Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 13 sierpnia 1926 r. o cudzoziemcach.

Art. 13. Ustawa niniejsza obowiązuje na calem

terytorjum Rzeczypospolitej Polskiej oprócz województwa śląskiego.

Art. '14. Wykonanie niniejszej ustawy porucza.

się Ministrowi Pracy i Opieki Społecznej w porozumieniu z Ministrem Skarbu.

, f\rt. 15. Ustawa niniejsza wchodzi w życie

z dniem ogłoszenia.

Prezydent Rzeczypospolitej: l. Mościcki

Prezes Rady Ministrów: K Barlei ' .

Minister Pracy i Opieki Społecznej: Dr. Jurkiewicz

, MińiśŁer Skarbu: C. Klamer

465•.

ROZPORZł\DZENIE

•

Prezydenta Rzeczypospolitej

z dnia 13 sierpnia 1926 r.

•

o cudzoziemcach.

!'la za.sadzi~ ust. 6 art. 44 ~onstytucji i ustawy

z, dnia 2 slerpma 1926 r, o' upoważnieniu Prezydenta

Rzeczypospolitej do wydawania rozpol'ządzeń z mocą ustawy (Dz. U. R. P. N. 78 poz. 443) postnm.. wiam

co następuje

DZIAŁ

I.

Zasady ogólne.

Art. 1. Za cudzoziemca uważany jest każdy, kto

nie p!>siada obywatelstwa polskiego.

'

465.

N283.

Cudzozie':fliec, posiadający przynależność pań­

stwową dwÓc.h lub więcej państw, ma być przy stosowaniu niniejszego rozporządzenia traktowany jako

przynależny do jednego ~ nich, według swobodnego

uznania polskich władz państwowych.

Art. 2. Zmiana przynależności państwowej cu..

dzoziemca nie ma wpływu na ważność orzeczeń i zarządzeń przPrł tą zmianą wydanych, z wyjątkiem wypadku uzyskania obywatelstwa polskiego.

Art, 3. Cudzoziemiec może wjeżdżać, przeby..

wać lub przejeżdżać przez obszar Rzeczypospolitej

tylko za zezwoleniem polskich władz państwowych.

Zezwolenia można cudzoziemcowi' odmówić, jeżeli jego obecność na obszarze RzeczYPosP9litej Pols/; iej zagraża dobru państwa, a w szczególności, jeżeli

.

a) zagraża bezpieczeństwu lub ponądkowi

publicznemu,

b) był karany sądownie w Rzeczypospolitej

za zCrodmę lub występek, albo w obcym pań­

stwie - za zbrodnię lub wystę-:Jek pospolity,

c) był wydalony z granic Rzeczypospolitej.

d) jest 'niepożądany ze względu na zdrowie

publiczne,

e) nie może wykazać, że posiada środki na

swoje utrzymanie w Rzeczypospolitej.

Ocena powodów odmowy należy do zakresu swobodnego uznania właściwych wład~

DZIAŁ II.

Wjazd, pobyt i przejazd.

Art. 4. Pobyt cudzoziemca może być czasowy

lub stały IO"'ledlenie).

Pojęcie pobytu stałego (osiedlenia) obejmuj.e stałą siedzibę i ześrodkowanie stosunków osobistych

oraz gospodarczych w granicach Rzeczypospolitej.

, Art. 5. Zezwoleń na wjazd oraz pobyt czasowy

udzielają (art. 3) urzędy konsularne.

Cudzoziemiec obowiązany jest opuścić granice

Rzeczypospolitej w terminie określonym 'w zezwole~

niu na pobyt, jeśli nie uzyskał od właściwej władzy

administracyjnej I-ej instancji zezwolenia na przedłużenie tego terminu.

Zezwolenia na wjazd lub na przejazd mogą dawać prawo do jednorazowegQlub wielokrotnego prze.kraczania granic Rzeczypospolitej .

Minister Spraw Wewnętrznych w porozumieniu

z właściwymi ministrami może udzielać zezwoleń na

wjazdy i pobyty zbiorowe na warunkach ulgowych.

Odmowa zezwolenia jest ostateczna;

Art. 6. Zezwoleń na pobyt stały udziela (art. 3)

władza administracyjna II-ej instancji tego okręgu, w

którym cudzoziemiec zamierza stale przebywać (osiedlić się).

.

