Rozporządzenie Ministra Reform Rolnych z dnia 12 kwietnia 1927 r. w sprawie zastosowania uproszczonych przepisów technicznych przy znoszeniu służebności, obciążających dobra Ordynacji Zamoyskiej.

§ 2. Państwowa Fabryka Karabinów w Warszawie, Państwowa Fabryka Broni Ręcznej w Radomiu, Państwowa . Wytwórnia • Amunicji Działowej

i Karabinowej w Skarżysku oraz Państwowa fabryka

Sprawdzianów W Warszawie, wchodzące dotychczas

w skład Centralnego Zarządu Wytwórni Wojskowych,

zostają wydzielone z ogólnej administracji państwo­

wej jako przedsiębiorstwo, posiadające samoistną

osobowość prawną.

Przedsięb iorstwo to nosić będzie nazwę "Par'!stwowe Wytwórnie Uzbrojenia w Wa rszawie", w skróceniu "P. W. U."

Zakres działania i sposób wykonywania

wymienionych w § 1 i \ 2, określą

ich statuty, zatwierdzone przez Radę Ministrów na

wniosek Ministra Spraw Wojskowych.

§ 3.

przedsiębiorstw,

§ 4. Wykonanie niniejszego rozporządzenia porucza się Ministrowi Spraw Wojskowych w porozumieniu z Ministrem Skarbu.

§ 5. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie

z dniem ogło~zenia.

Prezes Rady Ministrów i Minister Spraw Wojskowych

J. Pilsudski

Minister Skarbu: Q. Czecvówicz

Rozporządzenie

383.

Ministra Reform Rolnych

z dnia 12 kwietnia 1927 r.

w sprawie zastosowania uproszczonych przepisów technicznych przy znoszeniu służebności,

obciążających dobra Ordynacji Zamoyskiej.

Na mocy art. 52 rozporządzenia Prezydenta

Rzeqypospolitej z dnia 1 lutego 1927 r. o zniesieniu

służebności w województwie kieleckiem, lubelskiem,

łódzkiem, warszawskiem i w zachodniej części województwa białostockiego (Dz. U. R. P. N2 lO, poz. 74)

.zarządzam co nastepuje

l.

§ t.

Wskazania ogólne.

Pra<.:e pomiarowe, związane ze zniesieniem

służebności, obciążających dobra Ordynacji Zamoyskiej • .należy prowadzić tak, aby istniejący w Zarzą­

dzie wymienionej Ordynacji miarodajny materjał

. I

Ng 43.

Dziennik Ustaw. Po~. 382 I 383.

sporządzaniu szkicu, jako odrysu zaprojektowanego

na planszecie ekwiwalentu, kt6ry to szkic wl.nlen z~­

stępować dowody pomiarowe, - przewidziane Wart: 46

rozporządz~nia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia

1 lutego 1927 r. o zniesieniu służebności w woJe~

wództwie kieleckiem, lubelskiem, łódzkiem, warszawskiem i w zachodniej części . województwa biało ..

stockiego (Dz. U. R. P. Nil 10, poz. 74).

§ 3.

PraCe pomiarowe należy prOWadzić w na-

stępującej Kolejności

a) określenie na planszetach współcżynników

skurczu papieru linijnych i VI powierzchni;

b) projektowanie na plansletach wydzielanego

ekwiwalentu zaserwitutowego;

c) określenie z planszetów danycH geodezyjnych,

niezbędnych do wprowadzenia projektu na

grunt;

d) wyznaczenie projektu na grunde i utrwalenie

go znakami granicznemi i

e) sporządzenie szkicu i rejestru.

§ 4. Pomiary i obliczenia w ostatecznym wyniku winny być wy!ażone w miarach metrycznych.

§ 5. Utrwalenie granic na gruncie znakami

winno być ' dokonane zgodnie z wymaganiami instrukcji technicznej do wykonywania prac pomIarowych, związanych z przebudową ustroju rolnego,

stanowiącej załącznik do rozporządzel1ia Ministra Reform Rolnych z dnia 13 lutego 1925 r. (Dz. U. R. P.

N~ 29, poz. 205).

II.

Określenie współczynników

skurczu

papieru.

