Rozporządzenie Ministra Reform Rolnych z dnia 11 lipca 1927 r. wydane w porozumieniu z Ministrem Skarbu oraz Ministrem Rolnictwa, w sprawie szacowania nieruchomości ziemskich przymusowo wykupywanych przy przeprowadzeniu reformy rolnej.

§ 16. 1) Przewodniczący i członkowie komisji

k)asyfiką {:;yjllq: s;ai:\c\.1pkowej otrzymują z ą swe czynno~€=i qiety dzienne "Ieql~ norm, ustalonych dla

znań,

.

4 H fi~flikQW państwowych VI 9rL1Py uposaż en ia, gdy

fiil& fią pf1'l.CPWn i kąmi

Yfl~~aże!lią,

Pflrl s twoWY'l1 i, to weql e grupy

qa ktqrej słu ~ bowo nale~ą.

~) ~dy czynność odbywa się poza stałem mi ej~~gm urzEfqowąnia człpnka komisji, otrzy muje on

n fl dt~ zwrpt kpsZt0W podróży, jeżeli ni e jest praco-

wnil~ieffl p~fi~tWqwYfl1, weElle norm, ustalonych dla

urf ~~nj~ów państwQwycn

VI grupy upos aże nia.

S) Wynagrodz811ie FZe<LZOZnawców Qkręśla W poszczególnych przypadkach prezes okręgowego urzę­

du ziemskiego na wniosek przewodniczącego komi§ji. KQ~~ty. wyną9,fo,dzeni fl rzeczqznawców, zawezwi'!ny ~h ną t.~dimię włfł ąc ici~lfł (p. P § 12), ppkryWf! WIFł~!;ih::i~1.

'

ęię ł-

§ 17.

RO:ZPQrzqdz~nie

n jniejsze wchodfi w ży­

dnjem ogłqszellią·

Mjf1i ~t!3f

gefgrm ~Q lrlY ch: Witr!q ~tanj(Jwi(:z

Mjni~ter

SkarbI.!: (1. C:ąJCbowip

Mini&tąr Rg lnictwą

K. Nfę;;qbY(fłwski

~11.

RQ~pp.rlą€befli@ MiniątrR R~fp.rm Ręłny~h

z dnia 11 li p ca 19'{.7 r.

Wy€ł~HH~

W. p~ rg7,4łl1ieni4

~ .rłii\li~tre!1l

a karbu

ęFaz JWUfłi ~~!'!lfT1 Jtalni ątwi'l , W ~pF~wie Sii!p~pwą ­

n~a nięruchQmoś~ i ziemskich przymUSOWQ wy-

kl-:JfWWElnv~h

pfi)'

prz~WQwił dzęniu

, rpln~l'

f !3fo f II1Y

NA rllP.P/ q . 3 1Ut. ?-7 u~tęl\vy z doią 28 grug{1ią Hl,~~ r· O wvkona niu refq rmy rol nej (P?· (J- R.

~ , ,. r, H~;a6 No 1, poz. 1) ząrząd za się co nastflpuje

OKRĘGI j::KONQJ\11~ZNE.

W celu ustalenią norm szaGunkĆ)w przyrpusowP Wykupywanych gruntó w ustan crvvia si~ 5 na§t~ I;l\-lją§yg h pl'frę,g~w ekonor-nipl1ycll

§ 1.

Q k rą g p i e r w s z y.

Wgj@\V qą ~hVg l"r~l~Pw&idęl - powiaty: lj3i"1!a,

§9~h fjlql §rze&K.o, ChrziilnQW, Pąbrową, I\fąkow , IYile-

Srem, Sroda, Szumotuły.

Wojewód~twQst~mi~ławowskie-H9rQ denk1'l,

Stryj, Sniaty (J.

Województwo tąrn opo lskie-Z a l e s z czyki.

Województwo wa rszawskie - Błonie, Kutno,

Łowicz, Skierniewice, Sochaczew, Warszawa, Wioc!ąwek.

O krą g d r u g i,

Województwo kieleckie-powiaty: Iłżą, 1"< i131-

ce, Olk wsz, Radom , WIQszczowa.

Województwo Iq'akowskie- Gorlice, Grypów,

Liman owa, f'/\ąków, Nowy Sącz , NQWY Targ,

;lywiec.

Województwo iubels k ie ....... Chełtjl, OąrwQlin,

H ru bieszóW, Janów, Krasnystpw, Lu pa rtów, /;..uków,

Siedlce, Zamość.

'

Woj ewództwo lwowskie - Bóbrka, Brzozów,

Dobra mi l, Gródek Jagiellońó;l~ i , Kolbuszowa, Krosno,

Liska, f\r\o ściska, Nisko, Rawa Ruska, Sanok, Sokal,

Stary Sambor, Strzyżów, Żćlk ie w.

W ojewództwo łódzkie - Brzef: iny, KołQ, Kgnin, Ł ąsk, Piotr\)ów, Radomsk o, Sieradz, Słwp ca, Turek, Wi eluń _

Województwo pomorsk ie - Chełm!1p, q niew.

Grudziąd z, l'·\oró;ki, Tczew, Toruń, Wą/JrZe:lllo.

Województwo POZnCHlslile - Bydgo~zcz, Chqdzież, Czamków, Orodzjsk, Jarocin, Kl1pno, Krotoszyn, Leszno, J'vliędzychód , Nowy Tomyśl, ObQrnj\~ i,

Odolanów, Ostrzeszów, Pleszew, Rawicz, Strzel no,

Szubin,. Śmigiel, Wągrowiec, Wolsztyn, Września, Wyrzysk, Znin.

Województwo stunisławow5kię - Knłusz (na

północ od linji kolejowej StallislawQw- D oJ ir] ą), Ko. ł omyjc:, Rohatyn, Stanisławów , Tłumacz, Zyd a €ZPw.

Wojcwódzhvo tarnopolskie Barszczów,

Brzeżany, Buczacz, (zartków, KopyczylIce, Podhajce,

Pr zemyślany, Skalat, Tarnopol, Trembowl a, Zbaraż ,

Zborów, Z/pczów.

~Vpjewód~~I.;ro wąrą;.!:ąw~l~ie qpątytl l CJfPjec, Mińsl<; Mazowiecki, Nie~zuwa, Pułtusk, RaQłY­

min, Rawa.

.Jasło,

'"

O krą g t r ?- e c i.

Wgjcv;ód4!two piąłQstQcł\i~ -

ppwiaty: 8i~·

(na południe ad rzeki

Narwi), Ostrów, Wysokie J'v"lazowieckie.

Wojewódziwo kiekckSe - Końsk ie, Kozic:li-ce, Opo czno.

Woje\-;,ództv/O iubei:;;liie-Biał(:l, Biłgorąj, Kon!itantynów, t~()dzyrl, SokołóW, Tomąs?ów, Węgrów,

łystOK,

ŁQmża,

Wło;:iąwa.

Ostrołęl<:a

.

:'

/'

Województwo lwowskie - powiaty : Jaworów,

Lubaczów.

Województwo pomorskie -;- Brodnica,O z iałdo ·

wo, Lubawa, Sępolno , Starogard, Swiecie, Tuchola.

Województwo stanisławowskie- Bohorodcza­

ny, Dolina, Kałusz (na południe od Iinji kolejowej

Stanisławów Dolina), Kosów, Nadwórna, Peczeni ·

żyn, Skole, Turka.

Województwo tarnopolskie- Brody, Kamionka-Strumiłowa, Radziechów.

Województwo warszawskie- Ciechanów, Lip·

no, Maków, Mława, Płock, Płońsk, Przasnysz, Rypin,

Sierpc.

Województwo wołyńskie - Dubno, Horochów,

Krzemieniec, Łuck (na południe od Iinji kolejowej

Kowel-Równe), Równe, Włodzimierz, Zdołbunów.

Okrąg

czwarty.