Zezwolenie takie cudzoziemiec może uzyskaĆ

wyłącznie przed przyjazdem do Rzeczypospolitej za

pośrednictwem właściwego polskiego urzędu konsularnego.

Zmiana pobytu czasowego na pobyt stały jest dopUlłzczalna z decyzji Ministra Spraw Wewnętrznycn

w wyjątkowych wypadkach, zasługujących na szcze.

gólne uwzględnienie.

Odmowa zezwolenia jest ostateczna.

•

_N_2-..::8-=-3-=-._ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _-:D=-=Zl::·e:.::n:.::n::.:ik~Ustaw. Poz. 465.

Art. 7. ZezwQleń na przejazd przez Rzeczpospolitą udzielają (art. 3) urzędy konsularne.

Zezwolenie na przejazd obejmuje prawo wjazdu

i wyjazdu w punktach przejściowych, przeznaczonych

do przekraczania granic państwowych, oraz prawo

pobytu w Rzeczypospolitej przez .czas określony, konieczny do przejazdu między punktami przejściowe­

mi; zezwolenie na przejazd może określać drogę

i środki lokomocji oraz, w związku z tern, - czas do

przejazdu.

Zezwolenie na przejazd może być udzielone dopiero wtedy, jeżeli cudzoziemiec uzyska uprzednio

zE'zwolenicn& wjazd do tego państwa, do którego

udaje się. Je.idi to państwo nie gral1ic~ z Rz~cząpo­

spolitą Polska, ło cudzo.ziemiec powinien ponadto

myskać zeL.wolenia na przejazd przez te państwa,

), lóre od~ran~czają R?:eczpospolitą Polską od pań­

stwa, do którego ,cudzoziemiec udaje się.

Odmowa zezwolenia jest ostateczna.

DZIAŁ

III.

Ewidencja .cudzoziemców• .

Art. 8. Cudzf>ziemcy podlegają obowiązkowi

meldunkowemu i rejestracii. Obowiązek meldunkowy

winien być dopełniany w ciągu 24-ch godzin od chwili

przybycia, względnie od chwili zmiany miejsca pobytu (adresu). Rejestracja jest jednorazowa i winna być

dokonana osobiście w ciągu dni S-iu po przyjeździe

przed właściwą władzą administracyjną I-ej instancji,

która wydaje rejestrującym się odpowiednie poświad­

czenia.

Centralny rejestr cudzoziemców · prowadzi Ministerstwo Spraw Wewnęirznych.

.

.

Minister Spraw Wewnętrznych określa w drodze

rozporządzeń współdziałanie osób trzecich w dopeł­

nianiu przez cudzoziemców obowiązku meldunkowego i rejestracjL

Art. 9. Każdy cudzoziemiec, który ukończył lat

16 i znajduje się w granicach Rzeczypospolit,ej, obowiązany jest posiadać dowód osobisty, stwierdzają­

cy jego przynależność państwową; dowód ten winien

być wystawiony przez władze państwowe cudzoziemca.

Władze administracyjne I-ej instancji władne są

wydawać cudzoziemcom, ldórzy nie mogą uzyskać

dowodu wymaganego w ust L, tymczasowe dowody

osobiste.

Minister Spraw Wewnętrznych w porozumieniu

z Ministrem Spraw Zagranicznych może uznać za wystarczające dowody osobiste wystawiane przez wła­

dze państwa · tlieojczysfego tym cudzoziemcom, którzy, nie mogąc uzyskać dowodu wymaganego w ust.

. L, zabiegalą o wjazd do Rzeczypospolitej lub przejazd przez jej obszar.

Żona oraz, liczące mniej niż lat 16, dzieci, rodzeni bracia i siostry mogą być wpisani do dowodu 0 <; 0bistego głowy rodziny.

DZIAŁ IV.

Ograniczenia i wydaleni2: ,

Art. 10. Cudzoziemiec może być wydalony z granic Rzeczypospolitej

~_...:..919

a) jeżeli nie stosuje się do postanowień niniejszego rozporządzenia. albo

b) jeżeli ,Po,b yt jego staje się uciążliwy dla

Rze~zypGspoltteJ ze względu na dobro paJ\stwa,

a zwłaszcza - bezpieczeństwo lu b porząd\:!k publiczny.

