Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 sierpnia 1927 r. o zwalczaniu zaraźliwych chorób zwierzęcych.

. ........

\ Y. N NI K

\)1>

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKlEJ.

NQ· 77. -

2 września

Rok 1927.

T R E Ś Ć

ROZPORZl\DZENIR PREZYDENTI\ RZECZYPOSPOLITEJ

Poz.

6.73--z dnia 22 sierpnia 1927 r. o zwalczaniu zaraźliwych chorób zwierz ~Hch .

674~z dnia 26 sierpnia 1927 r. o zbyciu niektórych nieruchomości państwowych

.

•

•

•

• •

• •

•

ROZPORZl\DZENIE MINISTRÓW

Poz.

675-Skarbu, Przemysłu i Handlu oraz Rolnictwa z dnia 31 sierpnia 1927 r. w sprawie zmiany

brzmienia par. 2 rozporządzenia z dnia 11 sierpnia 1927 r. w sprawie cła wywozowego na otręby

Rozporządzenie

Prezydenta Rzeczypospolitej

z dnia 2~ sierpnia 1927 r.

zwalczaniu zaraźliwych chorób

zwierzęcych.

. Na zasadzie art. 44 ust. 6 Konstytucji i ustawy

z dnia 2 sierpn ia 1926 ' r: o upoważnieniu Prezydenta Rzeczypospolitej do wydawania rozporządzeń z mocą ustawy (Dz. U. R. P. N2 78, poz, 443) postana.

wiam co następuje

w s tęp.

1038

zwierz~ z objawami · uzasadniającemi obawę

zaraźliwej choroby, . jak i zwierz~ podejrzane

.673.

O

1027

1038

••

o zarażenie si~, t. j, zwierzę bez objawów

danej choroby, które jednak wskutek bezpośredniego lub pośredniego zetknięcia si~ ze

zwierzętami choremi lub podejrzanemi o chorob~ alb.o z innych powodów jest prawdopodobnie nosicielem zarazka;

e) wyrażenie "zwierz~ wrażliwe" na zarazę oznacza zwierzę, które zarazek przyjmuje i przenosi, choćby samo nie ulegało chorobie zarazkiem tym wywoływanej;

f)' wyrażenie "ubój" oznacza zabicie w celu spożycia.

Rozdział

I.

I\rt. 1. W rozumieniu rozporządzenia niniejWładze i postępowanie.

szego

I\rt. · 2. Zwalczanie zaraźliwych chorób zwiea) wyrażenie "zwalczanie" zaraźliwych chorób

rzęcych na podstawie przepisów rozporządzenia nizwierzęcych oznacza zarówno zapobieganie

niejszego należy, o ile rozporządzenie to nie stanotym chorobom, jak ich tłumienie;

b) wyrażenie .. żaraźliwe choroby zwierz~ce" lub wi inaczej, do Ministra Rolnictwa, wojewodów i sta-,

"zarazy" oznacza choroby wyszczególnione rostów we właściwym im zakresie działania.

Przez wyraz "starosta" rozporządzenie ninieisze

zarówno w tern rozporządzeniu, jak w rozrozumie wogóle władze administracjne I instancji,

porządzeniach, na jego podstawie wydanych;

c) wyrażenie "zwierzęta" oznacza wszystkie gos- a przez wyraz "wojewoda" wogóle władze administrapodarskie zwierzęta jednokopytowe i racico- cyjne li instancji.

we oraz psy, koty, drób, pszczoły, ryby, raI\rt. 3. W razie wyjątkowej potrzeby Prezyki i inne zwierzęta, o ile są użyteczne w gos- dent Rzeczypospolitej może na wniosek Ministra

_podarstwie;

Rolnictwa, uchwalony w Radzie Ministrów, powoły­

dLwyrażenie "zwierzę podejrzane" oznacza za- wać w drodze rozporządzeń na określony przeciąg

równo zwierzę' . podejrzane o choro,bę, t. j. . czasu lub · do odwołania, dla ' obsżaru c~łego Państwa

(

lub jego części, specjalne organa do zwalczania poszczególnych z araź liwych chorób zwierzęcych oraz

określać ich właściwość i stosunek do władz.

flrt. 4. Władze wymieni one wart. 2 i 3 zwalczają zaraźliwe choroby zwierzęce przy pomocy pań·

stwowych lekarzy weteryna ryjn ych, a w ra zie potrze·

by przy pomocy samorządowych, a nawet prywatnych lekarzy weteryna ryjnych, którzy w takim razie

mają obowiązek i prawo przedsiębrać w granicach

otrzymanego zlecenia wszelkie czynności urzędowe,

należące na podstawie roz p orządzenia niniejszego do

państwowych lekarzy weterynaryjnych.

flrt. 5. W wypadkach koniecznej potrzeby, gdy

sprawa nie cierpi zwłoki, Min ister Rolnictwa może

wydawać bezpośrednio zarząd z enia i orzeczenia, należące do właściwości wojewodów, wojewodowie zaś

w tych samych warunkach decyzje, należące do

właściwości starostów.

flrt. 6. Minister Rolnictwa władny jest w drodze rozporządzeń

a) upoważniać wojewodów do wydawania zarzą• dzeń i orzeczeń w sprawach zastrzeżonych

mu w rozporządzeniu niniejszem; od tych

zarządzeń i orzeczeń służy odwolanie do Ministra Rolnictwa;

b) zezwalać wojewodom na upoważnienie starostów do wydawan ia zarządzeń i orzeczeń

w sprawach zastrzeżonych wojewodom w rozporządzeniu niniejszem; od tych zarządzeń

i orzeczeń służy odwołanie do wojewody.

•

N277.

Dziennik Ustaw. Poz. 673.

1\rt. 7. Zwalczanie na podstawie rozporządze­

nia niniejszego zaraźliwych chorób zwierząt, znajdu. jących się pod zarządem władz wojskowych, a stanowiących własność Państwa , należy do zakresu działania Ministra Spraw Wojskowych.

Władze wojskowe i cywilne obowiązane są zawiadamiać się wzajemnie o wybuchu i wygaśnięciu

zaraźliwych chorób zwierzęcych.

Postępowanie względem zwierząt, wymienionych

w ustępie pierwszym, znajdujących się czaso wo lub

stale poza obrębem zarządzanym przez władze wojskowe, jak również zwierząt, z n ajdujących si~ 'w tym

obrębie, a nie st a no w iących własno ści Państwa, uregulują wspólnie Minister Rolnictwa i Minister Spraw

Wojskowych.

1\rt. 8. Minister Rolnictwa jest władny

a) zezwalać dla celów na ukowych zakładom

i instytucjom naukowym na traktowanie zwierząt chorych i podejrzanY'ch w sposób odmienny od przepisanego w rozporządzeniu

niniejszem;

.b) normować postępowanie przy zwalczaniu zarażliwych cho l ób koni, p rzebywających w pań­

stwowych zakładach er,owu koni.

flrt. 9. W wypadku n iewykonania zarządzeń,

wydanych z mocy rozporze' ,dzenia niniejszego lub

z mocy rozporządzeń na niem opartych, właściwe

władze administracyjne me Jgą przeprowadzić wykonanie tych zarządzeń na 'koszt osób obowiązanych

do wykonania.

R o z d z i a ł II.

O środkach przeciw przyniesieniu zaraźliwych

chorób zwierzęcych 2. zagranicy.

flrt. 10. Zabrania się sprowadzać z zagranicy

I przeprowadzać przez terytorjum polskie zwierzęta

chore i podejrzane, zwłoki, czę ś ci zwie r l ąt i wytwory

z takich zwierz ąt oraz wszystko, co prawdopodobnie

jest rozsadnikiem zaraźliwych . chorób zwierz~cych.

1\rt. 11. Minister Rolnictwa może w drodze

rozporządzeń dozwalać pod określonemi warunkami,

ograniczać lub całkowicie wzbraniać sprowadzania

z zagranicy i przeprowadzania przez terytorjum polskie zwierząt, zwłok, części zwierząt i wytworów

zwierz~cych oraz wszystkiego, co m oże być rozsadnikiem zarazy, jak również sprowadzania z zagranicy

surowic i szczepionek dla celów weterynaryjnych

oraz preparatów do rozpozhawania zaraźliwych chorób zwierzęcych_ W braku takich rozporządzeń sprowadzanie z zagranicy i przeprowadzanie przez terytorjum polskie wymaga w każdym poszczególnym

wypadku uprzedniego zezwolenia Ministra Rolnictwa.

Jeżeli wymienIone wyżej surowice, szczepionki

oraz preparaty mogą być stosowane również w me- '

dycynie, rozporząd z enia i zezwolenia, o których mowa w artykule niniejszym, będą wydawane w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych.

