Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 14 października 1927 r. o zwalczaniu żebractwa i włóczęgostwa.

,.

.

_ .J

1285

Dziennik Ustaw. Póz. 822 i 823.

r·ządzi docnodzenie w terminie 7-dniowym o słusz­

JIlości żądania i wynik dochodzenia prz eśl e do sądu

pokoju. Sąd pokoju w terminie 30-dniowym od dnia

otrz ymania doc ho dzenia po zbadaniu osób zainteresowanych i prieprowadzen iu dowodu, jaki uzna za

właściwy , wyda stosown ie do art. 8 niniejszego rozporz ądzenia odpowiednią decyzję,

która, w ra zie

uwzgl ędnienia żądania strony, powiima zawierać. dane

przewidziane wart. 5.

Minister Komunikacji: Romocki

Minister Robót Publicznych: Moraczewski

Minister 'Pracy i Opieki Społecznej: Dr. Jurklewicz

Minister Reform Rolnych: Witold Staniewicz

,..

Minister Poczt i Telegrafów: Boguslaw Miedziński

•

Należycie zatwierdzone uchwały zewiejskich i zas tępują ce je decyzje sądów pokoju

(art. 8 i 9) po ich uprawomocnieniu się, poza dowoda mi wymienionemi wart. 2 rozporządzenia niniejszego, są dostateczną podstawą do sporządzania

aktów notarjalnych o przelewie, og ra niczeniu lub

obcią żeni u pr aw własności do rzeczonego gruntu.

flrt. 'lO.

brań

Uch wały zebrania wiej sk ieg o i decyzje

pozbawiają osób trzecich m ożności do-

823.

Rozporządzenie

Prezydenta Rzeczypospolitej

z dnia 14 października 1927 r.

Rrt. 11.

;>.ądow e

nie

chodz enia swych praw w drodze powództwa.

Rrt. 12.

Podania oraz wszelkiego rodzaju zaświ ądcze'niGl i odpisy w postępowa niu wynikające m

z art. 3-1 2 niniej szego ro z porz ądze nia. z w y jątkiem

sądo weg o postępowania spornego oraz skarg kasacyjn ych, wolne są od opIat państwowych i samo-

O

zwalczaniu żebractwa i włóczęgo stwa~

Na podstawie art. 44 ust. 6 Konstytucji i ustawy

z dnia 2 sierpnia 1926 r. o upoważnieni u Prezydenta

Rzeczypospol itej do wydawania rozporządzeń z mocą

ustawy (Dz. U. R. P. Nr. 78, poz. 443) postanawiam

co następuje

O żebractwie i włóczęgostwie.

rządowych.

,Rrt. 13. Uchyla się art. 23 1 -239 ks. I załącz­

nika szczególnego do tomu IX Zwodu praw ros.

(w ydania z r. 1912) i gekret N!~ 315 I'laczelnego Dowódcy Woj s k Litwy S rod kowej z dnia 13 sierpnia

1921 r. w przedmiocie sporządzania · aktów stwierd z aj ą cych prawo własno,ści na ziemię nadziałową

(Dz. U. T. K. Rz. W. L. S. N2 30/40).

flrt. 14. Sprawy, rozpoczęte na zasadzie de~retu N2 315 Naczeln ego Dowó dcy Wojsk Litwy

Srodkowej z dnia 13 sierpnia 1921 r. i niezakor'lczone

decyzją prawomocną, ulegają w dalszem postępowa­

niu przepisom nini~js zeg o rozpor7ą dzenia.

flrt. 15. Wykonanie rozporz ądz enia niniejszego

powie rza się Ministrowi Spra w iedliwości w porozumieniu z fY\inistrem Spraw Wewnętrznych i Ministrem

Reform Rolnych.

flrt. 16.

Rozporządzenie niniejsze wchodzi w ży­

cie cztern asteg o dnia po jego ogłoszeniu.

Prezydent Rzeczypospolitej: l.

Prezes Rady Ministrów

Mościcki

Minister Spraw Wojskowyc h

J. Pitsudski

Min ister: K. Bartel

Skladkowski

.

