Układ Polsko-Niemiecki o obrocie prawnym podpisany w Warszawie dnia 5 marca 1924 r.

pzii=onik (lsii1\V. pąz. 21?, 21.6 i ?H.

~

36.

','~.

..~

. ---

215.

Na mocy art. 44 Konstytucji

tresci

ogłaszam

ustawę

na-

Na mocy Clrt. 44 Konst}'t~cii ogła~i:a91 lJ~tflwG 11~~

st~pującej

stępującej treści

Ustawa

. Ustawa

z dnia 31 rnarca 1926 r.

z dnia 31 marca 1926 r.

zamianie gruntu. państwowego z nadleśnictwa

Hajnówid na grunty mies:dr.all có w wsi Hajnówki

w pow. bielskim woj. białos tockiem .

O

w sprawie ratyfikacji traktatu koncyJjacyjnego

i arhitr ątowego pomi~dzy Polską a Szwajcarją,

. podpi~anego w' Bernie dnia 7 imirca 1925 f;

f\rt. 1. (Jpową~ nia się Rząd do do!<onania zamiany gruntu par"l stwow e c~o, położonego w powiecie

bielskim na terytorjum nadleśnictwa Hajnóv;ki vi odPti~bch 300 j 301 ppwierzchni 46,7925 ha, na grunty, należące do mieszkańców wsi Hajnówki, polotqńe przy stacji l<olejowej w tejże wsi w powiecie biel~r.ifT1 wojew . . biało s to c kiem, zaje;te pod pańs twąwe

f?!kłądy prze!TIysłowe i wynoszące 23,2832 ha poVljęr~r.:hni·

'

flrt. 1. Wyraża się zgodę na dokonanie przez

prezydenta Rzeqypospolitej Polskiej ratyfikącji trakt~t u koncyljacyjnego i arbitrążowegp ppnlięd~y pol

ską a Szwajcarją, podpisanego w Bernię dnj~ ? p'uW

ca 1925 roku.

flrt. 2. Wykonanie niniejszej ustę.w):' pqleca s!~

Ministrowi Spraw Zagranicznych. .

' ,

.

<

f\rt. 2.

Wykonanie ustawy niniejszej powierza

się Ministrowi Rolnictwa i Dóbr Państwowych.

fl.rt. 3. Ustawą

,,: Rnięll1 ogłoszef}ia.

niniejsza

wchodzi

w

f\rt. 3. Ustawa

z dniem ogłoszenia.

życie

niniejsza

wchodzi

w

życie

Prezydent Rzeczypospolitej: S. Wojciechowski

Prezydent Rzeczypospolitej: S. Wojciecbowski

Prezes Rady Min istrów

i Minister Spraw Zagranicznych: Al. Skrzyński

Prezes Rady Ministrów: Al. SkrzYr?ski

Minister RO'lnictwa i Dóbr PaIlstwowych: Kiernilc

217.

U K

Ł

fi

D

PQlS~Q-NieJl1iecid p oprOcie prawnym podpisąny w Wąr~ząwi~ ~nią l? ~ąrcą 19:?t1 fRJtJl'

(Ratyfikowany zgodnie z ustawą z dn. 19 grudnia 1924 r.-Dz. U. R. P. ?: 192~ r_ N~ 1, PQz.8).

W 1IV\IENIU RZECZYPOSPOLITEJ POI-SK!E~,

M Y,

S T fi N I S Ł fi W W O J C I E C H O \V S K I,

PREZYDENT RZECZYPO~WOLITEJ POLSKIEJ,

wszem 'Yppęc i każdel114 zosobna, koml.! o tern wiedzieć nal~ży, wii3c!of'!lern czynimy

Pria piątego J11arca tysiąc dzjewięćset dwudziestego czwartego rok4 w Warszawie został POclRi~

S,?ll1Y Ukłaą pomiędzy Rząclern Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Rzeszy Niemieckiej o obrocie prawnym

ą ąąsJownem przmie'niu następującem

Układ Polsko-Niemiecki O

obrocie prawnym.

Rzeczpospolita Polska i Rzesza Niemiecka, powodowane życzeniem uproszczenia wząjemnego obrotu prawnego, zawarły niniejszy układ.

W tym celu mianowały swymi Pełnomocnikami

Rząd

Polski

Prezesa Oddziału Generalnej Prokuratorji w Po'

znaniu pana Dr. Witolda P r CI d z Y ń s.k i e g o,

Deutsch-Polnischer Vertra9

verkehr.

ijbęr

4~n

R~s:h~s·

Das Deutsche Reich ~nc:l die Republik polęo

haben, von dem Wunsche geJeitet, den wechselseitigen Rechtsverkehr Zu f6rderl1,

den nachstehender V!,:!rtrag apg!=sch!o~ser.!