Minister Rolnictwa może w drodze

obrót zwierzętami i przedmiotami, mogącemi być nosicielami zarazków, na przylegających do ' granicy ' obszarach takim ograniczeniom, które w razie przyniesienia z zagranicy zaraźliwej choroby zwierzęcej, umożliwiłyby jaknajrychlejsze jej ujawnienie i stłumienie .

1\rt. 12.

rozporządzeń

poddać

1\rt. 13. W razie groźnego niebezpieczeństwa

przyni esienia zarazy Minister Rolnictwa po zastosowaniu środków ochronnych, wymienionych wartykułach 11 i 12, mocen jest w porozumie niu z zainteresowanymi ministrami zarządzić odkażanie osób,

przybywających z zagranicy i . ich rzeczy.

1\rt. 14. W razie groźn e go niebezpieczeństwa

przyniesienia z zagranicy k s ię g o s uszu Minister Rolnictwa zawiadomi właściwego min istra, który zarzą­

dzi strzeżenie granicy przez siłę zb rojną_

flrt. 15. Przepisy rozdziału niniejszego nie naruszają zobowiązań p r zyjętych przez Państwo w umowach międzynarodowych.

Rozdział

III.

O środkach przeciwko zaraźliwym chorobom

zwierzęcym w kraju.

flrt. 16. Wojewodowie mogą w celu ochr'ony

od niebezpieczeństwa zaraźliwych chorób zwierzęcych

zarządzić

a) ograniczenie lub wzbronienie osobom, mają. cym wskutek swego zatrudnienia styczność

ze zwierzętami, zwłokami zwierząt, lub surowcami zwierzęcemi (garbarze, oprawcy, misiarze, osoby handlujące i t. p.) wst~pu do

stajen, obór, chlewów i t. p.;

NI! 77.

Dziennik Ustaw. Poz. 673.

b) oczyszczanie i odkażanie ramp i miejsc tymczasowego postoju na stacjach kolejowych

i przystaniach wodnych oraz wagonów kolejowych, statków i innych środków, użytych

do przewozu zwierząt i wytworów zwierz~­

cych, tudzież narz~dzi i przedmiotów, użytych

przy ładowaniu i wyładowaniu, o ile oczyszczanie i odkażanie nie jest w obowiązujących

przepisach przewidziane;.

c) zaopatrzenie rzeźni i targowisk (miejsc sp~­

du zwierząt) w urządzenia zabezpieczające

prawidłowe prze prowadzenie nadzoru weterynaryjnego, jak również oczyszczanie i odkażanie; - zupełne

odosobnienie targowisk

(miejsc spędu) zwierząt użytkowych i hodowlanych od rzeźni i targowisk zwierząt rzeź­

nych;

d) zaopatrzenię stajen zajezdnych i przedsi~­

biorstw handlu zwierzętami w urządzenia

umożliwiające oczyszczanie i odkażanie;

e) zaopatrzenie grzebowisk, rakarni, zakładów

utylizacyjnych, garbarni i innych przedsi~­

biorstw przerobu zwłok zwierzęcych i surowców zwierzęcych w urządzenia, zabezpieczające od roznoszenia zaraźliwych chorób zwierzęcych;

obroże z podaniem

na n ich znaków umożliwiających ustalenie

miejsca zamieszkania i nazwiska posiaElacza;

g) prowadzenie wyka Lów stanowienia koni;

h) bad,; nie w pewnych odstępach czasu zwierząt, używanych w przedsi ę bi or stwach prze·

wozowych oraz zwierząt wskutek sposobu

ich użycia stykających si~ c z ęsto ze zwierz~­

tarni innych pOSIadaczy lub miejscami ich

postoju, zwierząt używanych w kO Dalniach,

w handlu domokrążnym i z w i e rząt będących

w posiadaniu osób nie mających stałego

zamieszkania.

f) zaopatrywanie psów w

1029

nych, p:rzeds~E:bi.orstWi handlu zwierzętami,

stawów rybnych" wy~ęgamj" zimochowów

i urządzeń dla przecoowywani,jii ryb.;

g) określenie warunków zarobkowego leczenia

i trzebienia zwierząt przez osoby nie posiadające dyplomu lekarza weterynaryjnego.

1\rt. 18. Wytwarzanie j wprowadzanie w obrót

szczepionek i surowic dla celów weterynaryjnych

oraz preparatów do rozpo:mawanta zara:Hiwych chorób zwierzęcych, ~ymaga uprzedniego zezwołenia

Ministra Rolnictwa, który może zarządzić państwową

kontrolę wyrobów tych oraz wyrobów zagranicznych.

Jeżeli wymienione wyżej szczepionki, surowice

i preparaty mogą być stosowane również w medycynie, zezwolenia lub zarządzenia kontroli wymienione

w artykule ni'niejszym maią być wydawane w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych.

1\rt. 19.

Wszell<ie targi, jarmarki i pokazy

publi.czne ł prywatne, mleczarnie,

lecznice i uzdrowiska dla zwierząt podlegają nadzorowi weterynaryjnemu władz administracyjnych, który

określony będzie przez Mi'olstra Rolnictwa.

.

Mniejsze targi i pokazy zwierząt mogą być

przez Ministra Rolnictwa od nadzoru powyższego

zwolnione.

zwierząt,

rzeźnie

1\rt. 20. Właściciele zwierząt, jako też wszyscy,

którzy z tytułu fak tycznego posiadania lub używania

zwierzęcia albo z tytułu wykonywania urzędu lub

zawodu m~;4 styczno ść ze zwierzętami, są obowiąza­

ni zg łosiĆ' niezwłocznie do najbliiszego posterunku

policji lub bezpośred n io do starosty każdy wypadek

zachorp/ania, jak równi e ż wystąpienia objawów, wzbudza;ąd. ch podejrze nie zachorowania na jedną z następuj ~cych chorób

.

a) księgosusz,

b) zarazę płucną bydła rog::ltego,

c) pryszczycę,

d) wąglik,

1\rt. 17. Wszelkie inne zarządzenia poza wye) szelestnicę,

mlenionemi wart. 16 należą do Minist ra Rolnictwa.

f) zarazę dZiczyzny i bydłił rogatego,

W szczególności Minister Rolnictwa może 2 arządzić

g) gruźlicę bydła rogatego w postaci otwartej

a) badanie zwier;ząt przez państwowych lekarzy

(płuc, wymi e nia, macicy i jelit),

weterynaryjnych na stacjacli kolejowych i przyno _, acizn~ z w ierząt jednokopytowych,

h)

staniach wodnych;

i) osp~ owczą,

b) zaopatrywanie w świadectwa miejsca pochoj) zarazę stadniczą koni,

dzenia zwierząt, będących w posiadaniu osób

k)

otręt koni i bydła rogatego,

handlujących, oraz zwierząt dostarczonych

I) świerzb zwierząt jednokopytowych

owiec,

na stacje kolejowe i przystanie wodne do •

m)

wściekliznę,

załado w ania, na targowiska, jarmarki, pokazy

n) pomór i zaraz~ świń,

i przetargi publiczne;

o)

różycę świń,

c) rejestrację i znakowanie zwierząt, będących

p)

cholerę drobiu i pomór kur.

w posiadaniu osób handlują c ych;

d) prowadzenie przez osoby handlujące wykazu

1\.rt. 21. Osoby, które zwierz~tami władają, winzakupionych i sprzedanych zwierząt;

ny równocześnie ze zgłoszeniem

e) zaopatrzenie mleczarni, otrzymujących mleko

a) zwierzęta chore i podejrzane odosobnić od

z różny c h gospodarstw, w urządzenia, zabezinnych zwierząt, które mogłyby ulec danej

pieczające od roznoszenia zaraźliwych chorób

zarazie;

zwierzęcych i umożliwiające oczyszczanie i od·

b) nie wyprowadzać takich zwierząt pozą obręb

każanie;

swego gospodarstwa;

f) poddawanie

nadzorowi

weterynaryjnemu

w oznaczonym zakresie przetargów zwie ! ząt.

c) zabronić dostępu do miejsca postoju takich

zakładów tuczenia dla celów p rzemysłowych.

zwierząt osobom postronnym, z wyjątkiem

~rowiarni, wspólnych pastwisl<, stajni zajezdor$anów władzy i lekarzy weterynaryjnych;

Dziennik Ustaw. Poz. 673.

d) zwierzęta padłe i zabite przechować w miejscach odosobnionych z zachowaniem potrzebnej ostrożności.

Rrt. 22. PosteruneK policji obowiązany jest

natychmiast powiadomić starostę o otr~ymanem zgło­

szeniu, jak również o ujawnionych w inny sposób

wypadkach chorób zaraźliwych lub ich podejrzeniu.

