Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 26 sierpnia 1927 r. w sprawie kosztów sądowych i opłat notarjuszów w okręgach sądów apelacyjnych: poznańskiego i toruńskiego oraz sądu okręgowego katowickiego.
Statutory Text (3 Articles)
Art. 13.
Dr. Dobrucki
Minister Rolnictwa: K Niezabytowski
Winni przekroczenia postanowień art.
5, 6 i 10 oraz rozporządzeń i zarządzeń wydanych
na podstawie art. 2 i 3 ulegną karze grzywny
od dwudziestu pięciu złotych do trzech tysięcy z/otych i aresztu d o sześciu tygodni, lub jednej z tych
k2lf, b He dany" czyn nie ulega karze surowszej
w myśl postano wień u staw karnych.
WłCldz a o rzekająca oznaczy w orzeczeniu, na
wypad e k n i emożności ściągnięcia grzywny, kurę zastęl'tz E! g O aresztu według słusznego uznania, jednak
nie ponad sześć tygodni.
Do o rzekania powołane są powiatowe władze
admi n istracji ogó lnej.
Przet iwko o rzeczeniom powiatowych władz administracj i ogólnej można w ciągu dni siedmiu od
dnia do rę cz enia orzeczenia wnieść na ręce tej wła
dzy ż ą danie przekazania sprawy właściwemu sądowi
pOWiatowemu (pokoju), !dóry postąpi wedle przepisów pos tępowania obowiązujących w pierwszej instanc}i sądowej . Wyrok sądu okręgowego, wydany
w drugiej instancji, jest prawomocny.
Na o bszarze województw: pOZI1miskiego i pomorskie go stosuje się przepisy o wydawaniu policyjnych m a nd a tów karnych.
E\r t. 14. Kierownicy zakładów pracy pallstwowych , sa morządowych lub znajdujących się pod zarządem panstwowym, winni przekroczen, wymienionych wart. 13 rozporządzenia nini ejszego, podlegają
karom . w tymże artykule przewidzianym wyłącznie
w drodze sąd o wej.
R rt. 15.
.
Rozporządzenie
nIl11e] SZe w niczcm
flie naru sza przepisów ustawy z dnia 25 lipca 1919 r.
w prz e dm iocie zwalczania chorób zakaźnych oraz
itlhyth chorób, występujących nagminnie (Dz. U.
R. P. N~ 67, poz. 402).
Art. 16. Wykonanie rozpor: ądzenia ninIeJszego powie rza się łącznie Ministrowi Spraw Wewnętrz
nych i Mi nistrowi Pracy i Opieki Społecznej w porozumi e niu z interesowanymi ministrami, a w odniesieniu dQ art. 12, 13 i 14 - Ministrowi SprawiedliWoscL
zy-
A rt. 17. Rozporządzenie niniejsze wchod zi w
cie na całym o bszarze Rzeczypospolitej Polskiej
w sze ś ć miesi~cy po ogłoszeni u, na obszarze zaś
woje ~6dztwa śląskiego, po ogłoszeniu zgody Sejmu Sląs ki e go na to rozporządzenie.
Prezydent Rzeczypospolitej: l. Mościcki
Prezes Rady Ministrów i b'\in ister Spraw Wojskowych
J. Piłsudski
Minister: K. Barte!
Minister Spra w Wewn~trznych: Stawaj Sk!adl<:ow's!d
Mi nister Sp raw Zagranicznych: August Zaleski
Minister Skarbu
a. Czecbawicz
Minister
Przemysłu
i Handlu: E. Kwiatkowski
Minister Komunikacji: Romochi
Minister Robót Publicznych: Moraczewski
Minister
Pracy i Opieki Społecznej: Dr. Jurkiewicz
Minister Reform Rolnych: Witold Staniewicz
Minister Poczt i Telegrafów: Boguslaw Miedzińskl
677.
Rozporządzenie
Prezydenta Rzeczypospolitej
z dnia 26 sierpnia 1927 roku
w , sprawie kosztów sądowych i opłat notarjuszów w ol·mwach sądów apelacyjnych: poznań~
skiego i toruilskiego oraz sądu okręgowego
katowickiego.
