Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 9 września 1927 r. w celu wykonania ustawy z dnia 29 marca 1926 r. o pokrywaniu kosztów leczenia ubogich w szpitalach publicznych na obszarze b. zaboru rosyjskiego.

§ 22. W wypadkach, w których po dr óże trwaprzez dłuższy okres czasu lub stale się powtarzaj ą,

Minister Komunikacji może przyznać za zgodą Min istra Skarbu zamiast diet i kosztów przejazdu odpowiedni ryczałt miesięczny.

W razie przerwy w wyjazdach, trwającej z jakichkolwiek powodów dłuzej niż 14 dni, wstrzymuje się wypłatę ryczałtu za cały czas przerwy od dnia jej powstania, a odpowiednia kwota przypada zastępcy,

o ile ten za spełnianie tych czynności nie pobiera

diet. '

O ile zastępca pobiera j-uż ryczałt, otrzymuje

jedynie za odnośny czas uzupełnienie do wysokości

ryczałtu przyznanego osobie, którą zastępuje.

W razie poboru diet za wyjazdy poza okrąg,

na który przyznano pracownikowi ryczałt, pozostawia

się ryczałt przez pierwsze 3 dn i pobor u diet, li cząc

od dnia wyjazdu, za dalszY zaś czas pot rąca się od.

ją

powiednią część ryczałtu.

§ 23. Należności za podróże służbowe, delegacje i przeniesienia poza granicami państwa no rm uje osobne rozporządzenie.

§ 24: Rozporządzenie mmeJsze ma zastosowanie także do podróży służbowych , deleg acyj i przeniesień, odbywa nych z kraju na obszar wolnego miasta Gdańska i w obr ę bie tego obszaru, z tem, że

należności wyrażone w złotych, przelicza się na guldeny gdańskie w stosunku 1 złoty równa się 1 guldenowi gdańskiemu, oraz, że przez uposażenie, o którem mowa w § 19, rozumieć należy uposażenie krajowe, przeliczone na guldeny gdańs k ie w tym samym

stosunku.

§ 25. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w ży­

cie z dniem ogłoszenia.

Ne 99.

Równocześnie tracą

przepisy w przedmiocie

moc obowiązującą wszystkie

objętym niniejszem rozpo-

rządzeniem.

Prezes Rady Ministrów: J. Pilsudski

Minister Komunikacji: Romocki

861.

Rozporządzenie

Ministra Spraw Wewnętrzny ch

z dnia 9 wrześn i a 1927 r.

w celu wyko n ania ustawy z dnia 29 marca 1926 r.

o pokrywaniu kosztów lE;czenia ubogich w s~pl­

talach publicznych na obszarze b. zaboru rosyjskiego.

Na podstawie art. 4 ustawy z dnia 29 marca I

1926 r. (Dz. U. R. P. N2 36, poz. 214) zarządzam co

nas t ępuje

'

Do art. 1 ustawy.

§ 1. Za koszty leczenia w szpitalach publicznych uważa się wydatki szpitala, wyłożone na utrzymanie, pielęgnowanie i leczenie ch<;>rego, które winien szpitalowi zwrócić chory sam lub osoby i instytucje z jakiegokolwiek tytułu do ich ponoszenia

obo wiąza ne, albo gminy stałego miejsca zamieszkania, względnie powia towe z wiązki samorządowe,

w a rt. 1 i 2 ustawy (Dz. U. R. P. z 1'. 1926 N2 36,

poz. 21 4) określone. Do kosztów powyższych dolicza

si ę także w razie śmierci chorego w szpitalu koszty

pogrzebu.

Koszty tra'n sportu ubogich chorych do szpitala

nie zaliczają si ę do kosztów leczenia.