§ 6. Prz'e d dokonaniem jakichkolwiek czynno·

SCl technicznych na starych mapach i planszetach,

naleźy określić ws·pó!czynn:ki skurczu papieru odnośnego planszetu, jak dla długości i szerokości, tak

również dla powierzchni.

§ 7. Współczynnik linijny skurczu papieru winien być określany dla cale go planszetu w dwóch

do siebie prostopadłych kierunkach,-dhigości i sze·

rokości planszetu i wyrażony w procentowym sto~

sunku. W miarę potrzeby współczynnik skurczu '

papieru należy określać dlĘl dowolnych kierunków

linij w tych kwadratach, które będą przedęte projeRtowanemi Iinjami obszaru zaserwitutowego. Współ­

czynnik skurczu papieru w powierzchni należy określić

dla tych wszystkich kwadratów, w granicach których

leży projektowany obszar.

Jeżeli dany obszar obejmi.lje dwa lub więcej kwadratów, to współczynnikiem

skurczu papieru w powierzchni dla tego obszaru bę­

dzie średnia arytmetyczna ze współczynników: poszczególnych kwadratów.

pomiarowy (stare mapy na planszetach), po uprzedniem stwierdzeniu jego technicznej przydatności, był

VI całej pełni wykorzystany; wykonywanie nowych

pomiarów na gruncie i sporządzenie dowodów pomiarowych w myśl insfrukcji technicznej, stanowiącej

§ 8. Podstawą dla określenia współczynników

skurczu papieru będzie sieć . kwadratów, wyrażona

w określonych matematycznych jednQstkach~

§ 2. Wykorzystanie wymienionych w poprzedn}m paragrafie starych map na planszetach polegać

winno: na projektowaniu na tych planszetach ogól·

nych granic ekwiwalentu zaserwitutowego, na określaniu z tych planszetów cyfrowych danych, niezbędnych do wprowadzenia projeklu na grunt, i na

§ 9. ' Dla określenia współczynnika. linijnego

skurczu papieru z dwóch do · siebie prostopadłych

kierunków stosować należy wzory

a-a'

b-b'

q =

a

X 100 i P = - b- ' X 100 . . • • l

N2 43.

Igdzie a i b - odpowied nie długości poziomej J prostopadłej do niej osi, matematycznie określone,

a' i b' - te s ame długości, zmierzone zapomocą

cyrkla i podziałki na plansZE!cie, a q i P - współczyn­

niki linijne skurczu papieru, wyrażone procentowo

dla długości i szerokości planszetu, lub ' poszczególnych kwadratów. Współczynn ik linijny sKurCzu papieru dowolnego kierunku linij należy określać ze

wzoru

, q +

p' = 1 +

gdZie( ; : ) -

(li,)

a

2

.p

I

(ł~)--2-

1

1

I'k

wspo' czynni

s k urczu

w

powierzc h,ni,.

Ten Sam współczynnik mOżna określić według

wzoru

Q-a

Q

•..•. 4

gdzie Q --: ory~inalna powierzchnia kwad ra tu na

planszec:ie, a Q .- ta sama powierzchnia, otrzymana

wziętych

z planu p rzy pomocy cyrkla i po-

dZiałki.

Pnykłlldy oktł!Ślefila wśp&tczytinika skurczu linijnego.

1151 6 kwadratóW o I:lokach po 10 cm. = 80 cm. miary ma!e"

,

,

matycznle

'"

""

czyli poprawka dla danej Iinji będzie 0,19 m., a po- ,

prawiona miara wyniesie 100 + 0,19 == 100,19 m.

"10,, = 60"

określenia

współczynnika

skurctu

a)- niech będzie obliczona powierzchnia na planszecie P' = 12 ha 7870 m. kw.; ' na leży określić powierzchnię P z uwzględnieniem skurczu papieru.

Współczynni~i linijne skurczu boków kwadratów

są równe: + 0,0020 i + 0,0015; współczynnik skLltczu

powierzchn i będzie: ( + 0,0020) + (+ 0,0015) =

= (+ 0,0035).

