Ustawa z dnia 18 grudnia 1925 r. w sprawie zmian i uzupełnień w ustawie z dnia 31 lipca 1923 r. o scalaniu gruntów.

Art. 4 ustawy z dnia 31 lipca 1923 r. o scalaniu gruntów (Dz. U. R. P. № 92, poz.

718) uzupełnia się jak następuje

Wszelkie grunty, znajdujące się na obszarze scalenia, a nie podpadające pod działanie

ustawy o scalaniu gruntów, w zastosowaniu przepisów art. 1 tejże ustawy, aczkolwiek

z reguły nie podlegają żadnym zmianom, to jednak mogą na skutek scalania gruntów przyległych

być poddane zmianom, wypływającym z postanowień art. 7, lit. a, c, f, h”.

W art. 6 ustawy skreśla się końcowe wyrazy: „z uwzględnieniem wartości waluty w dniu wypłaty”; nadto artykuł ten uzupełnia się końcowym ustępem

„

W zakresie niezbędnym do przeprowadzenia scalenia władza, pod której zarządem pozostaje

nieruchomość, stanowiąca własność Skarbu Państwa, a która przy scalaniu występuje

w imieniu Państwa, ma prawo do zbywania i zamiany nieruchomego majątku państwowego,

będącego pod jej zarządem, a włączonego do obszaru scalenia w granicach, zakreślonych

niniejszym artykułem

”

.

W art. 7 ustawy, w punkcie f) skreśla się słowo:„zwykłej”; w punkcie g) wyraz „prywatnych” zastępuje się przez „sąsiadujących”.

Art. 10 otrzymuje brzmienie następujące

„

Techniczne prace scaleniowe będą wykonywane przez personel techniczny urzędów ziemskich

lub przez mierniczych, uprawnionych do wykonywania zawodu na mocy ustawy z dnia 15

lipca 1925 r. o mierniczych przysięgłych (Dz. U. R. P. № 97, poz. 682). Wszyscy mierniczowie

przy wykonywaniu prac scaleniowych podlegają nadzorowi Ministra Reform Rolnych. W

razie wykonywania tych prac niezgodnie z niniejszą ustawą lub rozporządzeniami, przepisami

i zarządzeniami Ministra Reform Rolnych mierniczowie ci niezależnie od ewentualnej

odpowiedzialności, przewidzianej w ustawie z dnia 15 lipca 1925 roku o mierniczych

przysięgłych, mogą być przez Ministra Reform Rolnych pozbawieni uprawnienia do wykonywania

prac scaleniowych

”

.

Art. 11 otrzymuje brzmienie następujące

„

Czynności nadzorcze przy scalaniu gruntów wykonywają urzędy ziemskie bezpłatnie, natomiast

za techniczne wykonanie scalenia oraz za czynności, przewidziane w art. 7 ustawy niniejszej,

urzędy ziemskie pobierać będą opłaty, nieprzekraczające rzeczywistych kosztów, których

wysokość i sposób pobierania określi rozporządzenie wykonawcze.

W wypadkach, gdy interesowani nie mogą uiścić powyższych opłat, co winno być stwierdzone

przez urzędy gminne, opłaty te mogą być zakredytowane według zasad, określonych w

art. 13 niniejszej ustawy.

W wypadkach wyjątkowych, na wniosek okręgowego urzędu ziemskiego, Minister Reform

Rolnych może zwolnić wszystkich uczestników scalenia lub niektórych z nich od ponoszenia

powyższych opłat w całości lub w części.

Zwolnienie od opłat za techniczne wykonanie scalenia może być stosowane i w tych wypadkach,

gdy zachodzi potrzeba szybszego uruchomienia lub większego rozwoju akcji scaleniowej

na pewnym terenie Państwa i wówczas zwolnienie to może obejmować całe wsie i gminy

”

.

Ostatni ustęp tego artykułu wydzielić w oddzielny art. 12, przesunąć numeracje dalszych

artykułów, oraz dodać nowy ustęp o brzmieniu następującem

„

Powyższe zwolnienie od podatku gruntowego nie ma zastosowania do gruntów, które zostały

zwolnione ód opłat za techniczne wykonanie scalenia na mocy ostatniego ustępu art.

11

”

.

W dawnym art. 12 po ustępie pierwszym wstawia się zdanie następujące: „Grunty, które

zostają włączone do obszaru scalenia wyłącznie w celu wyprostowania granic scalanych

gruntów, nie podlegają opłatom za wykonanie prac scaleniowych”; w ustępie drugim”

słowo „bliżej” zastąpić słowem „ściśle”.

W dawnym art. 13 wstawić po ustępie pierwszym nowe ustępy: „Do korzystania z państwowej

pomocy kredytowej w myśl zasad powyższych moją prawo i ci uczestnicy scalenia, którzy

celem powiększenia swych karłowatych gospodarstw nabywają działki od innych uczestników

scalenia, przenoszących się na nabywane przez się gdzieindziej osady z parcelacji.

Nadto z pomocy kredytowej mają prawo korzystać i ci uczestnicy scalenia, którzy kredytów

takich potrzebują na koszty przeprowadzenia komasacji”.