Rrt.23. Starosta, otrzymawszy zgłoszenie (art. 20

i 22), lub też dowiedziawszy si~ w jakikolwiek inny

sposób o zaraźliwej chorobie zwierzęcej, lub jej podejrzeniu, obpwiązany jest przeprowadzić natychmiast

przez państwowego lekarza weterynaryjnego zbadanie stanu rzeczy na miejscu.

Państwowy lekarz weterynaryjny po zbadaniu

zwierząt i przeprowadzeniu potrzebnych dochodzeń

co do rodzaju choroby, stopnia jej rozszerzenia i niebezpieczeństwa oraz przyczyny, ustali, czy i która

z zaraźliwy~h chorób zwierzęcych została stwierdzona

lub czy jest uzasadnione jej podejrzenie, jak również ustali okoliczności i fakty mające znaczenie dla

odszkodowania lub zapomogi.

Stosownie do rodzaju i niebezpieczeństwa choroby państwowy lekarz weterynaryjny, zgodnie z postanowieniami rozporządzenia niniejszego i rozporządzeń wykonawczych, winien natychmiast zarządzić

tymczasowe niezbędne środki w celu umiejscowie- .

,nia choroby. O zarządzeniach tych państwowy lekarz

weterynaryjny zawiadamia posiadacza zbadanych

zwierząt oraz na piśmie miejscową władzę gminną,

która niezwłocznie poda te zarządzenia do wiadomości osób zainteresowanych, względnie także do

wiadomości publicznej i dopilnuje ich wykonania.

Rrt. 24. Jeżeli według opinji państwowego lekarza weterynaryjnego stwierdzenie rodzaju choroby

możliwe jest tylko przez dokonanie sekcji, a niema

potrzebnego do tego zwierzęcia zabitego lub padłe­

go, wojewoda może zarządzić zabicie podejrzanego

zwierzęcia.

Przy czynnościach państwowego lekarza weterynaryjnego, mając xch na celu rozpoznanie rodzaju

choroby, może być obecny lekarz weterynaryjny powołany przez posiadacza zwierzęcia, o ile to nie spowoduje zwłoki w ustaleniu stanu rzeczy. Zdanie tego

lekarza, o ile jest niezgodne z ustaleniem państwo­

wego lekarza weterynaryjnego, winno być wraz z uzasadnieniem dołączone do ' akt sprawy. Urzędowe

stwierdzenie pewnych chorób można uzależnić od

przeprowadzenia badań rozpoznawczych, lub od usta- •

lenia państwowego lekarza weterynaryjnego wyższej

instancji. Sposób wykonania niniejszego przepisu

określi Minister Rolnictwa.

1\rt. 25. W wypadku stwierdzenia przez pań­

stwowego lekarza weterynaryjnego wybuchu choroby zaraźliwej lub jej podejrzenia, starosta winien zarządzić środki, przewidziane w rozporządzeniu niniejszem i w rozporządzeniach na jego podstawie wydanych, uwzględniając potrzeby życia gospodarczego.

W miejscowościach, w których przez państwo­

wego lekarza weterynaryjnego już został stwierdzo·

ny wybuch pryszczycy, otrętu, różycy świń, cholery

drobiu i pomoru kur, starosta może w razie zgło­

szenia nowych wybuchów. tych chorób zarządzić środ-

N!! 77.

ki, przewidziane w rozporządzeniu niniejszem, bez

uprzedniego delegowania na miejsce państwowego

lekarza weterynaryjnego.

Minister Rolnictwa może przepis ten zastosować

również do innych zaraźliwych chorób zwierzęcych.

1\rt. 26.

W wypadku stwierdzenia (art. 23) zachoroby zwierzęcej lub jej podejrzenia mogą być zastosowane następujące środki

.

a) odosobnienie, strzeżenie, obserwowanie, rejestracja i znakowanie zwierząt dotkniętych zarazą, podejrzanych i wrażliwych na daną zarażliwej

razę;

b) ograniczenie obrotu takiemi zwierzętami oraz

określenie sposobu używania zwierząt chorych i podejrzanych, sposobu zuźytkowania

surowców ze zwierząt chorych i podejrzanych,

tudzieź ograniczenie obrotu zwierzętami i przedmiotami, mogącemi być rozsadnikami zarazy;

c) zakaz spędu zwierząt z miejscowości zapowietrzonych lub zagrożonych, albo wykluczenie pewnych gatunków zwierząt od spędza­

nia na targi, jarmarki, pokazy i t. p.;

d) badanie przez lekarza weterynaryjnego zwierząt podejrzanych i wrażliwych na zarazę;

e) pobieranie próbek części narządów, krwi,

wydalin lub wydzielin zwierzęcia oraz wykonywanie szczepień w celach rozpoznawczych;

. f) wzbronienie stosowania, bez uprzedniego zezwolenia władzy, środków mających na celu

rozpoznanie zaraźliw ej choroby zwierzęcej;

g) szczepienie zwierząt wrażliwych na zarazę;

h) zabijanie zwierząt dotkniętych zarazą i podejrzanych w wypadkach wyrażnie przewidzianych w rozporządzeniu niniejsze m lub

w rozporządzeniach na jego podstawie wy~

danych, oraz wykonywanie sekcji zwierząt

zabitych i padłych;

i) oczyszczanie, odkażanie, niszczenie lub usuwanie w sposób wykluczający niebezpieczeń­

stwo zarazy zwłok zwierzęcych, części ciała

zwierzęcego nie nadających się do użycia,

wytworów oraz odpadków ze ' zwierząt chorych i podejrzanych, tudzież nawozu, narzę­

dzi i przedmiotów, które z temi zwierzętami

były w bezpośredniem lub pośredniem zetknięciu;

k) oczyszczanie i odkażanie stajen, stanowisk

i dróg, uźywanych przez zwierzęta chore lub

podejrzane, jak również zwierząt, które mogą być rozsadnikami zarazy, dalej podściółki

i paszy, a w razie potrzeby także osób, które były w styczności ze zwierzętami choremi

lub podejrzanemi oraz rzeczy tych osób;

I) zakaz wypuszczania samopas świń, psów, kotów i innych zwierząt;

m) poddanie ubojowi zwierząt wpędzanych do

rzeźni i na targowiska rzeźne;

n) przymusowe wyłowienie ryb, pozostawienie

stawów ugorem, odkażanie stawów, wylę­

garni, zimochowów i urządzeń do przechowywania ryb;

o) ogłaszanie o wybuchu i wygasmęciu zaraźli·

wych chorób zwierzęl::ych.

N!! 77.

Dziennik Ustaw. Poz. 673.

Ograniczenia, wynikające z punkt u b)

stosowane międ z y innemi przez

a) uz na ni e pewnego m iejsca lub obszaru ja ko

zamkn i ę tego dl a wyprowadzania i wp rowadzani a d o ń zw i erz ą t chorych. podejrza nych

i wr a żliwych na z a r a z ę, s tosownie do rodza iu

zarazy, rozmiaru gr ożą ceg o n i ebez pj ec z eń s twa

i stosu nków m ie jscowych; zamknięcie m o że

dotyczyć równ ie ż

p as zy, ś c i ół ki i wo qóle

przedmiotów uznanych za możli w e rozsadniki

zarazy;

b) wstrzymanie dalszego przewozu, pędzenia lub

innego prowadze nia zwierząt;

c) zakaz lub ograniczenie wypędzania zwierząt

na pastwisko o t az używania pewnych dróg

i ulic;

d) zakaz wspólnego używania studzien, miejsc

pojenia, pławi enia i t. p.

e) zakazać obcowania mieszkańców miejsca lub

obszaru zamkniętego z posiadaczami zwierząt

wrazliwych na księgosusz, względnie opuszczania mi ejsca lub obszaru zamkniętego bez

uprzedni ego oczyszćzenia i odkażenia obnażonych czę śc i ci a ła, o buwia, odz ieży, tudzież

p rzenoszonych rzeczy.

I\rt. 27.

~rt. · 26, m og ą by ć

I\rt. 28. Ministe r Rolnictwa określi wypadki

'I sposób stosowani a środ kó w przewidzianych wart.

26 i 27 oraz wskaże w rozporządzeniu - władze powołane do ich stoso wania, nie naruszając przytem

przepisów, zawa rtych wart. 30 do 74, a dotyczących

poszczególnych chorób z w ierzęcych.

1\rt. 29.

całego Państwa

dzeń

Minister Rolnictwa może dla obsżaru

lub jego części w drodze rozporzą­

a) włączać do chorób, podlegających obowiąz­

kowi zgłaszan i a, inne chort. by, wart. 20 nie

wymieni one , oraz przep i s y wać sposób ich

zwalczania środkami przewidzianemi w rozporządz eniu nin iejsżem;

h) wył ą czać od obowiązku zgłaszania na czas

określony lub do od w oła nia

poszczególne

choroby, wymienione wart. 20.

R o z d z i a ł I V.

O środkach pf"ec ;wko poszczegól nym zaraźli­

wym chorobom zwierz<'icym.