Art. 11. O wydaleniu decyduje władza admini.

stracyjna II-ej instancii. Wyjątek stanowi wydalenie

cudzoziemc~, nie posiadającego zezwolenia na pobyt

stały, w razie przekroczenia granicy nielegaJnie, albo

niedopełnienia obowiązku meldunkowego Jub rejestracji, w których to wypadkach do decyzji o wydaJe..

niu jest również uprawniona władza administracyjna

l-ej instancii.

.

W razie wydan:'a decyzji o wydaleniu może być

wydalanemu wyznaczone mieisce priyinusowego

przebywania do czasu wykonania decyzji.

W celu wykonania decy3ji o wydaleniu lub w ra.

zie samowolnego przedłużenia pobytu przez cudzoziemea (art. 5, ust. 2), · władzy administracyjnej przysługuje prawo przymusowego odstawienia go do gra.

nicy;

Ocena powodów wydalenia, jak również warun..

ków i form, w jakich ma się odi>ywać, należy do zakresu swobodnego uznania właściwych władz.

Koszta przymusowego odstawienia do granicy

obciążają cudzoziemca i mogą być ściągnięte z jego

majątku W razie niezamożności cudzoziemca koszta

te pokrywa Skarb panstwa.

Przeciwko decyzji władzy administracyjnej II-ej

instancji o wydaleniu cudzoziemca, który posiada zezwolenie na pobyt stały, służy odwołanie do Ministra Spraw Wewnętrznych. Wniesienie odwołania

wstrzymuje wykonanie decyzji.

Pozatem decyzje władz wydawane na podstawie

artykułów lO-go i niniejszego są ostateczne.

Art. 12. Rada Ministrów może ze względu na

bezpieczeiistwo państwa, albo ze względów politycznych, gospodarczych lub sanitąrnych zarządzić na

czas przejściowy. w diodzcrozporządlleń, wyjątkowe

ograniczenia co do wjazdu, pobytu, wyjazqu lub przejazdu cudzoziemców.

..

Ograniczenia te mogą polegać na

a) całkowitem lub częściowem zamknięciu

ruchu granicznego,

h) zakazie pobytu czasowego lub stałego

(osiedlania się) na pewnych obszarach Rzeny.

pospolitej,

.

cJ ograniczeniu swobody ruchu na obszarze

Rzeczypospolitej, .

d) zastoS0waniu speGialnych środków kontroli.

Decyzje wydawane w wykonaniu rozporząd;~eń

opartych. na niniejszym artykule należą do zab esu

swobodnego uznania władz i są ostateczne.

DZIAŁ

V.

Postępowanie.

Art. 13. Do orzeczeń i zarządzeń władz wy dawanych na podstawie niniejszego rozporządzenia luD

na podstaw'ie rozporządzen na niem opartych, o ile

rozporządzenie niniejs~e nip v:ykl?cza praw.a odwołania, mają zastosowame obOWiąZUJące prZepl'3y o od.

wołaniu od zarządzeń i orzeczeń władz ad,minis' ra-

•

Dziennik u.staw. Poz 465.

cyjnych z tern, że tennin cllaodwołania ustala si~ na

dni 7.

Na obszarze województwa śląskiego odwołanie

winno być wniesione również w terminie dni 7 i decyzja wydana w II-ej instancji iest ostateczna.

Władza odwoławcza wstrzyma wykonanie decyzji, jeżeli względy publiczne nie stoją na przeszkodzie .

Postanowienia niniejszego artykułu nie mają zad06lowania do orzeczeń karnych władz admipistracyjnych, wydawanych na podstawie 'art. 17 i 18 niniejszego rozporządzenia.

Art. 14. W sprawach, związanych z wykonywaniem niniejszego rozporządzenia lub rozporządzeń

na niem oparŁych, cudzoziemiec obowiązany jest stawić się na wezwanie władzy administracyjnej względ­

nie podległych jej organów wykonawczych pod rygorem przymusowego sprowadzenia.

Art. 15. Za

zezwolenia udzielane cudzoziemcom na ptXIstawieart. 5 i 6 i za czynności rejestracyjne (art. 8) mogą być pobierane opłaty.

Wysokość tych opłat, sposób ich ui!łzczania oraz

ulgi dla nieumożnych cudzoziemców' ustala w drodze rozporządzeń Minister Spraw Wewnętrznych

w porozumieniu z Ministrem Skarbu.

DZIAŁ VI.

Przepisy karne.

