Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 26 sierpnia 1927 r. w sprawie przymusowego wycofywania z zagrożonych obszarów Państwa ludności i mienia.

•

jak również w tych przypadkach, gdy wymiar we dług

dotychczasowych postanowień dokonany został.

Prezydent Rzeczypospolitej: l. Mościcki

Prezes Rady Ministrów

Minister Spraw Wc:jskowych

J. Pilsudski

Minister: K. Bartel

Minister Spraw Wewnętrznych: Slawoj Skladkowski

Minister Spraw Zagranicznych: August Zaleski

Minister Skarbu

flrt. 2. Przymusowe wycofanie mienia z oznaczeniem obszaru zarządza oraz rodzaj mienia, podlegającego wycofaniu, określa

1) w czasie wojny - Minister Spraw Wojskowych w porozu mi eni u z zainteresowanymi ministrami, w miejscowościach zaś, należących do obszaru

wojennego, - Naczelny Wódz lub upoważnione przez

ni ego właaze;

2) w wypadku ogłoszenia mobilizacji albo w interesie obrony Państwa - Rada Ministrów na wniosek

Ministra Spraw Wojskowych.

Rrt. 3.

a. Czecbowicz

Minister Sprawiedliwości: A. Meysztowicz

Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego

Dr. Dobrucki

Minister Rolnictwa: K. Niezabytowski

Minister Przemysłu i Handlu: E. Kwiatkowski

Minister Komunikacji: Romocki

Minister Robót Publicznych: Moraczewski

Minister Pracy i Opieki Społecznej: Dr. Jurkiewicz

Minister Reform Rolnych: Witold Staniewicz

Minister Poczt i Tel@grafów: Boguslaw Miedziński

678.

Rozporządzenie

Prezyqenta Rzeczypospolitej

z dnia 26 sierpnia 1927 r.

w sprawie przymusowego wycofywania z zagrożonych

N278.

Dziennik Ustaw. Poz. 677 i 678.

1044

oBszarów Państwa ludności i mienia.

Na podstawie art. 44 ust. 6 Konstytucji i ustawy z dnia 2 sierpnia 1926 r. o upow ażnieniu Prezy·

denta Rzeczypospolitej do wydawania rozporządzeń

z mocą ustawy (Dz. U. R. P. N2 78, poz. 443) postanaw.iam co następuje

l\rt. 1. W czasie wojny, w wypadku ogłoszenia

mobilizacji, lub gdy wymaga tego interes obrony

Państw a, władze państwowe mogą zarządzić przymusowe wycofanie mienia z zagrożonych obszarów

Państwa.

Przymusowemu wycofaniu podlega wszelkie mienie, stanowiące własność osób prywatnych (fizycznych i prawnych) i osób prawnych o charakterze

publicznym, o ile mienie to przedstawia szczególną

wartoś'Ć dla Państwa, przedewszystkiem z punktu widzenia obrony Państwa.

Przymusowemu wycofaniu podlega rów'

nież ludność, jednak tylko z miejscowości, objętych

bezpośredniemi działaniami wojennemi, oraz w zakresie n iezb ędnym dla · sprawnego przeprowadzenia

tych działań.

Wycofanie ludności zarządza oraz zakres tego

wycofania okresla Naczelny Wódz lub upoważnione

przez niego władze, przyczem ludności, podlegającej

przymu sowemu wycofaniu, ma być w miarę moż­

ności udostępnione zabranie ze sobą przedewszystkiem

inwentarza żywego oraz niezbędnych produktów ży­

wnościowych.

flrt. 4. Władze wojskowe lub inne upoważnio­

ne przez nie wł a dze państwowe mogą zarządzić zniszczenie mienia, podlegającego przymusowemu wycofaniu, jeżeli wywiezie nie tego mienia we właściwym

czasie okaże s i ę niemożliwe, a mienie to mogłoby

być wyzyskane przez nieprzyjaciela dla celów wojennych.