Na podstawie art. 44 ust. 6 Konstytucji i ustawy
z dnia 2 sierpnia 1926 r. o upoważnieniu Prezydenta
Rzeczypospolitej do wydawania rozporządzeń z mocą
ustawy (Dz. U. R. P. Ne 78, poz. 443) postanawiam
co następuje
flrt. 1. Pruska ustawa o kosztach sądowych
z dnia 25 lipca 1910 r. (Zbiór ustaw z 1910 r.,
str. 184 i z 1917 r., str. 17), zmieniona ustawązdnia
24 marca 1923 r. (Dz. U. R. P. Ne 43, poz. 292),
ro zporządzeniem Rady Ministrów z dnia 25 lutego
1924 r. (Dz. U. R. P. N2 19, poz. 187), ustawą
z dnia 11 kwietnia 1924 r. (Dz. U. R. P. Ne 43,
poz. 449) i rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia
9 maja 1924 r. (Dz. U. R. P. NQ 43, poz. 452), ulega
dalszym następując ym zmianom
1. § 6 otrzymuje brzmienie następujące
"Przy każdym wniosku o wy~onanie czynności,
która wykonaną być może bądź tylko na wniOS ek,
bądż także z urzE:du, osoba zobowiązana do zapłaty
w myśl §§ 1 do 5 winna wpłacić zaliczk~ wystarczającą na pokrycie opłat i wydatków.
Przy czynnościach, które mogą być wykonane
tylko na wniosek, sąd uzależni ich wykonanie od
złożenia zaliczki i w raz ie jej niezłożenia lub złoże
nia w niedostatecznej sumie wyznaczy czasokres dni
ośmiu do jej wpłacenia.
Przedstawienia przeciw takim zarządzeniom rozstrzyga się w drodze nadzoru.
W sprawach hipotecznych należy stosować przepis § 18 ustawy o księgach wieczystych z dnia
24 marca 1897 r. w brzmieniu ogłoszenia z dnia
20 maja 1898 r.
Zwrot zaliczki o tyle tylko nastąpi, o ile ona
po ukończeniu czynności przewyższa należne opluty
i wydatki".
Dziennik Ustaw. Poz. 677.
2. W § 23 ustęp pierwszy otrzymuje brzmie·
. nie następujące
"W sprawach niemajątkowych przyjmuje się jako
wartość przedmiotu kwotę 3000 zł., wyjątkowo wyż·
szą lub niższą, jednak nie wyżej 100.000 zł. i nie niżej 200 zł.".
3. § 33 przenosi się z rozdziału drugiego na
Iwniec rozdziału pierwszego i nadaje mu się brzmienie następujące
"Opłaty pobiera się według wartości przedmio·
tu, o ile nin iejsza ustawa inaczej nie stanowi.
Pełna opłata w rozumieniu części pierwszej ni·
niejszej ustawy wynosi przy przedmiotach o wartości
1.
do
50 zł. włącznie
2 zł.
2. powyżej
50 zł."
100"
"
3
3.
..
100 ....
200"
"
4 "
4.
..
200....
300"
..
5 "
5.
..
300 " "
500..
"
6 "
6.
..
500 .."
1000"
..
8 "
7.
"
1000 " "
1500"
"
1O "
8.
"
1500" ..
2000..
"
12"
9.
..
2000.. "
2500"
"
14"
10.
"
2500 Ił..
3000..
Ił
16"
"11.
"
3000"..
3500"
"
18"
12.
"
3500"..
4000"
..
20"
, 13.
"
4000"..
5000"
..
22"
14.
"
5000....
6000..
..
24"
. 15.
..
6000" "
7000"
..
26"
16.
"
7000" "
8000..
..
28"
17.
"
8000" "
9000"
..
30"
18.
..
9000" ..
10000"
"
32"
19.
..
10000 " "
12000"
"
36
20.
..
12000""
14000"
..
40"
21.
..
14000 " "
16000"
..
44"
22.
"
16000""
18000"
..
48"
23.
"
18000""
20000"
"
52"
24.
"
20000 " "
22000"
"
56"
25.
"
22000 " "
24000..
"
60"
26.
"
24000" "
26000"
"
64"
27.
"
26000" "
28000"
..
68"
28.
..
28000""
30000"
"
72"
29.
..
30000""
35000"
"
80"
30.
..
35000" ..
40000..
"
88"
31.
"
40000" ..
50000..
OJ
100"
32.
"
50000 "..
60000..
..
112 ..
33.
"
60000 w "
70000..
"
124"
34.
..
70000 "..
80000"
"
136"
35.
"
80000 " "
90000"
"
148 ..
36.