Województwo białostockie - powiaty: Rugustów, Bielsk, Grodno, Kolno, Ostrołęka (na północ

od rzeki Narwi), Sokółka, Suwałki, Szczuczyn, Woł­

Rowysk.

Województwo nowogródzkie - Baranowicze,

Uda, Nieśwież, Nowogródek, Słohim.

Województwo poleskie-Brześć n/B.

Województwo pomorskie-Chojnice, Kartuzy,

Kośctię.rzyna, Wejherowo.

Województwo wileńskie - Oszmiana, Świę­

ciany, Wilno.

Okrąg

Województwo

piąty.

nowogrQdzkie

-

powiaty

Stołpcę, Wołożyn.

Województwo poleski~ - Drohic~yn, Kamień

Koszyrski, Kobryń, Kossów, Łuniniec, Pińsk, Pruż ana, Sprny, Sto'lin.

Województwo wileńskie - Brasław, Dzisna ,

MołoQe<:Zno, Postawy, Wilejk'a.

WQjewpdztwo wołynskie - Kostopol, Kowel,

~uboml, Łuck (na północ od Iinji kolejowej Kowel Równe).

Klasy gruntów.

§ 2, W każdym okręgu ekonomicznym grunty

mają być

st~puje

Nt 70.

Dziennik Ustaw. Poz. 617.

946

znlictar:le do poszczególnych klas, jak na1'\.

Grunty orne.

Grunty orne są zaliczane do poszczególnych

klas na podstawie ich średniej wydajności w stosunku do ważniejszych roślin gospodarskich. Jako czynniki wtórne, wpływające na zaliczenie do klasy wyż­

szej lub niższej, brane by ć winny również pod uwagę : łatwość uprawy, stan kultury, poziom wód gruntowych, potrzeba meljoracji (odwodnienie, nawodnienie), ukształtowanie powierzchni i warunki klima tyczne.

Klasa I.

Grunty rolnicze najlepsze bardzo zasobne w skład­

nIki odżywcze , łatwe do uprawy, ciepłe, o czynnem

podglebiu umożliwiającem nawet bardzo głębóką

orkę,

przepuszczalne le,cz dostatecznie wilgotne, prze·

wiewne, niezaskorupiające się, zawierające zazwyczaj

znaczne ilości próchnicy słodkiej. Spadki łagodne

o wystawie południowej lub południowo zachodniej.

Poziom wód gruntowych ,odpowiedni. Meljorac}inie

wymagają . Dają nawet w -warunkach średniej kultu·

ry wysokie plony najszlachetniejszych warzyw (ogórki, cebula i t. p.), oraz konopi i roślin, ' wymagają·

cych głębokiego zakorzenienia, jak np. lucern.a.

Pszenica daje pewne plony w dalszych stanowiska~h

po oborniku.

KI a s a

n.

Bardzo dobre grunty pszeniczno-buraczane,zbjj·

żone właściwościami do klasy pierwszej, lecz mniej

próchniczne, albo posiadające gorsze warunki fizycz·

ne, a więc mniej przepuszczalne i przewiewne, nie·

co trudniejsze do uprawy, lub bardziej suche. Spad·

ki łagodne. Poziom ""ód gruntowych odpowiedni.

Meljoracji w normalnych latach nie wymagają, lub

meljoracje są wykonane. Udają się na nich wszelkie

warzywa; plony buraków, rzepaku pewne, pszenica

w sprzyjających warunkach daje na tych gruntach

dobre plony nawet w trzecim roku po oborniku.

Klasa III.

Grunty rolnicze dobre, o warunkach fizycznych,

chemicznych, lub topograficznych o tyle gorszych od

warunków klas wyższych, że powoduje to bądź w la·

tach mniej sprzyjających znaczniejsze obniżenie plo·

nów, bądź mniejszy wybór roślin uprawnych; grunty

trudniej nabywające i łatwiej tracące wysoką kultllrE

rolniczą od gruntów klas wyższych. Należy tutaj zaliczyć

Grunty żytnio - ziemniaczane, do uprawy

przepuszczalne i przewiewne lecz na SUS2:t

mniej wytrzymale od gruntów klasy I i II. Odpowiedni poziom wód gruntowych. Odwodnienia w nor·

malnych latach nie wymagają, lub jest ono wykonane (nawodnienie może być opłacalne). Wysokie

i pewne plony żyta i ziemniaków; dobre plony marchwi pastewnej i buraków pastewnych; plony psze·

nicy, rzepaku, ie:qrnienia, a nawet warzyw - zada·

walniające, ale tylko przy ' silnem nawożeniu; koniczy·

na czerwona udaje się dobrze.

Grunty mniej spójne i mniej zasobne, o niższym

poziomie wód gruntpwych, mniej wydajne zaliczane

będą do klas niższych .

'

b) Nis~o położone grunty nadrzeqne, mało

stosowne dd uprawy ozimin ze względu bądź to na

zalewrlOść, - bądź też wysoki poziom wód gruntowych.

Grunty mniej spólne niż w klasie II, przepuszczalne;

przy wysokim sranie wody w rzece podmakające,

a przy niskim często zbyt suche. Meljoracje wskaża­

nęJ lecz cz~sto bardzo utrudnione ze względu na

brak o.dpływów. Plony rzepaku i jęczmienia dobre;

w warunkach sprzyjających obradzają również i warzywa.

-,

c) Grunty marglowe o dużej zawartośCi czs,śCi

gliniastych, próchniczne. Trudne do uprawy i wyFha.

gają szybkiego wykopęnia robót polowych; wrażliwe

zą.równo na suszę jak i na nadmiar wilgoci atmosf:rycznej; leżą na ppd!o~u ;wapiennem. ~iski poziom

wod gruntowych. Mel]orac]ewskazane choć bardzoa)

łatwe,

,o.

Dziennik Ustaw. Poz. 617.

·trudne. Plony pszenicy mogą być bardzo wysokie.

buraki, rzepak i. jęczmień plonują dobrze. Grunty

: marglowe płytsze, mniej zasobne, mniej próchniczne,

o .g orszy ch warunkach fizycznych i skutkiem tego

_ posiadające mniejszą wydajność, są zaliczane do klas

d) Grunty torfowe najlepsze, zmeljorowane; po' ziom wód gruntowych odpowiedni; zawie,rają dużo

części mineralnych, części zaś roślinne są w stanie

daleko posuniętego rozkładu (włókien roślinnych nie

widać). Oziminy niepewne;

okopowe a zwłaszcza

ziemniaki, buraki pastewne, brukiew, rzepa, dają

bardzo . wysokie plony; również bardzo wysokie plo.ny dają niektóre warzywa (kapusta) oraz konopie;

: mieszanki pastewne udają się ' bardzo dobrze; jare

, kłosowe dają dobre plony przy odpowiednim dobo. [Ze '-odmian.

Grunty zawierające mniej części mineralnych

i części roślinne mniej rozłożone, lub o mniej odpowiednim poziomie wód gruntowych są zaliczane do

k!as niższych.

po zme ljorowaniu mogą być zaliczane do

klasy wyższeJ. Plony Kłosowych nawet pszenic y

ozimej, mogą być zadawalniające; obfite plony roślin

pastewnych (koniczyna czerwona zawodna). Trudnośc i

sprzętu wobec znacznych opadów.

I

Grunty płytsze, o bardziej stromych spadach

i trudniejszym dostępie, kamieniste, o surowszym kli macie (krótszym okresie wegetacyjnym) będą zaliczane do klas niższych.

Natomiast grunty w okolicach o sprzyjającyc h

lokalnych warunkach klimat'cznych i korzystnej wystawie mogą być w swym stanie naturalnym zaliczone

do klasy III, po zmeljorowaniu zaś do klasy odgowiednio wyższej.

e) Grunty marglowe średnio płytkie, o mniejszej niż w klasie III zawartości materji organiczne j

i części gliniastych, leżące na podłoiu wapiennem.