1.

Księgosusz.

I\rt. 30. W razie urzędowego stwierdzenia podejrzenia księgosuszu należy

a) wz bronić wstę pu do miejsca lub obszaru

uznanego za zamknięty (art. 27) osobom

obcym z wyj ą t kiem le karzy weterynaryjnych,

organów w ł adz, ducho wnych, lekarzy i aku szerek w celu umożliwienia im wypeł n i e nia

obowiązków

służbow y ch

lub zawo dowych,

. jako też z wyjątki e m inń y ch osób, które ze

względów szczególnych uzyskają na wstęp

kc żdorazowo zezwol e nie starosty;

b) zarządzić na określonym obszarze obowiązek

zgłaszania

każdego wypadku zachorowania

lub padnięcia zwierząt wrażliwych na ksi~ ·

gosusz;

c) wzbronić na określonym obszarze usuwania

zwłok zwierząt wrażliwych na księgosusz,

bez uprzedniego zbadania ich przez państwo·

wego lekarza weterynaryjnego;

d) zarządzić na określonym obszarze badanie

przed ubojem i po uboju zwierząt wrażliwych

na księgosusz;

I\rt. 31. W razi e stwierdzenia księgosuszu,

prócz zastosowania ś rodków, wymienionych wart. 30,

należy zarządzić

.

a) natychmi astowe zabicie zwierząt chorych, po. de jrzanych o cho r obę oraz, o ile nie zostanie

zas tosowane szczepienie, także zwierząt podejrzanych o zarażenie się;

b) zniszczenie w całości wraz ze skórą zwłok

zwierząt dotkniętych księgosuszem i podejrzanych o księgosusz;

c) otoczenie mi ej scowości zapowietrzonej lub

jej części kordonem cywilnym, policyjnym

lub woj skowym, a nadto zamknięcie pewnych d róg lub ulic d la ruchu osób; w celu

umożliw i enia władzom administracyjnym ustano wienia kordonu wojskowego Minister Spraw

Wojskowych wyda potrzebne zarządzenia.

Szcze pienie może być przeprowadzone tylko na

zarządzenie Ministra Rolnictwa.

f\rt. 32. W razie urzędowego stwierdzenia

u zwi e rząt przeprowadzanych, przewożo­

nych kol e jami, st atkami, lub znajdujących się na

jarmarkach, przetargach, pokazach i w rzeżniach,

może być zarz ądzon e niezwłoczne zabicie wszystkich

zwierząt tak chorych, jak podejrzanych i wrażliwych

na tę za razę, co do których przypuszczać wypada,

że się z e tknęły bezposrednio ze zwierzętami choremi.

księgo s uszu

1\rt. 33.

Prze pisy wykona wcze

określać

będą

w jak ich wypadka ch z arządzenia, wymienione wart. 30

do 32, stosowane byc mają przez starostów, a w jakich przez wojewodów.

I\rt. 34.

obszary, jako

Wojewoda

okreś l a

i

ogłasza

pewne

ok rę g i zapowietrzone lub zagrożone

księgosuszem i w okręgach takich zarządza zakaz

lub ograniczenie ob rotu zwierzętami i przedmiotami,

mogące mi roznosić zarazę .

f\rt. 35. W razie urzędowego stwierdzenia ksi~­

gosuszu lub pode jrze nia tej choroby, Minister Rolnictwa, w porozum ieni u z Ministrem Spraw Wewnętrznych, może zarz ą dzać ograniczenie ruchu osób

na pewnym obszarze, między innemi, przez zakaz

odbywania ta rgów, jarmarków, odpustów, pielgrzymek i wszelkich innych zgromadzeń publicznyc;h.

2. Zaraza płucna.

I\rt. 36. Starosta po urzędowem stwierdzeniu

zarazy płucnej winien zarządzić natychmiastowe zabicie zwierząt chory. h i podejrzanych, Minister Rolnictwa może jednak zarządzić, ażeby zabicie zwierząt

podejrzanych o zarażenie się było uzależnione od

wyników uprzednio przeprowadzonych badań rozpoznawczych.

ną

1\rt. 37. Mięso zwierząt chorych na zarazę płuc­

dopuszcza się do obrotu dopiero po zbadaniu

Dziennik Ustaw. Pez. 673.

przez lekarza wete rynaryjnego. i po. zupe/nem estudzeniu; części nie , n~dające się de użytku ulegną

zniszczeniu.

1\rt. 38. Szczepienia przeciw zarazie płucnej

stescwane tylko. za zezwcleniem Ministra

Rolnictwa.

1\rt. 39. Wojewoda może określić i egłcsić

pewne ebszary jako okręgi zapowietrzone lub zagrożorie zarazą płucną i w okręgach takich zarządzić

zakaz lub egraniczenie obrotu zwierzętami, surowcami zwierzęcemi i prżedmiotami, l)1ogącemi rezncsić

1\rt. 48. W razie wybuchu między zwierzyną

szelestnicy lub zarazy dziczyzny i bydła regatego, przepisy art. 45 i 46 mają zastosowanie de

zwłek zwierzyny.

wąglika,

mcgą być

zarazę·

/

3. Prysic:Zyca.

1\rt.40. Gdy na cbszarzedotąd wolnym cd

pryszczycy zajdą ' pojedyncze' wypadki tej charoby,

Minister Rainictwa ma prawe zarządzić zabicie zwierząt charych .i padejrzanych, jeżeli . pr~ypuszczać

mażna, iż przez to da się esiągnąć zupełne stłumie­

niezarazy.

1\rt. 41. Wojeweda może określić i ogłosić

. pewne obszary za ' okręgi zapowietrzone i zagrażane

pryszczycą i w ekręgach takich zarządzić zakaz lub

ograniczenie obrotu zwierzętami, surowcami zwierzę­

cemi i przedmiotami, mogącemi raznasić zarazę.

Starosta . maże zarządzić szczepienie zwierząt

zagrożanych zarazą. ,

1\rt. 42. Użytkewanie niewyjałowionego w sposób przepisany mleka ze zwierząt chcrych na pryszczycę, jak również wprowadzanie w obrót takiego.

ml eka z zagród i pastwisk zapowietrzonych, jest

wzbranione.

.

.

4.

Wąglik,

szelestnica oraz zaraza dziczyzny I bydła

rogatego. .

1\rt. 43. Zwierząt chorych oraz podejrzanych

O wąglik, szelestnicę lub zarazę dziczyzny i bydła

rogatego. nie walno poddawać ubojawi.

Zwierzęta po.dejrzane . o zarażenie się wolne poddawać ubajowi jedynie za zezwoleniem staresty.

1\rt. 44. Szczepienia przeciw chcrebcm, wymienianym wart. 43, wclno wykanywać jedynie

za uprzedn iem zezwoleniem· wojewody.

1\rt. 45. Operacje krwawe zwierząt chcrych

lub podejrzanych e choroby wymienione wart. 43

wolna wykonywać tylko lekarzom weterynaryjnym;

zwłoki mogą być otwierane ' jedynie przez lekarza

weterynaryjnego lub w jego. obecności.

Zdejmowanie skór ze zwłok zwierząt,

dotkhię ty ch wąglikiem lub zarazą dziczyzny i bydła

regatego., jest zakazane.

Starosta zarządzi w sposób wykluczający niebezpieczeństwo zarazy usunięcie zwłok takich wraz

ze skórą, sierścią, włosami, rogami, kepytami i racicami.

Przy szelestnicy zdejmowanie skór jest dozwe. lene z zachowaniem przepisanych środków astrażności.

Rrt. 46.

N277.

5.

Gruźlica bydła

rogatego w postaci otwartej.

1\rt: 49. Starosta winien zarządzić odoscbnienie i oznakawanie zwierząt, u których urzędewe

stwierdzane grużlicę ctwartą, lub padejrzenie e t~

cherobę.

Wojewcda może zarządzić zabicie takich zwiew stosunku do zwierząt datkniętych gruźlicą

wymion należy bezwzględnie zabicie zarządzić.

rząt;

1\rt. 50. Pasiadacz zwierzęcia, dotkniętego gruźlicą atwartą lub podejrzanego o tę chercbę, meże

je peddać ubajowi pa uprzedniem zawiademieniu

starasty. Zwierzę takie winno być zbadane przez

państwowego. lekarza weterynaryjnego po ubaju.

1\rt. 5t. Mleko. zwierząt charych na otwartą

wymion winno być natychmiast pc udoju

zniszczone; mleko. zwierząt chorych na etwartą gruźlicę innych organów (jelit, płuc, macicy) . mcże być

dopuszczane do użycia jedynie po. wyjałowieniu

w sposób przepisany.

gruźlicę

6. Nosacizna.

1\rt. 52. Starosta winien zarządzić

. a) na~yć:hm i astowe zabicie zwierząt, u których

nosacizna zastala urzędawo stwierdzona;

b) edosebnienie i zamknięcie, jak również pcddanie , postępcwaniu rozpaznawczemu zwierząt . padejrzanych o chorobę;

c) edosobnienie i . poddanie postępowaniu rezpeznawczemu zwierząt podejrzanych czara·

żenie się, przyczem mcże zezwolić na użyt­

kowanie takich zwierząt w granicach cznaczonega abszaru.