Minister Spraw Zagranicznych: August Zaleski

Minister Spraw

Wewnętrznych

Minister Skarbu

~lalVoj

a. Czecbowicz

Minister Sprawied liwości: A. Meysztowicz

Minister Wyznań Religijnych i Oświec e nia Publicznego

Dr. Dobrucki

Minis ter Rolnictwa: K. Niezabytowski

Mil!ister Prz"emysłu i Handlu: E. Kwiat!wwski

Rrt. 1. Ce lem zwalczania żebractwa i włóczę­

gostwa stosuje się środki zapobiegawcze, poprawcze

i karne względem osób, dopuszczających się czyn,ów,

przewidzianych niniejszem rozporządzeniem.

Zwalczanie żebractwa i włóczęgostwa nieletnich

do lat siedemnastu uregulują przepisy specjal'n e.

Żebrakiem, w rozUl1nieniu niniejszego

jest ten , kto zawedowo zajmuje się

wypraszaniem dla siebie w jakikolwiek sposób jał­

Rrt. 2.

rozporządzenia

mużny.

Rrt. 3.

Włóczęgą,

w rozumieniu ninie,j szego

jest ten, kto bez pracy i środków do

życia zmienia stale miejsce swego pobytu nie 'w celu

znalezienia pracy.

.

rozporządzenia

f\rt. 4. Postanowienia mmeJszego r ozporządzenia stosuje się również do tego

_

a) kto nałogowo oddając się grze hazardowej,

pijaństwu lub ostremu narkotyzowa niu się,

dochodzi dó takiego stanu, iż dla utrzyma nia

bądź jego samego, bądź tych, których obowiązany jest żywić, udzielić trzeba pomocy

z tytułu opieki społecznej;

b) kto pobiera wsparcia z tytułu opieki społecz­

nej i wzb ra nia się wykonywać zaofiarowaną

mu, a dostosowaną do jego sił i warunków.

pracę·

Zakłady

zapobiegawcze i poprawcze.

Rrt. 5. Do ·walki z żebractwem i

stwem służą

1) domy pracy dobrowolnej,

2) przytułki, '

3) domy pracy przY\TIusowej.

włóczęGO-

Art. 6. Zakłady. wymienione w artykule 5,

swój cel, zależnie od przeznaczenia, p rzez

osiągają

,

.

,

.'

Dziennik Ustaw. Poz. 823.

1) opiekę zakładową,

2) udzi e lanie nauki i przygotowLlnie do pr<:lcy

zawodowej,

3) wywieranie moralnego wpływu,

4) celową i systematyczną pracę, za wynagro·

dzeniem, w war ~zta tach zakładowych bądź poza za·

kładem.

Domy pracy dobrowolnej.

f\rt. 7. Do domów pracy dobrow'alnej przyj'

.mowani będą w miarę możności i na własne ż ycze·

nie żebracy i włóczędzy po zwalnieniu z damu pracy

przymusawej, więźniowie po adl;>yciu kary, asaby

'a niepełnej zdalności da pracy oraz wszystkie inne

.. osoby, nie mogące być w innej drodze zatrudnione

lub nie mogące znaleźć innej pracy. Praca w damach pracy dobrowolnej jest płatna. . Nie będą

przyjmowane osoby, posiadające śradki utrzymania

lub zupełnie niezdolne do pracy. Opuszczeni e domu

pracy dobrawolnej jest dozwolone.

Przez środki utrzymania rozumie się również

pomoc materjalną ze strony osoby trzeciej, chocia ż by

prawnie do . tego nieobowiązanej.

Przytułki.

f\rt. 8. Do przytułków przyjmowani będą z tyopieki społecznej lub przymusowo umieszczani

na mocy decyzji sądu, zupełnie niezdolni da pracy

żebracy i włóczędzy, nie pasiadający środków utrzy'

mania.

Da zakładów tych będą również przyjmowane

z tytułu apieki spałecznej inne osoby, pozbawi one

śradków utrzymania i zupełnie niezdolne da pracy.

tułu

f\rt. 9.