Ze względu na gorsze warunki fizyczne od gruntów

marglowych ' klasy III, plony naogół niższe i więcej

cierpią od suszy.

f) Grunty torfowe bardzo dobre, zmeljorowane.

zawierające dość dużo części mineralnych; cz~ści

roślinne są dobrze rozłożone (można rozróżnić tylko

poszczególne włókna roślinne). Są to grunty stosunkowo od niedawna znajdujące się pod uprawą

polową i skutkiem tego posiadające nieco gorsze

warunki fizyczne od gruntów klasy III.

KI a s a IV.

K I a s a V.

niższych .

Natomiast grunty marglowe o glebie bardzo

do uprawy, bardziej próchniczne

o korzystniejszych stosunkach wilgotnościowych i do:- &rych wł"asnościach fizycznych i chemicznych, a przez

to bardziej urodzajne, mogą być zaliczane do klas

',głębokiej, łatwi ejsze

wyższych.

wymagają;

Grunty rolnicze średnie, naogół uboższe ni ż

..

Grunty rolnicze średnio dobre w swym stanie

naturalnym, bez ulepszeń fizycznie wadliwe i zawod- w klasie IV i bardziej od nich wadliwe, a wskutek

tego bardziej zawodne i mniej urodzajne. 'Nale ży

'ńe. Należy tutaj zaliczyć

tutaj zaliczyć

a) Grunty lekkie żytnio-ziemniaczane, więcej

'.a) Grunty piasczyste, drobnoziarniste, lub gru b"

spiaszczone, przepuszczahJe; poziom wód gruntowych

sze z nieznaczną domieszką części gliniastych, gł ę·

może być odpowiedni tylko w latach wilgotniejszych,

bokie, za suche; poziom wód gruntowych w normal stąd stałe i pewne plony przy zastosowaniu nawodnych

latach za niski (wymagają nawodnienia). Są

njenia. Plony żyta, ziemniaków, koniczyny białej, seone przydatne do uprawy żyta i łubinu oraz przy

radelizadawalniające; pszenica, jęczmień, koniczyna

dobrym nawożeniu, ziemniaków; koniczyna biała daje

czerwona zawodzą.

. na nich jeszcze zadawalniające pastwiska, a seradela

b) Grunty gliniaste zasobne, nieprzepuszczalne,

udaje się dobrze w rok przekropny; jęczmień ni e

nieprzewiewne, ciężkie do uprawy, spiekające się

rodzi się.

mocno w czasie suszy i tworzące bryły trudne do

b) Grunty iłowate, żelaziste , z niebieskieml

rozbicia; na lllokro częstokroć mażą się, co w razie

rdzawemi

plamami, nieprzewiewne, na podłożu nie,

niesprzyjających warunków atmosferycznych utrudnia

przepuszczalnem;

wysoki poziom wód gruntowych;

wykonanie robót polowych we właściwym czasie.

Podglebie mało ' czynne. Z reguły wymagają meljo- meljoracje potrzebne lecz utrudnione. Dają średni e

racji (drenowania), gdy z'aś są odpowiednio zmeljo- plony pszenicy i owsa; możliwa na nich uprawa korowane, zaliczane być mogą do klas wyższych. W wa- niczyny szwedzkiej.

c) Grunty okolic podgórskich i górskich dość.

runkach sprzyjających grunty te dają obfite plony

buraków, pszenicy i jarzyn kłosowych. W bliższem płytkie, dość kamieniste, bądż więcej strome i mnieJ

stanowisku po oborniku urodzaj pszenicy pewniejszy dostępne niżw klasie IV, lub w okolicach z okresem

wegetacyjnym, umożliwiającym z ozimin zaledwie

niż żyto.

'

c) Grunty z natury swej zasobne lecz podmokłe, uprawę żyta .

d) Grunty marglowe, płytkie z bardzo małą

zimne skutkiem wysokiego poziomu wód gruntowych,

sapowate. Meljoracji z reguły wymagają, gdy zaś ilością części gliniastych, a ze znaczną kamieni wapiennych; uboższe w skladniki organiczne, niż grunty

są zmeljorowane mogą być zaliczane do klas wyż­

szych. Grunty te w latach normalnych są to ziemie klasy IV.

raczej żytnio· ziemniaczane, w latach pomyślnych

e) Grunty torfowe dobre, zmeljorowane, zawiemogą dać dob re plony nawet pszenicy i buraków.

rające mało. części mineralnych; części roślinne są

d) Grunty okolic podgórskich dość głębokie, mało rozłożonce (można rozróżnić włókna roślinne).

Ci ' łagodnych spadach i łatwym dostępie; ciężkie,

Plony mnie} pewne niż na gruntach klasy IV. Są to

zimne,· nieprzepuszczalne Inieprzewiewne; meljoracji grunty świeżo wtięte pod uprawę polową .

I

D~iennik U~tąw, Poz;.

KIQsa

VI.

Grunty rolnicze lich ę . N ależy tutaj z ą \iczyć

a) Grun~y zL!pelnie piasczyste, nies p ój ne, suche,

bardzo u bogie w m ąterje organiczne; poziom wód

g runtowych n iski (nąwodnienie potrzebne) łub i n żółty

udaje się, a żyto i ziemniaki. w lata ch sprzyjający ch

pizy clobrem nawożeniu możliwe plony dać mogą .

b) Cirun ty piasczyste! mało zasobn e , podmokłe, zimne wskutek wysokieg o poziomu wód g runtoWych, sapowate, często ze sporą za wartośc i ą kwaś­

n ej prócnnicy (grL!nty pr7yto rfowe); melj o racją potrjC eb ną, zmeljorowa ne rpogą być zali q:o ne do j<l ąsy

w yż szej. .2dai n e tylko do uprąwy o wsa i niektórycn

warzyw (kapusta) przy silnem nawo żen iu .

c) Gnmty górskie, p łytk ie, trudno dostępne,

b ą d ~ strorn e , l<afT1 i e nistę, ąlbo w ' polożenil:! LJniemożli Wfoj ącem up ra wę ozimin.

d) Grullty, które z jakichkolwiekb ą d ź p owodów są liche, \vy da jn oścją zaledwie pok rywąją n1';1kłady i wskutek tego nie mogą być ząli zone po

klas wyższych.

I~ I a s a

VII.

Cirunty prą w ie zupełnie niezaatne do uprawy

polowej , bądź dla s wej lotności / P 'idź z powpdL! zą­

b agni enia, bądź zbytniej szkjeletowa to ści .

t Fzepy, do bżdcj parceli dos t fl teq: n e j ilo~ci ty~ llej

i ciep łej wod)'.

Kl asa

~.

Łąld .

Łą ki są zaliczane do p oszczegó ln ych klas na

podstaw ie śre dni ej rocznej ilości i jako ści z bierąnego

!":iiana, J i]ko czynnil<i wtórne, wplywające !la zaliq~llie do !dąs wyższy c h lub njższych powin ny być

br ą!)ę pod ww agę: ppziorn wód g ru nto\,lych, zalewnoś~, ja!~pść g runtl.l, dostęp i ł atwość s przętu , pot rze ba i możno~ć wylwnanią me1jofilCji, stan kultury

i &topir;!ń pielęgnacji.

Kła s~ I.