Wajewada winien zarządzić zabicie zwierzęcia

pcdejrzanego Q nasaciznę, jeżeli po. zastoscwaniu

postępowania

rezpoznawczego nie można uchylić

pedejrzenia.

Minister Ralnictwa mcże zarządzić zabicie zwierząt podejrzanych e zarażenie się, jeżeli niezbędne

jest spieszne stłumienie zarazy.

.

1\rt. 53. Paza wypadkami, w artykule poprzednim wymieniane mi, stosawanie średków rczpoznawczych bez zezwolenia wojewody jest wzb~oniane.

J\rt. 54. Zw i erząt charych na ncsaciznę i podejrzanych a tę charobę nie walna paddawać ubojawi.

. 1\rt. 55.

Zdejmawanie skór ze zwłok zwierząt,

jest zakazane.

bezpieczne usunięcie takich

dotkniętych nesacizną,

Starosta zarządzi

zwłok.

7. Ospa owcza.

1\rt. 56. Pc urzędowe m stwierdzeniu aspy awczej starosta zarządzi niezwłoczne przeprcwadzenie

Rrt. 47. Użytkowanie i wprowadzanie w obrót szczepienia wszystkich awiec, walnych jeszcze ad zamleka araz jego. przetwerów, pachodzących ze zwie- . razy w zapawietrzonem stadzie. Starasta nie zarządzi

rząt chorych lub podejrzanych <;> chorabę wymienioną

szczepienia, jeżeli pasiadacz w ciągu dziesięciu dni

W art. , 43, jest ząkazane. ·

.

wszystkie awce dane,go stada pedda uboi owi.

N~

77.

Dziennik Ustaw. Poz. 673.

W razie grozmejszego szerzenia się zarazy, lub

rozniesienia, wojewoda może

wszystkich owiec zagrożonych

niebezpieczeństwa jej

zarządzić szczepienie

zarazą·

Szczepienia nie zarządzone przez władze mogą

wykonywane jedynie za uprzedniem zezwoleniem

wojewody.

•

być

I\rt. 57. Owce podejrzane wolno poddawać

ubojowi tylko za zezwoleniem starosty i pod nadzo·

rem państwowego lekarza weterynaryjnego.

Zdejmowanie skór ze zwłok zwierząt

jest zakazane.

Starosta zarządzi · bezpieczne usunięcie takich

zwłok wraz ze skórą, wełną, racicami i rogami.

I\rt. 58.

dotkniętych ospą

8. Zaraza sta~nicza koni.

I\rt. 59. Koni dotkniętych zarazą stadniczą

podejrzanych nie wolno dopuszczać do stanowienia.

I\rt. 60. Wojewoda zarządzi

a) oznakowanie koni dotkniętych z a razą stadniczą;

b) wytrzebienie ogierów, u których urzędowo

stwierdzono zarazę stadniczą, co do których udowodniono, że od nich zaraziły się klacze, lub które

stanowiły klacze chore na zarazę stadn iczą.

Minister Rolnictwa może zarządzić zabicie klaczy chorych i podejrzanych o chorobę, albo też

wzamian zabicia może zarządzić wywłaszczenie tych

zwierząt za odszkodowaniem, które co do sposobu

ustalenia jego wysokości i wypłaty podlega przepisom rozporządzenia niniejszego o odszkodowaniu za

zwierzęta zabite, natomiast nie podlega tym przepisom co do warunków przyznan ia lub odmowy.

I\rt. 61. Po urzędowem stwierdzeniu zarazy

stadniczej starosta może dopuszczanie koni do sb. nowienia w obrębie zagrożonego obszaru uzależnić

od wyniku uprzedniego ich zbadania przez państwo­

wego lekarza weterynaryjnego. W razie grożnego niebezpieczeństwa wojewoda może zarządzić zbadanie

wszystkich wogóle ogierów i klaczy na zagrożonym

obszarze, oraz prowadzenie rejestracji stanowienia,

jako też zakazać oprowadzania ogierów celem stanowienia.

9.

Otr.;t koni i bydła rogatego.

I\rt. 62. Koni i bydła rogatego, dotkniętych otrę­

tem i · podejrzanych, nie wolno dopuszczać do stanowienia.

10. Świerzb zwierząt jednokopytowych i owiec.

I\rt. 63. Posiadacz zwierząt jednokopytowych

i owiec, u których urzędowo stwierdzono świerzb,

winien poddać je leczeniu przez lekarza weterynaryjnego .

W razie niewykonania powyższego przepisu starosta zarządzi zamknięcie zwierząt w stajni (owczarni).

I\rt. 64. Skóry zwierząt dotkniętych świerzbem

wolno dopuszczać do obrotu po zastosowaniu przepisanych środków ostrożności.

11.

Wścieklizna.

I\rt. 65. Osoba władająca zwierzęciem chorem

lub podejrzanem o wściekliznę winna zupełnie odosobnić je od ludzi i zwierząt.

Władza gminna, otrzymawszy wiadomość o wałę­

saniu się psa wściekłego lub podejrzanego o wście­

kliznę, winna postarać się o bezzwłoczne jego zabicie lub schwytanie, a w razie niemożności uskutecznienia tego, zawiadomić sąsiednie władze gminne

i najbliższy posterunek policji.

I\rt. 66. Starosta nakaże natychmiast zabić

zwierzęta, u których urzędowo stwierdzono wściekliz­

nę, jak również podejrzane o wściekliznę psy i koty.

Jednakowoż jeżeli zwierzę podejrzane o wściekliznę

skaleczyło człowieka, starosta winien wedle możnoś­

ci zarządzić zamknięcie zwierzęcia i jego obserwację.

Za podejrzane o zarażenie się należy

które zetknęły się ze zwierzęciem

chore m lub podejrzanem o wściekliznę, a psy i koty

nawet wówczas, gdy można tylko przypuszczać, że

się zetknęły z takiem zwierzęciem.

Podejrzane o zarażenie si ę psy i koty starosta

nakaże natychmias t zabić , inne zaś zwierzęta podd a ć

obserwacji. Wyjątkowo starosta może zezwolić na

zamknięcie i obserwację psa podejrzanego o zaraże­

nie się.

I\rt. 68. Nie wolno poddawać ubojow i zwierząt

dotkniętych wścieklizną i podejrzanych o tę chorob ę .

Użytkowanie i wprowadzanie w obrót mleka z takich

zwierząt i jego przetworów jest zakazane.

I\rt. 69. Starosta zarządzi usu ; i ; cie zwłok wraz

ze skórą, sierścią, włosami , roqami , kopytami i racicami z wierząt dotkniętych wścieklizną lub podej rzanych o tę chorobę .

Zarządzenie to należy wykonać w sposób wykluczający niebezpieczeństwo zarazy.

Otwieranie zwłok zwierząt chorych i podejrzanych może się cdbywać jedynie w obecności pań­

stwowego lekarza weterynaryjnego.

Rrt. 70. Jeżeli stwierdzono urzędowo, że pies

chory na wściekliznę, względnie podejrzany o wś : iekliznę, biegał swobodnie, starosta winien dla ściśle

określonego przez siebie obszaru zarządzić trzymanie

psów na uwięzi, lub prowadzenie na smyczy zaopat rzonych w bezpieczne kagańce, jako też zakazać

swobodnego puszczania kotów.

Starosta może czynić wyjątki od powyż s zych zarządzeń, gdy chodzi o psy myśliwskie, policyjne i pociągowe.

W razie nieprzestrzegania zarządzeń, przewidzianych w artykule niniejszym, starosta może zarządzić niezwłoczne zabicie zwierzęcia .

Wojewoda może zarządzić rejestrację i znakowanie psów.

I\rt. 71. Na obszarze, o którym mowa wart. 70,

jak również w razie pojawienia się wścieklizny u zwierzyny, starosta może zarządzić obławy .

I\rt. 67.

uważać zwierzęta,

12. Pomór i zaraza świń.

Rrt. 72. Wojewoda może zarządzić zabicie świń

dotkniętych pomorem lub zarazą, tudzież podejrzanych, jeżeli przypuszczać należy, że w ten sposób

da się osiągnąć zupełnie stłumienie zarazy •

•

Szczepienia mogą być

zezwoleniem wojewody.

przedsiębrane

tylko za

13. . Różyca świń.

flrt. 73. W razie wybuchu róży c" świń starosta może zarządzić szczepienie świń ch" rych, podejrzanych i zagrożonych.

