DU_1926_467

Umowa międzynarodowa Umowa między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Austrjacką w przedmiocie wzajemnego obrotu prawnego, podpisana w Wiedniu dnia 19 marca 1924 roku (ratyfikowana zgodnie z ustawą z dnia 22 lipca 1925 r.).

1 Articles / Provisions · Poland

Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Statutory Text (1 Articles)

Dz.U. 1926 nr 84 poz. 467 notInForce

Treść Umowa międzynarodowa Umowa między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Austrjacką w przedmiocie wzajemnego obrotu prawnego, podpisana w Wiedniu dnia 19 marca 1924 roku (ratyfikowana zgodnie z ustawą z dnia 22 lipca 1925 r.). Open official source

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ,

18 sierpnia

N284.

Rok 1926.

T R E Ś Ć

QMOWR

Poz.

467-między Rzecząpospolitą Polską

a Republiką Austrjacką w przedmiocie wzajemnego obrotu prawnego, podpisana w Wiedniu dnia 19 marca 1924 r.

• • ••

46B-Oświadczenie rządowe z dnia 16 lipca 1926 r. w sprawie wymiany dokumentów ratyfikcyjnych Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Austrjacką w przedmiocie wzajemnego obrotu prawnego, podpisanej w Wiedniu dnia 19 marca 1924 roku. • • • • • • •

924

943

ROZPORZf\DZENU\ RRDY M.INISTRÓW

Poz.

469-z dnia 4 sierpnia 1926 r. w sprawie zmiany § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18

lutego 1925 r. o zniesieniu obszaru dworskiego Przyłubie Polskie w powiecie bydgoskim

••••••

i wcielenfu go do gminy miejskiej Solec w tymże powiecie. • .

470-z dnia 4 sierpnia 1926 r. o zmianie granic gminy miejskiej Nieśwież w powiecie nieświeskim

w województwie nowogródzkiem , ; , • , • • • • • • • , • • , • • • • •

RO~PORZf\DZENIR MINISTRÓW

Poz.; 471-Skarbu z d1)ia 5 sierpnia 1926 r. w sprawie zmiany wyjaśnień uzupełniających

943

taryfą celną

944

472-Skarbu, Przemysłu i Handlu oraz Rolnictwa i Dóbr Państwowych z dnia 11 sierpnia 1926 r. o zmianie

rozporządzenia z dnia 19 lipca 1926 r. w sprawie zwrotu ceł przy wywozie wytworów hutniczych walcowanych oraz niektórych wyrobów metalowych • • . ' . ' . • , • , • • •

94-5

473-Spraw Wewnętrznych z dnia 27 lipca 1926 r. wydane w porozumieniu z Ministrem Skarbu,

w sprawie zmiany przepisów § 13 rozporządzenia II Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 18 marca

1924 r. wydanego w porozumieniu z Ministrem Skarbu w celu wykonania ustawy z dnia 11

sierpnia 1923 r. o tymczasowem uregulowaniu finansów komunalnych. • • • • • . ,

946

'OŚWIRDCZENIR RZf\DOWE

474-z dnia 26 lipca 1926 r. w sprawie przystąpienia Związku Szwajcarskiego do Międzynarodowej

Konwencji o zwalczaniu handlu żywym towarem, podpisanej w Paryżu w dniu 4 maja 1910 r.

946

475-z dnia 2 sierpnia 1926 r. w sprawie rozciągnięcia postanowień Traktatu Handlowego i Nawigacyjnego ' pomiędzy Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczone m Królestwem;

podpisanego w Warszawie dnia 26 listopada 1923 r., na terytorjum Osad Cieśninowych

(Straits-Settlements)

• • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • ••

946

476-z dnia 4 sierpnia 1926 r. w sprawie ratyfikacji przez Francję przystąpienia do Konwencji Międzynarodowej o zwalczaniu handlu kobietami i dziećmi, podpisane} w Genewie dnia 30 września 1921 r.

" -·" F

N2 84.

Dziennik Ustaw. Poz. 467.

467.

U M. O ' W ' J\

między

Rzecząpospolłtą

Polską a Republiką I\ustrjacką

w przedmiocie wzajemnego obrotu

prawnego, podpisaną w Wiedniu dnia 19 marca 1924 roku.

(Ratyfikowana, zgodnie z ustawą z dnia 22 lipca 1925 r. - Dz. U. R. P. z 1925 r. N2 89. poz. 620).

W IMIENIU RZECZYPOSPOI..ITEJ, POLSKIEJ.

M Y.

S, T fl. N I SŁ f\ W

W O J C I E C H O W SK I,

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ,

wszem wobec i : każdemu zasobna. komu o tern wiedzieć należy. wiadomem czynimy

Dnia dziewiętnastego marca tysiąc dziewięćset dwudziestego czwartego roku podpisana została

wWiedriiu pomiędzy Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki f\ustrjackiej Umowa w przed·

'miocie wzajemnego o.brotu prawnego ' c nastt::pującem brzmi~niu dosłownem

'U mowa zawarta między Rzecząpospolitą Staatsvertrag .zwischen der Repui>Hk Ostęr~

Polską i Republikąf\ustrjacką w przed- reich und der Republik Polen iiber d.e n

miocie .wzajemnego obrotu prawnego.

wechseJseitigen rechtlichen Verkehr.

Rzeczpospolita Polska i Republika f\ustrjacka,

poprzeć interesy wymiaru sprawiedliwości

i wzaJemny obrót prawny swych obywateli. postanowiły zawrzeć umow~ i w tym celu zamianowały swymi .pęłnomocnikami

pnlgnąc

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: "

.' Pana Dra Zygmunta lasockiego. Posła 'Nadzwyczajnego i Ministra Pełnomocnego Rzeczypospolitej

,Po.lskiej w Wiedniu. I

Pana Włodzimierza . Jabłońskiego, Konsulenta

'prawnego i Naczelnika wydziału w Ministerstwie Spra·wiedliwości.

Prezydent Związkowy Republiki Rustrjackiej

· .' Pana Dra f\lfreda Griinbergera. Związkowego

Ministra dla spraw zagranicznych. i

Pana Dra Edmunda Krautmanna. Radce: inlni,

sterialnego VI Urz,e:d~ie , Kijncler~a Zwią~ku, - , ,

k.tórzy po wymianie pełnomocnictw. uznanych za

dobre i należyte co do formy, zgodzili się co do nastę

pujących postanowień

DZIf\Ł I.

Die. Republik Osterreich und die Repubiik Polen

haben, von dem Wunsche geleitet, die Rechtspflege

und den wechselseitigen rechtlichen Verkehr ihrer

Staatsangehorigen zu fordem. sich geeinigt, einen

Vertrag abzuschliessen. und haben zu diesem Zwecke

zu Bevollmikhtigteh emannt

. "

Der Bundesprasident der Republik Csterrełch

den Herm Dr. f\lfred GrUnberger. Bundesministe.r

fUr die f\uswiirtigen f\ngelegenheiten. und

den Herm Dr. Edmund Krautmann, Ministerialrat im Bundeskanzleramt,

der Prasident der RepubIikPolen

den Herm Dr. Zygmunt lasocki, f\usserordent~

lichen Gesandten und BevoIImiichtigten . Minister

der Republik Polen in Wien, Lind

den Herm Włodzimierz Jabłoński. Rechtskón~

sulenten "und f\bteilungschef des Justizministeriums,

diet nachdem sie ihre in guter und gehoriger Form

befundenen Vollmachten einander mitgeteilt ha~en,

die folgenden Rrtikel vereinbart haben

TEll

Sprawy cywilne;

Biirgerliche J\ngelegenheiten.

Rozdział 1.

Ochrona prawna.

Rrtykuł 1. (1) Obywatele każdego z,' Pl;iństw

umawiający<;h się , b~dą na Qbszarze drugiego Pań

stwa w sprawach cywilnych pod względem ustawowej i sądowej ochrony osoby i. mienia traktowani

.narówni z obywatelami własnymi.

. , (2) W tym celu zapewnia się im swobodny do·

stęp do sądów, przed któremi mogą występować

pod temi s~me~i warunkami, jak krajowcy. .

1. f\bschnitt

Rech tsschutz.

I\rtikel 1. (1) Die f\ngehorigen je des der~ verragschliessenden Staaten geniessen auf dem, Gebietet

desanderen Staates in f\nsehung des gesetzlichen

und gerichtIichen Schutzes ihrer Person undihres

Vermogens die gleiche Behandlung wie die lnliinder.

(2) Sie haben zu diesem Zwecke freien und

ungehinderten Zutritt zu den Gerichten und konnen .

vor diesen unter denselben Bedingungen wie die

Inlander auftreten_

I\rtikel 2. (1) Treten f\ngehorige eines der

vertragschliessenden Staaten in dem anderen Staat

aIs Kliiger ' oder lntervenienten vor Gericht auf.

so darf ihnen wegen ihrer Eigenschaft aIs f\usliinder oder deswegen. weil .sie keinen Wohnsitz oQęr

f\ufenthalt im lnlancie haben. eine'Sicherheitsleistung

oder Hinterlegung. unter welcher Benennuns' es

auch sei, nicht auferlegt werden.

I\rtykuł 2. (1) Na obywateli jednego z Państw

umawiających się, którzy występują przed sądami

drugiego Państwa jako powodowie lub int~rwenjerrci, '

nie wolno nakładać obowiązku zabezpieczenia lub

·.deponowania pod jakąkolwiek nazwą, czy to z tytułu

'c harakteru cudzoziemców. czy też zpowodu,iż

·nie mają w danem Państwie miejsca zamieszka.nia

id:!

lub pobytu.

.N2 84.

Dziennik Ustaw. Poz. 467•

(2) Ta sama zasad'a stosuje się do składania

(2) Dieselbe Regel giJt hinskhtlich des vorschuss~

zaliczki, której należałoby zażądać od powoda lub weisen Erlages, der vom KUiger oder Intervenienten

interwenjenta celem zabezpieczenia kosztów sądowych. • zur . Sicherstellung der Gerichtskosten abzufordern

ware.

.: '

1\rŁykuł 3. (1) Jeżeli w jednem z Państw umawiających się zasądzono na zwrot kosztów sporu

powoda lub interwenjenta, który w myśl artykułu 2,

niniejszej umowy lub w myśl ustawy obowiązującej

w Państwie, gdzie wniesiono skargę, był uwolniony

od dania zabezpieczenia, deponowania lub złożenia

' z~li.czki, wówczas wspomniane orzeczenia o zwrocie

k-q~ztów sporu ,na wniosek strony interesowanej będą

' na obszarze drugiego Państwa uznane za wykonalne

bez , pobierania jakichkolwiek kosztów. Ta sama zasada sto'sLije się ' do orzeczeń sądowych, któremi

p'ózhiej ustalono wysokość kosztów sporu.

(2) Pod orzeCzeniami' sądowemi rozumieć należy

rÓ\Voież uchwały ustalające koszta, które w grani~~ch swej właściwości wydają pisarze (sekretarze)

sądówt

--:- ,.

: RrŁyk.ut 4. (1) Orzeczenia o kosztach będą

bez wysłuchania stron, jednak z zastrzeżeniem dla

strony skazanej prawa rekursu, uznane za wykonalne

na zasadzie ustawodawstwa obowiązującego w Pań

stwie, w którem mają być wykonane.

(2) Władza powołana do rozstrzygnięcia wniosku

O oznanie wykonalności winna przy rozpoznawaniu

sprawy ograniczyć się do następujących kwestyj

1. Czy wygotowanie orzeczenia oc;lpowiada warunkom przepisanym dla jego mocy dowodowej

. W lJstawach Państwa, w które m orzeczenie wydano;

Czy orzeczenie ze stanowis!{a tych ustaw

, uzyskało _ prawomocność.

(a) Dla

wykazania

tych

warunków wystarcza

'oświadczenie właściwej władzy Państwa wzywającego,

że orzeczenie uzyskało prawomocność.

(4) Do wniosku należy dołączyć uwierzytelniony

przekład

na język oficjalny władzy wezwanej tenoru

orzeczenia oraz zaświadczenia jego prawomocności.

Prżekład winien być uwierzytelniony przez dyplomatycznego lub konsularnego przedstawiciela Państwa

wzywającego lub przez ,tłumacza zaprzysiężonego

Pań~twa wzywającego lub wezwanego.

Obywatele jednego Państwa umawiającego się będą na obszarze drugiego Państwa

d~puszczeni do korzystania z prawa ubogich pod

teml samemi warunkami, jak właśni obywatele.

Rrtykuł 5.

1\rtikeI 3. (1) ' Entscheidungen der Gerichte

eines der vertragschliessenden Staaten. wodurch der

Klager od er Intervenient, der nach f\rtikel 2 oder

nach dem im Staate der Klageerhebung 'geltenden

Gesetze von dar Sicherheitsleistung, Hinterlegung

oder dem Vorschusse befreit war, in ,die Prozesskosten veru,rteilt worden ist, sinqauf einen von der

beteiligten Partei gestellten F\ntrag im Gebiete de~

anderen Staates kostenlos fUr vollstreckbar zu er~

klaren. Dasselbe gilt fUr gerichtliche Entscheidungeo,.

durch die' der Betrag der Gerichtskosten spater festgesetzt. ~ird. .

. .

(2) Unter gerichtlichen Entscheidungen in diesem

Sinne sind auch die von Gerichtsschreibern innerhalb ihrer Zustandigkeit erlassenen Beschliisse, mit

denen die Kosten . festgestelIt werden, lu versteheń~

RrŁikel 4. (1) Die Kostenentscheidungen werden

ohne Einvernehmung der Parteien, jedoch unbeschadet eines spateren Rekurses der veturteilten Partei,

gemass der Gesetzgebung des Landes, wo die Vollstreckung betrieben wird, fiir vollstreckbar erkiart.

(2) Die fUr die Entscheidung ilber den f\nŁr;;lg

auf VollstreckbarerkHirung zustandige Behorde hat

ihre Prilfung darauf zu beschranken

1. ob nach den Gesetzen des Landes, wo die

Verurteilung ausgesprochen ist, die F\usfertigung der

Entscheidung die Wr ihre Beweiskrąft erforderlichen

Bedingungen erWlIt,

2. ob nach denselben Gesetzen die Entscheidung die Rechtskraft erlangt hat. '

(s) Zum Nachweise dieser ErforderniSse genGgt

eine Erklarung der zustandigen Beh6rde des ' ersu~

chenden Staates, dass die Entscheidung die Rec!1t~..

kraft erlangt hat.

. . '. ,

(4) Dem F\ntrag ist eine beglaubigte llbersetzung

des verfugenden Spruches der Endscheidung, sowie

der Erklarung iiber ihre Rechtskraft in dle offizieJle

~prache der ersuchten

Behorde belzufOgen. Die

Ubersetlung ist durch eirien diplomatischen oder

konsularischen Vertreter des ersuchenden Staates

oder durch einen beeideten DoJmetsch .des ersuchenden oc;Jer ersuchten Staates zu beglaublgen.

Rrtikel 5. Die F\ngehorigen des einen ver· ,

tragschliessenden Staates werden im GebieŁe ' des

anderen S~ates zum F\rmenrechte unter denselben

Bedingungen wie die F\ngehoflgendieses Staates

zugelassen.

1\rtykuł 6. u,Świadectwo ub6stwa musi być

I\rtikel 6. (1) Das F\rmutszeugnis muss von

wystawione przez władze zwykłego miejsca pobytu den Beh6rden des gew6hnlichen F\ufenthaltsortes des

proszącego albo w braku takiego miejsca pobytu , Antragstellers oder in Ermanglung eines solchen

von den Behorden seines derzeitigen F\ufenthalts'

przez władze <;hwilowego miejsca pobytu.

(2) Jeżeli proszący nie przebywa na obszarze

ortes ausgestellt sein.

, '.'

. Państw umawiających się, wówczas wystarcza świa

(2) Haltsich der F\ntragsteJler nicht im Gebieh

dectwo ubóstwa, wystawione przez właściwego dla der vertragschliessenden Staaten auf, so genilgt das

F\rmutszeugnis des fUr den F\ntragsteJler zustandigen

proszącego przedstawiciela dyplomatycznego lub kandiplomatischen oder konsularischen Vertreters..:$ularnego.

i.,

. 926

'; 1

' \

Dziennik Ustaw. Poz. 467•

l\rŁykuł 7. (1) Władza powołana do wydania

.wiadectwa ubóstwa może u władz drugiego Pań

stwa umawiającego się zasięgać wyjaśnień o stosu n,.

kach majątkowych proszącego.

(2) Władzy, która ma rozstrzygnąć ' o wniosku

w przedmiocie przyznania prawąuhogich," służy

" W grąnicach jej . atrybucyj urzędowy<:bprąwo badania

"przedłożonych jej świadectw i ' wyjaśrii,eń~' , .

(a) Jeżeli obywatelowi jednego z Państw umawiających się przyznano prawo ubogj!;:h.

takim ra- '

'~ 'zie

prawo to będzie mu przysługiwało także pr,zy

:'wszystkich czynnoś~iach procesowych ięgzekucyjnych,

r;" dotyczących tej samej sprawy, które bę'dą

przedsięwzięte prz,e d władzami sądowemi drugiego· Państwa.