Przymusawemu umieszczeniu w przy-

tułku lub zakładzie specjalnym ' (art. 24) na mocy decyzji sądu podlega żebrak lub włóczęga, nie posiadający

śradków utrzymania i zupełnie niezdolny do

pracy, który nie chce wstąpić dobrowolnie do przytułku lub zakładu specjalnego. z tytułu apieki spałecznej lub przyjęty, po opuszczeniu przytułku bądź

zakładu . specjalnego, żebrze lub włóczy się.

f\rt. ·10. Żebrak lub włóczęga przymusowa

umieszczony w przytułku, będzie przez kierownictwo

przytułku zwolniony, jeśli uzyskał dostateczne środki

utrzymania lub stał się zdolnym do pracy. Osobam

pozostającym z tytułu ap ieki spałecznej dozwolone

jest opuszczenie przytułku.

f\rt. 11. Jeżeli żebrak lub włóczęga zwalniany na mocy artykułu 10 zastanie panownie przytrzymany za żebractwo lub włóczęgostwo, będzie przez

sąd przymusawo umieszczony ' w przytułku i wtedy

zwolniany być moż e jedynie na mocY' decyzji sądu.

Ng92.

F\rt. 13. Żebracy lub wł6czędzy zdolni do pracy, nie posiadający środków utrzymania, podlegają

umieszczeniu w domu pracy przymusowej na czas

od trzech do sześciu miesięcy.

Tenż e śr odek sąd może zasto s ować

względem

osób zdolnych do pracy, wymienionych w artykule 4

niniejszego rozporz·ądzenia.

flrt. 14. W razie, gdyby skazany na mocy

art. 13 zo stał w ciągu dw óc h lat od daty zwolnienia

z domu pracy przymusowej ponownie przytrzymany

ną żebraninie lub włóczęgostwie, ulegnie on umieszczeniu w domu pracy przymusowej na czas od trzech

miesięcy do dwóch lat. .

f\rt. 15. W wypadkach, gdy sąd uzna. że umieszczen ie w domu pracy przymusowej nie jest

wskazane ze względu na poprzednią niekaralność lub

inne okolicznośc i,-wówczas zastosowanie tego środka

może zawiesić na czas od jednego roku do trzech lat.

W wypadkach zawieszenia, są d ustanawia na

ten czas nad skazanym opiekę, wykonanie której pawierza właściwemu o rganowi opieki społecznej.

F\rt. 16. Zastosowanie środka poprawczego., zawieszonego na mocy art. 15, uważa się za dokonane

po upływie terminu zawieszenia .

f\rt. 17. Zawieszenie będzie cofnięte, jeżeli

skazany w okresie zawieszenia dopuści się ponownie żebractwa lub włóczęgo stw a, a okres zawieszenia jeszcze nie upłynął.

Hrt. 18. · Umieszczony w domu pracy przymusowej na okres dłuższy, niż sześć miesięcy, może

być po upływie co najmniej sześciu miesięcy przedte rminowo zwol niony decyzją sądu na wniosek kierownictwa domu pracy przymusowej.

f\rt. 19. Przedterminowe zwolnienie dopuszczalne jest w raz ie dobrego sprawowania się skazanego podczas pobytu w domu pracy przymusowej

i zarazem gdy jest przewidywana możność stałego

zarobkowania lub uzyskania innych godziwyth środo

ków do życia.

f\rt. 20. Okres przedterminowego zwolnienia

trwa do upływu terminu skazania. Na ten czas sąd

ustanawia nad przedterminowo zwolnionym opiekę,

wykonanie której powierza właściwemu organowi

opieki społecznej.

f\rt. 21. W ciągu powyższego okresu, sąd

może zwolnienie od woła ć, jeżeli przedterminowo zwol.

niony dopuści się ponown ie żeb(actwa lub włóczę­

gostwa; czas przebywania na wolności nie będzie

skazanemu policzony na poczet zamknięcia w domu

pracy przymusowej.

f\rt. 22.

Do czasu ustanawienia-organów opieki

zarządzić dozór policyjny zamiast ustanowienia opieki.

społecznej sąd może

Domy pracy przymusowej.

I\rt. 12. W domach pracy przymusowej umieszczani będą, z zastrzeżeniem postanowień artykułu 24

niniejszego rozporządzenia, żebracy i włóczędzy zdalni da pracy i nie pasiadający śradków utrzymania,

·co do których sąd orzekł umieszczenie w domu pracy przymusowej.

Postanowienia wspól ne dla przytułków i domów

pracy przymusowej.

f\rt. 23. W stosunku do · osób, których umieszczenie w domu pracy przymusowej lub przytułku

groziłoby pozbawieniem niezbędnej opieki członków

.

N'2 '92.