14.

Cholere drobiu i p omór kur.

I\rt. 74. Wojewoda może zarządzić zabide drobiu dotknięte g o zarazą i podej rż ane g o, jeżeli przypuszc zać należy, iż w ten sposób da się os iąg nąć

rychłe i całkowite stłumienie zarazy.

R o z d z i a ł V.

Odszkodowania i zapomogi.

Odszkodowanie od Państwa należy się

. za zwierzęta zabite na zarządzenie władz ' państwo­

wych w wykonaniu rozporządzenia niniejszego lub

padłe wskutek szczepienia, trzebienia i innych zabiegów, przewidzianych w rozporządzeniu niniejszem,

a wykonanych na zarządzenie władz państwowych,

Jak również za zwierzęta wywłaszczone (art. 60).

I\rt. 75.

I\rt. 76. Zapomogi należy wyplacać za zwieco do których urzędowo stwierdzono (art. 23

i 24), że padły na ksit::gosusz, zarazę płucną, otwartą

gruźlicę, pryszczycę byd ła rogatego, z wyjątkiem cieląt do trzech miesięcy, nosaciznę, zara ę stadniczą,

wściekliznę zwierząt jednokopytowych, bydła rogatego, świń, owiec i kóz oraz na pomór i zarazę świń

z wyjątkiem osesków, o ile śmierć zwierzęcia nastą­

piła po uczynieniu zadość obowiązkowi zgłoszenia

(art. 20), jak również za zwierzęta jedriokopytowe,

bydło rogate, owce i kozy, u · których po śmierci

stwierdzono urzędowo wąglik, szelestnicę, lub zarazę

dziczyzny i bydła rogatego.

rzęta,

I\rt. 77. Odszkodowanie lub zapomoga za zwierzęta zabite lub padłe nie należy się w wypadkach

. następujących

.

.

a) jeżeli posiadacz, nabywając zwierzęta, wiedział, iż są dotknięte chorobą zaraźliwą lub

podejrzane;

b) za psy i koty zabite na zarządzenie władz;

c) za zwierzęta spędzone do rzeźni i na targowiska rzeźne;

d) w razie niespełnienia w ciągu 24 godzin obowiązku zgłoszenia . wybuchu zarazy lub jej podejrzenia (art. ?O), albo też zaniedbania obowiązków z art. 21;

.

e) w razie niestosowania się do innych przepisów rozporządzenia niniejszego, tudzież zarządzeń szczególnych, mających na celu zwalczanie danej zarazy;

f) za zwierzęta stanowiące własność Państwa.

rzęta

N!! 77.

Dziennik Ustaw. Poz. 673.

I\rt. 78. Odsz.k odowanie lub zapomoga za zwiezabite lub padłe nie należy się również

a) za zwierzęta sprowadzone z zagranicy wbrew

obowiązującym przepisom;

b) za zwie r zęta, które padły lub zostały zabite

z powodu choroby wywołanej niedozwolonem spr~owadzeniem z zagranicy innegC7 lwie-

.

rzęc ia lub przedmiotu, · o ile zwierzęta należą

do winnego posiadacza lub osób współwin­

nych;

c) .za zwi erz ęta sprow" dzone z zagra .... icy choć­

by w sposób legalny, o il e stWie rdzone zostanie, że u zwierz ąt tych zaraza wybuchła

przed upływem te rminu . przez Ministra Rolnictwa dla poszczególnych chorób ustanowione go.

Odszkodowanie lub zapom oga n a leżeć się jednak może. jeż e li dostarczono d :)wo du, że zaraż e nie

nastąpiło dopiero po sp rowa dzeniu zw ierzęci a .

Jeż.eli. posiaddcz przed spro wa dz a niem wiedział

o chorobie lub pod ejrzeniu, odszkodowanie lub zapomoga nie należy sk tCl kże za in ne zwierzęta tego

samego posiadacza, padłe lub zabite vJ związku

z przyniesieniem zarazy.

I\rt. 79.

Odszkodowanie wynosi pełną wartość

szacunkową zwierzęcia

a) za zwie rzęta z wyjątkiem ryb, zabite na zarządzenie władzy, jeżeli na podstawie wynil~u

sekcji stwierdzono, że są wolne od zarazy,

z powodu której wypłaca się odszkodowanie;

b) za zwierzęta zabite z powodu ks i ęgosuszu

i pryszczycy;

c) za zwierzęta padłe wskutek szczepienia, trzebienia i innych zabiegów zarządzOnych przez

w/adze.

I\rt. 80. Za zwierzęta zabite na zarządzenie

odszkodowanie wynosi

a) cztery piąte wartoś ~ i szacunkowej, gdy zwie-

władzy

rzęta były dotknięte zarazą

gru ź licą, zarazą stadniczą;

płucną, otwartą

bJ trzy czwarte wartości szacunkowej, gdy zwierzęta

były

dotkni ę te

nosacizną, wścieklizną,

pomorem i zarazą świń, cholerą drobiu i po·

morem kur.

I\rt. 81.

Za ryby, zabite na

zarządzenie wła­

dzy, należy się posiadaczowi połowa różn ic y wartości

tych ryb w stanie żywym i śniętym, określonej zgodnie z art. 84 do 87.

I\rt. 82.

Zapomoga wynosi trzy czwarte war-

tości szacunkowej zwier.zęcia padłego na księgosusz,

zarazę płucną, otwartą gruźlicę, pryszczycę, nosaciznę,

zarazę stadniczą, wściekliznę, pomór i zarazę

świń, wąglik, ,szelestnicę lub zarazę dziczyzny i bydła rogatego, o ile istnieją waru ;lki przewidziane

wart. 76.

I\rt. 83. W wypadkach, w których należy się

odszkodowanie lub zapomoga, zwierżęta zabite lub

padłe albo części tych zw ierząt pozostawia się po·

siadaczowi, o ile zwierzęta te lub ich częścr użnane

będą przez państwowego lekarza weterynaryjnego

za nadające się do użytku.

.

. Wartość tych zwierząt, względnie ich części,

określa się wedug przepisów art. 84 do 87 rozporządzenia niniejszego i potrąca z ustalonego odszko·

dowania lub zapomogi.

Starosta może za zgodą posiadacza zwierzęcia

nie pozostawiać mu zwierzą t podlegających zabiciu

w tym wypadku posiadacz otrzyma należne odszkodowanie lub zapomogę w całości .

N!! 77.

Dziennik Ustaw. Poz. 673.

I\rt. 84. Wartość szacunkową zwierzęcia lub

zbiorowiska zwierząt (pszczoły, ryby, raki) stanowi

średnia z trzech kwot oszacowania przez trzech ocenicieli, a mianowicie: dwóch biegłych i państwowego

lekarza weterynaryjnego.

Biegłych w ilości potrzebnej dla całego powiatu

wybiera wydział powiatowy.

Sposób wyznaczania biegłych zaprzysiężonych,

jak również całe postęowanie szacunkowe określi

Minister Rolnictwa'" w porozumieniu z Ministrem

Spraw Wewnętrznych.

I\rt. 85. Za podstawę oszacowania należy brać

wartość targową zwierzęcia lub zbiorowiska zwierząt,

uwzględniając przy tern odznaczające je zalety hodowlane i osobliwą ' użyteczność gospodarczą. Nie na-

leży uwzględniać zmniejszenia się wartości wskutek

szczepienia zarządzonego przez władze lub wskutek

zarazy, którą zwierzęta są dotknięte, wyjąwszy gruźlicę.

Rrt. 86. Oszacowanie winno być przez każdego

z ocenicieli dokonane osobno, o ile możności przed

zabiciem; z oszacowania należy spisać protokół.

Oszacowanie jest obowiązujące i nie ulega

zmianie z wyjątkiem wypadku naruszenia przepisów,

dotyczących powoływania biegłych i sposobu postę­

powania (art. 84).

.

Rrt. 87. Jeżeli według okoliczności ustalonych

. przez państwowego lekarza weterynaryjnego (art. 23)

odszkodowanie lub zapomoga, należne posiadaczowi,

nie mają przewyższać stu złotych, może być zasto·

sowane uproszczone postępowanie szacunkowe, którego tryb określi Minister Rolnictwa w porozumieniu

z Ministrem Spraw Wewnętrznych.

I\rt. 88. Przyznanie należnego odszkodowania

lub zapomogi i zarządzenie wypłaty należy do wojewody.

Odszkodowanie lub zapomoga wypłaca się

właścicielowi zwierzęcia, a o ile ten nie jest znany,

faktycznemu posiadaczowi.

Odszkodowanie lub zapomoga nie podlega zajęciu na pokrycie należności publicznych albo prywatnych.

I\rt. 89. · Z chwilą dokonania wypłaty gasną

pretensje z czyjejkolwiek strony do Państwa z tytułu

odszkodowania względnie zapomogi.