Słowa: „Prezesem Głównego Urzędu Ziemskiego” zastąpić w ustępie drugim słowami: „Ministrem

Reform Rolnych”. Ustęp trzeci tegoż artykułu otrzymuje brzmienie następujące

„

Kredyty, udzielone na cele budowlane i melioracyjne oraz na koszty komasacyjne, będą

rozłożone na wieloletnie spłaty. Od kredytów tych będą pobierane odsetki w wysokości

nie wyżej 4%, oraz raty amortyzacyjne; szczegóły co do udzielania kredytów zostaną

określone w rozporządzeniu wykonawczem Ministra Reform Rolnych, wydanem w porozumieniu

z Ministrem Skarbu

”

.

Punkt b) dawnego art. 14 uzupełnia się końcowem zdaniem: „odnośnie do gruntów, stanowiących

własność Państwa, prawo zgłaszania wniosków przysługuje władzy, pod której zarządem

grunty te pozostają”.

W punkcie c) po słowach: „dóbr ziemskich (obszaru dworskiego)” dodać: „i majątków

ziemskich państwowych”.

W dawnym art. 15 skreśla się zdanie: „oraz po zasięgnięciu opinji powiatowej komisji

ziemskiej, a w razie potrzeby innych”, natomiast wstawia się zdanie: „a w razie potrzeby

po zasiągnięciu opinji”.

Końcowe zdanie uzupełnić słowami: „i sporządzić prowizoryczną listę uczestników scalenia”.

Dodać nowy ustęp: „Przy projektowaniu obszaru scalenia komisarz ziemski winien złożyć

wniosek do okręgowego urzędu ziemskiego o dokonanie przymusowego wykupu, w granicach

ustawy o reformie rolnej, przylegających do tego obszaru gruntów dworskich, niezbędnych

dla powiększenia scalonych gospodarstw karłowatych (punkt g) art. 7)”.

Ustęp pierwszy dawnego art. 17 otrzymuje brzmienie następujące

„

Uprawomocnione orzeczenie okręgowej komisji ziemskiej będzie doręczone w sposób, przewidziany

w niniejszej ustawie, a nadto podane do publicznej wiadomości przez ogłoszenie w Dzienniku

Urzędowym powiatów, lub województwa i piśmie codziennem najbliższem miejscowości scalanej

”

.

Ustęp pierwszy dawnego art. 18 otrzymuje brzmienie następujące

„

Na mocy prawomocnego orzeczenia okręgowej komisji ziemskiej powiatowy urząd ziemski

zarządzą dla każdej najniższej jednostki administracyjnej oddzielnie wybory rady uczestników

scalenia, a właścicieli dóbr ziemskich (obszaru dworskiego), oraz władzę, pod której

zarządem pozostają grunty państwowe, wzywa do wyznaczenia swego przedstawiciela po

jednym od każdego obszaru

”

.

W ustępie drugim tegoż artykułu po słowach: „do 7 osób” dodać słowa: „z pośród uczestników

scalenia”.

W końcu artykułu dopisać nowy ustęp o treści następującej

„

W wypadkach, gdy właściciele gruntów bądź t. zw. szlacheckich, bądź rozparcelowanych

obszarów dworskich lub państwowych nie są zaliczeni do składu jednostki administracyjnej

(jednostek administracyjnych), położonej na terenie scalanym, mają oni mimo to prawo

przy wyborze rady uczestników scalenia korzystać z tych samych praw, które przysługują

osobom, zaliczonym do jednostki administracyjnej.

”

Ustęp czwarty dawnego art. 19 otrzymuje brzmienie następujące

„

Współwłaścicieli gruntów reprezentuje jeden z nich obecny, obrany przez pozostałych

obecnych, a jeżeli zgoda w tej mierze nie nastąpi, to najstarszy wiekiem z obecnych

współwłaścicieli; niewłasnowolnych - ich prawni zastępcy; zaginionych - kuretorowie,

wyznaczeni przez sąd; nieobecnych - Ich pełnomocnicy, których umocowanie nastąpić

może również przed komisarzem ziemskim; w braku wymienionych wyżej prawnych zastępców,

kuratorów lub pełnomocników - miejscowy sołtys z urzędu (naczelnik gminy, burmistrz)

”

.

W ustępie pierwszym dawnego art. 20 słowo: „czternastodniowym” zamienia się na: „siedmiodniowym”.

W dawnym art. 21 w punkcie c) zmienić numery powołanych artykułów „art. 28 i 33” na

„art. 33 i 39”. Punkty d) i e) tegoż artykułu otrzymują brzmienie następujące

„

d)

zgłasza wniosek do okręgowego urzędu ziemskiego o wyznaczenie im mierniczego lub powierza

techniczne przeprowadzenie scalenia prywatnemu mierniczemu;

e)

zawiera umowy z upoważnionemi przez odnośne władze osobami w sprawie wykonania prac

meljoracyjnych

”

.

Po dawnym art. 21 zostają dodane dwa nowe artykuły 23 i 24 w brzmieniu następującem

„

Art. 23.

