr. 19.

winny natychmiast oczyścić i odkazić ręce i inne obnażone części ciała oraz zanieczyszczoną odzież

i obuwie,

2) Natychmiast po usunięciu z'wlcrzęcia chorego na wąglik lub podejrzanego o tę chorobę lub też

po wyzdrowieniu zwierzęcia chorego na wąglik należy oczyścić miejsca postoju, padnięcia lub zabicia

leniem starosty w celu natychmiastowego zaorania

albo ułożenia w kopce w takiem miejscu, z którego

zaraza nie mogłaby być przeniesiona, lub też bez zezwolenia starosty, jeżeli nawóz i gnojówka zostaną

uprzednio przemieszane ze zgęszczonem mlekiem

wapiennem. Starosta udzieli takiego zezwolenia tyl- zwierzęcia.

, W razie zachorowania lub padni ę cia większej

ko w wypadkach wyjątkowych i pod nąstępującemi

warunkami: do wywożenia nie wolno używać bydła ilości zwierzą t należy oczyścić i odk azić całe stajnie

rogatego; gnojówka może być wywożona tylko (obory i t. p.) lub też pewne ich oddziały - stosownie do zarządzenia powiatowego lekarza weterynaW' szczelnych beczkach, a nawóz na możliwie szczel'

nych wozach; nawozu i gnojówki nie wolno przewo- ryjnego.

zić drogami publicznemi, chyba że drogi . te zostaną

3) Przy odkażaniu ostatecznem szczególną uwa"

zamknięte dla użytku publicznego.

gę należy z)Vracać na zanieczyszczone podłogi, ścia­

'4) Przed uznaniem pryszczycy za wygasłą na- ny, drągi, słupy, przegrody, stanowiska, żłoby, draleiy przeprowadzić oczyszczenie i odkażenie osta- biny, koryta, następnie narzędz ia stajenne i rzeźni­

teczne według przepisów '§ 9. Takiemu oczy~zczeniu cze, odzież, obuwie służby stajennej i wszystkie

i odl{azeniu podlegają:' nawóz, gnojówka, miejsca, przedmioty, które zostały zanieczyszczone lub co do

. w których przebywały chore lub podejrzane o pry- których przypuszczać należy, że zawierają zarazki

wąglika, wreszcie odchody, k rew, odpadki zwierząt

szczycę zwierzęta (obory, owczarnie, chlewy, podwóna, okólniki, drogi i t. p.), miejsca, na których skła­ chorych na wąglik i podejrzanych o tę chorobę, tudano nawóz, zwłoki zwierząt lub ich części, koryta, . dziez wozy i sprzęty, używane do usuwania zwłok,

uprzęże, jarzma, sprzęty, służące do oprzątania zwieczęści zwłok, odpadków, nawozu i t. p., a w razie porząt racicowych chorych lub podejrzanych o prytrzeby także zanieczyszczone miejsca na pastwiskach'

·szczycę, naczynia i sprzęty do pojenia i dojenia, bań­

i grzebowiskach.

.

.

Wydzieliny, wydaliny, krew zwierząt chorycH'

ki do mleka, widły, łopaty, worki do karmy i t. p.,

skąry, racice, rogi, wełna i wszelkie surowce zwierzę­

i podejrzanych oraz wierzchnia warstwa ziemi z niece, które z powodu swego pochodzenia lub przecho- zabrukowanej podł ogi i t. p. winny być starannie ze:w ywania mogłyby się stać nosicielami zarazka pry- brane i traktowane jako nawóz.

"szczycy, wreszcie odzież i obuwie służby. Przy tern

4) Karmę i ściółkę, co do których przypuszczać

. należy zwracać szczcgólną uwagę na przedmioty za- należy, że zawieraj ą za.razki wąglika, należy odkazić

nieczyszczone wydzielinami i wydalinami zwierząt przez poddanie dzia łaniu wysokiej ciepło Ły lub pary.

Starosta może zezwolić na zu~ytk ow anie zakachorych lub podejrzanych o chorobę. Skóry, rogi, racice należy odka1zić zapomocą zupełnego wysusze- fonej paszy dla zwierząt, które zostały zaszczepione

nia lub zapomocą moczenia w ciągu 24 godzin w roz- przeciw wągl ikowi.

5) Odkażanie wykonywa się według przepisów

cieńczonem mleku wapiennem lub innym środku od§ 9. Jako środków odkażających należy używać mlekażającYIlł. Wełnę, opakowaną w szczelne worki lub

wańtuchy, można wynosić z zagrody zapowietrzonej ' ko chlorku wapnia, zgęszczone mleko wapienne, su"

bl,i mat, formalinę.

.

bez odkażenia.

.

5) Paszy i ściółki, co do których przypuszczać

należy, że mogły mieć z niemi styczność zwierzęta

e) i f) Szelestnica, zaraza dziczyzny i ~y(Ha rogatego.'

chore lub podejrzane o pryszczycę, nie wolno wywo:rić (wynosić) z zagrody zapowietrzonej, lecz nale§ 15.

~y je zużyć w tejże zagrodzie,

. '

Oczyszczenie i odkażenie przy szelestnicy oraz

6) Racice bydła rogatego należy wystrugać,

9. zwierzęta oczyścić i odkazić według przepisów przy zarazie dziczyzny i bydła przeprowadza się

.§ 9 p. 11.

.

w !en sam sposób, jak przy wągliku. ,

7) Osoby, które miały styczność ze zwierzętami

choremi lub podejrzanęmi lub brały udział przy oczyg) Otwarta ~ruźlica bydła rogatego,

szczaniu i odkażaniu, winnyoczyścić . i odkazić ręce

i inne obnażone części ciała, tudzież obuwie i odzież.

§ 16.

.

8) Do odkażania można stosować wszystkie

Po usunięciu zwierzęcia chorego na gruźlicę

~rodki wymienione w § 6.. ,

,

otwartą należy przeprowadzić oczyszczenie i odkażenie miejsca postoju, tudzież narzędzi i przedmio. ,!l

d) Węglik.

tów, które zostały zanieczyszczone wydzielinami

i

wydalinami zwierzęcia chorego, jako to: żłobów, .

§ 14.

drabin, ścieków, ścian, przegród, podłogi, wreszcie ,

'1) Podczas trwania w~1ika osob'y, które miały naczyń, używanych do dojenia i pojenia,

Odkażenie winno się odbywać według § 9, bań...

$'Łyczność z wydzielinami i wydalinami zwierząt chorych na wąglik lub podejrzanych o . tę chorobę lub ki zaś i inne naczynia, u;i;ywane do mleka, należy poddać działaniu pary lub wygotować albo też' wyszoroteż które brały udział w ich oprząŁaniu lub pielę­

gnowaniu, pomagały przy dokonywaniu krwawych wać i wymyć wrzącą wodą lub gorącym rozczynem

operacyj, zabijaniu, przy sekcji lub usuwaniu zwłok-. sody, (§ 6 p . .10 i 11)• .

I

~:~:'t·" '~'\f'

"

,

Nr. '19.

Jeżeli w pewnej obOt'ze grużlic:a otwarta zosta-

: la stwierdzona u większej ilości zwierząt albo jeżeli

. zwierzęta chore lub podejrzane były przestawiane

w oborze z ·miejsca na miejsce, należy przed uznaruem gruźlicy za wygasłą przeprowadzić oS,tateczne

oczyszczenie i odkaż e nie całej obory lub jej c zęś ci

według zarządzenia powiatowego lekarza weteryna, ryjnego.

la) Nosacizna.

§17.

'1) Podczas· trwania nosacizny

osoby, które

ze zwierzętami choremi lub podej' r:z:anetni . o nosaciznę , winny przed opuszczeniem

miejsc postoju takich zwic!'ząt oc zyś cić i odkazić rę­

,ce i inne obnażone cześci ciała oraz odzież i obuwie.

,

VI tym celu przy wyjściach z zagród zapowie"tt-zonych nosacizną winny być przygotowane woda,

mydło, szczotki i ś rodki odku?:ające (ro zcie ńczona

woda krezolowa, rozczyn kwasu karbolowego, kreo'"

liny,ł sublimatu i t. p.).

i} Po us unięciu zwierzęcia choref,O lub podej, tzanego o nosaciznę należy natychmiast przeprowadzić

tymczasowe odkażenie miejsca jego postoju, jak również wsz elkich używanych Iiarzę­

dzi i sprzętów. .

3) Przed uznaniem nosacizIiy za wygasłą nale'ży poddać oczyszczeniu i odkażeniu wedł ug zarzą­

dzenia powiatowego lekarza weterynaryjnego stajnie lub też ich części, sprzęty, narzędzia i przedmioty, które miały styczność ze zwierzętami choremi

i podejrzanemi albo ich wydzielinami lub wydalinami, a mianowicie: szczotki, żłoby , dtabiny, ' drągi, słu­

py, przegrody, kubły, wędzid ła, uzdy, uprzęże, siodła,

przybory do czyszczenia, koce, czapraki, odziet

i obuwie oraz pościel służby stajennej, dyszle, łańcu­

. chy, mostki do podkuwania i t. p.

4) Szczególną uwagę zw rócić należy na przed

mioty zanieczyszczone 'Nypływem z nosa, wydzielinami wrzodów skórnych, jako też k a łem lub moczem

zwierząt chorych lub pode jrzanych o nosaciznę. Kał,

ściółka, resztki karmy winny być odkażone lub uło­

żone w kopce jak gnojówka i nawóz.

,

I

309

DzienniK Usław. Poz. 167;

miały styczność

4

i)

Ospa owcza.

§ 18.

'1) Podczas trwania ospy

osoby, które miały

styczność ze zwierzętami choremi lub podej rzanemi

o ospę owczą, winny przed opuszczeniem owczarni - względnie miejsca postoju takich zwierząt oczyścić i odkazić ręce i inne obnażone, zanieczyszczone części cia ł a, tudzież odzi eż i ohawie,

W tym celu przy wyj ś cia ch z zapowietrzonych

owczarni (pomies zczeń ) lub zagrody winny być przygotowane ~ydło, wCJda, szczotki i środki odkażają­

ce (rozcieńczona woda krezolowa, rozczyn kwasu

karbolowego, kreoliny, sublimatu i t. p.).

2) VII razie koniecznej potrzeby wywiezienia

z owczarni nawozu nnleży go ułożyć w kopiec w samej zagrodzie lub winnem odpowiedniem miejscu,

z którego zaraza nie mogłaby być przeniesiona, a jeżeli ułożenie kopca jest niemożliwe, należy nawóz

przed wywiezieniem z owczarni zapowietrzonej zlać

zgęszczonem mlekiem wapiennem.

Nawóz, który nie został w samej zagrodzie uło­

w kopiec lub odkażony, wolno wywieźć z zagrody tylko za ~ażdoraZ()wem zezwoleniem starosty i pod warunkiem, że wywieziony zasŁanie na pole

na szczelnych . wozach w celu natychmiastowego

zaorania ' lub , ułożenia VI kopce.

.

3) Przy ostatecznem odkażaniu należy oczyścić

i odkazić owczarnię i pomieszczenia, w których znajdowały się owce chore lub podejrzane, jak również

narzędzia i przedmioty, które były w styczności

i owcami choremi lub podejrzanemi, ich wydalinami

lub wyd~ieli.nami. ~~cze.gólną ~wagę należy zwracać

na odkazeme odz1ezy 1 obUWia osób, pOd których

nadzorem pozostawały owce chore i podejrzan~.

4) Nie wolIió wynosić (wywozić) ż żagrody zapowietrzonej paszy i ściółki, co do których przypusZczać uaIezy, że mogły mieć styczność Ze ~wierzęta­

mi choremi lub podejrżanemi, lecz należy je zutyć

W tejże zagrodzie.

'

żony

j) i k)

Zaraza stadnicza i otręt koni.

§ 19.

Osoby, kt6re miały styczność z wydzielinami

narządów płciowych zwierząt chorych i podejrzanych o zarazę stadniczą lub otręt, winny umyć ręce

mydłem i oczyścić w ten sam sposób zanieczyszczo-'

ną ' odzież i obuwie, jak również przedmioty tanie- '

czyszczone wydzielinami narządów płciowych zwierząt chorych i podejrzanych o chorobę.

, Dalsze odkażanie jest zbędne.

I) świerzb zwierząt jednokopylowych ,i owlec. '

§ 20.

'1) R6wnocześnie z leczeniem zwierząt jednokopyŁowych i owiec . nale:iy oczyszczać i odkażać stajnie, ow6zarnie, przegrody, sprzęty, uprząż, koce,

szczotki i inne przyrządy i przedmioty, które miały

bezpośrednią lub pośrednią styczność ze zwierzęta~i,

chorerni lub podejrzanemi.

'

Przy leczeniu zapomocą kąpieli lub gazowania.

oczyszczanie i odkażanie należy przeprowadzać

równocześnie z zastosowaniem tych zabiegów.

Przy letzeniuzaś z.apomocą wcierania środków

leczniczych oczyszczanie i odkażanie - w zależności

od nasilenia choroby - należy powtarzać w dłuż­

szych lub krótszych odstępach czasu, według zarzą­

dzenia powiatowego lekarza weterynaryjnego.

Takie oczyszczanie i odkażanie należy również

przeprowadzić po każdorazowem usunięciu zwierzę­

cia chorego lub podejrzanego o świerzb.

2) Przed uznaniem świerzbu Za wygasły należy oczyścić i odkazić ostatecznie stajnie, owczarnie,

przegrody i inne pomieszczenia, w których znajdowały się konie luh owce chore lub podejrzane, jak

również w~zystkie przedmioty, które były w styczności ze zwierzętami choremilub podejrzanemi, jak

żłoby, drabiny, drągi, słupy, przegrody,postronki;

sznury, uzdy, uprzęże, siodła, szczotki, koce, cZapraki, dyszle, kojce! haki stajennetłopaty! nożyr'

~.

'F",

'"

' :),;b~

'.,'~.".'

,:..~,~

!:;

I

310

..

i obuwie osób pielęgnujących śWinie. ' Przytem~ale,.

ży zwracać szczególną uWagę na przedmioty zanie'. '

czyszczone kałem, mocz,e m lub krwią zwierząt , S;;horych lub podejrzanych O chorobę. Okólniki i- prze,,:.

gródki jak również targowiska po ' oczyszczeriiuz , ką:h~

lub ściółki, usunięciu - o ile możności - wierzch~i'~j'

warstwy ziemi , należy zlać rozcieńczonem- mlekiem '

chlorku wapnia lub 6% wodą krezolową, następnie

zrównać ziemię przez grabienie lub zbronowani ej ponownie należycie zlać je.dnym z ~yżej wymienionych

środków odkażających. Do' oczyszczonych w ,ten spę+

S9b przegródek i okólników zaleca się możliwie jak- '

najdłużej nie wprowadzać świń nowonabywanych.

6) Odkażanie należy przeprowadzaćwędł~g

przepisów § 9. Jako środk ó w odkażających używa się

rozcieńczonego mleka wapiennego lub 6% wodykre..

zolowej.

'

ce i t. p. oraz odzież i obuwie osób obsługujących

3) Nawóz, ściółka, gnojówka i t. p. winny być

,aknajśpieszniej zaorane lub ułożone w kopiec.

4) Jako środków od~ażających można używać

rozcieńczonej wody krezolowej, rozczynu kwasu karbolowello lub wapna.

m)

"

Wścieklizna.

§ 21.

r-: i

i,'

,

1) Po usunięciu zwierzęcia wściekłego lub poBejrzanego o wściekliznę, należy oczyścić i odkazić

według przepisów § 9 stanowiska oraz mif7h;ca,

w których znajdowały się takie zwierz ęta, tudzież

sciany, podłogę, żłoby, . drabiny, koryta, zla pory (obicia), drągi, słupy, .przegrody i wszystkie inne sprzę, ty i przedmioty, z któremi stykały się zwierzęta cho-,

re lub poaejrzane o wściekliznę.

2) Budy, słomę, śció łkę , kagańce, obroże, smycze, koce, naczynia, oraz inne sprz ęty 1 przedmioty,

które miały styczność z ps ami lub kotami wściekłemi

i podejrzanemi, należy odkazić ściśle w sposób przepisany w § ,9 p. 6 - 10, o ile posiadacz nie zgadza się

na ich spalenie.

I

11) Pomór i zaraza 'wf6.

§, 22.

'1) Podczas trwania choroby osoby, które mia, I

Nł'~ ' 19,'

Dziennik 'Qsfaw. Poz. 167,

ZA

zwierzęta.

,.,

•.

ły styczność ze świniami choremi lub podejrzanemi

o chorobę - względnie przebywały w chlewach lub

miejscach, w których znajdowały się świnie chore

lub podejrzane o chorobę - winny bezzwłocznie po

o)

Różyca

m6.

§ 23.

I

1) Podczas trwania różycy miejsca postoju Świń

po usunięciu

,

' "

W wypadkach częstego pojawiania się różycy ,

W zagrodzie należy po usunięciu wszystkich świń z zagrody przeprowadzić - według zarządzenia powia.

towego lekarza weterynaryjnego - odkażenie i ,oczyszczenie całego chlewu lub jego części, jak również

osób, sprzętów i przedmiotów, które miały styczność

ze świniami choremi lub podejrzanemi.

2) W razie pozostawienia świń w zagrodz~e

oczyszczenie , i odkażenie ostateczne przeprowadza

się już po upływie 3 dni po przeprowadzeniu' szczepień przeciwróżycowych sposobem powszechnie przyjętym.

,

' "

3) Odkażanie przeprowadza się według przepisów § 8.

,

Do odkażania nadają się wszystkie śrop.ki, wy- ,

mienione w § 6.

'

należy oczyścić i odkazić natychmiast

zwierząt chorych lub podejrzanych.

opuszczeniu tych miejsc oczyścić i odkazić ręce i inne zanieczyszczone części ciała oraz odzież i obuwie.

W tym celu przy wyjściach z zagród lub pomieszczeń, zapowietrzonych pomorem lub za,razą świń,

winny być przygotowane woda, mydło, szczotki

;. odpowiednie środki odkażające.

2} Po usunięciu zwierząt chorych lub podejrzap) Cholera drobiu i pom6r kur.

nych o pomór lub zarazę świń należy natychmiast

przeprowadzić tymczasowe odkażenie miejsca po§ 24,

stoju ś wiń, jak również wszelkich narzędzi i przedmioŁów, które miały styczność ze świniąmi choremi

1) Kurniki, ~kólniki, rz~źnje i inne mt~j,s~~h ,'

lub podejrzanemi.'

w których znajdowało się ptactvio chore i pod,e.Jrza"

3} Karmy i paszy, co do których przypuszczać ne, klatki, koszyki i t. p. sprzęty, służące do przewo ..

należy, że są nosicielami zarazka pomoru lub zarazy

zu ptactwa, oraz wszystkie inne sprzęty iprzedmio- "

'świń, nie wolno wywozić (wynosić) z zagrody zapoty, które miały styczność z ptactwem chorem Jub

wietr-zonej.

podejrzanem, ' z jego wydzielinami i wydaIinaIQi,

4) Przejścia w chlewach, miejsca przed wej- z ptactwem padłem lub jego odpadkami, należy oczy:'

sciami do chlewów i zagród zapowietrzonych należy ścić i odkazić według przepisów § 9. Do odkażania

podczas trwania zarazy lub pomoru świń oczyszczać nadają się wszystkie środki odkażające, wymienione

,

,

i odkażać zgęszczonem mlekiem wapiennem lub sła­ w§~

bym rozczynem chlorku wapnia albo 6% wodą kre2) Szczególną uwagę należy zwrócić na wydzi~.

zolową - nie rzadziej jednak niż co 8 dni.

liny, wydaliny oraz krew ptactwa chorego lub pode;;.

5) Przy odkażaniu ostatecznem należy oczyścić rzanego, Odpadki te należy starannie zeł?rnć i zakoi odkazić miejsca, w których znajdowały się świąie pać lub spalić razem I z padliną, ściółką, nawoz~m,

chore lub podejrzane o chorobę, jak: chlewy, prze- kałem, pierzem" resztkami karmy i zebraną zi'enuą

gr6dki,podwórza, targowiska, rampy, miejsca łado­ z niezabrukowanych podłóg ' i okólników. Więk~z~

wania oraz wiadra" widły, łopaty, koryta, worki do , ilości nawozu można ułożyć w kopiec.

',' :'

karmy i wszelkie przedmioty, o których przypuszczać

W ten sam sposób postąpić należy z ptactwem

należy, źe się , stykały ze zwierzęfami choremi lub

padłem oraz , częściami bitego ' ptactwa, ' niezdałnelllł

'

' ,: ,;'

p'odejrzanemi o , zarazę i t. p." jak ró;wnież odzież do spożycia~ ,

I

"

,'~- .,

I

l -/.

-~ ,,':.

,

•

,:',<,

,

,

." >.- ~ t~;.: ',"' JJ..J-:'

Dziennik Ustaw. Poz. 161.

Nr. 19

Kurriiki, okólniki, po usunięciu wierzchniej

warstwy ziemi, należy wybielić i poląć zgęszczonem

mlekiem wapiennem, tak samo należy postępować ze

ściekami z kurników i okólników.

,'o , Pierze w stanie suchym za zgodą starosty wolno wywozić z zagrody zapowietrzonej po opakowaniu w ·szczelne worki.

.

.'.

§ 5. Posiadaczowi zwierzęcia służy prawo postwierdzenie wszelkich okoliczności, wskazujących na

wołania ze swej strony lekarza weterynaryjnego, który

możliwość przeniesienia jej na inne zwierzęta, do innych zagr6d lub do innych miejscowości. Na podsta- może być obecny przy czynnościach powiatowego le'Y\e tych dochodzeń, o których należy sporządzić pro- karza weterynaryjnego, mających na celu stwierdzenie rodzaju choroby, o ile to nie spowoduje zwłoki

łokół,powiatowy lekarz weterynaryjny winien ustalić,

w

ustaleniu stanu rzeczy.

~y i ' która z zaraźliwych chor6b zwierzęcych została

stwierdzona lub czy jest uzasadnione jejl podejrzenie.

Załącznik Nr. 3 do rozp . Ministra

Rolnictwa z dnia 9 stycznia 1928 r.

(poz. 1671.

BADANIA ROZPOZNAWCZE.

I.

Wstęp.

Badania rozpoznawcze przeprowadzają weterynaryjne pracownie rozpoznawcze, a mianowicie

pracownia warszawska dla województw: biało­

stockiego i poleskiego oraz powiatów: warszawskiego,

raclzymińskiego,

pułtuskiego,

mińsko-mazowieckiego, '

grójeckiego, płockiego, łowickiego, skierniewickiego,

sochaczewskiego, błońskiego. rawskiego, płoTIskiego,

kutnowskiego i gostynińskiego województwa warszawskiego;

pracownia bydgoska dla województw: poznań­

skiego, pomorskiego 9 łódzkiego, śląskiego oraz powiató'w: nieszawskiego, włocławskiego, lipnowskiego, sierpeckiego, mławskiego, przasnyskiego, ciechanowskiego

i .makowskiego województwa warszawskiego;

.: ' pracownia krakowska dla województw: krakowskiego, kieleckiego i lubelskiego;

.

pracownia lwowska dla województw: lwowskiego, wołyńskiego, tarnopolskiego i stanisławow­

skiego;

, pracownia wileńska dla województw: wileńskiego

i nowogródzkiego.

, Zmiany podziału obszarów, przydzielonych do

poszczególnych pracowni, jak również utworzenie nowych - względnie zniesienie istniejących pracowninależy do Ministra Rolnictwa.

11: Pobieranie próbek ze zwierząt padłych

lub zabitych.

311

i tkanek, 'które zazwyczaj zawierają zarazki swoiste

choroby. .

.

.

Pobierane próbki nie powinny być zbyt dute;

wystarcza rozmiar mniej więcej 5 X 5 X 5 cm, o- ile to

nie jesłprzv poszczególnych chorobach inaczej przewidziane.

§ 3.

, I

,'J

. ;

. I

'

Mniejsze chorobowo zmienione ogniska, jak gruzgrubienia (guzy w płucach, wątrobie, tkance

podskórnej; gruczołach chłonnych i t. p.), przesyła: się­

o ile możności - nienaruszone, wyc,ięte wraz z ota-

zełki,

czającą ją tkanką.

.1

§ 4.

Próbki przewodu pokarmowego pobiera się

po wypróżnieniu zawartości, przyczem należy unikać

uszkodzeń' błony śluzowej. Próbki przewodu pokarmowego ' należy przesyłać w osobnem naczyniu.

§ S.

Zawartość . przewodu pokarmowego zwierząt

podejrzanych o zatrucie należy przesyłać w odnośl)ym

odcinku trzewia. W tym celu przewiązuje się· oba

wyloty żołądka, względnie pętli jelitowych i odcina

się je poza przewiązaniem. Próbki te przesyła się

w naczyniu szczelnie zamkniętem.

§ 6.

Powiatowy lekarz weterynaryjny winien dołączyć

do każdej przesyłki pismo zawierające

1) imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania

(powiat, województwo) posiadacza,

2) rodzaj i wiek zwierzęcia,

3) datę ~achprowania, padnięcia lub uboju z'Vierzęcia,

4) rodzaj stwierdzonej lub podejrzewanej choroby (obok , polskiej nazwy i łacińską),

5) datę sekcji (w ile godzin po śmierci),

.

6) krótkie streszczenie wywiadu, klinicinych

objawów, sekcji oraz czy stosowano szczepienia i jakie,

z podaniem użytych . surowic, szczepidnek~względnie

środków rozpoznawczych,

7) rodzaj przesłanych próbek.

Wydanie dalszych przepisów w tym przedmio~

de należy do Ministra Rolnictwa.

§ 1.

Przy pobieraniu próbek przestrzegać należy bezWycinki narządów, przeznaczone

.do . badania, pobiera się ze , zwierząt niezwłocznie

po śmierci przed otwarciem przewodu pokarmowego

dokładnie wymyte mi rękami przy użyciu czystych,

III.

Pobieranie' próbek ze zwierząt żywych.

względnej czystości.

mążliwie wyjałowionych narzędzi, unikając zetknięcia

się prób z zawartością jelit, ziemią lub kurzem, jak

również z płynami odkażającemi.

Narządów, z których ' wycinki mają bvc wysyłane do badania, nie należy opłukiwać.

§ 2.

Próbki wycina się z części chorobowo zmienionych . . Jeżeli zmiany chorobowe nie są wyrazme

uwydctnione, pobiera się próbki z takich cz~ści

§ 7.

Krew, przeznaczoną do badań serologicznych,

pobiera się przez nakłucie wyjałowioną igłą żyły jćljz­

mowej (vena jugularis). Wypływającą krew zbiera się

do probówek,' które należy napełniać do 2/8 pojemności i ustawić pionowo aż do skrzepnięcia. Należy

bezwzględnie przestrzegać, aby każda próbka krwi

pobrana była 'świeżą igłą - względnie tą samą, lecz

po l<.ażdy~ zabiegu należycie oczyszczoną i wyjało- ,

wioną. Próbki . należy pobierać przed karmieniem'

zwierząt.

.. .

Pobrane próbki krwi nal~ży niezwłocznie prze- ';:~

słać do pracowpi, a do czasu wysłania przechowa<f:,~;,:,:;

/;> .

.',!~

,:i:~'

~l:ę;~

'•

.,~~.,

tJ.1!1"

."

__ .-' .. - t ..

/J

~' ł

.

:~~~ ).~~..u~

.J'

31·2

..

>•

Nr. 19.

godziny w temperat1,llZe po:k.ojowej, ną.stęppię Ul~

w. miejscu chfodnem. ·

.

'

Co do postępoW;tnia pr~y ppbjęrąniu próbek

krwi z pQwodu no~acb;ny stosować nąle~y . pn~epi.sy

załącznika Nr. 4.

.

,

IV;

1/ 2

•

....

,

'

..'.( '" , ',

PT9be4 pr~y posr:czegól11,y~b cho..

~obą()h ~więn:~H~h.

§ 16.

Do rozpoznawania pos:;:czegóinych cho)."ób qalei wysyła~ do pracowni rozpoznawczc:j wszystkie próbki . wymienione

poniżej w §§ 17-28 przy 'chorobach poszczególnych• .

§ 8.

1

'Pphicra~ię

ży w każdym. wypadku pobierać

Próbki krwi, przeznaczone do badań mikrosko,;

powyeh, należy przesyłać w stanie zasuszonym na

szkieU~ach pn;edmiotowyeh. W tym celu kroplę krwi

rozpośc~erasię na dobrze oczyszczonem szkiełku przedmiotowem w możliwie najeierl"szej warstwie zapomocą drugiego takiego szkiełka, przesuwając ' je na szkie!ku, zawierającem kroplę krwi. Po wyschnięciu preparat zawija się w czystą bibułkę lub miękki papier.

§17.

Węglik.

Krew do badań w sŁanie płynnym pobiera się

1) albo do wyjałowionej buteleczki ze szlifowanym korkiem, na dnie której umieszczono warstwę

perełek szklanych i w celu odwłókniep.ia buteleczkę

wstrząsa się mocno przez 15 minut,

~) albo do wyjałowionej próżnej buteleczki i do. daję sfę szczawian1.J sodowego (1 cms nu litr krwi)

lub ~ytrynianu sodowego (w 0,4 do '0,6% roztworze

fizjologicznym soli) w równych cz~ściach z krwią.

Do rozpoznania ' wąglika należy pobrać: .

1) 3-4 pr~paratv ma~n.ne na s zldełkach ze krwi'

żyły usznej lub jarzmowej (\rena jugularis),

2) krew - o ile możności skrzepniętą - z żyły

jarzmowej' w probówkę zamykaną korkiem i napeł~

nioną do l/s pojemnosci,

. .

3) krew na niałym zwitku waty - w probówkę

zatkaną mocno korkiem zbitym z waty.

Od zwierząt nie padłych, lecz poddanych ubojowi, J)obiera ~ię próby nie z krwi, lecz ze śledziony.

W razie daleko posuniętego rozkładu ~ oprócz

wyżej wymienionych próbek należy przesłać w szczelnem opakowaniu kawałek grubej kości lub kawałki

skóry (ucho).

§ lO.

§ 18.

§ 9.

Szelestnica.

Ropę zbiera się do wyjałowionego naczynia (probówki) przez nacięCie lub nakłucie ropni lub też zapomocą strzykawki.

Do rozpoznania szelestnicy nale:!y pOQrać

1) 3-4 preparaty mazane z mięśni chorobowo

zmienionych,

2) wycięte kawałki mięśni chorobowo zmienio- '

nych-w probówkę zamykaną korkiem,

3) żółć na wacie- w probówkę zamykaną - korkiem.

§ 11.

Wysięki, wydzieliny, nalaŁy

jałowionych probówek.

zbiera się do wy-

§ 12.

§ 19.

Kał zbiera się do naczyń 'szklanych, słoika lub

probówki,

kAi(ltych.

dokładnie

Zaraza dziczy:.!!!y i bydJ,a rog"te~o.

oczyszczonych i szczelnie zam-

Do rozpoznania zarazy dziczyzny i bydła rogatego należy pobrać

1) po 3-4 preparaty mazane z krwi, z płuc

i z wysięku chorobowego,

2) krew z serca, "/ysięk z jam lub ze stawów

obrzękniętych-w probówki zamykane korkiem,

3) części z narządów chorobowo zmienionych '

(płuc i t. p. oraz śle dziony)-w szczelne opakowanie .

§ 13.

MQCZ

spuszcza się do czystej wyjałowionej bu-

telki.

I

§ 14.

.Przy pobieraniu mleka należy wymię dokładnie .

oczyścić, a następniesŁrzyki wytrzeć 60% alkoholem

i wysuszyć watą lub· gazą wyjałowioną. Pierwsze wytryski mleka usuwa się, dalszym zaś udojem mle~a

wypełnia się wyjałowioną butelkę' pojemności około

§ 20.

Zaraza świń.

Do rozpoznania zarazy śwhi należy pobrać

l) preparaty mazane z płuc,

2} .wycinki z narządów chorobowo zmienionych

(płuc, śledziony) - w probówki zamykane korkiem. .

3

100cm •

•

,

Celem zabezpieczenia mleka od. zepsucia w czasie p,rzewozu można d<:> próbek, przeznaczonych do

badania na gruźlicę, dodać ł/ 2 % kwasu bornego lub

też 15% soli kuchennej.

.

§ 15.

.§ 21.

Pomór świń. '

- Włosy, łuski,

strupy . i t. p. zbiera się ostrzem

. no ża do probówki, zamykane,j korkiem. W razie-podejrzenia o świerzb .należy' pobrać ~&łębsze warstwy

aż do pokazania się krwi.

. .

.

Do rozpoznania pomoru śwm . należy pobrać '

w naczynia szklane wycinki z narządów · chorobQwo ··

zmienionych .(z przewodu pol{armowego) i Vi o$obn.e

"

....

.L",

•

.'-."

".l·

. I . ' .;

"

•

_,""

/

i

I '

· ,. l

t U

,

' naczyni.e szklane wycinki z nerki, wątroby, śledziony

i gruczołów krezkowych. Naczynia szklane mają być

:zatkane korkiem.

.

I

§ 29.

Gruilica.

Pobieranie próbek uskutecznia się według przepisów § 14 i załącznika Nr. 5 rozdz. IV lit. a).

Różyc;! świń.

Do roz~oznan ia różycy świń nalciy pobrać

l} preparaty mazane z nerki, krwi lub śledziony,

2) wycinki z nerki i śledziony - w probówkę

zamykaną korkiem.

: § 23.

Cholera drobiu.

Do rozpoznania cholery drobiu należy poprać: ,

1) preparaty mazane z krwi,

, ,'_

2) wycinki z narządów chorobov.;o zmienionych,

serce - w probówkę zamykaną korkiem lub też ca..

, łęgo _ptaka - w szczelne opakowanie.

§ 30.

Inne choroby.

Co dopobie-r ania próbek do rozpoznawania

innych chorób zwierzęcych należy , się zastosować

dó wskazówek, każdorazowo udzielanych przezweterynaryjA~ pracownię rozpoznawczą.

- V. Sposób bądania W pracowniach

rozpni:nawczych.

§ 31.

Wąglik.

§ 24.

Nosacizna.

Należy wykonać

1) badanie mikroskopowe preparatów mazanych

, Do rozpoznania nosacizny należy pobrać wycin- p.·zysłanych, jako też w pracowni rozpoznawcz,cj spoM z narządów chorobowo zmienionych w należyte rządżonych, bai·wionych według metod stosowanych

-opakowanie. Co do pobierania prób krwi do badań w celu uwidocznienia oioczek,

2) wysiew na ptytki agarowe,

serologicznych stosować się należy do przepisów § 7 3) odczyn Ascoli' ego,

i załącznika Nr. 4 rozdział L

4) >zaszczepienie myszki w razie uiemnych wyników przy 1....:.3.

,§ 25.

Wąglik należ~ uznać za stwierdzony, jeżeli ba..

Zaraza stadnicza.

danie wykaże zarazld wąglika. Odczyn Ascoli'ego

należy uważać jako bardzo cenny środek pomocniqy.

Do rozpoznania zarOJ:Y stadniczej należy pobrać

1) preparaty mazane z krwi i wysięków części

§ 32.

płciowych lub też t. zw. plam talarowych,

2) krew-w probówki, jak przy nosaciźnie (patrz

Szelestnica.

§ 6. W razie znacznej r6żnicy zda~ ~ db-istoty

I. 2. W wypadkach, w kt6rych obowiązuj,\ce choroby pomiędzy powiatowym lekarzem weteryna- .

ryjnym a lekarzem weterynaryjnym, powołanym przez

~rzepi8Y prze~idujł\ przyznanie odszkodow~ia lub

.

,',

"

.~.

Dziennik Ustaw. Poz. -167.

!

,

,posiadacza zwierzę ci a (§ 5), st arosta winien spowodo,,,ac nie zwłoczni~ (te!cgraficznic, t elefonicz,nic) zb adanie "stanu rzeczy przez wojewódzklcgo lel~arza weterynaryjnego, co jednak nie wstrzymuje wykonania

wydanych zarządzeń z~pobiega'Nczych .

W t akich wypadkach powiatowy lekarz weterynaryjny winien z arzć\dzić , aby częś ci zVlierz<;; cia po-,

trzebne do ustalenia choroby były przechowa:le w zamknięciu aż do czasu przeproy,adzenia badania przez

wojewódzkiego lekarza weterynary jnego.

'

§ 1. Natychmiastowe zbadanie stanu rzeczy na"

miejscu przez wojewódzkiego lekarza weterynary jnego woj ewoda winien , równi<2;l z arządzić , j eżeli ma poważne wątpliwości co do orzeczenia powiatowego lekarza weterynaryjnego lub j eżeli st arosta z tych sa,mych wzglę dów zwróci się z t € ffi do wojewody.

załącznik Nr. 4),

,

3) wycinki narządów chorobowo zmienionych od

Należy wykonać

zwierząt padłych lub zabitych - w probówki zamy1) badanie mikroskopowe preparatów mazanych

kane korkiem.

przysłanych i w pracowni rozpoznawczej przyrzą­

dzonych,

§ 26.

2) wysiew na agar cukrowy i hodowlę w warunZaraza plucna bydła rolla tego.

kach beztlenowych,

3) szczepienie świnki morskiej (i myszki dla

Do rozpoznania zarazy płllcnej należy pobrać

kontroli).