Osoby uprawnione do otrzymania odszkodowania lub zapomogi niezadowolone z decyzji wojewody

(art. 88) mogą w terminie jednego miesiąca od daty

doręczenia im decyzji wojewody

wytoczyć przed

właściwym

sądem

powództwo o odszkodowanie,

względnie zapomogę.

Świadczenia Państwa wymienione

w rozdziale niniejszym wyczerpują wszelkie odszkodowania i zapomogi z tytułu wykonania rozporzą­

dzenia niniejszego i żadne pozatern roszczenia do

Państwa interesowanym nie służą.

I\rt. 90.

I\rt. 91. Posiadaczom zwierząt, którzy ścisłem

stosowaniem się do zarządzeń władz przyczynili się

do rychłego stłumienia zarazy i ponieśli przytem

dotkliwe straty gospodarcze, a w myśl rozporządzenia

mmeJszego nie mają tytułu do odszkodowania lub

zapomogi, Minister Rolnictwa może według swego

uznania przyznać stosowną nagrodę.

R o z d z i a ł VI.

Koszty.

I\rt. 92. Państwo ponosi koszty połącz0!1 e

z urzędowaniem władz administracyjnych i organow

lekarsko - weterynar,yjll.)1ch w zakresie wykrywania,

stwierdzania i tłumienia zaraźliwych chorób zwierzę­

cych, jako też koszty odszkodowań, zapomóg i nagród, przyznawanych na podstawie przepisów rozporządzenia niniejszego.

W szczególności Państwo pokrywa koszty

a) strzeżenia granicy,

I

b) odkażania na granicy osób i ich rzeczy,

c) użycia siły zbrojnej,

d) oszacowania,

e) szczepienia i znakowania zarządzonego przez

władze, z wyjątkiem znakowania psów.

Rrt. 93. Gminy ponoszą koszty stosowania

ogólnych środków ochronnych i nadzoru w obrębie

gminy, jako też koszty usuwania i niszczenia zwłok

i odpadków, w sposób zapobiegający niebezpieczeń­

stwu rozszerzenia zarazy.

W szczególności gminy wykonywają na swój

koszt

a) strzeżenie i obserwowanie zwierząt dotknię­

tych · zarazą, podejrzanych i wrażliwych na

daną

zarazę;

b) zabijanie zwierząt chorych i podejrzanych ·

w wypadkach wyraźnie przewidzianych w rozporządzeniu niniejszem lub w rozporządze­

niach na jego podstawie wydanych, z wyjąt­

kiem uboju;

c) oczyszczanie, odkażanie, niszczenie i usuwanie, w sposób wykluczający niebezpieczeństwo

zarazy, zwłok zwierzęcych, części ich ni e nadających się do użycia, wytworów i odpadków;

d) ogłaszanie na obszarze gminy o wybuchu

i wygaśnięciu zarazy;

e) udzielanie pomocy organom państwowym

przy dokonywaniu sekcji, szczepień i pobieraniu próbek na zarządzenie władzy ;

f) ustawianie kordonu cywilnego przy księgo­

suszu;

g) zabijanie względnie chwytanie z powodu

wścieklizny wałęsających się psów, oraz zawiadamianie o tern sąsiednich gmin i polic ii;

h) dokonywanie obław na zarządzenie starosty

w wypadkach wścieklizny zwierzyny;

i) rejestrację psów.

I\rt. 94. Przedsiębiorcy zaRładów i urządzer'l

wymienionych w artykułach 16 - 19, jako też trudniący się handlem, przewozem i przepędem zwierząt,

pónoszą koszty nadzoru i badania weterynaryjnego

zwierząt i produktów zwierzęcych, jako też koszty zarządzeń . władz, odnoszących się specjalnie do tych

zakładów

i urządzeń.

W szczególności osoby te ponoszą koszty

a) oczyszczania i odkażania własnych ramp

i miejsc tymczasowego postoju na stacjach

Dziennik Ustaw Poz. 673.

N277.

kolejowych · i przystaniach wodnych oraz środo ,

Jeżeli czynu dopuszczono się z niedbalstwa.

ków używanych do przewozu zwierząt lub należy wymierzyć karę grzywny.

ich wytworów, tudzież narz~dzi i przedmioRrt. 99. Kto umyślnie przyczyni się do wybutów używanych przy załadowaniu i wyłado­

chu

lub

rozszerzenia zarażliwej choroby zwierzęcej

waniu;

lub

udaremnia

umyśln i e tłumienie zarazy będzie kab) żaopatrywania rzeżni i targowisk (miejsc sp~du

rany

więzieniem do lat trzech, obok którego może

zwierząt) w urządzenia zabezpieczające nalebyć orzeczona kara grzywny dopięciu tys ięcy złotych.

żyte wykonywanie nadzoru weterynaryjnego,

Jeżeli czyn wywołał niebezpieczeństwo

powjak również oczyszczanie i odki'lżanie;

c) odosobnienia targowisk (miejsc sp~du) zwie- szechnej klęski go spodarczej, winny ulegnie karze

więzienia do lat pięciu, obok której może być orzerząt użytk o wych i hodowlanych od rzeżni

czona kara grzywny do dzi esięci u tysięcy złotych.

i targowisk zwierząt rzeźnych;

d) zaopatrywania stajen zaje zdnych i przedsię­

Rrt. 100. Kto popełni czyn wymieniony warbiorstw nandlu zwierzętami w urządzenia, tykule poprzednim z niedbalstwa będz ie karany aresz'

umożliwiające oczyszczanie i odkażanie;

tern do sześciu tygodni lub grzywną do dwóch tye) zaopatrywania grzebowisk, rakarni, zakładów sięcy zł. Obie te kary można wymierzyć łącznie.

utylizacyjnych, garbarni i innych przedsi~­ W razie następ s twa przewidzianego w ust. 2 artykubiorstw przerobu zwłok zwierzęcych i surow- łu poprzedniego winny będzie karany więzieniem do

ców w urządzenia zabezpieczające od rozno- sześciu miesięcy, obok którego może być orzeczoną

szenia zarażliwych chorób zwierzęcych;

kara grzywny do trzech tys ięcy złotych.

f) badania zwierząt na granicy oraz na stacjach

kolejowych i przystaniach wodnych.

Rrt. 101. Winny sprowadzenia z zagranicy

Za przeasiębiorców w rozumieniu artykułu ni· ·wbrew przepisom rozporządzenia mmeJszego, lub

n iejszego uważać należy zarówno, prywatne osoby rozporządzerl na jego podstawie wydanych , zwierząt,

fizycz ne i prawne, jak i gminy oraz inne związki pu- zwłok, części zwierząt oraz wytworów zwierzęcych,

bliczno-prawne, nie wyłączając Państwa i jego przed- jak również surowic i szczepionek oraz preparatów

siębi orstw.

.

do rozpoznania zaraźliwych chorób zwierzęcych oraz

Rrt. 95. Wszelkie koszty nie przypadające innych przedmiotów, mogących być rozsadnikami

w myśl art. 92 do 94 do pokrycia przez Państwo, zarazy-będzie karany aresztem do sześciu tygodni,

gminy i przedsiębiorców obciążają posiadaczy zwie- lub grzywną do dwóch tysięcy złotych.

rząt, a w razie ich stwierdzonej niezamożności,wła­

Rrt. 102. Równocześnie ze skazaniem za prześciwe gminy.

stępstwo, przewi d ziane w artykule poprzedn im, naleKoszty, przypadające na gminy, mogą być w ca- ży orzec konfiskatę przedmiotów w tymże artykule

łości lub w części p r zejęte przez powi ato we związki

wymienionych.

komunalne, albo przez specjalne związki ce lowe saKonfiskatę orzec należy, choćby ściganie karne

morządów.

z jakichkolwiek powodów było niewykonalne, albo

Rrt. 96. Wszelkie należno ś ci z tytułu kosztów, też wydano wyrok uniewinniający. Orzeczenie o konfisk ac ie nie połączone z wyrokiem, wydaje sąd wła­

obci ążających przedsiębiorców i posiadaczy, ściągane

ściwy do orzeka nia o przesh~pstwie; orzeczenie to

będą na zarządzenie starosty w drodze egzekucji

może być zaskarżone.

administracyjnej.