Okręgowemu urzędowi ziemskiemu przysługiwać będzie prawo przejmowania technicznych

czynności scaleniowych, powierzonych w myśl punktu d) art. 22 przez radę uczestników

scalenia prywatnemu mierniczemu, i prowadzenia ich na koszt scalających się w razie,

jeżeli

a)

zawarta z mierniczym umowa nie odpowiada obowiązującym w tym przedmiocie przepisom;

b)

czynności scaleniowe z jakichkolwiekbądź powodów ulegną przerwie.

O ile rada uczestników scalenia w wypadku, gdy obszar scaleniowy stanowi jedna jednostka

administracyjna, lub rady uczestników scalenia wspólnie, gdy obszar scaleniowy obejmuje

kilka jednostek administracyjnych lub ich części, nie zgłoszą wniosku o wyznaczenie

im mierniczego i nie zawrą umowy z mierniczym w ciągu 14 dni od daty ukonstytuowania

się rad, to okręgowy urząd ziemski może wyznaczyć im mierniczego z urzędu.

Art. 24.

Projekt ustalenia wielkości udziałów we wspólnotach gruntowych, objętych obszarem

scaleniowym, względnie użytkowania wspólnot na podstawie zasad, ustalonych w punkcie

a) art. 22, sporządza mierniczy, a zatwierdza powiatowy urząd ziemski. Orzeczenia

powiatowego urzędu ziemskiego w tym przedmiocie strony mają prawo zaskarżyć do okręgowej

komisji ziemskiej w ciągu dni 14-tu od dnia doręczenia orzeczenia. Orzeczenie okręgowej

komisji ziemskiej w tej sprawie jest ostateczne. Wniesienie wpisu dodatkowego do tabel

likwidacyjnych, względnie aktów nadawczych, celem ujawnienia w nich ustalonych wielkości

i działów we wspólnotach gruntowych, względnie użytkowania wspólnot, urzędy ziemskie

dokonywają przez dołączenie do tabel likwidacyjnych lub aktów nadawczych odpisu prawomocnego

orzeczenia powiatowego urzędu ziemskiego.

Do powyższego podziału wspólnot nie mają zastosowania art. 86 powołanej wyżej ustawy

o organizacji włościan, oraz art. art. 271 (punkt 2) - 275, 276 i 286 ustawy samorządu

gmin (Zb. Praw ces. ros. tom II, wydanie 1892 r. kont. 1906, 1910, 1912 i 1913 r.

organiz. Zarządu gub. Król Pol., dział 5), jak również nie ma zastosowania ustawa

z dnia 9 grudnia 1899 r. dla Królestwa Galicji i Lodomerji wraz z W. Ks. Krakowskiem

o dzieleniu gruntów wspólnych i regulacyj odnoszących się do nich wspólnych praw użytkowania

i zarządu (Dz. Cist. Krajowych z 1900 r. № 20)

”

.

W dawnym artykule 22 początek ustępu pierwszego otrzymuje brzmienie następujące: „Zebrania

rady uczestników scalenia zwołuje we wsi, leżącej na obszarze scalenia, komisarz ziemski,

względnie mierniczy, przeprowadzający scalenie”.

Ustęp drugi tegoż artykułu otrzymuje brzmienie następujące: „Komisarz ziemski lub

mierniczy biorą udział w posiedzeniach rady z głosem doradczym”.

Dawny art. 23 otrzymuje brzmienie następujące: „Członkowie rady uczestników obowiązani

są do brania udziału w zebraniach rady, zwoływanych przez komisarza ziemskiego lub

mierniczego, pod rygorem grzywny do 10 złotych za nieusprawiedliwioną nieobecność.

Grzywnę nakłada komisarz ziemski i ściąga w drodze administracyjnej”.

W dawnym art. 24 po słowach: „komisarz ziemski” dodaje się: „lub mierniczy”, słowa

„z zastrzeżeniem, że każda rada ma na tem zebraniu tylko jeden głos rozstrzygający”

ulegają skreśleniu.

W ustępie drugim tegoż artykułu po słowach: „(obszarów dworskich)” dodać: „i majątków

państwowych”.

Dawny art. 25 otrzymuje brzmienie następujące

„

Przed przystąpieniem do opracowania projektu scalenia przeprowadzający je mierniczy

a)

ustala wspólnie z radą uczestników scalenia oraz z zawezwanymi przez siebie przedstawicielami

właścicieli gruntów przyległych granice obszaru scaleniowego, o czem sporządza protokół;

b)

przygotowuje wspólnie z radą uczestników scalenia imienny wykaz z podaniem przestrzeni

wszystkich wymagających uzupełnienia gospodarstw;

c)

ustala wspólnie z radą uczestników, które grunty zostają od scalenia wyłączone (art.

art. 2, 3 i 4);

d)

przeprowadza oszacowanie gruntów, podlegających scaleniu przy pomocy komisji szacunkowej

(art. 29);

e)

przyjmuje wnioski poszczególnych uczestników scalenia; wnioski nie uwzględnione przez

siebie przy sporządzaniu planu scaleniowego podaje do wiadomości komisarza ziemskiego;

f)

projektuje wspólnie z radą uczestników najwłaściwszy kierunek drogi, względnie dróg,

do których będą przylegać nowowydzielone działki i przy których leżeć będą osady;

g)

zgłasza wnioski co do przeprowadzenia meIjoracji;

h)

sporządza wykaz tytułów posiadania uczestników scalenia, zbiera dowody do ustalenia

tytułów ich własności, oraz sporządza plan klasyfikacyjny i rejestry pomiarowo-szacunkowe;

i)

zaznajamia uczestników scalenia na ogólnem ich zebraniu, ważnem bez względu na liczbę

obecnych, z obszarem i szacunkiem posiadanych przez każdego z nich gruntów oraz składa

u miejscowego sołtysa (naczelnika gminy, burmistrza) wykazy z rejestrów pomiarowo-szacunkowych

i plan klasyfikacyjny do przejrzenia ich w ciągu 7 dni przez osoby zainteresowane.