Rozdział

Pomoc prawna.

I. p o s t a n o w i e n i a og ó l n e.

Rrtykuł 8. (1) Obie Strony umaWiające się bę·

sobie wzajemnie na żądanie udzielały pomocy

prawnej w sprawach cywilnych, handlowych i sądo

wnictwa niespornego.

dą

;; ,"

(2) Sądy austrjackie winny swe wnioski o pomoc prawną przesyłać bezppśrednio d.o Prezesa Trybunału l instacji, w którego okręgu leży sąd polski

właściwy do ich załatwienia.

Polskie sądy winny

swe wnioski kierować bezpośrednio do austrjackiego

Związkowego , Orzędu Kanclerskiego (Bundeskanzleramt) i, zaopatrzyć uwagą "w sprawach sądowych"

( .. in Justizangelegenheiten").

Załat~ienie należy

I, ~awsze wysyłać bezpośrednio do władzy wzywającej.

:.;

(s)

razie niewłaściwoś,ci władzy wezwanej należy wezwanie przesłać z urzędu do właściwej wła

dzy . tego samego Państwa.

RrŁykuł 9. (1) Wnioski o doręczenie i pisma

rekwizycyjne należy wystosować w języku oficjalnym

Państwa wzywającego.

Uwierzytelnienia nie potrzeba, pismo należy jednak zaopatrzyć pieczęciC';l urzę, dową władzy. wzywającej.

, (2) Dokumenty i inne pisma spor~ądzone w wykona,niu rekwizycji należy wystosowywać w języku

ófiO:jalnym Państwa wezwanego albo, jeżeli to nie

miało miejsca, zaopatrzyć w tłumaczeni, na ten jęi :zyk, uwierzytelnione przez zaprzysiężon~go tłumacza .

I\rtykuł 10. Wniosek o, pomoc prawną Winien

'i'awierać: określenie przedmiotu wezwania, oraz w ra-

zie potrzeby krótkie przedstawienie sprawy i ozna.c zenie stron według ich nazwiska, zawodu i miejsca

zamieszkania lub pobytu. We wnioskach o doręcze

nie należy wymienić także adres odbiorcy i rodzaj

pism, które należy doręczyć.

I\rŁykuł 11_Wniosek o pomoc prawną będzie

wykonany w formie przepisanej w ustaw,a~h Państwa

Rrtikel 7. (1) nie zur F\usstellung des F\rmutszeugnisses zustandige Behorde kann bei den Be·

harden des anderen vertragschliessenden Staates

F\uskilnfteilber die Vermogensverhiiltnisse des F\ntragstellers einziehen.

(2) Die Beh6rde, die ilber den F\ntl'ag auf Be,.

willigung des f\rmenrechtes zu ents~heideą hat,

behiilt in den Grenzen ihrer F\mtsbefugnisse Qas

Recht, die ihr vorgelegtenZeugnisse und F\uskunfte

einer NachprGfung zu' uriterziehen ..

(s) Wurde. einem F\ngehorigen eines der vertragschliessenden Staaten das f\rmenrecht?:uerkannt, sa

steht ihm dieses Recht " auch in allen P.rozess- und

Exekufionshandlungeri ,zu~ die sich ąuf dei1selben

Rechtsstreit beziehen und vor denGeri~hten .des

anderen Staates vorgenommen werden.

', '

F\bschnitt.

Rechtshilfe.

I. F\ II g e m e i n e B e'S t i m m u n g e n.

Rrtikel 8. (i) Die vertragschliessenden Staaten

verpflichten sich, einander auf Ersuchen in Bilrgerlichen Rechtssachen, Handelssachen und F\ngelegenheiten der freiwilligen Gerichtsbarkeit Rechtshilfe

zu leisten.

(2) Die Ersuchschreiben der 6sterreichischen

richte sind unmittelbar ań den Prasidenten des Gerichtshofes erster Instanz zu richten; in dessen Sprengel

das zur Erledigungzustandige polnische Gericbt

gelegen ist. Ersuchschrelbender polnischen Gedchte

sind unmittelbar an das osterreichische Bundeskanzleramt zu lei ten und mit dem Beisatze "In Justizangelegenheiten" zu versehen. Die ErIedigung ist

von dem ersuchten Gericht unmittelbar an die ersuchende Beh6rde zu senden.

(8) Im Falle der Unzustandigkeit der ersuchten

Behorde ist 9as Ersuchen . von F\mts wegen an die

zustiindige Gerichtsbehorde desselben Staates abzugeben.

Ge-

RrŁikel 9. (~) ZustellungsanŁrage und Rechfshilfeersuchen sin d in der offiziellen Sprache des

ersuchenden Staates abzufassen. Sie bedGrfen keiner

Beglaubigung, sind jedoch mit dem F\mtssiegel dęr

ersuchenden Behorde zu versehen.

(2) Die in ErledigLing des Ersuchens zu verfassenden Urkunden und sonsŁigen Schriftstilcke sind

in der offiziellen Sprache des ersuchten Staates

aufzunehmen odcr, wenn dies nicht der Fali ist,

mit einer durch einen beeideten Dolmetscher beglaubigten ,Obersetzung in diese Sprachezu versehert.

RrtikeI 10. Das Ersuchschreiben soli enthalten: den · Gegenstand des Ersuchens und soweit

erforderlich eine kurze Darstellungdes Sachverhalte~,

sowie die Bezeichnung der BeteiliQten nach Narneli~

Sta~?, Wohn- oder F\ufenthaltsort. Die Zustellung~:'

antrage ha ben insbesondereauch die F\nschrift des

Empfangers und die' F\rt der zuzustellendEm Schriftstilcke zu bezeichnen.

Rrtikel 11. Die Erledigung des Ersuchens

erfoJgt in der durch die. Gesetze des ersuchten

Staates vorgeschriebenęn Form. Jedach ist dem fir1l' .,

(5ziel1nik Ustaw. Poz. 467.

N284.

wezwanego. Wnioskowi władzy wzywającej, aby zastosowano pewną formę szczególną, n3leży jednak

uczynić zadość, jeżeli ustawy Państwa wezwanego

formy tej nie zabraniają.

trc:ge der ersuchenden Behorde, dass nach einer besonderen Form verfahren werde, zu entsprechen,

sofern diese F<;>rm durch die Gesetzgebung des er.

suchten Staates nicht verboten ist.

I\rŁykuł 12. We wszystkich wypadkach, w których władza wezwana nie wykona wezwania, zawiadomi ona o tern niezwłocznie władzę wzywającą,

przyczem w wypadku artykułów 15 i 19 poda powody odmowy, a w wypadku artykułu 8, ustęp 3,

wymieni władzę, której wniosek odstąpiono.

Rrtikel 12. In allen Fallen, in denen das

Ersuchen Von der ersuchten Behorde ni:::.ht erledigt

wird, hat diese die ersuchende Behorde hievon unverzuglich zu benachrichtigen, und zwar im Falle der

f\blehnung (Hrtikel 15 und 19) unter f\ngabe der

Grunde, im Fal!e der f\bgabe an eine andere Behorde (f\rtikeI8, f\bsatz 3) unter Bezeichnung dieser.

RrŁykuł 13. Za ' wykonanie doręczeń i zała

twienie pism rekwizycyjnych nie będą od Państwa

wzywającego żądane żadne należytości ani

zwrot

jakichkolwiek wydatków; wyjątek stanowią należy

tości wypłacone znawcom.

Opłatę pocztową za korespondencję spowodowaną wnioskiem pokrywa zawsze władza wysyłająca.

Rrtikel 13. Fur die Erledigung von Zustellungsantragen . und Rechtshilfeersuchen durfen von dem

ersuchenden Staate Gebuhren und f\uslagen irgend~

welcher f\rt mit f\usnahme von Sachverstandigengebuhren nicht erhoben werden. Die Postgebuhren

fUr den aus f\nlass eines Ersuchens entstehenden

Schriftenwechsel sind von der absendenden Behorde

zu entrichten.

II. D o r ę c z e n i a.

II. Z u s t e II u n g e n.

RrŁykuł 14. (1) Pisma przeznaczone do dorę. czenia winny być sporządzane w języku oficjalnym

Państwa wezwanego, albo zaopatrzone' w przekład

uwierzytelniony przez zaprzysiężonego tłumacza na

ten język.

(2) W przeciwnym razie władza wezwana może

ograniczyć się do tego, że wykona doręczenie przez

oddanie pisma odbiorcy, o ile on zechce je przyjąć.

RrŁikel 14. (1) Die zuzustellenden SchriftstGcke

sind in der offiziellen Sprache de;> ersuchten Staates

abzufassen oder mit einerdurch einen beeideten

Dolmetsch beglaubigten Ubersetzung in diese Sprache zu · versehen.

(2) f\ndernfalls kann sich die ersuchte .. Behorde

darauf beschranken, die Zustellung durch Ubergabe

des Schriftsti.ickes an den Empfanger zu bewirken.

sofern er zur f\nnahme bereit ist.

I\rtykuł 15. Doręczenia można odmówić, jeżeli

ono według zapatrywani3 Państwa, na którego obszarze ma być wykonane, mogłoby naruszyć jego

prawa zwierzchnicze lub jego bezpieczeństwo.

Rrtikel 15. Die Vornahme der Zustel!ung kann

abgelehnt werden, wen n der Staat. auf dessen Gebiet sie erfolgen 5011, sie fUr geeignet hałt, seine

Hoheitsrechte oder seine Sicherheit zu geHi.hrden.

RrŁykuł 16. (1) Jako dowód. doręczenia służyć

będzie albo zaopatrzone datą i uwierzytelnione potwierdzenie odbioru ze strony odbiorcy albo też poświadczenie

władzy wezwanej stwierdzające fakt,

formę i czas doręczenia.

Rrtikel 16. (1) Der Nachweis der ZusteIIung

erfoJgt entweder durch ~in datierŁes und beglaubigtes Empfangsbekenntnis des Empfangers oder durch

ein Zeugnis der ersuchten Behorde, aus dem . sich

die Tatsache, die Form und , die Zeit der Zustellung

ergibt.

(2) Wurde das zuzuste!lende Schriftstuck in zweifach er f\usfęrtigung ubermittelt, so ist das Empfangsbekenntnis oder das Zeugnis ' auf eine der beiden

F\usfertigungen zu setzen oder daran zu heften.

(2) Jeżeli pismo, przeznaczone do doręczenia,

przesłano w dwóch egzemplarzach; należy potwierdzenie odbioru lub poświadczenie umieścić na jednym

z tych egzemplarzy lub do niego dołączyć.

I\rŁykuł 17. Każde Państwo umawiające

się

może własnym obywatelom przebywającym na obszarze drugiego Państwa uskuteczniać doręczenia

przez swych przedstawicieli dyplomatycznych lub

konsularnych, jednak bez użycia środków przymusowych.

III. Z a ł a t w i a n i e p i s m rek w i z y c y j n y c h.

RrŁykuł18. (1) Władza sądowa, do której skierowano rekwizycję, winna przy jej wykonaniu użyć

takich samych środków przymusowych, jak przy załatwianiu rekwizycyj własnych władz albo wniosku

przedstawionego w tym samym celu przez stronę

interesowaną. Tych środków przymusowych nie potrzeba stosować, jeżeli chodzi o osobiste stawiennictwo stron procesowych.

Rrtikel 17. Jeder vertragschliessende Staat

kann Zustellungen an eigene Staatsangehorige, die

sich im Gebiete des anderen Staates befinden, durch

seine diplomatischen ode\- konsularischen Vertreter

ohne F\nwendung von Zwang bewirken lassen.

m. E r I e d i g u n g von R e c h t s h i I f e e r s u c h e n.

RrŁikel 18. (1) Die Ge.richtsbeh6rde, an die ein

Ersuchschreiben gerichtet ist, hat ihm zu entsprechen

und dabei dieselben Zwangsmittel anzuwenden wie

bei ErIedigung eines Rechtshiłfebegehrens der Behorden des ersuchten Staates oder eines f\ntrages,

der zu diesem Behufe von einer beteiligten Partei

gestelIt wird. Diese Zwangsmittel brauchen nicht

angewendet zu werden, wenn es sich um das personliche Erscheinen der StreiUeile handelt.

Dziennik Ustaw. Poz. 467.

(2) Władz~ wzywającą należy na jej żądanie iawiadomić

o czasie , i miejscu wykonania żądanej

czynności, aby strona interesowana mogla by.ć przy

tern obecną.

f\rtykuł 19.

(1) Wykonania rekwizycji można

wykonanie żądanej czynńoś~i W Pań

stwie wezwanern . nie należy do zakresu działania

władzy sądowej albo jeżeli . załatwienie rekwizycji

mogłoby według zapatrywania Państwa wezw ą n ego

naruszyć jego prawa zwierzchnicze lub bezpieczeństwo.

odmówi,ć, jeżeli

(2) Przesłania akt i innyd., dok,umentów można

równj~ż odmówić, jeżeliby z powodu ich w;:!iności

za~hodziły . w tYm wzgl~dlie szczególniejsze wątp Iiwq'śc,1 a Ministęrstwo SprąWied)iwości Oa odmow~

Si~l90~zi.

J\rtykuł 20. Naczelne Zarządy sprawiedl iwości

obu Państw będą sobie na żądanie udzielały wyjaśnień co do prawi) 9ROwilp:ują~ego na ich obszarze.

(2) Die ersuchende Behorde ist atlf ihr Verlangen

von der Zeit und dem Orte der auf das Ersuchen

vorzunehmenden Handlung zu benachrichHgen. damit die beteiligte Partei in der Lage ist, ihr beizJjwohnen.

firtikel 19. (1) Die Erledigung des ~rsuchęns

kann abgelehnt werden, wen n in dem ersuchten.

Staate die Vorn3hme der verlangten Handlung nieht

in den Bereich der Gerichts gewalt fallt oder weno

der ersuchte St,3at d,ie Erledigllllg des Er~uchens 'ftir

geeignet halt, seine Hoheitsrechte oder seine Sicherheit zu gerahrden.

(2) Die Ubersendung von f\kten od.e r sonstigen

Urkunden kann au ch abgelehnt werden, wenn wegen

ihrer WichtigkeH: besondere Bedenken entgegenste-hen und die oberste Justizverwaltungsbehorde' der

f\blehnung zustimmt.

Rrtikel 20. Die obersteJustiz:verw-alłungsbehorde jede s der vertragschliessenden Staaten erteilt

der ande ren auf f\nsuchen Ruskunft Ober das in

ihrem Gebiete g e ltend~ Recht. . .

Rozdzj!)ł 3.

~ 3. f\bscnnjtt.

Vormundschaft und Kuratel.

Rrtykuł 21. Władze ' każdego z umawiających

Rrtikel 21. (1) Den Behorden je.des der versi~ Państw sprawują . opiek~ i kuratelę OflQ. , osobą . tragschliessenden Staaten sŁeht die Vormun<łscbaft

ićałym majątkiem własnych obywateli.

und Kuratel liber die Person uod das GesamŁver

mogen der eigenen Stllatsangehorigen zu.

(2) Od tej zasady zachodzą wyjątki co do ta(2) Von dieser Regel sind f\usnahmen in I\n·

kich gruntów, które wedle ustaw swego miejsca po- sehung solcher Grundstiicke zulassig, die nach dem

ło~enia podJe:~~ją ~zczegQJnęj ~mlynacjj~

'. '

.' Gesetze der belegenen Sa~he einer pesonderell Glitęrordnun~ l,mterliegen.

, .

Opi.eka i kuratelą.

RrtyK•.lł 22. Jeżeli ~ajdzie potrz.,ęba usłano

wienia opieki lub kurateli nad obywatelem jedn.ęgo

z P~ń;itVlijmawiających się, który przebyw ą fJ;'i obsZjlri~ qr~ięQQ P.a~stW1l1 J!4:b ~t?~egQ ' mąj~te~, się

ta,n1znaj,4uję,

Wl.ilsqw,~ wlFldzą. m~eJscQYlf;:l ogri':lm~zy

si~ ~ylko .QO niecierpiqcy<;h zwło~j · zap:ąd;?er'l opiek~r.czy~ i zawładomj O tern wła.$ciwA władzę olc:zyst~

strony. Na żądanie tej władzy należy wydane ' zą.rzą

d~l1ją ł-.ł~yljt!

. Rrtikel ~2. f--ie.g t f\rylass vor, fUr einen Rngehorigen eines . der vertragschliessenden Staaten, <łer

sLch im 4ębięte de~ ~nderen St~ates befint:let od er

dort Ver.mogenPe~jtzt, eine Vormundsch~ft oder

Kurąteł an;zuordnen, sohat "He uJ.standige OrŁsbe

hord,e sich ą4f cHe qringęnd notwendigen pflegsc:hilftlichen Verfi.igungen zu ' beschranken uod von dem

Sachverhalte die zustandige Heimatsbehorde in Kenntnis Z4 ~etzen. Ruf Er~,Uchen die~er Behorde sind

die gęh'Qff.ęnęn VerfUg4n.gen ftjlfzuhępen.