.

flrt. 5. Dla celów przymusowego wycofania

oraz powrotu dostarcza Państwo niezbędnej ilości

środ ków transportowych oraz zapewnia tymczasowe

umieszczenie wycofanego mi e nia i tymczasowe umieszczenie oraz utrzymanie wycofanej ludności.

l\rt. 6.

Za zniszczenie mienia w wypadku,

art. 4., Skarb Państwa wypłaca odszkodowanie, ustalone przez komisje szacunkowe

w postępowaniu, przewidzianem przez przepisy o rzeczowych świadczeniach wojennych. Prawo do odszkodo wani a ze strony Skarbu Państwa nie służy

w wypadkach, gdy władza zarządziła zniszczenie mienia, którego właściciel lub osoby, działające w jego

imieniu, we właściwym czasie z własnej winy nie

okre ślonym ' w

wycofały.

flrt. 7. Winny wykroczenia przeciwko przepisom niniejszego ro zpo rządzenia lub rozporządzeń,

wydanych na jego podstawie, o ile czyn nie stanowi

przestępstwa, zagrożonego cięższą karą, będzie karany więzieniem do jednego roku i grzywną do czterech tysięcy złotych lub jedną z tych kar; sąd może

orzec również konfiskatę mienia, które powinno było

być wycofane. Na obszarze, na którym obowiązuje

ustawa karna z 1852 L, zamiast więzienia orzeka si€;

karę ścisłego aresztu.

flrt. 8. Wykonanie rozporządzenia niniejszego

powierza się Ministrowi Spraw Wojskowych w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych i innymi

zainteresowanymi ministrami we właściwym każdemu

z nich zakresie działania, a co do art. 7 - Ministrowi

Spra wiedli wości.

N278.

Dziennik Ustaw. Poz. 678 i 679.

RrŁ. 9. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w ży­

cie z dniem ogłoszenia.

Prezydent Rzeczypospolitej: l. Mościcki

Prezes Rady Ministrów

Minister Spraw Wojskowych

J. Pilsudski

Minister: K. Bartel

Minister Spraw Wewnętrznych

Sławoj

Skladkowski

Minister Spraw Zagranicznych: August Zaleski

Minister Skarbu

a. Czecbowicz

Minister Sprawiedliwości: A. Meysztowicz

Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego

Dr. Dobrucki

Minister Rolnictwa: K. Niezabytowski

Minister Przemysłu i Handlu: E. Kwiatkowski

Minister Komunikacji: Romocki

Minister Robót Publicznych: Moraczewski

Minister Pracy i Opieki Społecznej: Dr. Jurkiewlcz

Minister Reform Rolnych: Witold Staniewicz

Minister Poczt i Telegrafów: Boguslaw Miedziński

679.

Rozporządzenie

Prezydenta Rzeczypospolitej

z dnia 26 sierpnia 1927 r.

O odpowiedzial ności Skarbu Państwa za przesyłki pocztowe, telegramy i rozmowy telefoniczne w obrocie wewnętrznym.

Na zasadzie art. 44 ust. 6 Konstytucji i ustawy

z dnia 2 sierpnia 1926 r. o upoważnieniu Prezydenta

Rzeczypospo litej do wydawania rozporządzeń z mOcą

ustawy (Dz. U. R. P. N2 78, poz. 443) postanawiam

~o następuje

Rrt. 1. Skarb Państwa odpowiada za przesył­

ki pocztowe przyjęte do przewozu za pokwitowaniem

poczty oraz za telegramy, nadane w sposób przepisany, jako teŻ rozmowy telefoniczne, w granicach

i po~ warunkami określonemi niniejsze m rozporzą­

dzeniem.

W razie wojny lub rozruchów może Rada Ministrów na pewien czas uchylić albo ograniczyć odpowiedzialność Skarbu Państwa za przesyłki pocztowe

ria całym obszarze Państwa lub na jego części.