Dziennik Ustaw. Poz. 823.

ich rodziny, sąd zarządzi umieszczenie, po uprzedniem

zapewnieniu opieki tymże członkom rodziny.

1\rt. 24.

W domu pracy przymusowej

Obroń::a wykonuje swe obowiązki również w to'

ku postępowania przygotowawc zego.

przy-

Postanowienia końcowe.

t~łkach nie wolno umieszczać

1) umysłowo chorych i epileptyków,

2) osób dotkniętych chorobami niebezpiecznemi

dla otoczenia (gru źlica, świeża kila, jaglica i ostre

choroby zakaźnie) lub wzbudzających wstręt oraz chorych na choroby ostre niezakażne, dopóki nie

wyzdrowieją,

3) kobiet brzemiennych i karmiących.

Osoby te umieszczane będą w zakładach

specjalnych.

Kara pozbawienia wolności.

1\rt. 25. Kto, posiadając wystarczające środki

utrzymania, żebrze (art. 2), będzie karany więzieniem

od sześciu miesięcy do dwóch lat, a w razie powtórzenia tego przestępstwa w ciągu pięciu lat od chwili

odcierpienia karY-Więzien iem od roku do pięciu lat.

Jednocześni e z karą więzienia może być orzec:zona grzywna od 100 zł. do 5.000 zł.

Na obszarze mocy obowiązującej ,ustawy karnej

z 1852 r. orzeka się za powyższy występek zamiast

.' więzienia areszt' ścisły.

Postępowanie w sprawach, dotyczących pozbawienia wolności z tytułu umieszczenia w przytułku lub domu pracy przymusowej.

1\rt. 26. Organa policji obowiązane są żebra­

kQw (art. 2) i włóczęgów (a rt. 3) zatrzymywać i przekazywać do dyspozycji sądu pokoju (powiatowego).

1\rt. 27. W razie stwierdzenia, że zatrzymany

nie zajmuje się zawodowo żebractwem lub włóczę­

~'ostwem, lecz popadł w taki stan przejściowo, z powo~u niemożności znalezienia pracy sąd zarządza

skięrowanie zatrzymanego do gminy zobowiązanej

cIa opieki, albo do właściwego urzędu lub domu

pracy dobrowoln ~j, celem umożliwienia mu uzyskania pracy.

1\rt. 28.

W sprawach o umieszczenie w przy-

tułku lub w domu pracy przymusowej stosuje się

ądpowiednio przepisy ustawy postępowania karnego.

Srodki odwoławcze przeciw wyrokowi nie wstrzymują

j~dnak wykonania.

Zamiast aresztu prewencyjnego stosuje się przed

wydaniem wyroku w sądzie I instancji tymczasowe

zamknięcie w przytułku, względnie domu pracy przymusowej; - środek ten może być zawsze zastoso'

wany w miarę potrzeby .

.'

Właściwe są są dy pokoju (powiatowe).

W postępowan iu artykułem niniejszym przewidzianym, osoba, pociągnięta do odpowiedzialności,

ma zawsze obrońcę.

,

Obrońcę z urzędu wyznacza sędzia, bezzwłocznie

po wdrożeniu przez siebie postępowania, z pośród

adwokatów lub innych osób, uprawnionych do zawodowego występowania w sądach w roli obrońcy,­

a W razie ich braku z pośród aplikantów adwo·

kackich lup sądowych, wz ględnie z pośród innych osób

4aslugującychna zaufanie, za zgodą tych ostatnich.

1287

Rrt. 29. Do 'zakł a dania i utrzymywan ia domów

prac y przymusowej i dobrowoJnej obowi ązane są wojewódzkie związki komun a lne (m. st. Warszawa), przyczem na obszarze kcżdego województwa (m. ·st. War'

szawy) po winien się znajdować przynajmniej jeden

dom pracy przymusowej i dobrowolnej.

Dom pracy dobrowolnej może być ustanowiony , lako jednostka samoistna lub, jako specjalnyod·

dzi ał, przy domu pracy przymusowej.

1\rt. 30.

Do czasu utworzenia wojewódzkich

powiatowe związki komunalne oraz miasta wydzielone z powiatów; połączone

w związek wspólny, obowiązane są do zakładania

i utrzymywania domów pracy przymusowej i dobrowolnej (art. 29).

związków komunalnych,

Obowiązek zakładania i utrzymywania

ciąży na powiatowych związkach komu-

1\rt. 31.

przytułków

nalnych i miastach wydzielonych z powiatów.