. • f\rtyJ<qł 23· Właściwa władza ojczysta m()ż~

jednak, j'eśH to leży w int.eresiepupila, c~łą opiekę

lup ~!Jra~lę al.~o posz.<:;z.egÓlf)~ zar?ądz~nią. opie-

Rrtikel ~:3. Die 71.lsŁąrielige Heim,ątsbehorde

kann jedoch, wenn dies im Interesse des pflegebefohlenen liegt, die ganz.e Vormundschaft oder Kuratel

', kuń~ze wzg1ępni.e J<iJratel,ąrn.e odnośnje 99 osQPY JJ.!.p . oder einzelne pHegs,chafi:!ichd Massnahmen, beŁreffenq

odm~~nie P9 m~jąt~u przepie ś <; na wł~.ę drugiegq

die Person : bder das Vermogen, auf die BehPnie

. p,ąą~~w~ .-t.:1!'- ' ;~h ~90Pq ' stQsownie do ob.QwiąA:!JJ'lcych des anderen Staates mit ihrem Einverstlindni~ gerna~$

w tym W.Z~'~.9zi,ę przępjsów.

den hiefijr geltend.en Bestimmungen ubertr~g~m.

f\rtikel 24. Die in den f\rtikęln 21 bjs 23 ~nt·

, R.rty"klłJ 24. pr;zepi$Y zęwą.rtę W artYKułach

' 21 .g o ~_3 !itospją się o.dpqwiędnio równięż qo J.!.bez- ' haltenen Vorscnriftengelten inentsprechencier Weise

'wt~~now()lf,ljęn,a, l!stanowienia sądowego dóraący oraz . auch fOr die EntmiiodiglJog, fUr ~je Bl;steHllng eines

d9 wszęJkl<:h ;z~r;ządzeń teso rpdzaju, o ile one po- gerichtliJ::hen Bęjstanpesspwi~ fUr an!lli!fl'! M1Jssr~g~lll

W94!o1ją ggrj:j.,nj!,;?ęl1 i ę z.dq1no$.ci do działań prjawnych. ' gleicher Rrt, soweit sie eine f3eschriinkull9 qęr H$ndlungsfahigkeit zur FQlge haben.

Rrtyk.ld ;!5.. Orzeczenia W1aśdWych władz, wy"

dan-e na ' zas~dzie ęrtykułów ~1 do 24, b~4i\ uznane

na obszarze ~ru,!;IięgQ PaństWa.

lJ.,rtil5~J, ;ą pi~ gema~~ d,eJlf\rtikelo 21 pj~

24 VQO <l@n~!-ł~ti~ądigęn f;3€hj)rd~n erlassęnen Ęrkennt.

nisse werden in dem deblęt~ 'gę;} ~nąęręn ' $t~~t~1ł .

anerkannt.

Dzlennlk().~'N.P~z. 467.

. .... 1\'284•

. Rozdz,iał 4.

4. f\bschnitt.

UZ:ll'ilW,ę ~a ~nijdęgo

Verschollenpelt~· llnd TQdeserklifung.

I\riykuł 26. (1)

właściwe są władze

f\rtikel 2.6. (1) Zur Entscheidung, fiber <;Iie

Verschollenheits- oder TodeserkHirung einer 'Person

si.nd · die B,e h6rden jenes vertri;19Schliessenden Staates

zustiindig, demdjese Person z.u letzt ang~hOr.t hat.

M Die von diesen BehOrden erlassenen ' Eot·

seheidungen werden im Gebiete des ąnderen 5taates

anerkannt.

lub unarl,eg.o .

Do uznania osoby za znjk~

lub zmarłą

tego Pa,ństwa umawiającęgo sif;, którego obywateJemQsoJ:>a fa była

w ~sie J:aginienia.

(Ił) Orzeczeni,e wydane przez ,władze wymienione

wustf:pie poprzednim hąd~ uznawane na obsz"rzfe

drugjegoP~ństwa , um"wiającego sj~.

.{a) W r~zie ,konie,czności władze każdego z Pań$tw

uma9ljających siC; mogą w~.dł,ug swych I,Istllw uznać

obyw.atelac;lru,giego Pa,ństwa la znikłęgo ;ł\lb zmar·

łego, jezeH chodzi o skutki takIego orzeczenia w O,brę·

bie Państwa orzekającego.

(3) Ole BenOr.den je des der vertrags>

c hliessenden

SJ;aaten k6nnen im J?edarfsfaH einenF\ngehorigen

des .a nderen Staates nach ihrem Ciesetz aIs verschotlen oder tot erkiaren, insofern es sich . um die Wirkung in ihrem Gebiet handelt.

ROld~iaj 5.

, 5. F\bschnitt.

Sprawy ~,.jld~o\Y~.

N(.lchla$saJlgeleg.enheite~

Pqrz.ą.d.ek d:ied,lj,;zenia i r ,()J!9 ·(HZ~~

.clu~nianil wypasLe:k tmier(:j. ,

f\r~ykuł '1-7. NObyw~ele jedfllego z Patń~tw

I;1m~wj<:lj~cych się bęc\ą w (:lrusiem Państwie pod

wz~łędem ~pa«;lkopranjatraktowaJlI

n.a równi

z kra-

jQWj:ami.,

;(a)~padkobiercYJ:ml~~ !,osiada.ć z.c!Q)nQ!i.ć nęr

,by.cj;$ :$p~.dkIJn.~tylkQ według p~awy w~a$,i\.v#j dla

~?raw $paOkQwy~,ąle tał<t~ w~Ql\.lg .swej

}J~tawy

Q)<:~y~:teJ.

I\rty&u~ł 28. Majątek ruc::homyl nierucł;lomy,

poz()Sta,ły na obs7:.an:e jędnego z Państw J.lmĘlwiaj~

cych $,i,ę p,o obywatelu dr:ugiego , z tych pafu;tw,

przechodzi" na dziedziców na zasadzie u~wPań·

stW.a, ,którego obywatelem ł;>yl spadko~awca w chwiłi

śm.ierd.

~rtylwł29, {ll M~~,

nie :może

rozporządzać

któr,emj

n_ pn:ypadek

:sp~d~oęaw<:4

~w.ej .$ł'l\lier~

(.o.r4ytijłcj.e), podlegają prawu PAA~WIJ, ,w klóc.ęm .sj~

~&jdlJją.

(;l) 'f,e mu pręwu padłe.g.alą równjei m~Jątki, dl.a

l<t9ff,cb we,cl,1e ustaW mie;scę pol()i~ni" p1?epi~F,ny

~t ,$..?s;zę~ÓJąy PQr~~dek9zi~dJ:i~zepia.

. '

t/l') Tę :saJ;Q.9pr a Wqlit$o W3t ~.,Ję~y <99 9grąln;'

PUPJj~lJ)9"Pf~'WfłY~h,l;<.~9fym u,lęS:ą fP1.I~?fflł

lub jej części.

czeń

f1rtyk~f 30. M.f)Jąt~J5, kt6ry wedt~g ()jąysteg9

pr\lW~ spą.dk.Qdaw<:y J. PPwQdu praKl,I iJ:I,nych sp~l(ikG'

, bjer~.Q.w :pn:ypa!i,~ .z I;Ist~~y pań·stw", Lu'p innym 9~9b.Q;l7l pr.ąwoym, p94le9.ą j!il~o ~P!.Iścj~na b~?:cJz~ę.c:lzięwa.

p~:aw.u PArl~tWą, W któ ręg.9 op,rd;>ię lpajdl,lje sj(J

w~nw.ilj ,śmjęr~,i sp~l5.9,Q.~wcy.

ftrtykul '3 t. (1) Rozporząd«:nia O'gętme~ wolj

włl!.ti!:nł~ ~ umowamI dziedzkzenhl podłegajlł prawu

~.zy&emu sp~~~wcy ~ ,a:asu .spęcządzenaa ty.cłl

cZYflno;śd. 10 .samo G.df.l9>ii si~doo~ll.V.ołam~ ro~.

p~ządj;ę~J~ ~a '~YłiJ~k ~i~rd.

ł. E.rbfołge ł,lnd ł ,et;ztwiHige

VerfuguQ .g en.

RrtikeI 27. (l) Ole P.ngeh0rigen des einen vertr<!lgschłiessenden Staates werden hinsichtltch des

Erwerbes von Tode~ wegen in dem ąnderen Staate

wie łnliinder benanclelt.

(2) Personen, weIche Recl).tę auf41e E.rb$.ch~ft

erwerb.e n, miissen SQwohl niJch .demfUrdie erprecht·

Ucb.en Yelh~ltn.i~se m.ilssgebęnd.en Rechtę wje audi

na~h ih.rem ej~enen Heimatsrecht erbfahig sein.

~riiJ<eł28.

trasschłiessenden

Oie Rngehorigen de~ e;nen .ver·

Staate.s werden hinsicłł1:łich dę~

in ., !1e,m anderen Staate befi,ndHchen bewegHchen.

uf'ld vnbeweQlichen Vermogens flach 4ęnGesetzen

des Staates beerbt, dem der Erbłasser · zur Z~tf sei·

MS ,.D(}es ang.$orte.

,l illj"J 2~, (1) Oas Vermogen, il.pe.r4M .del

Eri>:lęss~r ,oac;n .cięn Oesetz.en .der ~ęlegem~n &~ ;

f;.i,r 4eIJ Tpdęsfall nicht fH~l verfUgen dar! (F;d,ęi,

l,{pmma~§ę IJ.. dg.J.). ;vntediegt .d,ęn G~set~!mdesSta.,.

tez, in d..e~sen Q,e bi.e t es s:i.ch hefind.,et.

(2) Ebenso bestip1mt sich hiflsichtlldi der Gegen·

sta.nde, <:lie nach delJl Gesetze ~es Sta?ltes, in wel·

chem się sich bęfinden, .e iner besonder~n ' ErPfGlS~

ordnung unterli.egen (F\nerbenQuter U. dgł.), dię erfl.

folge na ch den Gesetzen dieses St.a "tes.

(,P) Oa$ gesetzder beł.e~,el}en S~d~e 1st ,y1h

anzuwenden auf die 6ffentlich~rechtlich~1J ~1OJ:hrij'ł~

kungen, denen der Nachlass oder ein Teil des NachI~s.se~unternegeo,

łlrtikęł 36. , Der Nachlas,S,

der nach d.em ~f

m,,~srechte des Erblass.ers 'łT\aogełś s9n~tiger Erbie..

r~.chtigter 'k raft Gesetze,s dęrn Staat od.t!r einer I:n- '

q..~ren Juri,stischen Person ~uf~Uen solI, u.nteFJje~t .~Is

erbt9ser tłac.hlass deQ Ges.etzen des 5taate~, in d~m

et' Slch zur Zeit dęs T.()des c;les Erblassęrs befin.cet~

.l \rtikeI3t. (l) Letztwillige V.erfug!Jngen~in·

sddiessUch de~ Erbvertrage werdęn nach ,d~uJ Ges~~n

~esjenigen Staates be~rteilt, .dem der Erblas's.er ~r

Zęjt ~erErrichtung des Rech,tsg~schaft.ęs Bn,gehgitę.

O~ Gleid;u~ gil~ flir .cHe flllfh.eb UI'J g der lętztwHltp:1l

Verfiigungen.

D2:iennik Ustaw. Poz. 467.

(2) Zmiana prawa właściwego dla spadkodawcy

W czasię sporządzenia rozporządz e n i a ostatniej woli

pozostaje bez wpływu na jego zdolność do odwoła

~ia tęgp rozporządzenia ostatniej woli.

l\rtykuł 32.

Rozporządzenia

ostatniej

(2) Ein Wec::;hseldes fOr den Er!:>lasser zur Zeit

der ErriChtung ' einer letztwilllgen Verfilgung massgebenden Rechtes lasst seine Fahigkeit zur flufhebung

einer letztwilligen VerfGgung . unberGhrt.

w~li,

Hrtikel32. Letztwillige ~ VerfGgungen, die 'irort

flngeh6rigen eines der vertragschliessenden Staaten

in der durch die Gesetzeihres Heimatsstaates vorgeschriebenen Form 'Jor einer Konsularbeh6ide die. ses Staates errichtet sind,werden in dem anderen

i uważane tak, jak gdyby b yły sporządzone prze d Staate fUr gultig angesehen und den vor einem 6furzędnikiem publicznym tego Państwa.

To samo . fentlichen Beamten dieses St 9 ates errichteten leŁzt

odnosi się do odwołania rozporządzenia ostatniej woli. willigen Verfugungen gleich gęachtet. D~s Entsprechende giłt fUr die f\ufhebung einer letztwillig'eo

V2rWgung.

II. W łaś c i w ość w ł a d z. P o s t ę P o w a n i e.

II. Z us t a n d i g k e i t d e r B e h o r d e ' n~

V e r f a h ren.

Rrtikel 33. (1) Fur die Verrichtungen, die beJ

l\rtykuł 33. (1) Do wydania zarząd z eń, które

przy uregulowa niu spadku n a leżą do w ładz, do po- der Regelung des Nachlasses den Beh6rden oblie~

gen, fUr Erbteilungen sowie fur die Entscheidungen

QZiału spadku, tudzież do rozstrzygania o porządku

dziedziczenia, o prawie do zapisu lu b c zęści obo- liber die Erbfolge, Vermachtnis- und Pflichtteilsrechte

sind in f\nsehung des . beweglichen Nachlassesdie

Wiązkowej właściwemi są odnośnie do spadku ruchomego władze Państwa, którego obywatelem był Behorden des Staates Zustandig, dem der Erblasser

'spadkodawca w czasie śm ierci, odnośnie do spadku zur Zeit seines Todes angeh6rte, in fln~hung des

nieruchom ego .władze Pań s twa, w które m majątek unbeweglichen Nachlasses die Beh6rden des Staates,

Qieruchomy się znajduje.

in dem sich das unbewegliche Verm6gen befindet.

. (2) Wen n auf das Nachlassverm6gen aus einem

(2) Jeżeli do m aj ątku spadkowego z innego ty- .

anderen Rechtsgrund flnspruche erho.b en werdel1,

fułuprawnego podniesione będą roszczenia, pozostaje dla tych rosz czeń niezmienioną właściwość sa ~leibt hiefilr die Zustandigkeit der , Beh6rden des

Staates, in dem sich der Nachlass befindet,unberiihrt.

,władz Państwa, w którem się spa dek znajduje.

(3) Im Falle des flrtikels 29, F\bsatz 1 und 2,

(u) W wypadkach" o których mowa w artykule

29 ustęp 1 i 2, właściwemi są wladze tego Państwa sind die Beh6rden des vertragschliessenden Staates

zustandig, nach dessen Gesełzen sichdie Erbfolge

umawiającego się, wedle którego ustaw ma być ustabestimmt.

lony porządek dziedziczenia.

Rrtikel 34. (1) In Fiillen, in denen gemass F\r.

Rrt. 34. (1) W wypadkach, w których stosownie

do artykułu 33 właściwemi są wł a d z e ojczyste spad- tikel 33 die Heimatsbeh6rden des Erblassers zustankodawcy, władze Pmistwa, w którem znajduje się dig sind, k6nnen die Beh6rden des Staates, in dessen Gebiet sich der Nachlass befindet, auf Verlangen

~padek na żądanie osoby u p rawnionej do spadku

a zamieszkałej w tern Państwie lub p o siadającej je- eines Erbberechtigten, derdiesem Staat angeh6rt

go obywatelstwo, postępować mag q Ze spadkiem od er dorŁ seinen WohnsiŁz hat, den Nachlass wie

. łak, jak gdyby pozostał po własn y m obywatelu, stoden eines Inlanders behandeln, wabei jedach das

HeimatsrechtdesErblassers anzuwenden ist.

sując jed.nak przy tern prawo ojczyste spadkodawcy.

(2) Ein derartiges Begehrenkann jedoch . nur

(2) Ządanie takie można je dnak tylko wtedy

~względnić, jeżeli

żadna z interesowan ych

osób, dann berucksichŁigŁ werden, wen n dagegen keiner

,tprawnionych do spadku, nie wniesie p rz eciw temu der beteiligten Erbbere<;htigten trotz' 'vorgeschriebener Verstandigung Einspruch erhebt.

sprzeciwu, mimo przepisanego zawiadom ienia.