Art. 1el. Ił Kto podrabia lub przerabia {fałszu­

je) przewidziane na mocy niniejszego rozporządzenia

!ub na mocy rozporządzeń na niem opartych dokume.ty, pieczęcie lub pieczątki urzędowe, albo kto

z takich podrobionych lub przerobionych dokumentów, pieczęci łub pieczątek świadomie korzysta. lub

dostarcza ich innym osobom,

2) kto składa przed władzą świadomie fałszywe

zeznania lub dowody, albo zamilcza ważne okoliczn9ści, dotyczące warunków, od których uzależnione

jest stwierdzenie przynależQości państwowej albo

u~kanie dowodu osobistego, zezwolenia lub poświadczenia, przewidzianych w niniejszym r<rzporzą­

dzeruu lub w l'ozporządzeniach na niem opartych

albo świadomie korzysta z dowodu osobisteg{), zezwolenia lub poświadczenia w powyższy sposób

uzyskanego.

3) kto świadomie przekracza granice państwa

bez właśchl'ych doki.:ment6w lub w miejscu na to

nieprzeznaczonem, albo mimo zamknir;;cia ruchu granicznego,

4) cudzoziemiec, który h~gitymuje się dokumen'tern autentycznym, lecz nalezącym do innej osoby,

otlbo ka:i:dy, kto swój lub należący do trzeciej osoby

. c:1okumeni autentyczny oddaje innym w tym celu, aby

sh,żvl cudzoziz!ncowi do legitymowania sic, .

5) cllCzozie:n;ec, który ukrywa sie. przed władżą

w celu uchyh:ria się od zarządzonego wydalenia

z gran:c Rzeczypospolitej albo , będąc wydalonym

z Rzeczvpospolitej, powraca do niej samowolnie,

6} kto uf'iJl.!j~ popełnić jedną z czynności wymie_

nionych w punktach pod 1 - 5 albo do takiej czynności świadomie podżega lub pomaga -

NQ 83.

ulega karze więzienia do jednego roku lub karze grzywny od 300 do 10.000 ~łotych albo obu tym

karom łącznie, o ile dany czyn według powszechnych

ustaw karnych nie ulega karze surowszej.

Na obszarze, na którym obowiązuje austriacka

ustawa karna z 1852 r., zamiast więzienia orzeka się

ścisły areszt.

.

Do orzekania są właściwe sądy powiatowe (pokoju).

Bez względu na przepisy ustaw: karnycb powszechnych, czyny wymienione pod punktami 1, 2 i 4

są karalne także wówczas, gdy je popełniono zagranicą bądź przed ';lładzą polskp.., bądź w celu korzy~tania z uprawnień przewidzianych \ VI' niniejszem

rozporządzeniu łub w rozporządzeniach na ni.em

opartych.

Art. 17. Cudzoziemiec, winny naruszenia innych przepisów niniejszego rozporządzenia lub rozporządzeń na niem opartych, ulega karze g~zywny do

3.000 złotych lub karze aresztu do 6 tygodm albo obu

tym karom łącznie, o ile dany czyn nie stanowi przestępstwa zagrożonego karą surowszą· .

.

Tej samej karze ulega osoba trzeCla za zaru.edbanie współdziałania w dopełnieniu przez cudZOZIemca

obowiązku meldunkowego lub rejestracyjnego ..

W iadza orzekal.ąca oznacza w orzeczemu na

wypadek niemożności ściągnięcia grzywny. k~rę zastępczego aresztu, według słusznego uznama; Jednak

nie ponad 6 tygodni.

Art. 18. Do Olzekania o czynach, przewidzianych

w artykule poprzednim, powołaue są władze admini#

stracy;ne l-ej instan.cji.

Od orzecienia karnego władzy administracyjnej

I-ej instancji można w ciągu dni 7, od dnia doręcze­

nia orzeczenia, wnieść na n~ce władzy, która orzeczenie wydała, odwołanie do właściwego sądu okrę­

gowego. Sąd ten rczstrzyga prawomo.cnie przy odpowiedniem zastosowaniu przepisów, dotyczących odwołań od wyroków sądów powiatowych (pokoju}.

Sąd okręgowy nie może jednak uchylić orzeczenia z przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania przez władzę ad:ninistracyjną.