O ile dotychczasowy stan posiadania stwierdzony jest katastrem i księgami hipotecznemi,

to pomiaru dokonywa się wyłącznie w odniesieniu do zmian, temi dokumentami nieobjętych,

a przez strony zgłoszonych. O ile obszar poszczególnych gospodarstw jest ściśle określony

innemi dokumentami, to na mocy uchwały zebrania uczestników scalenia, powziętej większością

Skargi niezadowolonych na powyższe uchwały mogą być składane do okręgowych komisyj

ziemskich w ciągu dni 14-tu od daty powzięcia uchwały. Orzeczenia okręgowej komisji

ziemskiej są w tej sprawie ostateczne.

Za ogólną zgodą uczestników scalenia wszystkie grunty, poddawane scaleniu, mogą być

uznane za równowartościowe, a tem samem byłoby zaniechane szacowanie wartości działek,

dotychczas posiadanych, jak również działek nowoutworzonych. Przepis ten może dotyczyć

nietylko całości obszaru, ale i całości poszczególnych użytków rolnych.

W miejscowościach, w których istnieje tak zwany „ucząstkowy” stan posiadania, „ucząstki”

te należy traktować jako równowarte między sobą; pomiar oraz szacowanie dotychczasowych

wartości poszczególnych „ucząstków” -nastąpić może jedynie na żądanie

”

.

Dawny art. 26 dawnej ustawy otrzymuje brzmienie następujące

„

Do przeprowadzenia szacunku gruntów, wchodzących do obszaru scaleniowego, zostaje

powołana komisja szacunkowa, w której skład wchodzą

a)

mierniczy, przeprowadzający scalenie, jako przewodniczący;

b)

rzeczoznawcy, powołani przez rady scaleniowe (art. 22 p. b) z pośród osób postronnych,

niezainteresowanych w przeprowadzeniu scalenia, a znających miejscowe stosunki, w

ten sposób, że przy scalaniu jednej jednostki administracyjnej wybierani są dwaj rzeczoznawcy

i jeden zastępca, a przy scalaniu większej ilości jednostek - po jednym rzeczoznawcy

i po jednym zastępcy od każdej rady uczestników scalenia.

W razie uchylenia szacunku przez komisję okręgową ziemską, do ponownego przeprowadzenia

szacunku przewodniczącego i członków komisji szacunkowej wyznacza na wniosek komisarza

ziemskiego okręgowy urząd ziemski.

Przy czynnościach komisji na gruncie mogą być obecni z głosem doradczym: a) członkowie

rady uczestników scalenia szacowanej jednostki administracyjnej, b) delegaci innych

rad uczestników (po dwóch od każdej rady), wchodzących do obszaru scalenia, c) przedstawiciele

scalanych dóbr ziemskich (obszarów dworskich), oraz gruntów państwowych po jednym

od każdego obszaru.

Komisarz ziemski może na wniosek rady uczestników scalenia zaprosić do komisji z głosem

doradczym specjalnych rzeczoznawców, jak leśnika i t. p.

Czynności komisji szacunkowej winny być ujęte w formę protokółu, a wynik ponadto uwidoczniony

na planie, dołączonym do akt sprawy

”

.

Po dawnym art. 26 zostają dodane dwa nowe artykuły 30 i 31 w brzmieniu następującem

„

Art. 30.

Po upływie terminu, wymienionego w punkcie i) art. 28, komisarz ziemski w obecności

uczestników scalenia;

a)

stwierdza na miejscu, czy wszystkie czynności mierniczego, wyszczególnione w art.

28, zostały wykonane zgodnie z obgwiązującemi przepisami;

b)

ustala tytuły własności i sporządza listę rzeczywistych właścicieli celem późniejszego

wywołania, względnie uregulowania hipoteki;

c)

dołącza na mocy orzeczenia okręgowej komisji ziemskiej (art. 7 punkt g) do obszaru

scaleniowego obszar, wykupiony od sąsiadujących gospodarstw folwarcznych na cele uzupełnienia

gospodarstw karłowatych, jak również obszar, ewentualnie przypadający za zlikwidowane

uprawnienia służebnościowe;

d)

uzgadnia z mierniczym i radą uczestników scalenia, względnie delegatami rad uczestników,

i przedstawicielami scalanych dóbr ziemskich i gruntów państwowych ogólne wytyczne

projektu scalenia; nieprzybycie którejkolwiek z wymienionych osób, prócz mierniczego,

nie wstrzymuje czynności komisarza ziemskiego;

e)

po wysłuchaniu skarg uczestników scalenia na czynności mierniczego, wymienione w art.