1) chorobowo zmienione CZęSCl płuc wraz

Szelestnicę · należy uznać za stwierdzoną, jeżeli

Z oskrzelowem~ gruczołamichłonnemi,

2) krew do badania serologicznego jak przy badanie wykaże zarazki szelestnicy.

nosaciźnie (§ 7 i załącznik Nr. 4).

§ 33.

§ 27.

Zaraza dziczyzny i bydła rogatego.

Wśdeldil!:na.

Do rozpoznania wścieklizny należy pobrać głowę

zwierzęcia (psa, koła) wraz ze skórą lub mózg (zwierzątwiększych) w szczel~e opakowanie.

§ 28.

Świerzb.

Do rozpoznania świerzbu należy , pobrać strupy

w probówki; pobranie wska_'zane w § 15.

.

li

sierść ' żwierzecia

Należy wykonać

1) badanie mikroskopowe preparatów przysłan Y2h

w pracowni rozpoznawczej sporządzonych,

2) wysiew na płytki aó'arowe,

3) szczepienie królika lub myszy.

Zarazę dziczyzny i bydła rogatego należy UZil.1Ć

za stwierdzoną, jeżeli' szczepiony królik lub mysz

padnie w ciągu 23 , do 36 godzin, sekcja wykaże

swoiste zmiany septicaemii królika i we krwi zostaną

wykryte prątki swoiste zarazy dziczyzny i bydła

rogatego.

I ',;

....

,~I ~~ .

DziennIk Ust~w:- Poz. -161·• .

'31.4

Nr. 19.

§ 34.

§ 41.

Z:araza świń.

Jeieli powiatowy lekarz weterynaryjny stwlef~

dzit chor,obę zaraźliwą lub jej podejrzenie, a wynik

badania pracowni rozpoznawczej jest ujęmny, powia:'

towy lekarz weterynaryjny winien z uwzględnienil:!p:l

wszystkich okoliczności przedstawić staroście - l.lZasadnioneorzeczenie, czy pomimo ujemnego wyniku

badania w pracowni rozpoznawczej daną chorobę

należy uznać za stwierdzoną.

. .' ,

O ile w takich wypadkach chodzi o choróby"

z powodu których wypłaca się odszkodowanie lqb '

zapomogę, wojewoda winien uzależnić przyznanie '

odszkodowania od ustalenia istoty choroby przez

wojewódzkiego lekarza weterynaryjnego - względnie

postępować według przepisów §§ 6-8 rozporządzenią.

Należy wykonać;

1) badanie mikroskopowe preparatów przysła­

nych i w pracowni rozpoznawczej przyrządzonych,

2) szczepienie myszki lub królika.

Zarazę świń należy uznać za stwierdzoną, jeżeli

wynik sekcji wykazuje zmiany, wywołane zarazą świń

i' jeżeli zostaną ujawnione zarazki swoiste zarazy

świń.

§ 35.

'.

Pomór świń.

Pomór należy uznać za stwierdzony, jeżeli wynik sekcji wykaże zmiany wywołane pomorem, a ba- . J

dania, przeprowadzone w pracowni rozpoznawczej,

wykluczają inne choroby świń (różyca, zaraza świń).

.

§ 42,

Pracownia weterynaryjno - rozpoznawcza ,w inna

dziennik badań, zawierający wiadomośCi,

przewidziane w § 6, i cały przebieg badania (roz-

prowadzić

§ 36.

dział

V).

,

.

Różyca świń.

Należy wykonać

Załącznik Nr, 4 do rozp. Ministra

Rolnictwa z dnia 9 stycznia 1928· r.

(poz. 167).

.

1) badanie mikroskopowe preparatów przysła­

nych i sporządzonych w pracowni rozpoznawczej,

2) szczepienie myszki lub gołębia.

Różycę świń. należy uznać za stwięrdzoną, jeżeli

badanie wykaże zarazki rqżycy świń.

"

§ 37.

'"

Cholera drobiu.

Należy wykonać

1) badanie mikroskopowe preparatów przysła­

nych i sporządzonych W pracowni rozpoznawczej,

2) szczepienie myszki lub gołębia. '

Cholerę drobiu należy uznać za stwierdzoną,

jeżeli badanie wykaże zarazki cholery drobiu.

§ 38.

Gruźlica.

Badanie i rozpoznanie przeprowadza się stosownie do przepisów załącznika Nr. 5 rozdział IV lit. b.

§ 39.

Inne choroby.

Należy

stosować

ogólnie uznane sposoby ba-

dania.

VI. Przepisy końcowe.

§ 40.

o wyniku badań pracownia. rozpoznawcza za~

wiadamia jaknajśpieszniej bezpośrednio lekarza weterynaryjnego, który nade słał próby, i właściwego wojewódę,

p od ają c treściwie wyniki

zastosowanych

poszczególnych , metod badania,

, POSTĘPOWANIE ROZPOZNAWCZE

PRZY NOSACiźNIE.

Postępowaniu rozpoznawczemu podlegają wszystkie konie podejrzane o nos~ciznę, jak również wszystkie konie podejrzane o zarażenie się, Wszystkie czyn,:ności, związane z postępowaniem rozpoznawcze m należy traktować jako bardzo pilne.

Wymienione wyżej konie podejrzane podlegają

zasadniczo badaniu krwi. Na obszarach, na których

warunki miejscowe uniemożliwiają śpieszne przeprowadzenie badania krwi, Minister Rolnictwa może ze..

zwolić na zastosowanie malleinizacji lub innego sposobu postępowania rozpoźriawczego zamiast b :t.1ania

krwi. Minister Rolnictwa może również zarządzić podczas lub po ukończeniu badania krwi zastosowani~

malleinizacji lub innego sposobu postępowania rozpo:'

znawczego,

Stosowanie środków, mających n'a celu r()zpo~

znanie nosacizny, nie zarządzone przez władze; wy"maga zezwolenia wojewody, Podczas przeprowadzania urzędowych badań rozpoznawczych wykonywanie

badań rozpoznawczych, nie zarządzonych przez wła:'

dze, jest bezwarunkowo zakazane.

O każdym pierwszym wypadku, w którym przY~

stępuje się do przeprowadzenia badania rozpóznawczego, powiatowy lekarz weterynaryjny zawiadamia

niezwłocznie Ministra Rolnictwa i wojewodę,

Przepisy te dotyczą również osłów, mułów i osło- '

mułów.

l. Badanie krwi.

,

Badanie krwi z powodu nosacizny przeprowa'dza się w Wydziale Higjeny Zwierząt Państwowego

ti~[;~~ ~.~

" Nr. 19.

Dziennik Ustaw. Poz. 167.

315

Instytutu Naukowego Gospodarstwa Wiejskiego w Byd- widzianych na ten ""cel ' rubrykach. Listę • koni .'. goszczy

.

po wpisaniu do niej wyników badania - pracownia

'

. ' Powierzenie badania ' krwi innym pracowniom

'tozpozI1awczym należy do Ministra Rdlnictwa.

'

" "," W razie stwierdzenia, U koni podejrzenia o nosIlCiitlę , lub podejrzenia o zarażenie się >'powiatowy

leJcarz w~terynaryjny winien, o ile nie , pOśiada dostatecżnej ' ilości probówek; igieł i formularzy, zwrócfć się bezżwłocznie do Wydziału' HigjenY Zwierząt

Pa~~tw~we~o Instytutu NaukoW'~go . q ospodarstwa

WieJskiego w Bydgoszczy (' nadesłame ' tych przed~iotów. '

, , ' ~ ,

" , Przed pobrani~m krwi ,pc,\Mtowy lekarz weter~~aryj~y sporządza li~tę kOJ;i .~ług v.:zo~u I;lr. ~--:­

z~łączmka Nr. 7. Do hsty teJnafezy WpiS ac rowmez

'konie, które przed pobraniem krwi padły lub zostały

zabite z powodu nosacizny.

Konie winny być wpisywane do listy możliwie

w ty~ porządku, w jakim stoją w stajni, a probówki

baleźy oznaczyć tą liczbą bieżącą, pod którą odpowiedni koń wpisany został do listy.

,

. .,~

Wszystkie · rubryki listy należy dokładnie wypeł,;.

nić, a mianowicie: podać nazwisko i miejsce zamieszkania posiadacza, płeć, wiek, ~aść i znaki sz<;;~egól­

ne każdego konia, termin przypuszczalnego żarażenia

się, termin, w którym zauważono- pierwsze objawy

chorobowe oraz wszystkie inne okoliczności, służące

do oceny czasu trwania i rozmiarów 'n osacizny.

,

Przy równoczesnem wysyłaniu prób krwi od koni różnych posiadaczy, należy dla każdego po~iadacza

sporządzić osobną listę i każdą probówkę oznaqyć

, prócz liczby bieżącej także nazwiskiem posiadacza.

,

W celu pobrania krwi należy po oczyszczeniu

odpowiedniej części skóry wprowadzić do żyły jarzlIlowe; (vena , jugularis) odkażoną igłę, napełnić krwią

ptobówkę do 2/S jej pojemności i zamknąć ją szczelnie korkiem.

'

Przed pobraniem krwi od każdego następnego

~onia należy dokładnie oczyścić ręce. W razie braku dostatecznej ilości igieł, można się posługiwać uży­

tą już poprzednio igłą po dokładnem jej oczyszczet '

uiuj odkażeniu i następnem przepłukaniu wodą.

, ' Probówki z pobraną. krwią, ustawione pionowo,

.. ri~leży przechować 1/2 godziny w temperaturze pokojcjwej,' a' następnie, aż ~o wysłania - w chłodne m

rit,ięjscu.

rozpoznawcza przesyła jaknajśpiesznie j z odpowiednim wnioskiem do Ministerstwa Rolnictwa, które

w razie potrzeby wydaje telegraficznie dalsze , zarządzenia.

'

Postępowanie na podstawie wyniku badań krwi

jest następujące

1. Konia .należy uznać za dotkniętego nosacizną

a) jeżeli , surowica w ilości do 0,2 cms zupełnie

lub częściowo wywołuje wiązanie dopełniacza

bez . \'~zględu na wysokość miana aglutynacyjnego -- lub

bl jeżeli surowica w ilości 0,2 cms nie wiąże dopełniacza, lecz miano aglutynacyjne wynosi 1000

lub więcej.

Po zabiciu takich koni powiatowy lekarz weterynaryjny pobiera ponownie od wszystkich pozostałych koni' krew do badania.

Jeżeli drugie badanie nie wykryje koni dotknię­

tych nosaciZI1ą lub podejrzanych o tę chorobę, należy

po 14 dniach ponownie pobrać krew do badania.

Jeżeli i to badanie nic ujawni koni podejrzanych o nosaciznę, wtenozas badanie należy uważać

za zakOI1czone.

'

2. W razie- nieujawnienia koni podejrzanych

o nosaciznę przy pierwszem badaniu krwi, badanie

krwi należy uważać za ukończone, jeżeli

a) od CJ;asu wystąpienia pierwszych óbjawów

chorobowych lub od czasu usunięcia niebez' pieczeństwa zarażenia się upłynęło co naj- mniej 14 dni i

b) następne badanie, które należy powtórzyć

w 14 dni po poprzedniem, również nie ujawniło koni podejrzanych o nosaciznę.

3. W wypadkach, w których w toku badań

rozpoznawczych krwi zostaną wykryte konie podejrzaneo nosaciznę, a przy sekcji nosacizna zostanie

stwierdzona, należy badanie krwi powtórzyć w ten

sam sposób, jak przy ujawnieniu hosaciznyprzy

pierwszem badaniu.

II.

Malieinizacja.

Na ' obszarach, w których warunki miejscowe

uniemożliwiają przeprowadzenie badania krwi, Mini,ster RolnicŁwamoże zamiast badania krwi zezwolić

, Napełnione i szczelnie zamknięte probówki wraz

z otrzymaneqli igłami i wypełnioną listą koni należy

Vi tern samem opakowaniu, w ktprem zostały przysła­ na zastosowanie malleinizacji lub innego sposobu pone, jaknajśpieszniej przesłać pracowni rozpoznawczej. stępowania rozpoznawczego. Minister Rolnictwa może

również zarządzić przeprowadzenie malleinizacji lub

.

Przy każdem następnem pobieraniu krwi winny innego postępowania rozpoznawczego u koni', u których

być w liście , (rubryka 4) podane wszelkie ,zmiany,

badanie krwi nie doprowadziło do pewnych wyników.

które zaszły w stanie zdrowia zwierzęcia od czasu

Do malleinizacji należy używać wyłącznie mal-,

poprzednie,go ' pobrania krwi, a w razie padnięcia lub leiny, pochodzącej z Instytutu Weterynarji i Medy~

zabicia k.oni~również i wynik sekcji. '

cyny Doświadczalnej Uniwersytetu JagiellOńskiego

, . W ~azie zarządzonej malleinizacji, którą prze 7 w Krakowie, Czysta 16. Dopuszczenie do użytku

prowadza. się nie przed pobraniem krwi lecz bez- , malleiny innego pochodzenia należy do Ministra Rolpośrednio ,potem, należy ,p róby wysłać natychmiast

do pracowni rozpoznawczej z zawiadomieniem, że lista nictwa.

.

Przed malleiniza~ją powiatowy lekarz weterynazostanie wysłana dodatkowo po wpisaniu do , niej ryjny winien - jak przy pobieraniu krwi -- sporzą­

wyników malleinizacji.

dzić listę koni według wzoru Nr. 4 załącznika Nr. 7

Pracownia rozpoznawcza winna przeprowadzać i wype.łnić wszystkie rubryki.

bl,l.da,nię krwi według powszechnie uznanych metod

, Malleinizację przeprowadza się sposobem wśród­

lląukowych i wyniki badt:.nia ,wpisaę do- listy w przeskórno-po~iekowym, spojówkowym lub podskórnym;

,

,

'·'Ii

.

,

". '

.. -

'316

,., _ił 'J

Dziennik Usfa\v. Poz. 167 .

Przed przystąpieniem r do ma.lleinizacji naleźy . godziną wieczorem, aby następny dzień zużytkować

u WSHstkich koni stwie. rdzić ciepłotę ciała. Przy pró- do badania ciepłoty.

'.

bie spojówkowej oraz wśród-skórno-powiekowej po. Jeżeli · cief.łota ciała jetrzcze po 24 godzinach się :wtarza się mierzenie ciepłoty co · 3 godziny od 6 do nie podnosi, należy mierzyć ciepłotę co 3 godZiny do

36 godzin po malleinizacji.

36 godzin po dokonanym~astrzyku.

Odczyn nale ży uznać za

a) Próba spojówkowa.

a) d. o d a t n i: ,

Do worka spojówkowego oka, niedotkniętego

1) jeżeli w m'i ejscu zastrzyku VI 20 do 36 gozapaleniem, wprowadza się kraplaczem kiJka kropel dzin wystąpi' gorącę, bolesne obrzmienie, 9ochodzące

3

. (około 0,2 cm ) malIeiny zgęszczonej.

,

nieraz do wle'lkości małego bochenka chleba; .obrzmieSwoisty odczyn z reguły rozpoczyna się JUZ nie to trwa 2 do 3' dni, znika zaś po 5 do 6 dniach,

w 5 do 6 godzin po zapuszczeniu mąlleiny i , trwa

2} jeżeli ciepl.

, lti~!a podniesie się pon.ad n.o~­

przez 36 do 48 godzin.

.

mę o 1 do 2° C, p , ' 'rownoczesnym odczyme mIeJOdczyn należy uznać za

scowym i odczy,nie ~imicznym, polegającym na ogólal d o d a t n i - przy wypływie ropnym -z oką nej apatji, upadku sił, dreszczach, braku apetytu, na,

(z wewnętrznego kąta),

.

stroszonej ' ,sier;';ci,

b) w ą t p l i w y -;- przy wypływie śluzowym lub

3) przy podwyższeniu się ciepłoty . ciała co najsilniejszem łzawieniu,

•

mniej o 2 lub więcej stopni przy równoczesnym odc) u j e m n y - przy' braku wypływu lub jeżeli czynie organicznym;"

są tylko ślady lekldego łzawienia, a óko jest

hl w ą t P li w y:<

przytem czyste, spojówki zaśsci różowe lub

przy podniesieniu sięciepłoŁy ciała, o 1 lub wię­

lekko zaczerwienione.

cej stopni, jednakowoż poniżej 2° C przy równoczeKażde podwyższenie cic.(>łoty ponad 38,5° C przetttawia za uznaniem odczynu wątpli-w-egoza dodatni. snym Draku lub przy "słahych ohjawach odczynu org<:micznego lub mięjscowego;

. b) Próba wśród-skórna-powiekowa.

c) ujemny

przy brak~ odczynów, przyczem ciepłota ciała

. Do szczepień używa się jednogramową strzy- pozostaje normalna, 'stan ogólny nie zmienia się, zwiekawkę z podziałką 1: lO, zregulatoreql, z cienką,

rzę zachowuje apetyt, na miejscu zastrzyku tworzy

krótką (1: 3 cm.) igiełką i maUeiną rozcie:ńczoną (1 : 4).

się. małe guzowate obrzmienie, ciepłe i wrażliwe na

P,o założeniu "dudl'X' wkłada się palec wskazu- dotlmięcie, które jedna.k nie zwiększa się i znika po

jący lewej ręki do worka spojówkowego oka między

upływie 24 do 36 godzin.

oko i dolną powiekę, napinając ją poqłożonym palcem. Prawą ręką wprowadza się igiełkę w odległo­

d) Pod ęp ow8nie i ocena wycH!ów maHeinizacji.

ści 1 mm od brzegu powieki na głębokość 2~5 mm,

3

wstrzykując 0,2 cm malleiny rozćieńczonej.

1) Konie podejrzane o nosaciznę, t. f. ko·

Odczyn należy uznać za

nie, wykazujące objawy wzbudzaj8p~ podejrzenie

a) d o d a t n i - przy wybitnem obrzrfiieniu poo nosaciznę, należy poddać malleinizacji wśród-skór- ·

wieki dolnej i górnej oraz wypływie ropnym, no-powie!{Qwej lub spojówkowej i - stoso'wnie do wyb) w ą t P l i w y - przy obrzmieniu tylko powie- hików - postępować jak następuj e

ki dolnej i braku wyplywu ropnego,

al przy wyniku dodatnim - konia użnać nale.

cl uj e m n y - przy nieznacznem obrzmieniu

ży za dotknięte~o nosacizną i zabić,

, tylko brzegu dojnej powieki.

hl przy wyniku węIpliwym lub ujemnym";'" na· -'

. Każde podwyższenie ciepłoty ponad 38,5° C przy

leży przeprowadzić malleinizucję' podskórną

"

odczynie w'i\tpliwym przemawia za tern, _ że "koń jest

po ust ąpieniu objawów malleinizacji ocznej

dotknięty nosacizną.

lub powtórzyć malleinizację wśród-skórno-po­

wiekową - wzgIędnie spojówkową - po upły.

c) Próba pod3kórna.

wie 21 dni. Jeżeli przytem wynik jest dodafni, należy konia zabić. Jeżeli zaś wynik

Przed wykonaniem tej próby zwierzę należy pcpowtórne

j malleinizacji jest wątpli'.vy lub

zostawić w spokoju co najmniej na przeciąg 2 dni.

ujemny,

nale ży po upływie 21 dni przeproPrzez ten czas należy mierzyć ciepłotę ciała codzienwadzić

badanie

krwi.

•

nie rano, w południe i wieczorem.' Jeieli wahania

2) Koni~ podejrzane o, zarażeni.e się, t. j.kowyn o szą ponad 10 C lub średnia ciepłota ciała przenie, nie wykazujące żadnych cbjai.. ów wzbudzających

wyższa 38,5° C, malleinizację podslrórną należy odpodejrzenia o no~aciznę, należy poddać malleinizacji

roczyć.

Do malleinizacji podsilórnej używa się 2,5 cm8 . wśród-skórno-povliekowej albo spojówkowej i postę· ,

przygotowanej malleiny rozcieńczonej (1: -10), kt6rą pować jak następuje

al przy wyniku dodainim - konia należy pod.

wstrzylmje się ' zapomocą strzyli:awki w tk,ankę poddać malleinizacji podskórnej po ustąpieniu

skórną szyi po uprzędniem wystrzyżeniu sierści i odobjawów spowodowanych przez pierwszą malkażeniu skóry.

leinizację; przy povltórnym dodatnim wy1'liku

Ciepłotę ciała mierzy się co 3 godziny, poczymalleinizacji lwnia należy uzn ać ' za dotknięte­

nając od 10 ~ 12 godzin po zastrzyku. W tym celu

go nosacianą i zabić, przy wyniku zaś wąŁplinaj dogodniej jest wstrzyknąć malleinę międ~y 8 a 10

.

.'

Nr. 1"9. -,

'L .

Dzie~nik Ustaw. Po z, 167.

Nr. 19.

wym i ujemnym przeprowadzić badanie krwi

po upływie 21 dni;

•

h) przy wyniku wątpliwym pierwszej malleinizacji - należy po ustąpieniu objawow, spo· ,

'wodowanych pierwszą malIeinizacją, zastosować malleinizację na drugiem oku i równocześnie przeprowadzić malleinizację podskórną. Przy wyniku dodatnim lub ponownie

, wątpliwym - należy ' po upływie 21 dni przeprowadzić badanie krwi;

~) przy wyniku ujemnym pierwszej ~alleini­

zacji należy badanie ' rozpoznawcze uważać

za zakończone i k enia uznać za niepodejrzanego, o ile od czasu usunięcia niebezpieczeń­

stwa zarażenia się upłynęło co najmniej 14 dni.

Jeżeli pie~wsza malleinizacja została wykonu'na przed upływem 14 dni po usunięciu niebezpieczeństwa zarażenia się, należy malleinizację jeszcze raz powtórzyć po upływie 3

tygodni , od dnia pierwszej mal1einizacji. '

Po ukoilczeniu malleinizacji listq koni należy

przedstawić wojewodzie, który ją przesyła Ministerstwu Rolnictwa.

ujawnione p'rątki gruźlicy, należy ponownie zbadać

szczegółowo każdą krowę obory i przesłać osobne

prpbld ' mleka do zbadania od krów, wykazujących

jakiekolwiekbądi objawy chorobowe wymienia.

3. Co do odosobnienia i dalszego postępowania

ze zwierzętami podejrzanemi posiadacz obory obowią­

zany jest stosować się do wskazówek i zarządzeń lekarza weterynaryjnego, upoważnionego przez związek.

4: Cielęta , mają pozostawać przy matkach tylko

do dr~giego ~t1ia życia,' El następnie winny być karmione mlekiem wyjałowionem. W uwzględnieniu miejscowych warunków gospodarczych zarząd związku

może zezwolić na pozostawienie cieląt przy matkach

do dni ' 14, wydając wówczas przepisy co do sposobu

odosobnienia cieląt, odpowiadające potrzebom i wymaganiom gospodarczym obory. Zarząd może również zezwolić na karmienie cieląt mlekiem ' ojewyjało­

wianem, pochodzącem jednalcże od krów niewątpliwie

zdrowych, tudzież uzależnić dalszy chów cieląt od

wyniku ' próby tuberkulinowej.

Ulgi takie mogą być czynione tylko .wtenczas,

jeżeli są przewidziane w regulaminie.

5. Koszty badahia, jak wogóle wszystkie koszty

połączone z całą akcją dobrowolnego .tłumienia gruź- ,

licy, ponoszą posiadacze obór w sposób ustalony przez

związek.

.

§ 8. Zażalenie na' ustalenie istoty choroby przez

wojewódzkiego lekarza weterynaryj nego posiadacż

zwierzęcia może wnieść do Minis tra Rolnictwa, który rozstrzyga po wysłuchaniu opinji wyznaczonego

przez siebie lekarza weterynaryjnego. \łlojewoda mo:'

że z urzędu zwrac ać się do Ministra Rolnictwa o ostatecząe stwierdzenie istoty choroby.

/

Załącznik Nr. 5 do rozp. Ministra

Rolńictwa' z dnia 9 stycznia 1928 roku

H. Objawy gruźlicy otwartej.

(poz. 167).

DOBROWOLNE Tł.UMJENIE GRUźLICY.

.

Towarzystwa rolnicze, instytucje

l. Ogólne zasady.

1.

społeczne

i samorz<\dowe mogą tworzyć związki, mające na celu

dobrowolne tłumienie gruźlicy bydła rogatego. Sposób

tłumienia gruźlicy winien być oparty na niżej podanych zasadach, ujętych w regulaminie, uchwalonym

przez związek i zatwierdzonym przez Ministra Rolnictwa.

I

Posiadacze obór, należących do takiego związku,

winni poddać swoje bydło r'Ogate przynajmniej I;az

do I:oku badaniu klinicznemu przez lekarza, weterynaryjnego, wyznaczonego przez zarząd związku i zatwierdzonego przez wojewodę. Badaniu podlegają

wszystkie . zwierzęta w wieku ponad 1 rok życia,

,z wyjątkiem zwierząt opasowych, przeznaczonych na

rzeź ~lie później niż w ciągu 6 miesięcy, i wołów roboczych, trzymanych w osobnej oborze.

Bydło rogate w wieku od, 6 . miesięcy do 1 roku

podlega ogólnym ,oględzinom lekarskim, a szczegóło­

wemu zbadaniu tylko te zwierzęta, które przy oglę­

dzinach wzbudzają podejrzenie o gruźlicę.

Badanie winno być wykońywane według przepisów rozdzie.łu III i .IV.

2. Przynajmniej raz do roku należy zbiorowe

mleko .od wszystkich krów każdej obory, , należącej

do związkuj poddać badaniu Vi pracowni rozpoznawczej co do obecności zarązków gruźlicy. Próbki mleka

według przepisów, vlydanych przez właśCiwą pracownię rozpoznawczą, może pobrać i przesłać sam posia' dacz, jego zastępca lub też lekarz weterynaryjny, wy~

znaczony przez związek Jeżeli przy badaniu w pra,cowni rozpoznav/czej zostaną w ,m leku zbiorowetn

317 '

Przy gruźlicy bydła rogatego należy rozróżniać: '

zwierzęta, wzbudzające podejrzenie o gruźlicę otwartą,

zVlierzęta podejrzane w wysokim stopniu o gruźlicę

otwartą i zwierzęta chore na gruźlicę otw'artą.

\ 1) Bydło rogate wzbudza podejrzenie o' gruźlicę

otwartą, jeżeli ~ostaną

jawy

stwierdzone

następujące

ob-'

'

aj pokasływanie, niewywołane zewnętrznemi

przyczynami przy braku objawów innych cho- '

rób narządów oddechowych (podejrzenie

o otwartą gruźlicę płuc),

bl twarde, niebolesne guzy albo obrzęki jednej

lub więcej ćwierci wymienia o normalnej

ciepłocie, połączone z powiększeniem nadwymieniowych gruczołów chłonnych, bez widocznych zmian mleka (podejrzenie o otwartą

gruźlicę wymienia),

'

. '

c) wzmożony lub nieregularny popęd płciO\vy, '

niepłodność, nieznaczny śluzowo-ropny lub

pochwy

czys.to-ropny, niecuchn:ący wypływ

przy jednoczesnem obrzmieniu gruczołów biodrowych, o ile przytem wykluczone jest zakaźne

ronienie lub zal{aźny nieżyt pochwy (podejrzenie o otwartą gruźlicę macicy), ,

d) przewlekłe rozwolnienie przy złym stanie odżywienia i przy braku innych przyczyn rozwolnienia, ' jak pasza rozwalniająca lub inńe

chol:oby jelit (podejrzenie o otwartą gruźlicę

jełit).

'

,

2) Bydło rogate należy uznać za podejrzane . ·

w wysokim stopniu o gruźlicę otwartą, jeżeli oprócz

zmian podanych w p. 1) zostaną stwierdzone następu­

jące objawy

a) rzężenie na większej prtestrzeni płuc, napady

przytłumionego, bezdźwięcznego · kaszlu, połą-

z

,

"

1-

Dziennik Ustaw. Poz. 167;

•.'F

Nr. 19;

Jako próbki z płuc pobiera się wykrztusiny po

czone z objawami gruźlicy innych organów, n. p. stawów, oczu, opon 'mózgowych, kaszlu z garqła, krtani lub tchawicy. Próbki z gardła

jąder i t. d. lub z powtarzającemi się wzdę- ' i krtani pobierać należy ręką, wprowadzoną do gardła, .

ciami przy złym stanie odżywiania (podejrze- lub zapomocą waty, przymocowanej do drucika, albo

' nie w wysokim stopniu o otwartą gruźlicę też zapomocą specjalnych czerpaków. Przy wydosla:płuc), .

waniu wykrztusin z tchawicy przez otwór, dokonany

h) ogólne wychudz~nie, wyczuwalność twardych, cięciem w górnej częścilchaw~cy, naieży wpr.ow.~zić

drucik z watą aż do rozdwojenia tchawicy .. , r .'

wyraźnie odgraniczonych guzków w powię­

Od zwierząt podejrzanych ' o otwartą : gr4źlicę

kszonych gruczołach chłonnych nadwymieniomacicy

pobiera się próbki śluzu z głębi pochwy- po

wych (podejrzenie w wysokim sto(lOiu o otwartą

uprzedniem oczyszczeniu sromu i sąsiednich .c;zęści.

gruźlicę wymienia),

c) stwardniel)~e rogów macicznych lub jajowo- Przy nieznacznym wypływie z macicy mozna zwiększyć

, dów albo twarde, wyraźnie odgraniczone guzki wydzieliny błony śluzowej tego narządu , mięsieniem

w gruczołach chłonnych biodrowych (podejrze- macicy ręką przez 09.bytnicę.

Przy podejrzeniu o gruźlicę otwartą jelit pobiera

nie w wysokim stopniu o otwartą gruźlicę

się

próbę

kału.

'

macicy),

Wydanie dalszych przepisów uzupełriiającyth

d) , przewlekłe rozwolnienie, ' znaczne wychudze- o pobieraniu próbek ~należy do Ministra Rolnictwa.

.nie i wyraźnie odgraniczone guzki w gruczołach chłonnych krezkowych (podejrzeni~! w wyb) Badanie w pracowniach rozpoznawczych.

sokiPl stopniu o otwartą gruźlicę jelit).

3) Bydło rogate należy uznać za chore na oPróbki nadesłane do pracowni rozpoznawczej

twartą gruźlicę, jeżeli przy objawach, wymienależy badać mikroskopowo i przez szczepienie zwienionych w p. 1 i 2, zostaną stwierdzone prątki rząt d c świadczalnych. Do badania mikroskopowego naI

, ,I

..

,'"

gruźlicy.

III. Badanie kliniczne.

,

,~

I

..,

I

,

i:' ,t

.. '

;.

I

, Przy klinicznem badaniu zwierząt należy zwrócić

przedewszystkiem uwagę na objawy wymienione w rozdziale II. Klatkę piersiową należy osłuchać w stanie

spokoju zwierzęcia, a następnie zwierzę przepędzić

lub przez chwilowe zakrycie ręką nozdrzy i gęby , wywołać nasilone oddychanie i wtedy osłuchać . płuca

'ponownie.

Przy podejrzeniu o grużlicę' otwartą macicy i jelit

celem stwierdzenia zmian w macicy, jajowodach, jajnikach bra,zgruczołach chłonnych biodrowych i 'krezkowych - w każdym wypadku należy dokładnie

zbadać te narządy przez odbytnicę . . W ten · sam sposób należy szczegółowo badać zwierzęta I wzbudzające

podejrzGnie o gruźlicę otwartą płuc, celem ujawnienia

ewentualnych zmian ' w narządach jamy brzusznej~

gdyż stwieTdzenie ich uzasadnia uznanie takich zwierząt za podejrzane w wysokim stopniu o gruźlicę

otwartą płuc.

W sposób podany w. ustępie 1 i 2 należy badać

wszystkie zwierzęta, które wykazują objawy wzbudzającepodejrzeriie, jak również zwierzęta, stojące

obók takich zwierząt. U wszystkich innych zwierząt

, zagrody, niewzbudzających żadnego podejrzenia, wy. starczają ogólne oględziny.

, U krów, wzbudzających podejrzenie. o otwartą

gruźlicę wymienia, należy wymię i gruczoły chłonne

nadwymieniowe dokładnie wymacać ręką po wydoje,niu, gdyż wtedy zmiany chorobowe wyraźniej występują.

- IV. Badanie rozpoznawcze.

a) Pobieranie próbek.

Przy pobieraniu próbek należy postępować według przepisów §§ 1-6 i 14 załącznika Nt. 3 i szczeg6łowych. wska~ówek właściwej pracowni rozpoznawczej.

'-

'

,

dają się wykrztusiny z płuc, wydzieliny z macicy oraz

mleko. Mikroskopowego badania kału można zaniechać,

ponieważ w kale znajdują się często inne drobnoustroje, wykazujące pod ' mikroskopem podobieństwo

do prątków gruźlicy.

Przed sp c rządzeniem mikroskopowych preparatów nale:i:y nadesłane próbki odpowiednio przygotować. Z próbek z płuc i macicy nadają się do niikroskopowego badania przedewszystkiem strzępki ropy, które wyławi~ się z przesłanych prób i sporządza się

ż nich przynajmniej dwa preparaty mazane. ' W razie

braku wymienionych strzępków ropy posługiwać się

można metodą antyforminową (zhemogenizowanie) lub

innym sposobem, ułatwiającym wyszukiwanie prątków

gruźlicy przy badaniu mikroskopowem. Niekie'Cly 'już

samo odparowanie bez zastososowania antybrminy

doprowadza do pożądanego skutku. Z próbek mleka

należy odwirować przynajmniej 20 cm3 i ' z osadll

spprządzić preparaty mazane. Sporządzone pr~paraty

barwi się sposobami, ogólnie przyjętemi przy gruźlicy;

Gruźlicę należy uznać za .stwierdzoną, jeżeli

w preparatach zóstaną niewątpliwie ujawnione prątki

gruźlicy. Należy jednak przytem mieć na uwadze,

że i inne drobnoustroje wykazują pod mikroskopem

podobieństwo do prątków gruźlicy.

Jeżeli , badanie mikroskopowe da wynik ujemny,

należy zaszczepić przynajmniej 2 świnki morskie sposobem ogólnie przyjętym. Szczepione morskie świnki

mogą być zabite, skoro zauważy się twarde, niebolesne, wyraźnie odgraniczone guzki w odnośnych gruczołach chłónnych, co następuje niekiedy już po 10

dniach. Jeżeli do 6-ciu tygodni takie zmiany nie wystąpią, to zabija się jedną świnkę, a drugą pozostawia

się pod obserwacją i poddaje się ją badaniu co do

wrażliwości na tuberkulinę.

Gruźlicę należy uznać za stwierdzoną, jeżeli

u szczepionych świnek zostaną stwierdzone prątki

gruźlicy.

.

Gdy wynik szczepienia jest wątpliwy, należy

chorobowo zmienionemi ogniskami szczepionej świnki

'

• •!J.'!

,

.

~.

"l C,,- l~'

, 'INi.l9.-.

".; ,

Dziennik Us.faw.Poz.

......

161

_~ '

319

~----------------------~------------~--------~--~--~,-r)--~~----------~-----------------; '

za$zciepić 'd~ie dalsże świnki oraz zażądać pbnowne-

, go ~ .przesłania próbek 'o~ zwierzęcia podejrzanego.

· , ~_V. , Postęppwanie przytłumieniu gruźlicy.

I

...

,

I

VI;, Nadzór , państwowy.

Dobrowolne tłumienie gruźlicy podłega nadzo-.

rowi Ministra ,Rolnictwa, który może uPQw~żnić. do

, sprawowania ' lego nadzoru pod względem fachowym

le~arza weterynaryjnego przez siebie wyznaczonego.

Wybór ki~r(')wn:ika dobrowolnego tłumienia: gruźli­

cy, jak również kierownika; pracowni rozpoznawczej,"

o ile badania rozpoznawcze nie ' odbywają się w 'pań .. '

słwowejp,nlcowąi rozpoznawczej, podlega zatw-ierdze~ '

niu l' Ministra , Rolnictwa.

, , J~żeli lekarz weterynaryjny, upoważnio~y ' przez

stwierdzi u zwierzęcia objawy, wzbudzające

podejrzenie. o gruźlicę , otwartą lub w wysokim stopniu

" podejrzenie o nią, winien zarządzić odosobnienie zwierzęcia, wysłać od teg::> zwierzęcia przepisane próbki

dąl~właściwejpracowni rozpoznawczej ' i donieść o tern

" ,'

ni§~włącznie staroście, podając jednocześnie wynik

, pt~~prowadzonego przez ' siebie badania całego pozoZałącznik Nr/ 6 do rozp. ;Ministra '

Rolnictwa z dnia ' 9 ' stycznla ·, lm rl

stałego pogłąwia(r::l zdział II i III).

'

(pOz. 167).

",. , ," :po ' .otrzym:aniu zawiadomienia 's tarosta-zgodnie

z . obowiążującemi przepisami - zarządza niezbędne

środki, mające na celu umiejscowienie gruźlicy.

. ' ,· 'Wrazłe, gdyby lekarz wetery~aryjny, upoważnio,:, NIES~KQDqWE USUW ANIE ZWLOK ZWIERZĘ..

CYCH liCH C2;ĘsCL

ny; ' w·zez związek" nie dqniósł staroście o wyniku

s'Vego badania bydła rogątego zagrody (rozdział II i III)

lub nie wysłał przepisanych prób do pracowni roz§ 1.

PQznawczej, starosta zarządza przeprowadzenie tych

. CZYJlDOŚCi, przez powiatowego lekarza weterynaryjnego.