Zu diesem Zwecke haben 'siezu BevoIImach·

tigten ernannt

die Deutsche Regierung

den Wirklichen Geheimen Legationsrat, Ministerial-direktor im f\uswartigen f\mt, Herm Karl

Edler von S t o c k h a m m e r n,

Dziennik C,Isław. POl. 217.

~~d Niemiecki

d,ię

R:zeq:ywistego Tgjnego Rack~ Legacyjnego, Dy.rektorj;l MinisterjĘtl[jego w Urzędzie ' dla Sprąw

Zagranicznych pana Karl Edle.r vqn $ t o ckh ,l;łmm e rn,

którzy po przedłożeniu swoich pełngr:nocnictw, u~na­

ny!:h :za sporządzone w dobrej i n~ietytej formie,

zg,od:zij) $i~ na m~stępujące postanowienia

die ihre Vollmachten vorgelegt, in guter lln,ę geh,Q·

riger Form p efunden l)nd folgel'Jc;le Bęstimr,r:ll~ngen

yę,reinbąlrt hai;len

Rozdzia ,ł

pierwszy.

J?Qlnische Regierung

den Prąsidenten des Oeneralprokur,ętur_ęmt;:; in

posęn, Herm Or. Witqld Prą 9:Z y 1) s k,i,

E r s t e r f\ h s .c h n it t.

Qclmmę. p.r,ęWJ:l.a Vf s"rawacJtcYwilny~I:t.

Rechtsschutz in burgerlichen fing~leflęJ:lb.,ę}t,ęlJ.

Rrtykuł 1.

f\rtikel 1.

Qbywatele jednego z Państw, :zawierających /.'lirVejs:zy l,lklad, J;>ędą wsprawachcywiJnycb traktowani

naobsz~rze drugiegq Pi;lństwa W pizedmio.cie sądo­

wej ochrony ,s wej ' osoby .i swej własności narówni

z .Óbyw,atel~mi włęsnego Pa.ństwa. Sądowa opieka polega na tern, że maj& oniswobodoy j picz,e m nte

ograniczony dostęp do sądów i że mogą występować

przed nimi pod temi samemi warunkami, co obywatele własnego Pań~twa.

Die Rngehorigen einer der vertragsscł)lie$$en·

elen Sh;mtel) ' geniessen im Gebiete dę~ ~[jd.eręn

Staątes i,n b.i.irgerlichen f\ngelegenheiten ,hjn;:;ichtlicp

c;les gerichtlichen Scbutzes ihrer Persqn un,cl ihre.s J:.,igep

tums die g leiche Beliandll)ng wieqieLar,H:!'esangełj6rj­

gen. Der gerichtliche Schutz besteht darin, dass sie

freien und ungehinderten Zutritt zu den Gerichten

haben und dorŁ unter denselben Bedingungen wie die

Landesangehorigen auftreten k6nnen.

f\rŁikel

Rrtykuł 2~

2.

(1) Na obywateli jednego Państwa, którzy wyprzed sądami drugiego Państwa jako powodowie lub interwenjenci, nie wolno z tego powodu,

że są _obcokrajowcami lub że nie mają wdanem

Państwie miejsca zamieszkania lub pobytu, nakładać

obowiązku dania zabezpieczenia albo złożenia do

depozytu pod jakąkc!wiekbądź nazwą.

. (2) To samo stosuje się w przedmiocie zaliczki,

której należałoby zażądać od powodów lub inłer­

wenJentów celem pokrycia kosztów sądowych.

(1) Den Rngehorigen des einen Staates, qję yQr

den Gerichten des anderen Staates ais Klager oder

lntervenienten auftreten, dąrf wegen ihrer Eigenschaft

ais Auslander cder wegen l\1angels eines inlandischen W.ohnsitzes oder f\ufenthaJts keine Sicherheitsleistung oder Hinterlegung, unter wełcher Benennung

es auch sei, auferlegt werden.

(2) Das Gleiche gilt fUr die Vorauszahlung, die

von den Klagern oder Intervenienten zur Deckung

der GerichtsKoslen einzufordern w6re.

Rrtykuł 3.

Rrtikel 3.