Łąki

najlepsze, wieloko ś ne, o gl eb ie zilsobnej

w skłądniki o dżywcze, przepuszcza ln ej i przewiewn ej,

n ip.ząkwąszonej . Położenie dostępne w każdej porze

rol'L!. pQYJierzcbnią równa, 41llpżlivliającą wSf:elki e

pmce ma szy n owe. Poziom wóą grU!ll:oWych qdpp,

wiedni. Zbiór siąną co najmnii2j 50q z ha. Siąno

składa się z najszla chetni ejszych traw sło dkich i rc.3lin

motylko wych pravy ie zupeł nie b ez chwastów łąko·

Wyc h.

a) Łąki nad rz eczne i poJne zasil;'ln e natural·

ni2mi zaiewarni żyz ną woqq z rzek lub pól, pre:y'

czem zalewy p rz ychod z ą w po rze odpowiedniej i woda

pozostąje n a ł ące niezpyt ąługo. mając odpowiedni

o g pływ; meljorucji nie wYfT1i:lgąjq.

b) Łąki to rfowe f:mejjprqwane, z rnaterjCj orga·

niczn ą w stani e daleko po s unięt ego roz y.ła~u (ją k

w klasie l!l gru ntów ornych) poslodające urz qcjz .eilią d o

dowo lne go dop rowac!zan if'l świeżej wody i ,reg ulowania jej pozi om u.

c) Łąki mjnerplrje zmeljorpwane, n~ wo dni ąm~,

przyczem m oili we jest d oproW;;ldzer, ie, W miarę po-

/

fr.

Łąk i bardzo do bre, dwu i wi e lokośne o włas­

nościach gl e by, po!ożc:niu i po'.vierzchni jak VI 1<1f-lsie I. W warunkach sp rzyji1j ący ch poziom wód odpowiedni, ilo ść zbier2li1cg·;) siąna taka sa rn ą ja!).

ł ąkach kI. I jakość zbliź. o ni3; W wąn.mKach f]i ę~prly­

j ąjących poziom wód za n iski lub ;;:ą wYĘ oki, jąkp &ć

si ana gorsza lub ilo ś ć mni ejszą , jeqnakże nie rpnj!;lj

niż 40q z h a .

nil

ą) f..ąki nadrzeczne i polne, u żyźn ian e przez

n aturaln e zal ewy, przyczem zalewy b ywąją czą~eJn

w porze ni e wbściwej, p rz esz kaq zając w . sprF ~ci~

~iqna, lub też o dpływ nie jest zllpełnie dostflt~qrny

i woda miejSCami stoi zą długo.

..

b) Łąki torfo we zmeljorowane, z materją org!'!n lezną pąrdzQ lub W znaczn e j cz ęści ro ::dożon<i i WS~\.j­

tek tego dość przepuszczalne, po s iądające urf ąd f~ ­

nia do p i ętrze nia wody gruntowej, lub tet ł ąk.i

z u rządz e n iam i jak w kl fl sie I, jednakźe z fT1n i I3j

rozłożoną materją organiczną.

c) Łąki mineralne zmeljorowane z urządze­

ni a mi , pozw u lającemi na dowo lne rc g410wanie n fl-

wo dnieni a nie wszystkich poszczególnych parce l, I!-l I:>

też nawodniane wodami mniej żyznemi nii W kłą ą j ą l.

K I a s a Vlla.

Gni'tlty rolniczo nie!-lżyteczne, jak okopy, bagna,

doły po żwirze, torfie, glinie i t. p.

- '

617.

KI <l.S a III.

Dobre łąk i d w u ko śne, glebą o własnościac h fizycznych i chemicznych g orszych , n iż w klasi~ I i II.

powierz ch nia równa, zbiór siana średnio po n ą d 25q

z ha , przyczem obok traw szlachetnych wys tępuje

znaczn a ilo ść traw nicszlachetnych o raz ch wastów.

a) Łąki polne oie\.lży żn i,:m e zalewa m i z pól;

w latach suchszych poziom wód za n i~ ki; wYlłain'o~ć

siana mniejszCl i j akość gorsza; w l ą tach rnoluych

wy d ajność większa i jakość lepsza. D ostęp łątvy y.

b) . Łąl~i nadrzeczne lub nadjeziorł)e, Il ieząle­

Wane lub z ni edostatecznym odpł ywem ; w la tach

m okrych poziom wód za wysoki, ilość sii3na większ a,

lecz j akość gor~za; w I ptąch SJJch&zych ilo ść siana

m ni ejs~a, ąle jalsość lepsza.

Dostę p utrL!ąni g ny tyJko w razie długot r wulych deszczów.

c) Łąki torfo\V~, zmeljorowane, z mąt~ rjq Qrgcmlczną mało rozło żoną , posiadające urządzenia QO

piętrzenia wody gruntowej, jednakie z m ąłym zą~ i ~ ­

gi em podsią~:ania \\lody wsk\.ltek male j przepJJs;rczą l­

Iloścj torfu lub też łąki torfQwe o roślinno ści gQrS7f!lj

jalwści n:ż w k lasach wyż szy ch skutkiem br ąk u pieIGgnacji.

d) po tej l<;lClsy zuJiczają si~ łąki p Qdgór&kj e

i niżej położone lepsze łąki górskie; łąki s?t L! Cm e

lub naturalne, zmeljorowane i przyn oszące ClqpoWi~ ­

qn i zbiór siana mogą być zalkzo ne do klasy II.

K I u 4 a IV.

Łqld śreqnie, pllewainje jed n qko~n e, wy rnAg ~cjo normąln ego ui:ytkowania me lj orącji.

.

u) Ląki zbyt suche o g lebie prfepuszczFllm:!j

małp zc:sob n ej , lJadająee się raczej pod uprąwę rolną. pozianl wód gruntowyc h zbyt niski. Łf'jk.i postęp­

ne O powierzc.hni mi1ięj więc ~j równej. lIro dzE!j ~iił-

jące

Na 70.

na w latach suchszych obniża się do 10 q z ha, w latach mQkrych m o że się znacznie po dnieść . Siano

może by~ średniej lub nawet dob rej j akości.

b) Łąki zbyt mokre; poziom wó d gruntowych

zb yt wysoki, WQQa q:ę~to stoi na powierzchni; do$t~p często utrudniony, jak również i sprz ęt mąszy­

no wy. Zbiór sinna dQśĆ obfity, lecz jest ono lichej jakości, ~kładając się w przeważającej ilości z roślin

gn-lpych i kwaśnych.

c) Łąki śródl eśnę silnie zacienione, bądź zachwasz(!zon e florą ląśną nawet o dobrych stosunkZlch

wil got n ościowych.

'. d)

Łąt<i mogące ze V{f.ględu n ą wydajność i ja-

kość si ą na, być zali czone do klas wyższych, lecz na

sprzęt , jest znacznie utrudnio:lY z powodu

nierówności powierzchni, obecności krzaków lub kamieni, jako też d o których jest utrudniony dostęp,

lub podle gają one cZ€jstym powodziom.

których

e) Do tej klasy zaliczają si ę wyżej położone

lub ml'lie] dostępne łąki górskie.

Klasa V.

Łąki lIc::he jednokośne.

a) Łąki na glebach bagiennych. Meljoracje po'

trzęl;>ne , l ec~ utrudnion e . Dostęp utrl.ldniony, ta'" samg sp rzęt rą CZllY , a maszyn owy

nie możliwy;

na powierzchnię, oraz w bagnistych kotlinach

bezodp ływowych. W latach wyjątkowo mokrych zbiór

mo że być uniemożliwiony całkowicie.

Zbiór siana

może być dość znączny, lecz jest ono bardzo liche,

składające się 'rVyłącłoie z roślin grubych i kwaśnych

i nadaje się więcej na podściół.

I?) ł-.ąki, które z jakichkolwiek bądź powodów

ąą lię;he, wya~inością zall'ldwie pokrywające naldady

i

w~~J.lt~k

t~g(:)

nie mogą być

ząłjczone

qo kląs

wY~§7:y~h,

U wag a. Niedostępne, prąwie niel.l7ywąlne bagna

i ułrP~lą (jąk np. pągną pqle5il<;i~, lub rojsty w Wileńszczyźnie)

zaJiq:ą

się

do nieużytlj:ów (kI.

VJI-a

gruntów ornych).

C.

Pą~twislca.

• Pąstwiska są zaliczane do pps;zq:~gól nych klas

na pod&tawie ic:h średniej wydajności i jakości paszy.

