Ustawa z dnia 30 kwietnia 1926 r. o popieraniu przemysłu cynkowego.

Upoważnia się Rade Ministrów do udzielania przedsiębiorstwom przemysłu cynkowego poniżej

wyszczególnionych ulg, o ile od przyznania tych ulg uzależnione są nowe inwestycje

kapitału zagranicznego w krajowych przedsiębiorstwach w wysokości, zapewniającej podniesienie

i udoskonalenie produkcji.

Ulgi powyższe dotyczyć mogą

a)

czesciowego lub zupełnego uwolniwnia od zapłaty nieuiszczonej reszty podatku majątkowego,

przypadającego w myśl przepisów ustawy z dnia 11 sierpnia 1923 r. o podatku majątkowym

(Dz. U. R. P. № 94, poz. 746) przyczem sumę ogólną podatku majątkowego ustaloną w

art. 1, oraz sumę, ustaloną w art. 8 punkt 2 powołanej ustawy, zmniejsza się o sumy,

skreślone w drodze ulgi,

b)

zwrotu uiszczonego cła przywozowego od rudy cynkowej i ołowianej, względnie cła wywozowego

od cynku, ołowiu i jego fabrykatów (prócz starego łomu), o ile cło takie w przyszłości

byłoby wprowadzone.

Ulgi, wymienione w art. 1 punkt a) mogą być udzielone tylko pod warunkiem uzyskania

całkowitej gwarancji wykonania zobowiązań, przyjętych wobec Rządu przez grupy, inwestujące

kapitał w przedsiębiorstwach, których ulga dotyczy.

Postanowienia, zawarte w art. 1 punkt b), ma moc obowiązującą na termin nie dłuższy

niż lat 25.

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Skarbu w porozumieniu z Ministrem

Przemysłu i Handlu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.