"
90000 " " 100000"
"
160 "
Dalsze klasy wartośc i podnoszą się po 10.000 zł.,
a stawki opłat po 12 zł.".
4. W §40 w ustępie czwartym kwotę 200.000 zł.
zastępuje się kwotą 100.000 zł., a w ustępie piątym
kwotę 600 zł. kwotą 300 zł.
W ustępie szóstym skreśla się ostatnie zdanie.
5. W § 43 ustęp pierwszy uzupełnia się zda·
niem następującem
"Oplata nie może jednak wynosić więcej niż
50 zł. ".
6. § 47 otrzymuje brzmienie następujące
"Za przetarg rzeczy ruchomych, plonów i drzewa na pniu oraz wierzytelności i innych praw majątkowych pobiera się według obliczonej łącznie wartości przedmiotów pięć dziesiątych pełnej opłaty.
N!! 78.
Koszty należy potrącfć · wprost · ze złożonej VI są
dzie sumy uzyskanej z przetargu" .
7. W § 48 ustęp drugi otrzymuje brzmienie
następujące
"Jako wartość przedmiotu, o ile wartość pieniężna nie jest widoczną, należy przyjąć po 20.000 zł.,
wyjątkowo zaś ni żej lub wyżej, jednak nigdy poniżej
1008 zł. ani powyżej 1.000.000 zł.".
W ustępie trzecim kwotę 1000 zł. zastępuje się
kwotą 500 zł.
8. W § 50 ustępy pierwszy, drugi i trzeci otrzymują następujące brzmienie
"Za sporządzenie wykazu majątku albo za dokonanie opieczętowania lub zdjęcia pieczęci pobiera
się według wartości przedmiotów wcfągniętych w wykaz lub opieczętowanych - pięć dziesiątych pełnej
opłaty.
Jeżeli czynność trwa dłużej niż dwie godziny,
podwyższa się opłatę za każdą następną rozPOq:ętą
godzinę o 4 złote -jeżeli czynności dokonywa sędzia,
a o 2 zł.-jeżeli sekretarz sądowy".
9. § 57 uchyla się.
10. § 67 otrzymuje brzmienie następujące
,,1. Za wydanie listu hipotecznego, gruntowego lub rentowego oraz za wydanie listu na część
hipotek będzie pobranych dwie dziesiąte pełnej opła
ty, naj wyżej jednak 100 zł.; za wydanie nowego
listu razem z umieszczeniem o tern zapisku w księ
dze wieczystej oraz za uzupełnienie wyciągu z księ
gi wieczystej - jedna dziesiąta pełnej opłaty najwyżej
jednak 50 zł. W razie wydania listu łącznego stosuje się odpowiednie przepisy § 59 I. 3. Przy wydaniu listu wspó lnego (§ 66 ustawy o księgach wieczystych) zniża się wartość pojedynczych hipotek
albo długów rentowych.
2. Za wydanie uwierzytelnionych odpisów z księ
gi wieczystej zostanie pobranych jedna dziesiąta peł
nej opłaty, najwyżej jednak 50 zł. bez względu na
to, czy odpis dotyczy całego wykazu księgi wieczystej, czy też tylko jego części. Jeżeli na skutek
jednego wniosku wydanym zostanie odpis kilku wykazów księgi wieczystej tego samego właściciela, należy op/atę pobrać tylko raz według zliczonej wartości gruntów.
Także w tym wypadku stosuje si~
postanowienie zawarte w § 59 l. 3 ust. 3.
3. Za poświadczenia, które wydaje sędzia hipoteczny w przedmiocie treści księgi wieczystej lub
w przedmiocie zapisków poczynionych przez niego
na liście hipotecznym, gruntowym lub rentowym,
o ile nie są one wolne od opłaty czynnością uboczną,-zostanie pobrana jedna dziesiąta pełnej opIaty,
najwyżej jednak 50 zł.
4. Przeglądanie księgi wieczystej jest wolne od
opłaty" .
11. W § 81 w ustępie drugim uchyla się zdanie ostatnie
"jednak nie więcej jak 4/10 opłaty według skali B
podanej w § 57".
12. W § 87 ustęp trzeci otrzymuje brzmienie
następujące
"Sąd może z urzędu uchwalić pobór osobnej
opłaty, jeśli wniosek wspomniany wart. 21 ust. 1
pruskiej ustawy o sprawach sądownictwa niespome-
go przedstawiono po pierwszym terminie rozprawy;
wynosi pięć dziesiątych pełnej opłaty, sąd
opłatą
N278.