(l) Jeżeli na obszarze jednego Państwi;! Zi;\są·

dzono na zwrot kosztów sporu powoda lub interwenjenta. który w myśl ęrtykułu 2 lub w myśl ustawy obowiązującej w Państwie, w którem wniesiono

skargę, jest uwolniony od dania zabezpieczenia, od

złożenia do depozytu lub od złożenia zaliczki, ' wów' czas wsp.omniane orzeczenie .o zwrocie kosztów sporu ma być także na obszarze drugiego Państwą uznane przez właściwą władzę za wykonalne bez liczenia

za to jakichkolwiek kosztów. Wniosek może podać

interesowana str.ona w drodze dyplomatycznej lub

b~zpośrednio u właściwej władzy.

(2) Ta sama zasada stosuje się do rozstrzygnięć

sądowych, ustalających później koszta sporu.

(3) Za rozstn 19nięcia sądowe należy uważać

także u.chwały, Wydane przez sekretarzy sądowych

w granicach ich kompetencji, a ustalających koszta.

(1) Ergeht im Gebiete des einen Staates eine

Verurteilung in die Prozesskosten gegen einen Kła­

ger oder Intervenienten, der von der Sicherheitslei·

stung, Hinterle gung oder VoruuszClhlung auf Grund

des Rrtikels 2 oder eines im Staate der K!ageerhebun g geltenden Gesetzes befreit ist, so ist diese

Verurteilung auch im Gebiete d e s anderen Staates

durch die zusta ndige Beh6rde kostenfrei fUr vollstieck·

bar zu erl,l t\ reo. Der f\ntrag kann im dip!omątischen

Wege oder unmittelbar bei der zustandigen Beh6rde

dUfch die beteiligte Partei gestelIt werden.

(2) Die gleiche Regel findet Rnwendung Fj.uf

gerichtliche Entscheidungen, durch die Prozesskosten

spa.ter festgesetzt werden.

(3) Unter gerjcbtlichen Entscheidungen sindt

au,c h dtę von Gericbtsschreibern innerhalb ihrer Zustandigkeit erlassenen Kostenfestsetzungsbeschliisse

lU verstehen.

flrtykuł 4.

F\rtikel 4.

stępują

(1) O

uznaniu

wy:<onalności

wspomnianych

w artykule 3 rozstrzyg!1i~ć w przedmiocie kosztów

orzeka się bez wysłuchania stron, jednak bez ujmy

dla p,óźnii:jszego rekursu, przysługującego stronie zasądzonej wedle ustawodawstwa tego Państwrt, ną

którego obszarze wykonanie nastąpi.

(2) Przytem należy jedynie zbadać

(1) Die im f\rtikel 3 erwahnten Kostenentschei~

dungen werden ohne F\nporung der Parteien, jedoch

unpeschadet eines spateren Rekurses der verurteilten Partei, gemasz der Gesetzgebi.mg des Staates,

in dessen Gebiet di.e VolIstreckung betrililben wird.

fur vollstreckbar erkiart.

.(2) Dabei ist nur zu pri.ifen

\

I

1. Czy wedle ustaw kraju, w którym orzeczono zasądzenie, wypis rozstrzygnięcia czyni zadość

warunkom potrzebnym do oceny jego mocy dowodowej;

2. Czy wedle tych ustaw rozstrzygnięcie jest

prawomocne.

(3) Jako dowód zaistnienia powyższych warunków wystarcza poświadczenie prezesa właściwego

(sądu ziemiańskiego) trybunału pierwszej instancji,

lub jeżeli sądem rozstrzygającym jest sąd wyższego

rzędu, poświadczenie prezesa tego sądu, stwierdza·

jące

NS! 36.

Dziennik Ustaw. Poz. 211.

prawomocność.

(4) 00 wniosku należy dołączyć przekład odpowiedniej części rozstrzygnięcia oraz wspomniane

w ust. 3 poświadczenie w języku oficjalnym wezwanego Państwa. Przekłady winny być uwierzytelnione przez dyplomatycznego lub konsularnego przed·

stawiciela Państwa wzywającego lub wezwanego albo

przez sędziego Państwa wzywającego.

1. ob nach den Gesetzen des Landes. wo die

Verurteilung ausgesprochen ist, die F\usfertigung der

Entscheidung die fUr ihre Beweiskraft erforderlichen

Bedingungen erfiillt;

2. ob nach diesen Gesetzen die Entscheidung

rechtskraftig ist. .

(3) Zum Nachweis dieser Erfordernisse ist eine

Bescheinigung des Prasidenten des zustandigen

Landgerichts (Gerichtshof erster Instanz) oder, wenn

das entscheidende Gericht ein Gericht h6herer Ordnung ist, des Prasidenten dieses Gerichts ausreichend, dass die Entscheidung rechtskraftig ist.