"Jako c;zynniki wtórne, wpływające na zaliczenie do

klqsy wvts;zej lub niższej, brane być winny również

pąd uwag ft: rOQzaj gleby, warunki I<limatycme i stoslmki woqne !;Jfuntu; potrzebę i łatwość meljorClcji,

stl'm kultury i stopiell pjell:l~nącji, uks;ztClltowarie

i wystąwę terenu oraz bliskość WOqOpoju.

KI a s a la.

Pastwiska najlepsze, urządzone na pierwszej

gruntach mineralnych (jak l i II kI. gruntów

ornY!;h) j ".tqrfowyc:n (jałt kl. III gruntów ornych), po~ifł9j}jfł';:{a oGpowiednje sto sunki wilgotnościowe f. odp§WitHjnim ppziQ!l1el"f! wó d gnmtowych, bądź WS~IJ­

ttłk: t:lo$ł,ątęqnej ilości (powviej 600 mim rocznie)

i odpowiednio rozłożonych opadów atmosferyq:nych,

jakośCi

bądź też na skutek celowych zabiegów meljoracyjnych. Okres wypasu co najmnie'j 5-mie~jęczny, bez

prz prw w tym okresie. powierzchnia równa, pastwisko łatwo dostępne. Roślinność szlachetna, typowo

pastwiskowa, wystnrczqjąca do dobrego wyżywienia

trzech do czt~rech krów (łą cznie okolo 1300 kg. ży­

wej wagi) na ha.

Klasa I.

Pąstwiska ' bardzo

różnią się

dobre. Od pastwisk klnsy I a

1) bądź nieco mniejszą zasobnością gleby, czy

gorszemi jej wanmkąmi fi:?:yq:nemi (np. torfy jąk

y.I kI. IV gr!Jntó\V orny~h),

2) bąd~ też nieco gorszemi stosunl<ami wilgotnościC?Wi=Jl1i, czy jo z powodu. mniejszej ilości (około 600 mim roczni!)), lu b gorzej ro~łożonych opadów~

co ITlOŻ~ powodo,#'1ć w niesprzyjąjących warunkach

krótkie przerwy w okresie pasania, czy też wsklltel<

niemożności dostarczenia wody przez istniejące urzą­

d?enia meljorącyjne wszystkim parcelom wedłu g potrzeby. Ja k o ść Paszy taka sąlTla jak na pastwiskach

klasy l a, lecz ilo ść przeciętnie mniejszą, umożliwia­

jąca dobre wyżywienie do 3 krów (łącznie około

1000 kg. żywej wagi) na ha.

Wywo-

żenie $ian a CZl':sto możli we tyl ko podczas mrozu.

N ąl~ żą t4, mi ~d zy innemj, moczary nad brzegami

rZfi!~ i jezior lub na qrodze wód, wybij aj ącycjl się

stale

949

Dzienni\< U$t~w. Poz. 617.

K l a s a II.

Pashyiskę dobre; gleb.,a o własnoś!=iach fizycznych i chemicmych gorszych niż w kI. I i 1/ (jal<

w śre dnich kląsąch gruntów ornych). Pastwiska dostępn~ o ró wnej powierzchni, o małej ilości kęp.

Ilość paszy dostateczna do dobrego wyżywienia śre­

dnio 2 k rów (łqcznie około 800 kg. żywej wągi) na ha.

Jakość paszy dobra, przyczem jednak obok nąjszlą­

chetniejszej roślinności pastwiskowej występuje mniej

typowa ichwąsty.

a) Pastwiską na gruntach bardziej zwięzłych

.,. niewysoką (około 550 m/m rocznie) ilością opadów.

lub na lżejszych o znaczniejszej ilości opadów (około 600 lTl/ m rocznie). Poziom wód gruntowych w t!użyrn stopniu ' zal1'lty od warunków atmosferycznych.

W latach wilgótniejszych porost roślinnQści bujniejszy i jakość lepsza, w latach suchszych porost słabszy

i dłuższe przerwy w pasaniu.

b) Pastwiska na gruntach dość żyznych o zawysokim normą!nie poziomie wód gruntowych, powocjljjącYITJ W lata wilgotniejsze możność uszkadzanią darni przez pasą~e się zwierzęta i gorszą jakość

pąS t Y , skutkiem dość znącznej przymieszki chwastów.

W lata suchsze jakość paszy lepsza, ale ilość mniejsza i możliwość przerw w okresach pasania.

Pastwiska o lepszych stosunkach wilgotnościo­

wych i zalewane ży:memi wodami, przyczem zalewy

nie powodują dłuższej przerwy w pasaniu, mogą być

zaliczone zależnie od swej wydajności do klasy II.

c) Pastwiska llrząiizone na gruntach torfowych

o mąło rcnłoionej mat~rji organicznej, zmeljorowanych (jak w klasie III łąk), lub o roślinności gorszej

jąkości niż W klasach wy ższych skutkiem braku pie-

lęgnącji.

d) pastwiska górskie z okresem wypasania nie

krótszym "iż 3. 1/2 miesiąca, łątwo dost ę pne, prawie

njekamieniste.

__ Dziennik Ustaw. Poz. 617.

B.

Klasa III.

Pas twiska średnie, wymagające do normalnego

meljoracji, dostarczające paszy do dobrego wyżywienia jednej do dwóch krów (ł ącznie

o~oło 500 kg. żywej wagi) na ha. Powierzchnia mniej

więcej równa, obecność krzaków, kamieni i kęp dopuszczalna.

a) Pastwiska na gruntach średniej jakości o mał,ej przeciętnej ilości opadów (mniej niż 550 mim rocznie) i zbyt niskim poziomie wody gruntowej. Pasza

może być średniej lub nawet dobrej jakości. Ilość

niewielka. Ze względu na duże przerwy w okresie

pasania nadają się raczej pod uprawę r olną .

b) Pastwiska na gruntach lżejszych o zawysokim normalnie poziomie wód gruntowych. W latach

wilgotniejszych pasanie utrudnione z powodu psucia się darni. Liczne kępy śmiałka darniowego;

w paszy przeważają rośliny nieodpowiednie. W latach suchszych łatwiejsze pasanie i jakość paszy

lepsza.

c) Pastwiska górskie o gorszej jakości traw niż '

na zaliczonych do klasy III i trudniej od nich dostępne, więcej kamieniste, jednak możliwe do normalnego wypasania, lub z okresem wypasu krótszym

niż 3 1/ 2 miesiąca .

użytkowania

Łąki. _

Okręgi

Cena sza cunkowa jednego ha IV złotych

w złocie w klasach

ekonomiczne. 1- - - - . , - - -- - , - - - - - : - - - - ; - ; - - - - IIi

IV

V

II

'I

1

905

775

640

495

315

1255

-1075

885

690

440

,2

3

4

5

585

495

415

320

205

250

215

175

140

65

60

- 45-- -35

90

.25 , c'

C. pastwiska.

Okręgi

Cena szacunkow a jednego ha w złotych

w z łocie IV klasach

ekonomiczne. 1- - - - . . , - - - - , - - - - - - , - - - - - ; - - - · -

K I a s a IV.

Pastwiska liche, na których nie może znależć

jedna krowa na 1 ha. Meljoracje- potrzebne, lecz często utrudnione.

a) Pastwiska na glebach lekkich, za suchych,

mało również stosowanych pod uprawę .

Roślinność

nikła, jakość paszy licha.

- b) Pastwiska na glebach bagiennych. Często

nie można pasać na całej powierzchni. Jakość pa~zy

zopełnie licha.

Pastwiska bywają qJ:: ściowo wykaśzane, dając siano zdatne raczej na podściół.

c) Pastwiska, które z jakichkolwiekbądź powo'

dów nie mogą być zaliczone do klas ' wyższych (np.

strome stoki).

•

Uwaga. Tereny o właściwościach, opisanych

w klasie VII i VIII gruntów ornych, bądź w uwadze

do -klasy V łąk, bądź też urwiste i kamieniste stoki

gorskie i t. p. nie mogą być zaliczane do p"lstwisk.