(3) Soweit es sich um eine Tatigkeit der frei(3) O ile chod zi o cz ynności z zakresu sądo

WliC.twa niespornego potrze ba nadto zgody właści willigen Gerichtsbarkeit handelt, bedarf es der ZuWtgo konsula. '

stimmung der zustandigen Konsularbeh6rde.

sporządzon e przez obywate li jednego z P a ństw umawi.ających się przed konsulem tego Państwa,z zac.howaniem formy przepisanej ustawami tego Pań

stwa, będą w drugiem Państwie uznane za w a żne

Rrtylmł 35. (J) W wypadkadl, VI których do

pe-traktacji spadkowej powołane s ą władze ojczyste

spldkodawcy, wła dze drugiego Pc.flstwa musz ą mimo

to w razie zachodzącej potrzeby \vydać zarządzenia,

znierzające do zabe zpieczenia spu ś cizny; któ ra się

w :em Państwie znajduje, w podobny sposób, jak

pr3{ spadkach własnych obywateli. Włedze te \lvinny zawiadomić niezwłocznie wł aś ciwą władzę konsularllC! O wypadku śm i erci i otwa rciu się spadku

i pizy tern donieść tej władzy,. co im jest wiadome '

o <Eobach upmwnionych do spadku, ich miejscu pobyta, o istnieniu rozporządzenia ostatniej woli i majątb spadkowym, tudzież a tern, czy i jakie zarzą

dZ€IIia zabezpieczające zostaly wydane.

l\rtikel 35. (1) In den Fallen, in welchen zu!'Nachlassabhandlung die Heimatsbeh6rden des Erb_

lassers berufen sind, mGssen , dęnnoch die Be\16rden

des anderen Staates im Bedarfsfalle die zur Sich.erung des dort befindlichen Nachla5ses erforderlichen

Massnahmen in gleicher Weise wie bei Nachlassan

von rnlandern Łreffen. Sie sind veroflichtet, unverzliglich von dem Tod und demF\nfalie der Erbschaft

diezustandige, Konsularbeh6rd e in . Kenntnis zu setzen

und haben ihr dabei mitwieijen, was. ihnen Gber

die Erbberechtigten, uber óere n f\ufenthalt, uber das

Vorhandensein einer , . Ietztwilligen Verfilgung und

Ober das Nachlassverm6gen bekannt ist, sowie ob

und we1che Sicherungsmassregeln sie getroffen haben.

·-

thiennik Ustaw. Poz. 467

N284.

(2) Zarządzer:\ia

winny być na

uchylone.

wydane przez władze miejscowe

właściwej władzy ojczystej

żądanie

(3) Jeżeli władza konsularna o wypadku śmierci

najpierw otrzyma wiadomość, winna ze swej strony

przesłać podobne zawiadomienie władzy miejscowej.

1\rtykuł

36.

W wypadkach, w których niniej-

931.

(2) Die von den OrŁsbeh6rden getroffenen Massnahmem sind auf Ersuchen der zusti:indigen Heimatsbehorde aufzuheben.

(a) Erhi:ilt zuerst die Konsularbeh6rde von dem

TodesfalIe Ker:ntnis, so hat sie die Ortsbeh6rde in

der bezeichneten Weise zu benachrichtigen.

mają one prawo żądać wydania. rozporządzenia ostatniej woli znajdującego się w drugiem Państwie urnawiającem się, choćby bno pozostawało w przecnowaniu urzędowem. Władze te są jednak także obo~

wiązane na żądanie władz ' drugiego Państwa niezwłocznie udzielić im wierzytelny odpis rozporządze

nia ostatniej woli, znajdującego się w ich posiadaniu.

1\rtikel 36. Die nach dieSlOm Rbkommen zustandige Heimatsbehorde ist befugt, die Herausgabe

einer letztwilligen Verhigung eines Rngeh6rigen

ihres Staates, die sich im Gebiete des anderen vertragschliessenden Staates befindet, zu verlangen,

auch wen n sie in amtliche Verwahrung genommen

ist.. Ruf Ersuchen hat sie den Sehorden dieses

Staates eine beglaubigte Rbschrift jeder in ihren

Besitz gelangten Verfilgung unverzilglich mitzuteilen.

1\rtykuł 37. (1) Odnośnie do spadku ruchomego władza konsularna ma prawo rzeczy spadkowe,

nawet gdyby były zabezpieczone przez władzę miejscową, wziąć w posiadanie i jest w takim razie obowiązaną starać się o prawidłowy zarząd spadkiem;

W tym względzie może się zwracać o pomoc potrzebnądo władz miejscowych.

(2) Władza konsu,larna winna władzy miejscowej

dać sposobność do wzięcia udziału przy opieczęto

waniu spadku i sporządzeniu inwentarza i w tym celu, wy jąwszy wypadki wyjątkowej nagłości, zawiadomi~ ją co n!ljmniejna 24 godzin naprzód.

1\rtikel 37. (1) In Rnsehung des beweglichen

Nachlasses hat die Konsularbeh6rde das Recht, die

Nachlassachen, auch wenn sie von der Ortsbeh6rde

sichergestellt sind, in Sesitz zu nehmen und ist in

diesem Falle verpflichtet, filr eine ordnungsmassige

Verwaltung des Nachlasses Sorge zu tragen; sie kann

dabei die Hilfe der Ortsbeh6rden in Rnspruch nehmen.

(2) Sie hat der Ortsbeh6rde Gelegenheit zur

Mitwirkung bei einer Versiegelung und Inventur des

Nachlasses Zu geben und sie zu diesem Zwecke, den

FalI ausserster Dringlichkeit ausgenommem, mindestens 24 Stunden vorher zu verstandigen.

l\rtykuł 38. Egzekucja przymusowa na rzeczach ,spadkowych pozostaje dopuszczalną, choćby

się rzeczy te znajdowały w posiadaniu władzy konsularnej; wykluczone jest jednak zastosowanie bezpośredniego przymusu przeciw konsulowi.

W wypadkach, w których wydanie takich rzeczy jest koniecz: nem dla celów egzekucji przymusbwej, władza miej; scowa winna zwracać się do władzy konsularnej

, Z . prośbą o ich wydanie.

l\rtykuł 39. (1) Władza konsularna winna rzeczy spadkowe, które wzięła w swe posiadanie, zatrzymać aż do upływu trzech miesięcy od śmierci spadkodawcy. Wydanie spuścizny wykazanym spadkobiercom lub zagranicę może jednak nastąpić dopiero

po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu należytości, podatków i inńych danin, które ze spadku mają być

zapłacone, oraz zgłoszonych i uprawdopodobnionych

praw spadkowych i zgłoszonych wierzytelności do

sp'adku, przysługujących obywatelom lub mieszkań

com Państwa, w którem spuścizna się znajduje. To

zobowiązanie względem osób uprawnionych do spadku i wierzycieli spadkowych gaśnie, jeżeli władza

_konsularna w ciągu dalszych sześciu miesięcy nie

otrzyma wiadomości, że roszczone prawo spadkowe

lub wierzytelność do spadku zostały uznane lub że

w tym przedmiocie Wniesiono skargę.

Firtikel 38. Die Zwangsvollstreckung in die

Nachlassgegenstande bleibt zulassig, auch wenn sie

sich in der Verwahrung der Konsularbeh6rde befinden; jedoch ist die Rnwendung unmittelbaren

Zwanges gegen die l\onsularbeh6rde ausgeschlossen.

Die zustandige Sehorde hat, sofern die Herausgabe

einer Sache zum Zwecke der Zwangsvollstreckung

erforderlich ist, die Konsularbeh6rde urn die Heraus.

gabe zu ersuchen.

flrtikel 39. (1) Die Konsularbehorde hat die

Nachlassgegenstande, die sie in Sesitz genommen

hat, bis zum Rblaufe von drei Manaten seit dem

Tode des Erblassers aufzubewahren. Die Rusfolgung

des Nachlasses an die ausg,e wiesenen Erben oder

ins RusIand darf jedocherst dann erfolgen, wen,n

die von der Verlassenschaft zu enŁrichtenden Gebilhren, Steuern und sonstigen Rbgaben bezahit oder

sichergestellt sind und die bei der Konsularbehorde

angemeldeten und glaubhaft gemacbten Erbanspriicbe

sowie die bei ihr angemeldeten Forderungen von

Rngehorigen oder Bewohnern des Staates, in dessen

Gebiet sich der Nachlass befindet, befriedigt oder

sichergestellt sind. Diese Verpflichtung gegenilber

Erbberechtigten und Nachlassglaubigern erlischt.

wenn die Konsularbehorde nicht binnen weiteren sechs

Monaten I\enntnis davon erhi:ilt, dass der Erbanspruch oder die Forderung anerkannŁ oder eingeklagt worden ist.

(2) Die KOnsularbehorde ist nichtsdestoweniger

berechtigt, aus der Nachlassmasse die letzten Krankheits- sowie die Begri:ibniskosten des Erblassers, den

halbFihrigen Mietzins, die Gerichts-, Konsulats- und

ahnliche Koslen sowie im Notfalle die erforderlichen

Kosten des Unterhaltes der Familie des Verstorbenen

im voraus zu bestreiten.

~za umowa -zastrzega 'właśCiwość wład:zom ojqystym,

Wladza konsularna jest jednak upoważniona

z masy spadkowej koszta ostatniej

choroby spadkobiercy i jego pogrzebu, półroczny

czynsz - mieszkalny, należytości sądowe, konsularne

i inne podobne iw razie koniecznej potrzeby niezbędne -koszta utrżymania rodziny zmarłego.

(2)

pol<ryćzgóry

DziennIk Ostaw. POl. 467,

wa winny s9bie wzajemnie na fądal'lie podawać do

R:rtfkeł ~. Die ~onsułarbeh5rde und dlę OrtsbetJorq;e h?ilien eillaA@f auf Enmchen sile (Jm$tantie

wiadomości wszystkie okoliczności, maJące znaU(Jnie

dla wymiaru podatku $padk.owego.

abgabe1'l von Badeutung slnd.

Rrtykuł 4O.Władz8

iąda

I\rtyk~d 41.

konsularna oraz miejsco-

Ję~@1i \l'{łag~!i kon$yl!ltflą

nle ~IJ·

wydanja sobie spadku, władza rni~jscow~ jest

opowiąi!aflą wydać ;;padek p.o I,:Ipływie trzech miesięcy, po ~mierci spadkedawcy · Wł.ad~orn . qrugiego

Państwa, chyba, że do tego czasu osoba upr~wftjona

do spadku wykazała swe prawo po myśli arty~ufu 42;

w tym wypadku f1ale~y wydać spadek osobIe uprawnłOllej.

POla tęn termin wład?:a mięjscowa m~ praworżeezy spadkowe, znajdującę się w jej p05iadiilftiy,

zatrzymać w celu zf'lbez~ieczenia podałku spadkowe99

orf'li'! roszE:leń osób uprawnionych do spadku ł wierzycięli spadkowych pop t~mi samem i war~nkami,

pod ~t6rerni właclz:a. konsularn~ opowiązaną jest ąp

~atrzrClJanią spadku sto,sownie c:ic> artykułu 39.

miŁzuteilen,

1\ń:ik.el 41. Węrm

giego Państwa.

I\rŁykuł 43. Orzeczenia, wydane przez władzę

właśdwą &tosownie dp ~rtykulów 33 i 3.4, będą

uznana na obszf,lfze drugiego P~ństwa.

di.ę

/{Qn$ularbehordę

Herausgabe des Nachlasses nicht verlangt hat, ist

die Or~(!horde verpflichtęt, den N.i1chlass nach f\bla~f von tirei MonaŁen seit dem Tode des Erbl.asser$

tiet'l Behordęn des andeFen vertrags.chllessEHldan

Staates ilu$Z'unandlgen, s(>fern nich t bis dahin der

Erbberedt~igte sejn Recht gemass ł\rtil<el ,42, nachg~wie$en hat; in diesern Fali.. 1st der Nachłas-s dem

Erbberechtigten aU$zlJfolgen. Ub~r die~e Frist hinaus

i$t (Ile Qrt&behprde b.€fugt, Nachlasssachen, die $ie

in ittrem ~esitz h~t, b.e hufs Sicherstelh,lflg der Elą

schaftsabgaJ;>en sowie von f\nsprUćhen der Nac:hlassgtaubłger · uRd Erbbereehti~łen unterdefłSęIben Voręussetzl,lngen zurG.ckzubehalten,

unter defien dLe

KSfł5ułafsehorde flach f\rtikel19 zur Zuriickbehaltung

v.erpfłtchtet

· lłrtyk~ł 42. Zę.świadczenia,

wyd~ą

pr~(łZ

władze właściwe w myśl niniejszej umowy w przedmi.ocie praw do spadku, a w szczególnQŚCi praw

!ipaqkobiercy lub Wykonawcy testamentu, wystarczą

00 wykazania ty~h stosunków także na obsur,:e drlł

die fUr die Bemessung der Ęrbsct:lafts

lst.

l\ł1ikel 4Z. Ejn Zeugnis iiber einer.bre.chtłi.thes.

Verhiiltnis, insbesondere Ober das Re.ch.t des Erb.e n

od.er ęiAes Testameot$voilstreci5srs, 4as von den

naj:h diesern Vertrage zust~ndi~o Behorden aU'$gestelIt j·s t, gęniigt wrn Nat;hweise dieses Verhiiltnjssesau~ fUr lia$ Gebięt des anqęren StaąŁes.

f\rŁikel

43. Die Entscheidungen, die von einer

flach den Itrtikelp ~3 und 14 zustiindig.en ijeh6rde

~as.seo siAd, werden im Qebtęte .des afld~F.en

tss i1llerQnnt,

Sta,-

I\rtylq.d .44. ,Sądy J<ażde. go z !-Im~więją~y~n

f\r~łkel". lJnge

. a.chtęf Qer J3,estimnlllngen gęs .

si1 pańsfw magą na fasad~ię . swęgo ~stawoqąwst,wa l\rtjkęl~ J) konnęn. .Qj~OeTj~hte j,eą,e~d.ervertrag- .

qumo Po§~a!1.owj~ń artykuJu 33 w odnj·~sj!=ni.J,l .9.9 . s.chJje~?~fH:!ęO :St~.ateIJ n~cq Jhf,e r Cięsętzgebl-,mg fil.

rzę~zY . spądkowy~h, lnąjdują·c.ycQ się r}~ ,q,bs;z:ar~

I'\h~~h\m~ dęr in ihręrn G~.biet,e befin~;Hichęn i'IAIchich Państwa, wydawać tymczasowe .?:~r~ądz.enj~ lassgegeństande zur Si.c herung Y.9n Rnspriicijęo ,cler

W Sz(z~góln.Qś~i zą/zą.dząć areszty/ je~1i ~e :ząr~ądze jn dje~ełl1 f\rtikęl l::>ę;!:eI~l=1.nętęn f\rt vOfla~fi.g.e Massnia p.otrfeboe s.ą do zabezpł,ecz.e,ąj.a ios1cz.eń wyrąi·fl r~g.ęln,insbe~pnd.er,e flrre~tlłnc;ło ęinstwJ:!j)jgę Verfijnipriy~h w.e wsp.orrmianyrn artykule. Ni.ezalet,riie.o,cl

gY.n.gęn, ~m~rc:;ło,en. ĘjJ~,ę ~.91~h.~ Mąs.sf.eg.er i~t, !,Inśro,clków pra~my!=łJ, jąl$ię Pfz.e~iw t.,kjernu. f~rzqdle , bę§fua.det .der ~g.egen zutą$sigęn ~,thłsmitlęJ. ~ijf

nill pr;zysł.ugują, InG! być ono uchylone na wijios~k I)ntr~~ ~in,e§ 6.etęiłi:gten .ąyf]:,.LIheben

osoby in.teresowanej

l. jeże); sąd wlaściwy na zasaQzie iS.rtykulu:n

t Wenn .ęin ną,co ł\rtjkęl j3 zl,l$.t.ijlldłg,~$ ,<lepstątlicz)lie orzelmiS!, żę ;za.bezpi·e ,~zone w ten WO~9P

rIc::htendg.uJt~f) .ęntsc:hi,ec;ł,e,n h,ąt, ąą~s djeg.e skhert.en

rO~i;~zenj,e nie istn;.e je i jet~1i 'orze,q enil'l tost9SoWR.n spril.cA§ ni.<;h~ b.ęstehen k1.nd weno di.e Ęntschęj

nie doartykuJu .43 mą być uzn,ane W drągJ~JJ1 .Q!JAg ,na~h f\ftjJ$.el _4 j JJl+~h jm O,ebje~e des and.eręn

P~ństwię,

$taales ~nUJę*elm.ę.f) jst;

-. 2. jeięJi od wy4~nja larząd.zęn;ą ~płyn§lo

Z. w.enn ~ęn .Q.e r ł).llor4.nYl!g .4er M.assf.e~~ln

$zę~ć · mię$it:f::Y a nie q.Q starczono dow,o du, te W ~lł

.s.ę.<;h~ M9f!.~te yęrsłrict)en sjnq .lJn.d nj.Q1t der l'fa,,;hw,e is ę,rp,r,a.cnt wJr.d, d~,s b~j einel)1 na~hf\.rijJ$.eJ .33

dzi. ę \Włel$~iwym W myśl ,artykpłu 33 woie$jQAQ $~qf9E;,

z.LIstijndigen Q,erichf dj,ę mag.e erhob,eJl i!st;

;3. jeżeJi ~ąp właś~~wy w myśl ąrtyku1!-! 33 dla

3. wenn ein ną.c,h f\rtJ~ęJ ~.3 fUr di·e HZlUptsa~be

~prawy ~lównej polę,d ijchylęnie zaq:ądżenią.

zustandigęs GerjG>tdję JWfbe):nm-Q

angeordnet hat.

d~r M.~ssr.~.In

f\rtikel 45. (1) f\uf f\ntrag der Erben oder Gliiu, I\rty~uł 41;i. (1) i'lG,I wnios.e k $p8d~Qbiefe6w

. lub wierzycieli mĆl~ą władze miejscowe· stosownię d9 . bjget kann von d.en zusŁand.iAj.en Ortsbeł!oraen geswego ustąWQdawstwa otworzyć konkurs do maj<lłtku maS5 der Gesetzgebun,g jłues · ~tąfJtes 4et1~kutp

spadkowego.

tiber den Na~h~a~s er(5ff~et w~rdłi!n.