(4) Oem f\ntrage ist eine Ubersetzung des ent·

scheidenden Teils der Entscheidung sowie der im

flbs. 3 erwahnten Bescheinigung in die offi~ieIle

Sprache des ersuchten Staates beizufiigen. Oie Ubersetzungen sind durch den diplomatischen oder konsularischen Vertreter des ersuchenden oder ersuchten Staates ode I' durch einen Richter des ersuchenden Staates zu beglaubigen.

flrtykuł 5.

flrtikel 5.

Obywateli Jednego Państwa dopuszcza się w drugiem Państwie do korzystania z prawa ubogich pod

temi samemi warunkami, jak obywateli własnego

Oie F\ngehorigen des einen Staates werden im

anderen Staate zum F\rmerirecht unter denselben

Bedingungen wie die Landesangeh6rigen zugelassen..

Państwa.

flrtykuł

6.

flrtikel 6.

(1) Świadectwo' ubóstwa musi być wystawione

przez władze zwykłego miejsca pobytu wnioskodawcy albo w braku takiego miejsca przez władze chwilowego miejsca pobytu.

(2) Jeżeli wnioskodawca nie przebywa w jednym

z obu Państw, wystarcza

świadectwo

właściwego

przedstawiciela dyplomatycznego lub konsularnego.

flrtykuł 7.

(1) Władza

dectwa ubóstwa

Państwa

powołana do wystawienia świa­

może zasięgać u władz drugiego

wyjaśnień co do stosunków majątkowych

wnioskodawcy.

(2) Władzy, która ma rozstrzygać w sprawie

wniosku o przyznanie prawa ubogich, służy W zakresie jej działań urzędowych prawo badania powtórnego świadectw i wyjaśnień.

(3) Jeżeli obywatelowi jednego Państwa właści­

wa władza przyznała prawo ubogich, natenczas przysługuje mu to prawo także przy wszystki<;:h czynnościach procesowych, łącznie z czynnościarhi należącemi do instancji egzekucyjnej, które odnoszą się

do (ego samego sporu i mają być na podstawie

pi.e rwszego i drugiego rozdziału niniejsze~9,, ~ układu

przedsh::wzięte przed sądami drugiego Państwa.

flrtykuł

8.

Najwyższa władza zarządu

wymiaru sprawiedli- w Polsce Ministerstwo Sprawiedliwości,

w Rzeszy Niemieckiej Ministerstwo Sprawiedliwości

dla Rzeszy Niemieckiej - winna udzielać na wezwawośCi

(1) Oie Bescheinigung des Unvermogens muss

von den Beh6rden des gew6hnlichen F\ufenthaltsortes des flntragstellers oder in Ermangelung eines solchen von den Beh6rden seines derzeitigen flufenthaltsortes ausgestellt sein.

(2) Halt sich der F\ntragsteIler nicht in einen

der beiden Staaten auf, so ist die Bescheinigung

des fur den F\ntragsteller zustandigen diplomatischen

oder konsularischen Vertreters seines Staates ausreichend.

flrtikel 7.

(1) Oie zur flusstellung der Bescheinigung fiber

das Unverm6gen zustandige Beh6rde kann bei den

Beh6rden des anderen Staates F\uskiinfte iiber die

Verm6genslage des F\ntragstellers einziehen.

(2) Oie Beh6rde, die iiber den F\ntrag auf Bewilligung des F\rmenrechts zu entscheiden hat, behalt

in den Grenzen ihrer F\mtsbefugnisse das Recht, die

Bescheinigungen und fluskfinfte einer Nachpriifung

zu unŁerziehen.

(3) 1st einem flngehorigen des einen Staates

von der zustandigen Beh6rde das flrmenrecht bewiłłigt, so soli ihm dieses Recht au ch .in allen Prozesshandlungen einschliesslich der zur Vollstreckungsinstanz geh6rigen zustehen, die sich auf denselben

Rechtsstreit beziehen und vor den Gerichten des

anderen Staates auf Grund des ersten und zweiten

flbschnittes dieses Vertrages vorgenommen werden.

flrtikel 8.

Oie oberste Justizverwaltungsbehorde jedes

Staates---im Oeutschen Reiche das Reichsministerium

der Justiz, in Polen das Justizministerium - erteilt

auf ein Ersuchen der obersten Justizverwaltungs-

-,,

'"

......, . ..,.. ,

. /'t

417

Dziennik Ustaw. Poz. 217.

nie najwyższej władzy zarządu wymiaru sprawiedlidrugiego Państwa, które to wezwanie należy

w drodze dyplomatycznej dalej posłać, wyjaśnień c.o

do prawa obowiązującego w jej Państwie.

behorde des anderen Staates, das im diplornatischen

Wege weiterzuleiten ist, f\uskunft liber das in ihrem

Staate geltende Recht.