Dziennik Ustaw. Poz. 677.
może jednak zmnteJszyc Ją do jednej dziesiątej peł
nej opłaty. Przeciw uchwale służy zażalenie na zasadzie art.art. 4 do. 7 pruskiej ustawy o sprawach
sądownictwa niespornego".
13. § 96 otrzymuje brzmienie następujące
,,1. Za nadzór nad fideikomisami i fundacjami należy pobierać co roku według wartości mająt
ku (§ 92 I. 3) dwie dziesiąte pełnej opłaty. Jeżeli
w sądzie ma się składać rachunek z zarządu mająt
kiem, pobiera si ę pełną opłatę. Przytem uważa się
ro z;p oczęty rok kale.ndarzowy, tak na początku jak
przy końcu nadzoru, za cały rok.
2. Jeżeli sąd wykonywa nadzór nad zarządem
gruntu, należy nadto osobno pobrać za każdy rok
obrachunkowy według wysokości dochodów pozostałych po ope;dzeniu kosztów zarządu oraz ciążą
cych na gruncie ciężarów i danin podwójną pełną
op/atę.
Przepis ten stosuje się odpowiednio do innych wypadków zarządu majątkiem.
3. Opłaty wymienione w ustępach: 1 i 2 nie
mogą wynos ić więcej niż 10 od sta rocznego dochodu".
14. W § 108 ustęp trzeci otrzymuje brzmienie
następujące
,,3. Za rozstrzygnięcie, łącznie z poprzedzają
cem postępowaniem, należy pobrać w instancji zażaleniowej pięć dziesiątych pełnej opłaty, jeżeli zażalenie odrzuca się jako niedopuszczalne, lub gdy
się go nie uwzględn ia, albo gdy koszta postępowa
nia nakłada s ię na przeciwnika. Jeżeli taki przypadek nie zach odzi, opłaty się nie pobiera. Przepis
ten stosuje się od powiednio przy zmianie rozstrzygnięcia sędziego wyznaczonego lub wezwanego, albo
sekretarza sądowego. W razie zupełnego cofnięcia
zażalenia , zanim wy dano rozstrzygnięcie podlegające
opłacie, należy pobrać dwie dzi esiąte pełnej opłaty.
Za zażalenie w rozumieniu tej ustawy należy uważać także wywołanie orzeczenia sądu okręgowego na
zasadzie art. 51 ust. 2 pruskiej ustawy o sprawach
sądownictwa niespornego ".
15. W § 114 stopę procentową normy ryczał
towej z 15 od sta zniża się na 10 <id sta.
16. O ile w poprzednich ustępach nie postanowiono inaczej, stawki opłat oznaczone w części
pierwszej ustawy (rozdziały: 2 do 8, według skali
§ 33, skali F\ lub B § 57), zastępuje się stawką...."pel
nej opłaty" z zachowaniem oznaczonego w ustawie
stosunku (jedna dziesiąta opłaty z § 33 i z § 57 skali
F\ i skali B = jednej dziesiątej pełnej opł aty) .
Natomiast stawki opłat oznaczone w części
pierwszej według skali § 123 zastępuje się stawką
riełnej opł aty z zachowaniem
następującego
stosunku
w miejsce jednej dziesiątej opłaty z § 123 wstę
puje pięć dziesiątych pełnej opiaty;
w miejsce dwóch dziesiąt ych opiaty z § 123
wstępuje pełna opł ata;
w miejsce trzech dzie siąty ch opiaty z § 123
wstępuje pelna op/ata;
w mIejsce pięciu dziesiątych opłaty z § 123
wstępuje podwój na pełna opłata;
w mi ejsce pełnej opłaty z § 123 wstępuje potrójna pełna opłata.
1043
f\rt. 2. Pruska ordynacja o opłatach notarjuszów z dnia 25 lipca 1910 r. (Zbiór ustaw z 1910 r.,
str. 233 i z 1917 r., str. 17), zmie niona ustawą
z dnia 24 marca 1923 r. (Dz. U. R. P. N2 43, poz.
292), rozporządzeniem Rady [\'\inistrów z dnia 25
lutego 1924 r. (Dz. U. R. P. N2 19, poz. 187), ustawą z dnia 11 kwietnia 1924 r. (Dz. U. R. P. N2 43,
poz. 449) i rozpor ządzeniem Rady Ministrów z dnia
9 maja 1924 r. (Dz. U. R. P. NO! 43, poz. 452), ulega
dalszym następującym zmian om
.