I\rt. 2. W szczególności Skarb Państwa odpowiada

1) za polecone przesyłki listowe -w razie zagi. nięcia tych przesyłek;

1045

2) za listy ~ podaną wartością, paczki z podanct

wartością,

dróżnych,

paczki bez podanej wartości, bagaże pokorzystających

z przewozu pocztowemi

środkami komunikacyjnemi - w razie zaginięcia tych

przesyłek lub w razie ubytku albo uszkodzenia ~awar­

tości tych pqesyłek;

3) za kwoty, przesłane przekazami pocztowemi .

i telegraficznemi, oraz za wpłaty lub wypłaty na rachunek Pocztowej Kasy Oszczędności;

4) za kwoty, przyjęte tytuł em pobrania;

5) za kwoty, przyj ęte tytuł e m zlecenia;

6) za telegramy i rozmowy telefoniczne.

Odpowiedzialność Skarbu Państwa za inne przedmioty, które w przyszłości b ędą dopuszczone do

transportu pocztowego na podstawie art. 6 ustawy

z dnia 3 czerwca 1924 r. o poczcie, telegrafie i telefonie (Dz. U. R. P. N2 58, poz. 584), określi rozporządzenie Ministra Poczt i Telegrc.fów.

Za zaginioną poleconą przesyłkę listo·

bez względu na jej istotną wartość

odszkodo wan ie, równające się 50·ciokrotnej należy­

tości za polec,enie.

Rrt. 3.

wą wypłaca się

Rrt. 4. W razi e zaglf11ęcia listów wartościo­

wych lub paczek z podaną wartością wypłaca się

tytułem odszkodowania zwyczajną wartość, jaką zaginione przedmioty miały w czasie i miejscu nadania, a w razie ich ubytku lub uszkodzenia, kwotę

równającą się rzeczywiście poniesionej szkodzie, ob.

liczonej według tej zwyczajnej wartości.

Za zaginione papiery wartościowe, opiewające '

na okaziciela, wypłaca się najwyżej wartość, jaką miały w handlu (wartość giełdową) w dniu przyjęcia do

przewozu, i tylko pod warunkiem, że wszelkie prawa z papieru na okazicie la przeniesione zostaną

w sposób wymagany ustawą na Skarb Państwa, a zarazem, że przez dostarczenie potrzebnych danych

(podanie znamion, wręczenie dowodów i t. p.) zostanie Skarbowi Państwa umożliwione wdrożenie postę­

powania celem ich unieważnienia. Wartość handlową

(giełdo wą) zaginionego papieru wartościowego ma

udowodnić uprawniony do żądania odszkodowania.

Przy innych papierach wartościowych i przy dokumentach innego rodzaju (książeczki wkładkowe,

weksle, skrypty dłużne i t. p.) zwraca się tylko koszty, które trzeba było ponieść dla uzyskania nowego

egzemplarza lub dla usunięcia przeszkód, które

powstały przy ściągnięciu pretensji z powodu braku

dotyczącego papieru lub dokumentu. Jeżeli uzyskanie nowego egzemplarza jest bez wi ny ze strony

uprawnionego do odszkodowania niemożliwe, wynagradza się szkodę rzeczywiście poniesioną.

We wszystkich powyższych wypadkach odszkodowanie nie może być wyższe, jak wartość, podana

przez nadawcę na przesyłce.

Rrt. 5.

Za zaginione paczki bez podanej wartytułem odszkodowania zwyczajn ą

wartość , jaką zaginione przedmioty miały w czasie

i w miejscu nadania, a w razie icn ubytku lub uszkodzenia kwotę, równającą się rzeczywiście poniesionej

szkodzie, obliczonej według tej zwyczajnej wartości.

Odszkodowanie jednak za zaginięcie, ubytek lub

uszkodzenie nie może być wyższe, jak iloczyn pię­

ciokrotnej naj niższej taryfowej opłaty od wagi pacztości wypłaca się