R o z d z i a ł d r u g i.

z w e i t er fl b sc h n i tt.

Pomoc prawna w sprawach cywilnych.

Rechtshiłfe in bilrgerlichen Iłngelegenheiten.

wości

f\rtykuł

9.

(1) W cywilnych sprawach spornych i w sprawach sądownictwa niespornego uskutecznia się do'

ręczenie pism i załatwienie wezwań o pomoc prawną w drodze bezpośredniego znoszenia się władz obu

Państw.

(2) Do wysyłania wniosku o doręczenie i wezo pomoc prawną są właściwemi wszystkie wła­

dze sądowe, zaś do ich przyjmowania właściwe mi

są w Polsce tylko prezesi trybunałów

pierwszej

instancji, w Rzeszy Niemieckiej tylko prezesi sądów

ziemiańskich. Pisma sporządzone w załatwieniu wniosków o doręczenie i wezwań o pomoc prawną nawań

leży przesłać bezpośrednio władzy wzywającej.

(3) W razie miejscowej niewłaściwości władzy

wezwanej należy wezwanie przesłać z urzędu właści­

wej władzy i o tern niezwłocznie zawiadomić władzę

wzywającą.

f\rtykuł

10.

(1) Wnioski o doręczenie i pisma zawierające

wezwania o pomoc prawną należy wystosowywać

W języku oficjalnym Państwa wzywającego. Winny

one zawierać wymienienie władzy wzywającej oraz nazwiska i oznaczenie stron. Nadto wniosk~ o dorę­

czenie winny podawać adres odbiorcy i rodzaj pisma, które ma być doręczone.

(2) Do wniosków o doręczenie będą używać

oba Rządy wzorów, sporządzanych w dwóch języ·

kach, a wzory te prześlą sobie oba Rządy wzajemnie.

f\rtykuł

11.

(1) Doręczeniem winna się zająć właściwa wła­

Państwa wezwanego. Władza ta może, pomi'

nąwszy wypadki przewidziane ust. 2, ograniczyć się

dza

do uskutecznienia doręczenia przez oddanie pisma

odbiorcy, o ile on zgadza się na przyjęcie tego pisma.

(2) Jeżeli pismo, przeznaczone dodoT€:czenia,

sporządzone jest w języku oficjalnym Panstwa wezwanego lub zaopatrzone w przekład w tymże języ·

ku, władza wezwana, stosownie do życzenia władzy

wzywającej, winna doręczyć to pismo w sposób przepisany jej wewnętrzne m ustawodawstwem dla dorę­

czeń tego rodzaju, albo też w inny szczególny sposób,

O ile tenże nie sprzeciwia się jej ustawodawstwu.

(3) Pod względem uwierzytelnienia przekładów

stosuje si€; przepisy ust. 4 artykułu 4.

flrtikel 9.

(1) In biirgerlichen Rechtsstreitigkeiten und f\ngelegenheiten der freiwilJigen Gerichtsbarkeit erfolgt

die ZustelJung von Schriftstucken und die Erledigung

von Rechtshilfeersuchen im unmittelbaren Geschaftsverkehr der Ęeh6rden der beiden Staaten.

(2) Fur die f\bsendung von Zustellungsantragen

und Rechtshilfeersuchen sind alle gerichtlichen Beh6rden fUr ihre Entgegennahrne sind auf Seiten des

Deutschen Reichs nur die Landgerichtsprasidenten

auf Seiten Polens nur die Prii-sidenten der Gerichtsh6fe erster Instanz zustandig. Die in Erledigung der

Zustellungsantrage und Rechtshilfeersuchen entstandenen Schriftstucke werden der ersuchenden Beh6rde unrnittelbar iibersandt.

(3) lm FaIle der 6rtlichen Unzustandigkeit der

ersuchten Behorde ist das Ersuchen von f\mtswegen

an die zushindige Behorde abzugeben und die ersuchende Beh6rde hiervon unverzuglich zu benac.hrichtigen.

flrtikel 10.

(1) ZusteIlungsantrage und Ersuchungsschreiben

sind in der offiziellen Sprache des ersuchenden Staatesabzufassen. Sie haben die ersuchende Beh6rde

sowie den Namen und die StelJung der Parteien anzugeben . . Zustellungsantrage haben ausserdem die

f\nschrift des Empfangers und die f\rt des zuzustellenden Schriftstiicks zu bezeichnen.