_

pełnego wyżywienia

1) Podwyższa się lub obniża cenę szacun·

kową gruntów przymusowo wykupywanych, ustaloną

w myśl zasad § 3 niniejszego rozporządzenia; -o od,

powiedni procent wedle poniższych tabel w zależno­

ści od oddalenia tych gruntów

a) Od stacji lub przystanku oddanej do użytKu

publicznego kolei szerokotorowej

§ 4.

Odłegłość od stacji lub przyslanku

Ceny jednostkowe . gruntów.

Zwyżka

kolei szerokotorowej.

Dla poszczególnych klas gruntów w każ'

dym okręgu ekonomicznym ustala się ceny jednostkowe w złotych w z/acie, podane w poniższych tabelach

§ 3.

H.

Cena sz acunkowa jednego ha w złotych

w zlocie w klasach

Okręgi

ekorio-

miczne.

I

1

2

3

4

~

Role.

1005

860

710

550

350

I II I III I IV I V I VI I VII I Vll a

805

690

570

440

280

670

575

475

365

235

500

420

355

275

li5

250

215.

175

140

90

100 I 50

90 45

70 35

55 25

35 15

12,5

11

9

6

3,5

do 1 klm ..

ponad 1

3

. . .."

,

3 " 7

" ekonomicznym

"

w I" i II okr.

'ponad

20 do 35 klin . . . .

ponad 35 klm.

w III okręgu ekonomicznym ponad

.

35 klm.

.- .

15%

10%

50 jo

Zniika·

'.

~

5O/ij '

100 /f?

-

5~!o

Od stacji lub przystanku kolejki wąskotorowej

oraz od przysta ni rzecznej, o ile w danym maodstawy i dostawy przeprowadza się regularnie drogą wodną należy stosować zwyżkę o 500 / 0

mniejszą.

.

stałej

jątku

f

I

Dziennik Ustaw. Poz. 617.

N270.

1 ha buraków, kukurydzy lub lnu = 11/2 ha ,

ziemniaków

1 ha buraków nasiennych , warzyw pospolitych

lub tytoniu = 2 ha ziemniaków

1 ha warzyw szlachetnych = 3 ha ziemniaków.

Podwyżki te mogą być stosowane tylko do tych

części przymusowo wylwpy\tranych obszarów, które

z uwagi na stan kultury i klasę gruntu nadają się

do uprawy wyżej wymienionych ziemiopłodów .

Szacunek gruntów zaodłożonych w chwili objęcia

przez Państwo w posiadanie, winien być zmniejszolJY

nie więcej niż o 30% , a to zależnie od stanu za-

b) Od miast

..o oT

:l

<:n

...

o

'"

Vl -o '

o

N

Vl

Zaludnienie miasta

rO'

C

N

• v

.§2

..:.

L!)

.

.

E

~

8~

_ od 10 do 20 tysięcy

ponad 20 do 100 '

"

.. 100 do 500

.

500 tysięcy.

..

951

50f0

150f0

20%

40%

odłożenia.

10%

15%

10%

25%

Ustalenie ceny szacunkowej lasów.

§ 5. 1. Przy ustalaniu ceny szacunkowej lasów

o obszarze mniejszym niż 5 ha w województwach

kieleckiem, lwowskiem, krakowskiem, lubelskiem,

Odległość w kilometrach

łódzkiem,

pomorskie m, poznańskiem, stan isławow­

skiem, tarnopolskiem i warszawskiem oraz o obszarze

mniejszym niż 10 ha w województwach: białostockiem,

d 3

ponad

3 do 7

o

nowogródzkiem, poleskiem, wileńskiem i wołyńskiem

należy odrębnie szacować wartość gruntów pod lasem

w której. znajduje się siedziba zai dodać do niej wartość znajdujących się na tych

rządu klimatycznego lub zdrogruntach drzewostanów, z tern, że a) grunty pod

jowego .

15%

10%

lasem klasyfikuje się według \ zasad podanych w § 2

niniejszego rozporządzenia, a szacunek ich wynosić

w której niema sie.c:iziby zarządu

ma 50%

ceny szacunkowej, odpowiedniej klasy,

-klimatycznego lub zdrojowego

obliczonej według zasad § 3 i cz. 1 § 4, b) wartość

Oddalenie wedle punktów a, b i c oblicza się drzewostanów wysokopiennych do lat 20 sżacuje się

od ośrodka gospodarczego wykupywanego obszaru, na podstawie skapitalizowanych kosztów upraw

, z uwzględnieniem stopnia zadrzewienia i zastosowabiorąc pod uwagę najbliższą drogę nadającą się do

.przejazdów wywołanych p'o trzebami produkcji rolnej. niem stopy procentowej 5. Tak określona wartość

O ile do poszczególnych objektów dadzą się drzewostanów nie może przekraczać wartości użytko~

wej tychże drzewostanów, jaką miałyby po dojściu

zastosować z tytułu punktów b i c zwyżki wielorakie, to uwzględnia się tylko zwyżkę naj korzystniejszą do lat 20, c) wartość drzewostanów starszych, jak

również drzewostanów niskopiennych, ustala się na

dla właściciela.

zasadzie

ich wartości użytkowej .

. ,' 2,) Niezależnie od zwyżek i zniżek, przewidzia2. Przy ustalaniu ceny szacunkowej lasów

nych w cz. 1 niniejszego paragrafu, podwyższa się

o obsz~rze większym niż wymienione w p. 1 szacuje

cenę szacunkową przymusowo wykupywanych grunfów ornych z tytułu intensywności upraw . .To pod· się łącznie grunty z drzewostanami oraz ,wszelkiemi

istniejące mi przynależnościami gospodarstwa (eśnegę

\..~y-żs_z~nie cepy stosuje .się do wykupywanych jednostek gospodarczych (folwarków) posiadających co (budynkami, gruntami deputatowemi, kolejkami, dra

najmniej od 3 lat w uprawie polowej ziemniaki, buraki, . gami, mostami i t. p.).

len; buraki nasienne, tytoń , kukurydzę, warzywa pospo3. Przymusowo wykupywane lasy wymienione

lite (kapusta, marchew, buraczki), lub warzywa szla- w cz. 2 szacuje się na podstawie obliczenia spodziechetne (ogórki, pomidory, cebula, rabarbar). Stopa wanych w poszczególnych okresach czystych dochopro·c-eńtowa podwyższenia ceny szacunkowej uzależnia

dów, otrzymanych z różnicy pomiędzy wszystkiemi

się ·· wedle poniższej tabelki od stosunku obszaru, zaspodziewanemi dochodami i spodziewanemi wy~

jętego przeciętnie w ciągu ostatnich trzech lat na

datkami. Obliczone spodziewane dochody i wydatki

powyższe uprawy do ogólnego obszaru gruntów ordySKontuje się na chwilę obecną, a czysty dochód

nych danej jednostki gospodarczej

kapitalizuje się przy zastosowaniu stopy procentowej5.

4. Wysokość cen i kosztów określ,a się według

I I II

III

IV i V

Zwyżka

przeciętnych lokalnych cen, przeliczonych na złote

okr. ekonom.

okr. ekonom .

okr~ ekonom.

w złocie, z okresu 2-letniego, poprzedzającego chwiJę

Cz~ść ogólnego obszaru z-aj~tego pod plantację buraków

szacunku z uwzględnieniem przedewszystkiem cen

i kosztów w lasach państwowych, przyczem dla us~a'

lenia ceny drewna przyjmuje się za podstawę ceny

ponad 1/5

ponad 1/ 10

50 jo

ponad 1/6

z

listopada dwóch ostatnich lat kalendarzowych.

l

/

S

1/ 4

10%

", 1f-ó

,.

" l /S

l/a

l/i

5. Szacowanie lasów, jak również gruntów pod

15%

• 1/2

" 1/4

l/l,

lasem i drzewostanów, winno się odbywać przy

25%

udziale rzeczoznawców.

c) Od miejscowości klimatycznej lub zdrojowej

I

I

I

c.