Zwłoki ' i części zwłok (mięso, krew" nar~ądy

Dla każdej obory, poddanej tłumieniu gruźlicy na , wewnętrzne ,i ' t. d.), które ,z powodu' zaraźliwychchó- '

podstawie regulaminu zatwierdzonego przez Ministra rób zwierzęcych lub podejrzenia ó takie ,c horoby podRolnictwa, ,pracownia rozpoznawcza winqa 'prowadzić legają nieszko.dliwetnu usunięciu, winny być usunięte

'o'$obny dzienni~, uwidoczniający przebieg ' badania, niezwłocznie ' według zarządzenia powiatowego leka,.jak rÓwnież wszystkie wiadomości przewidziane w § 6 rza wetęrynaryjnego, wydanego w k~dym wypadku

na niżejpo,danych zasadach.

, "

zą!ącznilia Nr. 3.

,

W

wypadkach,

w

których

zdejmowanie

skór"jes~,

';' O wyniku badania , prącownia rozpoznawcza zawiadamia niezwłocznie starostę, powiatowego lekarza zakazane.. (kS:ięgosusz, wąglik, nosacizna, ospa owcza,

we!erynaryjnego oraz lekarza ' weterynaryjnego, który wściekliz~cł) , zwłoki należy w całości zniszczyć wraz

ze skórą, ' wło~~, wełną, rogami, kopytami, racicami

nadesłał próby.

'

i t. d.

.

,

. , Jeżeli badanie rozpoznawcze wykaże obecność

, prątków gruźlicy, powiatowy lekarz weterynaryjny

prieprowadza na miejscu badanie ' kliniczne zwierzę­

cia. W razie potwierdzenia istnienia klinicznych

Nieszko'clliwe usuwariie może się odbywać

objawów gruźlicy przez 'powiatowego lekarza wetery, 1)przet gotowanie w wodzie lub parze aż do

Iia.ryjnego, zwierzę podlega zabiciu z urzędu i sekcję zupełnego ro~gbtowania mięsa, wnętrzności i t., d i ,

przeprowadza powiatowy lekarz weterynaryjny. W wy'2) w drodze chemicznej aż do rozpadu mięsa;

padkach, w których powiatowy lekarz weterynaryjny- wnętrzności ,i. t. d.,

pomimo' dodatniego wyniku badania w pracowni rozpo3) przeż spalanie na popiół,

zna,.wczeJ-na podstawie swego badania ~linicznego ma

4) przeż zagrzębanie (zakopanie).

pdw~ne wątpliwości 'có do istnienia ' gruźlicy otwarłeiiwinien od badanego zwierzęcia ponownie pobrać

§ 3,

i ,:wysłać " próbki do ptaćbwni rozpoznawczej. Jeżeli

przy póhownem badaniu tych próbek zostaną stwier.

Gdy chod~i , o księgosusz, wąglik, nosaciznę, OSp(f,

dzone prątki gruźlicy, należy . zwierzę uznać za chore owczą, wściekliznę, zakopywanie dopuszczalne jest

na: gruźlicę otwartą i zabić je z urzędu.

tylko wtenczas, jeżeli inny sposób nie szkodliwego usu: . : Zabiciu Z urzędu podlega również zwierzę w wy- nięcia (§ 2 p.1---":3) jest niewykonalny.

"

sokimstopniu podejrzane o ' gruźlicę 'otwartą z 'rlieustępującemi kliniczne mi objawami chorobowemi, cho§ 4.

daiby dwukrotne badanie rozpoznawcze dało wyt)ik

ujemny.

' '

Na wspólne ' grzebowiska zwierzęce, jak równie!

W wypadkach, w których na skutek zażalenia na specjalne grzebowiska, ,na których/ mają być w 'po-posiadacza lub na zarządzenie władzy ,przeprowadza sżczególnych wypadkach (ksi~gostisz) zagrzebane zwłoki

się ,badanie przez państwowego lekarza weterynaryjzwierzęce lub ich części, 'należy wyznaczać miejsca

siego II instancji albo przez lekarza weterynaryjnego, możliwie wysokQ położone, su~he" i znajdujące ;się

wy~aczonego przez Ministra Rolnictwa, nalety uprzedw bdpowiedniej odległości od mieszkań, zagród, ' stanio powiadomić właściwego powiatowego lekarza we- jen, wód, ' pa~twi8k i ,dróg . publi~znych. Na' grżebowi­

terynaryjnego i lekarza weterynaryjnego, ' upoważnio­ sko nie rtadaj~ się gleba, zawietająca próchnicę . lub

'negoprzeż związek, w ' celu umożliwienia im udziału

~inę,miejsca położone w pobliżu źródeł, mi'e jsca prze.. ,

przy badaniu.

znaczone do wybierania z nich żwiru, piasku, 'jak.

związek;