(2)Ę}ęr KOrJkurs lJmfilsst nur 4en TeiJ des Nath"

- . ~?) W tąklm r~lZie I5:Qn.kursem pędżię ob,ęta

q~# s.pągku, z,nąjd.LJjąca Si~. ._ha.. QbS.z.a,rlePM~tw~. łasses, der ;?i~h in dem Gebi.ete des vertragschlie:s senden Staates befindet, dessen Behorden das Konkuts·

którego władze otworzyły kO.nk.!Jr~,

verfahren eroffnet haben.

Dziennlkdsta\V.P~1l, . 467.

(3) Po Qtw~reiu . kemkursu

musi

władza

konsu-

933

cy konkun~ow~mu wszystkie dokumenty i inn8 rzeczy znajdujące się w spadku, o ile one należą do

ma$y, konkursowej. Włądza konsularna jest uprawnioną w tern PQst~PQwaniu bronić interesów swoich

obywateli.

(o) Mach Eroffnung des KonklHse:;; mU$5 dje

Konsularbehorde alle zurn Nac:hląEis geh6renden Urkunden und sonstigen CiegensUinde, ·soweit sie zur

Konkllrsmasse gehoren, der zustandigen OrtsbehQr4e

od er dem I-<\onkursverwalter ausliefern. Dię Konsularbehorde ist befugt, dle Interessen lhrer l-andęs

angehorigen in diesem Verfahren wahrzunehrnen.

Artykuł 46.

(1)

Jeżeli

obywatel

jednego

% Państw umawiających się umrze podczas podróży

nCl obszarze drugiego Państwa, nie posiadając tąm

miejsca lamieszkania ani zwykłego pobytu, W takim

razie rzeoy, znajdujące się w jego posiudąniu winny

być wydane bez wszelkich dalszych formi:llnoŚci wła

dzy konsularnej jego Państwa ojczystego.

(9) Władza konsularną, której takie rzeczy wydąno, ureguluje długi, l,t,óre zmarły zaciągnąl podC;ZaS

swego ~hwilowego popytu W tem Państwie

i następnie postąpi z terni rzeclami po myśli przepisów swego Państwa.

Rrtikel 46. (1) Sterben Rngehorige des einen

vertragschliessenden Staątes aur der Rejse im Gepiete desanderen Sta<:itęs, ohne ,jort ihrąn Wohn, sitz oder gewohnlićhen Aufenthąlt gehabt ZL/ h?lPen,

so sollen die von ihnen mitgefUhrŁen Gegenstande

ohne weiteres der Konsularbehorde ihres Staates

iibergeben werden.

(2)Pie KonslIlarbehorde, der diese qęgt.mstande

Ubergeben worden sind, wird damit nąch den Vprschriften ihre~ Staates verfąhren, nachdem sie d.i e

von dern Verstorbenen wąhrend des f\ufenthalte!> in

dem L.,ande gemąchten Schulden geregelt nato

larna wydać właściwej władzy miej~cowejll1b zarząd

Artykuł 47.

We w~~ystki\ChsPfąWąch spadko

Artikęl 47, In ąllen NachlasEia~hen. dię im Gebiet eines ąer vertrągschliessenden Staaten j:flJrcł1ul1'lClwiąją!"ych się, władza konsuląfllą ąrljgiego pąń . gefDhrt werc!f:m, ist ~:lie Konsl-llarbehqrde 91=S anqer~n

stwa jest z mocy prawa powolanądo zastępowąnia Staates kraft des Gesetzes berufen, ihre Staats~ng~

swy~h obywąteli, o ile są nieobecni na miej?cLJ. i nie

horigen zu vertreten, sofęm sie abwesęnri sind und

ustanowili innych pełnomocników,

keinen anderen Bevollmachtigten ernannt haben.

wych, prowadzony.ch na obszarze jednego ?: Państw

Rozditiał 6.

p. f\bs~hnitl.

Qokumenty.

Urkunden.

1\rtY~lJł 4!:ł. (1) Dokllmenty, sporządzo!1e lub

wystawiQneprzez sądy jędni'!go z Pań$tw ulTl?lwiają

!:Y!3h się a ząopatrzonepjeqęcią urzędową, nie potn;ępllją do uty~ia i~h na opsząrze drugiego Państwa

Rrti~el 4~, (1) Pie von den Gerichtęn dęs einen

vertragschliessenden 8t~ates clUfgenommenen odęr

ausgestellten Urkunden bedi.irfen, · 'w enn sie mit dem

f\rnt!isiegel des Gerichtes verseh,e n sind, zumQę

prąuch im Gebiete des allderen Staates kein~r

glauPigung.

(2) Dasselbe gilt

l. fUr dje Urkunden der GrundbuchsamŁer und

Depositenarrlter, soweit - ~jjese Beh6rden nicht s.chon.

i:U elen im F\bsatz 1 genąrnte~ Beh6rden gehoren;

2. fi.ir die Wechselproteste der Notare, Gericpts~chreiqer oder GerichtsvQllzieher.

uwięn:ytęlnięnią.

(~) To samo odnosi się

1. . do dQKUmentpw urzędów ksiąg gn.mtowych

i urzędów depozytowych, o ileby urzędy te nie 'naleiały do władz wyrniefliony!:h już w ljstępie 1.,

4. dą protestĆlw wekslowych notarjuszy, sekretarq sądowych . (llr~ędników kancelaryjny!;:h) l kOrnor-

ae-

nik.~w ~ądowych,

Artykuł

.stawione

49. Dokumenty sporządzone lub wyRUel notarjusza,' sakretarza sądowego

(urzędnika kąncelaryJnego) lub komornika, wyjąwszy

protesty wekslowe '(artykuł 48, ustęp 2,

2), winny być uwierlytelnione, je;łeli mają być LJ.żyte na

obszarle drugiego P!!lństwa umawiającego się. (Jw;erzytelnięnią dokonuje Pre·zes· Trybunału pierwszej

jnstan~ji, W którego okręgu notarjusz, sekretem: ~ądąwy

(urzędnik kancelaryjny) lub komornik mą &wą sie-

Rrtikel 49.. pie vpn einorp Nptąr, Qęrichts

schreiber oder . Gel'ichts.vollZjąhar ąufgen<?mrpemm

oder ausgestellten Urkunden mit l1.l,Ifinanmę q~r

Wechselproteste (f\rtikel 48, f\bsatz 2, Zahl 2) bedurfen z!-lm Qebrauch im Gebjete pes ~nderen ver~

tragschH.ess.enden Stąates der Beglauqigung chm::h

den Prasidenten des G.erichtshofes erster Instan~, in

dessen Bezi* .der Notar, Qerjchtsschreiber oder ,O,erichtsvollzieper seinen l1mtssitz hat..

dzibę urzędQwą.

Rrtykuł 50. Przepisy artykułów48 i 49 należy

odpowiednio stosowaĆ do dokumentów prywatnych,

na' których podpis jest u'rVierzytelniony p·rzez sąd,

notarjusza lub sekretarzą sądowego (urzędllika ka~

celaryjnego ).

Arty~uł ~1.

(1)

Dokumenty sporządzone, wyjednego

lub naj-

~tąwi9nę lup llwier.zytejniofle na obsząrze

z Państw umawiających się przez wyższą

Rrtikel 50. Die f\rtikel 48 und 49 find~n entsprechende ' Hnwenduńg auf Privaturkundtm, deren

Unterschrift von einem Gericht, einem Notar ocler

einem Gerichtsschreiber beglaubigt ist.

J1ąikpi 51. (1) Urku.nden, die von e/ner in dem

ais f\nli:lge beigehigten Vert;eichni~se angęfUhrt~n

hoheren oder hochsten Verwi:lltungsbehorde de~ ein~n

Dziennik. Ustaw. Poz. 467.

wyższą władzę administracyjną, wymienioną

w dołą

czonym jako aneks wykazie, i zaopatrzone jej pieczęcią urzędową, nie potrzebują dalszego uwierzytelnienia do użycia ich na obszarze drugiego Państwa.

(2) Wykaz może być za zgodą obu naczelnych

Zarządów sprawiedliwości zmieniony lub uzupełniony.

(s) Dokumenty sporządzone, wystawione lub

uwierzytelnione przez inną władzę administracyjną

winny być uwierzytelnione przez jedną z wymienionych w wykazie władz, która jest bezpośrednio prze, łożoną tamtej władzy, o ile do nich nie stosują się

postanowienia artykułu 52.

' N284.

vertragschliessendenStaates aufgenommen, ausge*

stelIt oder beglaubigt und mit dem f\intssiegel der

Beh6rde versehen sind, bedGrfen zum Gebrauch im

Gebiete des anderen Staates kei ner Beglaubigung.

(2) Das Verzeichnis kann im EinversUindnisse

der beiden obersten JustizverwaItungsbeh6rden jeder·

zeit geandert oder erganzt werden.

(s) Die von einer anderen Verwaltungsbeh6rde

aufgenommenen, ausgestellten oder beglal,lbigten

Urkunden bedGrfen, soweit nicht die Bestimmungen des f\rtikels 52 Platz greifen, der Beglaubigung durch diejenigein dem Verzeichnisse angefOhrte

Beh6rde, weIche dieser Behorde zunachst Gber'

geordnet ist.

I\rtykuł 52. (1) ' Dokumenty wystawione

I\rtikel 52. (1) Urkunden auf Grund der amt- ·

podstawie urzędowych rejestrów stanu cywilnego, lichen Standesregister bedGrfen, sofern sie nicht

o ile nie pochodzą od władzy administracyjnej I von der Verwaltungsbeh6rde erster Instanzaus~

instancji, potrzebują uwierzytelnienia; jeśli mają . gestelltsind, zum Gebrauch im Gebiete des a'lideren

, być użyte na obszarze drugiego Państwa umawiają Staates der Beglaubigung.

cego się.

(2) Wyciągi z ksiąg kościelnych, dotyczące stanu

(2) RuszGge aus de1l. KirchenbGchern Gber c;Ien

, cywilnego, zaopatrzone pieczęcią kościelną, o ile nie . Personenstand, die unter dem Kirchensiegel erteilt

są już objęte przepisem ustępu 1, winny być uwiewerden, bedGrfen, soweit sie nicht unter f\bsatz 1

rzytelnione i zaopatrzone poświadczeniem, że wy- fallen, der Beglaubigung und der Bescheinigung,

stawca wyciągu jest uprawniony do udzielenia tegoż. dass der f\ussteller des Ruszuges zu dessen Erteilung befugt ist.

(s) Uwierzytelnienia (ustęp 1 i 2) i zaświadcze

(s) Die Beglaubigul1g (f\bsatz 1 und 2)und die

nia (ustęp 2) dokonuje stosowriie do ustawodawstwa Bescheinigung (f\bsatz 2) kommen nach Massgabe

krajowego sąd lub władza administracyjna I instancji. der Gesetze des Landes dem Gericht oder der Verwaltungsbehorde erster Instanz zu.

I\rtykuł 53. (1) Uwierzytelnienie odpisów doI\rtikel 53. ' (1) Die Beglaubigung von Rb·

, kumentów, służących do użytku na obszarze drugiego schriften fUr den Gebrauch in . dem Gebiete ' ~ des

Państwa musi być dokonane przez tę samą władzę,

anderen Staates muss von · derselben Stelle erfolgen,

która dokument oryginalny sporządziła lub wystawiła. weIche die Urkunde aufgenommen oder ausgestellt ,jf

Jeżeli powyższe postanowienia przepisują dla sporzą

hat. 1st fUr die F\ufnahme oder F\usstellung sokhęJ;' Y

dzenia lub wystawienia tego rodzaju dokumentów Urkunden durch die , vorstehenden Bestimmu ~ng

pewien szczególny sposóbuwierzytelliienia, natenczas noc h eine besondere Beglaubigung vorgeschrieb<eil, so

należy go zastosować ' również do wierzytelnych odist sie auch fUr die beglaubigte f\bschrift erforderłich.

pisów.

(2) Jeżeli władza, która dokument sporządziła

(2) 1st die Behorde, welche die Urkunde auflub wystawiła, już nie istnieje, uwierzytelnienia od- , genom men od er ausgesteHt hat, nicht mehr vorpisu winna dokonać władza w miejsce tamtej wła handen, so erfolgt die Beglaubigung der F\bschrift

ściwa.

durch die an ihrer Stelle nunmehr zustandige Behorde.

(s) Gdyby i taka władża nie istniała, uwierzytel(a) 1st au ch eine solche B~horde nicht mehr

nienie należy do najwyższej politycznej władzy ad- vorhanden, so erfolgt' die Beglaubigungdurch die

ministracyjnej.

boerste politische Verwaltungsbehorde.

I\rtykuł 54. (1) Państwa umawIa J ące się będą

I\rtikel 54. (1) Beide vertragschliessenden Staaten

sobie wzajemnie przesyłały na żądanie ' władz pań werden einander auf Ersuchen . einer Staats- oder

stwowych lub gminnych wyjaśnienią. o wpisach, Gemeindebehorde F\uskGnfte oder beglaubigte f\bdokonanych w ich księgach stanu cywilnego, lub schriften der Eintragungen in den Standesregistern

udzielały wierzytelne odpisy tych wpisów.

ubersenden.

(2) Wnioski w ~ym przedmiocie winny być spo(2) Das Ersuchen ist in der offiziellen Spxache

rządzone w języku oficjalnym władzy wzywającej

der ersuchenden Behorde abzufassen und in Osteri skierowane w f\ustrji do Naczelnej Politycznej Wła ' reich an die oberste politische Verwaltungsbehorde,

dzy administracyjnej, w Polsce do Naczelnego Za- in Polen an die oberste Justitzverwaltungsbehorde

rządu sprawiedliwości. Władza prowadżąca księgi

zu senden. ' Die Registerbeh6rde Gbersendet die

stanu cywilnego prześle dokument bezpośrednio wła Urkunde unmittelbar an die ersuchende · Behorde.

dzy wzywającej.

(s) Jeżeli wniosek taki uczyniono wyraźnie w in(a) GebGhren werden nicht erhoben, wen n das

teresie urzędowym, nie będą żądane źadne nale- Ersuchen ausdrGcklich im amtlichen Interesse gestelIt

żytości

wurde.

.935

Dziennik Ustaw. Poz. 467. .

' DZIł\Ł II.

Sprawy karne.

Rozdział

.:.J' ...

TElL.

Strafsachen.

1. f\bschnitt.

Wydawanie przestępców.

Ruslieferung.

Rrtykuł 55. (1) Państwa zawierające umowę

''' :zpbo\yiązują się na żądanie wydawać sobie wzajemnie

I\rŁikel 55. (1) Die vetragschliessenden Staaten

verpflichten sich, gegenseitig auf Ersuchen die

Personen - auszuliefern, die sich auf dem Gebiete

des einen Staates befinden und von den Gerichten

des anderen Staates wegen einer strafbaren Handlung verfolgt werden oder verurteilt worden sind,

die in den Gesetzen des ersuchenden und ersuchten

Staates, und zwar auch nur eines seiner Teilgebiete, mit einer Gefangnis- oder Kerkerstrafe oder

einer schwereren Strafe bedroht sind .

(2) Fur die Beurteilungder , f\uslieferungspflicht

ist lediglich der Umstand massgebend, dass die Handlung, wegen deren' die f\uslieferung begehrt wird,

an urid fur sich im ersuchten Staate mit Strafe

bedroht ist. Hingegen ist die Frage ohne Belang,

ob der f\uszuliefernde wegen . dieser Straftat auch

im ersuchten Staat verfolgt werden konnte.

(a) Fur den Fal! einer Anderung des Strafgesetzes in einem der vertragschliessenden Staaten

sind die Regierungen beider Staaten berechtigt, im

gegenseitigen Einvernehmen den Kreis der strafbaren

Handlungen, welche die f\uslieferungspflicht begrUnden, nach Massgabe ihrer Gesetzgebung anders

~u bestimmen.

y,:, 'znfijdujące si~ na ich obszarze osoby ścigane lub

skażane przez sądy drugiego Państwa za czyn kary"godny, który według ustaw Państwa wzywającego

i wezwanego - obowiflzującychchociażby tylko

w jednej ich dzielnicy ~ zagrożony jest karą wię

zienia lub cięższą·

. ,.

(2) Dla ocenienia obowiązku wydania przestęp'cy

: ':" miarodajną

jest jedynie okoliczność, czy czyn karygodny, z powodu którego , żąda si~ wydania, jako

taki jest w Państwie wezwanem zagrożony karą. Natomiast bez znaczenia jest kwest ja, czy osoba wydać

się mająca, także w Państwie wezwanem mogłaby

by być za ' ten czyn ścigana.

(a)

razie zmiany ustawy karnej wjednem

z Państw umawiających si~, Rządy obu Państw b~dą

u-p rawnione we wzajemnem porozumieniu zakres

czynów karygodnych, uzasadniających obowiązek wy, , dania, inaczej określić stosownie do swego ustawo. dawstwa.