(2) Fur ZustelJungsantrage werden die von den

beiden Regierungen einander mitzuteilenden doppel·

sprachigen Formulare benutzt.

f\rtikel 11.

(l) Fur die Zustellung hat die zustandige Behordedes ersuchten Staates Sorge zu tragen. Diese

Behordekann sich, abgesehen von den im f\bsatz 2

vorgesehenel] Fallen, darauf beschranken, die ZusŁel­

Jung durch Ubergabe des Schriftstiicks an den Ernphinger zu bewirken, sofern er zur f\nnahrne bereit isŁ\ :"

(2jJ~uf Wunsch der ersuchenden Behorde hat

die ersu'chte Beh6rde das zuzustellende Schriftstilck,

wen n es in der offizieIlen Sprache des ersuchten

Staates <.abgefasst od er von einer Obersetzung in

diese Sprache begleitet ist, in der durch ihreinnere

Gesetzgebung fUr die Bewirkung gleichartiger Zustellungen vorgeschriebenen Form oder in einer besonderen Form zuzustellen, sofern diese ihrer Gesetz..

gebung nicht zuwiderlauft.

(3) Hinsichtlich der Beglaubigung der Obersetzungen finden die Vorschriften des f\rtikel 4 ł\bs.

4 f\nwendung.

D2iennik Ustaw. Poz. ił?1

RrŁykuł

12.

(t) Jako dowód doręczenia służyć będzie albo

zaopatrzone w datę i uwierzytelnione potwierdzenie

odbioru ze strony odbiorcy albo poświadczenie wła­

dzy wezwanej, stwierdzające fakt doręczenia, jego

formę i czas.

(2) Jeżeli pismo, przeznaczone do dorElczenia,

przesłano w dwóch równych egzemplarzach, powinno się potwierdzenie odbioru lub poświadczenie za-

mieścić

złączyć.

na jednym z Łych egzemplarzy lub z nim

Rrtykuł

(1) Die Zustellung wird nachg~wiesen entweder

durch ein mit Datum versehenes und beglaubigtes

Empfangsbekenntnis des Empfangers oder durch ein

Zeugnis der ersuchten Behorde, aus dem sich die

Tatsache, die Form und die Zeit der Zustellung

ergeben.

(2) 1st das luzustellende Schriftstiick in zwei

gleichen Stilcken tibermittelt worden, sa solł das

Empfangsbekenntnis oder das Zeugnis auf eines der

beiden 5tticke gesebt oder damit verbunden werden•.

i

13.

Każde Państwo

przebywającym

uskuteczniać, jednak

ma prawo własnym obywate·

na obszarze drugiego Państwa

bez stosowania przymusu, doręczenia przez swoich dyplomatycznych lub konsu,Ial'nych przedstawicieli.

10m,

Rrtykuł

Rrtikel 12.

flrtikel 13.

Jeder der beiden Staaten hat die Befugnis, .

Zustellungen an eigene Staatsangehorige, die sich

im Gebiete des anderen Staates befinden, durch .·

seine diplomatischen oder konsularischen Vertreter

ohne Rnwendung von Zwang bewirken zu lassen.

14.

(l) Władzą sądowa, do której skierowano wezwanie o pomoc prawną, winna je wykonać i użyć

pr,~y tem takich samych środków przymusowych, jak

przy załatwianiu wezwania. własnych władz albo wnio~ku, przedstawionęgo w tym samym celu przez stro{l~ interesowaną. Srodków przymusowych nje potrzeba stosować, gdy chodzi o osobiste stawiennictwo

stron spór wiodących.

(2) Władzę wzywającą należy na jej żądanie .zawiadomić o czasie i miejscu, w które m ma być na

wezwanie czynność podjęta, a to w tym celu, aby

strona interesowana mogła być przy tym obecną.

Rrtikel 14.

(1) Die Gerichtsbehorde, an die das Rechts-

hilfeersuchen gerichtet wird, ist verpflichtet, ihm zu ,

entsprechen und dabei dieselben Zwangsmittel anzu- ;

wenden, wie bei der Erledigung eines Ersuchens'

der eigenen Behorden oder eines wrn gleichen

Zwecke gestellten F\ntrages einer beteiligten Partei.

Die Zwangsmittel brauchen nicht angewendet zu ·

werden, wenn es sich um das personliche Erscheinen

streitender Parteien handel t.

(2) Die ersuchende Behorde ist auf ihr Verlange n von der Zeit und dem Orte der auf das

Ersuchen vorzunehmenden Handlung zu benachrichtigen, damit die beteiligte Partei in der Lage ist,

ihr beizuwohnen.