,

,l

~~~:j;~;}~.;!t~"~. ,;':{'\,.;'>:.,

/

,

,, - \

.'

',.\

.·{'~·.~~~i~f,:; :·~:~~~,t;i(·~<:· ,.~w:" ·<

I'

...... .

, ~'

I

"-

',:,'~2~,~ ~4)): ~ ..~t~'-;:";':.:!J\

"

l

Nr. 19.

.Oziennili Uslaw. Po~. 167.

również

mIeJsca, gdzie najwyższy poziom wody zaskórnej może dosię~nąć 2 metrów od powier~chni.

Grzebowiska należy ogrod.zić lub otoczyą rowem,aby

zwierzęta nie miały do ' nichdosŁępu.Grzebowiska

nie ,wolno uiytkować jako pastwiska, a roślin na niem

rosnących jako paszy.

Pracownie r9zpozoawcze i zakłady naukowe po

wykorzystaniu części , nadających się do badania lub

do zbiorów, winny usunąć pozdstałe części w sposób

wykluczający przeniesienie choroby.

.

§ 9.

Zwłoki lub ich części, przeznaczone, do wysłania,

§ 5.

muszą być

W wypadkach. w których zdejmowanie skóry

jest zakane (§ 1 ust. 2), należy skóry poprzecinać,

w .każdym zaś wypadku poczynić w zwłokach głębo­

kie cięcia i miejsca cięć posypać wapnem lub drobnym

piaskiem albo pplać smołą, kwasem karbolowym, krezol~m, naftą lub innym środkiem, uniemożliwiającym

spożycie mięsa lub zużytkowanie skóry.

Po wrzuceniu zwłok do dołu krew I mne odpadki, jak również zanieczyszczoną trawę i ziemię

. nalety zebrać i zagrzebać razem ze zwłokami.

,..

szczelnie opakowane tak, aby krew lub

inne ciecze nie przedostawały się na powierzchnię.

Przy przesyłaniu należy przestrzegać przepisów, wydanych w tym przedmiocie przez władze kolejowe

i pocztowe.

§ lO.

Osoby zajęte czynno ściami wyszczególnionemi

w § 2 winny czynności te sprawować z zachowaniem

wszelkich ostrożności, zabezpieczających od zakaże­

nia się .

§ 9. Istotę choroby p zwierząt padłych lub zabi~ych powiatowy lekarz weterynaryjny ust ala przez

dokonanie sekcji w sposób podany w z ałączni ku Nr. 1.

, W wypadkach, w których obowiązuj ące przepisy

przewi dują przyznani~

odszkodowania lub zapomorów' nież ustalić p'rotokólarnie, czy nie zachodzą okolicz~

ności i fakty, na podstawie których w myśł art. 77

i 78 rozporz ądzenia Prezydenta Rzecz~'po spolitej z dnia

22 sierpnia 1927 r. (Dz. U. R. P. Nr. 77, poz. 673)

odmowa odszkodowania lub zapomogi jest uzasadniona.

gi, powiatowy lekarz weterynaryj ny winien

§ 10;

Sekcję

przeprowadza powiatowy lekarz

weterynaryjny tego powiatu , na obszarze którego zwierzę padło lub zostało zabite. W wypadkach, w któ,,

rych prz~d dokonaniem sekcji zwierzę zostało prże-,

prowadzone lub zwłoki zwierzęcia zostały przewiezione do rzeźni, rakarni lub zakładu utylizacyjnego innego powiatu, dokonanie sekcji należy do powiatowego lekarza weterynaryjneg.o, właś ciwego dla danej

rzeźni, rakarni wzglę dni e zakładu qtylizacyjnego.

O przeprowadzeniu zwierzęda, które ma być zabite

z urzędu, lub o przewiezieniu zwłok zwierzęcych do

rzeźni; rakarni lub zakładu utylizacyjnego innego powiatu starosta winien ' uprzednio (telefonicznie, ' tele-'

graficznie) zawi adomić właściwego staros tę, który zarządzi co należy i nie zwłocznie prześle proto kół sekcji staroście powiatu, w którym zwieq:ę padło lub

w którym zarządzone zostało zabicie zwierzę cia.

Załącznik Nr. 7 do rozp. Ministra

Rolnictwa z dnia 9 litycznła ' 1928 r.

§ 6.

(poz. 167).

Doły, w których zakopano zwłoki lub ich części,

poąhodz~e ze zwierząt choryc;h lub podejrzanych

'o zarafliwąchorobę, wolno otwierać i użytkować

",' I

I

,',

Pozwolenie takie

udzielone tylko wtenczas, jeżeli według

uznania powiatowego lekarza weterynaryjnego przypuszczać można z całą pewnością, że nastąpił już

zupełny rozkład zwłok lub ich części, znajdujących się

. w tym .dole, i że nie istnieje już niebezpieczeństwo

przeniesienia zaraźliwej choroby zwierzęcej.

.

Jeżeli ze względ6wkoniecznych zostanie udzielone pozwolenie na wcześniejsze wykopanie zwłok

lub ich części, należy zwłoki takie i ich części zagrzebać natychmiast na innem miejscu według ~l'ze­

pis6w § 5.

PROTOKóL OSZACOWANIA

być

pOD1zeJ opisanego zwierzęcia, zabitego na zarządzenie ......................................................padłego wskutek wykonanego

szczepienia-trzebienia - z powodu choroby.. _.. __..............._

-................................ ..... - wywłaszczonego z powodu zarazy

shdniczej (art. 60 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 sierpnia 1927 r.).

Posiadacz: _........... __.....

miejsce zamieszkania ..... _..........._._ ....... _._ ..........._....:... ___.. _..._._

powiaL____._.. _ .. _..... _ województwo ___.'____

Biegli

§ 7.

\

Wzór Nr. 1.

tylko za zezwoleniem starosty.

może

1)

.-.. _,.. ___ zawód _ ..._ _-'-_ __

miejsce zamieszkania ............._._._._._.__...__._. __

2} , ...:...:......................;................zawód ......___......_._..____._

mIejsce Zallllcszkanla ....- ...- __...._ ...._..___

.

Natychmiastowe nieszkodliwe usumęCIe zwłok

albo ich części może być odroczone, jeżeli ma być

przeprowadzone badanie , przez lekarz~ weterynaryjnego wyższej instancji (§§ ,6 -8 i 12 rozporządzenia).

W takim wypadku zwłoki lub ich części winny być

przechowane w zamknięciu ,lub pod dozorem w sposób, uniemożliwiający przeniesienie zaraźliwej choroby

iwierzęcej. Nieszkodliwe usunięcie winnqjednakże

n~stąpić niezwłocznie po ukończeniu badania.

Działo się

Ńależy również odstąpić od natychmiastowego

nieszkodliwego usunięcia takich części zwłok, które

na podstawie obowiązujących przepisów (§ .11 rozporżądzenia) mają być przesłane do pracowni rozpoznawczej, lub jeżeli powiatowy lekarz weterynaryjny

uważa przesłanie taWch części lub całych zwłok

(mniejszych zwierząt) za ' pożądane albo też wreszcie

jeielizwłóki lub ich ·części mają być wysłane do za. kłaa6w albo . zbiorów naukowych.

Wysyłapie na wyżej wspomniane cele jest dolWoloner6wniei lekarzom weterynaryjnym" nie wykonywaj,ćym słutby państwow~j, pod warunkiem, te

o .ka,tdej wysyłce zawiadomi, starostę.

••. . . :.

.~\.

.

w ......_.__. _......_dnia ...........:............... ~92 ...... r.

L Opis zwierzęcia

1) rodzaj i

płeć

....... __

. _ ..... ___ ..

_,_ _ __

2) maść: _.......- ......... _ ....___...___ ......__ .~......._.........._

J) oznaki szczególne: ...................._......__ ..:....... _.......... _...... _

4) wiek: ........._.......... około ............. . 1aL,._... _._ ..... .miesięcy

5) budowa ciała: ..................... __ ........~._. ___ ......._. _ _

6} wysokość zwierzęcia: _ ....... _ __

7) stan odżywienia: _..........__....... __...._...-'.... _...... __._

8) rasa: ......-.-_____ ........ ____ ................... _._._ ... _........._

9) użytkowość: .................................................................................

10) przypuszczalna waga żywa (zwierzęcia rzeinego): około......-..-__ ......_ kg.

'

§ 8.

I

!'

U.

Posiadacz (przedstawiciel posiadacza) _ . ~__. _

oświadcza

,

1) że się·-_·- zgadza na oszacowanie przez

samego powiatQwego lekarza weŁerynary;J;lep,

2) że zwierzę w myśl specjalnego przywileju .po

padnięciu~zabiciu-stanowi własno~ rakarai-zakładu utylizacyjnego w ______....,-

'.

/ ' ...'; ,:.. ~. f',:.

. Nr. 19. '

Dziennik' Ustaw. Poz. 167.

Wartość

targowa zwie rzęcia

Zwierzę z uwzglę dni eniem odznaczających je

zalet hodowlanych i osobliw,e j użyte czności gospodarczej, lecz bez uw z/llę dnie nia zmniejszenia się wartości

wskutek zarazy·) ocenił

1) biegły ____________________________. na zL _____________.gr. ___.__

2) biegły ___________________________.. _.______._._. __ na zL__ .___.gr ... __

3) powiatowy lekarz weterynaryjny .______ ... ____ .__._______.__.______.____na zł - - ________._. __.. ___gr _________

. III.

.Średnia z trzech kwot oszacowania wynosi

zL----____gr_:__

Wartoś ć części pozostawionych

IV.

posiadaczowi

do uż ytku oceniono przez

1) bie głe go -___________________...______ .......___na zL-- _____gr_ _

2) biegł ego ________________________.__~------ - - nazl.--.__-,__ gr _ _

3) powiatowego lekarza weterynaryjnego _. __________.____.____._ _. na zL ____________gr ___ _

Średnia z trzech kwot oszacowania wynosi

zL-___________gr_.______..•

Wartość tych części nie oceniono, ponieważ

1) zwierzę według obowiązujących przepisów zostani.e c ałkowicie zniszczone,-należy się ra·

karnI . w --_________________... ____._. __..______.___________________ _

2) czę ści, n ad aj ące się do użytku, nie zostały

pozostawione posiadaczowi, lecz będą zużyte

na rzecz P aństwa, a posiadacz otrzyma na·

le żne odszkodowanie w c ałości,

3) brak uje przed ubojem dostatecznych podstaw

do oszacowania tych części.

.

biegły

I - - - - - - - _ •••• - -- --- ---- -------- ••• -- - - ...- - -- -

biegły

321

Poświadczenie .

VI.

Poświadczam

I

niniejszem: .

1) że biegli, którzy brali tidżiał w oszacowaniu,

zostali wybrani przez wydziaj powiatowy i że

zostali zaprzysiężeni,

'

2) że oceniciel _________.____________________.______,____,,____ zosta.---.--.-._

wyznaczony(eni) na podstawie § 25 rozporzą·

dzenia Ministra Rolnictwa z dnia 9 stycznia

1928 r. (Dz. U. R. P. Nr. 19, poz, 167) i zaprzysiężony(żeili}i

.

3) że lekarz weterynaryjny _______.__________________ _

.. _

złożył przysięgę urz ę dniCzą-został , dla tego

przypadku - na cały czas swego urzędowa­

nia. -zaprzysiężony i

4) że nie zachodzą. przyczyny, przewidziane

w §§ 20 i 24 rozporządzenia Ministra 'Rolnictwa z dnia 9 stycznia 1928 r. (Dz. U. R. P.

Nr. 19, poz. 167), wyłączające ocenicieIi Od

udziału w oszacowaniu;

5) że-nie - zachodzą okoliczności, z powodu

których, w myśl art. 76 - 78 rozporządzenia

Pr~zydenta Rzeczyp.ospolitej z dnia 22 sierpma 1927 r. (Dz. U. R. P. Nr. 77, pc;>z. 673)

odszkodowanie lub zapomoga nie należą sięi

6) że odszkodowania-zapomogi-należałoby odmówić, ponieważ *)....:...-.._ _

. ---

-

--._--_.

__._- ---------_-_.._._._._-_

.. _-----

- - ------.-...

_..

_--

..

._ - - - ' - - - ' -

- - - ' - - - - . - -. dnia., _ _ _ _ ..__ 192--:- r.

pieczęć

powiatowy lekarz

weterynaryjny

Starosta

- - - - - - - -""'-

- ---. _--• • - - -- -- -

posiadacz lub jego przedstawiciel

Dodatkowe oszacowanie części zwierzęcia pb;'

zostawionych posiadaczowi do użytku.

Działo się w-.. _. ___ .____________..____ dnia ___ .._____ ._._ ._. ____ ._._._.__ 192----- r.

I V.

,

Załącznik Nr. 7 do rozp. Ministra

Rolnictwa z dnia 9 stycznia 1928 roku

i

(poz. 167).

Oszacowanie częś ci zwierzęcia, pozostawionych

W1.Ór Nr. 2

posiadaczowi, dla oceny których przy oszacowaniu

: zwi e rzęcia z dnia -_________________.__________________________________ 192 ______ r., doko_?ROTOKół.. SEKCJI_

;nanem przed ubojem nie było dostatecznych podstaw,

i zostało dziś uskutecznione zaraz po sekcji zwierzę­

sp~any w-__~___________

dnia _ _ _ _ J92-..- r.

. cia, przyczem części powyższe ocenione zostały przez

Dnia ___

o godz. --_______.._ dokonano

1) biegłego _______.._._....___ ...______

z ----- na zL-....._ _.g r..... _._ sekcji zwłok _______.____________ ____________._________ padłe-..... zabite .-...

2) bi e llłego - _ ____._ ____

z urzędu - dorznięte- --._ dnia-_; __...._ ___..__..._ własność

z ----------------________ _ . na zL--....--_ _gr ___ . -_._-_

... _ - - -------_.------------- - - - - - - - 3) powiatowego lekarza weterynaryjnego ._. _____..___...........___

Sekcję przeprowadził powiatowy lekarz weŁery.

z __......m_m..mm···.. _...___ _.m__ na zł- --.. m.. -....-- ..gr _........ _ naryjny _________________________-; _________._________________.___________._________c. _____ ._••_____.,•••___

•Średnia z\ trzech kwot oszacowaPrzy sekcji pozatem byli obecni··) _ _ __

nia wynosi

zł---_ _gr_ _

o

_

_

_

..-._----_._-biegły

0)

war"'ścL

biegły

powiatowy lekarz

weterynaryjny

p~IY ~nńIicynalejy uWZ41cdnłć zDmieju4Inie sic

•

.)

Wymienić

krótko okoliczno ś ci. z powodu k~6rych Da·

leżalo-by odmówić od·szkodowallia-względńie zapomol1L

.:00) Nalety wymienić posiadacza. wz~"dl1ie lego przedsta- .

widela. ,lekar.za weterynaryjnego powołanego przez posi adacza,

państwowego lekarza wyżuej iDstancjl, pUlłdriawlciela .jniejscowej władzy i t. do

.

,\.!

.- .

,..

.~.

Dzien-nik' Ustaw. P~z.~· 167.· ·

Badanie zewnętrzne . _

A.

47) Serce

48) Płuca

49) Oskrzela

50) Część piersiowa przełyku

51) Górne odcinki żeber.

a) . Opis zwierzęcia.

r•.

l) Rodzaj i pleć: ......_ .._ _ _ _ _ _........2) Maść, oznaki (znak palony, strzyżony, zna~ek uszny i t. p.): ___ ......._.._. ____._._ _ .. ___ ...... _

3) Wiek: :....:_...._................_....._.._._ ..__._...:..___.~_........._

4) Wielkość: ...

_.._.__ _

5) Budowa , ciała: ...-._. __.~

.._ ..__

6) Stan odżywienia: ...._._._.........._............ _._._ .. _.... _._.. _..__ .. _._

7) Oznaki śmierci (stężenie pośmiertne): ._._..-__

8) Oznaki rozkładu: ........_................... _._._ ............_.__ ...... _.-_.

.

i,·

"

;

I

,.

B.

3) S z y i a.

52) Większe naczynia krwionoŚne ioerwy

53) Krtań i tchawica

54) Gardło i przełyk

55) Podniebienie miękkie

56) Język

57) Gruczoły chłonne i migdałki

58) Ślinianki

.

59) Gruczoły tarczykowe

60) Przewód uszny (Eusłachi'ego)

61) Mięśnie szyi

62) Kręgi szyjne.

Oględziny zewnętrzne.

9) Głowa i jej naturalne otwory

10) Szyja

11) Piersi

12) Brzuch

13) Grzbiet i lędźwie

14) Ogon

15) Odbyt

16) Zewnętrzne części płciowe

17) Gruczoły mleczne (wymię)

18) Kończyny.

,

.

,

:'

.. .

63) Miękkie części głowy

,.,

64) . Kości otaczające jamę czaszki

65) Opona twarda

(6) Opona miękka

ć7) Naczynia krwionośne

68) Mózg, móżdżek, mostek i rdzeń podłuiny.

5. J a m a n o s a i g ę b y.

J a m a b r z u s z n a.

19) Niewłaściwa zawartość

~"

.' ,

'.,

20) Położenie widocznych części

21) Wygląd widocznych części

22) Stan przepony

23) Sięć i otrzewna

24) Jelito czcze i biodrowe

25) Okrężnica

26) Jelito ślepe

27) Krezka wraz z gruczołami chłonne mi

28) Śledziona

29) Dwunastnica i żołądek

U przeżuwaczów: a) żwacz

b) czepiec

c) księgi

d) trawieniec

30) Wątroba

..

31) Pęcherz żółciowy

32) Trzustka

33) Nerki i przynercza

34) Przewody moczowe i pęcherz moczowy

35) Wewnętrzne części płciowe

36) Przepona

37) Większe naczynia knvionośne

3.8) Mięśnie kręgosłupa i miednicy

39) Kości kręgosłupa i miednicy. '

2}

.,

4} Ć z a s z k a.

C. Badanie wewnętrzne.

1)

. :P;~IfJ.'"

,',~

(

J a m a p i e r s i o w a.

40) Mięśnie klatki piersiowej

41) Mostek i części chrząstkowe żeber

_

42) Opłucna - ' (niewłaściwa zawartość jamy

piersiowej)

,

43) Wymiar i wygląd widocznych części płuc

44) 'Sródpiersie i gruczoły chłonne

.

43) Większe naczynia krwionośne

46) Wo'r ek osierdziowy

69) Policzki i podniebienie miękkie

70) Dziąsła i zęby

71) Niewłaściwa zawartość jam nosa i jam ·bocz.';.

nych (zatoka czołowa i górnoszczękowa)

r,

72) Błona śluzowa jam

!

73) Inne kości głowy

74) Oczy

75) Uszy •

6)

Koń c z y n y.

76) Naczynia krwionośne, naczynia i gruczoły

stawy, kości, mięśnie, kopyta i racice. - ..

chłonne,

~;

D. Orzeczenie.

Na podstawie wyniku sekcji i dochodzeń stwier~

dzam, że wyżej opisan .............. pad!........ ...... zabit ......._ ..~

z urzędu .. ,........ ,... ........... był. ........................... dotknięt ............-.... - ....;,

~

_ ••••• u

• • • • • • • • •• • • • • • • • • • • • • • • • • _ . . . . . . . • . . . . .... • •• • •• . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . _

. . . . .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . _ . _ - _ .. _ _ . . . .

padL ...... ,.... wskutek - szczepienia przeciw.......... _._._....:.

- trzebienia - zarządzonego przez władzę.

:'

. Według wyniku dochodzeń nie zachodzi wypa~

dek, w którym w myśl art. art. 76, 77 i 78 rożpo

rządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej o zwalczanhf

zaraźliwych chorób zwierzęcych z dnia 22 sierpnia

1927 r. (Dz. U. R. P. Nr. 77, poz. 673) odszkodowaf

nie lub zapomoga nie należą się.

'

_

. ........n

........ . .... .. . ..... . . . . . ..... •·• ................................ . .... _ .. .... ........ . .... . ..

~

Powiatowy lekarz weterynaryjny

Osoby obecne przy sekcji: *)

'} Podpis, II w razie odrębnej opinji lekarza weterynaryj ~

nego. powołan e gb przez posiadacza, także treść i , uzasadnieDie '

odrębnej opinji.

. '

•

,

~'!,

~

l,

,'.

'~:'~'~~}1~'(~,':~,...1.'

:~,.' •••:,1 " ,!,' ,

':',

' ..

, r .'..~'.I.

' ··,i..

.. ,.

I

",

"

.;

.,

/'.'/C

)

'';''~ •

NI:', 19,

pziennik Ustaw. Poz. 167.

----~------------~------------------------------------------------------~--

'.

Załlłcznlk Nr. 7 do .rozp. Min. Roln. z dnia 9 stycznia

1928 r. (poz. 167). \

Wz6r Nr. 3.

(Strona tj.

N O S A C I Z N A.

B a d a D i e k r w i.

(Aglutynacja, odchylenie dopełniacza, konglutynacfa).

"

. '.'i-'

Województwo

... ,}

Powiat: ..................... ;....--...................................................................... _ .............-.._..:..

Miejscowość i

nazwisko posiadacza

.,I:'

l,

, l.

Ilość stajni zapowietrzonych: ......-..........._.......--.-.-... ~--._.... -

niezapowietrzonych: ..._._ ... _.......____.__

I

ność koni w poszczególnyćh stajniach: z~powietr.z~nych: h·······.... ·· .... ·· .. ···· .. ·...... ·· .... ··.. ···........

OlezapOWIe rzonyc

Dzień

I

...........................................-

'

stwierdzenia nosacizny lub podejrzenia: ........... -...._._ ..... _.____......._. __ ...___ .._

Przed pobraniem krwi zabito lub padło na nosaciznę: ...--........-..-._._--..... -........_

---_.........

_..._..............__.._......._...._._--podpis lekarza weterynarvinego

I

"

I

(Strona 2).

,~ ;".

I - ,'.

Nazwisko

L. bieżąca

i miejsce zamieszkania

prób krwi

,I

posiadacza

Opis' zwierzęcia

(płeć. maść, wiek i oznaki)

.

2

1

Powód pobrania k~i" cho·

robowe objawy, czas ich

trwania, źródło zarazy, wynik

sekcji i malleinizacji '

I

I

3

4

I

I,

,

I

<

."

I

I

I

,

ti

;

.

..

I

. .. ...

-

,

'.

I

'."

. ."

,

- ·:1~~.;.,..\~

.

:,

~. \

':';'~J

..

l i.....d

-- " -!::'

Nr. 19.

DzIennik' Ustaw. Poz. 167:'

I p r 6 b a

dn.-......................... 192- r.

Badanie

III p r 6 b a

II pr ó b a

dn ............................. 192 ... - r.

dn~ ....:.. ............ -......; 192 ...... r.

Bad~nie

Badan 'je '

IV p rób a

dn .............:............... 192 ..-- r.

Badanie

;

...

,I

,

'OlJ

odchykonglu- odchykonglu- odchylenie agluty- tynacja lenie agluty- tynacja lenie

dopełnacja (precy- dopeł- nacja (precy- dopełpitacja:) niacza

piŁacja) niacza

niacza

Sa

Sb

5c

6a

I ; 6b

6c

I

agluŁy-

nacja

7a

konglu- odchytynacja lenie

(precy- dopełpitacja) niacza

7b

Ba

7c

kongluagluŁy- tynacja

nacja (precypitacja)

8b

S'c

i

~

~

li

::>

..

n

9

;

.

"

j

I

~,

ł

I

,..

. i

-

I

§ 11. Urzęd<?we stwierdzenie wągli ka, szelestnicy, zarazy dziczyzny i by dła rogatego, gruźlicy bydła rogatego w postaci otwartej, pomoru i zarazy

świń uzależnione jest od przeprowadzenia b adań rozpoznawczych. Przy przeprowadzaniu tych badań należy ' postępować według przepisów załącznika Nr. 3..

Załącznik

Nr. 7 do rOlp. Min. Rol~z dnia 9 stynnia

1928 r. (poz. 167).

Wz6r Nr. 4.

(Strona I).

NOSACIZNA

Malle

Województwo.

nizacja

n . . . . .. . , . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . -: . . . . . . . . . . . . . . . • . . . . . . . . . . . . . . . . . • .. . .. . . . . . . . . . ..... .... -

Powiat: ...--.. _.... -_.. -.-_.. __....._~._ ...........:-._--_.-------_.--...-.........- - - - - Miejscowość

i nazwisko posiadacza

llość stajni zapowietrzonych: .......- - - -....:.-... -..---.. niezapowietrzonych:____________

taJ' niach: z~powłetr.zonych: .......................................................

ność koni w poszczególnych

S

Dzień stwierdzenia nosacizny

lub podejrzeni~: ....-...-,.....-............................ _-_ ....................-..-

mezapowietrzonych

Przed malleinizacja, zabito lub padło na nosaciznę: __ .... _

................ _...... _......_............_

__ .............._. ___

A . . . . . ._

-----.--....---.......-... ..."...•-.~.~.,..... _ ....-.- - - -'io!oi

podpi. lekarza weterynaryjne~o

/

, .

Dziennik Ustaw. Poz. 167.

Nr. 19.

325.

(Strona 2). .

M

a) spojówkowa

h) wśr ó d-skórno-powiekowa

e) podskórna

\

Imię i nazwisko

Opis zwie-

posiadacza oraz

Oznaczenie

,

miejsce zamiesz-

stajni

rzęcia (płeć,

wiek

m aś ć,

kapia

.o

Powód malleinizacji, objawy

chorohowe,

czas ich trwania, źródło zarazy, wynik

sekcji

i oznaki)

N

,

Q,

.. ~

'Z

2

1

3

1- 8 Z a

\

dnia......._.--......- ..---.·...-·.... _ ..- ...-

192.....:. r;

Ciepłota

i . k

W

y

n

dodatni

wl\tpliwy

ujemny

inizaeją

naj wyższa po

mallein.

6

7

8

9

10

przed

malle-

5

4

L

A

--

.,

,

\

\

L

E

I

N

Z

I

A

J

C

a) spojówkowa

h) wśród . skórno-powiekowa

e) podskórna

A

Id

'd

a) ' spojówkowa

hl wśród-skórno-powiekowa

e) podskórna

.,

ClI

"'O

..:I

II - ga

III-cia

~

-o

~

dni'a··-,·----·...··.-·..- ··· - -- ..-----... 192 ....... r.

dnia.-- ....--...-..----·····················-······ 192···.·.· r.

~

=

\I)

Ciepłota

przed

malle-

W

y

n

i

k

najwyż-

sza po

mallein.

dodatni

inizacją

11

12

13

wątpliwy

14

ujemny

15

Ciepłota

W

n

i

k

'~-g

~~

.ao ..o

~

dodatni

inizacją

naj wyższa po

mallein.

16

17

18

przed

malle-

y

;..

wątpliwy

19

ujemny

20

~:t

.,..:1

,.u

Uw·i'

.!Ij

Ol

'"

~

'd

;..

z::l

~

21

22

23

.

\

l

!

,

\

l).tiennik Ustaw.Poz.M7.

Nr. 19. ',

. ~----------------------------~--~--------------------~---------------------------------.(Strona 3). -

WSKAZÓWĘI DLA OCENY WrNIKÓW MALLEINIZAC..,r.

I. Malleinizacja spojówkowa.

Odczyn nalety uznać za

a)

d o -d a t n i

przy wypływie ropnym z oka (z zewnętrznego k~ta),

b)

w ą t 'p l i w y

przy wypływie śluzowym łub silniej~zem łzawieniu,

c)

u j e m n y

przy braku wypływu llib jeżeli są tylko ślady lekkiego łzawienia, oko jest

przytem czyste, spojówki różowe lub tylko lekko ~aczerwienione.

Wszelkie podwyższenie ciepłoty ciała ponad normę

wątpliv.;ego za dodatni i uzasadnia podejrzenie o nosaciznę.

IL

(38,5° C) przemawia za uznaniem odczynu

W śród-skórno-powiekowa.

Odczyn należy uznać za

a)

przy, wybitnem obrzmieniu po~ieki dolnej i górnej oraz wypływie ropnym,

d o d a t n i

b) w ą t P l i w y

przy obrzmieniu tylko powieki 'dolnej i braku wypływu ropnego,

' c)

prźy nieznacznem obrzmieniu

u j e m n y

tylko brzegu dolnej powieki oka.

Każde podwyższenie ciepłoty ponad normę (38,5° C) przy odczynie wątpliwym przemawia za tem,

'że koll jest dO,tknięty nosacizną.

~I.

Podskórna.

Odczyn należy uznać za

l) jeteli w mieJscu zastrzyku w 20 - 36 godzin wystąpi gorące, bolesne

obrzmienie, dO'rhodzące nieraz do wielkości małego bochenka chlebaobrzmienie to trwa 2 - 3 dni, znika zaś po 5 - 6 dniach,

2) jeżeli podniesie się ciepłota ciała ponad normę o 1-2° C przy równoczesnym odczynie lokalnym i odczynie organicznym, -polegającym na

ogólQ.ej apatji, upadku sił, dreszczach, braku apetytu, nastroszonej sierści

.

i upośledzeniu ruchów,

3) przy podwyższeniu się ciepłoty ciała o 2 lub więcej stopni przy równoczesnym odczynie organicznymi

a)

d o d a t n i

h)

w ą t p l i w y

przy podniesieniu się ciepłoty ciała o· 1 lub więcej stopni, j'ednakowot

2° C przy równoczesnym braku lub słabych objawach odczynu

organicznego lub miejscowego,

c)

u j e m n y

przy hraku odczynu, przyczem ciepłota ciała pozostaje normE,llna, ' stan

ogólny nie zmienia się, zwierzę zachowuje apetyt, na miejscu . zastrzyku '

tworzy ' się małe guzowate obrzmienie ciepłe, wrażliwe na dotknięcie, które

nie zwiększa się i znika po upływie 24 - 36 godzin.

, .

"j

-

poniżej

Warszawa. Drukiunia Państwowa.

, ".

Tłoczono

z polecenia Ministra Sprawiedliwości.

Konto czekowe Pocztowej Kasy OszczędnośCi N! .30130.

Cena 1 zł. 60 gr.

\

t '

'al.

OD ADMINISTRACJI: Prenumerata Dz. U. R. P. wyDosi kwartalnfe 7 zł. Urzędy f Instytucje pósłwowe opłacaj.

Prenumeratę ulszcza6 Dależy aa'p6źn1ej aa 2 tyjodDie przed rozpoczęciem każdejo kwartału.

:\

r;~..,~~;~-;*· ~lł~·~!~·1::j'

39948 P

-,

"

, ~,

. '.

··,v·

§ 12. Minister Rolnictwa może ostateczne stwierdzenie innych zaraźliwych chOl'ób zwierz,?cych uza' leżnić od uprzedniego ' przeprowadzenia badania rozpoznawczego, jakr6wpież od zbadania przez woje-

Nr. 19.

wódzkiego lub innego 'przez si.~bie wyznaczonego le~

karza weter ynaryjnego.

§ 13. Urzędowe stwierdzenie pryszczycy, wą­

glika, nosacizny, wśc ieklizny i otwartej gruźlicy wymienia u kr ów starosta winien pqdać do wiadomości

lekarzowi powiatowemu.

B. O dszkodowania zapomogi.

§ 14. W~ wszystkich wypadkach, w których

według przepisów rozporządzenia Prezydenta Rzeczy-

pospolitej z dnia 22 sierpnia t927 r. (Dz. U. R. P.

Nr. 71, poz. 673) lub według rozporządzeń, wydanych ,

pi"zez M.inistra Rolnictwa na podstawie art. 29 i t09

tegoż rozp orządzeni a, prz~ w idziane jest odszkodowanie lub zapomoga, należy' ust alić wartość zwierzęcia

przez trzech ocenicieli, a mianowicie dwóch biegłych

i powiatowego lekarza weter ynaryjnego. Oszacowanie

to winno n astąpić możliwie przed zabiciem zwierzę­

cia i możliw ie w miejscu, w kt6rem zwierzę padło

lub znaj dowało się w czasie wydania zarządzenia

zabicia.

§ 15. Z każdego oszacowania powiatowy lekarz.

weterynaryjny winien spis ać protokół oszacowania

(załącznik Nr. 7 - ;wzór Nr. t).

,

§ 16.

Starosta może za zgodą posiadacza za-

rządzić oszacowanie zwierzęcia w miejscu, w którem '

ma być dokonane zabicie lub ubój zwierzęcia albo.

w które m zwłoki mają być zniszczone (§ tO).

Jeżeli oszacowanie ma s ię odbyć w innym powiecie, starqsta winien uprzednio zawiadomić o tern

właściwe~o staros tę , który zarządzi oszac9wanie zwierzę cia i prze ś le protokół oszacowania wraz z protokółem

sekcji (§ 10) staroście powiatu, w którym zwiektórym zostało zarządzone zabicie

rzę, padł? lub w

ZWI e rzęCI a.

§ 17. Oszacowanie części padłel,!O lub ' zabitego

zwierzęcia,

nadających się według uznania powiato- '

wegb lekarza weterynaryjnego do użytku i pozostawionych posiadaczowi, należy przeprowadzić możliwie '

równocześnie z oszacowaniem zwierzęcia.

'

Jeżeli przed zabiciem zwierzęcia brak jeszcze

dostatecznych podstaw do oszacowania części nadaj ącychsię do użytku, oszacowanie tych części winno

nastąpić po zabiciu lub uboju zwierzęcia w miejscu,

w którem dokonana zostanie sekcja (§ tO).

O il~ w takich ' wypadkach ' oszacowanie tych

części6db yć się ma w innym powiecie, starosta winien protokół oszacowania zwierzęcia (§ 15) przesłać

uprzednio właściwe mu staroście celem zarządzenia

oszacOwania części ' nadających się do utytku i uzu- ,

pełnienia p'rzesłanego mu protokółu. Uzupełniony protokół wraz' z protokółem sekcji należy niezwłocznie

ode słać staroś cie tego po\viatu, w którym zwierzę

padło -lub w którym zostało zarządzone zabicie zwie;' ,

rzęcia.

§ 18. W wypadkach, w których posiadaczowi'

nie pozostawia się części nadających SIę do użytku

i wypłaca się należne odszkodowanie lub ' zapomogę

w c ałości,oszacowauie tych części jest zbędne.

'

§ 19. Biegłych dla każdego powiatu wybiera

wydział . powia~wy na puecitUl lat trzech w takiej

•

J

jf~'"

Dziennut Ustaw. Poz. 167:-

Nr. 19.

ilości, aby na katdą miejscowość przypadało pr~ynaj­

mniej dwóch biegłych.

§ 20. Osoby niepełnoleŁnie, ' niezdolne do działań prawnych oraz osoby, które z mocy wyroku są­

dowego zostały pozbawione praw, nie mogą być wybrane jako biegli.

§ 21. Biegli składają przysię1!ę przed starostą

jednorazowo na cały czas ich działalności. W razie

ponownego wyboru na biegłego odnowienie przysięgi

nie jest wymagane. Jeżeli biegły, wybrany przez wydział powiatowy, lecz jeszcze niezaprzysiętony, brał

udział , w oszacowaniu, należy go zaptzysiąc' w naj:kr6tszym czasie przed wypłaceniem odszkodowania

'lub zapomogi za oszacowane przezeń zwierzę.

§ ' 22.

Lekarz weterynaryjny, który nie złożył

przy sięgi urzędnika pallstwowego, a z polecenia wła­

dzy wykonywa czynności powiatowego lekarza wete~

'rynaryjnego i bierze udział w oszacowaniu zwierzęcia,

winien być zaprzy siężony dla czynności szacowania,

o ile nie zo s tał zaprzysiężony na cały okres czasu,

na który poruczone mu zosta.ły urzędowe czynności

P?wiatowego lekarza weterynaryjnego.

§ 23.

Jeżeli

odszkodowanie

lub

zapomoga

według okoliczności, ustalonych przez powiatowego

lekarza wQterynaryjnei,!o; nie przewyższy w danym

wypadku ogółem stu złotych, oszacowanie mote być

przeprowadzone przez samego powiatowego lekarza

weter.ynaryjnego bez udziału biegłych pod warunkiem,

źe posiadacz zwierzęcia zgodzi się na takiepostępo. wanie przed oświadczeniem się powiatowego lekarza

weteryn aryjnego co do wartości zwierzęcia. Wyrażenie zgody posiadacza na oszacowanie bez udziału

biegłych winno być zaznaczone w protokóle.

'

§ 24.

Do wykonania czynności oszacowania nie

można powołać

1) oceniciela, który jest stroną lub jej przedsŁawicielem

i · strony są

prawnym, albo jeśli prawa oceniciela

wspólne, względnie pochodne jedno od

drugie~o,

.2) oceniciola, kt6ry jest w prostej linji spokrewDiony albo spowinowacony lub jeśli pozostaje w stosunku przysposobienia (adopcji) z uprawnionym do

otrzymania odszkodowania - względnie zapomogialbo jeżeli w linji bocznej jest on spokrewniony do

trzeciego stopnia lub spowinowacony do drugiego

stopnia włącznie, nawet jeśli małżeństwo, na którem

się opiera powinowactwo, zostało unieważnione lub

rozwiązan e,

.

3) oceniciela zatrudnionego w przedsiębiorstwie

uprawnionego do otrzymania ódszkodowania-względnie zapomogi,

.

.'

4) ocenicie la, co do którego zachodzi obawa,

że w danym wypadku z innych powodów nie będzie

bezstronny lub może ulec ubocznym wpływom.

Jeżeli jedna z powyżuych przeszkód zajdzie

w stosunku do powiatowego lekarza weterynaryjnego,

jako jednego z t,rzech ocenicieli, starosta niezwłocznie

(telefonicznie, telegraficznie) przedstawi sprawę wojewodzie, ~tóry n~każe wydeleęowanie d? czyn?ości

szacowanta pOWiatowego lekarza weterynarYJnego

ińnego powiatu. Jeżeli przeszkoda ta zajdzie w sto. 'lUlku do biegłego, jako jedDe~o z tHtHlh ooenicieli,

należy po.vołać innego biegłego z pośród wybranych

przez wydział powiatowy i zaprzysiężonych przez

st~rostę.

§ 25. Jeżeli jeden z przeplsow §§ 14-24 rozporządzenia niniejszego zostanie naruszony, wojewoda

na skutek skargi uprawnionego do odszkodowania,

na skutek wniosku starosty lub z urzędu na skutek

otrzymania wiadomości o tern inną drogą unieważni

oszacowanie w całości lub w części i nakaże ponowne - zgodne z przepisami §§ 14-24 - dokonanie

czynności szacowania.

§ .26. Po dokonaniu oszacowania i ustaleniu

istoty choroby przez sekcję starosta winien ' protokół

dochodzenia, oszacowania i sekcji oraz wszystkie

.kta, dotycza,ce sprawy, przesła:ć niezwłocznie wojewodzie z poświadczeniem, że stwierdzony zoslał wypadek choroby, z powodu której według przepisów

obowiązujących wypłaca się odszkodowanie lub zapomogę, i że nie zachodzą okoliczności, z powodu których w myśl artykułów 76-78 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 sierpnia 1927 r.'

(Dz. U. R. P. Nr. 77, poz. 673) odszkodowanie lub

zapomoga nie należą się.

§ 27. Wojewoda po otrzymaniu akt ustala wyodszkodowania lub zapomogi, jak równ~eż

orzeka, czy w myśl przepisówobowiązuj~cych odszkodowanie lub zapomoga należy się lub nie. W razie.

przyznania odszkodowania lub zapomogi wojewoda

winien przytoczyć w swem orzeczeniu wartość zwierzęcia, ustaloną w drodze oszacowania, oraz powołać .

przepisy, na zasadzie których odszkodowanie lub

zapomoga w danej wysokości została ustalona.

Orzeczenie, odmawiające odszkodowania 1ub za,.

pomogl, winno zawierać wyczerpujące uzasadnienie

odmowy.

W końcu orzeczenia' wojewoda winien zaznaczyć,

że orzeczenie jest ostateczne i że odwołanie od tego

orzeczenia do wyższej instancji administracyjnej nie

służy, . natomiast w terminie ustawowym można je

.skarżyć do Najwyższego Trybunału Administracyjnego lub wystąpić z powództwem do właściwego

sądu w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia

orzeczenia.

sokość

§ 28. Orzeczenie co do przyznania lub odmo~

wy odszkodowania względnie zapomogi winno być

doręczone posiadaczowi zwierzęcia lub jego przedstawicielowi za pisemnem pokwitowaniem z zaznaczeniem daty doręczenia oraz wskazaniem, przez kogo

i komu orzeczenie zostało doręczone.

§ 29. Równocześnie z wydaniem orzeczenia

przyznającego odszkQdowanie lub zapomogę wojewo'da zarządzi wypłatę przyznanej sumy .

§ 30. Terminy, przewidziane wart. 78 ust. 1 lit. c

Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia

22 sierpnia 1927 r . . (Dz. U. R. P. Nr. 77, poz: 673),

przed upływem których nie należą się o.d szkodowania lub zapomogi za zwierzęta sprowadzone z zagranicy, ustanawia się

al dla gruźlicy na 270 dni,

bl dla zarazy płucnej na 180 dni,

c) dla nosacizny i wścieklizny na 90 d.n~ ,

rozporządzenia

'"

}<.

l,

",

dl dla księę,osuszu na 21 dni,

'

§ 34. W okręgu zagrożonym księgosuszem wo.- "

e) dla wl\ghkll, szelestnicy, zarazy dziczyzny i,by- jewo.da winien

dła roglltego, pomoru i zarazy świń oraz prysza) zarządzić , prowadzenie rejestracji wszystkiego.

'

czycy na 14 dni,

bydła rogatego, o ile taka rejestracja nie jest

f} dla pomoru kur i cholery droł>iu na 8 dni.

, już prowadzona na podstawie przepisów, wydanych przez Ministra Rolnictwa dla obszafi 31. Wysokość wynagrodzenia biegłych wynosi

rów nadgranicznych, ' ,

'

,

1) w miejscu zamieszkania biegłego lub wodleb)

zarządzić

badanie

bydła

rogatego

i

owiec

głości nie większej niż 2 km. od tego miejśca - zł. 2

przed ubo.jem i po uboju i w tym celu zobogr. 50 za, każdą zużytą i rozppczętą godzinę wykonywiązać posiadaczy do zgłaszania zamierzonego

wania' obowiązków biegłego. Czas zużyty na przybyuboju zwierząt do właśc~wego lekarza wetecie do miejsca wykonania tych obowiązków i zpo,

rynaryjnego,

najbliższego posterunku policji

wrotem do domu wlicza się do godzin czynności. CaTub bezpośrednio do starosty,

· ';,

łość wynagrodzenia biegłego nie może jednak przeej

zobo.wiązać

posiadaczy

do

niezwłocznego.zgła~

kraczać wysokości diet dziennych ,funkcjonariuszów

szania do najbliższego posterunku policji lub

państwowych VII stopnia służbowego

bezpośredniq do. starosty każdego wypadku'

2) za czynności w miejscowości, odległej ponad

zachorowania lub padnięcia bydła rogatego

2 km. od miejsca zamieszkania biegłego, prócz wynaz wyjątkiem wypadków,spo.wodowanych obgrodzenia wymienionego w p. 1

rażeniami zewnętrznemi, jak równiet - przea) przy podróży koleją - zwrQt , kosztów biletu

chowania w całości , zwło.k padłego bydła roII-ej klasy w obie strony,

gatego w miejscu odosobnio.nem , oraz zabezb) przy podróży kołowej za każdy prz~byty i roz:'

piecżenia ich od psów, wilków, much i t. p.

poczęty kilometr 50 gr.

,

,

aż do czasu przybycia powiatowego lekarza

W razie dostarczenia biegłemu bezpłatnej pod, weterynaryjnego,

,

wody nie służy mu zwrot kosztów podróży. '

d) zarządzić badanie wszystkiego bydła ro.gatego

Wydatek na podróż kołową zwraca , się tylko

w miejscowościach, w których uzna to za powówczas, gdy niema możności przejazdu kolejami, kożądane.

lejkanti, wszelkiego rodzaju omnibusami, autobusami,

§ 35. W razie szerzenia się księgosuszu w kiestatkami i t. p.

Czas rozpoczęcia czynności oblicza się od godzi- runku granicy lub wzdłuż granicy, wojewoda winien

ny, wyznaczonej biegłemu przez władzę, do ukończe­ zarządzić zamknięcie ruchu gran,icznego dla wszystkich

nia czynności, a jeżeli zgłoszenie się biegłego nastą­ rodzajów zwierzilt gospo.darskich i zawiadomić o tem

telegraficznie Ministra Rolnictwa, który - według upiło po wyznaczonej godzinie - od chwili zgłoszenia

znania - spowoduje wprowadzenie w życie przepi, się biegłego.

sów, przewidzianych wart. 13 i 14 rozporządzenia

Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 sierpnia 1927 r.

C. ' Postępowanie przy tłumieniu poszczególnych (Dz. U. R. P. Nr. 77, poz. 673).

'

zaraźliwych chorób zwierzęcych.

a)

A.

;"\.

.

B.

KSIĘGOSUSZ. ,

Księgosusz

w państwie ościennem.

§ 32. Dowiedziawszy

'.~

Nr. 19.

,D ziennik Ustaw. p.oz. 167.

się

w jakikolwiek ' sposób o szerzeniu się księgosuszu w państwie ościen­

nem i wobec grożącego niebezpieczeństwa przy:'

niesienia księgosuszu do kraju, wojewoda winien niezwłocznie donieść o tem Ministrowi Rolnictwa i ustanowić wzdłuż gra'n icy okrąg zagrożony księgosuszem

niezależnie od obszarów nadgranicznych, które mogą

być ustanowione przez Ministra Rolnictwa na podstawie art. 12 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 sierpnia 1927 r. (Dz . U. R.P. Nr. 77,

" poz. 67~).

§ 33. Do zagrożonego księgosuszem okręgu~winny

być włączone wszystkie miejscowości na obszarze

przylegającym do granicy o szerokości do 15 km.

Przy określaniu

zagrażonego

okręgu

należy u-

względnić miejscowe warunki, ruc;:h graniczny, granice

naturalne (rzeki, jeziora, wzgórza, lasy, błota i t. p.),

a przedewszystkiem też odległość od granicy i nasilenie zarazy w państwie ościennem.

Ścisłe określenie okręgu , zagrożonego księgosu­

szem i wydane dla niego. zarządzenia wojewoda wi'nien podać do , wiadomości publicznej. ,

/

"

"'F :,-,.

ł.

Księgosusz w

kraju.

Dochodzenia ł tymczasowe zarządzenia.

§ 36. Posiadacz, zauważywszy u bydła rogatego

objawy wzbudzające podejrzenie o księgosusz, równocześnie ze zgłoszeniem do najbliższego posterunku

policji 'lub bezpośrednio do starosty winien

al odosobnić w zagrodzie wszystkie zwierzęta

wrażliwe na księgo.susz (bydło rogate, owce,

kozy, świnie) i uniemożliwić wstęp do tRkiej

zagro.dy o.sobo.m P9stronnym z wyjątkiem lekarzy weterynaryjnych, organów władz, duchownych, lekarzy i akuszerek w celu umot- '

liwienia im wypełniania obowiązków służbo.­

wych lub zawodowych,

bl dopilnować, aby nie wprowadzano do. zagro.dy

o.bcych zwierząt wrażliwych na księgosusz,

c) dopilnować, aby nie wyprowadzano z zagrody

zwierząt wrażliwych na księgosusz, nie wypę­

dzano ich na pastwisko lub do. wspólnych

miejsc pojenia, pławienia i t. p., nie poddawano ich ubojowi lub nie usuwano w jakikolwiek inny sposób, jak również aby nie wywożono (wynoszono) z zagrody wytworów

i surowców zwierzęcych o.raz narzędzi, sprzę­

tów i przedmiotów, z któremi zwierzęta wriż..

Wojewoda może nie delegować wojewódzkiego

liwe na księgosusz miały bezpośredni" lub ..

pośrednią styczność, wreszcie nawozu,paszy,

lekarza ' weterynaryjnego, jeżeli pow~atowy lekarz

ściółki, słomy, tudzież nabiału,

weterynaryjny stwierdzi księgosusz w zapowietrzonej

d) zachować w całości w miejscu odosobnionęm już miejscowości. Minister Rolnictwa może nie delezwłoki zwierząt padłych lub zabitych aż do gować wyżnaczonego przez siebie lekarza weterynaprzybycia powiatowego . lekarza weterynaryj- ryjnego, jeżeli wojewódzki lekarz weterynaryjny

nego i zabezpieczyć je od dostępu osób po- stwierdzi nowy wypadek księgosuszu w miejscowości

stronnych oraz od psów, wilków, much i t. p. dotąą wolnej od tej choroby w województwie już

zapowietrzonem.

§ 37. Starosta, otrżymawszy zgłoszenie lub doPostanowienia poprzedniego ustępu nie mają

wiedziawszy się w jakikolwiek inny sposób o podej- zastosowania w razie wątpliwości co do rodzaju c}:tOrzeniu o księgosusz, winien przeprowadzić natychmiast roby lub vi ra#e wniesienia zażalenia przez posiazbadanie stanu rzeczy na miejscu przez powiatowego dacza' zwierząt, u których stwierdzono chorobę.

l~karza weterynaryjnego celem ustalenia

§ 40. Po stwierdzeniu · podejrzenia o księgosusz

a) od jakiego czasu zauważono pierwsze objawy

choroby,

powiatowy lekarz weterynaryjny winien natychmiast

bl czy, kiedy i skąd chore i podejrzane o księ­ zarządzić

gosusz zwierzęta zostały w ostatnich trzech

1) zamknięcie w oborze lub inne m pomieszczetygodniach wprowadzone do zagrody lub niu wszystkiego bydła rogatego zagrody podejrzanej,

·2) zamkt)ięcie w zagrodzie podejrzanej wszyststada,

e) czy zwierzęta podejrzane stykały się bezpo- kich zwierząt gospodarskich, nie wyłączając drobiu,

3) zamknięcie · wszystkich zwierząt wrażliwych '

średnio lub pośrednio w ciągu ostatnich trzech

tygodni przed wystąpieniem pierwszych obja- na księgosusz w zagrodach sąsiednich, a nawet wów choroby oraz po wystąpieniu takich zależnie od niebezpiecz~ństwa - w całej miejscoobjawów z obcemi zwierzętami wrażllwemi wości lub w jej części.

_

O wydanych tymczasowych zarządzeniach pona księgosusz i z które mi,

dJ czy i dokąd w ciągu ostatnich trzech tygodni wiatowy lekarz weterynarvi ny zawiadamia posiadaczy

przed wystąpieniem tych objawów zwierzęta zwierząt oraz na piśmie uiejscową władzę gminną,

która niezwłocznie poda te zarządzenia do wiadowrażliwe na księgosusz zostały wyprowadzone (wywiezione),

mości osób zainteresowanych - względnie także do

e) ·czy i które osoby postronne, po zauważeniu wiadomości publicznej - i dopilnuje ich wykonania.

pierwszych podejrzanych objawów u z:wierząt,

§ 41. Do czasu ostatecznego stwierdzenia roprzebywały w pomieszczeniach, W · których

dzaju choroby (§ 39) starosta winien zastosować

znajdowało się podejrzane bydło rogate.

i utrzymać w mocy wszystkie środki ostrożności,

.. § 38. Powiatowy lekarz weterynaryj ~y winien przewidziane na wypadek stwierdzenia księgosuszu

zbadać wszystkie zwierzęta, które według wyniku

z wyjątkiem . środków, przewidzianych VI §§ 43 i 44.

dochodzeń należy uważać za podejrzane. JJżeli takie

§ 42. Starosta winien zarządzić zbadanie całego

zwierzęta znajdują się w innych powiatac~, starosta

winien zawiad.,mić natychmiast telefonicznie lub tele- pogłowia bydła rogatego w miejscowości zapowietrzograficznie właściwych starostów celem wydania odpo- nej oraz w sąsiednich i dalszych miejscowościach,

jeżeli z wyników dochodzeń można wnosić, że nie

wiednich zarządzeń.

.

wszystkie jeszcze ogniska zarazy zosŁały ujawnione.

§ 39. Jeżeli w miejscowości wolnej dotąd od

księgosuszu powiatowy lekarz weterynaryjny stwierII. Srodkl ochroDoe.

"dzi u zwierzęcia chorego, padłego lub zabitego objat Zagroda zapo~ietrzona.

wy lub zmiany,wzbudzające uzasadnione podejrzenie

o księgosusz, starosta winien zwrócić się natychmiast

§ 43. . O każdym pierwszym wypadku urzędo­

telegraficznie lub telefonicznie do wojewody o dele- wego stwierdzenia księgosuszu w miejscowości slarogowanie wojewódzkiego lekarza weterynaryjnego, ;sta • winien niezwłocznie telegraficznie zawiadomić

który niezwł6cznie zbada dokładnie stan rzeczy na Minisl-ra Rolnjctwa i wojewodę, jak · również podać

miejscu. Jeżeli stwierdzenie rodzaju choroby możliwe doviiadomości publicznej w sposób przyjęty w pojest tylko przez dokonanie sekcji, a niema żwierzęcia . wiecie oraz zawiadomić o tern starostów sąsiednich

zabitego lub padłego, wojewódzki lekarz weteryna- powiatów, którzy również podadzą to do wiadomości

ryjny winien spowodować natychmiastowe zarządze- publicznej.

.

nie zabicia zwierzęcia podejrzanego.

. .

. Każdy pierwszy wypadek ksiegosuszu w wojeW razie ustalenia przez wójewódzkiego lekarza wódżtwie dotychczas wGllnem od księgosuszu wojewoda

weterynaryjnego, że podejrzenie o księgosusz jest ogłosi publicznie i zawiadomi o tern telegraficznie

uzasadnione, wojewoda winien niezwłocznie zwrócić Ministra Ro'lnictwa oraz wszystkich innych wojewo'się telefonicznie lub telegraficznie do Miriistra Roldów, którzy ze swej strony podadzą to również

nictwa, który wydeleguje wyznaczonego przez siebie do wiadomości publicznej.

lekarza weterynaryjnego w celu ostatecznego rozpo. znania rodzaju choroby.

§ 44. Starosta zarządzi natychmiastowe zabicie

Orzeczenie lekarza weterynaryjnego, wyznaczo- zwi'erz,ąt chorych i podejrzanych o księgosusz.

nego przez Ministra Rolnictwa, jest ostateczne i rozWojewoda zarządzi natychmiastowe zabicie ca.trzy~ające.

łe~o pogłowia · bydła rogatego podejrzane~o o z;araie-

""

":. :~

'.

, :~_L.,j ~,.

. ('

•

,1,\

i

'",

~. r

..

,'

,

~.

~ ' -' -/'~J<

'.'

268 '.

Dzi~nnik' Ustaw. Poz. 167.

. nie się, o ile nie zostanie zastosowane szczepienie,

zarządzone przez Ministra Rolnictwa (§ 83). ,

Wojewoaa może ~poważnić starostę do zarzą­

dzenia zabicia bydła rogatego podejrzanego o zaraże­

nie się, jeżeli ogólna ilość takiego bydła, przeznaczona do zabicia w związku z tym wypadkiem zarazy, '

nie przekracza 10 sztuk.

.

Zabijanie zwierząt należy wykonywać w sposób

możliwie bezkrwawy.

i 45.

Zwierzęta zabite i padłe, dotknięte księ:­