1. W § 10 ustęp pierwszy otrzymuje brzmienie następujące
"Za pośrednictwo przy rozliczaniu się, powierzone przez sąd lub stron y, otrzymuje riotarjusz
podwój ną pełną opłatę .
Jeżeli postępowania
nie
przepro wadzono albo jeżeli ograniczyło się ono do
wyszukania lu b ustalenia masy, otrzymuje notarjusz
pełną opłatę".
2. W § 20 w ustępie pierwszym stopę procennormy ryczałtowej z 15 od sta zniża się na
10 od sta.
3. § 26 otrzymuje brzmienie następujące
"Notarj uszowi wolno umawiać się o wynagrodzenie odmienne od przepisów niniejszej ustawy,
jeżeli chodzi
1) o stwierdzenie dokumen tem rozporządzenia
ostatniej woli, umowy dziedziczenia, fideikomisu,
fundacji rodzinnej, uchwały rodzinnej, posiedzeń lub
uchwał korporacyj, związków, gwarectw, spółek lub
stowarzyszeń lub ich organów (ra d nadzorczych i t. p.);
2) o projekty dla wymienionych pod I. 1 dokume1'ltów;
3) o pośrednictwo przy rozliczeniu się powierzone notarjuszowi przez jedną ze stron;
4) o s pisanie dokumentu stwierdzającego przebieg losowania, wylosowania lub zniszczenia papierów wartościowych oraz przebieg zgromadzeń wyborczych;
5) o czynności wymienione w §§ 14 lub 15 ni ..
niejszej ustawy.
Umówione wynagrodzenie nie obejmuje wydatków go towych, o ile umowa inaczej nie postanawia.
Osoba dająca zlecenie jest związana umową
tylko wówczas, gdy ją zawarła na piśmie. Jeżeli
notarjusz w umowie takiej przekroczył granice umiarkowania, ustalone taką umową wynagrodzenie może
być w drodze sporu zniżone aż do kwoty, jakaby
wedle niniejszej ustawy miała stanowić wynagrodzenie.
tową
f\rt. 3. O ile przepisy innych ustaw powołują
się na postanowienia, które w myśl art. art. 1 i 2
uległy zmianie, wstępują w ich miejsce odpow.iednie
postanowienia w brzmieniu powyższych artykułów.
f\rt. 4. Wykonanie rozporządzenia niniejszego
powierza się Ministrom: Sprawiedliwości i Skarbu.
f\rt. 5. Rozporządzenie nini ejsze obowiązuje na
obszarze okręgów sądów apelacyjrlych: poznańskie
go i toruńskiego oraz sądu okręgowego katowickiego i wchodzi w życie po upływie dni 14 po dniu
ogłoszenia.
Nie ma ono zastosowania do czynności" które
przed powyższym terminem uskutecznione zostały,
•
jak również w tych przypadkach, gdy wymiar we dług
dotychczasowych postanowień dokonany został.
Prezydent Rzeczypospolitej: l. Mościcki
Prezes Rady Ministrów
Minister Spraw Wc:jskowych
J. Pilsudski
Minister: K. Bartel
Minister Spraw Wewnętrznych: Slawoj Skladkowski
Minister Spraw Zagranicznych: August Zaleski
Minister Skarbu
flrt. 2. Przymusowe wycofanie mienia z oznaczeniem obszaru zarządza oraz rodzaj mienia, podlegającego wycofaniu, określa
1) w czasie wojny - Minister Spraw Wojskowych w porozu mi eni u z zainteresowanymi ministrami, w miejscowościach zaś, należących do obszaru
wojennego, - Naczelny Wódz lub upoważnione przez
ni ego właaze;
2) w wypadku ogłoszenia mobilizacji albo w interesie obrony Państwa - Rada Ministrów na wniosek
Ministra Spraw Wojskowych.
Rrt. 3.
a. Czecbowicz
Minister Sprawiedliwości: A. Meysztowicz
Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego
Dr. Dobrucki
Minister Rolnictwa: K. Niezabytowski
Minister Przemysłu i Handlu: E. Kwiatkowski
Minister Komunikacji: Romocki
Minister Robót Publicznych: Moraczewski
Minister Pracy i Opieki Społecznej: Dr. Jurkiewicz
Minister Reform Rolnych: Witold Staniewicz
Minister Poczt i Tel@grafów: Boguslaw Miedziński
678.