28, o ile skargi takie zostaną zgłoszone, sporządza o powyższem odpowiedni protokół.

Art. 31.

Komisarz ziemski po dokonaniu czynności, wymienionych w art. 30, przesyła do okręgowego

urzędu ziemskiego wykaz tytułów własności i tytułów starego stanu posiadania, oraz

wykaz szacunku, które mają być podstawą do przeprowadzenia scalenia; okręgowy urząd

ziemski następnie wnosi te wykazy na najbliższe, posiedzenie okręgowej komisji ziemskiej.

Orzeczenia okręgowej komisji są w tej sprawie ostateczne.

Przy scalaniu dla ustalenia stanu własności i posiadania miarodajne są wpisy hipoteczne,

prawomocno wyroki sądowe i niesporne umowy pisemne, oraz Inne dokumenty, mające siłą

dowodową na mocy obowiązujących na danym terenie praw, w razie braku tych dowodów

lub w razie sporu miarodajne będzie dla ustalenia stanu posiadania stwierdzone w dochodzeniu

ostatnie posiadanie gruntu.

Ustalenie stanu posiadania w niczem nie prze sądzą tytułu własności

”

.

W ustępie pierwszym dawnego art. 27 skreśla się słowo: „stwierdzonego”, wpisuje się

zaś: „ostatecznie zatwierdzonego”; po wyrazach: „następuje opracowanie projektu scalenia” dodaje się: „przez mierniczego”.

Punkt c) tegoż artykułu otrzymuje brzmienie następujące: „sporządzone według przepisów

obowiązujących dowody pomiarowe dawnego stanu posiadania i nowego stanu posiadania,

o ile w myśl art. 28 pomiar dotychczasowego stanu posiadania nie był zaniechany”.

Artykuł niniejszy zostaje uzupełniony następującym ustępem

„

Mierniczy wykonywa wszystkie czynności, wymienione w niniejszym artykule i w artykule

28, osobiście bez prawa wyznaczania zastępców

”

.

Okręgowemu urzędowi ziemskiemu przysługiwać będzie prawo przejmowania technicznych

czynności scaleniowych, powierzonych w myśl punktu d) art. 22 przez radę uczestników

scalenia prywatnemu mierniczemu, i prowadzenia ich na koszt scalających się w razie,

jeżeli

a)

zawarta z mierniczym umowa nie odpowiada obowiązującym w tym przedmiocie przepisom;

b)

czynności scaleniowe z jakichkolwiekbądź powodów ulegną przerwie.

O ile rada uczestników scalenia w wypadku, gdy obszar scaleniowy stanowi jedna jednostka

administracyjna, lub rady uczestników scalenia wspólnie, gdy obszar scaleniowy obejmuje

kilka jednostek administracyjnych lub ich części, nie zgłoszą wniosku o wyznaczenie

im mierniczego i nie zawrą umowy z mierniczym w ciągu 14 dni od daty ukonstytuowania

się rad, to okręgowy urząd ziemski może wyznaczyć im mierniczego z urzędu.

Ustęp drugi dawnego art. 28 otrzymuje brzmienie następujące: „Po wyznaczeniu projektu

na gruncie komisarz ziemski zarządza zwołanie zebrania ogólnego wszystkich uczestników

scalenia, zawiadamiając ich przynajmniej na 7 dni przed terminem zebrania ze wskazaniem

skutków niestawiennictwa (art. 34)”.

W tymże artykule w ustępie 3 po słowie „ustalona” dodać „protokólarnie”.

W tym samym artykule końcowe zdanie: „nadto bierze w niem udział geometra, prowadzący

roboty pomiarowe”, zamienia się na: „nadto bierze w niem udział mierniczy”.

Projekt ustalenia wielkości udziałów we wspólnotach gruntowych, objętych obszarem

scaleniowym, względnie użytkowania wspólnot na podstawie zasad, ustalonych w punkcie

a) art. 22, sporządza mierniczy, a zatwierdza powiatowy urząd ziemski. Orzeczenia

powiatowego urzędu ziemskiego w tym przedmiocie strony mają prawo zaskarżyć do okręgowej

komisji ziemskiej w ciągu dni 14-tu od dnia doręczenia orzeczenia. Orzeczenie okręgowej

komisji ziemskiej w tej sprawie jest ostateczne. Wniesienie wpisu dodatkowego do tabel

likwidacyjnych, względnie aktów nadawczych, celem ujawnienia w nich ustalonych wielkości

i działów we wspólnotach gruntowych, względnie użytkowania wspólnot, urzędy ziemskie

dokonywają przez dołączenie do tabel likwidacyjnych lub aktów nadawczych odpisu prawomocnego

orzeczenia powiatowego urzędu ziemskiego.