gosuszem, jak również podej rzane, winny być zniszczone w całości wraz ze skórą, sierścią, włosami, racicami, rogami według przepisów załącznika Nr. 6.

Zakopanie zwłok zwierząt winno być dokonane '

na osobnych miejscach, wskazanych przez powiatowe-go lekarza weterynaryjnego. Zakopywanie nawspólnych grzebowisk~ch gminnych . j~st wzbronio~e.

Skórę nalezy poprzecmac 1 po wrzuccmu zwłok

do dolupolać naftą, 'rozczynem wapna lub posypać

sproszkowanem wapnem.

.

Powierzchnię zasypanego dołu ' należy mocno

ubić i nakryć kamieniami.

Aż do zupełnego ukończenia zakopania grzebowisko winno być strzeżone przez stałą wartę.

Przy wejściach na grzebowisko winny być umieszczone tablice z wyraźnym i trwałym napisem "Księ­

~osusz".

Starosta może zezwolić na. przewóz zwłok zwierząt, dotkniętych ksiegosuszem i podejrzanych, wprost

do zakładów przeróbki zwłok zwierzęcych, znajdują­

cych się w okręgu zapowie1rzonym (§ 60), do natychmiastowej przeróbki, jeżeli - według zdania powiatowego lekarza weterynaryjnego-nie jest to połączone

z -niebezpieczeństwem przeniesienia zarazy i pod

warunkiem, że zwłoki będą przewiezione na szczelnych wozach, uniemożliwiających wyciekanie wydzielin i wydalin.

zmian, wzbudzających podejrzenie o ks ięgosusz,

a między innemi podniesienia . ciepłoty ponad 39°C,

pod warunkami, jakie w każdym wypadku zostaną,

~skazane,

2) na skierowanie skór ze zwierząt wymienionych ~ p. 1) wprost do garbarni w stanie zupełnie

wysuszonym lub po odkażeniu ich w sposób, który

w każdym wypadku zostanie określony. ,

§ '49. Zapowietrzona zagroda (pastwisko) podlega zamknięciu z zastosowaniem ograniczeń wymienionych w §§ 40, 45 do 48 i 50 do 59.

§ 50. Bydło rogate i zwierzęta wraż Hwe , na

księgosusz zapowietrzonej zagrody podlegają zamkni~­

du w oborze lub innem pomieszczeniu, przyczem należy w miarę możności - unikać pozostawieńia

bydła rogatego z innemi rodzajami zwierząt.

§ 51. Przy wejściach do zapowieirzonej zagrody (pastwiska), ' jak również przy wejściu do zapowietrzonej obory (pomieszczenia) nal eż y Ulllieścić

tablice ostrzegawcze z wyraźnym i trwałym napisem

"Księgosusz" .

§ 52. Starosta zarządzi otoczenie zapowi,eŁrzo­

nej zagrody (pastwiska) i całej lub czę ś ci znpowietrzonej miejscowości kordonem cywilnym lub policyjnym.

W razie potrzeby ustanowienia kordonu wojskowego starosta · zwróci się do wojewody, który postą­

pi w myśl wydanych w tej mierze zarządz eń właści­

wych ministrów.

§ 53. Wstęp do zagrody zapowietrzonej (pastwiska) i miejsc zamkniętych dozwolony jest tylko

osobom, wymienionym w § 36 lit. a, i pod warunkami- tam wymienionemi.

Wstęp do zapowietrzonej obory (pomieszczenia)

dozwolony jest tylko posiadaczowi z..../jerząt, osobom

wyznaczonym do oprząŁania zwierząt w tej oborze

oraz osobom, zajętym tłumieniem zarazy.

Osoby te przed opuszczeniem zapowietqonej

obory (pomieszczenia) i zagrody (pastwiska) winny

poddać się oczyszczeniu i odkażeniu według przepisów

§§ 3, 9, 11 załącznika Nr. 2. W tym celu przy wyjściach , z obór i zagród winny być przygotowane ·

mydło, szczotki (wiechcie) oraz środki odkażające

(§§ 6 i 11 załącżnika Nr. 2).

§ 46. Do przewożenia, zabijania i zakopywania, jak również do uboju zwierząt podejrzanych

o _zarażenie się wolno posługiwać się tylko osobami

z zagrody zapowietrzonej - względnie okręgu zapowietrzonego (§ 60),-które zwierząt wrażliwych na

_księgo3usz nie posiadają i z takiemi zwierzętami się

nie stykają. Osoby z poza okręgQ zapowietrzonego

mogą być uŻyie tylko wówczas, gdy w zagrodzie względnie w okregu zapowietrzonym takich osób

niema.

Środki przewozowe, a w razie potrzeby drogi,

§ 54. Do obsługi zwierząt w zagrodzie zapozanieczyszczone wydalinami i wydzielinami zwierząt; wietrzonej wolno używać jedynie osób, które nie

narzędzia i przedmioty oraz osoby, zatrudnione przy

mają styczności z obce mi zwierzętami. Do oprzątania '

zabijaniu, przewożeniu i niszczeniu, podlegają oczy- ' zwierząt w zapowietrzonej oborze (pomieszczeniu)'

szczeniu i odkażeniu według przepisów §§ 3, 4, 5, winna być wyznaczona z pośród . takich osób osobna \

.obsługa.

9, 11 załącznika Nr. 2.

§ 47. W zagrodzie zapowietrzonej zabijanie

i ubój bydła rogatego, jak również zwierząt wrażli­

wych na księgosusz, bez zezwolenia starosty jest

wzbroniony.

Minister Rolnictwa może zezwolić

1) na - dopuszczenie do spotycia I,riięSA zwierząt

poddanych ubojowi, które przy badaniu przed i po

,ubo-ju, wykonane m przez powiatowego lekarza weterynaryjoeio, nie wykazały iadnyc4 objawów ani

§ 48.

§ 55. W zagrodzie zapowietrzonej (pastwisku)

wszystkie drogi, wejścia i przejścia do pomieszczeó,

w których znajdują się zwierzęta wrażliwe na księgo~,

BUSZ, jak również wszelkie drogi i przejścia w tych ,

pomieszczeniach, tt~dzież nawóz, ścieki i gnojownie

naleiy przynajmniej raz dziennie polewać · mlekiem;

wapiennem (§§ 5, 9, 11 załącznika Nr. 2).

Podczas mrozów mOERa .losować zaniiast mleka

wapiennego 4wieto !lasZOM sproszkowane wapllQi

tS 6 załącznika Nr. 2).

.

)

\

'

§ 56. Wypuszczanie, wywożenie (wynoszenie)

drobju z zagrody zapowietrzonej jest zakazane,

Psy winny być trzymane dniem i noc ą na uw i~zi

z wyjątkiem psów myśliwskich , policyjnych, po ciągo ­

wych, owczarskich i pokojowych, które · naldy trzymać w zamknięciu.

Puszcz~nie samopas świń, królików i innych

drobnych zwierząt gospodarskich poza obręb z~grody

jest zakazane.

Starosta może zarządzić zabicie z\'llerząt , co do

których przepisów powyższych nie przBstrzegc!.i1o.

w~men

nat ychmiast zawiadomić o tern zawiadowców

stacyj l oicjowych i kierowników przystani wodnych• .

§ 65. Wyprow adzanie (wyp ędzanie , wywoże­

nie) z ol·:~~gu ż apbwietrzonego , jako też przeprowadŻ?.Ilie przez t811 okrąg bydła rogatego, owiec, kóz,

v/ywożen k , \'lynoszenie Ż tego okrG.gu, albo przewoż eni.e lub P";:C:i!':\szer:ie prze z,,~ń wytworów pochodzenia zwierZt2cego (skór, kości, rogów, końców r02ów,

sierśc i,' w e:ny, jelit, r acic, mi-:::sa, inlclm) oraz paszy

obj~tościowej, słomy, Jbf);'~ a w snopach, ściółki, naw.ozu i wogóle przedmiot6w, za pc:'i rcdddvlem któr ych ksiqgosusz mógłby się przen o sić, nie wyłączając

si e dzeń ze słomy lub siana na wozach, jest zakazane,

z w yjąHdem słomy, siana, sieczki i t. p ., użytych do

pakowania wytworów rolnych lub wyrobów przemysłow ych , które to cpak)wanie WIUf'.O być na miejscu

przez~ aczenia towaru niezvvlccznie zniszczone.

, § 57. Używanie koni i innych zwie rząt jednokopytowych poza zagrodą zapowietrzoną jest dozwolone tylko po uprzedniem oczyszczeniu i odkażeniu

kopyt.

.

§ 58. Wprowadzanie, wypr owadzanie i przeprowadzanie przez zagrodę zapowie trzoną zwi erząt

gospodarskich, jak rÓWnież wywożenie (wynoszenie)

jakichkolwiek sUrowców pochodzenia zwierzę cego, skór;

nabiału oraz paszy objętościowej, słomy, naw ozu, sprzę­

tów stajennych i wogóle wszelkich · przedmiotów, za

pośrednictwem ' których mó~łby się przenie ść · księgosusz, jest zakazane.

.

§ 6ó. Bydło rogate 7- zagród wolnych od księ- .

gos ll3Zt1 może być za uZ\Alo lelliem starosty poddawame uboj owi )'; obręb ie ohę~u zapowietrzónego pod

warunkiem, że przed u ooji::m i .po uboju zostanie zbad ane przez powiatowego lckurza we terynaryjnego.

Mięso może być dopuszczone do obrotu w zapowietrzonym okręgu dopiero po zupełnem wystudzeniu, a skóry dopiero po zup dnem wysuszeniu lub odkażeni u na miejscu, o ile nie zosi:~ną skierowane

wprost do garbarni, znajdującej się VI okręgu zapowietrzonym.

§ 59. Na wyjątki od o!!ranicz cń , wymienionych

§§ 53, 54, 58, może zezwolić wojewoda, jdcli według zdania wojewódzkiego lekarza weterynaryjnego - nie grozi to niebezpiecieństwem przeniesienia

zarazy.

W

2.

§ 61. Bydło rogate z zagr ód niezapowietrzonych może byĆ za zez.volenleP.l woj.2wody używane

do robót polnych w cb:rębie własnego ' gospodarstwa,

a w r azie k oni~czr.ej potrzeby - wypę dzane na oddzi.elne dla każdej zagrody pastwiska pod warunkiem,

że zwierz::;ta z poszczególnych zagród nic będą stykały się na drogach lub p astwiskach z sobą i z innemi zv.ierzętami , i o ile to - we dług zdanią powiatowego lekarza wetel"yna:-yjnego - nie grozi niebezpieczeństwem przeniesienia zarazy.

Okrą!! zapowieŁrzóny.

§ 60. Dokoła zagrody zapowietrzonej wojewoda

' winien ustanowić okrąg zapowietrzony, do k tórego w zależności od grożącego niebezpie czeń stwa zarazy,

miejscowego ruchu i obiotu zwierzętami oraz rozmieszczenia g6spodarstw - należy włączyć zagrody

sąsiednie, część miejscowości lub całą miejscowość

zapmy;ietrzoną, a nawet sąsiednie i dalsze miejscowości.

Okrąg zapowietrzony winien być ściśle okre ślony

i podany do wiadomości publicznej wraz z wydanemi

dla niego zarządzeniami.

,

§ 68. Drogi, prow adzące wzdłuż granicy okrę­

gu zapowietrzonego, \-"inny być zamknięte dla przeprowadzania (przepędzania, przewożenia) bydła · rogatego, zwierząt wrażliwych na księgosusz oraz dla

p rzew oż enia lub przenoszenia wytworów z takich

zwierząt i paszy objęt.oś ciowej.

§ 61. \Xl okręgu zapowietrzonym mają zastoso• wanie przepisy §§ 62 do 72.

§ 62. Na granicy okręgu zapowietrzonego winny

być przy drogach publicznych, p'rzeja~dach i przejściach

§ 69. Bydło rogc:te w zapowietrzonym okręgu

winno być zarejestrovlane i podlega - o ile możno­

ści - codziennemu badaniu.

Termometry przed użycie m ich dla każdej sztuki winny być dokładnie oczyszczone i .odkażone,

a osoby wy konywające badanie winny poddać odkażeniu ręce , obuwie i odzież przed opuszczeniem każ­

d,ej zagrody.

umieszczone w miejscach widocznych tablice z wyraź­

nym i trwałym napisem "Księgosusz."

§ 63. Wprowadzanie {wpę&.lanie, wwoże nie) bydła rogatego i zwierząt wrażliwych na ksi ęgo wsz GO

' okręgu zapowietrzonego, jako też przeprowadzanie takich zwierząt przez ten okrąg jest zakazane. Starosta

może zezwolić na wyjątki dla wprowadzania zwierząt,

przeznaczonych do natychmiastowego uboju na po§ 70. Odbyv,ranie targów, przetargów, pokazów

trzeby miejseowej ludności i wojska, pod w arunkiem,

ze zwierzęta będą dostarczone na miejsce uboju bez- · i t. p. na zwierzęta gospodarskie w okręgu zapowietrzonym jest zakazane.'

pośrednio koleją lub na wozach.

'

§ 71. W razie groźniejszego niebezpieczeństwa

§ 64. Załadowywanie . na stacjach kolejowych

I przystaniach wodnych · w okręgu zapowIetrzonym , sz~rzenia się księgosuszu wojewoda może zarządd4

bydła rogatego, zwierząt wrażliwych na księgosusz, · .dla każdej zagrody w zapowietrzonej miejscowo~i

, jako teżsłamy, ,iana, paszy i innych przedmiotów, .ws2.ystkie środki ochronne, przewidziane dla zairody(:,"

.-); .,' "1\:'

wymienionych w liS 58 i eo, j9at ~akazAne.Starosta zapowiętrzone j (§§ 44 do 59),

·

. ':"""~

-Nr. 19/ '

Dziennili Ustaw. Poz. 161,

§ 80. W razie urzędowego stwicrdzEmia" ks1ę-oo ~

gosuszu u zwierząt prowadzonych .(pędzonych,. .wie,J ~

zionych) lub u zwierząt, znajdujących się na targach,

przetargach, pokazach i w rZdniach, ,wojewoda ,winien niezwłocznie zarządżić zastosowanie przepiSóW

§§ 45-48 i 74-77 - z'abicie wszystkich zwierz~t

§ .73.. Wojewoda może upoważnić starostę, do ' chorych, podejrzanych i wrażliwych na księgosusz, co'

wy.d"wania zarządzeń dotycżących tworzenia okręgu d!) których przypuszczać należy, że zetknęły się bez,.; ~

zapowietrzqnego (§§ 60-70), o ile okrąg taki dotyczy pośrednio ze zwierzętami chore mi lub podejrzaneoti.\

tylko jednego p o w i a t u . '

o chorobę.

.'

. ,.

§ 72. W razie koniecznej potrzeby wojewoda

zwróci się . do Ministra Rolnictwa w celu zastosowania śr()dków ostrożności, przewidzianych w §§ 31 'lit. c

i 35 rozporządzenia Prezydenta RzeczVpospolitej z dnia

22 s,i erpnia 1927 r. (Dz. U. R. P. Nr; 77, poz. 673).

,

3.

~~:~" , ,

Okrąg zagrożony . .

. § 74. Dokoła okręgu zapowietrzonego wojewoda ' winien ustanowić ściśle określony okrąg zagrożo­

ny księgosuszem na zasadach podanych w § 60.

W okręgu zagrożonym mają zastosowanie przepisy §§ 7~78.

,"; ~

§ . 75. Wyprowadzanie (wypędzanie, . wywoże­

nie) z okręg~ zagrożqnego bydła r()gatego i zwierząt

wratliwych na księgosusz, jako też wywożenie i wynoszenie surowców, pochodzących z tych rodzajów

. zwierząt, tudzież paszy objętościowej, ściółki, nawozu

oraz przedmiotów, za pośrednictwem których księgo­

SU8~ mógłby się przenosić, ·jest . wzbronione.

(,r. ...

!'( ,

,.

.~'"

~'"

,.

(

§ 76.

,~

t<

.'

W okręgu zagrożonym przeprowadzanie

z jednej zagrody 'do drugiej jest za-

bydła rpgatego

\.

kazari,e.

Starosta może zezwolić na wyjątki dla zwierząt

przeżnaczonych na natychmiastowy ubój, pod warunkami wymienionemi w § 66.

j , .-

,.

§ ' 77.

W okręgu zagrożonym wojewoda może

zakazać' używania wspólnych pastwisk, studzien, wodopojów, jak również pędzenia zwierząt wrażliwych

na księgosusz po drogach publicznych, a w razie groź­

nego niebezpieczeństwa zarazy - zarządzić trzymanie

psów ,na uwięzi lub l'rowadzenie ich na smyczy.

§ 78. Wojewoda może upoważnić starostę do

wydawania zarządzeń dotyczących tworzenia okręgu

zagrożonego, o ile okrąg taki dotyczy tylko jednego

powiatu,

4. Przepisy og6lne.

§ 79.

1: 1,

W miejscowościach zapowietrzonych, w

okręgitch zapowietrzonym i zagrożonym oraz w miej-

scowościach w promieniu około 20 km, określonych

według , stopnia niebezpieczeństwa zarazy z uwżględ­

niEmiem. warunków gospodarczych oraz granic natu~

l . ·

. § 81. Starosta . może zarządzić zabicie hy~Iła-

rogatego i zwierząt wrażliwych na księgosusz; ~pot<

kanych poza obszarem lub pomieszczeniem, .w którem." : '

poddane zosŁały zamknięciu, odosobnieniu Il,1h obs.er~~~

wacji, jak również - z,niszczenie przedmiotów, 'które"

wbrew zakazowi zosŁały wywiezione (wyni~siooe)

z miejscowości lub zagrody.

.

'

.' ! '

.-' t'-

§ 82. Zagrody, w których niema zwierząt chorych ani podejrzanych ' o księgosusz, . lecz są ' tyll{Ó"~

zwierzęta podejrzane o zarażenie się, podlegają obset;; ·,

wacji z zastosowaniem przepisów, prż.ewidzianych .dla:: [

okręgów zapowietrzonych. . Skoro zostanie ustalone, ;.

że podejrzenie j~st nieuzasadnione, starosta natycB- "

miast obserwację uchyli.

' .

§ 83.

Szczepienia prze~iw księgosuszowi .wol~~ ­

stQsować tylko na zarządzenie Ministra Rolnictw..., .

który określi, w jakich wypadkach i jakie szczepieniE! '

ma' być żastosowane.

.

Wykonywanie szczepień, nie zarządzonych przez

Ministra Rolnictwa, jest zakazane.

§ 84. W razie groźnego szerzenia się księgo-> '

suszu na większym obszarze Państwa Minister RolO!"

nictwa może określić i . ogłosić pewien obszar za .~­

grożony księgosuszem i dla tego obszaru zarządz~

środki ochronne, przewidziane w rozporządzeniu. Pr...~

zydenta Rzeczypospolitej z dn. 22 sierpnia 1927 r, ~

(Dz. U. R. P. Nr. 77, poz. 673), a w ' szczególności;.,

spowodować wprowadzenie w życie środków, prz~~ ,

widzianych w §§ 31 lit. cl i 35 tegoż rozporządzeni.."

m. Oclkażenie.

§ 85. Podczas trwania zarazy księgosuszu p~

mieszczenia, w. których przebywają lub przebywały,

zwierzęta chore lub podejrzane o księgosusz, oraz ;'

osoby, narzędzia, sprzęty i przedmioty; które miały ·

pośrednią lub bezpośrednią styczność ze zwierzętami

chorerni lub podejrzanemi o chorobę, wreszcienawó~

gnojówka i t. p., podlegają oczyszczeniu i odkażeni,ą

według każdorazowego zhrządzeniafpowiatowego lekarza weterynaryjnego stosownie do przepisów §§ 3, 4.

5, 9 i 11 załącznika Nr. 2.

'

. .

,

Przed uznaniem choroby za wygasłą powiatoWy

lekarz weterynaryjny winien szczegółowo zarządżicf

dokonanie ostatecznego oczyczczenia iodkażeoia.. .

ralnydi (rzeki, jeziora, lasy, wzgórza, błota i t. p ~),

wojewoda winien zakazać

1) odbywania targów na zwierzęta wrażliwe na

księgosusz z , wyjątkiem targów, urządzanych przy

takich rzeźniach publicznych, z których wywóz zwierZąt wrażliwych na księgosusz poza obręb targowiska

i rzeźni jest wzbroniony,

'

IV. Uchylenie zarzlłclzeń.

'r,: '

.

, 2) prowadzenia handlu domokrążnego zwierzętami wrażliwemi na księgosusz, .

§ 86, Wojewoda winien uchylić wydane ' przei

3) urządzania przetargów i pokazówpubliczoych siebie zarządzenia, jeżeli niebezpieczeństwo . księgo.' ,

na zwierzęta wrażliwe na księgosusz.

suszu, które było powodem do ich wydania, :zo~tało '

Wojewoda za zgodą Ministra Rolnictwa może usunięte.

'

.

. , ;

odstąpić od wydania poszczególnych zakazów wymie- .

. § 87. Starosta winien księgosuszuznaf' -za wy~ '

nionych w pkt. pkt. 1 i 3 ,Lub,....,.w razie kon,iecznej po.' . 'I,>

trzeby..:... zezwolić na wyjątki od w;ydanyth zakazów. ~asły i wydane zarza,dzenia uchylić

.

I'

"

\

., ' .

.,.

,.

./

Nr., ~9,.

Dziennik Ustaw. P,oz. 167.

1) jeżeli wszystkie zwierzęta wrażliwe na księ- nicznie) zabicie zwierzęcia podejrzanego, delegując

gosusz w ,zapowietrzonej zagrodzie padły, zostały równocześnie do sekcji wojewódzkiego lekarza wetezabite lub z zagrody usunięte - albo

rynaryjnego, który ustali, czy zarazę płucną należy

" 2) jeżeli wśród pozostałych zwierząt w przeciągu uznać za stwierdzoną lub czy jest uzasadnioNe jej

3 ·~ygodni po wyzdrowieniu ostatniej chorej, podej- podejrzenie. , '

r~anejalbo też szczepionej sztuki nie zaszedł żaden

W razie wątpliwości ' wycinki z płuc, uznane za

nowy wypadek zachorowania lub podejrzenia o księ- wzbudzając e podejrzenie o zarazę płucną, powiatowy

gósusz i

lekarz weterynaryjny winien niezwłocznie przesłać do

., 3) jeżeli pozatem przepisane oczyszczenie i od- Wydziału Higjeny Zwie'rząt Państwow.ego Instytutu

każeni,e , zostałó- przeprowadzone i należyte jego wy- Naukowego Gospi)darstwa Wiejskiego w Bydgoszczy,

l<onanie 'stwierdzone przez powiatowego ' lekarza który zawiadomi telegraficznie Ministra Rolnictwa

weterynaryjnego.

i wojewodę o wyniku badania rozpoznawczego.

§ 88 O · ń"

•

k' ń

t

t

.. •

Po otrzymaniu wyniku badania rozpoznawczego

Slę&osuszu s aros a Wllllen

' . d.zk'l le lmrz we. t erynaryJny

.

za . d •'. "wYe;asmęclU

t1.

ł d'

d

kt

'

t

ł

wOJewo

usta l'l, czy zarazę '

e

w~adom~c wszys ueb wha zk ~ ~rzę y, : orebzl~s a.y

płu,cn ą należy uznać za stwierdzoną, czy też podejOWla omlOne o wy uc u slee;OSUSzu, 1 pu l c z m e ·

ł

"

d .

P

P

ogło i'

te

'b

" k'

t ł

d

rzeme o zarazę p ucną Jest meuzasa mone. ' rzytem

d s ~ dw ,n. s~m. s~oso.' ;;. Jga l zos a o po ane należy uwzględnić nietylko wyniki badania rozpoomds s Wler ellle . S Ię dSuszuci.' d

. ' znawczego, lecz również i wyniki sekcji oraz wszysto

• po gO .ny sposło . gwoJewo a pob aJe,

o w~a- kie inne okoliczności, stwierdzone w dochodzeniu na

d orno Ś CI wy asmęCle {Się osuszu na o szarz e wOJe..

wództwa i zawiadamia o tern 'Ministra Rolnictwa.

mIeJSCU.

Jeżeli mimo to zachodzą wątpliwości co do istoty

bl ZARAZA PŁUCNA BYDŁA ROGATEGO.

choroby, wojewoda winien zawiadomić Ministra RoI·

nictwa, który może zarządzić badanie krwi lub inny

I. Dochodzenia i tymczasowe zarlędzenia.

sposób badania rozpoznawczego.

§ 92. Wojewoda może upoważnić starostę do za~

§ 89. . Posi~dacz równocześnie ze zgłoszeniem

rządzenia zabicia zwierzęcia podejrzanego o zarazę

zarazy płucnej lub jej podejrzenia winien

,

1) odosobnić wszystko bydło rogate, znajdujące płucną w warunkach, wymienionych w § 91 ustęp 1,

w miejscowości już zapowietrzonej zarazą płucną, lecz

~ię · W zagrodzie (na pastwisku), i uniemożliwić wstęp

dozagrody (pastwiska, obory, pomieszczenia), w której w zagrodzie wolnej ,dotąd od zarazy płucnej.

Powiatowy lekarz weterynaryjny wysyła w takim '

znajdują się odosobnione zwierzęta, osobom postronnym z wyjątkiem lekarzy weterynaryjnych i osób, wypadku próby do Wydziału Higjeny Zwierząt tylko

którym zostało powierzone oprzątanie zwierząt i opieka wówczas, gdy po przeprowadzeniu sekcji ma wątpli­

wości co do istoty choroby, a delegowanie wojewódzriad niemi,

,

. 2) 'dopilnować, aby nie wprowadzano do zagrody kiego lekarza weterynaryjnego jest tylko wówczas

(pastwiska, obory, pomieszczenia) innego bydła 1"oga- potrzebne, gdy po otrzymaniu badania rozpoznawczego

tego ani nie wywożono narzędzi i przedmiotów, które zachodzą jeszcze wątpliwości co do istoty choroby.

miały styczność z bydłem rogatem, wreszcie nawozu,

§ 93. W razie przypadkpwego stwierdzenia za·

p~szy i ściółki.

.

razy płucnej lub podej rzenia o tę chorobę pó uboju

§ 90. Na skutek, zgłoszenia zarazy płucnej lub lekarz weterynaryjny - względnie oglądacz - winien

jej ' podejrzenia, jak również w razie ujawnienia w ja- niezwłocznie zawiadomić o tern właściwego starostę

kikolwiek ipny sposób tej zarazy ' lub jej podejrzenia z podaniem dokładnego opisu zwierzęcia i zauważo··

starosta przeprowadzi przez powiatowego lekarza we- nych zmian chorobowych i z załączeniem - o ile to

możliwe - świadectwa pochodzenia, płuca zaś prze~tynaryjnego zbadanie stanu rzeczy na miejscu cechować w zamknięciu do czasu przybycia powiatoMm ustalenia

' l) od jakiego czasu zauważono pierwsze objawy wego lekarza weterynaryjnego.

I

Ww

b

.t

zachorowań,

, ' . 2) 'czy, ile i kiedy w przeciągu ostatnich 6 miesięcy. ,bydła rogatego padło, zabito, poddano ubojowi,

czy też wyprowadzono (wywieziono) z zagrody i dokąd,

3) skąd , pochodzi bydło rogate w zagrodzie zapowietrzonej lub podejrzanej a zwłaszcza osobniki

chore i podejrzane o chorobę, ,gdzie w ostatnim czasie

przebywało, czy i z które m bydłem miało bezpośred­

nią styczność (np. na drogach, pastwiskach, w oborach, miejscach pojenia, zajazdach i t. P.).

§ 91. Jeżeli w miejscowości wolnej dotąd od

zarazy płucnej zwierzę zachoruje z objawami, wzbuazającemi podejrzenie o zarazę płucną, a dla przeprowadzenia sekcji niema zwierzęcia padłego lub 'zabitego, według zaś opinji powiatowego lekarza weterynaryjnegostwierdzenie rodzaju choroby możliwe jest

tylko przez dokonanie sekcji, wojewoda może na

:wniosek starosty zarządzić (telegraficznie lub telefo-

§ 94. Starosta winien :t:arządzić zbadanie wszystbydła rogatego, które według wyniku docho- .

dzeń uważać , należy za podejrzane o zarażenie się .

Jeżeli zwierzęta takie znajdują się w innym powiecie, starosta niezwłocznie (telegraficznie, telefonicznie) zawiadomi właściwego starostę celem wydania

odpowiednich zarządzeń.

,

;

kiego

§ 95. Wojewoda może , zarządzić badanie bydła

rogatego w miejscowości zapowietrzonej i w sąsied- '

nich, jak równie ż w dalszych miejscowościach, jeżeli

na podstawie wyniku dochodzeń~rzypuszczać nale·

ży, że w tych miejscowościach znajdują się dotąd

nieujaw{\ione ogniska zarazy płucnej.

II.

.

Postępowanie

§ 96.

po stwjerdzefti~zarazy płucnej.

Powiatowy lekarz weterynaryjny winien

bydła ,rogatego

zbadać całe ' pogłowie

, ' .

~~'rl"l" .,

,

\

••j

~

, '

"

Dziertnik Ustaw. Poz. 167.

zagrody, ustalić, które zwie/rzęta są chore, które po,dejrzane o chorobę a kt61~ podejrzane , o zarażenie

się, sporządzić , dokładny spis wszystkich sztuk, i oma- ,

kować całe pogłowie bydła rcgatc;lo' w zagrodzie

w sposób ustalony przez 0inistra Rolnictwa.-"

,

Spisaniu i ,oznakowaniu podlega również bydło

rogate w innych zagrodach (oborach), które w,edług

wyniku dochodzeń należy uznać za podejrzane o zarażenie ' się.

,

Starosta zarządzi również zabicie zwierząt podejrzanych o zarażenie się, jeżeli ogólna ilość bydła rógatego. mającego podlegać zabiciu w związku złym

wypadkiem zarazy, nie przewyższa liczby 30.

'

W wypadkach, w których ustalona ilość zwierząt

podejrzanych o zarażenie się nie przewyższa liczby 100,

zarządzenie niezwłocznego zabicia takich zwierząt należy d·;) wojewody, a przy . wi~kszej ilości do Minisera Rolnictwa.

Minister Rolnictwa może uzależnić zabicie 'zwierząt podejrzanych c zarażenie się od wyników uprzednic przeprowadzonych badań rozpoznawczych.

życia.

pierwszy wypadek urz<:~dowe~o

stwierdzenia zarazy płucnej w miejscowości starosta

podaje do wiadomości publicznej w sposób stosowany w powiecie, zawiadamia o tern wojewodę i Minisira Rolnictwa telegraficznie oraz sąsiednich st arostów, którzy również podają to do , wiadomości publicznej.

.

\

§ 100. ' Przy głównych wejści.ach do zagrody

zapowietrzo~ej i przy w e jściach do obory zapowietrzonej (pomieszczenia) należy umi eścić tablice z wyraźnym i trwałym napisem "Zaraza płucna" .

§ 99.

Każdy

§ 101. Starosta winien zarządzić zamknięcie

ł odosobnienie w oborze zwierząt chorych i podejrzanych o zarazę płucną.

Wszystko inne bydło rogate, znajdujące się w zagrodzie zapowietrzonej, jest podejrzane o zarażenie

się i podlega zamknięc iu w zagrodzie z zastosowaniem

przepisów §§ 96, 97 i 102-108.

Bydło rogate pod .. jrzanc o zarażenie się winno

być badane przez powiatowego lekarza weterynaryjnego przynajmniej w dwutygodniowych odstępach

czasu.

§ 102. Jeżeli zar~za płucna lub podejl-zenie o tę

chorobę zostanie stwi.erdzone

na

paslwisku (okólnikul ,

starosta zarzl,!dzi spędzenie do zagrody całego pogło­

wia bydła rogatego i podda je ograniczeniom, prze, widzianym w § 101. W razie konieczn2j potrzeby

gospoQarcze; starosta może zezwolić na pozostawicni~

bydła , na pastwlsktr, jeżeli to nie jest połąc zone z nie bezpieczeństwem rozszerzenifl się zarazy.

§ 103. Je ż e li w zagrodzie dotychczas wolnej

od zarazy płucnej .:została stwierdzona zaraza płucna

na podstaw-je -sekcji, . starosta winien zarządzić niezwłocznie zabicie zwierząt chorych i podejrzanych

o chorobę.

, . .

Nr. 19;

•

Po stvllerc1zeniu zarazy płucnej lub jej

podejrzenia powiatowy lekarz weterynaryjny wydaje

tymczasowe zarządzenia , mające na celu umiejscc- •

wienie choroby, a w szczególności zarządza odosob§ 10.1. Ubój z\'Vie'rząt chorych i podejrzanych

nicnie i zamknięcie zwierząt chorych i podejrzanych o zarazę płucną v/inien o dbywać się w zapowietrzow zapowietrzonej , zagrodzie oraz obserwację bydła nej zagrodzie lub za zezwoleniem starosty w innej

rogatego w :zagrodach sąsiednich zagrożonej ' części zagrodzie (rzeźni, miejscu uboju) zapowietrzonej miejmiej~cowości, a w razie potrzeby nawet VI całe j miejscov/ości przy zastosowaniu środków ostrożności,

scowości.

wskazanych przez powiatowego lekarza weterynaryjZ zagród i miejscowotci , poddanych obserwacji, nego.

nie wolno wyprowadzać (wypędzać, wywozić) ani do

Zwierzęta chore na zarazę płucną i podejrzane

nich wprowadzać bydła rogatego.

podlegają po uboju . zbadaniu przez powiatowego le§ 98. O wydanych zarządzeniach powiatowy karza vłeterynaryjnego.

lekarz weterynaryjny zawiadamia posiadaczy zwierząt

Mięso ze zwierząt chorych dopuszcza się , do

oraz na piśmie miejscową władzę gminną, która po- obrotu dopiero po zbadaniu przez lekarza weterynadaje te zarządzenia do wiadomości zainteresowanym ryjnego i po zupełnem ostudzeniu, jeżeli mięso na

i dopilnuje ich wykonania.

podstawie badania zostało uznane za zdatne do spo-

§ 97.

.: :/r~~t~:.~

Zmienione chorobowo części sztuk chorych naprzeniesienie

'

Skóry zwierząt chorych i podejrzanych ocho:"

robę mogą być dopuszczone do obrotu dopiero po

ich odkaż'2niu lub zupełne m wysLtszeniu, o ile nie zostaną skierowane bezpośrednio do garbarni.

leży zniszczyć w sposób wykluczający

zarazy (zał. Nr. 6).

§ 105. Wstęp do obór (pomieszczeń) i pastwisk,

w których znajdują się zwierzęta chore i podejrzane,

osobom obcym jest wzbroniony z wyjątkiem lekarzy

weterynaryjnych i osób, którym zostało powierzone

oprzątani.e zwierząt i opieka nad niemi.

'

Osoby, które s~ykały się ze zwierzętami chore mi

lub podejrzanemi o chorobę, rzeczy tych osób oraz

n arzędzia, sprzęty i inne przedmioty, które były w bezpośredniej lub pośredniej styczności ze zwierzętami

choremi ' lub podejrzanemi o chorobę, podlegają oczyszczeniu i odkażeniu według przepisów §§ 3, S, 6, 9

,

i 12 załącznika Nr. 2.

Wywożenie lub wynoszenie siana, słomy, innej

paszy i ściółki poza obręb zapowietrzonej zagrody '

jest za.kazane.

Stanowiska, z których zwierzęta chore na zarazę płucną zostały usunięte, należy niezwłocznie poddać oczyszczeniu i odkażeniu według przepisów S§ S,

6, 9 i 12 załącznika Nr. 2.

NawÓz z zapowietrzonego pomieszczenia móże

być wywieziony dopiero po odkażeniu według przepisów §§ 5, 6, 9 i 12 załącznika Nr. 2. Odkażenie

jest zbędne, jeżeli nawóz zostanie niezwłocznie głę­

bo~o zaorany lub ułożony w kopiec na własnem polu.

§ 106. Wprow~dŻ[lllic (wpędzanie, wwożenie) l

bydła rogatego do zagrody zapowietrzonej (pastwiska)

jest zakazane. Wojewoda może zezwolić na wyjątki

pod warunkiem, że posiadacz zrzeknię się prawa do

,I

Nr. 19;

Dziennik U8t~W. Po~: -16i.~·

odszkodowania na wypadeli; zarządzenia zabicia z powodu zarazy płucnej sztuk wprowadzonych.

. § 107. Wyprowaclzanie (wypędza~ie, wywoże­

nie) bydła rogatego z zagrody za.powietrzonej (pastwiska) jest zakazane.

Na wyprowadzanie (wypędzanie, wywożenie) bydła rogatego podejrzanego o zarażenie się celem natychmiastowego uboju może zezwolić

1) starosta·, gdy chodzi o wyprowadzenie (wypę­

dzenie, wywiezienie) do innej zagrody (rzeźni) zapowietrzonej lub sąsiedniej miejscowości pod warunkami, podanemi przez powiatowego lekarza weterynaryjnego,

2) wojewoda, gdy chodzi o wywiezienie koleją

lub statkiem ' do dalej położonych rzeźni publicznych

htb 'wywozowych, pozostających pod nadzorem lekarza weterynaryjnego.

O wydanem zezwoleniu należy zawiadomić zawiadowcę kolejo'we j stacji nadania względnie kierownika przys1ani "łodnej. Wagony lub oddziały na statku winny być oznaC30ne wyraźnym napisem "Zaraza

płucna". Do listów przewozowych nalety dołączyć zezwolenie na wyv/óz. Bydło takie wolno wyładowywać

tylko na stacjach, oznaczonych w pozwoleniu i w liście· przewozowym. Przeładowanie lub skierowanie takiego bydła na inną stację jest wzbronione.

O wydanem zezwoleniu na przewóz starosta

winien zawiadomić kierownika rzeźni (telefonicznie

lub te1egraficznie)z padaniem ilości ' sztuk, a w razie

przewozu do innego powiatu-również właściwego starostę, który winien wydać zarządzenia, aby zwierzę­

ta takie zostały poddane natychmiastowemu ubojowi

bez stykania się z innem! zwierzętami.

Powiatowy lekarz weterynaryjny winien dopilnować, aby każda sztuka bydła była przed wysłaniem

wyraźnie oznakowana w sposób zarządzony przez Ministn, Rolnictwa i sporządzić spis bydła w dwóch

egzemplarzach, z których jeden wręcza prowadzące­

mu zwierzęta celem doręczenia go kierownikowi rzeź­

ni, drugi Z:'!.ś - staroście.

. 'Po uboju bydło winno być zbadane przez pań­

stwowego lub innego upoważnionego do tego przez

wojewodę lekarza weterynaryjnego, który w spisie

*aznaczy, czy i które sztuki były dotknięte zarazą

płucną, ,paczem spis niezwłocznie zwraca właściwemu

staroście.

\

Przewóz bydła rogatego do stacyj kolejowych

lub przyshni wodnych, jak również ze stacyj kolejovrych lub przystani wodnych do rzeźni, winien odbywać się na szczelnych wozach, aby nie wypadał nawóz lub ściółka.

Starosta może zezwolić na przepędzenie bydła

pod konwojem pod warunkiem, że bydło po drodze

nie bę"dzie się stykało z obcem bydłem.

Smoki przev.·ozowe (wozy, wagony, statki), jak

l'ównież rampy, sprzęty i przedmioty, używane przy

załaclO\'laniu i wyładowaniu, podlegają natychmiastowemu oczyszczeniu i odkażeniu według przepisów

§§ 5, 6, 9 i 12 załącznika Nr., 2.

Jeżeli badanie zwierzó\t po uboju zostało dokonane nie przez powiatowego lekarza weterynaryjnego, lecz przez upoważnionego do tego innego lekarza

weterynary jnego, wojewoda może zarządzić, aby płu. ,ea zwierząt, uznanych po uboju za dotknięte zarazą

. 273

płucną lub podejrzanych o tę chorobę, zostały przechowane w zamknięciu celem zbadania ich przez

właściwego pov. . ialowego lekarza weterynaryjnego •

§ 108. Starosta może zezwolić na używanie bydła podejrzanego o zarażenie się do pracy we wła­

snem gospodarstwie posiadacza, jako też na vlypuszczanie takiego bydła na pastwisko pod warunkiem, że

bydło nie będzie się stykało przy pracy, po drodze

lub na pastwisku bezpośrednio lub pośrednio z .bydłem

niepodejrzanem, o ile to - ' według zdania powiatowego lekarza v/eterynaryjnego - nie jest połączone

z niebezpieczeństwem rozszerzenia się zarazy.

III. Okr"g zapowietrzony.

§ 109. Dokoła zapowietrzonej zagrody' wojewoda winien utworzyć okrąg zapowietrzony, do którego - w zależności od grożącego niebezpieczeństwa

zarazy, miejscowego ruchu i obrotu zwierzętami oraz

rozmieszczenia gospodarstw-należy włączyć zagrody

sąsiednie, część miejscowości lub całą miejscowość

zapowietrzoną a nawet sąsiednie i dalsze miejscowości. Określenie okręgu zapowietrzonego wraz z wydanemi dla niego , zarządzeniami winno być podane

do wiadomości publicznej.

§ t to. W zapowietrzonym okręgu mają zasto~

sowanie przepisy §§ 94, 104, 107, 108 i 111-115.

§ 111. Na granicy okręgu zapowietrzonego winny

być przy drogach publicznych, przejazdach i przejściach umieszczone w miejscach widocznych tablice

z wyraźnym i trwałym napisem "Zaraza płucna.''' .

§ 112. Drogi, przechodzące przez okrąg zapowietrzony, winny być zamkni~te dla przeprowadzania

bydła rogatego.

§ 113. Odbywanie targów, przetargów, pokazów

i t. p. na bydło rogate w okręgu zapowietrzonym jest

zakazane.

§ 114. Załadowywanie bydła rogatego na stacjach kolejowych i przystaniach wodnych w okręgu

zapowietrzonym jest wzbronione. Starosta winien

natychmiast zawiadomić o tem zawiadowców stacyj

kolejowych i kierowników przystani wodnych.

§ 115. Wprowadzanie (wpędzanie, wwożenie)

rogatego do okręgu zapowietrzonego, jako też

przeprowadzanie przez ten okrąg jest zakazane. Starosta może zezwolić na wyjątki dla bydła rogatego,

przeznaczonego do natychmiastowego uboju na potrzeby

ludności, pod warunkiem, że zwierzęta będą bezpośrednio skierowane do miejsca uboju (rzeźni).

bydła

IV.

OlLrąg zagrożony.

§ 116. Dokoła okręgu zapowietrzone~o wojewoda winien utworzyć ściśle określony okrąg zagrożony na zasadach podanych w § 109 i podać do wiadomości publicznej ścisłe określenie tego okręgu wraz

z wydanemi dla niego zarządzeniami.

W okręgu zagrożonym mają zastosowanie przepisy §§ 117-119.

''

.

§ 1,17. Wyprowadzanie (wypędzanie, wywoże­

nie) bydła rogatego z okręgu zagrożonego jest zabronione.

" )·f?,j.r~:gf

, ,

.!. r',;

.

•

274

Dziennik Ustaw. Poz. 167.

Na wyprowadzanie bydła na natychmiastowy

ubój może zezwolić starosta pod warunkami, określonemi w § 107.

,

W wyjątkowych wypadkach wojewoda.: może zezwolić na wyprowadzanie (wypędzanie, wywożenie)

bydła hodowlanego i użytkowego pod warunkami,

określonemi w § 123 ust. 3.

§ 118. Wprowadzanie bydła rogatego do okręgu

zagrożonego jest dozwolone, jednakże posiadacz winięn zawiadomić o tem niezwłocznie starostę.

§ 119. W razie groźnego niebezpieczeństwa

wojewoda może zarządzić zbadanie, rejestrację, a nawet oznakowanie całego · pogłowia bydła w okręgu

zagrożonym.

V. Przepisyogólne.

J§ 120. Wojewoda może upoważnić starostę do

wydawania zarządzeń, dotyczących tworzenia okrę­

gu zapowietrzonego i zagrożonego, o ile okrąg taki

dotyczy tylko jedRego powiatu, jednakże prawo zezwolenia na ulgi i wyjątki, zastrzeżo,le w powyższych

przepisach wojewodzie, nie może być staroście przekazane.

.

§ 121. Zarządzenia, dotyczące okręgów zapowietrzonych i zagrożonych, powinny być zniesione

z chwilą usunięcia niebezpieczeństwa, które było powodem do ich wydania, lub z chwilą stwierdzenia,

że .' podejrzenie było nieuzasadnione.

§ 122. Odbywanie targów i jarmarków na byrogate w okręgach zapowietrzonych i zagrożo­

nych; jak również wyprowadzanie (wywóz) z tych

okręgów bydła rogatego na targi, odbywające się poza obrębem tych okręgów, jest zakazane.

dło

S 123. Jeżeli zaraza płucna bydła rogatego lub

Jej podejrzenie zostanie stwierdzone podczas prowadzenia (pędzenia, przewożenia) bydła rogatego albo

na pokazach, przetargach, targowiskach na bydło hodowlane i użytkowe, starosta winien dalsze prowadzenie . (pędzenie, przewożenie) bydła rogatego

wstrzymać i poddać je ograniczeniom, określonym

w §§ 103 i 105.

.

Starosta może zezwolić na przewóz takiego bydła na natychmiastowy ubój z zachowaniem przepisów § 107.

Na dalsze prowadzenie (pędzenie, przewożenie) do innego województwa zwierząt 'o wysokiej

wartości hodowlanej, podejrzanych o zarażenie się,

wojewoda może zezwolić po uprzedniem uzyskaniu

zgody właściwego wojewody, który zarządzi na miej. scu przeznaczenia odosobnienie i dalszą obserwację

wprowadzonego bydła rogatego, sŁosownie do · przepisów §§ 96, 101 ust. 2 i 3, 104, 105,107 i 1-26.

Obserwacja winna być uchylona skoro okaże się, że

podejrzenie jest nieuzasadnione.

Po stwierdzeniu zarazy płucnej w rzeźni lub na.

targowisku rzeźnem wszystko bydło rogate, spędzo­

ne do rzeźni lub na targowisko rzeźne, winno być niezwłocznie poddane ubojowi. '

§ 124.

Stal'osta może zarządzić zabicie zwie-

rzęcia, w~rowadzónego wbrew zakazowi doobązaru

l

~ \ l

Nr. 19.

zamkniętego, jak również zwierzęcia, spotkanego po,..

za obszarem lub pomieszczeniem, w którem zostało

poddane zamknięciu, odosobnieniu lub obserwacji.

§ 125. Wydawanie zakazów wyprowadzania

wywożenia) bydła rogatego z woję­

wództw, zapowietrzonych zarazą płucną, zagranicę

lub do innych województw, wolnych od zarazy płuc­

nej, należy do Ministra Rolnictwa, który może

upoważnić wojewodę do wydania takiego zakazu.

(wypędzania,

VI.

Postępowanie po stwierdzeniu podejrzenia o zarażenie się.

§ 126. Zagroda, w której zaraza płucna lub

podejrzenie o zarazę płucną . nie zostało stwierdzone,

lecz w której znajdują się zwierzęta

a) pochodzące z zagrody, w której w ostatnich

3 miesiącach został stwierdzony wypadek

zarazy płucnej,

b) które w ciągu . ostatnich 3 miesięcy miały

styczność Z bydłem chore m lub podejrzanem

o zarazę płucną, podlega obserwacji na przeciąg 6 miesięcy, licząc od wyprowadzenia zwierzęcia

z zagrody zapowietrzonej - względnie od

ostatniego zetknięcia się zwierzęcia z bydłem chorem lub podejrzanem o zarazę

płucną.

,

Do zwierząt, wymienionych w poprzednim ustę­

pie lit. a i b mają zastosowanie przepisy §§ 107,

108, 117 ust. 3, 123 ust. 3 i 127.

Starosta winien zarządzoną obserwację uchylić, jeżeli zwierzęta podejrzane o zarażenie się zostaną zabite i przy sekcji nie zostanie stwierdzona zaraza płucna lub podejrzenie o zarazę płucną albo jezeli podejrzenie o chorobę lub o zarażenie się w, zagrodzie pochodzenia tych zwierząt zostanie uznane

za nieuzasadnione.

. § 127. Posiadacz bydła rogatego poddanego

obserwacji winien

a) 'zawiadomić starostę o zauważeniu objawów,

wzbudzających podejrzenie o zarazę płucną,

b) nie poddawać ubojowi bydła rogatego bez

zezwolenia starosty, 'a ~ razie uboju IZ konieczności zawiadomić o tem starostę

i przechować płuca aż do przybycia powiatowego lekarza weterynaryjnego, I

c) nie wpuszczać innego bydła do pomieszczeń,

w których znajduje 'się bydłO' poddane

obserwacji,

d) nie przeprowadzać takiego bydła bez że­

zwolenia starosty do innych pomieszczeń lub

zagród.

."

VIL Szczepienie.

.

§ 128.

Szczepienie przeciw zarazie płucnej bez

zezwolenia Ministra Rolnictwa jest

każdorazowego

zakazane.

.VIII.

Odkażenie.

§ 129. Podczas trwania zarazy płucnej miejsca,

w których znajdowały się zwierzęta chore na zarazę

płuc1J.ą, winny być oczyszczone i odkażone według

zarządzenia powiatowego lekarza weterynaryjnego

stosownie 40 przepisów §§ 5, 6, 9, 12 załącznika

•

l

._'J-

~,.~. ' I

•

Nr. 19.

275

DZlehnik' Ustaw. Poz., 167. -

Nr. 2. O~zyszczeniu i odkażeniu podlegają przed wyniesieniem ich z zapowietrżonej obory również narzędzia, sprzęty i inne . przedmioty, z któremi. stykały się pośrednio lub bezpośrednio zwierzęta chore.

. . Przed uznaniem choroby za wygasłą powiatowy

lekarz weterynaryjny winien zarządzić przeprowaązenie ostatecznego oczyszczenia i odkażenia stosownie do przepisów §§ 3, S, 6, 9 i 12 załącznika

.Nr. 2 i stwierclzic należyte ich wykonanie.

.

IX. Uchylenie

zarządzeń.

§ 130. Starosta winien uznać zaraz·ę płucną za

!Wygasłą i wydane zarządzenia uchylić

.

l} jeżeli całe pogłowie bydła rogatego zagrody zap ow~etrzonej padło, zostało zabite lub usunię­

t e - al b o

2) jeżeli po usunięciu chorych i podejrzanych

o chorobę sztuk wśród pozostałego bydła rogatego

w criągu co najmniej 9 miesięcy nie stwierdzono żadne­

go nowego wypadku zarazy płucnej lub podejrzenia o zarazę płucną i '

_ 3) jeżelipozatem zostało przeprowadzone ostateczne oczyszczenie i odkażenie i ich należyte wykonanie stwierdzone przez powiatowego lekarza weterynaryjnego.

§ 131. O wygaśni ę ciu zarazy płucnej starosta

winien zawiadomić wszystkie władze i urzędy; które zostały powiadomione o wybuchu zarazy, i publicznie ogłosić w ten sam sposób, w jaki stwierdzenie zarazy płucnej zostało podane do wiadomości publicznej.

c) czy zwierzęta racicowe zagrody zapowietrzonej stykały się bezpośrednio lub pośrednio •

w ciągu ostatnich 2 tygodni przedwystą­

pieniem pierwszych objawów choroby oraz

po wystąpieniu takich objawów z obcemi

' zwierzętami racicowemi i z któremi,

d) czy były wprowadzane do zagrody zwierzę­

ta- wyleczone z pryszczycy,

e) czy ' i które osoby postronne po zauważeniu

pierwszych podejrzanych objawów u z'wierząt przebywały w pomieszczeniach, ' w których znajdowały się zwierzęta chore,

f) 'czy i dokąd w ciągu ostatnich dwóch tyga-.

dni przed wystąpieniem pierwszych objawów chorobowych zwierzęta racicowe żo­

stały wyprowadzone (wywiezione) z zagrody.

§ 134. Powiatowy lekarz weterynaryjny winien zbadać wszystkie zwierzęta, które według wyników dochodzeń uważać należy za podejrzane o zarażenie się. Jeżeli zwierzęta takie znajdują się w innych powiatach, starosta winien natychmiast (telefonicznie, telegraficznie) zawiadomić właściwego starostę celem wydania odpowiednich zarządzeń.

§ 135. Po urzędowem stwierdzeniu, pryszczycy

powiatowy lekarz we terynaryjny winien natychmiast

zarządzić zamknięcie w zagrodzie wszystkich zwierząt chorych' i podejrzanych i zakazać wyprowadzania zwierząt racicowych z zagród sąsiednich, a nawet

z zagrożonej części miejscowo ś ci. § 136.

c)

PRYSZCZYCA.

I. Dochodzenia i tymczasowe zarządzenia.

§ 132. ' Posiadacz równocześnie ze zgłoszeniem

pryszczycy lub jej podejrzenia winien

l} :odosobnić wszystkie zwierzęta racicowe

w oborach, chlewach, owczarniach i t. p. i uniemożliwić wstęp do pomies z czeń osobom postronnym

z wyjątkiem lekarzy wet erynaryjnych i osób, którym

zostało powierzone oprząt. anie zwierząt racicowych

i opieka nad niemi,

.

2) dopilnować, aby nie wprowadzano do zagrody innych ' zwierząt racicowych, ani nie wywożono

(wynoszono) z niej produktów i surowców, pochodzą­

cych od zwierząt racicowych, jak również narzędzi

i przedmiotów, z któremi zwierzęta racicowe miały

styczność, wreszcie nawozu, paszy i ściółki, tudzież

niewyjałowionego mleka. Dopuszczalne jest wydawanie mleka do mlecz arń , w których zapewnione

jest dostateczne wyjałowienie dowożonego mleka. ,

§ 133. Starosta, otrzymawszy zgłoszenie lub

dowiedziawszy się w ja~ik olwiek inny sposób o pryszczycy lub jej podejrzeniu, winien zarządzić natychmiast zbadanie stanu r zeczy na miejscu przez powiatowego lekarza weterynaryjnego celem ustalenia

a} od jakiego czasu zauważono pierwsze objai.'iy choroby, .

b) czy zwierzęta, dotknięte pryszczycą i podejrzane o tę zarazę, zostały w ostatnich

dwóch tygodniach wprowadzone do zagrody

i kiedy,

Władza

gminna otrzymane na plSIDle

wyżej wymienione tymczasowe zarządzenia powiatowego lekarza weterynaryjnego poda do wiadomości

osób zainteresowanych i dopilnuje ich wykonania,

. § 137. Starosta może zarządzić zbadanie

wszystkich zwierząt racicowych miejscowości .zapowietrzonej oraz miejscowości sąsiednich i dalszych,

jeżeli z wyników dochodzeń przypuszczać należy, że

na pewnym ·obszarze panuje pryszczyca, która nie

została ujawniona.

.

II.

aj

Środki

ochronne.

Posl~powanie po stwierdzeniu

1)

pryszczycy.

Zagroda zapowietrzona

§ 138. Gdy na obszarze wojęwództwa , . dotąd

wolnego od pryszczycy, zajdą pojedyńcze wypadki

pryszczycy, których ż ródło zostanie niewątpliwie

ustalone, i na podstawie szczegółowych dochodzeń

nie islnieje obawa, że pryszczyca została już- przeniesiona do innych zagród lub miej s cowości, . wojewoda może zarządzić natychmiastowe zabicie

wszystkich zwier z ąt chorych i podejrzanych, o ile

w . tym wypadku odszkodowanie nie przekroczy

przypuszczalnie dwóch tysięcy złotych i j eżeli przypuszczać -można, iż przez to da s.ię osi ą gnąć zupełne

stłumienie pryszczycy. Jeżeli w takich wypadkach

odszkodowanie wynosić będzie przypuszczalnie. wię­

cej niż dwa tysiące złotych, woj ewoda winien niezwłocznie (telefonicznie, tele~raficznie) zwrócić s ię

z odpowiednim wnioskiem do Ministra Rolniclwa.

.,

.'" - ..,

,276 .