"

-~,

"

...."

"

' -' ,

"

'.

Ił

..

..

,.

N5I 70.

Dziennik Ustaw. Poz. 617.

Ustalenie ceny szacunkowej wód.

Dla wschodniej połaci

przyjmując klasę I jako 100% 2.400 zł. za 1 ha

W celu ustalenia wartości terenów wodwyniesie klasa II

80a/o 1.920 " " 1 "

nych użytkowanych pod gospodarstwo lub eksploatację

"

"III

40%

960".. 1 "

rybn ą dzieli siG Państwo Polskie przy uwzgh.':dnieniu

0

"

"IV

20 / 0 480"" 1 "

poziomu kultury rolniczej, stosunków komunikacyjnych

0

.. V

10 /

240" JJ 1 "

"

i administracyjnych, ceny' za robociznę i kosztów urzą­

0

'J

Ol

VI

3

/0

72"" 1 "

dzeń t::chnicznych oraz stopnia skupienia prawid ło­

"

"VII 1 ha gr untów ornych VII klasy.

wych gospodarstw rybnych - na dwie zasadnicze

Ocena wartości produ kcyj nej wód przydzielopołacie gospodarcze rybackie

I. Połać gospodarcza rybacka zachodnia; obej- nych do jednej z powyższych klas ulega zwyżce h,tb

muje całkowite województwa: poznańskie, śląskie, zniżce o odpowiedni procent w zależnośGi od chakrakowskie, lwowskie, stanisławowskie, tarnopolskie. rakteru zlewni, to jest terenu, z którego spływają

ki eleckie, łódzkie, lubelskie, warszawskie i pomorskie. wody zasilające dany zbiornik wody i od stopnia

zabezpieczenia w dostateczną ilość wody potrzebną

II. Połać gospodarcza rybacka wschodnia; obej- do utrzymania poziomu wody.

muje całkowite województwa: poleskie, nowogródzkie,

Wody rybne stojące, dysponujące dowolną

biało stockie, wileńskie i wołyńskie.

ilością wody z p:otoków, rzek lub . inn ych wód stoWartość zbiorników wodnych jak sztucznych tak

j ących i zabezpieczone od suszy, posiadają lor;O/o

naturalnych dzieli się na 7 następujących klas

wartości odnośnej swej klasy, inne zaś ulegają pro~

Klasa I. Stawy rybne dowolnie spuszczalne, centowej obniżce odpowi e dnio do procentów przepod któremi znajduje jsię czarnoziem i gliny lessowe strzeni i części roku w jakiej cierpią na brak wody.

i marglowate.

Wody rybne stojące, na których terenie opaKlasa II. Stawy rybne dowolnie spuszczalne, dowym, względnie na terenie otaczają cym potoki,

pod któremi znajdują si~ gliny ciężkie, glinki pias- strumienie i rzeki, zasilające je, przeważają grunta

czyste i piaski gliniaste cięższe.

orne należące do I, II i 1lI klasy lub łąki I i II klasy

Klas a !lI. Stawy rybne dowolnie spuszczalne, ulegną w ocenie zwyżce ponad normy przewidziane

pod l~tóremi znajdują się piaski lekko gliniaste i torfy dla wód odn oś n ej klasy o 20% . .

Wody rybne stojące, na ~tórych teren ie opaniskie.

dowym,

wzg lęd nie na terenie otaczającym potoki,

Klasa IV. a) Stawy rybne dowolnie spuszczalstrumienie

i rzeki zasilające je przeważają lasy

ne,- pod któreml znajdują się piaski jałowe, żwiry

liściaste -ulegają zniżce pon iż ej no rmy przewidzianej

i torfy wysokie;

0

b) zbiorniki wodne dowolnie nieosuszalne, oprócz , dla wód odnośn ej klasy o 20 /0.

Wody

rybne

stojące, na których terenie opan aturalnych wód płynących, posiadające w rodzimej

n aturalnej glebie dna glinę, ił, gliny marglowate, dowym, względnie na terenie otaczajllcym. potoki,

piaski gliniaste, na których terenie opadowym (wzglę d­ strumienie i rzeki zasilające je przeważają lasy szpil- .

ni e na terenie otaczającym strumienie lub rzeki za- kowe, torfowiska, a pozatem wody zasilane ze źródeł

nie dalej odległych jak 3 klm. - ulegają zniżce

silające dany zbiornik wody) pr zeważają grunta klasy I, II lub lIl, według klasyfikacji gruntów ornych. poniżej normy przewidzi':lnej dla wód odnośnej

klasy o 400;0.

Klusa V. Zbiorniki wodne naturalne dowolnie

nieosus zcll ne, posiadające w dnie glebę piasczystą Ust~lenie ceny szacunkowej innych gruntowo

lub torf, n a których terenie opadowym przew aża ją

gl e by IV, V i VI klasy według klasyfikacji gruntów

§ 7. 1. Torfowiska, które z uwagi na miejscoorn ych.

we warunki nadają się do eksploatacji, szacbweme

są indywidualnie według cen tych użytków.

CeM

Klasa VI. Wody bieżące.

szacunkowa

nie

może być wyższa ód cen lokalnych

Klasa VII. Zbiorniki wodne naturalne dowolnie .

nieosuszalne, płytkie I zarllśnięte w e/4 chwastami p odbbnych torfowisk w drobnych dzi a łkach.

2. Wszystkie inne torfowiska szacuje się jak

wodnemi oraz wody o ubogim dopływie, skutl-;iem

odpowiednią ld a sę gruntów.

czego wysychają w ciągu I"ta poniżej 3/4 swej powierzchni, lub w nieh:tóre lata zupełnie-jak równie!

§ 3. 1. Grunty zawier.ljące pokłady piasku,

wszystkie inne zbiorniki wodne, które z jakichkol- żwiru, kamie nia, gliny i t. p. i nie nadające si~ z tego

wiekbądź wzglc:dów nie nadają się do zaryb ienia.

powodu do uprawy należy szacować jak grunty klaStosunek wartości poszczególnych klas wód sy VI!.

ustalono jak następuje

2. Jeżeli tego rodzaju pokłady są eksploatowa·

ne to tereny, zajęte pod tę eksploatację naleź y szaDla zachodniej pobci

cować indywidualnie według cen lokalnych.

3. Specjalne kultury, jak plantacje wikliny, paprzyjmując klasę I jako 100%

3.000 zł. za 1 ha

stwiska sztuczne, chmielniki, sady, szparagarnie i t. p.,

których trwałość rozciąga się przynajmniej na lat 3

1

wyniesie klasa II

80% 2.400

maj ą być od rębnie i indywidualnie szacoWane wedle

1lI

40% 1.200 " " 1 "

"

" 1 "

" IV

wartości gruntu oraz niezamortyzowanych części na600

20%

"

" V

10%

300 "

kładó w poczynion ych na ich przeprowadzenie, jeżeli

1 "

"

"

"

" VI

"

3%

90

obszar

poszczególnych tych kultur obejmuje niemniej,

" 1 "

"II Vll 1 ha gruntów ornych" VII

"fi

klasy. niż 1/4 ha.

§ 6.

°

..

,

N~

Dziennik Ustaw. Poz. 617.

70.

Przynależności

do gruntów.

§ 9. 1) -Pod określeniem "przynależn~ść do

gruntów" należy rozumieć prawa słu żące właścicielo­

w.i gruntów, ~o ciągnię Cia pewnych korzyści z innej

meruchomoscl. Do teg::J rodzaju korzyści należą : prawo pastwiska, rybołówstwa, brania z lasu drzewa

chróstu i ściółki i t. p.