Do powyższego podziału wspólnot nie mają zastosowania art. 86 powołanej wyżej ustawy

o organizacji włościan, oraz art. art. 271 (punkt 2) - 275, 276 i 286 ustawy samorządu

gmin (Zb. Praw ces. ros. tom II, wydanie 1892 r. kont. 1906, 1910, 1912 i 1913 r.

organiz. Zarządu gub. Król Pol., dział 5), jak również nie ma zastosowania ustawa

z dnia 9 grudnia 1899 r. dla Królestwa Galicji i Lodomerji wraz z W. Ks. Krakowskiem

o dzieleniu gruntów wspólnych i regulacyj odnoszących się do nich wspólnych praw użytkowania

i zarządu (Dz. Cist. Krajowych z 1900 r. № 20)

W ustępie czwartym dawnego art. 29 skreślić wyraz „otrzymanego”.

Dawny art. 30 otrzymuje brzmienie następujące: „Protokół zebrania ogólnego wraz z

aktami sprawy komisarz ziemski przesyła do okręgowego urzędu ziemskiego, ten zaś sprawę

wnosi na posiedzenie jawne okręgowej komisji ziemskiej, która, biorąc między innemi

pod uwagę opinję zebrania ogólnego (art. 33, 34) oraz liczbę uczestników, wypowiadających

się za przyjęciem projektu scalenia, zatwierdza projekt, wprowadza w nim zmiany, albo

go odrzuca, jako też uchwala odpowiednie dodatkowe wpisy do tabel likwidacyjnych lub

aktów nadawczych. Orzeczenia okręgowej komisji ziemskiej podlegają zaskarżeniu do

Głównej Komisji Ziemskiej w terminie 14-dniowym od dnia doręczenia orzeczenia. Skarga

odwoławcza winna być złożona do okręgowej komisji ziemskiej.

Art. 31 dawnej ustawy otrzymuje brzmienie następujące

„

Po uprawomocnieniu się orzeczenia okręgowej komisji ziemskiej, zatwierdzającego projekt

scalenia. okręgowy urząd ziemski

a)

zarządza utrwalenie granic na podstawie zatwierdzonego projektu scalenia oraz wprowadzenie

uczestników scalenia w posiadanie wydzielonych im gruntów;

b)

zarządza wykończenie i przeprowadza zatwierdzenie dowodów pomiarowych zgodnie z obowiązującemi

przepisami;

c)

przeprowadza wniesienie wpisów dodatkowych do tabel likwidacyjnych, lub aktów nadawczych

przez dołączenie do odpisów tych dokumentów, które strony przedstawią, odpisu prawomocnego

orzeczenia okręgowej komisji ziemskiej, zatwierdzającego projekt scalenia, wraz z

odpisem rejestru pomiarowego, oraz przez przesłanie takichże odpisów do Ministerstwa

Reform Rolnych w celu dołączenia ich do oryginałów pomienionych tabel i aktów nadawczych,

przyczem przy wniesieniu powyższych wpisów nie mają zastosowania artykuły 215, 216

i 217 ustawy o organizacji ziemskiej włościan (Zbiór Praw ces. ros. tom IX kontyn.

1913 osobne dodatki, ks. IX);

d)

przesyła właściwemu sądowi wniosek o uskutecznienie czynności, przewidzianych w art.

8, 38 i 43 niniejszej ustawy, oraz o skreślenie ostrzeżenia (adnotacji) o wdrożeniu

postępowania scaleniowego (art. 17); do wniosku dołączony będzie odpis orzeczenia

okręgowej komisji ziemskiej, zatwierdzającego projekt scalenia wraz z odrysem zatwierdzonego

planu scalenia;

e)

zarządza rozwiązanie rad uczestników scalenia i

f)

ogłasza zamknięcie postępowania scaleniowego

”

.

Po dawnym art. 31 wstawić nowy art. 37, który otrzymuje brzmienie następujące

„

Postępowanie w okręgowej komisji ziemskiej w sprawie zatwierdzenia planu scalenia,

przedłożonego przez powiatowy urząd ziemski, powinno być zakończone w ciągu 3 miesięcy.

W takim samym terminie winno być zakończone postępowanie w. Głównej Komisji Ziemskiej

przy rozważaniu odwołań od orzeczenia okręgowej komisji ziemskiej, o ile w obu wypadkach

w toku rozważania nie zajdzie protokólarnie stwierdzona konieczność przeprowadzenia

lub skorygowania na gruncie prac pomiarowych

”

.

Na początku dawnego art. 32 wstawić ustęp następujący

„

Odpis orzeczenia okręgowej komisji ziemskiej, oraz odrys zatwierdzonego planu nowego

stanu posiadania w danej jednostce administracyjnej, sporządzony przez mierniczego,

winien być wręczony sołtysowi (naczelnikowi gminy), lub burmistrzowi

”

.

W art. 40 na początku ustępu pierwszego dodaje się: „Na obszarze obowiązywania ustaw

hipotecznych z 1818 i 1825 r.”; w tymże ustępie słowa: „trzech miesięcy” zastępuje

się słowem „roku”.

Po upływie terminu, wymienionego w punkcie i) art. 28, komisarz ziemski w obecności

uczestników scalenia;

a)

stwierdza na miejscu, czy wszystkie czynności mierniczego, wyszczególnione w art.