~~~~~~~"~;~"~

" ------------------------------~------~--------------------~------------~-

§ 139. Ka.żdy pierwszy wypadel~ urzędowego

• stwierdzenia pry;;zczycy w powiecie starosta winien podać do wi,adomośd publicznej w sposób przyjęty' w PP'Yiecie j zawiadQmić fltarostów sąsiednich

powiatów, k.tórzy równie~ podają to do wiadomości

public~n~j.

§ 140. W zagrodzie zapowietrzonej mają zastosowanie 'ograniczenia, wymienione w §§ 141 ---,

ll!>2.

.

,§ 141. Przy wejściach dD zagrody zapowie'{rzonej, jak równiei przy wejścia()h do zapowietrzonych obór, pastwisk, chlewów, owczarni i t. p. nalli}ży umieścić na widocznych miejscach tablice

ostrzęgawcze z wyraźnym i trwałym napisem "Pry$zczyca",

§ 142.

Zwierzęta racicowe podlegają zamknię­

ciu W oborze, chlewie, owczarni i t. p. Zwierzęta racicowe, znajdujące się na pastwisku, winny być przewiezione, lub o ile to -- według zdania powiatowego

lekarza weterynaryjnego ~ nie jest połączone z niebezpieczeństwem przeniesienia zarazy, spędzone do

zagród i tam zamknięte. W razie istotnej potrzeby

gospodayczej wojewoda może w drodze wyjątku zezwolić na pozQStav/ienie zwierząt racicowych na

pastwisku. · Pastwisko zapowietrzone w takim wypadku podlega tym samym ograniczeniom, jakhpo:więtrzona zagroda.

.

.§ 143. U1;>ój zwierząt chorych i podęjnąnycn

o pryszczycę dozwolony jest tylko w zl(J.grQdzie zapowietrzonej lub za zezwoleniem starosty w innej

'2iagrodzie (rzeźni, miejscu uboju) miejscowości zapowietrzonej pod warunkiem, że przewóz zwierząt odbędzie się na wozach szczelnych i że wozy po użyciu

zostaną oczyszczone ' i odkażone według zarządzenia

powiatowego lekarza weterynaryjnego.

, . Starosta może zezwolić na ' ubój zwierząt podejrzanych o zarażenie się w rzeźni (miejscu uboju)

poblisJdch miejscowości w powiecie przy zachowaniu

środków

ostrożności,

wymienionych w § 157

ust. 2 -- 7,

§ 144. Wojewoda może w wyjątkowych wypadkach zezwolić na wywóz zwierząt podejl·zanych

o zarażenie się do innego powiatu tego samego województwa w celu natychmiastowego uboju, a do innego

województwa ~ za uprzednią zgodą właściwego wojewody przy zastosowaniu środków ostrożności, przewidzianych w§ 157,

,

§ 145, Głowa, język, przełyk, serce, żołądek,

jelita, dolne części kończyn wraz ze skórą aż do stawu pęcinowego zwierząt chorych mogą być wypuszczane z rzeźni po oparzeniu ich pod nadzorem leJiarza weterynaryjnego w gotującej się (wrzącej) wodzie; skóry wolno dopuszczać do wolnego obrotu

dopiero po zupełnem wysuszeniu lub odkażeniu, o ile

nie zostaną skierowane bezpośr~dnio do garbarni.

Radce, rogi, zaw~rtość żołądka i jelit zwierząt chorych i pódejrzanych, jak również wszell~ie środki

przewozowe, narzędzia i przedmioty, używane przy

przewozie L uboju, tudzież pomieszczenia, w których

odbywał się ubój, podlegają , oczyszczeniu i odk~że­

niu według przepis,ów §§ 5, 6, 9 i 13 załącznika Nr. 2.

§ 146, Wypus~czą.llie, wywożenie, wynoszenie

dl'Qbiu z zap'owietr:.; onęj zagrody, ja~ również pu...

s?:oZP.nie s~mlOpa$ świń i dn:J9nych ?;wlerząt , dome"

wy~h po:t;ą. obszar zagrĘld zapowietrzonych jest za.;

~#l~ą.mi .

.

'

Psy ni;l.Ieży trzyrną.ć na U'więzi z wyjątkiem

P§Qw myśliwskich, poIjcyjl'i.ych, pociqgowych, które

p'ąleży trzymać w zamJmięciu.

.

Sta.rostli Iilo~e zarządzić zabicie zwiel'?ąŁ, co dQ

których przepisy powyższe nie są przestrzegane.

§ 147. Używani~ koni i innych zwierząt jedno,\,

Jiopytowyc:h pozę. zagrodą zapowietrzoną jest do ..

zwolone po uprzedniem o.czys:;;c:zcniu i odkażeniu

kopyt.

§ 148. WyprowadzanIe (wynoszenie, wywoid..

środków przewozowych,nawozu, odpadków

~wierzęcych, narzędzi i przedmiotów, z któremi sty. kały się pośrednio lub bezpośrednio zwierzęta chore

nie)

lub podejrzane, dozwolone jGst dopiero po ich oczyszczeniu i odkażeniu według przepisów §§ 5, 6, 9.

i 13 załącznika Nr. 2.

'

Wełnę wolno WyWOZ1C tylko zapakowan«

~'zcze!nie W' mocnych work ac,h.

Pasza i ściółka może być wyvio~o11a (v/ynoszona) tylko za zezwolenkm starosty, jeżeli-- według

uzna~lia powiatowego lekarza weterynaryjnego -- nie

jęst to połączone z niebezpieczeństweru przeniesie.. ·

nia zarazy•

Użytkowanie surowego mleka, jak

wydawanie z . zagrody zapowietrzonej mleka niewyjało,vionego jest wzbronione.

'

Starosta mo~e zezv'loIi<: na oddawanie niewyjałowionego mleka do mleczarń, VI których jest zape .. '

wnione' dostateczne wyjałowienie zbiorowego mleka.

§ 149.

również

i '150. Wprowadzanie · (wpęclzp.nie, vlwożenie)

obcych zwierząt racicowych <lo zagrody zapowietrz~­

nej jest zakazane.

§ 1ł1; Wstęp do za~ród i pomieszcz~ń zamkniętych dozwolony jest tylko posiadaczowi, lekan:om weterynaryjnym i osobom, którym zostalo po ..

wierzone' oprzą!anie zwierząt i opieka nad niemi'

w tych pomieszczeniach. Osobom postronnym,

a w szczególno~ci rn.isiarzom, rzeźnikom,handla­

rzo.n zwierzętami, osobom prze bywającym zawodowo'

w oborach, chlewach, owczarniach i t. p., jak również

osobom, trudniącym się handlem domokrążnym,

.wstęp do pomieszczeń zamkniętych beZ zezwolenia

starosty jest wzbroniony.

.

Osoby, które przebywały w zamkni ętych pomieszczeniach, winny poddać się oczyszczeniu i odkażeniu według §§ 3, 6, 9 i 13 załącznika Nr. 2 przed

opuszczeniem pomieszczeń i zagród zapowietrzonych,

W tym ceJu przy wyj ściach z zapowietrzonych

zagród i pomieszczeń winna być przygo :owana Vlod",

i mydło oraz szczotki (wiechcie) i środki odkażające.

Do obsługi zwierząt racicowych w zapowietrzo.;

nej zagrodzie wolno używać jedynie osób, które nie

stykają się z obcemi zwierzętami racicowemi.

fi 152. Wszystkie drogi oraz wejścia do obórt

owczarni, chlewów i innych pomic szcze l~ zapowie4

trzonych, jak również wszelkie · przejścia w tych po ..

,", .' ~

-

277 .

.

--

m.ieszczeniach, tud;dcż nawóz,ścięki i gnojó:vikę należy co najmniej raz na diień polewać rozcieńczonym

mlękiem wapiennem (§§ 6 i lJ z?-łącznika Nr. 2).

Podczas mrQ;>;ów można zą.sto~Qwać zamiast

mleka.

wapiennego ~aszone spros~kowane wapno

(§ 6 zalącznika Nr. 2).

2)

Okrą~ zapowietrzony.

§ IS3. Dokoła zagrody zapowietrzonej woj,e woda winien utworzyć okrąg ~apowietrzony i podać

do wiadomości publicznej ścisłe określenie tego okrę­

gu wraz z wydanemi dla niego zarządzeniami

Do okręgu zapowietrzonego włqczyć należy za~rody sąsiadujące z zagrodą zapowietrzoI).ą lub też

pewne części, a nawet całą miejscowość w zależności

od miejscowego ruchu i obrotu zwierzętami oraz niebezpieczeństwa przeniesienia zarazy.

'

§ 154. Do okręgu zapowietrzonego mają zastoł,towanie przepisy §§ 155 162.

§ 155. Na granicy okręgu . zapowietrzonego

przy drogach publicznych, przejazdach i przejściach,

należy umieścić w miejscach widocznych tablice

z wyraźnym i trwałym napisem "Pryszczyca. Okrąg zapowietrzony.

Wprowadzanie (wpędzanie,

wwożenie) i pr;l:eprowadzanie zwierząt racicowych~ak.az~ne".

§ 156. Drogi, prowadilące i przechodzące

wzdłui granicy okręgu zapowietrzonego, winny być

zamknięte dla przeprowadzania zwierząt racicowych.

§ 151. Wywożenie z okręgu zapowietrzonego,

jak- również załadowywanie zwierząt. racicowych na

stacjach kolejowych i przystaniach wodnych w okrę­

fu zapowietrzonym jest zakazane. O wydanem zarządzeniu starosta winien natychmiast zawiadomić

zawiadowców stacyj kolejowych i kierowników przy$tani wodnych.

.

Na wyjątki w celu natychmiastowego uboju starosta może zezwolić pod warunkiem, źewszyst­

kie zwierzęta racicowe zagrody, z której zwier'zęta

mają być wywiezione, zostartą na 24 godziny przed

.wywozem zbadane przez powiatowego lekarza wete,rynaryjnego i uznane za niepodejrzane o 'p ryszczycę·

Wywóz winien się odbyć: do rzezm (miejsca

uboju) w miejscowościach sąsiednich - na wozach,

a do rzeźni publicznej lub wywozowej dalszych miejscowości - koleją, względnie statkiem.

Przewóz do rzeźni (miejsca uboju), stacyj ko-.

lejowych lub przystani wodnych, jak również ze stacyj kolejowych lub przystani wodnych do rzeźni, wini'en odbyć się na szczelnych wozach lub innych

~rodkach przewozowych. Zatrzymywanie takiej przesyłki w drodze, jako też dopuszczanie do bezpośre­

dniego lub pośredniego stykania się zwierząt z innemi zwierzętami racicowemi jest zakazane. W ra;de potrzeby starosta mażę zarządzić konwojowanie

takich przewozów.

.'

Równocześnie z udzieleniem zezwolenia na wywóz koleją lub statkiem zwierząt racicowych starosta

wińien powiadomić o tern zawiadowcę kolejowej stacji nadania - względnie kierownika przystani wod-

nej-i zarząd rzeźni, a jeżeli ~wierzęta mają być skie~

rowane do innego powiatu, uzyskać przedtem zgodę właściwego starosty oraz zawiadomić go (telefonicznie, telegr:afi cznie) o ud+ieleniu zezwolenia eelem

zarządzenia odpowiednich środków ostrożności. Wa-'

gony przewozowe lub oddziały statlm winny by6 oznaczone wyraźnym napisem "Zwierzęta z okręgu

zapowiGtrzoncgo pryszczy cą". Do listu przewozQwe ..

go ndeży dołączyć pozwolenie na przewóz.

Zwierzęta takie woll1o wyładowywać tylko na

$tacjach, oznaczonych w zel,woleniu 'j w !iście prz~­

wozowym, Przeładawanię lub skierowanie do jqnych

stacyj jest wzbr·onione.

Wozy, wagony i statki, któremi zwierzęta raci..

cowe zostały przęvliezione, jak rpwnież rampy, ną~

rzędzia i pr~edmioty, używane przy załadowaniu i wyładowaniu, tudzież osoby, zatrudnione przy pr~ewo ..

zie, podlegają oczyszczeniu i .odkażeniu w?długpr~episów §§ 3, 5, 6, 9 i 13 załącznika Nr. 2. '

,

Na wywóz zwierząt podejrzanych o zarażenie

się do rzeźni publicznej lub wywozowej,znajdujących

się na obszarze innego województwa, może zezwolić

wojewoda po uprzedniem uzyskaniu zgody właści­

wego wojewody i pod warunkami, wymienionEmu.

w ustępach poprzednich.

Na wywóz zwierząt racicowych z okrę~

w dra ..

dze wyjątku -'- zezwolić wojewoda pod warunkami,

przewidzianemi w § 165.

§ : 158.

gu zapowietrzonego na cele użytkowe może -

§ 159. W okręgu zapowietrzo-nym .wojewoda

moze zezwolić na używanie zwierząt 'zdrowych do

robót polnych lub na wypuszczanie ich na pastwisko

pod warunkiem, że drogi, używane przez takie zwierzęta, będą czasowo zamknięte dla innych zwierzllt

racicowych i osób postronnych.

.

§ 160. Mleko wolno wywozić z okręgu zapowietrzonego dopiero po dostatecznem wyjałowieniu!

Starosta może zezwolić na wywóz mleka niewyjało­

wianego do takich mleczarń, Vi których wyjałowie ..

nie mleka jest zapewnione.

§ 161.

Wprow~. dzanie (wpędzanie, wwożenie)

zwierz ąt racicowych do okręgu zapowietrzonego, jako też przeprowadzanie (przepędzanie, przewożenie)

takich zwierząt przez ten okrąg' jest zakazane.

Na wprowadzenie zwierząt racicowych rzeź­

nych może zezw ol i ć starosta pod warunkiem, że zwierzęta będą dostawione wprost do rzeźni (miejsca

uboju) na wozach lub koleją.

'

Na wprowadzanie zwierząt hodowlanych i użyt­

kowych w razie koniecznych potrzeb gospodarczych

może zezwolić wojewoda.

'

. .

§ 162. Jeżeli w cz a ~e powszechnego panowania pryszczycy ze wzgl ę dów gospodarczych wykonanie przepisów obowiązujących dla okręgów zapowietrzonych połączone jest ze znaczną szkodą dla roI..

nictwa i przypuszczać należy, że mimo ścisłego ' stosowania tych przepisów stłumienia pryszczycy, w najbliższym czasie nie będzie można osiągnąć, Minister

Rolnictwa m oże zezwolić na stosowanie ulg w zapowietrzqnych okręgach lub też na ograniczenie okrę­

gu zapowietrzonego do zagrody zapowietrzonej.

.. 1

.'.....

I

.'

'.

,- , ..

I'

Dziennik Ustaw. Poz. 167.

3)

Okrąg zagrożony.

2) prowadzenia handlu domokr'ążnego zwierzę"

tarni racicowemi, a w razie potrzeby także hiindlu

domokrążnego drobiem,

t·: ·

3) urządzania przetargów na zwierzęta t;acico ..

we z wyjątkiem zwierząt, pozostających w zagrodzie co najmniej od trzech miesięcy.

. .,

4) urządzania pokazów publicznych . zwierzl\t

racicowych.

5) oddawania mleka niedostatecznie wyjałowi o ...·

nego z mleczarń, otrzymujących mleko z różnych gospodarstw. do zagród, w których znajdują się zwierzęta racicowe, jak równi e ż zużytkowania niedostatecznie wyjałowi,mego mleka we własnem gospodarstwie, tudzież oddawania z mleczarń naczyń nieoczyS'zczonych i nieodkażonych.

Wojewoda za zgodą Ministra Rolnictwa może

odstąpić od wydania poszczególnych wyżej wymienionych zekazów lub w razie koniecznej potrzeby zezwolić na wyjątki od wydanych zarządzeń .

§ 163. Dokoła okręgu zapowietrzonego wojewoda winien ustanowić ściśle okre$lonyokrąg zagrożony. pryszczycą, kierując się przy tern stopniem niebezpieczeństwa zarazy i miejscowemi. potrzebami gospodarczemi. W okręgu zagrożonym należy zarzą. dzić i publicznie ogłosić ograniczenia, wymienione

w §§ 164 - 166.

§ 164. Na wywóz zwierząt racicowych z okrę­

gu zagrożonego celem natychmiastowego uboju starostazezwoli, jeżeli wszystkie z wierzęta racicowe zagrOdy, z której pochodzą. zostały na dwa dni przed

wywozem zbadane przez 'powiatowego lekarza weterynaryjnego i uznane za niepodejrzane.

Pozwolenie na wywóz starosta może wydać co

do zwierząt przeznaczonych . do natychmiastowego

uboju w sąsiedniej lub pobliskiej miejscowości lub też

na przewóz koleją albo statkiem do rzeźni publicznej

lub wywo?:owej, połączonej torem kolejowym,

§ 168. W ojewoda może upoważnić 'starostę

a w braku połączenia kolejowego pod warunkiem, że

do

wydawania

zarządzeń dotyczących tworzenia

zwierzęta

zostaną

przewiezione na ' szczelnych

okręgu zapowietrzonego i zagr ożonego, jednakże prą­

wozach.

•

Postępowanie przy wywozie jest podobne, jak wo zezwolenia . na ulgi i wyjątki, zastrzeżone . w poprzy wywozie zwierząt racicowych z okręgu zapo- wyższych przepisach wojewodzie, nie może być staro.ście przekazane;

wietrzonego (§ 157).

§ 169. W ojewoda może zakazać wywozu

§ 165. Na wywóz zwierząt racicowych ho.do!Wlanych i użytkowych z okręgu zagrożonego mo- (eksportu) zwierząt racicowych zagranicę z powiatu

zapowietrzone.g.o pryszczycą, jaką też upoważnić staże wojewoda zezwolić w wyjątkowych wypadkach

. .

pod warunkiem, że zwierzęta na 24 godziny przed rostę do wydania takiego zakazu.

Minister R(!)lnictwa może ten środek zastosować

wywozeIlł zostaną zbadane przez powiat owego lekarza weterynaryjnego i uznane za niepodejrzane.

. do całego ' województwa, w którem pryszczyca rozO ile zwierzęta mają by~ przewiezione na · ob- szerzy}a się w takiej mierze, że zachodzi niebezpie. ;.

szar innego województwa, wojewoda winien uprzed- czeństwo przeniesienia zarazy zagranicę.

nio uzyskać zgodę właściwego wojewody. Do przeb) Postępowanie po stwierdzeniu podeJrunia.

wozu taki'ch ' zwierząt mają zastosowanie przepisy

§ 157.

§ 170. Jeżeli w zagrodzie wolnej od zarazy pOPo przybyciu na miejsce przeznaczenia zwierzę­ wiatowy lekarz weterynaryjny stwierdzi · tylko po:'

ta' należy poddać dwutygodniowej obserwacji z za- dejrzenie o pryszczycę, starosta winien wydać ' zastosowaniem środków ostrożności, wymienionycb rządzenia przewidziane dla zagród, w których zostaw §§ 171 - 173.

ła stwierdzona ' pryszczyca. Zarządzenia winny by'ć

§ 166. Jeżeli w czasie powszechnego panowa- ; uchylone, skoro zostanie ustalone, że podejrzenie byto

nia pryszczycy wykonanie przepisów obowiązujący'ch nieuzasadnione.

dla okręgów zagrożonych połączone jest ze znaczną

§ 171. Zagroda, w której nie znajdują się zwieszkodą dla rolnictwa i przypuszczać należy, że rzęta chore na pryszczycę lub podejrzane o tę chopomimo ścisłego zastosowania tych przepisów robę, lecz w której znajdują się tylko zwierzęta postłuinienia pryszczycy w najbliż szym' czasie nie bę­

dejrzane o zarażenie się, podlega 14-dniowej obserdzie można osiągnąć, Minister Rolnictwa może zewacji, licząc od dnia, w którym zwierzęta miały ostatzwolić na stosowanie ulg w okręgach zagrożonych

ni raz pośrednią lub bezpośrednią styczność ze zwielub też na ograniczenie okręgu zagrożonego do miej- rzętami choremi lub podejrzanemi o prysżczycę. Do

scowości zapowietrzonej lub nawet tylko do zagród,

takiej zagrody stosuje się przepisy, przewidziane

graniczących bezpośrednio z zagrodą zapowietrzoną.

w §§ 157 i 158.

.

4. Przepisy ogólne.

§ 172. Posiad/acz zwierząt poddanych obserwa-

§ 167. W ml~SCOWOSCl zapowietrzonej, cji winien każde wystąpienie objawów, wzbudzają­

w okręgu zapowietrzonym i zagrożonym oraz w miej- cych podejrzenie o pryszczycę, niezwłocznie zgłosić

,.

scowościach w promieniu około 15 km., określonych posterunkowi policji lub bezpośrednio staroście.

według stopnia niebezpieczeństwa zaraz)" i z uwzględ­

,§ 173. Starosta winien uchyli'ć wydane zarzą­

nieniem potrzeb gospodarczych wojewoda zakaże

dzenia, jeżeli po upływie 14-dniowej obserwacji zwie1) odbywania targów na zwierzęta racicowe rzęta zostaną zbadane przeiZ powiatowego lekarza

z wyjątkiem targów, . urządzanych . przy rzeźniach weterynaryjnego i uznane za niepodejrzane lub jeżeli

publicznych, które w takim razie aż do usunięcia nie- powiatowy lekarz ~eterynaryjny na podstawie babezpieczeństwa poddać należy ograniczen\om, przedań i dochodzeń ustali, że podejrzenie było nieuza~

widzianym w § 157,

sadnione.

Dziennik Ustaw. ' Poz. 167.

~--------~--~~------~~~~~~--~------~~~~

ej,- Postępowanie podczas przew~fiz lub na largach, pokazach i t. p.

_

: 'i~ .: § .174. Prży stwier4z~niu pryszczycy lub poaeJrZenla o pryszczycę u zW1erząt podczas przewozu,

_n~~ targach, pbkazach i t. p. starosta zakaże dalszego

priewozu oraz zarządzi odosobnienie zwierząt chorj~h

i podejrzanych.

'

. ."" .

. ".:' § 175. Starosta może zezwolić na dalszy prze' wó:ż . zwierząt, podej'rzanyćh o zarażenie się, celem

natyc~mi?-stowego uboju z zachowaniem przepisów,

pr~ewldzlanych

w § 157.

.

.

.

Na ' dalszy prze~óz:: dla celów hodowlanych

1, \lżytk~wych m.oże zezwolić ' wojewoda przy przestrzegamu przepi'sów § 165.

,:., ' . W razie stwierdzenia pryszczycy w rzeźni lub

nf'. targowisku rzeźnem wszystkie spędzone do rzeźni

. !ub .na targowisko zwierzęta racicowe podlegają ubo.. \ .

lOW1.

.

szczycę lub, pb stwierdzeniu przez powiatowego lekarza weterynaryjnego wyleczenia zwierząt nie zaszedł

nowy wypadek zachorowania na pryszczycę i

.

3) jężeli pozatem przepisane oczyszczenie

i odkażenie zostało przeprowadzone i należyte ich

wykonanie zostało stwierdzone przez powiatowego

lekarza weterynaryjnego.

§ 180. - W ojewoda uchyli swe zarządzenia

z chwilą usunięcia niebezpieczeństwa, które było powodem wydania zarządzeń.

o

§ 181. O wygaśnięciu pryszczycy starosta ~i­

n,ien zawia?omić. wszystkie władze i urzędy, które zost~ły .powlad~~llone o wybuchu pryszczycy, . i pubhczme ogłoslc w ten sam sposób, w jaki było podane do wiadomości publicznej stwierdzenie pry.•

szczycy.

.

a)

DL Szczepienie.

c'

.WĄGLIK.

':, ' ' § 176• . Po urzędowem stwierdzeniu pryszczycy

L środki ochronne.

st-«-rosta może . W celu przyśpieszenia jej przebiegu

.' § 182. Po stwierdzeniu wąglika lub poCłejrze­

~atządzić szczepienie (zarażenie) wszystkich zwiema

o tę chorobę u zwierzęcia żywego powiatowy lerząt ra~icowych, : znajdujących się w zapowietrzonej

karz

· weterynaryjny winien natychmiast zarządzić'

z~grodzl.e, a za zg.odą posiadaczy - również wszystkut:h zWIerząt racIcowych. zagrożonych w siąsiednich zamknięcie lub odosobnienie takiego zwierzęcia,

zagrodach, jei~1i przypuszczać należy, że w ten spo- ' a w razie potrzeby nawet jego strzeżenie, jak również

zakazać używania mleka od krów chorych i podejs6l> zostanie przyśpieszone stłumienie pryszczycy.

rzanych o wąglik.

.

. . § 177. M,inister Rolnictwa może zarządzić

.

§183. Powiatowy lekarz weterynaryjny wiszt::zepienie ochronne, lec'z nicze lub mające na celu

sli;rócenie - względnie złagodzenie przebiegu zara- men zwrócić uwagę posiadacza na niebezpieczeń­

'iIY; - i· p'r~episać w każdy~ poszczególnym wypad- stwoprzenies~enia się wąglika na ludzi przez nieostrożne obchodzenie się ze zwierzętami choremi

ku rodzaj 1 sposób wykonama szczepienia.

i podejrzanemi o wąglik oraz wskazać, jakie środki

ostrożności należy zastosować przy stykaniu się z taIV. Odkaierue.

kiemi zwierzętami.

,. :; § ~7$~ "podczas .trwania. zarazy obory, chlewy,

. . § 18~. . Do oprzątania zwierząt chorych na wą­

o:wcza~me 1 Inne pomleszczema, w któtych znajdują

Sl~ zWIerzęta chore lub podejrzane o chorobę, oraz ~hk I podejrzanych o tę chorobę można posługiwać się

wszystkie osoby, zwierzęta; narzędzia i przedmioty Jedyme osobamI, nie mającemi żadnej styczności z inz 'któremi zwierzęta ,chore i podejrzane o chorob~ nemi zwierzętami. Dla takich zwierząt muszą być

m1ały pośrednią lub bezpośrednią styczność, wresz- przeznaczone oddzielne sprzęty i naczynia. '

Zgodnie z odpowiedniemi przepisami sanitarci,e na~ó~, gnojówk.a, ścieki i t. p. podlegają oczynemi

osobom, mającym zdarcia naskórka, rany lub

s:zczemu I odkaż.emu według zarządzenia powiato. w,ego lekarza weterynaryjnego stosownie do przepi- wrzody na rękach, twarzy, głowie lub innych nieokrytych częściach ciała, bezwzględnie nie wolno oprzą­

s6w ;§§3, 5, 6, 9 i 13 załącznika Nr. 2.

'

.. ~; . ; P'tży ostatecznem oczyszczeniu i odkażeniu tać i p}elęgnować zwierząt chorych i podejrzanych

ptzed-.-uznanien?- pryszczycy za wygasłą poddać należy o wąglIk.'

otzys:t:czeniu i odkażeniu także zwierzęta wyleczo§ 185. Do pomieszczeń, w których znajdują się

ne, jak również wszystkie zwierzęta, które znajdowa- zwierzęta chore na wąglik lub podejrzane o tę choroły się wpomies:z.czeniu zapowietrzonem.

b~, wstęp. osobom postronnym jest zakazany z wy·jąt­

. ~.

Od przeprowadzenia oczyszczenia i odkażenia klem posIadacza, lekarzy weterynaryjnych i osób,

,n:a,~eży . odstąpić, jeż.eli chodzi tylko o zwierzęta po- którym zostało powierzone oprzątanie tych zwierząt

deJrzane o zarażeme się lub jeżeli podejrzenie zo- i opieka nad niemi.

.

8~l1ło uznane za nie uzasadnione.

D~stęp do wyżej wspomnianych pomieszczeń

bez obuwia jest bezwzględnie zakazany.

o

,,

, .

•

.V. Uchylenie zarządzeD.

§ 186. Użytkowanie i wprowadzanie w obróf

Starosta winien pryszczycę uznać za mleka oraz przetworów mlecznych, pochodzących ze

: 'Wygasłą i wydane zarządzenIa uchyliĆ

.

.

.chorych na wąglik lub podejrzanych o' tę

li . 1) jeżeli wszystkie zwierzęta racicowe zagrody zwierząt

chorob$, Jest zakazane.

:aa,p owietrzonej padły, zostały zabite lub usunięte, albo

. .

.

'

. S. 187. ,Ubój lub jakikolwiek inny sposób zabi,i '

2) jeżeli . w przeciągu 3 tygodni po usunięciu CIa zWler~ząt chorych na wąglik lub podejrzanych o tę

, : ~a2fody- zwierząt chorych i podejrzanych O pry- chorobę Jest zakazany.

. . _ '§ 179.

(, • ~ ',I

~ ,

lo'

f..'2-',:~;~;. ·.:~)(L '

l'

:'

..

Y.li'

; ::tf.i;',,

Zwierzęta podejrzane o zarażenie się wąglikiem

wolno poddawać ubojowi tylko za zezwoleniem starosty.

'

§ 188. Operacje krwawe na zwierzętach chorych i podejrzanych o wąglik wolno wykonywać tylko lekarzom weterynaryjnym. Zwierzę, przeznaczone do operacji, wi!lno być odosobnione od innych

zwierząt wrażliwych na wąglik, a sama o~eracja wykonana z zachowaniem ostrożności uniemożliwiające j

rozlanie się krwi, którą najeży usunąć w sposób nieszkodliwy (§ 5 załącznika Nr. 6 i § 1-1 załącznika ,

Nr. 2).

§ 189. Sekcja zwierzęcia dotlp1iętego wągli­

kiem lub podejrzanego o tę chorobę winna· być przeprowadzona urzędowo jaknajrychlej. Jzżeli posiadacz

żąda przeprowadzenia sekcji przy udziale powołane­

go przez siebie lekarza weterynaryjnego" dokonani e

sekcji może być odroczóne n :l jwyżcj do 24 godzin

,w porże letniej, w porze zaś zi1110wej do 43 godzin.

§ 190. Zwłoki zwierząt dotkniętych wąglikiem

lub' podejrzanych o tę chorobę a;~ do przybycia powiatowego lekarz~ weterynaryjnego zachować należy w całości w miejscu odosobnionem i .przykryć

ci~nką wars twą ziemi celem zabezpieczenia ich od

dostępu ludżi oraz od psów, wilkó'\;\', much i t. p.

Każdy wypadek v:ąglika i pode jrzenia o wą­

glik' podlega badaniu rozpoznawczemu, '\'f./ tym celu

powiatowy lekarz weterynaryjny winien - stcJs ownie

40 § 17 załącznika Nr. 3 - w ysłać pnepisElue próbki

do właśCiwej pracowni rozp oznawczej .

.

o

'§ 191. Zdejmowanie skór ze zwlok zwierząt

C:tótkniętych wąglikiem lub podejl"Zanych o tę cho!'ohę ' j~st zakazane. Zwłoki takie winny być jaknajrychlej nieszkodliwie usunięte wra.z ze skórą, sier'ścią, włosami, wełną, rogami, kopytami, r acicami

i odpadkami w sposób przepisany w załączniku

Nr. 6.

§ i!92. Do przewożenia zwłok celem d okonania sekcji lub nieszkoclliwcgo ustm:ięcia mo~ą być

. używane tylko szcze!ne wozy lub inne środki przewozowe, uniemożliwiając e wycie l{unie krwi, wydalin

i wydzielin. W . celu uniemożliwienia odpływów podczas przewozu naturalne otwory zwłok winny być

możliwie szczelnie zatkane we łną , szmatami i t. p.

na wąglik znajduJące SH~ w pomieszcteniach (pastwiskach i t. p.),

w których zabito lub poddano ubojow i zwie rz ę dotknięte wąglikiem lub w których stwierdzono kilka

wypadków wąglika, podlegają o'bserwacji aż do wygaśnięcia zarazy.

'.

Wyprowadzanie (wypędzanie, wywożeni e) takich zwierząt z pomieszczeń (pastwisk) jest za kazane.

Starosta może zezwolić na vvyprowadzenie takich zwierząt na natychmiastowy ubój, jeżeli zwierzęta te zostaną przed wyprowadzeniem zbadane

przez powiatowego lekarza weterynaryjnego i uznane

za niepodejrzane. Po uboju takie zwierzęta maj ą być

zbadane przez lekarza weterynary jnego. O wydanem

zezwoleniu starosta zawiadomi zarząd rzeźni, a jeżeli

zwierzęta mają by~ wywiezione do innego powiatu ......

§ 193.

, '

'_ l"'t'. _",,·., ~ _~-,-"

Nr. 19.-

Dziennik Ustaw. Poz. ':16i

280

Zwierzęta wrażliwe

równie ż starostę właściwego . powiatu, który zarządzi

co należy.

.

"

§ 194. l)la zwierząt wrażliwych na wąglik'

starosta może zakazać używania pastwisk, studzien,

miejsc pojenia i pławienia, co do ktÓrych - według

ustalonych okoliczności

przypuszczać należy, że

śą źródłami wąglika, .

)

II. Szczepienie.

§ 195. \Y1 oj ewo da może zarządziĆ szczepienie

zwierząt wrażliwych ~a wąglik w zagrodach, miej ..

sco;wościach lub na pastwiskach, w których wypad ..

ki wąglika stosunkowo częściej się powtarzają, jeżeli

środki, wymienione w §§ 183 ~ 194, nie wystarczają

do stłumienia zarazy.

Szczepienia przeciw wąglikowi, niezarządzone

przez władzę, mogą być . vlykoriywane jedynie :za

uprzedniem zezwoleniem wojewody.

,

Minister Rolnictwa wskaże w każdym wypad",

ku rodzaj i sposób szczepienia, które ma być zastoso"

wane.

'

Zwierzęta zaszczepione ży;.vemi zarazkamiwą ..

glika podlegają 8-dniowej obserwacji, licząc od dnia

s,:czepienia. W; czasie obserwacji stosuje się prze ..

pISy S 193.

m. O dkażenie.