Odwołanie się do sądu nie wstrzymuje w)'konania kary; kary pozbawienia wolności n1e wolno jednak wykonać przed. prawoITocl1ością o-rzeczenia bez

zgody oskarżonego.

'

Jeśli ist::lieje uzasadniona obawa, że oskarżony

(obwiniony) cudzoziemiec nie stanie na wezwanie

p~zed wład~ą administr~cyjną lub przed sądeI? ~lbl)

me podda SIę orzecz·.)nej karze, mozna zarządzle Jako

środek zapobiegawczy areszT (areszt §]edczy).

Decyzję co do środka zapobiegawczego pO\"eź­

mie na żądanie władzy adminisfracvjnej naibliższy

sąd pov/iatowy (pokoju): z&zaleilic na t~ decyzję rozstrzyga ostatecznie sąd okrę[~cwy.

Na obszarze wo jewóJ.zb,ra poznańs kiego, pcmor~kkgo i górnośhskiej części woiewództwa śląskie­

go stosuje się przepisy o wydawaniu policyjnych

mandatów karnych•.

1ł!

83•.

Dziennik Us:tIlW. Poz• .f()5.

DZIAŁ VII.

Postanowienia specjalne...

się

Art. 19. Rozporządzenie niniejsze nie stosuje

do osób, którym przysługuje prawo eksterytor-

jalności.

Szefowie przedstawicielstw konsularnych państw

obcych z członkami swych rodzin, o ile prowadzą

z niemi wspólne gospodarstwo domowe, oraz pod.

legły im personel urzędniczy zwolnieni są również

od postanowień niniejszego rozporządzenia, O ileby

jednakowoż obywatele polscy, przebywający w obcem państwie w takim samym charakterze, zostali

ograniczenj w korzystaniu z podobnych UlR, te same

<>graniczenia mają być zastosowane wobec cudzoziemców, o których mowa w poprzednim zdaniu.

Przy wjeździe do Rzeczypospolitej, przy wyjeź­

dzie z jej granic oraz przy przejeździe przez jej

obszar osoby wymienione w ustępach l-ym i 2-im

niniejszego artykułu otrzymują od władz polskich na

swych paszportach dyplomatycznych względnie służ­

bowych wizy dyplomat yczr,e względnie służbowe.

Osobom tym Ministerstwo Spraw Zagranicznych wydaje bezpłatnie specjalne legitymacje,

Członkowo;e delegacyj i kom~syj zagranicznych,

osoby, przybywające w porozumieniu z rządem

Rzeczypospolitej oraz osoby. pos iadające polską wizę

dyplomatycmą, mogą być zwolnione od wszystkich

lub od niektórych postanowień niniejszego rozporządzenia.

Pnepisy

artykułu

wykonawcze VI zakresie niniejszego

drodze rozporządzeń Minister

Zagnmicznych w porozumieniu z Ministrem

wydaje w

Spraw

Spraw Wewnęhwych,

Art. 20, Minister Spraw Wewnętrznych określa

w drodze rozporządzeń warunki, od których jest uzależnione lądowanie na brzeg polski oraz pobyt czasowy na obszarze Rzp.czypospolitej cudzoziemców,

którzv'l i ~? posiadają p ~ zewidzianych w niniejszem

rozpo;ządze~iu dokumentów, a stanowią załogę lub

są pasażerami statków, znajdujących się na polskich

wd'Jach terytorjalnych.

Prawo to może Minister Spraw Wewnętrznych

przekazać właściwym wojewodom,

DZIAŁ VIII.

Postanowienia przejściowe i końcowe.

Art. 2L Cudzoziemcy, którzy znajdują się

w Rzeczypospolitej w chwili wejścia w życie niniejszego rozporzadzenia, mogą w terminach ustahmych

przez Ministr<i Spraw Wewnętrznych zwracać się

o zezwolenia na pobyt stały bezpośrednio do właści­

wych włCldz admin;<:tracyjnych II-ej instancji, które

wydają decyzje na zasadach wskazanyc~ wart. 6.

Dla cudzoziemcóvx, którzy zna;dują SIę w Rzeczypospolitej w chwili wejścia w życie n;)'l1ejszego rozporządzenia,

Minister Spraw \'Vewnęłrznych wyda

w drodze rozporządzeń specjalne przepisy w zakresie: n zaopatrzenia się w dovwdy przewidziane

wart.. '9 ust. °1 i ust 2, 2) mekln' O

'Dllia oh, 3) (l opdnienia obowiązku rejestracji,

uzyskania zezwole11

na pobyt czasowy.