Koszty leczenia obliczają się według taks szpi·

talnych, które w szpitalach p a ństwowych ustala naczeln a państwow a władza sa nita rna, zaś w szpitalach

ko munalnych lub pozostających pod zarządem gmin

a lbo powiatowych związków komunalnych - władza

nadzorcza, powołańa do zatwierdzania opłat za korzystanie z komunal nych urządz e ń, zakładów i przedsi ębi orstw,

dostarczają cych

ludności

przedmiotów

względnie świadczeń powszedniego użytku (art. 3

rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dilia

31 sie rpnia 1926 r. - Dz. U. R. P. N2 91, poz. 527).

Inne szpitale publiczne wystawiają rachunki za koszty lecze nia według taks, uchwalonych przez powoła­

ne do tego statutem szpita la rady i zatwier\d zonych

przez właściwe władze nadzorcze.

.

§ 2. Do szpitali publicznych na obszarze b. zaboru rosyjskiego według niniejszej ustawy zaliczyć

należy wszystkie szpita le ogólne lub specjalne, nieobliczone na zysk i nieprzeznaczone tylko dla pewnego zawodu lub wyznania, których należności z tytułu zaległych kosztów leczenia ubog,ich chorych są

N!2 99.

Dziennik Ustaw. Poz. 861.

śC::iltgane w drodze egzekucji administracyjnej. W razie wątpliwości rozstrzyga naczelna w zakresie spraw

zdrowia publicznego władza nadzorcza.

§ 3. Za stałe miejsce zamieszkania według niniejszej ustawy ma być uważany nieprzerwan y wła­

snowolny pobyt na ob szarze danej gminy przez przeciąg przynajmniej jednego roku w okresie trzechlecia, poprzedzającego przyje:cie do szpitala. Czasowe

wyjazdy, nie mające na celu opuszczenia na stałe dotychczasowej gminy zamieszkania, nie stanowią przerwy stałego zamieszkania w tejże gminie.

W razie posiadania równocześnie wie:cej niż jednego miejsca zamieszkania, należy uważać za stałe

po myśli ustawy (Dz. U. R. P. z r. 1926 N~ 36, poz. 214)

to miejsce zamieszkania, które może być uważa­

ne za główny ośrodek życiowy danego obywatela,

a w szczególności u żonatych, gdzie przebywa rodzina.

Nieobecność wskutek odbywania służby wojskowej lub wykonywania świadczeń na rzecz ' wojska,

przebywanie w publicz nych zakładach leczniczych

lub opiekuńczych, albo w zakładach przymusowego

zamknie:cia, przer y wają rozpocze:ty okres stałego zamieszkania aż do czasu powrotu.

§ 4. O i1eby w trzechleciu, poprzedzającem

przyje:cie do szpitala, ubogi chory w myśl ustawy

(Dz. U. R. P. z r. 1926 N2 36, poz. 214) uzysk a ł w kilku gminach stałe miejsce zamieszkania, ostatnie

z nich uzasadnia obowiązek odnośnej gminy do ponoszenia kosztów leczenia.

Prawo do uzyskania stałego miejsca za, mieszkania dla celów, obje:tych niniejszą ustawą, przy. sługuje każdemu mieszkańcowi gminy, który ukoń.

czył 16 lat życia.

§ 5.

1367

uzyskują w danej gmInie narówni z obywatel ami polskimi i cudzoziemcy. Za cudzoziemca uw ażany jest

każdy, kto nie posiada obywatelstwa polsk iego.

Za ubogich cudzoziemców pokrywa gmina stałego miejsca zamieszkania koszty leczenia z zachowaniem prawa do żądania ich zwrotu od osób lub

instytucyj, prawnie do tego obowiązanych w myśl

ustaw obowiązujących lub układów, zawartych z innemi państwami.

§ 7.

Uzyskane w pewnej gminie prawo do sta-

łego miejsca zamieszkania dla celów, obje:tych nini ejszą ustawą, traci sie: przez nabycie tego prawa

in-

w

nej gminie.

Odbywanie służby wojskowej lub wykonywanie

świadczeń na rzecz wojska, pr,leQywĘmie w publicznych zakładach leczniczych lub opiekuikżych albo

w zakładach przymusowegozamknie:cia w ciągu

trzechlecia, poprzedzającego przyje:cie do szpitala,

przerywają

rozpocze:ty okres trwałej nieobecności

w miejscu stałego zamieszkania.