28, zostały wykonane zgodnie z obgwiązującemi przepisami;

b)

ustala tytuły własności i sporządza listę rzeczywistych właścicieli celem późniejszego

wywołania, względnie uregulowania hipoteki;

c)

dołącza na mocy orzeczenia okręgowej komisji ziemskiej (art. 7 punkt g) do obszaru

scaleniowego obszar, wykupiony od sąsiadujących gospodarstw folwarcznych na cele uzupełnienia

gospodarstw karłowatych, jak również obszar, ewentualnie przypadający za zlikwidowane

uprawnienia służebnościowe;

d)

uzgadnia z mierniczym i radą uczestników scalenia, względnie delegatami rad uczestników,

i przedstawicielami scalanych dóbr ziemskich i gruntów państwowych ogólne wytyczne

projektu scalenia; nieprzybycie którejkolwiek z wymienionych osób, prócz mierniczego,

nie wstrzymuje czynności komisarza ziemskiego;

e)

po wysłuchaniu skarg uczestników scalenia na czynności mierniczego, wymienione w art.

28, o ile skargi takie zostaną zgłoszone, sporządza o powyższem odpowiedni protokół.

Początek dawnego art. 44 otrzymuje następujące brzmienie

„

Postępowanie scaleniowe, wszczęte stosownie do dotychczasowych przepisów ustawy z

dnia 31 lipca 1923 r. o scalaniu gruntów, w których zostało wydane orzeczenie okręgowej

komisji ziemskiej, zatwierdzające projekt scalenia, ma być zakończone według dotychczasowych

przepisów wymienionej ustawy. Natomiast postanowienia niniejszej ustawy będą stosowane

w dalszym biegu wszystkich innych postępowań scaleniowych, wszczętych i nieukończonych

stosownie do przepisów ustawy z dnia 31 lipca 1923 r. o scalaniu gruntów oraz do postępowań

scaleniowych, wszczętych i nieukończonych przed wejściem w życie ustawy z dnia 31

lipca 1923 r., z wyjątkiem tych postępowań i t. d.

”

.

W końcu tego artykułu dodać nowe ustępy w brzmieniu następującem

„

Do postępowań scaleniowych, wszczętych na Obszarze województw: białostockiego, kieleckiego,

lubelskiego, łódzkiego, nowogródzkiego, poleskiego, warszawskiego i wołyńskiego oraz

okręgu administracyjnego wileńskiego przed wejściem w życie ustawy niniejszej, o ile

nie zapadły ostateczne decyzje właściwych władz, zatwierdzające projekt scalenia,

a uczestnicy objęli w faktyczne posiadanie nowowydzielone działki, postanowienia niniejszej

ustawy Stosuje s(ę w sposób następujący

a)

jeżeli niema aktów postępowania scaleniowego, a uczestnicy nie wnoszą żadnych zażaleń

z tytułu dokonanego scalenia gruntów, fakt zaś dokonania scalenia dojdzie do wiadomości

urzędów ziemskich w drodze wniosków stron lub przy innej urzędowej czynności, to urzędy

te zarządzą dokonanie pomiaru faktycznego stanu posiadania, który to pomiar podlega

zatwierdzeniu okręgowej komisji ziemskiej tak, jak projekt scalenia, jednak bez możności

zmiany faktycznego niespornego stanu posiadania. W tym wypadku mają zastosowanie art.

36, 38, 45-48 niniejszej ustawy;

b)

jeżeli są dowody starego stanu posiadania, niema zaś akty postępowania scaleniowego,

a co najmniej 1/4 uczestników scalenia skarży się na otrzymane działki z tytułu pokrzywdzenia,

to urzędy ziemskie zarządzą dokonanie pomiarów faktycznego stanu posiadania, poczem

okręgowa komisja ziemska albo, uznając skargi za nieuzasadnione, odrzuci ją i wtedy

wyda orzeczenie w trybie, wyżej w punkcie a) wskazanym, albo uzna skargi za uzasadnione

i wtedy, rozpatrując ustalony pomiarem stan faktycznego posiadania jako projekt scalenia,

orzeknie o jego zmianie lub odrzuceniu ze skutkami, przewidzianemi w art. 35.

W tym wypadku, jeżeli niema możności wyrównać drogą zmiany projektu różnic między

starym a nowym stanem posiadania, krzywdzących uczestników scalenia, przysługuje okręgowej

komisji ziemskiej prawo zatwierdzenia dopłat pieniężnych, przekraczających normy w

art. 6.

Jeżeli liczba skarżących jest mniejsza od 1/4 ogólnej liczby uczestników scalenia,

wówczas ma zastosowanie punkt a) niniejszego artykułu; c) jeżeli niema dowodów starego

stanu posiadania i aktów postępowania scaleniowego, a poszczególni uczestnicy wnoszą

skargi na otrzymane działki z tytułu pokrzywdzenia, to okręgowa komisja ziemska wyda

orzeczenie po dokonaniu pomiaru stanu faktycznego posiadania i uprzedniem przeprowadzeniu

dochodzenia na miejscu przez powiatowy urząd ziemski w obecności zainteresowanych

stron i przy udziale powołanych przez powiatowy urząd ziemski biegłych na wniosek

zainteresowanych stron oraz powiatowego urzędu ziemskiego. O ile stary stan posiadania

na podstawie przeprowadzonych dochodzeń i zgodnych oświadczeń stron da się ustalić,

a skargi uznane zostaną za uzasadnione, to okręgowa komisja ziemska wyda orzeczenie

w trybie, przewidzianym w punkcie b) o zmianie lub odrzuceniu istniejącego stanu posiadania;

o ile zaś stary stan posiadania w sposób powyższy nie da się ustalić, lub też skargi

zostaną uznane za nieuzasadnione,- to orzeczenie wydane będzie w trybie, przewidzianym

w punkcie a)

”

.