'

2) W celu obliczenia wartości przynależności

do gru~tów nal eży. u stalić roczną warto ść wszystkich

korzyśCI, wypływających z pr zy należności, na podstawie cen obiegowych w czasie dokonywania szacu nku i skapitalizować sumE; tych wartości w sposób

następuj ący

a) przy korzyściach trwających przez czas nieopomnożyć roczną sumę tych korzyści

przez 10,

b) przy korzyściach wieczystych pomnożyć roczną sumę tycn korzyści przez 20,

c) przy korzyściach ograniczonych czasem trwania, pomnożyc su mę tych korzyści przez ilość: lat

ich trwania, nie wię cej jednak niż przez 10.

kreślony,

Ustalenie ceny szacunkowej budynków_ .

§ 10. 1. Cenę szacunkową przymusowo wy

kupywanych budynków nale ży ustalić na podstawie

zasadniczego szacunku dokonanego przez Powszechny

Zakład _ Ubezpieczeń Wzajemnych, przyjmując pod

uwagę zużycie budynków w czasie po dokonaniu

szacunku przez Po wszechny Zakład Ubezpieczeń

Wz ajemnych, w województwach zaś pomorskiem

i poznańs kiem na podstawie zasadniczego szacunku,

opartego na normach Powszechnego Zakładu Ubezpieczeń Wzajemnych.

Przy wykonywaniu niniejszego

przepisu uwzględnia się normy obowiązujące w czasie dokonywania szacunku.

2. Cena szacunkowa budynków postawionych

. w ciągu ostatnich 5-ciu lat przed dokonaniem przymusowego wykupu względnie przed objęciem nieruchomości w posiadanIe Pań ~twa ulega zwiększeniu

w ramach stosowanych przez Powszechny Zakład

Ube zpieczeń Wzajemnych przy ustalanIu podwyżek

indywidualnych.

3. Gdyby wykupywane budynki nie posiadały

pełn ej prz y da tności gospodarczej dla gospodarstwa

obj ętego pr zymus owym wyk up em, to cena szacunkowa obliczona fia zasadzie cz. 1 i 2 niniejszego para9rafu winna być odpowiednio obniżona, nie wię­

cej jednak niż o 30% .

Budowle, zakbdy prz emysłowe lub ich

i:we urządz enia gospodarcze i t. p., dla których przepisy szacunkowe nie są ustalone w poprzednich paragrafach, należy szacowa ć indywid ualnIe,

przyj rnując pod uwag ę ich gospodarczą D rzvd atność

dla jedncstki gospodarczej o bjętej pr~yrriusowym

wykupem.

§ 11.

części,

Przepisy końcowe . .

§ 12. 1. Cena szacunkowa obliczona w myśl

§ 3 do 10 wł ąc znie niniejs:;:cgo rozporządzenia, może być podwyższoną lub ob ni żoną w ramach do 50% ,

gdyby zbytnio odbiegała od ceny rynkowej lub też -

od

przeciętnej

953

wartości

przychodowej wykupywanej

nieruc ho mości.

Za cenę rynkową uważa się przeciętną cez aktów kupna-sprzedaży podobnych nieruchomości, nabywanych z wolnej ręki w całości (nie

w drodze parcelacyj nej) w danej okolicy i w tymże

okf(~gu ekonomicznym W ciągu ostatniego roku przed

dokonaniem przymusowego wykupu szacowanej nieruchomości, względnie objęcia jej w posiadanie Pań­

stwa. Za wartość przychodową uźnaje się pomnożo ­

ny. przez 20 przeciętny czysty dochód roczny osią­

gmęty z wykupywa nej nieruchomości w ciągu dwóch

ostatnich lat przed dokonaniem jej przymusowego

wykupu, względnie objęcia w posiadanie Państwa.

3. Zastosowana w ramach powyższych zniżka

tylko wówczas może ulec zmniejszeniu, gdy właści­

ci~l. ~dowodni, że ustalona przez zastosowanie tej

zmzkl cena szacunkowa jest niższa, niż to 'w yni ka ło­

by z zastosowania przepisów ustępu 1 i 2.

4. Gdyby cena szacunkowa, obliczona w myśl

§ 3 do § 10 włącznie niniejszego ro zporządzenia oraz

cz. 1 niniejszego paragrafu okazała się niższą od

prawomocnie ustalonego szacunku, przyjętego za podstawę do wymiaru podatku majątkowego w myśl

ustawy z dnia 11 sierpnia 1923 r. o p.odatku mająt­

kowym (Dz. U. R. P. Ne 94, poz . 746), przyp adają­

cego od wykupywanej nieruchomości lub jej części

bez potrącenia dług ó w i ciężarów, to cena szacunkowa przyjęta będzie w wysokości tego szacunku.

5. O ile na nieruchomościach przymusowo wykupywanych ciążą poży czk i instytucyj kredytu długo­

terminowego, to cena wykupu nie m oże by ć niższą

od niespłaconej części pożyczki przyp ada jącej na

obszar wykupywany po ewentualnem dokonaniu segregacji jej w razie wykupu cz ęści nieruchomości

o bciążonej pożyczk ą. Przepis ten doty czy jedynie pożyczek udzielonych w listach emitowanych z ' zabezpieczeniem prawnem (pupilarnem) przez p a ństwowe

instytucje kredytu długoterminowego, względnie takie,

których przepisy szacunkowe zatwierdza Minister

Skarbu.

2.

nę jawną

§ 13. Szacunek składowych części przymusowo wykupywanej nieruchomości, ustalony przez komisję klasyfikecyjno-szacunkową VI złot yc h (cz. 1 § 7,

cz. 2 § 8, cz. 2 § 9 i § 10) przelicza się na złote

w złocie według wartości złota w dniu poprzedzają­

cym dokonanie szacunku, stosownie do rozporządze­

nia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 k wiernia

1924 r. (Dz. U. R. P. N236, poz. 385) i ustawy z dnia

1 lipca 1925 r. (Dz. U. R. P. Ne 76, poz. 534).

§ 14. Rozporządżenie niniejsze wchbdzi w ży­

cie z dniem ogłoszenia.

Minister Reform Rolnych: Witold Stanicwicz

Minister Skarbu

a. Czecbowicz

/

Minister Rolnictwa: K. Niezabytowski

\

.

Dzie'nnik Ustaw. poz. 616 i 617.-

N~ 70.

~) Opinję KQmifi}i winny być p0 9pisa ne przez

pn:ę wp qni q:ą !"e go

i

członkó w

kom isji, ' którzy brąli

'\'HI~rnł W wygąn iu opinji.

"

fi 11$. f'lo z;al<ań.czeniu czynnoś ci kom isj i klasyfiki?"yjmil - fi?!acunkowej, d,qtyczących poszczególnej

nięr4!:hQJl1pącj, opini e komisji wraz 7- planem klasyfiką<;yjnyrn i n~iestr9lT! pomiarowo-klasyfi[(Clcyjnym

(§ 11'), z ' protpkółatjli (§ 9), wniosk ami właścic i e la

j ' ppini13mi rzep:qzrmWców, o ile zostały one złożon e

na piśmie, oraz wSlelkiei1]i m qterj illa mi - przewoqni·

czący komisji przesyła do okręgowego !_Jr2:ę du ziem-

945

lec, .N'. yŚ l enice, O św ięcim, Pilzno, Ropczyce, Tarnów,

Wad o wice, Wieliczka.

Wojew ództwo lwowslde - Drohobycz, Jarosław, Lwów, Łąńcut, Przemyśl , Przewors k, Rud!<i,

Rz eszów, Sambor, Tarnobrzeg.

Wojewódtl-wo śląskie - Bielsko, Cie~zyn.

Województwo kielec~ie - Sędzin, Cz ęsto­

chowa, Ję drzejów, fv1iechów, Stopnica, Opatów, Piń­

czów, Sandomierz, Zawiercie.

Wojewódzh1lO lupeł~ł\ie - Lublin, PL/lawy.

\Vojew ództwo łód 43ki e-Kalisz, ł:.,ęqycą, Łódź.

Wojt:wództwp PQznąń~kie-Glljeznq , Qo styń,

skiego.

Ihowro~ła'W-, ~ościan, ' Kożmin , Mogilno, Ostró w, po'