Rrtykuł 56. (1) Rzeczpospolita Polska nie wydaje obywateli własnych ~udzież obywateli Wolnego

!' Miasta Gdańska, ~publika ł\ustrjacka nie wydaje

własnych obywateli.

(2) Jeżeli przed nadejściem żądania wydania

'osoba zażądana podała w Państwie wezwanem prośbę

, "o nadanie jej obywatelstwa, natenczas rozstrzygnięcie

, o wydaniu można odłożyć aż do ostatecznego załatwienia prośby o nada:nie obywatelstwa.

Rrtikel 56. (1) Die Republik Polen Iiefert

ihre Staatsangehorigen ~pw[e die der freien Stadt

Danzig, die Republik Osterreich ihre Staatsangehorigen nicht aus.

(2) Hat der f\uszuliefernde vorEinlangen des

ł\uslieferungsbegehrensbei dem ersuchten Staate

den f\ntrag auf Einburgerung gestellt, so kann der

ersuchte Staat die Entscheidung uber die Ruslieferung bis zur Erledigung des EinbUrgerungsantrages aussetzen.

Rrtykuł 57. Wydanie jest niedopuszczalne, je. żeli czyn karygodny, z powodu którego zażądano

wydania stanowi

1. przestępstwo ściśle wojskowe,

2. tylko wykroczenie prz~ciw ustawom prasowym,

3. wykroczenie tylko przeciw ustawom celnym,

podatkowym lub innym ustawom skarbowym,

4. przest~pstwo polityczne lub, pozóstajew związ,ku z przestępstwem politycznem. Wydania można

jednak dozwolić, jeżeli czyn karygodny wykazuje

znamiona zarówno przest~pstwa politycznego, jak

i pospolitego ' a te ostatnie przeważają, o czem rozstrzyga władza wezwana wedle swobodnego ocenienia.

"'rŁikel 57. : Die f\uslieferung findet nichb

statt, wenn die strafbare Handlung, wegen we\cher

die f\uslieferung begehrt wird

1. eine rein militarische strafbare Handlung ist,

2. nur gegen die Pressgesetze verstosst,

Rrtykuł 58.

Ponadto wydanie nie nastąpi

1. jeżeli ściganie według ustaw Państwa wezwa,- nego zastrzeżone jest wyłącznie własnemu sądo·

,wnictwu.

3. nur gegen die Zoll-, Steuer- oder sonstigen

Finanzgesetze verstosst,

4. eine politische strafbare Handlung ist oder

mit einer so\chen im Zusammenhange steht., Die

f\uslieferung kann jedoch bewilligt werden, wenn"

die strafbare Handlung die Merkmale sowohl einer

politischen, aIs auch einer gemeinen strafbaren

Handlung aufweist, die letzteren Merkmale aber

Gberwiegen; die Beurteilung bleibt dem freien Ermessen der ersuchten Behorde vorbehalten.

Ri-tikel 58. Die ł\uslieferung findet ferner

nicht statt

1. wenn die Strafverfolgun'g nach den Gesetzen des ersuchten Staates ausschliesslich seiner

Gerichtsbarkeit vorbehalten istj

Dziennik Ustaw. Poz. 467.

2. jeżeli według ustaw obowiązujących we wszystkich dzielnicach Państwa wezwanego ściganie lub

wykonanie kary uległo przedawnieniu.

3. jeżeli przeciw ObWinionemu na obszarze Pań

stwa wezwanego z pO\vodu tego samego przestęp

stwa toczyło się postępowanie kąrHE:l I ilosŁalo zakończone prawomocnie wy.rokiem lub w inny sposób,

chyba że zachod zą warunki, pod którerni weqług

ustaw Państwa wezwanego dupUs1qaJne jest wznowienie postępowC\\1ia karnego. Wyrok \.lwąłniający

lub umorzenie postępowania nie są jędOąK przeszkodą w wydaniu, je:łeli tąkie on;eczenię ząpndło

tylko z powodu, ie ustawą karną Pał~stwa wezwą

nego nie mą zastosowania do takich qynów kary,godnych, o ile zostały p()pdnione z'!9fa!1icą,

NI e4•.

2. wenn die Strafverfolgung oder Strafvollstreckung zur Zeit des Einlangens des Ruslieferungsantrages nach den Gesetze n des' ersuchten Staates

in allen seinen Teilgebieten v~rjahrt ist;

3. wenn wegen derselben strafbąfen Handlung

ein Strafverfahren gegen den Beschuldigten im

ersuchte!l Staat anhangig war \Jnd dlJrch CIrŁeil

oder auf andere Węiserechtskraftig beend~t wurde,

. sofern nicht nach oessen Gesetzen die Wiederaufnahme

des Strafverfahrens . z~l~ssig ware. Der Freispruc,h

oder die Einstellung des Verfahrens hindern j~doch

die Rusiieferung nicht, węnn się nl1rą\.js der,n

qruilc! ęrfolgten, weil doS Strafgesetz des ersuc\1tęn

Staates auf · str~fbare Handlungen die5ef f\r~, dle

im f\uslande begangen wurden, keine Fl.nwertdung

findet.

Rrtlkel 59. Die ł\mlieferung kąnn ał?gelehnt

flrl:YKlli ~9.. Wydania można odrnówić, jeżeli

obwinionemu na obsza~ze Pc;ństwa wezwa- werden, wenr1 gegen den Beschuldigten im 8rsuchten

nego toczy się postępowanie karne z powodu tego ' St<:ate dąs Strafverfahren wegen derselpen strafbat~m

Handlung anha ngig ist

sarnego przestępstwa.

przec~w

obwiniony na obszą,rze

powodu innego przestępstwa

jest ścigany lub ~kazany, natenczas można wstrzymać wydanie aż do ukończ enia wdrożonego postę

powania i wykonania lub darowąnia k<1ry • . Mima to

o wydaniu należy orzec j~knajFychlej.

f.\rtikęl 60. ' Wire! der Beschuldigte im ersuIChtęn

Staate wegen einer 21ncleren strafparen Hąndl41i9

verfo1gt od er wurcle ef wegen einer ander~n straf-.

baren Handlun§ vep.JrteHt, sq kan~ die f\usHi'lferul)g

unbeschade t der alsbald ilber den Hntrag +utr~ffęn

den EntscneidL!ngau:;gesętzt w~r~:hm, bis das $trafverfahren beendet l\nd nie etl.lla erkąnntl=! $trąfe.

volIzogen oder erlassen ist.

J\rtykuł 61. Jeżeli obwiniony jest obywatelem

trzeciego Państwa, mq*e P.aństwo wezWfln~ w.ydanie

obwinionego zaofiąrową.ć temu Pa\\stwu, ktQr~g9 on

jest obywatelem .

Rrtikel 61. 1st der Beschuldigtę Hngehoriger

eines dritt:=n Staates, so kann der ersuchte Staat

dief\usi ieferung dem Staat artbieten, den~ der Ęe

schuldigte angehort.

. Rrty~lJł 62. (1) Jeżeli kil~a Państw ząda rówwydania, · pe Noej osoby z powodu tego

samęgo czynu ka ryg 0 dnego~ W tąkirn razie rz~d wezwany rozstrzyga według ~\yego swobodnego uznania,

któremu z tych Państw 'ma pyć obwiniony wydany.

(2) Jeżeli kilka Państw żąda wydania pewnej

osoby z powodu różnych czynów karygodnych, należy ją wyąać temu. Państwu, k.tórego ona jest oby·

watelem . . Jeżeli to Paflstwo nie żąda wydania, na'

leży osobę ściganą wydać temu P.aństwu, które ;iąda

wydania z po',vodu czynu najsurowszą karą zagrożo

nego. Jeżeli wszystkie czyny zagrożone są karą

. równie surową, wydanie nastąpi temu Państwu, które

najpierw wydania zażądało.

f\rtikel 62. (1) Wird die Huslieferung elne" Person wegen c:lerselben strafbaren Handlung gleichzeitig

von mehreren Staaten beansprucht, SD ent~cheidet

die ersuchte Regierung nach freiem Ermessen, wełchem

Staate der Beschulcligte ausi\uliefern ist.

(2) Wird dia Ruslieferung derselben Person wegen

verschiedener strafbarer Handlungen von mehreren

Staaten beansprucht, so ist der Verfolgte an jenen

Staat auszuli efern, dessęnf\ngehor!ger er i~t. Begehrt diese Regierung die f\l-łsliereJung nich~, S9 hit

der Verfolgte derjenigen Regierung ąusi!l.)lięf!'lrn,

welche die Ausliefep.lng wegen der ąrn schwersten

strafbaren Tat begehrt. Sillcl alle Taten mit gleich

schwerer Strafe be:drbht, so erfolgt die RusHefep.:!l)g

an jene Regierung, d~ren f\ntf~fJ ZLj~fst eingega!lgen ist;

Rrtykuł 63.

Osobę wydaną wolno tylko w ta. kim wypadku ścig.ać,· skazać lub wydać trzeciemu

Państwu z powodu czynu karygodnego, popełnione

go przed wydaniem, do którego wydanie ' · się nie

odnosiło

1. jeżeli Państwo, które przestępcę wydało, na

to dodatk;owo zezwoli, przyczem · zezwolenia nie

. można odmówić, o ile wydanie także z powodu tego

czynu karygodnego W Olyśl tej umowy rnogłoby

być dozwolone,

2. jeżeli osoba wydąna wyrazi do prqtokółu

sądowego zgodę swą na to; Państwu, które przestępcę wydało, należy prze?łać uwierzytelniony odpis

tego protokółu.

flrtikel 63. Der f\usgelieferte darf wegen

einer vor der RuslieferL!ng begangenen str~fbaT(an

Handlwng, wegen 'welcher die 'Ruslieferung nieht

bewilligt wurde, nur dann verfolgt, bestraftoder

an einen dritten Staat weit2r geliefert werdell

1. wenn der Staat, der die f\uslieferung

bewilligt hat, seine Zustimmung erteilt; die Zustimmung darf nicht verweigert werden, wenn auch

wegen dieser straft;Jaren Handlung die f\usl!eferung

hi:itte bewilligt werden Konnen;

2. wenn der Rusgelieferte sich zu gerichtlichem ProtokolI hiemit einverstanełen erkliht; dem

ausliefernden Staat ist eine beglaubi§te Absc;hrift

dieses Protokolls zu iibermitteln.

Rrtykuł

60.

Jeżeli

Państwa wezwąnego z

nocześnie

) i 84.

02;(emiik U~taw. Poz. 467.

,ą!f , ł ,

1\rtykuł 64.

Jeżełtosępa

wydana w ciągu

mtę~ją~~ od chwili, kie(ly 2; pp"wpdl,l gynu,za który

ją wydano, post~powanie ka.m·e przeciw nięj ukol}qonq lub kar~ wykonano albo darQwano, z własnej

WifłY nie op!JŚd obszafll Pefistwa, któremu ją wy-

dano, ąlbo

leżeli osoba wydafla doProwolnie tam

!'):etenczas sądowe ścigeniei wykonanie

kary dopąsi!czałne b~dzie także z pc>weau lack ich

!:~ynQw kąrygodnych, do których wydanie śiE: nie

powróci,

ednosHo.

. f\rt:y~.y.ł 6!).

(1) Wni.osęk o wYclanię mqże być

Naczelny ,Zarząd' sprawiedłiwqści

Pąństwą w.zywając!,!~q pezppśr.ednio do Nac.zęlneff..o

przesłany

przez

Zą,~du sprllw~~c;lJiwo~(;i PAństwa we,zwZlne~p.

{2) Takżę ws'?,ęlk!l inną. koresponQęncj~ w sprawach' owydanię przestępcy może pyć prowadzpną

,b~?:pp$re9i1,io mi.€1dzy N.a.<zelnyrni l.arządą.l1lisprawiędHwośd QPl! Państw.

Rrtykuł 66.

flrUkel 6,4. Hat der F\.usgelieferte e~ freiwiIlig yers~J,lmt, das Gebi2t des Staates, an den

er ausgeIiefert wLirde, binnen einem Monat nach

rechtskraftiger Beendigung des. Strafverfahrens oder

im FalIe deF Verurteilung nach VeFbtis$ung oder

Nachskht der Strafe zu verlassen oder kehrt er

fre~wiłłi§ dorthin zurtick, so ist die Strafverrolgung

oder StrafvoUstreckung aucn wegen solcher strafbaFerJ::-landlungeri zulcissig, hinsichtlich deren die

f\uslieferung nicht bewHligt worden ist.

flrUk~1 §l). (1) per f\usłi.eferungsantrag kann

von derqbersten .)usŁitlverwaltungsbehorde des

ersuchenden Staates unmitj:elbar bei der obersten

Justitzvef\Valtl,ln9Sbehorde c;I~s ersllchten Stąates gęsteIlt werden. .

(2) Ruch qer ?Pllstige Schriftenwechsel aus f\nłas:;

q~r f\usłięf!,!rung Kann ;?:w!~chen den obersten JLlstizverwaltLJngsbehorden beidęr Staaten unmittelbąr

.st~ttfinderi,

flrtikel 66. (1) Dem f\uslieferungsantrag ist ein

Do wnioskll o WYcłąnie nalęży

dołączyć sędziowski nClkaz aresztowania ' osoby,któgerichtlicher Haftbefehl oder das Strafurteil beizuręj wydani?l siężącia, albq prąwomocny wyrok prze- . fi.igen. In diesen Urkunden . muSs die strafbare

ciw niej wydąny. W d9~ument~ch tych winno być ' Iiandlung, we gen der die f\u::?l)efcrung begehrt

wird, unfer Darlegung des Sachyerhaltes ' und unter

okreś~one prz.est~p~two, z powodu którę~o żąda si~

wydania, z przeds~awienięIn stanu . rzeczy ipowołanięm ftngabe der auf sie anzu\yendenden gesetzlichen Beprzepisów karnych, któr.e mają być zastosow"me. s,t immungen bezeichnet sein. Bei strafbaren HandPrzy przest~pstwach przeciw własności należy, o Be lungen gegen das Eigentum ist der tatsachlich e[.Jtffio-żnośd, podal: wysokośćszkedy wyrządzonej lllP

standene oder vom niter b e <iI b sic htLgte Schade

l?oweit wIe mog\.ich anzugeben. Sit;ld diese Umstamie

zamięrJ:on~j. Jeżeli powyższe okolkznośd nie wyniaus den erwahnten Urkunden nicht ersichtlich, so ist

kaj-ą ze wspomnianych .' Gekumentó-w, należy Gełą

cZyć dalsze pismo sądowe, które Lawiera <

okolicz- einbesonderes geri.chtliches SchriftstU.c k beizubring,e n,

Glas die fehlenden Rngaben enthi:i.lt.

.no~ki br.akujące_

(2) Diese SchriftsUlcke sind in der mich den

(2) WYfl'1ieflione pisma należy Sporzl\gzić w formie

przepisanej ustawami Państwa wzywająceg.o wory- Gesetzen des ersuchenden Staates vorgeschriebenen

~~ie lub y--wjerzyt.eini.onym ,o.d-pisi~.

form in q,rs<~hrift oder in b~gla!Jbigterf\lJr>chrł.ft auszufertig#n.

(8) We wflios·k u należy o He ID-Gźności zamieścić

(a.) In dem Rntrag sind auch nach Tunlichkeit

re,Wł'lłeŹ .opJ.s osoby, której wydania $ię żąda, oraz

eloe Beschreihung der ·a.uszuJi.eferndeo Person oder

przytoczo/f i;Floe .okolkznoś,d, mające znaczenie dla andere flir die Feststellung ihrer ldentitat wi.chtigen

-stwierdzenia }.ej toisam9Ś-ci.

Umstand~ ~tJZlJf;Uhren.

(1)

ł\rtfkqJ .67. b) PownJpskuo Y'ydapLe t.u9z)eź

PG,

~q dokumeptów. wspomniany.~h WC;lr~ykuJe

p He

p~S01.?l ~e nie są. sporz.ą:dzóne Y! oficjalnym ~ę,zyku

PM$tW,a wzywaJ.ąc,€{jo należydoląq;rć ui,vierzyteJpipoe

tłumaczehie

na ten język. .

(2) Przepis ~en.ma zc;lst.osowan.ie .takżę do innej

'korespo.Qden,cjł 'Ił sprawach O w-ydani~.

~ltikęł 67.. (1) Dem RusJjef,e rungsantrage sowie

,de,n im f\rtikel(X>erwahnten Urkunden ist, sofern

c;liese ~c:hriftstticke n:cht in der offiziellen Sprache

deser~uchen<ien Staates verfasst sind, eine begJaubigte Ubersetzung in diese Sprache beizufligen.

(2) Die B::stimmung findet auch auf den sonstigen Schriftenwechsel in f\usJieferungsangelegenheiten f\nwel1dung.

JirtJ~el ~. (lJ B.~tehel) Zweifel, ob die im vorftrtVJwł , .1,. (11 W r.az~ Wi1\tp!iwości, qy ul.chowBru;I1ki wydanie, prz.e,w'idzii.lne w n!ipieJ$zej ,urnQ- . lięg€[.Jden Vertrage vorgesehe.f ,lenBedingung,en fl,ir

wlrt, naieży zaią4eć o.d Pal\ls,twa ,wzywa;.ąe:ego .6loą.~:t d.i e ~uslie:ferung wtre{fen,?o sind vo,ndem ersllchende n Staatfl:L,lfklarlltIlgc,t;l abzuverłangen.

kowych wyjaśnień.