§ 8. Przewidziane wart. 1 i wart. 2 punkt b)

ustawy (Dz. U. R. P. z r. 1926N2 36, poz. 214) zamieszkanie stwierdza w razie sporu lub wątpliwości

władza, ściągająca koszty leczenia na podstawie k si ąg

meldunkowych, o ile ksi~gi te w danej mi ej scowości

są prowadzone, w przeciwnym razie na podstawie

zaświadczenia organów policji, władzy gminnej, właś­

ciciela, administratora lub zarządcy domu, a w .braku innych danych na podstawie zeznań dwóch wiarogodnych świadków, złożonych pisemnie lub do protokółu.

§ 9. Koszty leczenia ubogich chorych, po wstałe przed 1 stycznia 1926 r. i do tego term inu nieściągnięte, mają być ściągane trybem dawn iejszy m,

obowiązującym przed 1 stycznia 1926 r.

Należności z tytułu zaległych kosztów leczenia,

powstałe po 1 stycznia 1926 r., należy ściągać w sposób, wskazany w § 15 niniejszego roz p orządzenia.

Nadto prawo to nabywają

a) kobiety przez zamążpójście od chwili zawarcia

małżeństwa w tej gminie, w której rzeczone

prawo służy me:żowi. Prawo to, w sposób po·

wyższy nabyte, nie gaśnie przez owdowienie, .

§ 10. Koszty leczenia ubogich, zamieszka/ich

rozwiązanie lub rozdzielenie' małżeństwa, do · na obszarze b. zaboru rosyjskiego, a pochodzących

póki nie zostanie nabyte w innej gminie;

z innych dzielnic Państwa, są pokrywane na zasadzie

b) dzieci niżej lat 16.tu ślubne lub ze ślubnemi przepisów ustawy (Dz. U. R. P. z r. 1926 N2 36, poz.

równouprawnione-w tej gminie, w której słu- 214) tylko w tych wypadkach, gdy nie posi a daj ą oni

iy ono ojcu;

prawa przynależności gminnej na obszarze b. zaboru

austrjackiego, względnie gdy żaden ze zwi ązków uboc) dzieci ślubne niżej Jat 16-tu, których ojciec gich na obszarze b. zaboru. pruskiego nie jest obonie żyje-w tej gminie, w której prawo do wiązany do pokrywania tych kosztów.

stałego miejsca zamieszkania miał w chwili

Powyżej powołana ustawa obejmuje również

śmIerci ich ojciec wzgle:dnie matka, o ile ta osoby, pochodzące z b. zaboru rosyjskiego, a leczo.

po śmierci me:ża nabyła własne prawo do ne w szpitalach publicznych w innej dzi el ni cy Pań­

stałego miejsca zamieszkania;

stwa, o ile nie nabyły przynależności gminnej na te·

d) dzieci ślubne niżej lat 16-tu, którę w małżeń· renie b. zaboru austrjackiego, lub nie nabyły prawa

stwie rozdzielonem pozostają przy matce, oraz do wsparcia na terenie b. zaboru pruskiego.

takież dzieci n feślubne-w tej gminie, w któ·

Koszty leczenia ubogiego chorego w takim wyrej rzeczone prawo służy matce.

padku pokrywa jeden ze związków komunalnych b.

Wszelkie zmiany w zakresie prawa do stałego zaboru rosyjskiego na zasadzie art. 1 względnie art. 2

miejsca zamieszkania ze strony ojca wzgle:dnie męża ustawy, w pierwszym wstępie wymienionej.

powoduj ą te same zmiany w odnośnem prawie dzieDo art. 2 ustawy.

cka ewentualnie żony.