Artykuł 15.

Wezwania o pomoc prawną mają być :załatwio­

ne w formie przepisanej ustawodawstwem Państwa

wezwanego. Rtoli należy zadość uczynić wnioskowi

władzy wzywającej do zastosowania w postępowaniu

pewnej szczególnej formy, jeżeli forma ta nie sprzeciwia Się ustawodawstwu Państwa wezwanego.

Rrtikel 15.

Rechtshilfeersuchen werden in der dl.Jrch die

Gesetzgebung des ersuchten Staates vorgeschriebenen

Form erledigt. Jedoch ist dem F\ntrage der ersl.!chenden Behorde, dass nach einer besonderen Form

verfahren werde, zu entsprechen, wenn diese Form

der Gesetzgebung des ersuchten Staates nicht zuwiderJąuft.

Artykuł 16.

Można odmówić

f\rtikel 16.

załatwienia wnio~ków o dorqi wexwań o pomoc prawną tylko wówczas, jeżeliby załatwienie według zapatrywania Państwa, na

któręgo obszarzę ono ma nastąpić, mogło naruszyć

jego prawa zwierzchnil::ze lub jego bezpieczeństwo.

Zl!stellungsantrage und Rechtshilfeersuchen konnen nur abgelehnt werden, wenn der Staat, · in dessen '

Gebiet sie erledigt werden sollen, sie fUr geeignet

halt, seine Hoheitsrechte oder sęine Sicperheit zugefahrden.

.

Artykuł 17.

Rrtikel 17.

c~enie

(l) Za załatwienie wniosków o dorE:clenie i wezwań

o pomoc prawną nie będzie się pobierać żad­

nych opłat ani żądać zwrotu wydatków, z wyjątkiem

odszkodowania zapłaconego biegłym.

(2) Władza wezwana winna jednak wysokość

PQwstałych dla niej kosztów, których stosownie do

y~t. l Państwo wzywające nie ma zwrócić, podać do

wiadomości władzy wzywającej, aby ona mogła je

(1) filr die Erledigung von Zustellungsantragen

und Rechtshilfeersuchen werden Gebuhren und F\u~­

lagen irgendwelcher F\rt mit f\usnahme der an gachverstandige gezahiten Entschadigungen nicht erheben.

(2) Die ersuchte Beh6rde hat jedoch den Betrag

der ihr efwachsenen F\uslagen, die niilCn F\bs. 1 vom

ersuchenden Staate nicht zu erstatten sind, der ersuchenden Behorde mitzuteilen, damit diese sie von

N'g 36.

Dziennik Ustaw. Poz. 217.

ściągnąć od osoby, obowiązanej do ich uiszczenia.

Kwoty ściągnięte zatrzymuje Państwo wzywające.

der zur Erstattung verpflichteten Person einziehen

kann. Die eingezogenen Betrage behi:ilt der ersu'

chende Staat.

R o z d z i a ł tr z e c I.

Dritter f\bschnitt.

l,Iwlerzytelnienie (legalizacja) dokumentów.

Beglaublgung (Legalisation) von Urkunden.

ł\rtykuł 18.

f\rtikel 18.

(1) Dokumenty, sporządzone, wystawione lub

uwierzytelnione przez polski trybunał pierwszej instancji lub przez niemiecki sqd ziemiański albo przez

polski lub niemiecki sąd wyższego rzędu, albo przez

Jedną z najwyższych lub wyższych polskich lub niemieckich władz administracyjnych lub przez najwyż­

szy sąd administracyjny, a zaopatrzone w pieczęć

lub stempel władzy, nie potrz e buj ą dla użycia ich

na obszarze drugiego Państwa uwierzytelnienia (legalizacji).

(2) O ile dokumenty zostały sporządzone, wystawione l\.lb uwierzytelnione przez polskie lub niemieckie sądy nie wymienionę w ust. 1, przez komornika sądowego lub przez wydział hipoteczny lub

władzę upoważnioną do przyjmowania depozytów

(urząd depozytowy), albo przez polskiego lub niemieckiego notarjusza, natenczas dla użycia ich na

Qb~zarze drugiego Państwa wystarcza uwierzytelnienie (legalizacja) przez właściwego prezesa trybunału

pierwszej instancji (prezesa sądu ziemiańskiego) i zaopatrzenie ich w pieczęć urzędową lub w stempel

urzędowy. To samo obowiązuje przy dokumentach

sporządzonych, wystawionych lub uwierzytelnionych

przez sekret;'lfza sądowego polskiego lub niemieckiego sądu. Jeżeli sekretarz sądowy należy do sądu wyż­

szego rzędu. uwierzytelnienia dokona prezes tego

(1) Urkund e n, die von einem deuŁschen Landgericht oder einem polnischen Gerichtshof erster