(-2) Wurde In diesem :FalLe .die vorlaufig.e Fest~2) J~żeli śctganą ~~ na ·s k,u-tek ,wRios,J..\.':l! o jej

wyd8.~ie taar:esz1:e-wa·no, mozna jOl wypwtc4ć fJiil woJ- .fI-liIhmecies f\uszu:łief~rnden angeordnet, sokl;lno .der

Yerh.alte.t e auf freien f.uss gese.tzt werden, weOr;l die

no§ć, sko,w w ciąg·u -sześ,du tygodni p0 WyS~.3l1'jiu

p4~m-a iąd~lącego ·wyJaśnień, pótrzebhe wyłaśni,e~Ja f\.u,f klarung,e n nic:ht binne,n sechs Wochen nach Rbnie I'}sdejdą do ' łta<:ze;lne.gd 'lar2ąd.u łpraw'iedł.iwo-ś,ci sen.d.ung des Ersu<:he,r.ls um ł\ufklarungen. :bei .d er

obersten Justizyerw;aJtu.ngsb~hordedes ersuchJen

Państ:.va wezw.a nego.

$taates .ein1an,gen.

dzą

Art,~1 ~.Oi~!! ,~y4ąa~e :meprz.ędstaw:ia

sit; zgóry jako niedopuszczalne, należy niezW~Q:~~,ąi.e

...

,B;rtU~ę,l ,69.. N<;\cb E,inla,l)ge,qcles RUl)łieJeJll'r;J.gs

antrages sind, sofern die f\uslieferung nicht von

. 938

Dziennik Ustaw. Poz. 467.

po otrzymcniu wniosku o wydanie zarządzić środki

potrzebne do zapobieżenia ucieczce obwinionego.

vornherein unstatthaft erscheint, die gegen die Entweichung des Beschuldigten notigen Vorkehrungeń

unverziiglich zu treffen .

f\rtykuł 70. (1) Nawet przed otrzymaniem wniosku o wydanie można pewną osobę tymczasowo

przytrzymać, jeżeli drugie Państwo tego zażąda z powoła

niem się na sędziowski nakaz aresztowania lub

prawomocny wyrok i wymieni rodzaj czynu karygodnego, a wydanie nie przedstawia się zgóry jako

niedopuszczalne.

(2) Wnioski takie mogą przesyłać sądy, urzędy

prokuratorskie i w/adze bezpieczeństwa Pańśtwa wzywającego na piśmie lub telegraficznie bezpośrednio

do właściwych władz Państwa wezwanego.

.f\rtikel 70. (1) F\uch vor Stellung eines F\uslie·

ferungsantrages kann eine Person vorlaufig festgenommen ' werden, wenndies unter Berufung auf einen

Haftbefehl oder ein rechtskraftiges Urteil und unter

F\nfiihrung der F\rt der strafbaren Handlungbea:n;,

tragt wird und die F\uslieferung nicht von vornhert'Hn

unstatthaft erscheint.

•

(2) Der F\ntrag kann von den Gerichten, den

staatsanwaltschaftlichen oder Sicherheitsbehorden des

ersuchenden Staates im unmittelbaren Verkehr schrift~

lich oder telegraphisch bel den zustandigen Behor~

den des ersuchten Staates gestelIt werden.

(3) Vorlaufig festzunehmen ist auch eine Per-·

son, die auf F\ntrag einer zustandigen Behorde de~,.

einen Staates in dem Fahndungsblatte des anderen

Staates nach Massgabe der hieriibergetroffenen Vereinbarungen ausgeschrieben worden ist und in des,"

sen Gebiete betreten wird.

(B) Także i bez takiego wniosku należy zarządzić

tymczasowo przytrzymanie osoby wyśledzonej w Pań

stwie, w którego dzienniku policyjnym zamieszczono

o niej ogłoszenie na żądanie właściwej władzy drugiego Państwa.

.f\rtykuł 71. (1) O dniu tymczasowego przytrzymania (artykuł 70) oraz miejscu aresztu należy niezwłocznie i bezpośrednio zawiadomić władzę wzywającą lub ścigającą, tudzież własny Naczelny Zarząd

sprawiedliwości.

(2) Osobę tymczasowo przytrzymaną można wypuścić na wolność, jeżeli w przeciągu 15 dni oddnia przy-

trzymania nie nadejdzie nakaz aresztowania lub wyrok karny do władzy, w której areszcie dana osoba

się znajduje. Przesłanie tych dokumentów może nastąpić w. drodze bezpośredniej.

(s) Osobę tymczasowo przytrzymaną można nadto

wypuścić na wolność, jeżeli w przeCiągu sześciu tygodni od driia przytrzymania Naczelny Zarząd sprawiedliwości Państwa wezwanego nie otrzyma wniosku

o .wydanie.

Rrtykuł .72. (1) Wszelkie

przedmioty, które

w chwili. przytrzymania przestępcy zr;Jajdowały się

w posiadaniu wydanego i zostały przezeń uzyskane

w drodze czynu karygodnego, oraz przedmioty mogące służyć do udowodnienia czynu karygodnego

należy zająć i wydać wraz z obwinionym Państwu

wzywającemu.

(2) To samo odnosi się do wszystkich przedmiotów wspomnianego rodzaju, któreby później odnaleziono.

(3) Wydanie wyżej oznaczonych przedmiotów

nastąpi na wniosek również i wtedy, gdy wydanie

przestępcy wprawdzie byłoby dopuszczalne, lecz·z

powodu jego śmierci lub ucieczki nie mogło nastąpić.

(4) Prawa osób trzecich do takich przedmiotów

pozostają w mocy; po ukończeniu przewodu sądo

wego należy przedmioty te zwrócić bez kosztów osobom uprawnionym, a gdyby tych osób w sposób

niewątpliwy nie można

było stwierdzić, Państwu

wezwanemu, skoro tego zażąda.

(5) Państwo wezwane o wydanie takich rzeczy

może je narazie u siebie zatrzymać, jeżeli· ich samo

potrzebuje dla przeprowadzenia postępowania karnego.

1\rtikel 71. (1) Der Tag der vorlaufigen Festnahme (F\rtikel 70) und der Ort der F\nhaltung sind

der ersuchenden oder fahndenden Behorde sowie

der eigenen obersten Justizv.erwaltungsbehorde unverzGglich und unmittelbar mitzuteilen.

(2) Der vorlaufig Festgenommene kannauf freien

Fuss gesetzt werden, wenn nicht binnen fUnfzehn

Tagen nach dem Tage der Festnahme der. Haftbefehl oder das Strafurteil bei derjenigenBehorde einI.~ngt, bei der der Beschuldigte angehalten wird.Die.

Ubersendung dieser Behelfe · kann imunmittelbatel'l

Verkehr erfolgen.

(3) Der vorlaufig· Festgenommene kann ·auf freie'r:i

Fuss gesetzt werden,wenn n!cht binnen sechs Wo~

che n nach dem Tage der Festnahme· der F\ntrag

auf F\uslieferung bei der obersten Justizverwaltungsbehorde des ersuchten staates eingelangt ist.

. ...

f\rtikel .72. (i) JUleGegenstande, die sich

Zeit der Festnahme im Besitze des F\uszulief.ernden

befinden und durch die strafbare Handlung erlangf

sind, sowie Gegenstande, die zum Beweise d'er strafbaren Handlung dienen konnen, sind zu· beschlagnahmen und dem ersuchenden Staate mit zu Gbergebe n .

(2) Das, Gleiche gilt von. allen spater etwa vor~

gefundenen ,gegenstanden der erwahnŁen Pirt.

(3) Die Ubergabe der bezeichneten Gegenstande

erfolgt aur F\nfrag auchdann; Wenn die F\uslief.erung

zwar zuHissig gewesenware, jedoch inf.olge des,To.-

des oder der Flucht des F\uszuliefernden nicht durch"i

gefi.ihrt werden konnte.

(4) Rechte dritter Personen an diesen Gegenstanden bleiben vorbehalten; diese Gegenstande sind

nach dem Schlusse des gerichtłichen Verfahrens· deń

Berechtigten und, sofern diese nicht zweifelsfreifest~

zustellen sind, dem ersuchten Staat auf sein Verlangen kostenfrei ~.uri.ickzugeben.

(5) Der um Ubergabe der .e rwahnten Gegen;

stande ersuchte Staatkann sie vorlaufig behaltel1i

wenn er sie zur Durchfiihrung eines Strafverfahrens

bedarf.

zur

Ns 84.

RrŁykuł 73. (1) Kosztów i , opłat, powstałych dla

jędnego , z Państw umawiających się na jego obszarze

wskutek postępowania w sprawie wydania przestępcy

Rrtikel 73. (1) Eine Erstattung von Kosten und

Gebilhren, die einem d er vertragschliessenden Staa>

ten aus F\nlass des F\usliefcrungsverfahrens oder der

F\usfolgung der im F\rtikel 72 bezeichneten Gegenstande innerhalb seines Gebietes erwachsen, findet

nkht statt.

(2) Dje ausliefernde Beh6rde hat jedoch den

Betrag , der ' erwachsenen Kosten , der ersuchenden

Beh6rde mitzuŁeilen, damit diesesie von der zur

Erstattung verpflichteten Person einziehen kann. , Die

eingezog.enen Betrage behalt der ersuchende Staat.

lub przedmiotów wymienionych w artykule' 72 nie

zwraca się.

" " (2) Władza wydająca , winna jednak sumę powstałych kosztów podać · do wiadomości władzy wzywając;,ej, aby władza ta mogła je ściągnąć .od osoby

zo.powiązanej do zwrotu.

Sumy ściągnięte zatrzy-

muje Państwo wzywające.

f\rŁykul

.'.

fti~ą

74. (1) Jezeli friecię Państwo wydaje

osobę jednemu z ' Państw , ' umawiających się,

riafenczas

drugie

Państwo

żądanie

Rrtikel 14.(1) Liefert ein dritter Staat an einen

der vertragschliessenden Staateneine Person aLis,

sa gestattet der andere Staat die Durchl ieferung

durch seinStaatsgebiet, sofem diese nach seinen

Gesetzen zulassig ist.

(2) F\ufden F\ntrag um Gewahrung der DurchIieferung finden die Vorschriften der Artikel 65 bis

68, f\b.sa tz 1, f\hwend ung.

(a) ' Die Kosten der Durchlieferungund Verpflegung des Durchgelieferte n, die auf dem Gebiete des

ersuchten Staates erwachsen, sin d von dem ersuchenden Staate zu ersetzen.

' zezwoli

t1a : przewiezienie tej osoby; przez swój obszar, o ile

to jest dopuszczalne wedle , jego ustawodawstwa.

(:ł) Do wniosku o zezwolenie na przewiezienie

sf-6sują' się odpowiednio · przepisy artykułów 65 d()

68; ustęp 1.

(a) Koszta przewiezienia i zaopatrzenia obwinion'eg'o, powstałe ' na obszarze Państwa wezwanego,

winno zwrócić Państwo wzywające.

Rozdziała.

II. f\bschnitt.

Pomoc ·prawna.

RrŁykuł 75. Sądy i urzędy prokuratorskie obu

Państw umawiających się będą sobie wzajemnie na

żądanie udzielały pomocy prawnej w sprawach karnych.

.,"

' I\rtykuł

~echtshi1fe.

Rrtikel15. Die Gerichte und die Staatsanwaltschaften der beiden vertragschliessenden Staaten

werden einander auf Ersuchen in Strafsachen Rechtshilfe leisten;

76. (1) Pomoc prawna obejmuje

RrtikeI76:(1) Die Rechtshilfe umfasst

1. die Zi.Jstellung aller das Verfahren betreffenden Schriftstiicke mit Eim.chluss der Urteile;

2. die Vernehmung von Beschul'd igten, Zeugen

oder Sachverstandigen, die Vornahme eines richterlichen f\ugenscheine~, die Durchsuchung und F::schlagnahme sowie die VQrnahme einer sOrlstigen

Untersuchungshandlung;

3. die Obersendung von Urkunden, von ger.ic.hr.

lichen fo\kten, von f\bschriften aus diesen, von Ubera

ftihrungs- und Beweisstikken sowie von GegensUinden, die durch die Straftat hervorgebracht 'sind oder

sonst der Einziehung unterliegen; ,

4. die Erteilung von f\uskUnften aus den Strafregistern.

(2) Die VolIstreckung eines Strafurteiles des anderen Staates findet nicht statt.

1. doręczenie wszelkich pism, dotyczących prze-

wodu sądowego, nie wyłączając wyroków;

" ' 2. badanie obwinionych, świadków lub znawców. , naocznię sądową, rewizję i zajęcie przedmiotów

9rąz wszelkie inne czynności . śledcze;

3. przesyłanie dokumentów, akt sądowych, odp'isów z tychże, dowodów rzeczowych oraz .,przedm~ibtów wytworzonych przez czyn karygodny lub pod·

ł:~atących zresztą konfiskacie;

, 4. udzielanie wyjaśnień z rejestrów kar.

(2) Wyroków karnych ' Państwa drugiego nie wykonuje się .

.,'

939

Dziennik Ustaw. Poz. 467.

E\rtykuł 77. (1) Pomocyj)'r awnej możnaodniówić: '

, -' 1. jeżeli czyn karygodny, będący przedmiotem

sprawy karnej według ustaw Państwa wezwanego

ni~ podlega ,karze lub stanowi przestępstwo polityczne lub ściśle wojskowe,

~ 2. jeżeli chodzi . o ściganie obywatela Państwa

Wezwanego, nie przebywającego na obszarze Pań.stwa

Wzywającego.

(2) , Jeżeli

w wezwcmiu o pomoc prawną żąda

się rewizji lub zajęcia dowodów rzeczowych, natenc21as uczyni mu się zadoś~ tyłko wtedy, jeżeli nadto

pO.oozi O czyn karygodny. wymieniony w artykule 55.

ł:~

Rrtikel 77. (1) Die Rechtshilfe kann abgelehnt

werden

1. wenn die den Gegenstand des Strafverfahrens

bildende H,mdlung nach den Gesetzen des ersuchten Staates nich t strafbarist oder. ein politisches

oder rein milWirisches Verbrechen oder Verge hen

bildet,

2. wenn es sich um die Verfolgung eines F\ngeh6rigen des ersuchten Staates handelt, der sich nicht

im Gebiete des, ersuchenden Staates befinde.t.

(2) Bezweckt jedoch das Ersuchen die Durch, suc.hung oder die Beschlagnahme von BeweisgegensHinden, so wird .i hm Uberdies nur dann stattgegeben werden, wenn dem Strafverfahren eine der in

f\rtikel 55 ., bezeichneten strafbaren Handlungen zu·

grunde Iiegt.

....

1-& 54.

Dziennik Ostaw. Poz. 467.

------------------~--~~

. .~

I\rtykuł 7~.

Przedmioty, wymienione warty-

kule 76, ustęp 1, punkt 3, należy zwrócić b'ezkosztów, o ile władza wezwana inaczej nie postanowi.

Prawa osób trzecich pozostają w każdym razie zastrzeżone.

I\rŁykuł 79. Do pomocy prawnej w sprawach

karnych stosują ·się odpowiedni.o przepisy artykułów

8 do 20 niniejszej umowy.

l\rty.kuł8Q. (~) Osoba ,przebywajilca na obszarze

Jednego z Państw umawiających się, która na wezw9.'

nie, otrzymane w sprawie karnej od władz drugiego

Państwa, stanie dobrowolnie przed tęmi władzami

jako świadek lub znawc.ą, .nie mq~~ .być .n a obszarze

tego drugiego Państwa ś,ciganą .z a czyn karygodny,

popełniony pJzed j.ej pr.z ybyciem W celu ~tawiennictwa

bez względu na to, jakiego Pęństwa j~pt obywatelem.

{~) :Równi.eż .n ie mote być na .niej

wyro~; wydany przed jej pr.z ybyciem.

wy,konany

81. (1) Państwa

się ibędą

I\rty~uł

umawiające

sobie wzaj.emnie przesyłały .odpisy kąlrtkarnychlub

wyciągi z prawomocnych wyrokpw ska,lujących, które

dotyczą obywateli drugiego Państwa.

Postanowienie

to nie będzie miało zastosowania, o ile wyrok wedle

przepisów obowiązujących w sądzie orzekającym nie

podlega wpisaniu do rejestru karneg.o.

(2) Nadto będą sobie oba Państwa umawlaJ~c~

sT~ przesyłały zawiadomienia o dalszych orzeczeniach

odnoszących ~ję do tałQcn wyroków, o ile orzeczenia :t e nqtowane są rQwnież Vi r.eje$trz.;~karnym.

.(s) Wspomntanę o dp.i;s y i Wyciągi przesyłane

będ~ Alo w~p<;izy j:fowadzącej W ,qrl;l:g.i em ;P~ulstwj~

ręjestr kJłrny, iii fJ#by ta w.łĘl~Z<iii nie była :zn.ana

wJad.zy 'pr,le~ył.Ęlją<:e1 do Naczęłneg9 Za.rząQu ~pra~

• t

wiedliwości

drugiego Państwa.