4.

Art. 22. Przewidziane w niniejszem rozporzą­

dzeniu uprawnienia władzy administracyjnej l-ej

i II-ej instancji przysługują na obszarze m. st. Warszawy Komisarzowi Rządu na m. sL Warszawę.

Art. 23. Minister Spraw Wewnętrznych określa w drodze r02porządzeń formę i treść dowodów

osobistych (art. 9 ust. 2) i zezwoleń fart. 5 i 6) oraz

wydaje szczegółowe rozporządzenia do art. l, o meldunkach i rejestracji (art. ~l, o wydaJaniu (art. 10

i 11) tudzież o stosowaniu środków przymusowych

(art. 11 i 14),

Minister Spraw Wewnętrznych w porozumieniu

z Ministrem Spraw Zagranicznych wydaj. rozporzą­

dzenia wykonawcze do art. 9 ust. 1 i ust 3,. art. 5 ust.

1 i ust. 3 i art. 7,

Minister Spraw Wewnętrznych określi w drodze

rozporządzeń warunki odstawiania do kraju ojczystego na pokładach statków, znajdujących się na pol ..

skich wudach terytorjalnych, cudzoziemców wydalal'ych z RzeczYP030olitej.

Art. 24, Rozporządzenie niniejsze wchodzi w ży­

cie z dniem l-ym stycznia: 1927 r. i obowiązuje na całym obszarze Rzeczypospolitej,

Z chwilą wejścia w życie niniejszego rozporzą­

dzeni .. tracą moc obowiązującą przepisy w zakresie

So raW1"' ~n unormowanvch, z. wyjątkiem przepi~ów

ustaw karnych, dających sądom prawo orzekania

o wydajaniu cudzoziemców,

Art, 25. 'Y/ykommie niniejsz'2go rozporządze nia

powierza się Ministrowi Spraw Wewnętrznych, Mini~trowi

Spraw Zagranicznych i Ministrowi Sprawiedliwości.

Prezydent Rzeczypospolitej: l, Mościcki

Prezes Rady Ministrów: K. Barlel

Minister Spraw Wewnęłrznych: Mlodzianowski

i\'linisŁer Spraw Zagranicznych: AU,'łusf

Zal€ski

Minister Spraw Wojskowych: J, Piłsudski

Minister Skarbu: C. Klarner

MinIster Sprawiedliwości: W. Makowski

Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia

Publicznego: A. Su;kowski

Minister Rolnictwa i Dóbr Państwowych

Dr. A. Raczyński

Minister Przemysłu i Handlu: E, Kwiatkowski

Minister Kolei: Romocki

Minister Robót Publicznych: Broniewski

Minister Pracy i Opieki Społecznei[)

L

r. Jurkiewicz

Minister Reform Rolnych: StaniewZcz

Dziennik Ustaw. Poz. 464

/

ny Zakładu ubezpieczenia od wypadków w rolnictwie w Poznaniu, w inny.ch wypadkach - Zarząd

Ubezpieczalni Krajowej w Poznaniu we właściwym

likładzie zależnie od rodzaju ubezpieczenia.

f\rt. 12. Przeciw decyzji organów, rozstrzygających o uprawnieniach do zasiłku i jednorazowej zapomogi, przysługuje uprawnionym prawo

odwołania się w tym samym toku instancji i werlług tych samych zasad postępowania, jakie obowiązuje dla odnośnych rodzajów ubezpieczeń na

terytorjum b. dzielnicy pru"kiej, przyczem dla spraw

osób, zamieszkałych w chwili wydania decyzji i~- ,

stytucji na terytorjum działania Wyż~zego urzędu

ubezpieczeń w Toruniu, właściwy jest ten 'urząd,

we wszystkich innych wypadkach-Wyższy urząd

ubezpieczeń w Poznaniu.

Dla spraw spornych .o zasiłki ~ jednorazowe

z:aeomogiz tytułu ,renty ubezpieczenia pensyjnego

w kasach brackich wł~ściwy jest tok postępowa­

nia dla sprawo zasiłki, z tytułu reD.t ubezpieczenia na wypadek niezdolności ' do pracy ~ na starość

i na korzyść pozostałych po ubezpieczonych rodzin. '

'