§ 6. Stałe mi ejsce zamieszkania w rozumieniu

art. 1 ustawy (Dz.. U. R. P. z r. 1926 N2 36, poz. 214)

§ 1 t. Powiatowe związki komunalne, względnie

wydzielone z powiatów gminy miejskie, ponoszą kosz.ty

Dziennik Ustaw. Poz. 861 i 862.

Ni 99.

§ t 7. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w ży­

cie z dniem ogłosz e nia .

leczenia za cudzoziemców w wypadkach, przewidzianych wart. 2 ustawy (Dz. U. R. P. z r. 1926 NI! 36,

poz. 214) z prawem do żądania ich zwrotu ze strony

osób .lub instytucyj, prawnie do tego obowi ą zanych

w myśl ustaw obowiązujących lub układów, zawartych z innemi państwami.

Minister Spraw Wewnętrznych: SlawoJ Skladkowskl

Do art. 3 ustawy.

§ 12. Obowiązek pokrywania kosztów leczenia

ciąży przedewszystkiem na samym ' leczonym, a na'

stępnie ,na jego krewnych wstępnych i zstępnych

862.

Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrz­

nych w porQzumieniu z Ministrem Spraw

Wojskowych

w linji prostej, bez ograniczenia , co do stopnia. Obowiązek ten ciąży przedewszystkiem na bliższych co

do stopnia, a między równie bliskimi co do stopnia_ na wstę.pnych, a dalej na zstępny'Ch.

'

§ 13.

Niemożność zapłacenia

'.

z dnia 3 listopada 1927 r.

kosztów leczenia

stwierdza władza gminna stałego miejsca zamiesz kania leczonego, właściwa według art. 1 ustawy (Dz.

U. R. P. z r. 1926 NQ 36, poz. 214), lub powoła n a

po myśli art. 2 tejże ustawy powiatowa władza

komunalna za pośrednictwem właściwej gminy, któ re

orzekają również o zdolności częściowego zapłacenia

tychże kosztów.

'

Właśc:iwa władza samorządowa wystawia w razie potrzeby świadectwo niemożności albo możności

ponoszenia kosztów leczenia przez ubogiego chorego lub osobę, do ponoszenia tych kosztów obo-

w sprawie umundurowania i uzbrojenia policji

państwowej.

Na podstawie art. 40 ustawy z dnia 24 lipca

1919 r. (Dz. P. P. P. NQ 61, poz. 363) o policji pań­

stwowej zmienia się w następujący sposób przepisy

dotycz ące umundurowania i uzbrojenia policji ' pań­

stwowej, wp rowadzone rozporządzeniem z dn. 2 marca

1920 r. (Dz. U. R. P. NQ 26, poz. 159).

§ t.

ł\rt. 1 otrzymuje brzmienie

Zasadniczy materjał umundurowania - sukno

granatowe. Oznaki i dystynkcje umundurowania policyjnego z sukna niebieskiego (odcień chabrowy),

naszyć białych (srebrnych), metalowych lub haftowanych oraz galonów srebrnych. Guziki z białego metalu (srebrne).

Funkcjonarjusze policji państwowej, przydzieleni

na stałe do szkół policyjnych oraz referatu. wyszkolenia w Komendzie Głównej Policji PaństwQwej otrzymują jako ozn a kę czerwoną wypustkę po qrzegu koł­

nierza kurtki i płaszcza zam iast niebieskiej, używanej

przez pozostałych funkcjonarjuszów policji paÓstwowej.

wiązaną.

Załatwianie odwołań

rządowych należy

od orzeczeń władz samodo państwowych władz administra-

cji ogólnej.

§ 14. Przy ocenieniu możności płacenia kosztów leczenia przez samego leczonego lub przez jego

krewnych wstępnych lub zstępnych należy mieć wzgląd

na ich wysokość i długotrwałość oraz uznać niemoż­

ność płacenia tych kosztów w tym wypadku, gdyby

ich uiszczenie możliwe było tylko drogą uszczerbku

dla ' warsztatu pracy, za pomocą którego obowiązany

do ponoszenia powyższych kosztów własną pracą

§ 2. Wart. 2 pkt. a) dwa 'ostatnie zdania otrzyuzyskuje tylko dochód, niezbędnie potrzebny do .

utrzymania swego i swej rodziny oraz do prowadze- mują brzmienie

. nia pracy zawodowej.