1\rt. 32. Mini ster Pracy i Opieki Społecznej

w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych

' wyda szczegółowe postanowienia o łączeniu niepowiatowych związkó w komun al nych i miast wydzielonych z po wiat u w związki wspóine dla celów, okreś­

lonych wart. 30 niniejszego rozporządzenia.

Min ister Pracy i Opieki Społecznej w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości i Ministrem Spraw

Wewnętrznych wyda szczegółowe postanowienie o organizacji przytułków, dom'Ów pracy dobrowolnej i przy• musowej .

F\rt. '33. Wykonanie niniejszego rozporządzenia

powierza się Ministrowi ' Pracy i Opieki Społecznej

w ' porozumieniu z Min istrem Sprawiedliwości i Ministrem Spraw Wewnętrznych.

'

1\rt. 34.

Rozporządzen ie niniejsze

zyskuje moc

obowiązującą na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, z wyjątkiem województwa śląskiego, w 2 t y-

gódnie po ogłoszeniu.

Postanowienia, dotyczące przymusowego umieszczania \V przytułkach i domach pracy przymusowej,

będą wykonywane w poszcze gólnych województwach

(m. st. Warszawie) w czasie, określonym przez rozporządzenia, wydane przez Ministra Pracy i Opieki

Społecznej w porozumieniu z Ministrem Sptawiedliwości i Minis tr em Spraw Wewnętrznych.

1\rt. 35. Wszelkie przepisy dotyczące żebrac­

twa i włóczęgostwa choćby nie odpowiadającego

określeniu art. 2 i 3, zostają uchylone w poszczególnych województwach (m. st. Warszawie) w czasie

oznaczonym w ust ępie drugim art. 34, o ile nie zostały uchylone w myśl art. 34 ustęp pierwszy_ Jednakże artykuły 274 i 275 kodeksu karnego z r. 1903

zostają uchylone w terminie oznaczonym w ustępie

pierwszym art. 34.

Pozostają w mocy przepisy, dotyczące umieszczania w domach pracy i , przytułkach z powodów

•

innych, niż żebractwo i włóczęgostwo

również dotyczące żebractwa

(ustęp

1) jak

i włóczęgostwa nielet-

nich, o ile chodzi o osoby nie mające lat siedem·

nastu.

Prezydent Rzeczypospolitej: l. Mościcki

Prezes Rady Ministrów

Minister Spraw Wojskowych

J. Pilsudski

Minister: K. Bartel

/

Minister Spraw Wewnętrznych: Stawoj Składkowski

Minister Spraw Zagranicznych: August Zaleski

Minister Skarbu: a. Czecbowicz

Minister Sprawiedliwości: A. Meysztowicz

Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego

Dr. Dobrucki

Minister Rolnictwa: K. Niezabvtowski

Minister Przemysłu i Handlu: E. Kwiatkowski

Minister Komunikacji: Romocki

Minister Robót Publicznych: Moraczewski

Minister Pracy i Opieki Społecznej: Dr. Jurlciewicz

Minister Reform Rolnych: Witold Staniewicz

Minister Poczt i Telegrafów: Boguslaw Miedziński

824.

Rozporządzenie

Prezydenta Rzeczypospolitej

z onia 14 października 1927 r.

O

N!~ 92•

Dziennik Ustaw. Poz. 823 i 824.

uchyleniu odrębności stanowych.

Na podstawie art. 44 ust. 6 Konstytucji i ustawy

z dnia 2 sierpnia 1926 r. o upow ażn i eniu Prezydenta

Rzeczypospolitej do wyd awan ia rozporzą dz eń z mocą

ustawy (Dz. U. R. P. N2 78, poz. 443) postanaw iam

co następuje

skie (lub ich CZęSCI, o ile posiadają oddzielny akt

nadawc zy) występują, jako strony pozywające, lub

pozwane, mogą by.ć d ąlej prowadzone w imieniu

ty ch gromad wiejskich (lub ich części) przez ich peł­

nomocnikó w, wy branych na zebraniach pod przewodnictwem sołtysa.