Komisarz ziemski po dokonaniu czynności, wymienionych w art. 30, przesyła do okręgowego

urzędu ziemskiego wykaz tytułów własności i tytułów starego stanu posiadania, oraz

wykaz szacunku, które mają być podstawą do przeprowadzenia scalenia; okręgowy urząd

ziemski następnie wnosi te wykazy na najbliższe, posiedzenie okręgowej komisji ziemskiej.

Orzeczenia okręgowej komisji są w tej sprawie ostateczne.

Przy scalaniu dla ustalenia stanu własności i posiadania miarodajne są wpisy hipoteczne,

prawomocno wyroki sądowe i niesporne umowy pisemne, oraz Inne dokumenty, mające siłą

dowodową na mocy obowiązujących na danym terenie praw, w razie braku tych dowodów

lub w razie sporu miarodajne będzie dla ustalenia stanu posiadania stwierdzone w dochodzeniu

ostatnie posiadanie gruntu.

Ustalenie stanu posiadania w niczem nie prze sądzą tytułu własności

Po dawnym art. 44 wstawić dwa nowe artykuły, które oznaczane będą jako art. 51 i 52

„

Art. 51.

Wszelkie zawiadomienia, wezwania i doręczenia orzeczeń w postępowaniu scaleniowem

uskutecznia się przez przesianie ich do wójta (naczelnika gminy, burmistrza), lub

sołtysa w tylu co najmniej egzemplarzach, ilu ma być członków rad scalenia. Sołtys

(wójt, naczelnik gminy, burmistrz) obowiązany jest przesłane mu wezwania, zawiadomienia,

lub orzeczenia, publicznie ogłosić w sposób, odpowiadający miejscowemu zwyczajowi,

oraz wydać członkom rad scalenia, a w ich braku innym uczestnikom scalenia, zgłaszającym

się o to, doręczone mu wezwania, zawiadomienia, lub orzeczenia - oraz jeden egzemplarz

zwrócić urzędowi wysyłającemu z potwierdzeniem dnia dokonania ogłoszenia. Trzeci dzień

po dniu ogłoszenia przyjęty będzie za dzień, od którego biegną wszelkie terminy i

czasokresy.

Art. 52.

Pomoc kredytowa na cele, wskazane w art. 14, może być udzielana również osobom, które

przeprowadziły scalenie swych gruntów na podstawie przepisów, które obowiązywały przed

wejściem w życie ustawy z dnia 31 lipca 1923 r. o scalaniu gruntów, nie dawniej jednak,

niż w ciągu 3 lat przed wejściem w życie tejże ustawy.

”

Upoważnia się Ministra Reform Rolnych do ogłoszenia w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej

Polskiej ustawy z dnia 31 lipca 1923 r. o scalaniu gruntów w brzmieniu, ustalonem

niniejszą ustawą, i z zastosowaniem właściwej kolejności artykułów, oraz zmian nazw

urzędów, wypływających

Z ustawy z dnia 11 sierpnia 1923 r. o zakresie działania Ministra Reform Rolnych i

organizacji urzędów i komisyj ziemskich (Dz. U. R. P. № 90, poz. 706).

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Reform Rolnych i Ministrowi Sprawiedliwości.

Ustawa niniejsza zyskuje moc obowiązującą w 30-ym dniu po jej ogłoszeniu na całym

obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, z wyjątkiem górnośląskiej części województwa śląskiego.

Wszelkie zawiadomienia, wezwania i doręczenia orzeczeń w postępowaniu scaleniowem

uskutecznia się przez przesianie ich do wójta (naczelnika gminy, burmistrza), lub

sołtysa w tylu co najmniej egzemplarzach, ilu ma być członków rad scalenia. Sołtys

(wójt, naczelnik gminy, burmistrz) obowiązany jest przesłane mu wezwania, zawiadomienia,

lub orzeczenia, publicznie ogłosić w sposób, odpowiadający miejscowemu zwyczajowi,

oraz wydać członkom rad scalenia, a w ich braku innym uczestnikom scalenia, zgłaszającym

się o to, doręczone mu wezwania, zawiadomienia, lub orzeczenia - oraz jeden egzemplarz

zwrócić urzędowi wysyłającemu z potwierdzeniem dnia dokonania ogłoszenia. Trzeci dzień

po dniu ogłoszenia przyjęty będzie za dzień, od którego biegną wszelkie terminy i

czasokresy.

Pomoc kredytowa na cele, wskazane w art. 14, może być udzielana również osobom, które

przeprowadziły scalenie swych gruntów na podstawie przepisów, które obowiązywały przed

wejściem w życie ustawy z dnia 31 lipca 1923 r. o scalaniu gruntów, nie dawniej jednak,

niż w ciągu 3 lat przed wejściem w życie tejże ustawy.