Mnożąc daną powierzchnię przez ten współczyn­

nik otrzymamy

127800 X 0,0035 = 447 mtr.

jest to poprawka, którą należy wprowadzić do delnej

powi erzchni, a więc szukana powierzchnia bE;d.tie si~

równ ała

12 ha 7800 m.+447 m.=12 ha 8247m.

niech powierzchnia kwadratu na planszecie równa się 500 X 500=25.0000 mtr. Ta sama powierzchnia obliczona graficznie wynosi

499 X4 99,25=24,9126 mtr.

skąd współczynnik skurczu powierzchrti, stosując

Wzór (4) będzie

250000-249126

0,0035,

25.0000

co nam daje sprawdzian dla powyższego przykładu •

U wEl g a 1. Ponieważ współczynniki skurCzu

. papieru są wlellwśtiami małemi, to ni~2b~Q ne dla

ich określenia elementy należy brać z plańśzetów

z możliwie największą dokładnością.

a) d I a k i e r u n k ó w p r o ś t o p a d ł Y c h.

b 6

,,=

J

b) -

. . , 1. stero

'

k

' . k wa d ra t owo

'

&:la:1 I lf1 - dł'' UgOSCI

OSCI

1

I

w powierzchni

-1t=(i+ -{f •.••. 3

1 gZie

d · -;-

= 019

P = O,~~_±~L?O,!?_

1 + 4/9

'

Przyklady

wyraża stosunek odcinków, utworzo-

'1

współczynniki ,linijne długości i szerokości , danego

kwadratu są

+0.0020 i + 0.0'015, co w stosunku procentowym czynf

0,20% i 0,15% , dla danej prostej otrzymamy

.... •• 2

nych przecięciem przedłużenia danej Iinji z ,boka mi

kwadratu, a q i p-procentowy stosunek współczyn­

nika linijnego skurczu papieru po osiach odciętych

i rz~dnych .

',

Współczy nnik skurczu papieru w powierzchni

należy określać jako suma współczynnikó\y linijnych

z dwóch do siebie prostopadłych kierunków według

wtom

• z miar

533

Dziennik Ustaw. Poz. 383. '

określOne

U wag a 2. Skurcz papieru moze być dodatni

i ujemny, co należy mieć na uwadze przy wptowa-

dzaniu poprawek do linij I powierzchni.

III.

te same kierunki określone graficznie dają

= 8 kwad rt:ltów po 9,96 Cm. == 79,68 cm.

b= 6

'J

"9,97,, = 59,82 "

projektu. .

Ekwiwalent zaserwitutowy należy projektować na planszetach, posiłkując się planimetretn,

cyrI~lem i podziałką.

§ 10.

(j

wap6ki. dla dług. będzi€! q = (BO ~;9,68). 100' = 0',4%

•

'dl a Ster. b--~'

03°;

wspołez.

ędzle p = (60 ~

6059,82)

" 100' =,

Sporządzenie

projekt winien mieć odpoW iepunktów oparda, ściś le oznaczonych na planszetach i odpbWlednió iJttWalóftych

,na gruncie, na których opierałoby się rozpoczęcie

i ukClIiczenie czynności pomiarowych prży Wprowadzeniu projektu na grunt i które umożliwiałyby otrzymanie odchylld linijnej, jako kontroli pracy.

dl1ią

°

b) dla do,wolnego kierunku linij.

Pr2 ypuśćmy, że długo ść pewnej prostej AB,

otrzymana grafktnte, wynosi 100 m., trzeba określić

poprawkt::, jaką riel eży wprowadzić do tej długQści

wskutek skurcz u papieru. Odcinki utworzone przecięciE:!m prżedluż enia linji AB z bokami kwadratu są

równe 100 m. ' i 150 rn., czyli stosunek tych odcinków

• wynosi 2/3. Stosując wzór ofl'lgi i p rzyjmując, że

§ 11.

I~ażdy

ilosć

stałych

Powierzchnie na planszetc~ch należy obligraficznie lub mechanicznie - planimetrem,

jednak pie rwszeństw o sposobowi graficzn~mu .

§ 12.

czać

d~jąc

§ 13.

sprawdzić,

Przed obliczeniem planimetr nal eży

a samo obliczanie dol<onywać dwukrotnie

';, ...

'.

(biegun wprawo i biegun wlewc); z dwóch wyników,

przy dopuszczalnych różnicach, należy brać średnią

arytmetyczną (uwzględniając skurcz papieru).