DlIHł- HI.

gemassef\nwęndung_

Hrtike1a9.(1) ElnePerson,dle skb im~bięte

des einen verłragschliessende,n Staates aufbź:iH und

in einer Strafsache infolge einer ihr tugegangenen

Ladung vor der Behorde J;!eG ander,en 'Staate~ aIs

leuge oder ~~hvęrst~nd.igj:!r freiwilLig .ersc,hęjpt, da.1f,

gleichviel wekhem Staate ,s ie angehort, im Gebie.te·

dieses .StC;lates in ·keiner.n F al/e wege[;l einer -YOf ibrem Eiotreffe.obegąngenęn ~tr.efb~r~n łi~ocd.h,m9 'v er..

f91SJt werden.

(2) Ebensowenig .darf ein ,v or inrern Eintr~oo

gegen sie ergangenes Strafurteil vollstreckt wer~.

JVt:i15e.'tł1. (1)Oie yer~ragSc.Dliessenden Stąa

ten werden einander vo.n firn ts weg.en ;f\bschriften

der Strafkarten (Strafnachrithten) oder F\uszi.ige aus .

den rechtskraftigen Strafurteilen mitteilen, sofern

diese Urkunden flngehorige ~s anderen Staates

betreffen. Diese Bestimmung !jodet keine flnwendung, wenn nach den fi.i.r das erkennend.e Gericht

geltendenB.estimml,łngen die VerurteiI~.mg in da~

Str,ąfregister n.icht eingetrag~n Wird.

(2) Ebenso werden sich die.vertragschliessenden

Staaten Mitteilungen Ober weitere Entscheidungen"

welche skh au.f diese Verurteilungen :,bezi.ebe.n, ein-.

senden, insofern diese Entsooeiqungen ębenfaJ:ls in'

das Strafregistereinge~r.agęn w.erden,

(8) Diese f.\:bschdften ~nllłf\usilOge .sind .an die •

Stra·freglsterbehorde und,faHs ,diese .d~r ,eiflsenq.e n, .

den Beh6rde un-bekannt seln solJtę, an ate .oberste'

Justizbehorde des anderen Staates zu richten.

3. TElL

P.Q~tj.łnQwienia QQoÓ-lnę J ~kp6.~ęw~,

Rrtykuł-82. Za język oficjalny w zr;l8czenh,l niniejst;ęj umowy będzi~ uważany w Rzeczypospolitej

Polskiej język · polski, w Republice flustrjackiej jęz.;yk

niemiecki.

. .

flJJg,e:męinę und Schlll$~~mmun.g,~~

Rrtikel 82. flIs offizieUe 5praclle.. ~m $iAllę .d~

ses Vertrages ~ilt fUr die Republik Oster.reich <lie;

deutsche, ·fiir clie ·R epubl.ik Po.len p:ie p.olnismeSpfE~che.

I\rŁykuł 83. We Vlszystki~h WYPliIdkach, ,w .któ~

Rrtikeł 83. In alien -fałI.en,in deflen ·n ach · die-

sem Vertrag Ubersetzungen durch einen beei~eten

Dp:lł))e;t§(jh Z;U Pegt~bigen s,ind. bJeibtes ~ der i

vertragschliessenden Teile ilberlassen, auch seine

Ri~h~er zur Yomą.hrnę der .Elesl.ąubigl,l.n~ oZuęrmach-

tig~n· i

rych w myśl niniejszej umowy przekłady mają być

uw.ierz.ytelni.one przez tłumacza :zaprzysi&:żonego, mo.że

każde z umawiających się Państw takż.e swoich gę,

dziówup.oważnić do .dokonania tego uwierzytelrnenia.

i" ,

:l\.rtikel 78. Oiein f\rtikeJ 76, Absatz l, la hl

3, genanntellGegenstande sind, sofem .die ersuch~,e

Behorde nichte.t was aooeres bestlmmt, .kostenfrei

wrUckzuseoaeo. Re<:hte · dritterPersonen bleiben

in jedem Falle vorbehalten.

I\rŁikel 79. fluf die Rechtshilfe in Strafsąchen

finden di.e Bestimmungen der Artikel .8 bili 20 ,sinn-

Arly15uł 84. We wszystkich wypadkach,

w któ • .

rych .niniejs,laumowa powołuje si~ naustawy ojczyste,

. Arti~J M. In allen Fiillęn, ię denęfl d~ ~' .

genwartige flbkommen auf das :H.eima-tsges.etZ:fCl,"

rozumieć należy w Polsce ustawodawstwo tej Gzielweist, gilt in Polen die Gesetzgebung jenes TeiIge-.

n.k y, któremJ;l wedle prawa polskiego podlega dana bietes,d~e ąach polnis~e,lll Recht

dłe .be.tref.fende .

osoba.

P.erSQIl łi\nwendWł9 ZIJ finden hilt.

Ąrtylq,lł ą~. Oprócz or.zeq:ęń wsp.onm,ianych

I\rUkęJ ~5~ flusser den in depHrti1<ęln 25, ·26,

wąrtykule .2e>, 26, I,Ist~p .?, j 4~ b.~~ą :na o.bs,ZQf;z:e . F\bsat~ 2,UJlg 4;3 erwahnten Ęnts<;h.ęi9ungen w~rpeQ

jed.nęgg "{. P<;lństw u.r:n~wi.a.j9<:ychsi~ ~?n.;~ne t<;ll<te

6.1,ł.<,:.bsołc;:b.e rechtskraftige Ęnts.cheidljn.gę,n der Qę

t~~ie prz.e.~~enia prawP.nJócnę! ~y,c.lą.n~ pT~e~ sąg}'

richt.ę dęs ,ęi.nep veąragsc,bliessem;!en ;5taątes in qem.

dr!Jgięg9 pańs~w.a, .l5t9r.eqotyq:..?\$~.!:lł?I)9Śc.j p,o.choGebiete des anderen . 5taates fłRerkannt, die sich

dzenia, legitymacji i przysposobienia,· .9 Jlę Jn~i auf die eheli<:he flbstammung, die Ehelicherklarung ,

»m

. Dziennik U staw, Poz. 467. .

matlddziecka, OJCIec legitymowanego dziecka lub

przysposCilbiający jest obywatelem Państwa orzekają~ego.

f\rtykuł 85~

Stosqwanie ustllwodawstwa jednego

z Państw umawiających się oraz wykonanie orzeczeń

jego sąc:iów będzie w drugie m Państwie wykluczone,

jeżeliby przez to miał być uzasadnionym lub ustalo-

. nym stosunek prawny, któremu ustawodawstwo tego

Państwa

ze względów porządku publicznego lub

oamawia ważności lub zaskarzalnoś:::i,

lub. też Jeżeliby ten stosunek prawny był w tern

Państwie przedmiotem sporu ' zawisiego, albo prawomocnie już rozstrzygniętegq.

obyczajności

RrŁykuł 87. (l) Umowa nll1lcJSza będzie ratyfikowana a dokumenty ratyfikacyjne zostaną wymienione VI Warszawie VI czasie możliwie najkrQtszym.

(2) Umowa ta wejdzie w życie w dwa miesiące

po wymianie dokumentów ratyfikacyjnych. Może

być ona wypowiedzianą w całości lub co do poszczególnych rodziałów przez każde z umawiających

się Państw. Wypowiedziane postanowienia pozostają

jednak w mocy jeszcze przez sześć miesięcy po wypowiedzeniu.

Na dowód czego Pełnomocnicy podpisali niniejszą umowę i wycisnęli na niej swoje pieczęcie.

Sporządzono w Wiedniu w dwóch wygotowaniach w języku polskim i niemied;:im, ldórych teksty

są równie autentys;:zne, dnia dliewi!;tmJstego marca

roku tysiąc dziewięćset dwudz:iestego q:wartego.

941

u.nd die Rnnahme an KiFld.e sstatt.beziehen, sofem

d.er Gatte der Mutter des Kindes, der Vater des fiir

eh,e lich zu erkIarenden Kindesoder der Wahlvater

flngehorige d .e s ersteren Staates sind.

flrtikel 86. Die Rnwendung des Rethtes des

einen vertragsc.hliessenden Staates und die Rnerkennung der Entscheidungen seiner Gerichte im

anderen Staate sind ausgesch!ossen, werm dadurch

ein Rechtsverha'ltnis begd.in det oder festgestelit wurde,

de m durch das Gesetz Gii eses Staates aus Rticksichten

der ćiffentlichen Ordnung oder der Sittlichkeit aie

Gultigkeit oder Klagba rkeit versagtist oder wenn

daruber im Gebiete dieses Staates ein Rechtsstreit

anhangig oder daruber bereits rechtskra.ftig entschieden

worcien 1st.

I\rtikel 87. {l) Der gegenwartige Vertrag s·JII

ratjfiziert und die Ratifikationsunkurden werden sobald wie m6glich inWarschauausgetauscht werden.

(2) Der Vertrag tritt zv/ei Monate nach dem f\us·

tausch der RaŁifikationsurkunden in Kraft. Der Vertrag kann zur Ganze oder hinsichtlich einzelner Rbschnitte von jedem der vertragschliessenden Staaten

gek undigt werden. Die gekundigten Bestimmungen

bleiben jedach nach erfolgter Kundigung noch . durch

sechs Monate in Kraft.

Urkund dessen haben die Bevollmachtigten den

gegenwartigen Vertrag unterzeichnet und mit ihren

Siegęln versehen.

Geschehen zu Wien, am neunzehnten Marz einŁausendneunhundertvierundzVfanzig, in deutscher und

polnischer Sprache, welche Texte gleich authentisch

. sind, in zwei f\usfertigungen.

Dr. Zygmunt Lasocki m . . p.

Włod~i:nicrz Jabłoński ·m. p •

. Dr. Grilnberger m. p.

Dr. Krautmann m. p.

Protokół końcowy.

Schlussprotokoll.

Przy podpisaniu umowy w przedmiocie wzajemnego 9brOtl.ł prąwnego podpii~nj Pełnomocnicy

Bei . Fertigung des Vertrages iiber den wechselseiŁigen ' rechtlichen Verkehr haben die unterzeichneten

Bevollmachtigten folgeode Erklarungen abgegeben

I. Soweit das nach diesem Vertrag anzuwendende ~ e :ht auf ein anderes verweist, ist dieses

-anzuwec'e:l.

II. Die Bestimmungen des 5. f\bschnittes des

1. Teiles finden f\nwendung auf jene Fi:i II e, in denen

in dem Gebiete des einen vertragschliessenden

Staates Vermć:igen nach einem f\ngehorigen des

anderen Staates verblieben ist oder in denen f\ngeh6rige ejnes der beiden Staaten im anderen

Staate zur ErbfoJge ber:ufen sind.

III. Soweit die Behć:irden des einen verŁrag

schliessenden Staates zur Nachlassregelung zustandig

sind, haben sie die Erbfa higkeit auch vom Standpunkte . des in diesem Geb iete geltenden Rechtes

zu prOfen.

IV . . F\ls Erbberechtigte im Sinne dieses Vertrages

g~lten die Erben. Vermikhtnisnehmer und Pflicht·

teilsberechtigten.

.złożyli następujące oświadc:zenia

I. Jeżeli ustawodawstwo, które w myśl niniejszej

umowy ma mieć zastosowanie, odsyła do innego

ustawodawstwą, to Ql!taŁni(1 . winnQbyć zastos?wane.

II. Postanowienia rozdziału 5, działu l, odnoszą

si~ do takich wypadków, w których cia obśzarze jednego z Państw umawiających się pozostał majątek

p'o obywatelu drugiego Państwa, lub W których oby·

watele jednego z Państw umawiających się powołani

s.ą do spadku w drugiem Państwie.

III. O ile władze jednego z Państw umaWiaJą'

. cych się powołane są do uregulowania spadku, winny

zdolność dziedziczenia oceni~ć takte z~ stanowiska

swego ustawodawstwa.

IV. Pod wyrażeniem "osoby uprawnione do

spadku" w znaczeniu niniejszej umowy roz\lmieć ną

. leży . dziedziców, zapisobierców i uprawnionych do

zachowku.

Dziennik Ustaw. Poz. 467.

V~ (1) Jak długo między Państwami zawierają

cemi umowę nie zostanie zawarta umowa w przedmiocie podatku spadkowego, pozostają bez zmiany

obowiązujące w obu Państwach przepisy w przedmiocie wymiaru podatku spadkowego oraz wynikające

Z nich obowiązki osób uprawnionych do spadku.

(2) Oba Państwa umawiające się uznają zgodnie,

że

39 władza konsularna winna

z władzą miejscową co do tego,

jaka część spadku potrzebną jest do zabezpieczenia

naleiŻytości w tym artykule wymienionych.

VI. Ooa Państwa umawiające się są zgodne

w tern, że areszt wspomniany w rozdziale 1, działu

II, nie może być uchylony za kaucją lub poręcze

niem, jeżeli , czyn , karygodny, z powodu którego przesłano wniosek o wydanie, wedle ustawodawstwa Pań

stwa wezwanego zagrożony jest karą ograniczenia

wolności przez więcej niż pięć lat.

myśli

porozumieć

artykułu

się

V. (1) Insolange z~!schen den vertragschliessenden Staaten nicht ein Ubereinkommen iiber die Erbschaftsabgaben geschlossen ist, bleiben die in beiclen ,

Staaten geltenden Vorschriften Ober die Bemessung

der Erbschaftsabgaben und die sich daraus ergeben·

den Verpflichtungen der Nachlassbeteiligten un"

berOhrt.

(2) Weiters herrscht Einverstandnis, dass sich die

Konsularbeh6rde im Sinne des f\rtikels 39 mit der

Ortsbeh6rde ins Ei nvernehmen darOber zu setzen

hat, welcher Teil des Nachlasses zur Sicherstellung

der dort genannten f\bgaben erforderlich ist.

VI. Es besteht Einverstandnis dartiber, dass die

im ersten f\bschnitt des zweiten Teiles erwahnte

Verwahrungshaft gegen Kaution od er Btirgschaft

nicht aufgehoben werden kann, wenn die strafbare

Handlung, wegen der die f\uslieferung begehrt wird,

nach dem Rechte des ersuchten Staates mit einer

mehr aIs fiinfjahrigen Freiheitsstrafe bedroht ist.

Dr. Zygmunt Lasocki m. p.

Włodzimierz Jabłoński m. p.

Dr. Griinberger m. p.

Dr. Krautmann m. p.

Rneks

Rnlage

do artykułu 51, ustęp 1.

zu Rrtikel 51, Rbsatz 1.

Wykaz wyższych i najwyższych władz admi·

nistracyjnych, których podpis nie potrzebuje

dalszego uwierzytelnienia.

R. R z e c z po s, p o I i t a P o I s k a

Prezydent Rzeczypospolitej,

Ministerstwa,

Generalna Prokuratorja Rzeczypospolitej,

Główny Urząd Statystyczny,

Główny Urząd Likwidacyjny,

Najwyższa Izba Kontroli Państwa.

B. R e p u b I i kaR u s t r j a c k a

Verzeichnis der hoheren und hochsten Verwaltungsbehorden, deren FerŁigung keiner weiteren '

Beglaubigung bedarf.

R. R e p u b I i k O s t e r r e i c h

der Bundesprasident,

das Bundeskanzleramt,

die Bundesministerien,

der Rechnungsho~

B. R e p u b I i k P o I e n

der PrasidCint der Republik (Prezydent RzeczyPrezydent Związku (Bundesprasident),

pospolitej),

Urząd Kanclerza Związku (Bundeskanzleramt),

die · Ministerien,

/V'dnisterstwa Związkowe,

die Generalprokuratur der Republik Polen

Izba Obrachunkowa (Rechnungshof).

(Generalna Prokuratorja Rzeczypospolitej),

das Hauptstatistische Rmt (Główny Urząd Statystyczny),

das Hauptliquidierungsamt (Główny Urząd likwidacyjny),

die Oberste Kamrner der StaaŁskontrole (Najwyższa Izba Kontroli Państwa).

Zaznajomiwszy się z powyższą Umową, uznaliśmy ją i uznajemy . za słuszną zarówno w całości,

Jak i każde z zawartych w niej postanowień; oświadczamy, że jest przyjęta, ratyfikowana i zatwierdzona

przyrzekamy, że będzie niezmiennie zachowywana.

Na dowód czego wydaliśmy f\kt ninIejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej Polskiej.

W Warszawie, dnia 28 kwietnia 1926 r.

(-) S. WojciBCfjowski

Przez Prezydenta Rzeczypospolitej

Prezes Rady Ministrów

i Minister Spraw Zagranicznych

(-) Al. Skrzyński

Umowa międzynarodowa Umowa między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Austrjacką w przedmiocie wzajemnego obrotu prawnego, podpisana w Wiedniu dnia 19 marca 1924 roku (ratyfikowana zgodnie z ustawą z dnia 22 lipca 1925 r.).

Statutory Text (1 Articles)

Need to analyze how this provision applies to your matter?