Ustawa z dnia 5 lipca 1926 r. o zmianie niektórych postanowień ustawy notarjalnej, obowiązującej w okręgach sądów apelacyjnych w Warszawie, Lublinie i Wilnie.

Art. 84 Ustawy notarjalnej otrzymuje następujące brzmienie: „Przy aktach odwołania

testamentu oraz przy wszelkich aktach, jeżeli chociaż jedna ze stron nie umie lub

nie może pisać, albo jest ślepa, głucha, niema czy głuchoniema, jest konieczna obecność

2 świadków; ci sami świadkowie mogą stwierdzić i tożsamość osób, w akcie uczestniczących

(art. 73 Ustawy notarialnej). Zamiast 2 świadków do sporządzenia aktu może być przywołany

drugi notarjusz, urzędujący w okręgu, w którym akt zostaje sporządzony.”

Uchyla się art. 65 ustawy notarjalnej.

Art. 148 ustawy notarjalnej otrzymuje następujące brzmienie: „Notarjuszom wolno przyjmować

na przechowanie wszelkiego rodzaju dokumenty i pisma nawet w opieczętowanych pakietach.”

Art. 149 ustawy notarjalnej otrzymuje następujące brzmienie: „Notarjusz wydaje stronie

poświadczenie przyjęcia dokumentów na przechowanie, przez siebie podpisane, i o przyjęciu

na przechowanie robi adnotację w repertorjum.”

Art. 152 ustawy notarjalnej otrzymuje następujące brzmienie: „Otrzymujący dokument

zpowrotem winien pokwitować z odbioru w repertorjum notarjalnem.”

Art. 34 ustawy notarjalnej otrzymuje następujące brzmienie: „Po upływie pięciolecia

od zakończenia księgi aktowej notarjusz winien takową wraz z repertorjum i wszystkiemi

załącznikami złożyć do miejscowego archiwum notarjalnego, z własnoręcznem literami

poświadczeniem na końcu księgi oilości mieszczących się w niej aktów, a w repertorjum

o ilości pozycyj.”

Art. 231 ustawy notarjalnej otrzymuje następujące brzmienie: „Po upływie każdego roku

notarjusz obowiązany jest połączyć w porządku chronologicznym wszystkie sporządzone

przez siebie akty z odnoszącymi się do każdego z nich załącznikami w jeden lub kilka

zeszytów w zależności od ilości i objętości aktów; każdy z tych zeszytów notarjsz

parafuje, przesznurowuje i pieczętuje, a po upływie lat pięciu składa wraz z repertorjum

do archiwum hipotecznego. Na końcu zeszytu notarjusz własnoręcznie wypisuje literami

ilość zawartych w nim aktów, a w repertorjum - ilość pozycyj.”

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Sprawiedliwości.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia jej ogłoszenia.