§ 196. Podczas trwania wąglika, jak' r6wnie~

przed uznaniem zarazy za wygasłą należy uskutecznić oczyszczenie i odkażenie według zarządzenia pO'"

wiatowego lekarza weŁerYliaryjnego stosownie do

przepisów §§ 5, 9 i 14 załącznika Nr. 2.

IV.

Uchylenie 7.ltrZlluzen.

§ 197. Starosta winien uznać wąglik za wy...

gasły i wydane zarząd zenia uchylić

1) jeżeli wszystkie- zwierzęta zapowietrzonej

zagrody (pastwiska), wrażliwe na wąglik, padły, zo ..

stały zabite lub usunięte, albo

'

2) jeżeli w przeciągu 14 dni po usunięciu lun

wyzdrowieniu zwi erząt chorych na wąglik lub

podejrzanych o tę chorobę nie zasze dł nowy wypadel(

wąglika lub podejrzenia o wąglik i

.

3) jc ~eli pozr.tem przepisane oczyszczenie i od ...

każenie zostało przeprowadzone i należyte ich wy ..

konanie stwierdzone przez powiatowego lekarza we ..

terynaqrjnego.

,

Podany wyżej pod 2) czasokres 14 'd ni moż~

być skrócony do ' 8 dni, jeżeli zagrożone zwierzęta

zapowietrzonej zagrody zostały poddane szczepieniu

wskazanemu przez Ministra Rolnict}Va (§ 195).

V.

Wąglik u zwierzyny.

Do zwłok padłej lub zabitej z~ierzynYI

mają zastosowanie przepisy;

§§ 183, 184, 190 - 192.

'

.

§ 198.

dotkulętej

wąglikiem,

e}

SZELESTNICA.

§ 199. Do s'z elestnicy mają zastosowanIe prze~

pisy §§ 182, 184 ust. 1, 185 ust. 1, 187 --', .190, 192j i

;193, 195 -197.-,

Dżiennik Ustaw. Poz. 167.

Nr. 19.

otwarta gruźlica płuc, macicy lub jelit, jeżeli zwienależy do obory, podlegającej dobrowolnemu

tłumieniu gruźlicy na podstawie regulaminu zatwierdzonego przez Ministra Rolnictwa (załącznik Nr. 5

rozdział I), jak również bydła rogatego w wysokim

stopniu podejrzanego o otwartą gruźl icę płuc, macicy

lub jelit, należącego do takiej obory, jeżeli pomimo

dwukrotnego ujemnego wyniku badania rozpoznawczego - przy ponownem badaniu klinicznem zwierzę

w dalszym ciągu okazuje się w wysokim stopniu po-. dejrzane o otwartą gruźlicę (załącznik Nr. 5 rozdział

§ 200. Do zwłok padłej lub zabitej zwierzyny, U pkt. 2, lit. a, c i d).

({o tkniętej szel estnicą, stosować należy przepisy

Zabicie z urzędu nie ma zastosowania 'd o by§§ 190, 192 i 199.

dta opasowego. '

Skóry, zdjęte ze zwierząt padłych lub zabitych

z powodu szelestnicy, mogą być dopuszczone do obrotu po wymoczeniu ich w ciągu 24 godzin w rozczynie,

~kładającym się z 5.litrów jednoprocentowego kwasu

formi~owego i 1 grama sublimatu.

Posiadaclz winien powiadomić nabywcę skór

~ sposobie wykonania odkażenia ..

Zastrzega się przepisanie innego sposobu odka.

iania skór zwierząt dotkniętych szelestnicą lub po·

'dejrzanych o tę chorobę.

'I} ZARAZA: DZICZYZNY I BYDŁA ROGATEGO.

§ 201. Do zarazy dziczyzny i bydła rogatego

zastosowanie przepisy §§ 182, 184 ust. 1, 185

Ust. 1, 187 - 190, 192, 193; 195 - 197.

mają

•.

§ 202.

Do zwłok padłej lub zabHej zwierzyny,

Hotkni ę tej zara zą dziczyzny i bydła rogatego, sŁoso·

!Wać należy

przepisy §§ 190, 192 i . 199.

.

GRUźLICA BYDŁA ROGATEGO W POSTACI

g)

.

OTWARTEJ.

§ 203. Po stwierdzeniu podejrzenia o gruźli.

tę otwartą bydła rogatego winno być zbadane całe

.pogłowie bydła rogatego podejrzanej zagrody. Bada·

nie to w oborach podlegających dobrowolnemu tłu·

mieniu gruźlicy przeprowadza lekarz weterynaryjny, upoważniony przez związek, utworzony przez towarzystwa rolnicze; instytucje społeczne i samorządo.

'We .w celu . dobrowolnego tłumienia gruźlicy bydła rogatego (załącznik Nr. 5), a w oborach, które dobrowolnemu tłumieniu gruźlicy nie podlegają, - powiatowy lekarz weterynaryjny. Starosta winien jednak

zarządzić takie zbadanie bydła rogatego przez powia.

towego lekarza weterynaryjnego również w oborach,

podlegających dobrowolnemu tłumieniu gruźlicy, jezeli w przeciągu 14 dni po stwierdzeniu wypadku

podejrzenia o gruźlicę otwartą nie ótrzyma sprawozdania o wyniku badania całego pogłowia.

Od badania i dalszych dochodzeń należy od~tąpić, jeżeli gruźlica lub jej podejrzenie zostanie

stwierdzone na targowisku, w czasie , prowadzenia

. (pędzenia, przewożenia) zwierzęcia lub tet po jego

padnięciu lub uboju.

rzę

§ 206. Do wydania zarządzenia zabicia na podstawie § 205 wojewoda może upoważnić starostę.

ma

§ 207. W wypadkach, w których zwierzę

być zabite na obszarże innego powiatu, starosta .winien celem zbadania zwierzęcia po uboju zawiadomić

uprzednio właściwego starostę, który zarządzi co należy (§ 10).

Wojewoda może na pro'śbę posiądacza

wykonanie ' zarządzonego zabicia zwierzęcia naj dalej do 6 tygodni, jeżeli tego wymagają względy gospodarcze i nie zachodziniebezpieczeństwo rozszerzenia się gruźlicy wskutek odroczenia zabicia. Wyjątek ten nie ma zasŁosowania do

otwartej gruźlicy wymienia.

§ 208.

wyjątkowo odroczyć

§ 209. Posiadaczowi wol~o 'podda'Ć UDojowi

na gruźlicę otwartą lub w wysokim

stopniu podejrzane o tę chorobę pod warnnkiem, że

zawiadomi o tem uprzednio starostę, który zarządzi

zbadanie tego zwierzęcia po uboju lub zawiadomi

w tym celu starostę powiatu, na którego obszarze

zwierzę takie ma być poddane ubojowi.

zwierzę chorę

§ 210.

Co aD zwierzęcia chorego 'na gruźlicę

otwartą i w wysokim stopniu podejrzanego o tę chorobę mają być przestrzegane postanowienia następu-

.

a) zmiana miejsca postoju zwierzęcia 'd ozwolona jest tylko za zezwoleniem starostyj uży­

wanie dla zwierząt chorych, poaejrzanych

i niepodejrzanych wspólnych urządzeń do dojenia i pojenia jest wzbronionej

b) mleko krów, dotkniętych otwartą gruźlicą

wymienia i w wysokim stopniu podejrzanych

§ 204. Zwierzęta chore na gruźlicę otwartą jak'

o gruźlicę otwartą wymienia, winno być nar6wnież w wysokim stopniu podejrzane o tę chorobę

tychmiast p6 uboju znis·z czone.

należy odosobnić i oznakować w sposób zarządzony;

.

Od

krów dotkniętych gruźlicą otwartą w innych

przez Ministra Rolnictwa. '

. .

postaciach, jako też w wysokim stopniu podejrzanych

§ 205. Wojewoda winien zarządziĆ zabicie kro- o otwartą gruźlicę w takich postaciach nie wolno

'Wy, u której na podstawie badania rozpoznawczego użytkować mleka lub dopuszczać go do obrotu przed

i klinicznego zostanie stwierdzona gruźlica otwarta dostatecznem wyjałowieniem.

!Wymienia, jak r ównież - zabicie krowy w wysokim

Naczynia używane do mleka należy po katoo6topniu podejrzanej o otwartą gruźlicę wymienia ra:l!!Owem użyciu oczyścić i odkazić według przepisów

z nieuslępującemi objawami klinicznemi (załącznik § 6 p. 10 i 11 załącznika Nr. 2. .

Nr. 5 rozdział II pkt. 2 lit. b), chociażby dwukrotne

badanie rozpoznawcze dało wynik ujemny.

§ ~11. Bydło rogate, u kt6rego zostanie

W ojewoda winien również zarządzić zabicie (l'z one w wysokim stopniu podejrzenie o

bydla rogatego, u którego na podstawie badania kli- otwartą podczas prowadzenia (pędzenia; n .. .,. .. ,lirfi

ruczne20 i rozpoznawczego zostanie stwierdzoną nia), powiatowy lekarz weterynaryjny ,winien

jące

I

. ' I ..

..

,,'

~82

Dżient\ik Ustaw. Poz. ':167.

-

mać i odosobnić, jeżeli posiadacz' nie podda zwierząt

i,.

l..

natychmiastowemu ubojowi. "

.

Jeżeli starosta zezwoli na ubój takich zwierząt

w innym powiecie, to celem zbadania zwierząt po

uboju winien zawczasu zawiadomić o tern właściwego starostę.

\

'

8 212. Co d9 zwierząt, u których nie stwieratono gruźlicy otwartej ani też pod'e jrzenia w wysokim stopniu ,o gruźlicę otwartą, lecz które .wzbpd.zają. tylko , podejrzenie o gruźlicę otwartą (załącznik

Nr; 5. rozdział II pkt. 1), aż do uchylenia ppdejrzenia

lub. ~abicia zwierzęcia mają być przestrzegane' postanowienia następujące

a) zmiana miejsca postoju zwierząt ąozwolona

': jest tylko za zezwoleniem starosty, '

' bl mleko może być' dopuszczahedo óbrotu lub

zużytko:wane ' we własnemgospodarstwie dopiero po dostatecznem wyjałowieniu, '

e:)' o zamierzonem poddaniu ubojowi jak również

o pojawieniu się podejrzanych objawów cMrobowych na wy'm ieniu posiadacz 'winien

zawiadomić starostę i w tym ostatńirri Wypadku z mlekiem postąpić według. przepisów

, § 210 lit. b. ,

'

.

'

"

§ 213. W razie nieprzestrzegania iar~ądzeń,

wydanych na podstawie §§ 204, 210 i 212, starosta

może , zarządzić zabicie zwierzęcia chorego lub podejrzanego , o gruźlicę otwartą.

.

§ 214. Podczas trwani'a gruźlicy otwartej winno być 'przeprowadzone' oczyszczenie i odkażenie stanowisk zwierząt chorych i podejrzanych oraz' nawozu; nariędzi i przedmiotów, ' które miały styczność

że zwierzętanii choremi ipodejrzanemi, stosowriie do

przepisów§16 ust ' 1 i 2 załącznika Nr. 2,a przed

uznaniem gruźlicy za wygasłą należy uskutecZnić

ostateczne odkażenie stosow,n ie do ,przepisów § 16

ust. 3" według zarządzenia powiatowego lekarza weterynaryjnego lub lekarza weterynaryjnego, up,oważnionego przez związek (§ 203).

"

, '

"

Nr. 19"

mieniu, pławieniu i t. p; -,' Następnie Jlależy usła"

li6, czy i które z koni i,uznanych według wyników dą­

' chodzeń jako podejrzane, zostały wyprowadzon~.f

kiedy i dokąd.

Przy tych dochodzeniach należy równieżproto';;

kólarnieustalić okoliczności i fakty, mające znaczenie dla odszkodowania lub zapomogi.

' "

S 217• . Stosownie do wyniku' dochodzeń starosta wyda dalsze zarządzenia w myśl obowiązują­

cych przepisów i, jeżeli zachodzi potrzeba, zawiag.9:mi właściwego starostę, który ze swej strony , równię;ż

zarządzi ' co należy.

'

S 218.

PowiatowY lekarz weterynaryjny winien

pOUC2:yćpós~adacza or',ilz, osoby, zajmują<;e . się opr2;'ą­

taniem i pielęgnowaniem koni chorych łub pod,ejrzfl.:O

nych o nosaciznę; niebezpieczeństwie przenośzenia

o

się

nosacizny na ludzi.

'

, Do oprzątania koni chorych lub podejrzanycn

o nosaciznę należy wyznaczyć osobną obsługę, której nie wolno oprzątać innych koni oraz ,sypiać w stajniach, w których znajdują się konie chore na nosaciznę lub podejrzane o tę chorobę.

.

Zgodnie z odpowiedniemi przepisami sanitarnemi osoby, mające na rękach, twarzy, głowie lub iIi:'

nych nieokrytych częściach ciała zdarcia naskórka,

rany lub wrzody, nie mogą być dopuszczane dó oprzą­

tania lub pielęgnowania koni chorych lub podejrzanych O nosaciznę.

§ 219. Niezwłocznie po ukończeniu badania

i dochodzeń powiatowy lekarz weterynaryjny winien

sporządzić spis wszystkich koni chorych, podejrza..

nych o nosaciznę i b zarażenie się nią, zarządzić tymczasowe odosobnienie' i z~mknięcie koni dotkniętych'

nosacizną i pod'e jrzanych o nosaciznę oraz odosobnienie koni podejrzanych

o zarażenie się.

,

,

, ' S 220. O wydanych zarządzeniach powiatowy

lekarz weterynaryjny zawiadamia posiadacza zwierząt oraz na piśmie miejscową władzę gminną, która poda te zarządzenia do wiadomoś.ci zainteresowanych, względnie do wiadomości publicznej .,.- i do..

pilnuje ich wykonania.

' :,

,

§ 215. Gruźlicę należy uznać za wygasłą i wy4ane , , za:r;-ządzenia uchylić, jeżeli z~ierzęta chore

i po~ejrzane zostały usunięte lub jeżeli na podstawie

§ 221. Każdy pierwszy wypadek nosacizny,

dwukrotnego badania kliniczneg.o.i rozpozi,lawczego'

w zagrodzie dotychczas wolnej od tej choroby staropozostałych zwierząt podejrzanych, przeprowadzonego w czterotygodniowych odstępach . czasu, podej- sta winien pódać do wiadomości publicznej wsp~

sób stosowany w powiecie i zawiadomić o tern wła:~

rzenie, zóstałouchylone.

' .

,

ściwe dowództwo okręgu korpusu, komendę miejscowego garnizonu i kierownika właściwego pań­

hl NOSACIZNA ZWIERZĄT ,

stwowego zakładu chowu koni. ,'

JEDNOKOPYTOWYCH.

J. Przepisy ogólne.

Po urzędowem stwierdzeniu nosacizny

lub , Jlod~jr?:enia o nosaciznę starosta winien prze-

§ 216.

prowadzić riatych~iast p~zy P~~?;Y. powiatow~go I~­

,carzą :weterynarYJnego JąknaJsclsleJSze do~hodzeme

W: , c~łu us~alenia,od _jakiego ,czasu zauważono pierwsze objawy chorobdwe, czy i ile koni j.uż ,padło i cp$ię

niemi stało, w jaki sposób z padłemi końmi postąpio.

chore konie pochodzą, gdiie w ostatnich cza, czy i z któremi końmi wchodziły

, -bezpośrednią ; styczność :np. w staj-

"''''I!''''''U'''''~l., ,;na",p'astwisku;. ,przy pojeniu; kar,-

,

. --..- ..

I

'

,

.

'.

I

~~

,

"~,'.

.

,;;- -

§ 222. Zwierząt chorych i podejrzanych o nosaciznę nie wolno poddawać ubojowi.

'

Zwłoki zwierząt, dotkniętych nosacizną lub po.

dejrzanych o tę chorobę, winny być nieszkodliwie

usunięte w sposób wskazany w załączniku Nr. 6.

Zdejmowanie skór z takich zwierząt jest zakazane.

§ 223. Jeżeli koń, poddany zamknięci1,1 luN

odosobnieniu, zostanie . spotkany poza 'obrębem wyznaczonym (§§ 226, 229 i 237 - 239), starosta może

zarządzić zabicie tego konia.

§ 224. Jeżeli pr.zypuszezać należy, że napew..;

nym -obsz'a:rze nosacizna ,' znacznie się rozszerzyła,

" -' - ,..

,

Nr. 19;

Dziennik Ustaw. POz, 16'~

wojewoda 'może za' zgodą Ministra Rolnictwa zarzą­

d'z ie badanie kliniczne. i rozpoznawcze koni w zagrożonymi przez siebie określonym obszarze.

, _' . S 225.

Przepisy §§ 216 - 224 i 226 - 243 mazastosowanie również do osłów, mułów i osłomułów.

.

ją

.11.

donieść' staro:ście; który zarządzi bezzwłoczn.e . przeprowadzenie sekcji. Otwieranie lub usuwanie zwłok'

przed urzędowem przeprowadzeniem sekcji jest

.wzbronione. .

IV.

Ppstępowanie z końmi choremi na , nosaciznę.

Konie dotknięte nosacizną podlegają

zamknięciu i odosobnieniu w stajni (pomieszczeniu),

.ao której nie wolno wprowadzać innych koni.

Sprzętów i przedmiotów, używanych do oprzą­

tania i żywienia koni dotkniętych nosacizną, nie

wolno usuwać (wynosić) z miejsca zamknięcia ' przed

ich gruntowne m oczyszczeniem i odkażeniem według

przepisów § 17 ust. 1 i 2 załącznika Nr. 2.

§ 226.

283

PostępoW!anie

z końmi podejrzanemi o zarażenie się

nosacizną•

,§ 234. Konie, uznane ' na podstawie 'Wyników

dochodzeń(§ 216) za podejrzane o zarażenie się, pod-

legają · odosobnieniu i obserwacji. Powiatowy lekarz

weterynaryjny winien bezzwłocznie przeprowadzić

'co do takich koni postępowarue rozpoznawcze w sposób, wskazany w załączniku Nr. 4.

§ 235, Do pomieszczeń, w których znajdują się

konie . podejrzane o zarażenie się, nie wolno wprowadzać innych koni. Wojewoda może na to zezwolić

§ 227. Przy głównych wejściach do zagrody , pod warunkiem, że posiadacz na piśmie zrzeknie się

'zapowietrzonej nosacizną należy umieścić tablicę prawa do odszkodowania na wypadek urzędowego za:.

z wyraźnym i trwałym napisem "Nosacizna koni". bicia wprowadzonych koni z powodu nosacizn.y oraz

Takaż tablica winna być umieszczona na drzwiach

że konie te będą traktowane jako podejrzane o zarazapowietrzonej stajni (pomieszczenia).

żenie się i poddane postępowaruu rozpoznawczemu.

"

§ 228. Starosta' winien zarządzić natychmiastowe zabicie koni, u których nosacizna została urzęQQWO stwierdzona.

,

.

,Zabicie takicQ koni winno być dokonane w zalfładach utylizacyjnych, rakarniach , lub na grzebowiskach, a w razie ich braku w miejscach, wyznaczonych prż.ez gminę i uznanych za odpowiednie przez

powiatowego lekarza weterynaryjnego. Podczas prowadzenia (pędzenia, przewożenia) na miejsca zabicia

~leżydopilnować, aby konie chore nie zetknęły się

z innemi końmi.

'

,

III.

Postępowanie

z końmi podejrzanemi o nosaciznę. '

§ 229. Starosta winien zarządzić zamknięcie

i odosobnienie w stajni (pomieszczeniu) koni podejrzanych o nosaciznę.

,

Powiatowy lekarz weterynaryjny winien bezzwłocznie przeprowadzić co do takich koni postę­

powanie rozpoznawcze w sposób, wskazany w załączniku Nr. 4.

'

§ 230. W ojewocla winien zarządzić zabicie ko,na podejrzanego o nosaciznę, jeżeli na podstawie

stwierazonych objawów klinicznych łącznie z wynikami przeprowadzonych badań rozpoznawczych podejrzenie nie może być uchylone;

,

§ 231. Starosta, może zezwolić na używanie do

pracy w obrębie własnego gospodarśtwa koili podejrzanych o nosaciznę pod warunkiem, że konie te

nie będą się stykały bezpośrednio lub pośrednio

z inne mi końmi i że dla tych koni nie będą używa­

ne żłoby, wiadra, inne sprzęty i t. p., służące do ży;wienia i oprzątania innych koni.

.

,

§ 232.

Sprzętów i przedmiotów używanych do

oprzątania i żywienia koni podejrzanych o nosaciznę

nie wolno' usuwać (wynosić) z miejsca zamknięcia

'p rzed ich oczyszcżeniem i odkażeniem według prze.

pi sów § 17 ust. 1 i 2 załącznika Nr. 2. '

,

~onia

S 233.

O padnięciu lub zamierzonem zabiciu

podejrzanego .o nosaciznę ' posiadacz winien

§ 236. Minister RolniCtwa może zarządzić zabicie koni podejrzanych o zarażenie się, jeżeli jest

niezbędne śpiesz'ne stłumienie zarazy.

'

,§ 237.

Konie podejrzane ó zarażenie się wolno

używać do pracy w obrębie miejscowości pod warunkiem, że nie będą się stykały bezpośrednio lub pośrednio z innemi końmi; że , dla tych koni nie będą

używane żłoby, wiadra lub inne sprzęty, służące do

żywienia; pojenia lub oprzątania innych koni, oraz

że konie te nie będą używane do pracy razem z koń­

mi niepodejrzanemi i że nie będą wprowadzane do

stajni (pomieszczeń), w których znajduią się kQnie

niepodejriane.

.

S 238. Używanie poza obrębem Ilłiejscowości

koni podejrzanych o zarażenie się wymaga zezwolenia starosty przy zachowaniu środków ostrożności,

podanych w paragrafie poprzednim. I

§ 239,

Koni podejrzanych o zarażenie się, pod-

legających ' odosobnieniu w oznaczonem pomieszcz'e ruu '(stajni), nie. wolno umieszczać w innem miejscu

(stajni) bez zezwolenia starosty.

"

. \ 'Starosta może zezwolić na zmianę miejsca postoju pod warunkiem, że odosobruenie i obserwacja

oraz postępowanie rozpoznawcze będzie odbywało

się w dalszym ciągu na nowem miejscu postoju. W razie zamierzonego przeprowadzenia konia do innego powiatu starosta winien uprzednio uzyskać zgodę wła­

ściwego starosty i zawiadomić go o wydanem zezwoleniu.

.

,

§ 240. O padnięciu lub zamierzonem ',zabiciu

konia podejrzanego o zarazenie się posiadacz winien

donieść staroście, który zarządzi bezzwłoczrie prze'prowadzenie sekcji. Otwieranie lub ' usuwanie zwłok'

takich kónr przed urzędowem przeprowadzeniem

sekcji jest , wzbronione.

V.

. § 241.

Odkażenie•

Podczas , trwania zarazy stanowisko,

lub ,podejrzany,

Z które~o koń dotknięty nosacizną

• y"

•

•j

Dziennilć- Ustaw. Poi- 167.

b ' nosaciznę został usunięty, należy poddać oczyszczeniu i odkażeniu stosownie do §§ 5, 9 i 17 p. 1

i 2 załącznika Nr. 2 według zarządzenia powiatowe-

Nr.lf

..~ .

§ 245. Stosownie do wyników dochodzeń po~

wiatowy lekarz weterynaryjny winien zbadać wszyst~

kie owce, które według wyników dochodzeń uwaźaćj

należy za podejrzane o zarażenie się, a starosta ~

w razie potrzeby - zawiadomi właściwe g o starostę,

który ze swej strony wyda również dalszezarzą..

dzenia.

.

'. -

go lekarza weterynaryjnego.

'

Odkażeniu podlega nawóz, jak również wszelkie sprzęty i przedmioty, które były wbezpośredniem

lub pośredniem zetknięciu ze zwierzętami choremi

lub podejrzanemi o nosaciznę.

§ 246. Powiatowy lekarz weterynaryjny po

. Przed uznaniem nosacizny za wygasłą , winno

stwierdzeniu

ospy owczej lub podejrzenia o tę cho-być przeprowadzone gruntowne oczyszczenie i odkatenie stajni lub części stajni, jak również nawozu robę zarządzi natychmiast tymczasowe zamknięcie

i wszystkich przedmiotów, które były w be:zpośred. i odosobnienie owiec chorych i podejrzanych ,o choniem lub pośrednie m zetknięciu z temi zwierzętami, robę w owczarni lub innem pomieszczeniu, a w razie

potrzeby ~ nawet strzeżenie takich owiec.

według zarządzenia powiatowego lekarza wełeryna­

Powiatowy lekarz weterynaryjny podaje tym«

ryjneg.o stosownie do przepisów §§ 5, 9 i 17 p. 3 i 4

czasowe

zarządzenia do wiadomości posiadacza '

załąc.znika Nr. 2.

"

owiec

oraz

miejscowej władzy gminnej, która dopil4f

"

'Osoby, mające na rękach, twarzy, głowie lub innuje

wykonania

wydanych zarządzeń.

nych nieokrytych częściach ciała zdarcie naskórka,

rany lub wrzody, nie mogą być zatrudniane przy

§ 241. Po stwierdzeniu pierwszego w'ypaąk~

przeprowadzaniu oczyszczenia i odkaźenia.

ospy owczej w miejscowości dotychczas WOlnej od

tej choroby starosta zarządzi zbadanie , przez powia~

VL Uchylenie zarządze6.

towego lekarza weterynaryjnego wszystkich ow~ec_

w całej miejscowoś<;:i lub jej ~zęści, a VI rażie więk­

§ 242. Starosta winien nosaciznę uznać za wy- szego niebezpieczeństwa również wszystkich owiec

~~ą i wydane zarządzenia uchylić

W sąsiednich i dalszych miejscowościach.

.

1) jeżeli wszystkie konie chore i podejrzllne

:0 nosaciznę padły lub zostały zabite - albo

'

.' ' 2) jeżeli u pozostałych koni podejrzanych o nośaciznę na podstawie badania klinicznego i na pod.

-stawie zakończonego badania rozpoznawczego podejt'Zenie o nosaciznę zostało uznane za nieuzasadnione - albo teź

3} jeżeli konie podejrzane o zarażenie się po

uKonczonein badaniu rozpoznawczem przy ostateczń~m badartiu przez powiatowego lekarza weterynaryjóego nie wzbudzają podejrzenia o nosaciznę i

. ,"

4) jeżeli pozatem z'arządzone oczyszczenie

i odkażenie zostało przeprowadzone i ich ncileżyte

wykonanie stwierdzone przez powiatowego lekarza

:weterynaryjnego.

§ 243.

O wygaśnięciu nosacizny starosta wi-

nien zawiadomić wszystkie władze i urzędy, które

2:oslały powiadomione o wybuchu nosacizny, i publicznie ogłosić w ten sam sposób, w jaki stwierdze~ie nosacizny; zostało podane do wiadomości publicznej.

"" ..'

'.J , + . (

i

' r

i)' OSPA OWCZ.N. \

L Doehodunia i tymc.zasowe zarządzenia.

§ 244. Po stwierdzeniu ospy owczej lub podejrzenia o tę chorobę starosta winien przy pomocy powiatowego lekarza weterynaryjnego ustalić

ar kiedy zauważono pierwsze objawy choroby,

h) czy, kiedy i od kogo zostały nabyte owce

chore lub podejrzane o ospę lub czy wogóle,

kiedy i od kogo zostały na~ytc owce

. w ostatnim czasie,

, c) czy i kiedy owce, u których została stwierdzona ospa lub podejrzenie o ospę, stykały

się z owcami obcemj,,

<d) 'c zy od czasu zauważenia pierwszych objawów owce zostały wyprowadzone (wypę­

dzone. wywiezione} i dokąd.

-

,

- . .-- - _.-._

- -\

-~ "

IL ' środki ochronne.

~.~ . l i

§ 248. Każdy pierwszy wypadek urzędowo

stwierdzonej ospy ,' owczej w miejscowości . starosta

winien podać do wiadomości publicznej w sposób

stosowany w powiecie i zawia domić starostów sąsied.

nich powiatów, którzy również podadzą to do wia.

domości publicznej.

'

.

8 249. Do ' :zagrody (pastwiska), w której znaj1

dują się owce dotknięte ospą owczą lub podejrzane

o tę chorobę, mają zastosowanie przepisy §§ 250 ~

264.

§ 250. Przy wejściach do zapowietrzonej zagrody (pastwiska) jak również u wejścia do zapowie ..

trzonej owczarni lub innego pomieszczenia, gdzie

znajdują się o,w ce chore lub podejrzane o ospę, na~

leży umieścić na wi~ocznych miejscach tablice :z; wy.. .

raźnym i trwałym napisem "Ospa owcza".

,J

§ 251. Wszystkie owce zagrody podlegają zamknięciu w owczarni lub innem pomieszczeniu. Owce

znajdujące się na pastwisku winny być sp ędzone do

zagrody i tam podlegają zamknięciu. Wyjątkow<;l

i w razie istotnej potrzeby wojewoda może zezwolid

na pozostawienie owiec na pasłw.isku i przepisać

środki

ostro:tności,

ospy z pastwiska.

uniemożliwiające

przeniesienię

.

§ 252. Wyprowadzanie (wypędzanie, wywoże­

nie) .owiec z zapowietrzonej zagrody (pastwiska), jest

zakazane. Po stwierdzeniu przez powiatowego leka.

rza weterynaryjnego, że w zagr.odzie wszystkie owce

zostały z ospy wyleczone, starosta może zezwolić na

wyprowadzenie (wypędzenie) owiec na pastwisko

pod warunkiem, że nie będą przechodziły drogami

i pastwiskami, dostępnemi dla owiec z zagród niezapowietrzonych, i źe na pastwisku nie będą się stykaty z takierni owcami. W razie potrzeby należ~

--

--.:. -

- --

DZlemlik' ustaw. Poz. 16'f

,

\

~ r

uniedostępnić dla ludzi i owiec obcych drogi przepę­

du oraz pastwiska przez ich ogrodzenie. '

W tazie koniecznej potrzeby. wojewoda może

~ezwolić na wypuszczanie owiec na pastwisko jeszcze

przed urzędowem stwierdzeniem wyleczenia pod warunkami, wykluczającemimoźliwość ' przeniesienia

zarazy.

§ 253. Do oprzątania i pielęgnowania owiec

chorych lub podejrzanych o ospę nie wolno dopusżczać osób, które stykają się z innemi owcami.

W sŁęp do owczarni, pastwiska, pomieszczenia,

w którem znajdują się owce, chore lub podejrzane

o ospę, bez zezwolenia starosty jest zakazany. Zakaz ten nie dotyczy posiadaczy tych owiec, lekarzy

weterynaryjnych i osób, którym powierzono oprząta­

nie owiec i opiekę nad niemi. Osoby te przed opuszczeniem zapowietrzonej owczarni, pastwiska lub

pomieszczenia winny poddać się oczyszczeniu i odkażeniu według §§ 3, 9 pkt. 12 i 18 pkt. 1 załącznika

Nr. 2. W tym celu przy wyjściach z zagrody, pastwiska. pomieszczenia, winna być przygotowana woda,

mydło, szczotka lub wiechcie oraz środki odkażające

(S 6 załącznika Nr. 2). '

§ 254. ' Wpr~wadzanie (wpędzanie, wwozenie)

obcych owiec do zapowietrzonej zagrody (pastwiska,

pomieszczenia) jest zakazane.

Na wyjątki w razie koniecznej potrzeby może

~ezwoIić starosta.

'

§ 255. Psy owczarskie w czasie, gdy nie pilnują

owiec, winny być trzymane na uwięzi lub prowadzone na smyczy.

S

256. Zdejmowanie skór ze zwłok owiec dotkniętych ospą jest zakazane.

'

Zwłoki owiec padłych na ospę należy usunąć

niezwłocznie wraz ze skórą, wełną, racicami, rogami - według przepisów załącznika Nr. 6.

S 257. Na wywóz skór i wełny, pochodzących

z owiec podejrzanych o zarażenie się lub o~iec wyleczonych z ospy, może zezwolić starosta pod warunkiem, że skóry zostaną całkowicie wysuszone

'l ub będą skierowane bezpośrednio do g,a rbarni; a weł­

na zostanie zapakowana w szczelne worki.

§ 258~ Wywóz paszy i słomy, o których wezdania powiatowego lekarza weterynaryjnego

przypuszczać należy, że zawierają zarazki ospy

owczej, jest zakazany. Starosta może zezwolić na

wywóz słomy i paszy, które w e dług zdania powiatowego lekarza weterynaryjnego nie przedstawiają hiehezpieczeństwa przeniesienia ospy.

dług

~ 259.

Przedmiotów i narzędzi, używanych do

· roprzątania lub clo strzyżenia owiec, nię wolno wyno-

sić z zapowietrzonego pomieszczenia przed ich oczy-

szczeniem i odkażeniem według przepisów §§ 5, 9

i 18 p. 3 załącznika Nr. 2.

Nawóz winien byc pozostawiony na miejscu

ai do uznania ospy za wygasłą. ~I razie koniecznej

potrzeby wywiezienia przed wygaśnięciem zar.azy nawóz winien być odkażony w sposób przepisany

Wf §§ 9 p. 1 i .18 p. 2 załąc~nika Nr. 2.

285

§ 260. N a zmianę st,a nowiska stada zapowie-t

trzonego w o brębi e miej s cowości zapowietrz-:mej lu!:)

na przewiezienie stada do sąsiedniej miejscowości

może zezwol ić starosta z zas,t osowaniem środków,

ostrożno ś ci, je żeli według zdania powiatowego lekar za weterynaryjnego --- zmiana stanowiska nie

jest połączona z nieb e zpieczeństwem rozszerzenia się

zarazy . .

§ 261. Ubój owiec chorych i podejrzanycn

o ospę owczą dozwolony jest tylko w zapowietrzonej

zagrodzie. Starosta może zezwolić na ubój VI innej

zagroqzie (rzeźni) miejscowości zapowietrzonej przy,

zastosowaniu śroclkóvf ostrożności, wskazanych przez

powiatowego lekarza weterynaryjnego. Prze:wóz wi:"

nie n odbywać się na szczelnych wozach. Po uboju

owce takie podlegają zbadaniu przez lekarza wetery..

naryjnego.

§ 262. Starosta może zezwolić na wywóz 'owiec '

podejrzanych o zarażeni e się celem natychmiastowego uboju do rzeźni lub miejsc uboju miejscowości zapowietrzonej lub sąsiedniej lub też do dalszych

rzeźni publicznych lub wywozowych.

Przewóz bezp o średnio do rzeźni (miejsc ubo ..

ju), na stacje kolejowe lub przystanie wodne, jak

również ze stacyj kolejowych lub przystani wodnych

do rzeźni winien odbywać się na szczelnych wozach

lub innych środkach przewozowych. Zatrzymywanie

się z takiemi owcami w innych miejscowościach albo

dopuszczanie do bezpośredniego lub pośredniego stykania się z innemi owcami jest zakazane. W razie po ..

trzeby starosta może zarządzić konwojowan~e taoj

kich przewozów.

'

. Równocześnie z udzieleniem zezwolenia na wyoj

wóz koleją lub statkiem owiec podejrzanych o zara ..

żenie się starosta winien powiadomić o tem zawia..

dowcę kolejowej stacji nadania względnie ' kierownika przystani wodnej - i zarząd rzeźni, a jeżeli

owce mają być skierowane do innego powiatu --,

właściwego starostę, który zarządzi odpowiednie

środki ostrożności jak również zbadanie owiec po

uboju przez lekarza weterynaryjnego.

Wozy, wagony i statki, któremi owce zostały

przewiezione, jak równi eż rampy, narzędzia i przedmioty, używane przy załadowaniu lub wyładowaniu,

tudzież osoby, zatrudnione przy przewozie, podlega,;.

ją oczyszczeniu i odkażeniu wedłu~ orzepisów § 18

pkt. 3 załącznika Nr. 2~

§ 263. Starosta winien zarządzić badanie owiec

zapowietrzonej zagrody (pastwiska) przez powiatowego lekarza weterynaryjnego w czternastodniowych'

odstępach czasu, a jeżeli posiadacz doniesie, że

wszystkie owce już są wyleczone, natychmiast PQ

otrzymaniu takiego doniesienia.

§ 264. Przepisy §§ 251 - 263 mają zastoso..

wanie również do owiec wyleczonych z ospy aż dq

czasu uznania ospy owczej za wygasłą (§ 273).

§ 265. W razie stwierdzenia ospy owczej' w czasie

prowadzenia owiec (pędzenia, wiezienia) powiatowy

lekarz weterynaryjny winien zarządzić tymczasowe

ich zatrzym ani ę i odosobnienie z zastosowaniem prze:"

pisów, przewidzianych w § 246.

.

'Nr. t9.

Dziennik Us"Eaw. Poz. 167.

---------.-~-.----.----.--.--.--.-~------,--~-.-~------~--------------~------------------~

. .~

Naprzew6z owiec celem przebycia choroby _su zostanie stwierdzone" że podejuenie, jest .,nie~..;

sadnione. '

stosowaniu przepisów § 262. , W razie skierowania

m. Szczepienie.

owiec do innego powiatu potrzebna jest uprzednia

zgoda właściwego starosty, a do skierowania ich

§ 269.

Po urzęqowem , stwierdzeniu osp~

do innego województwa -- uprzednia zgoda właściwe­

owczej

starosta

zarządzi niezwłoczne przeprowaqz.eao wojewody.

nie szczepienia wszystkich owiec wolnych jeszcze od

§ 266. W razie groźniejszego szerzenia' się ospy ,zarazy w zapowietrz~n<;m st~ą.zie.. ': "

. .,-_.:: ;. \11.