§14. Przy graficznem obliczaniu powierzchni

dany obszar lub kontur podzielić na trójkąty

lub trapezy, których podstawa, wzgl~dnie środkowa

i wysokości byłyby najbardziej zbliżone do siebie

i obliczać ich powierzchnie dwukrotnie, biorąc za

ostateczny rezultat średnią arytmetyczną z uwzględ·

nieniem skurczu papieru.

należy

§ 15.

należy

Sposobami wskazanemi w §§ 13 i 14

powierzchnie konturów sytuacyj'

sam sposób można stosować i do obliczenia -powierzchni konturów wewnętrznych, pamiętając; że

współczynnik F/ fi- = k - będzie wielkością stałą dla

poszczególnego projektowani? i ostatecznie przy to.

czony wzó~ przyjmie postać: FI = k . p./.

§ 20. Przy wykazywaniu na szkicu i w rejestrze

pomiarowym ostatecznych powierzchni, należy stosować się do wskazówek, zawartych w § 69 instrukcji

technie;znej, stanowiącej załącznik ,do rozporządzenia

Ministra Reform Rolnych z dnia ·13 ' lutego 1925 r.

(Dz. U. R. P. NI! 29, poz. 205).

obliczać

IV. Wprowadzenie projektu na grunt.

nych.

§ 16. Przy obliczaniu powierzchni planime·

trem różnica dwóch wyników nie powinna przekra·

czać 2 jednostek nonjusza planimetru; różnica ta

, przy obliczaniu sposobem ' przewidzianym w § 15 nie powinna przekraczać dla ' większych konturów

11100, a dla małych lluf), obliczanej powierzchni.

§ 17.

Różnica pomi~dzy ogólną

zaprojektowa·

powierzchni oddzielnych

konturów nie może być wi~ksza niż 1/100 ogólnej powierzchni; różnica pomiędzy powierzchnią poszczegolnych konturów, a sumą powierzchni drobnych

s zczegółów, z których poszczególne kontury składają

się, nie , powinna być większą niż 1/00 powierzchni

konturu; w wypadku otrzymania większych różnic

należy obliczenia powtórzyć.

ną

Ng43.

Dziennik Ustaw. Poz. 383.

powierzchnią

i

sumą

§ t8. Jeżeli projektowany obszar nie pokrywa

na planszecie całych kwadratów, lub pokrywa nie·

które z nich, to obliczenie powierzchni obszaru należy dokonywać w następujący sposób: najpierw należy obliczyć jednym z wyżej podanych sposobów

części kwadratów, zaj~te projektowanym obszarem

i wolne od tego obszaru z uwzględnieniem skurczu

papieru, następnie obliczyć ilość kwadratów całko­

wicie pokrytych projektem i ich powierzchnie, nie"

uwzględniając skurczu papieru. Suma powierzchni

całych kwadratów i części takowych pokrytych projektem da nam ogólną powierzchnię projektowanego obszaru.

Dla kontroli należy obliczyć powierzchnie wszystkich kwadratów, w granicach których leży projekto·

wany obszar, nie uwzględniając skurczu papieru i po·

równać z sumą powierzchni proj ektowanego obszaru

i części kwadratów wolnych od projektu. · JeŻeli róż­

nica nie będzie przewyższać 1/250 powierzchni wszystkich kwadratów, to wyniki obliczeń należy uważać

za dobre i powierzchnie wyrównać.

. Wyrównana powierzchnia od zadanej nie powinna się różnić więcej n iż o 1/100.

§ 19. Poleca się również następujący sposób

obliczenia powierzchni projektowanego obszaru, dogodny - ze względu na to, że wyklucza stosowanie

współczynników skurczu papieru. Obliczenie doko·

nywa się mianowicie według wzoru FI/F = p.'/p., skąd

F' = F p.'/p., gdzie FI - powierzchnia szukana, Fpowierzchnia kwadratów, w granicach których układa

się projektowany obszar, (.LI i P. ilość jednostek

planimetru, otrzymana z oprowadzenia planimetrem

projektowanego obszaru i obwodu kwadratów. Ten

Wprowadzenie projektu zniesienia słu~

na grunt winno opierać się na stałych punk~

tach, o których mowa w § 11 niniejszych przepisów

i polega na wyznaczeniu na gruncie danych linijnych,

wzi ętych z planszetu przy p omocy cyrkla i podziałki,

uwzględni ając ; linijny skurcz papieru.