Naramienniki z tego samego co i kurtka sukna,

szerokości 6 cm. u podstawy (przy rękawie) i 4 cm.

§ 15. Koszty leczenia, przypadające do zwrotu u góry, gdzie kończą się trójkątnem ścięciem; dłu­

szpitalom publicznym, zaliczają się do należności gość naramiennika od szwu rękawa do kołnierza,

publiczno-prawnych, które, o ile pow st a ły po 1 stycz- przyczem obok szwu ręk a wa jest on przyszyty, a przy

nia 1926 r., ściągane będą w drodze egzekucj i admi- kołnierzu zapięty na mały guzik; naramienniki bez

nistracyjnej na zarządzenie powiatowych władz ad- wypustek, na nich u dołu białe jedwabne arabskie

ministracji ogóln ej i to od wszystkich osób, które liczby okręgu wysokości 2;5 cm., a u funkcjonarjuzalegają z uiszczeniem kosztów leczenia, względnie

szów Komendy Głównej Policji Państwowej takież

od osób lub instytucyj, oraz, odnośnie do ubogich i tejże wys o kości lite ry -K. G. Kołnierz stojąco-wykła­

chorych, od związków komunalnych, do pokrywania dany, szczelnie zapięty na haftki z niebieską wypustką

kosztów leczenia obowiązanych.

po brzegu; na rogach kołnierza naszyte z obu stron

niebieskie sukienne łapki (parole) tejże co kołnierz

szerokości, długości 10 cm. po dolnym i 7 cm. po

Do art. 5 ustawy.

górnym brzegu, wycięte od tyłu w ząb; na łapkach

§ 16. Przepisy rozporządzenia Ministra Spraw po przekątnej , skierowanej w róg kołnierza, naszyte

palmety z sukna granatowego z białą obwódką, . r;ę­

Wewnętrznych z dn. 29 lutego ' 1924 r. w przedmiocie

zaliczkowego pokrywania kos ztów leczenia w szpita- kawy bez wyłogów i guzika, przestebnowane na w,ylach publicznych (Dz . U. R. P. NI! 22, poz. 241) mają so k ości 12 cm. od dolnego brzegu rękawa (fałszywe

wyłogi).

'}

odpowiednie zastosow anie.

I

, Dziennik Ustaw. Poz. 860 i 861.

siąca,

w którym podróż służbowa, delegacja wzgl~d­

nie przesiedlenie miało miejsce, najpóźniej jednak

do trzeciego dnia następnego miesią'ca.

Za podróże służbowe, odbyte w ciągu miesiąca

kalendarzowego, ma być przedstawia ny jeden rachunek diet i kosztów przejazdu. Przy delegacjach,

trwaJących dłużej niż mies i ąc j należy rachunki diet

przedstawiać za każdy ubiegły miesiąc .

Każdy rachunek kosztów

podróży służbowej

winien być opatrzony klauzulą władzy zarządzającej

podróż lub pr ze łożonej . wł ad zy służbowej, stwierdzającej konieczność odbycia podróży, należyte użycie

czasu i środków komunikacyjnych tu zież wykonanie

zlecenia służbowego.

Przeciw odmowie przyznania zarachowanych

' kwot może być wniesione w ciągu 14 dn i, liczonych

od następnego dnia po doręczeniu de cyzj i, przedstawienie do dyr~kcji kol ei państwowych względnie do

Ministerstwa Komunikacji, któ re rozstrzyga ostatecznie.

'

w pod róż służ bow ą przysługuje prawo do zalic zki nieprzekr a czającej przypuszczalnych kos ztów pod r óży i diet.

Pos tanowienie to stos uje ,się również do należności z tytułu de legacji ' j przeniesienia.

§ ,21.

l

Uda ją cym

si~