,owczej lub niebezpieczeństwa przeniesienia jej na

, Od zarz ądzenia szczepienia starosta Qd&tąpi., ję­

dalsze powiaty wojewoda może dla zapowietrzonej żeli posiadacz podda ubojowi. w -ciągu lO-<;:j\lP!:rl

i dla sąsiednich miejscowości

wszystkie owce stada. W tym wypadku należy _4QP~J­

a) zarządzić umieszczenie przy drogach , pu- no wać, aby ubój całego stada został w 'oznac::zonym

, ,

'

;~'. ;

blicznych tablic z wyraźnym napisem "Ospa czasie 'dokonany.

owcza. Przepęd owiec zakazany",

§ 270. Starosta zarządzizbada'niepr~ez-p6~fa­

b) zarządzić obserwację wszystkich owiec i uza- towego lekarza weterynaryjnego' szczepiortydl o\V!ę,c

leżnić ich wywóz ,Od zezwolenia starosty,

w ciągu 10 do 12 dni po szczepieniu i natychmiastoktóry zezwoli tylko ,na Wywóz w celu na- we ponowne szczepienie tych owiec, u których pi(frw*

tychmiastowego uboju przy zastosowaniu sze sżczepieniebyło bezskuteczne.

" przepisów § 262,

Owce szczepione podlegają na prieciąg trz~!::)i

e) 'zakazać przywozu owiec bez zezwolenia sta- tygodni tym samym ogranicz,eniom, jak owce dol~~~rosty z wyjątkiem przywozu. owiec do na- te ospą owczą.

'-, ,

tychmiastowego uboju,

,

d) 'zakazać wyprowadzania (wypędzania, wy§ 271. Niezarządzone przez władze szczepie-ni~

wożenia) owiec na targi, jarmarki, pokazy,

mogą być wykonywane jedynie zą uprzedp.iem zeziwoleniem wojewody i podlegają nadzorowi powiatoweprzetargi i t. p.,

e) 'zakazać pędzenia owiec drogami publiczne- go lekarza weterynaryjnego.

, mi , lub uzależnić pędzenie 'od warunków,

IV. Odkażenie.

przewidzianych w § 252,

f) uzależnić wywóz skór owczych i wełny

§ 272. Owczarnie i inne ' pomi~szczeb.ia, ' w "któowczej od dopełnienia warunków, wymierych ' znajdowały się owce chore lub podejrzane

nionych w § 257,

'a) zakazać wywożenia nawozu owczego poza o ospę owczą, jak również wszelkie narzędzia i pr,z e4mi,oty, które były' w bezpośredniej lub ·pośredniej

obręb miejscowości,

,

h) zarządzić zbadanie przez powiatowego 'le- styczności z takiemi owcami, należy poddać oczy.karza weterynaryjnego owiec przed ich zała­ szczeniu i odkażeniu według pr~episów §§5,'_ 9 i 18

_

dowaniem na stacjach kolejowych i prży­ załącznika Nr. 2.

;o.czyszczeniui

odkażeniu

,

podlegają

równie!

staniach wodnych. '

osoby, które stykały się z owcami choremi i podaj..

'

· 8 267. Zarządzenia, wydane na zasadzie po- rzanemi o ospę owczą. '

przedniego paragrafu, wojewoda winien uchylić, skoV. Uchylenie zarządzeń.

ro niebezpieczeństwo szerzenia się zarazy zostanie

w innej miejscowości może starosta zezwolić przy za-

"

\

-,.~

usunięte.

Zarządzenia,

wydane z powodu podejrzenia

o ospę owczą, starosta winien niezwłocznie uchylić,

skoro powiatowy lekarz weterynaryjny ustali, że podejrzenie jest nieuzasadnione.

8268.

Co do stada owiec, wśród którego znaj-

Clują się owce podejrzane tylko o zarażenie się, mają

być przestrzegane przepisy, przewidziane w §§ 251 --

254 i 262.

.

Po upływie 2 tygodni, licząc od dnia, w którym

, owce stykały się ostatnio z owcami choremi lub

podejrzanemi o ospę, starosta winien zarządzić zbadanie ' stada przez powiatowego lekarza weterynaryjnego.

'

Jeżeli powiatowy lekarz weterynaryjny stwier,

'dzi, że wszystkie owce są niepodejrzane o ospę, starosta winien zarządzone środki ostrożności uchylić,

w przeciwnym zaś razie --zarządzić ponowne zbadanie po upływie dalszych dwóch tygodni i postępo­

wać tak dalej aż do usunięcia podejrzenia o ospę.

Zarządzone środki ostrożności ~tarosta winien

uchylić niezwłocznie, skoro jeszcze przed upływem

wyżej wspomnianych dwutygodniowych okre.sów czaI

"

,

Starosta winien ospę OWczą uzna~ ' ~ai

i wydane zarządzenia uchylić: , " , ";"

1) jeżeli wszystkie owce zagrody (stada}-pa..

dły, zostały zabite lub usunięte -- a l b o ' "

' 'c

2) jeżeli po urzędoweni stwierdzeniu .~zdro­

wienia ostat~ej chorej owcy w przeciągu 60-#u~

nie zachodziły nowe wypadki ospy "owczej i

3) jeżeli pozatem zostało przeprowadzone ' przę­

pisane, oczyszczenie i odkażenie, a należyteicb wy~

konanie stwierdzone przez powiatowego lekarzą węterynar.yjnego.

.

'

8 273.

wygasłą

, § 274. O wygaśnięciu ospy owczej starosta wi.

nien zawiadomić wszystkie władze i urzędy, ktpre zostały powiadomione o jej wybucbu,i publicznie ogło­

sić w ten sam sposób, w jaki stwierdzenie ospy zostało !Jodane do wiadomości publicznej.

''

j)

L

ZARAZA STADNICZA.

DochodzeDła i tymczasowe zarzącłzeała.

§ 275. Po stwierdzeniu zarazy s,tadniczej lub'

podejrzenia o tę chorobę starosta winien jaknajśpieaz,..

/.f,'

".:~.:;'_\'

. . . ,.

"

,

"Mh 19.

.

.

'

2·87

i,

.

"

tUef przeprowild?!ić przy poritocy IPowiatowegoleka-

' § 283. "

koni dotkniętych zarazą stadniłza weterynaryjnego dochodzenie .celem ustą.lenia,

czą jak również koni podejrzanych o tę ch(!)róbę maciy .k onie chore i pot;lejrza;ne miały styc'zność płciową ją być przestrżegane postanowienia następujące

,z" plnerili końmi- w przeciągu co' najmniej , ostatniego

1) chorych i podejrzany~h o zarazę stadniC2:ą .

r:oku. Przytem należy uznać za podejrzane o zaraże- ogierów nie wolno trzymać w jednem pomieszczeni",

~e < się ws~y\stkie '?gięry, które ,w ci~gu ostatniego ro- z klaczami niep9dejrzanemi, a 'chorych i podejrza.;.

, k)lsŁanowlły klacze chore lub podejrzane o chorobę, , nych o zarazę stadniczą klaczy - ż ogierami ńiepo~az wszystkie klacze, które były stanowione przez dejrzanemij '

,

.

'

ogiery chore lub podejrzane o· zarazę stadniczą.

2) przeprowadzanie (przewożenie) chorych i po"

.

dejrzanych o zarazę stadniczą koni do innej zagro,d y

i '

§ 276• . Jeżeli według ' wyniku dochodzeń przy- lub miejscowości wymaga zezwolenia starosty, któ, puszczać należy, że zaraza śtadnicza przybrała szer~ ry zawiadomi o tem właściwego starostę, jeżeli' konie

' sze rozmiary, starosta możę zarządzić śpieszne zba- mają być przeprowadzone do innego powiatu.

danie przez powiatowego lekarza weterynaryjnego

wszystkich ogierów i klaczy w miejscowości zagrożo§ 284. Do czasu stwierdzenia przez powiaŁo­

nej i sąsiednich i do ukończenia tego badania zaka- wego lekarza weterynaryjnego, że podejrzenie fest

zać. stanowienia koni w tych miejscowościach. Ce- nieuzasadninne, należy uznać za podejrzane O zaral~in ułatwienia tych badalI starosta może wyznaczyć żenie się zarazą stadniczą

.

• .

miejsca, do których mają być sprowadzone konie do

a) klacze stanowione przez ogiery chore lUb '

badania.

podejrzane o zarazę stadniczą,

. . . § 277. Jeżeli według wyniku dochodzeń koh) ogiery, które stanowiły klacze chore lub poide podejrzane znajdują się w innym powiecie, stadejrzane o zarazę stadniczą - ,

'

~bsta ~awiadomi niezwłocznie właściwego starostę, _ choćby klacze ,- względnie ogiery - (lit. a i 'hl

k,t()ry zarządzi co należy.

, nie okazywały jeszcze żadnych objawów, wzbudzają,.'

§ 278.

Powiatowy lekarz weterynaryjny po cyc h podejrzenie o zarazę stadnicźą~

.

stwierdzeniu zarazy stadf!.iczej lub podejrzenia o tę

Co do koni podejrzanych ' o zarażenie się mają

. chorobę winien natychmiast zarządzić odosobnienie być przestrzegane postanowienia następujące

chorych i podejrzanych o tę chorobę ogierów i kla1) ogierów i klaczy nie wolno dopu~zczać do

ćzyoraz zakazać dopuszczania ich do stanowienia.

stanowienia; .

.

2) 'o giery i klacze podlegają urzędowemu ba- .

fi.

środki ochroDne.

daniu przez powiatowego lekarza weterynaryjnego

I 279. Każdy pierwszy wypadek stwier,d zenia w dwutygodnip\vych odstępach czasu. Celem ułatwi ezarazy stadniczej w zagrddzie starosta winien podać nia badania starosta może wyznaczyć miejsce j do kt6. m~zwlocznie do wiadomości publicznej w sposób rego takie konie mają być sprowadzone do zbadania;

st9sowany w powiecie i zawiadomić o tern kierowni3) ogierów i klaczy nie wolno przepro'wadzać .

k8: właśchvego państwowego zakładu chowu koni, jak (przewozić) do innej zagrody lub miejscowości beż

. również dowództwo okręgu korpusu oraz komendę zezwolenia' starosty, który zawiadomi uprzednio włanUejscowego g~rnizonti

ściwego starostę, jeżeli konie takie ,:ą:lają być prze·

wiezione do innegb powiatu; ,

, I 280. ' K oni dotkniętych zarazą stadniczą nie

wolno dopuszczać do stanoWienia.

4) ogierów. i klaczy nie wolno trzymać 'razem .

w iednem pomieszczeniu, jak równiet takich ogierów '

. § 281. Wojewoda zarządzi

z niepodejrzanemi klączami, a klaczy - z niepodej. a) oznakowanie w sposób przez siebie wskaza.! rzanemi ogierami;

\

ny koni dotkniętych zarazą stadniczą,

'5) trzebienie ogierów mote być dokonywane- '

bl wytrzebienie ogierów

tylko przez lekarzy weterynaryjnych.

1) u których urzędowo stwierdzono zarazę stadniczą,

§ 285. Posiadacz koni podejrzanych o zarde2) co do których udowodniono, że od nich zara- nie się winien o wystąpieniu . objawów, wzb,udzają·

ziłysię klacze,

. cych podejrzenie o zarazę stadniczą' (zmiany w na3) k~óre stanowiły klacze chore na zarazę stad- rządach płciowych, talarowate obrzmienie skóry, po- .

,,

niczą.

rażenie lub bezwład kończyn, zadu, warg,znaczne

';. 'W ytrzebienie takich ogierów może być dokona- pogorszenie się stanu odżywienia), natychmiast ' po

~e ' tylko przez powiatowego lekarza weterynaryj- wiadomić starostę, który zarządzi niezwłoczne zbaIlego.

danie koni przez powiatowego lekarza weterynaryjnego.

I.

, § 282. Minister Rolnictwa może zarządzić za,bicie klaczy chorych i podejrzanych o chorobę albo

§ 286. W razie groźnego niebezpieczeństwa za. tiż wz~mian zabicia wywłaszczenie tych zwierząt za

razy stadniczej starosta może dopuszczanie do sta0dszkodowaniem, które - w myśl art. 60 rozporzą-. nowienia koni pochodzących ze ściśle przez siebie.

~zenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 sierpnia określonego obszaru ~agrożonego uzaletnić od do,1927 r. (Dz. U. R. P. Nt:. 77, poz. 673) - co do spo- starczenia przez posiadacza świadectwa, ,stwierdzais~bu ustalenia jego wysokości i wypłaty podlega jącego, że konie zostały zbadane przez powiatowę­

pr,z episom art. art. 75 -91 wymienionego rozporzą- . go lekarza weterynaryjnego i uznane za nieppdejGenia.

rzaoe. Świadectwo takie ma ważność na okres 8 dni.

" ;'

..

,

.;

,

. ~,.

. ..

.~l

'f

" :~~~

I

I

.\

. . . . . . . I.

',

'

'"~_

"

. ",~

"

. f}

':'·1

..

'.'

. ~.

.' I

".

Nr.• 19.

. Zarządzenie takie starosta winien podać do

wiadómości publicznej i uchylić je z chwilą , usun'ięcia

niebezpieczeństwa zarazy.

§ 294. Otręt należy uwaiać za wygasły i wyó4

dane zarządzenia uchylić, jeżeli zwierzęta chore zo~

stały usunięte lub wyleczone, a co do zwierząt ~

dejrzanych - jeżeli zostanie urzędowo stwierdzone,.

że podejrzenie było nieuzasadoione.

§ 287. W razie groź1liejszego nieb ezpie cz ~ństwa

zarazy stadniczej wojewoda może zarządzić zbadanie przez powiatowego lekarza weterynaryjnego l) śWIERZB ZWIERZĄ T .JEDNOKOPYTOWYCłł

wszystkich ogierów .i klaczy na ściśle przez siebie •

I OWIEC.

określonym i ipodanym do wiadomości publicznej obJ. Dochodzenia i tymczasowe zarządzeai.,.

s,z arz,.e zagrożonym oraz prowadzenie rejestracji danowieoia, jako też zakazać oprowadzania ogierów ce.' § 295. Starosta, otrzymawszy zgłoszenie luB

dowiedziawszy się w jakikolwiek inny sposób o istlero stanowienia.

Zarządzenie to woj ewoda winien uchylić z chwi- nieniu świerzbu lub podejrzenia o tę chorobę u zwielą usunięcia niebezpieczeństwa zarazy.

rząt jednokopyŁoY'rychlub owiec, winię n natychmiait

przez powiatowego lekarza weterynarYine40 1lbadaa

stan rzeczy na miejscu celem u!!hdenia

.

,H L Odkażenie.

al ód jakiego czasu zauważono piefW6~Q PQII

§ 288. Oczyszczenie i odkażenie przeprowa""

dejrzilne objawy schorzenia skóry,

Gza się , według przep'i sów § 19 załącznika Nr. 2.

b) kiedy, skąd i czy wogóle w cifuN ostatnicli

2 miesięcy wprowadzano owce do chorejlO

stada albo czy chon/ lub podejrzane

IV. Uchylenie zarząd ze'.

o świerzb zwierzę jędnokopytowę zostatQ

nabyte i od kogo,

§ 289. Starosta winien z araz ę sŁadnic'z ąuznać

za wygasłą i Wydane zarz ądzenia uchylić

cJ 'c zy owce z zapowie trzonego sŁada albo c;;ht,)'4

t) 'co do ogi.erów chorych - po ich usunięciu

r e lub podejrzane zwierzęta jednokopytoweI

,z zagrody lub wytrzebieniu,

stykały się W ostatnim czasie z innellli aW<j

co do kłaczy chorych - jeżeli padły, zostały

cami lub zwierzętami jednokppytowemi"

zabite lub usunięte, w przeciwnym raś razie - doCI} czy i dokąd oddawano owce z zapowietuo ...

piero po upływie 3 lat od ostatPio zauważonych

nego stada albo zwierzęta jeclnokopytow,ec .

które stykały się bezpośrednio lub pob-ę(1u nich objawów zarazy stadniczej '.

,

3} co do koni podejrzanych o zarazę stadniczą----­

nio ze zwierzętami choremi lub podejrzanę<j

mi o świerzb . .

jeżeli zosiało urzędowo stwicr-ctzone, że podejrzenie

j.e st nieuzasadnione,

§ 296. Powiatowy lekarz: weterynaryjny wi..

4) co do koni podejrzanych o zarażenie się nien

zbadać wszystkie stada owiec albo zwierzęt'a'

jeieli w . ciągu roku od czasu ostatniego zetknięcia

jednokopytowe, które według wyników dochodzeii·

się płdow_ego z choremi lub podejrzanemi końmi nie

:1';auwazono żadnych podejrzanych objawów lub należy uważać , za podejrzane o zarażenie się. Jeżeli

z chwil ą urzędoweg o ustalenia, ż e podejrzenie o za- zwierzęta takie znajdują się w innych powiatach.

starosta winien natychmiast zawiadomić właścd,wego

razę stadniczą u koni, z którem,i midy sty~zn.oŚć

starostę celem wydania odpowiednich zarządzeń.

płciową, ' jest nieuzasadnione. '

. § 297. Po urzędowem stwierdzeniu świerzbu

~ 290. O wy~~śnięciu ::ara~y. stadnicze! . w za- u zwierząt jednokopytowych lub owiec powiatoW'J

!!rodzle starosta WInIen zawladonuc wszystkIe wła­ lekarz weterynaryjny powinien zarządzić niedze i urzędy, które zostały p ~wiadomione o wybu- zbędne środki ostrożno ś ci VI celu umieiscowleni~

chu zarazy, i publicznie oglosić w ten sam sposób, świerzbu, a mianowicie odo!::obnić zapow ietrzone staw i'a ki stwiel-dz:enie zarazy zostało podane do wiado- do lub zv.rierzęta jeclnokopytowe i zawiadomić o tern

mości publicznej.

władzę gminną , która dopilnuje wykonc_nia zarżądzeńl

tymczasowych.

.

, 2'

k}

OTRĘT KONI I BYDŁA ROGATEG O.

§ 291. Bydła rogatego i koni chorych na otręt

i podejrzanych o tę chorobę oraz pode jrzanych o zarażenie się nie wolno dopuszczać do sill~owi!?nia, .

dopóki przez powiatowego lekarza weterynaryjnego

nie z.ostapie ustaione, że zv.-ierz ę ta te są całkoYvicie

wyleczone lub że podejrzenie jest nieuzasadnione.

§ 292. 'V'/yprowadz:mic (wypędzanie, wywoże­

nie) zwierząt chorych i podejrzanych o otr ę t do innejzagrody lub miejscowo$ci dozwolone jest tylko

za zezwoleniem starosty, który zawiadomi uprzednio

właściwego -starostę, jeżeli zwierzęta 1nają być wywiezione do innego pov,Tiatu.

'

§ 293.

'Oczyszczenie i odkażenie przeprowadza

19 załącznika Nr. ,~

dę:wedŁug

przepisów §

.

§ 298. W razie stwierdzenia jedynie tylko po~

aejrzcnia o świerzb powiaŁo'Ny ' lekarz weterynaryjny przeprowadza co 4 tygodnie szczegółowe badanie

każdej owcy podejrzanego stada lub podejrzanych

zwierząt iednokopytowych.

.

Podejrzenie o świerzb należy uznać za nieuza~

sad:;:J.ionc, jeżeli w cią gu 8 tygodni od p owzięcia po,",

dejrzenia świerzb n},e zosta:r!ie stwie!dzony. .

. '

§ 299. Starosta może zarządzić badani~

wszystkich o'wiec w miejscowości zapowietrzonej

oraz W sąsiednich i dajszych miejscowościach. jeżeli

z wyników dochodze!l można przypuszczać, zo nie'

wszystkie wypadki świerzbu zostały l,tjawnione-.

Starosta winien zarządzić co najmniej dwukrot..

nebadan.ie owiec w ciągu roku w miejscowościach,

~ których od dłuższego czasu panuje świerzb owiec.

,.I..

" J: '. , ~.

,I

j~,.ł - ..

Nr. 19.

II.

Ś.fod~ o~~oQn,.

§ 300. Kddy pierwszy wypadeli sW1erzbu

jednokopytmvych i owiec w zagrodzie dotychczas wolnej od tej choroby starosta winien podać do wiadomości publicznej w sposób przyjęty

w powiecie, a w razie stwierqzenia świerzbu u zwierząt jednokopytowych, zawiadomić także dowództwo okr ęgu ko rpusu, komendę miejscowego garnizonu i kierownika właściwego państwowego z.akła<lu chowu koni .. ,

.

~wierząt

§ 301. P9siade.cz zwierząt jednokopytowych

owiec, wśródktóryqh urzędowo stwierdzono

~wierzb, winien pod9.ać leczeniu chore zwierzęta ję­

dnokopytowe jak również wszystkie owce zapClwie ..

trzonego stada.

P03iadaczowi służy prawo wyhoru. sposobu le~zepią, Posiadacz może ząb i ć zwi~r~~ła cbQr~.

.

Jeż~H po upływie ;3 lIliesifJcy od CZąliill .stwier~b:ęnia świerzbu owcę · nie zo.staM wylęczQn~, §ta"

.r osta wy~naczy sposób leczęrua, Wyz.PBGZonę lęCz/\:. nie zasadniczo winno polega-ć na ~tp$owaDiu k~pie1i;

w r azie jednak nieodpowiędfli~j do 1!::gQ pory roku

lub innych uzasadnionych przyczyn starosta może

zezw olić na inny sposób leczenia; skoro tylko warunki na to pozwolą, należy ,stosowąć kąpi€l.

i

RównoQześnię z Iec~ęn~m oąleiy PTU!~

prowadzać według przepisów § 20 załącznika Nr. 2

.'

§ 302.

oczyszczanie i odkażanie pomicszq~eń, stajen,

'owczami i t. p., w których znajdują się zwierzęta

dotknięte świe~zbem, wszelkich narzędzi iprzedmio.

łów, które były VI bezpośredniej lub pośredniej sŁyez.

ności ze zwierzętami choremi, oraz osób zatruclnio..

, nych przy leczeniu.

§ 303. Posiadacz winien

donieśĆ

staroid~

o ukończeniu łec~en:a, załączającprzytem poświad­

§ lOS. Zwier?ęŁajędJlokopytowe, 'd.otkniete

'świ,erzbem i podejr?:an~ () tę cho.rQb,ę, jak rówm~~

stą.do, w którem znajdują się owce •chore lub pode,-

n;ane o świerzb, nalc.ży trzym~ć w odosQbniernl1. aj;

do czasu uchylenia · wydanych ·z.atządz,pń,

Umieszczanie takich zwierząt w i1UlV~h stajnia~h, . owczarniach lub miejscach, · gdzie zwierąta

temogł:yby ~ję stykać z obcemi zwierż~tami j4łdnoko-pytowem.i lub owcami, jed. wzbronione,

...

Starosta mąte zezwoh(.! !).li wypędzeme . liłMa

dotkn~ęteg9 świer.zb'un .nf1 pa.stwiskQ P~.dwaf1Ullt~em,

Ż~ QWl:S tego stada illll w drodze, anJ Pa. pa,tw~kłJ

nie będą .si, ~tykflłV ',l. owc;lmi irmy(;n litą.d,

'.

W razie potrzeby na zarządzeni-e ~tarollty po;.

siadal;z winien odgrodzić pastwisko używane przez

zarażone stado od pasŁwh;k stad zdrowych.

ł ~~.

Starosta moi;ę 'zakazać M

, .

pn;~c~g

:z mięsi,ę.cy wypu$zc:r.anja nięp.Qd't;rzanych , owie~ ,p a

Pfł.stwł§ka, na kt óryc9 pasły się pr~~dtęm owcę

tk~tę świerzbem. ·

.

§ 307.

Zwierz~ta

jednokopyŁowe

up.

·dotkplęte

~świerżbem i podejrzane o ~ chorob~ mogą: być uty:'

wan\,: do pracy jedynie w obrębie miejscowóści l!!:apo'"

w!etrzonęj.

. , .

Star.csta może zezwolić na używanje chorydl

i podejrz;mych z~i~rząt jed.nokopyt~w:ych d,o ' J~rą.c'y'

poza obrębem filleJscowoŚCl zapOWIetrzoneJ, Jetet'i

powiatowy lekarz wetęrynaryjrty stwierdzi, 1e lec;zę­

nie jest ukończone, chociażby zwierzę okazywało

jeszcze oznaki przebytej choroby,

fi l08. Stafo$hl. może zezwcilić na wyprowadza...

nie (wypędzanie, wywożenie) zwierząt ięclnokopyło­

wych oraz owiec ze sŁada dotkniętego świerzbem na

natychmiastowy ubój

.

,

. :a) do rzeźni (miejsca uboju) zapowietrzonej lub . .

sąsiedniej miejscowości,

czenie lekarza weterynaryjnego o ukończeniu leczeb) do stacyj kolejowych lub do przystani w~d...

nia. Jeżeli zwierzęta leczone były przez powiatowenych w celu skierowania ich do bardzie; od·

go lekarza -weterynaryjnego, dołączeni.e takiego poległych rzeźni publicznych lub wywozow.ych.

6wiadcrenia jest zbędne. Starosta po , otrzymaniu.

Przew6z owiec bezpośrednio do rzefni {miejsc .

zgłoszenia zarząd7.i zbadanie zwierząt na miejscu · uboju), do stacyj kolejowych lub przystani wodnych,

przez powiatowego !<tkarza, weterynaryjnego.

jak r6w!li~i ze stacyj kolejowych lub _rzystaniwod.

\'II wy~9.dkach, gdy powiatowy lekarz weteryna- nych do rzetni, winien odbywać się na szczelnych woryjny stwierdzi, że zwierzęta nie zoshJy 7.upełnie zach lub niemniej szczelnych innych środkach prze·

wvleczo!!e, starosta zarządzi dalsze leczenie, pod- wozowych. Zatrzymywanie się z takierni zwierzęta­

cz~.s którego nal eży ró wnież przeprowadzać ponowne mi w innych miejscowościach czy też dopuszczenie

oczyszczanie i odkażO-nie . '

do stykania. się pośredniego lub bezpośrednieg() z in~

Jeżeli po uplywie 3 miesięcy od stwierdzenia

.

nemi owcami lub zwier;?:ętami jednokopytowemi test

swierzbu wś r ód owiec posiadacz ni,~ doniesie zakazane.

ci ukońc zeniu leczenia, starosta zarządzi zbadanie

Równocześnie z udzieleniem zezwolenia sta'l'(}· '

.chorego stada przez powiatowego lekarza weteryna- sta powiadomi o tem zawiadowcę kolejowej stac,i

ryjnego.

'

nadani.a lub kierownika przystani wodnej, jakrówn(d

§ 3M. Jeżeli zwi.erzęta ję<1nokopytowe nie zo. zarząd rzeźni, a jeżeli zwierzęta mają być skierowane

do in.ne~o powiatu - również wła.ściwego st~rostę,

staną, wyleczone w ciągu 2 miesięcy, a owce w cią­

gu 4 miesięcy po stwierdzeniu świerzbu, starosta kt6ry li'Jarząaziodpowieclnie środki ostrożności..

Wozy, wagony i statki, któremi zwierzęta przemo;;:! zarządzić zamknięcie w stajni zwierząt jędno­

wieziono,

jak również rampy, narzędzia i przedmioty,

kopytowych - względnie zamknięcie caJego zapoużywane przy ząfadowaniu łub wYła.dował\iu, tudzież

wietrzonego stada owiec W owczarni Illb inpęm pomieszczeniu. Do zamkniętej owczarni nie woino osoby, zatrudnione przy przewozie, podlegają oczy~

szczeniu i odkażeniu według przepisów § 20 załączniwprowadzać innych O'.'1iec.

ka Nr. 2.

'

W większych miastach starosta mo~ę zarządzić

zamknięcie zwierząt jednokopyŁowych utychmiut

§ 109. Skóry zv.ieq';ąt zabitych i paOly.ch, dopo stwierdzeniu świerzbu az dSi) czas\l ich wylecltewa. tklłiętych 8wierzbem, .wolno JOPU$j;czać do.obl'~u

• '.rOl • • " . ·· ...; _ ,rf :_<

,

i\ ,

~~.~.

.~ ~V~·)

,

,... ,

I ' ',\)';

"

, D~icmnik' Ustaw. Poz. 167.

290

I

Nr. 19.

' I. '

.' :1

. dopiero pozupeł~em Wysuszeniu, o ile niezQstaną

skierowane bezpqśrednio do garbarni. . ' "

Wełnę owiec, naldących do stada: .dotkniętego

liWierźbem lubpodejr,zanegootę 'chorobę, 'wolno "!łY­

w:o~ić (wytio~i.ć~pozapakowanitł jej,w szcźeln~ :wotki.

, ,. Osoby zatrudnione przy oprząhiniu, strzyżeniu

, i ' leczeniu zwierząt chorych i podejrzanych winny

przed ,o puszczeniem zapowietrzonych ' pomieszczeń

poddać" się , dokładnemu oczyszczeniu i odkażeniu

według przepisów § 20 załącznika Nr. 2.

"

OczyszcźęIiiti i odkażeniu podlega , również

, odzież ' i obuwie, jak również 'wszyslkie , narzędzia

, f pqedmioty, (uprząż, naczynia i t. p.), ' używane dla

' zWierząt chorych.

,

I ,

"

;

.

'

.:'

~.

.

"

'

,., '

.

\ '

8 310. W razie stwierdzenia świerzbu lub po-

a~jrzenia ' o tę chorobę, podczas prowadzenia (pędze­

nia, przewożenia) •zwierząt, na targach, pokazach,

przetarga~h, w stajniach zajezdnych i t.p. o ile

"posiadacz ~ie zgodzi się na natychmiastowe ' zabicie

.

~

zwierząt, ,.- starosta winien zarządzić odosobnienie

i leczenie przez lekarza weterynaryjnego zwierząt

jedtt~kopytowych chorych ,oraz wszystkich owiec, należących do 'gtada dotkniętego świerzbem.

, ', " Po wyleczeniu świerzbu starosta zezwoli na

przewóz takich zwierząt do innej miejscowości, gdzie

zwierzęta ,podlegać winny dalszej obserwacji doczasu uznania świerzbu za wygasły (§ 312 pkt. b).

.

Starosta może zezwolić na przewóz ,zatrzymanych zwierząt jeszcze przed ukończeniem ich leczema przy , zastosowaniu środków ostrożności, pr.zewidzianych w § 308, Na miejscu przeznaczenia zwierżęta podlegają w dalszym ciągu 'leczeniu i co do nich

mają, być" przestrzegane przepisy §§ ,301 ,..:,- 309.

"

ir;'!.

~:.

: : -: i

'

m. Odkażenie,'

•i ~

,

' § 3U. Podczas leczenia zwierząt (§ 3011' nalety poddać oczyszczeniu i odkażeniu według pr'z e-

, •

pisów § 20

,l

,

"', '

,~ I . '

r."/

.. ..

j

załącznika

Nr. 2 pomieszczenia; jak

rówąież wszystkie narzędzia i przedmioty oraz' osoby, które miały styczność ze zwierzętami choremi. '

,'

Ostateczne oczyszczenie i odkażenie , winrto być

"

Wykonane według zarządzenia powiatowego lekarza

w,e terynaryjnego, zgodnie z przepisami§ 20ząłączni­

ka Nr. .2.

IV. ' Uchylenie zarządzeń.

'

§ 312. , Starosta winien świerZb : uznać za wy.ga-

sły ,i wyda~e zarządzenia uchylić

.

1) jeżeli zwierzęta jednokopytowe, dotknięte

świerzbem ' i podejrzane o tę chorobę, albo wszystkie

':\ '

','

<.','

,

,,', .

"

ły powiadotlJ.ione o wybuchu świetzbu, i publicznie

ogłosić w ten sam sposób, w faki stwierd:z;enie święrz'" •

bu zostało podane do wiadomości publicznej.

. m)

WśCIEKLIZNA;

!

L,. Wścieklizna u ps6w ikot6w.

§ 314.

• "l

Za podejrzane o zarażenie się wściekli

zną należy uważać psy i koty nawet wówczas, gdy

Illozna tylko przypuszczać, że się zetknęły ze zwierzętami choremi lub podejrzanemi o wściekliznę

§ 315. O'sbba władająca psem lub kotem cho:;'

rym lub podejrzanym o wściekliznę winna odosobnić

go zupełnie od ludzi i zwierząt, jak również' doriieść

o tern najbliższemu posteru11:kowi policji lubbeżpó::'

średnio staroście. '

'

,

§ 316. ' Władza ' gminna, otrzymawszy wiado..

mość o wałęsaniu się psa wściekłego lub podejrzane~o

o wściekliznę, winna postarać. się o bezzwłoczne jego

zabicie lub schwytanie, a w razie niemożności uskutecznienia tego zawiadomić sąsiednią władzę gminną

i najbliższy posterunek policji.

§ 317. Jeżeli wałęsający się pies, podejrzany

o wściekliz'nę, przebiegł do sąsiedniego powiatu, starosta winien zawiadomić o tern niezwłoczI,lie telegraficznie lub telefonicznie właśCiwego starostę.

'

§318. Starosta, otrzymaw's zy zgłoszenie lub dowiedziawszy się w jakikolwiek inny sposób o wście,­

kliźnie lub jej podejrzeniu, winien zarządzić natychmiast zbadanie stanu rzeczy na miejscu przezpowiatowego lekarza weterynaryjnego.

§ 319~ Powiatowy lekarz weterynaryjnywdr0ży na miejscu dochodzenie, skąd wałęsający się pies

pochodzi, gdzie przebywał lub dokąd zbiegł, czy' i jakie osoby lub zwierzęta zostały przez niego pokąsane

oraz jakie u tego psa zauważono objawy podejrzane.

Jeżeli pies podejrzany lub wałęsający się padł

. albo został za.bity, powiatowy lekarz weterynaryjny

winien przeprowadzić sekcję psa i ustalić; czy wście­

klizna lub podejrzenie o wściekliznę należy uzttaćza

stwierdzone.

' .

Od wykonania sekcji można odstąpić, jeżeli według usta1enia ' powiatowego lekarza weterynaryjnego niema wątpliwośd, że zwierzę jest dotknięte

wścieklizną.

.

§ 320. Jeżeli zwierzę dotknięte wścieklizną

lub po.dejrzane o wściekliznę skaleczyło czło:wieka

(§ 323), powiatowy lekarz weterynaryjny winien zawiadomić o tern niezwłocznie lekar?:a powiatowego .

i po p'adnięciu lub zabiciu takiego psa przesłać . odciętą g.łowę wraz ze skórą ,d o na:jbliższego państwowego zakładu higjeny.

'

'owce, ~ależące do stada ,dotkniętego świerzbem lub

. pode.j rzanego o tę chorobę" padły, zostały zabite lub

, usunięte, albo też

,

2) jeżeli po upływie 8 tygodni po ukończQnem

leczeniu przy badaniu przez powiatowego lekarza

w.etęryn,aryjnegonie zostały ujawnione zwie,rzęta cho§ 321. Każdy wypadek urzędowegostwierdze­

r,e lub podejrzane o świerzb i

,

nia wścieklizny starosta winien 'podać do wiadomo, ," .3) jeżeli pozatem zostało przeprowadzone za- ści publicznej w sposób stosowany w powiecie i za" r.ządzone oczys,zczenie i odkażenie, . a :~~leżyte ,i ch wiadomićsŁarostów sąsiednich ,powiatów, którZ'Yi

wykonanie stwierdzone przez powiatowego lekarza , rówriież podają to do wiadomoś,ci publicznej.

weterynaryjnego.

" ,

i

,

" § 322. Starosta: nakaże natychmiast zabić

,', §313.

wygaśnięciu świerzbu starcist~ winien wszystkie psy i koty, u których urzędowo ·s twierdzoiio

zawiadomić wszystkie władze ' i Urzędy, 'które' zosta- wściekliznę ' lub podejrzenie 'o wśCiekliznę, jak rów'

b

.

'

I

. .'"

......i-;,.J ~

i' . '

'~",l.:.s.~,.~ .....

I·

"I' ,

I

'

' . ~ ~j

I

jl

•~

~.!~~" It'\ '

v..

l

I"

'

DzłenniIi Ustaw. Po~: i67.

Nr. 19. 1

,'.!

:;.,

n,ież wszystkie psy i koty pod~jrzane o zarażenie się

:wścieklizną (§§ ' 314, 316 330),

, '

Wyjątkowo starosta może za zgodą wojewody

odstąpić od nakazu ~bicia psa podejrzanegó o zara-

i

zaopatFzone w bezpieczne kagańce i prowadzone na

l·, ,

smyczy. '

" , . .

./

Obowiązek trzymania psów na uwięzi lub pro~

.~" ;~

wadzenia ichńa smyczy, iaopatrze~a w bezpieczą.e

.,

żenie się pod warunkiem, że pies będzie podlegał za- kagańce, ja~o też zakaz swobodnego puszczania ko- ,

',I

"

mkpięciu i obserwacji na przeciąg 3 miesięcy. Psa tatów dotyćzy również psów i kotów, wprowadzonych'

i' I

,

kiego należy trzymać na uwięzi, a w razie prowadze- . na opszar zagrożony po wejścht w życie przepisów,

r.;

....

,n ia zaopatrzyć go w bezpieczny kagani~c i trzymać wydanyc~ dla obszaru zagrożonego.

. ., ' , ,

'r

I;;.

na smyczy.

/

:~