§ 21.

żebności

§ 22. Jeżeli zaprojektowaRy obszar ma w obwo,.

dn icy krótkie boki, mniejsze od 100 m., to ,punkty ·

końcowe tych linij należy połączyć jedną związkową

linją, a punkty załamania boków krótkich określić

zap'omocą rzędnych od Iinji związkowej sposobem

grąficznym.

' " .

§ 23. Linje łamane należy wprowadzać na grunt

tylko zapomocą taśmy bez użycia kątomierza; jeżeli

tego uczynić nie można - przy pomocy kątów,

obliczonych z czwartaków, wziętych z planszetów.

§ 24.

Czwartaki należy brać z planszetu zapo·

lub tablicy tangensów.

mocą przenośnika

§ 25. Ki,e runki na gruncie należy. wyznaczać

przy pomocy kątomierza.

'

Szkic projektu w całości lub cz~ściarni

oraz cyfrowe dane, otrzymane z planszetu i oblictdne kąty, na których będzie się opierało wprowadzenie projektu na grunt, należy wnieść do szkicownika,

w celu posługiwania się temi danemi w polu.

§ 26.

•

§ 27. Czynności na gruncie należy rozpoczy'

i kończyć od punktów stałych (§ 11) i pewnych

(np. kopców).

nać

§ 28. Przy pomocy danych, wziętych z planszetu, najpierw należy wyznaczać na gruncie ciągi,

składająj:e się z boków długich ('§ 22). Odch'ylenie

końca ostatniego boku od właściwego punktu na

gruncie nie może przekraczać 1/100, 1/150 i 1/200

długości wyznaczonego- ciągu, a to zależnie od wą­

runków terenowych: niesprzyjających, średnich isprzyjających pomiarowi.

§ 29. Jeżeli ostatni bok wyznaczonego ciągu

jest dłuższy od 400 m. lub otrzymana odchyłka jest ,

mniejsza cid sumy 0,5 + 3 d, gdzie d oblicza się

jak w § 16 instrukcji technicznej, stanowiącej załącz­

nik do rozporządzenia Ministra Reform Rolnych z dnia

13 lutego 1925 r., wówczas należy przedostatni punkt

łączyć bezpośrednio z punktem końcowym. W przeciwnym razie należy otrzymaną odchyłkę rozrzucić

proporcjonalnie do długości boków przy pomocy linij!

Dzie~nik Ustaw. Poz. 383 i 384.

'N2 43.

równoległych do kierunku odchyłki linijnej, idąc wstecz

. ~ciągu.

Załamania boków krótszych od 100 !!l.

przy pomocy rzędnych, ' wziętych z planszetu, po uskutecznieniu czynności przepisanych

w § 29. Tym samym sposobem należy wyznaczać

1 granice krzywolinijne. Długość rzędnych we wszyst~kich wypadkach nie może przekraczać 50 m.

§ 30.

wyznaczać

§ 31. Wyniki wyznaczenia projektu na gruncie,

jak również otrzymaną odchyłkę linijną i sposób jej

rozrzucenia, należy notować w szkicowniku.

Po dokonaniu czynności przewidzianych

w §§ 21 - 31, załamania wszystkich granicznych

linij należy utrwalić granicznemi znakami (§ 5) i spo·

rządzić odpowiedni protokół graniczny.

§ 32.

§ 33. Do czynności związanych z wyznaczeniem projektu na gruncie należy wzywać właścicieli

gruntów sąsiednich w trybie wskazanym w rozporzą­

dzeniu , Ministra Reform Rolnych z dn. 2 czerwca

1924 r. o ustalaniu i wznawian iu zewnętrznych granic obszarów, podlegających przebudowie ustroju roi·

:nego (Dz. U. R. P. Ng 55, poz. 551).

§ 34. Protokół · graniczny z wyznaczenia na

gruncie granic ekwiwalentu zaserwitutowego sporzą­

dza mierniczy prowadzący roboty i podpisują mierniczy oraz obecni przy czynnościach pomiarowych

w./aściciele gruntów przyległych.

Protokół

sprawdza i poświadcza komisarz

ziemski.