Rrt. 103. Rzeczy, ulegające konfiskacie, może

I\rt. 97. Minister Rolnictwa ustali w drodze

wł a dza administracyjna tymczasowo zająć i, o ile

rozporządzeń

nie mają być one w myśl obowiązujących przepisów

a) wysokość wynagrodzer1ia ocenicieli;

b) taryfę opłat z tytuł u badania zwierząt na zni szczo ne, może je z ważnych powodów sprzedać

granicy oraz na stacjach kolejowych i przy- w drodze przetargu publicznego. Za ważne powody

nale ży w szczególności uznać niebezpieczeństwo psustaniach wodnych;

c) wysokoś'ć kos~tów nadzoru weterynaryjnego cia się rzeczy i koszty ich utrzymania zbyt znaczne

nad przedsiębiorstwami, wymien ione mi wart. w stosunku do ich wartości.

art. 17 e), f) i 19 oraz kontroli państwowej

1\rt. 104. Współwina (podżeganie i pomoc)

przewidzianej wart. 18.

w przestępstwach określonych w rozporządzeniu niniejszem, tudzież usiłowanie jest karalne.

R o z d z i a ł VII.

1\rt. 105. Postanowienia karne rozporządzenia

Postanowienia karne.

niniejszego nie wykluczają ukarania w myśl surowszych

I\rt. 98. Kto naruszy jeden z przepisów, zawar- przepisów innych ustaw karnych, w razie naruszenia

tych wart. art. 18, 20, 21, 31 ustęp ostatni, 37, 38, ich czynem w rozdziale niniejszym przewidzianym.

42, 43 do 48, 50,51, 53, 54, 55 ustęp pierwszy, 56 ust~p

ostatni, 57, 58 ustęp pierwszy, 59, 62, 63 ustęp pierwRrt. 106. Orzecznictwo w sprawach o przest~p­

szy, 64, 65 ustęp pierwszy, 68, 69 ustęp ostatni, stwa z art. ' 98 należy do starostów.

72 ustęp drugi, albo rozporządzenie lub za fządzenie,

W orzeczeniu należy oznaczyć na wypadek

wydane na podstawie rozporządzenia niniejszego, b~­ nieściągalności grzywny karę zastępczego aresztu

dzie karany aresztem do sześciu tygodni lub grzyw- w wysokości nieprze k raczającej dwóch tygodni.

ną do tysiąca złotych. Kary aresztu i grzywny mogą

W sprawach o wszelkie inne w rozporządzeniu

być wymierzane łqcznie.

niniejszem przewidziane przestępstwa właściwe są sądy.

N!I 77.

Dzienhik Ustaw, Poz. 673.

I\rt. 107. Ukarany orzeczeniem starosty może

w ciągu siedmiu dni od dnia doręczenia orzeczenia

wnieść do starosty żądanie prźekazania sprawy wła­

ściwemu sądowi powiatowemu (pokoju), który rozstrzyga, jako pierwsza instancja.

Wyrok sądu okręgowego wydany w drugiej

instancji nie ul ega zaskarżeniu.

Na obsza rze mocy obowiązującej niemieckiej

ustawy postępowania karnego z 1877 r. stosuje się

przepisy o wydawaniu policyjnych mandatów karnych.

I\rt. lOS. Na obszarze mocy obowiązującej

austrjackiej ustawy karnej z 1852 t. obowiązują na'

stępujące postanowienia

a) zamiast więzienia orzeka się ścisły areszt;

b) czyny, zagrożone aresztem, są wykroczeniami,

ścisłym aresztem-występkami;

c) odwołanie można wnieść niezależnie od postanowień paragrafu 283 p. k.

R o z d z i a ł VllI.

Postanowienia końcowe.

I\rt. 109.

Minister

Rolnic.Łwa

może

w drodze

rozporządzeń rozciągać przepisy rozporządzenia niniejszego na zaraźliwe choroby zwierzęce, w rozporzą­

dzeniu tern niewymienione oraz określać sposób ich

zwalczania zapomocą środków, w rozporządzeniu

niniejszem przewidzianych.

I\rt. 110. Przeznaczone na odszkodowania fundusze i sumy, które z mocy pruskiej ustawy wykonawczej z dnia 25 lipca 1911 r. (Zb. Ust. pr. str. 149)

do ustawy z dnia 26 czerwca 1909 r. o zarażliwych

chorobach zwierząt domowych (Dz. Ust. Rzeszy niem.

str. 519) związki samorządowe na obszarze województw: pomorskiego, poznańskiego i górnośląskiej

części województwa śląskiego posiadać będą w dniu

uzyskania mocy obowiązującej przez rozporządzenie

niniejsze, z dniem tym przejdą na własność Państwa.

I\rt. 111. Odwołania od zarządzeń i orzeczeń

administracyjnej, wydanych na podstawie

przepisów rozporządzenia niniejszego i rozporządzeń

na jego podstawie wydanych, nie wstrzymują wykonania.

Postanowienie artykułu niniejszego nie stosuje się

do orzeczeń karnych.

władzy

I\rt. 112. Wykonanie rozporządzenia niniejszego powi,e rza się Ministrowi Rolnictwa, co zaś do

orzecznictwa karnego - Ministrowi Sprawiedliwości

i Ministrowi Spraw Wewnętrznych; w sprawach, dotyczących zakresu działania Ministra Spraw Wew• nętrznych, Minister Rolnictwa działać będzie w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych.

Rozporządzenia wykonawcze dotyczące zakresu

działania innych ministrów wydawane będlj w porozumieniu z zainteresowanymi ministrami . .

I\rt. 113. Rozporządzenie niniejsze uzyskuje moc

na całym obszarze Rzeczypospolitej

Polskiej z dniem 1 stycznia 1928 r.

Z chwilą tą tracą moc obowiązującą wszystkie

przepisy w przedmiocie objętym rozporządzeniem

niniejszem, a w szczególności

obowiązującą

1037

I\rt. art. 1090 - 1175 ustawy lekarskiej, wyd.

1903 r. (zb. pr. ces. ros. tom XIIl) z wyjątkiem przepisów art. 1108 p. 12 art. 1125 i art. 1144, o ile przepisy te dotyczą przedmiotów rozporządzeniem niniejszem nicobjętych.

Ustawa z dn. 20 lutego 1880 r. o zapobieganiu

księgosuszowi i jego tępieniu (austr. dz. u. p. N237)

w brzmieniu zmienionem ustawą z dnia 6 sierpnia

1909 r. (austr. dz. u. p. N2 180).

Ustawa z dnia 17 sierpnia 1892 ' r. o zapobieganiu zarazie płucnej rogacizny i o tępieniu tej zarazy (austr. dz. u. p. N2 142) w brzmieniu zmlenio·

nem ustawą z dn. 6 sierpnia 1909 r. (austr. dz. u.

p. N2 182).

Ustawa z dnia 6 sierpnia 1909 r. o zapobieganiu zaraźliwym chorobom zwierzęcym i ich tępieniu z wyjątkiem § 13 tej ustawy (austr. dz. u. p. N2 177).

Ustawa weterynaryjna z dn. 24/31 marca 1888 r.

(art. VII Zb.u. król. węg. z 1888 r.).

Ustawa z dnia 7 kwietnia 1869 r. O środkach

przeciw księgosuszowi (Dz. Ust. Rzeszy niem. str. 105).

Ustawa z dnia 21 maja 1878 r. o naruszeniach

zakazów wwozu, wydanych celem ochrony od ksi~­

gosuszu (Dz. Ust. Rzeszy niem. str. 95).

Ustawa z dnia 26 czerwca 1909 r. o zaraźliwych

chorobach zwierząt domowych (Dz. Ust. Rzeszy niem.

str. 519).

Pruska ustawa wykonawcza z dn. 25 lipca 1911 r.

do ustawy o zaraźliwych chorobach zwierząt domo·

wych (Zb. Ust. pr. str. 149).

,

Ustawa z dn. 11 grudnia 1924 r. w przedmiocie

środków ochr6nnych przeciw zarazie stadniczej u ko'

ni (Dz. U. R. P. Ni! 118, poz. 1064).

. Wart. 243 kodeksu karnego z 1903 r. skreśla

się słowa: "o wypadkach chorób zakaźnych lub epizootij wśród zwierząt domowych", wart. 245 w -p. 1

skreśla się słowa: "zwierząt domowych", a § 328

kodeksu karnego z r. 1871 uchyla się.

.

Prezydent Rzeczypospolitej: l. Mościcki

Prezes Rady Ministrów Minister Spraw Wojskowych

J. Piłsudski

Minister: K. Bartel

Minister Spraw Wewnętrznych: Slawoj Skladkowski

Ministe~ Spraw Zagranicznych: August Zaleski

Minister Skarbu

Czecbowicz

Minister Sprawiedliwości: A. Meysztowicz

Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publiczneg~

a.

Dl'. Dobrucki

Minister Rolnictwa: K. Niezabytowski

Minister Przemysłu i Handlu: E. Kwiatkowski

Minister Komunikacji: Romocki

Minister Robót Publicznych: Mol'tIczewski

Minister Pracy i Opieki Społecznej: Dr. JurkiQwicz,

Minister Reform Rolnych: Witold Staniewicz

Minister Poczt i Telegrafów: Boguslaw Miedzinski

/