W nowych zaś sprawach sądowych stanowe

włoś ciańskie gromady wiejskie (lub ich części) mogą

wy stępo wa ć w charakterze stron tylko w tych wyp adkach, w których przedm iote m spraw będą grunty

i prawa wspó ln e, dotychczas niepodzielone, jak wygony, wspólne pastwiska, służebności i t. p.

flrt. 3. Podział gruntów nadanych włościanom

przy uwłaszczeniu i będący ch wspólną własnością

stanowych gromad kilku lub jednej wsi, albo też jej

czę ści, dokonywa się w trybie i według zasad zawartych w przepisach cz. 2, 3, 5 i 7 art. 48 rozporzą­

dzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 1 lutego

1927 r. o zniesieniu służebności w województwach

wołyńskiem, poleskiem, nowogródzkiem, wileńskiem

i we wschodniej części województwa białostockiego

(Dz. U. R. P. N2 10, poz. 75), przy analogicznem zastosowaniu postanowień art. 3 i 4 tegoż rozporządze­

nia. Grunty wspólne kilku gromad wiejskich lub ich,

części dzieli się pomiędzy poszczególne gromady, lub

te c zęści - w stosunku do ich gruntów nadziało­

wych. Pod ział te n następuje na skutek uchwały je~

dnej z tych gromad lub ich części.

F\rt .. 4. Należące do dawnych stanowych gmin

i włościańskich gromad wiejskich mienie użyteczności

publicznej, tak ruchome,jak nieruchorne (budynki

szkolne, ła źnie , m agazyny zbożowe, grunty tym ce~

10m służące, cme ntarze i t. p.) przechodzi na wła­

sność obecnych gmin wszechstanowych wiejskich, lub

• też na własność gmin miejskich, jeżeli mienie to znajduje się na gruntach, przyłączonych obecnie do osiedli

miejskich.

W majątkach, w których w czasie

na gruntach, leżących w szachowniCY, istniało tak zwane prawo tłoki (tołokO,

t. j. prawo wspólnego ze strony włościan i dziedzica

pasania bydła na ugorach, o ile praWo to zachowało. się dotychczas, za chowuje się ono nadal do czasu

scalenia tych gruntów, lub zlikwidowania tego prawa

na zasadzie obowiązujących przepisów o zniesieniu

F\rt. 5.

uwłaszczenia

włościan

służebności.

F\rt. 1. Uchyla się, o ile już poprzednio czę~

nie zostały uch ylone lub nie miały zastosowania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, przepisy tomu IX Zwodu praw ros., dotyczące organizacji

i od rębności różnych stanów, a w szczególności art.

art. 1 - 3921, 502-858, 956-984 wraz z załącznika­

mi do tych a rtykułów tomu IX Zw. pr. ros., art.

art. 1-23, 24- 239 i 341 -370 księgi l, art. art. 1130 księgi II, art., 1- 251 ks. m, art. 88 -180 ks. IV

i art. .75--92 ks. V załącznika specjalnego do tomu

IX Zwodu praw ros. z załącznikami, oraz art. 98 roz'

porządzenia Komisarza Generalnego Ziem Wschodnich z dnia 26 września 1919 r. o samorządzie

gminnym (Dz. Urz. Zarz. Cyw. Z. W. N2 21, poz. 215).

Rrt. 6. Z ksiąg umów, prowadzonych prżez

urzęd y gminne dla włościan, korzystać mogą wszyscy

mieszkańcy gminy dla sporządzenia aktów i umów

tak między sobą jak też z osobami pbstronnemi.

Każdy akt i umowa, wciągnięte do księgi, podpisane być winny przez wójta lub jego zastępcę i pi-

F\rt. 2. Sprawy sądowe, będące obecnie w toku, w których stanowe włościańskie gromady wiej '

F\rt. 7. Wykonanie rozporządzenia niniejszego

powierza się Ministrowi Sprawiedliwości w porozu-

ściowo

sarza gminnego, oraz strony. O ile w akcie lub umowie uczestniczy niepiśmienny, wymagane są nadto

podpisy dwóch świadków, nie licząc osoby, która

położyła podpis za niepiśmiennego. f\kty te i urno·

wy . n ie mogą dotyczyć przedmiotów: a) dla których

wymagana jest forma notarjalna, lub b) mających

wartość powyżej 2.000 złotych. f\kty te i umowy ulegają ogólnym przepisom o opłatach stemplowych.