W protokóle granicznym należy opisyogólny kierunek granic, a także ilość bpków

i ustawionych znaków granicznych tak, aby zainteresowane strony miały zupełnie jasne przedstawienie

opisanych granic obszaru zaserwitutowego, a sama

.treść ' protokółu niezbic ie stwierdzała wydzielenie

ekwiwalentu w granicach bezspornych.

535

§ 40. Do szkicu należy sporządzić rejestr pomiarowy, który łącznie z zatwierdzonym projektem

lub umową winien służyć za podstawę do ustalenia

treści dodatkowego wpisu do tabeli likwidacyjnej. ,

U wag a: w wypadku wydzielenia ekwiwalentu

za służebności indywidualne i gromadzkie w jednej

obwo cłnicy, wymienione ekwiwalenty należy na szkicu oraz w rejestrze pomiarowym wykazywać roz~

dzielnie.

VI. Przepisy końcowe.

§ 41. W przewidzianych niniejszemi przepisa- ,

mi czynnościach, operat pomiarowy stanowią

.

a) szkic wydzielonego ekwiwalentu zaserwitu- '

towego,

b) rejestr pomiarowy,

c) notatnik pomiarowy i szkice polowe,

d) protokół graniczny oraz

e) wszelkie obliczenia, dotyczące ułożenia pro'

jektu na planszetach.

§ 42.

Rewizja operatu pomiarowego winna pona stwierdzeniu: 1) że przy wydzieleniu ekwi·

walentu zaserwitutowego były należycie stosowane

powyższe przepisy i 2) że wydzielony ekwiwalent

jest zgodny z dobrowolną umową, względnie z pro·

jektem przymusowego zniesienia służebności. .

legać

§ 43. Rozporządzenie niniejsze wchodzi W, ży­

cie z dniem ogłoszenia.

Minister Reform Rolnych: Witold StanhJwicz

§ 35.

wać

V. Sporządzenie szkicu i rejestrów pomiarowych.

§ 36. SzkiC wydzielonego ekwiwalentu zaserwitutowego

płóciennej

należy sporządzać,

jako odrys na kalce

z projektu wyznaczonego na planszecie.

384•

Rozporządzenie

Ministra Skarbu

z dnia 30 kwietnia 1927 r.

o wprowadzeniu państwowego rozlewu spirytus ll

skażonego ogólnym środkiem skażającym.

Na zasadzie art. 1 ust. 1 d, art. 66 i96 rozpoNa szkicu należy wykazywać granice, . rządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 26 marce.

linje pomocnicze i szczegóły wewnętrzne według 1927 r. o monopolu spirytusowym (Dz. U. R. P. N!:! 32,

przyjętych znaków konwencjonalnych. Kolorować napoz. 289) zarządzam co następuje

leży granice, drogi, rowy i rzeki.

§ 1. Państwowy Monopol Spirytusowy obej§ 38. Na szkicu należy opisy.wać tuszem czar- muje we własny zarząd rozlew spirytusu skażonego

nym: grunta sąsiednie, kierunek dróg i ich szerokości, ogólnym ś r.odkiem skażającym.

rowy graniczne i ich szerokości, nazwy rzek, jezio'r

§ 2. Dla likwidacji prywatnych rozlewni spiry"

i uroczysk oraz powierzchnie poszczególnych kontutusu

skażonego wyznacza się termin trzymiesięczny,

rów użytków; ogólną powierzchnię należy opisywać

licząc od dnia ogłoszenia niniejszego rozporządzenia.

kolorem czerwonym.

§ 3. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie

§ 39. , Wykreślenie i opisanie szkicu należy doz

dniem

ogłoszenia i obowiązuje na całym obszarze

konywać według obowiązujących wzorów; oprócz tego w tytule . szki~u należy zaznaczyć, że takowy spo· Rzeczypospolitej .

. rządzony. został na podstawie planszetów N!:!N!L .................

. Minister Skarbu

Czecbowicz

................................................... dóbr Ordynacji Zamoyskiej, sporządzonych w roku 18 ........ przez mierniczego ....................;.

........................... oraz własnego pomiaru dokonanego w roKU 192 ....... , przez mierniczego ................................._..___............

§ 37.

a.

•

załącznik do rozporządzenia Ministra Reform Rolnych

z dnia 13 lutego 1925 r. (Dz. U. R. P. Ne 29, poz. 205)

może mieć miejsce w wyjątkowych należycie uzasadnionych przypadkach.