Rozporządzenie
Prezyqenta Rzeczypospolitej
z dnia 26 sierpnia 1927 r.
w sprawie przymusowego wycofywania z zagrożonych
N278.
Dziennik Ustaw. Poz. 677 i 678.
1044
oBszarów Państwa ludności i mienia.
Na podstawie art. 44 ust. 6 Konstytucji i ustawy z dnia 2 sierpnia 1926 r. o upow ażnieniu Prezy·
denta Rzeczypospolitej do wydawania rozporządzeń
z mocą ustawy (Dz. U. R. P. N2 78, poz. 443) postanaw.iam co następuje
l\rt. 1. W czasie wojny, w wypadku ogłoszenia
mobilizacji, lub gdy wymaga tego interes obrony
Państw a, władze państwowe mogą zarządzić przymusowe wycofanie mienia z zagrożonych obszarów
Państwa.
Przymusowemu wycofaniu podlega wszelkie mienie, stanowiące własność osób prywatnych (fizycznych i prawnych) i osób prawnych o charakterze
publicznym, o ile mienie to przedstawia szczególną
wartoś'Ć dla Państwa, przedewszystkiem z punktu widzenia obrony Państwa.
Przymusowemu wycofaniu podlega rów'
nież ludność, jednak tylko z miejscowości, objętych
bezpośredniemi działaniami wojennemi, oraz w zakresie n iezb ędnym dla · sprawnego przeprowadzenia
tych działań.
Wycofanie ludności zarządza oraz zakres tego
wycofania okresla Naczelny Wódz lub upoważnione
przez niego władze, przyczem ludności, podlegającej
przymu sowemu wycofaniu, ma być w miarę moż
ności udostępnione zabranie ze sobą przedewszystkiem
inwentarza żywego oraz niezbędnych produktów ży
wnościowych.
flrt. 4. Władze wojskowe lub inne upoważnio
ne przez nie wł a dze państwowe mogą zarządzić zniszczenie mienia, podlegającego przymusowemu wycofaniu, jeżeli wywiezie nie tego mienia we właściwym
czasie okaże s i ę niemożliwe, a mienie to mogłoby
być wyzyskane przez nieprzyjaciela dla celów wojennych.
.
flrt. 5. Dla celów przymusowego wycofania
oraz powrotu dostarcza Państwo niezbędnej ilości
środ ków transportowych oraz zapewnia tymczasowe
umieszczenie wycofanego mi e nia i tymczasowe umieszczenie oraz utrzymanie wycofanej ludności.
l\rt. 6.
Za zniszczenie mienia w wypadku,
art. 4., Skarb Państwa wypłaca odszkodowanie, ustalone przez komisje szacunkowe
w postępowaniu, przewidzianem przez przepisy o rzeczowych świadczeniach wojennych. Prawo do odszkodo wani a ze strony Skarbu Państwa nie służy
w wypadkach, gdy władza zarządziła zniszczenie mienia, którego właściciel lub osoby, działające w jego
imieniu, we właściwym czasie z własnej winy nie
okre ślonym ' w
wycofały.
flrt. 7. Winny wykroczenia przeciwko przepisom niniejszego ro zpo rządzenia lub rozporządzeń,
wydanych na jego podstawie, o ile czyn nie stanowi
przestępstwa, zagrożonego cięższą karą, będzie karany więzieniem do jednego roku i grzywną do czterech tysięcy złotych lub jedną z tych kar; sąd może
orzec również konfiskatę mienia, które powinno było
być wycofane. Na obszarze, na którym obowiązuje
ustawa karna z 1852 L, zamiast więzienia orzeka si€;
karę ścisłego aresztu.
flrt. 8. Wykonanie rozporządzenia niniejszego
powierza się Ministrowi Spraw Wojskowych w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych i innymi
zainteresowanymi ministrami we właściwym każdemu
z nich zakresie działania, a co do art. 7 - Ministrowi
Spra wiedli wości.
Dziennik Ustaw. Poz. 676 i 677.
N2 78.
na tym obszarze można Wnieść odwołanie niezależ
Minister Sprawiedliwości: A. Meysztowicz
nie od przep isu § 283 p. k.
Do orzeka n ia o c zynach, przewidzianych w ustę~
pie drugim arty kułu niniejszego, właściwe są sądy
IVUnister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publiczn ego
okręgowe .