Instanz oder einem deutschen oder polnischen Gericht

h6nerer Ordnung, von einer der obersten oder

hoheren deutschen~ oder polnischen Verwaltungs·

beh6rden oder von einem obersten Verwaltungs·

gericht aufgenommen, ausgestelJt oder beglaubigt

und mit dem Si egei oder Stempel der Behorde versehen sind, bedUrfen zum gebrauch im Gebiete des

anderen Staates keiner Beglaubigung (Legalisatlon).

(2) FUr Urkunden, die von einem der im f\bs. 1

nkht erwahnten deutschen od er polnischen Gerichte,

einem Gerichtsvollzieher oder einem Grundbuchamt

oder einer Hinterlegungsstelle (Depositenamt) oder

einem deutschenoder polnischen Notar aufgenommen,

ausgestellt oder beglaubigt sind, genUgt zum Gebrauch

im Gebiete des anderen Staates die Beglaubigung

(LegaIisation) durch den zustandigen Landgeritschprasidenten (Pri:isidenten des Gerichtshofs erster łnstanz)

unter Beifi.igung des f\mtssiegels oder f\mtsstempels.

Das Gleiche gilt fUr die von einem Gerichtsschreiber

eines deutschen dder polnischen Gerichts aufgenommenen, ausgestellten oder beglaubigten Urkunden,

Geh6rt der Gerichtsschreiber einem Gericht hoherer

Ordnung an, sa erfolgt die Beglaubigung durch den

Prasidenten dieses Gerichts.

$ąg4.

R o z d z i a ł c z war t y.

Wyciągi

z ksiąg stanu cywilnego.

Vierter f\bschnitt.

Mitteilung standesamtlicher Urkunden.

f\ttykuł 19.

f\rtikel 19.

(1) Władze obu Państw będą sobie wzajemnie

na wniosek udzielać wyciągów z rejestrów urodzin.

ślubów i wypadków śmierci.

(1) Die Behorden beider Staaten werden au'

aus den Registern fur Geburten,

Eheschliessungen und Todesfi:ille oder begląubigte

f\bschriften der Eintragungen erteilen.

(2) F\ntrage von Beharden werden unmittelbar

an die fUr die RegisterHihrung zustandige oberste

Verwaltungsbehi:irde des anderen Staates gerichtet,

Hinsichtlil::h der Sprache der Ersuchungsschreiben

finden d.le Bestimmungen des f\rtikels 10 f\bs. l

entsprechende Rnwendung. Die ersuchte Registerbe.

harde libe rsendet die Urkunde unmittelbar an die

ersuchende Behćirde. Gebiihren werden nicht erho·

ben, wenn der f\ntrag ausdrucklich im amtlichen

lnteresse gestelIt wird.

(3) Privatpe rson en konnen f\ntrage unmiŁtelbar

an die Registe rbeharde des anderen Staates richten.

Sie haben fUr die Erledigung keine h6heren GebGhren zu za hlen, aIs die Landesangehorigen. Legt

ein F\ntragstelIer eine Bescheinigung des Unvermagens gemass Rrtikel 6 dieses Vertrages vor, so

wird der Rntrag gebGhrenfrei erledigt.

(2) Wnioski władz należy skierowywać bezpojrednio do najwyższej władzy administracyjnej drugiego Państwa, właściwej do prowadzenia rejestrów.

W pueclmiocie języka, w jakim ma być ułożone

pismo zawierające podanie, stosuje się odpowiednio

postanowienia ust. 1 artykułu W.Wezwana władza

rejestrowa przesyła dokument bezpośrednio władzy

wzywającej.

Jeżeli wniosek podano wyraźnie w interesie urz~dowym, nie pobiera się opłat.

(3) Osoby prywatne mogą swe wnioski skierowywać bezpośrednio do władzy rejestrowej drugiego

Państwa.

Za załatwienie ich nie będzie się od nich

żądać wyższych opłat niż od ob ywc:te li wł a sne g o

Państwa.

Jeżeli wnioskodawca przedło ż ył po myśli

artykułu 6 niniejszego u kła du świadectwo ubóstwa,

wniosek załatwi si~ bezpłatnie.

ł\ntragAuszi.ige

Dziennik Ustaw. Poz. 217.

R o z d z i a ł p i ą t y.

FGnfter f\bschnitt.

Postanowienia końcowe.

Schlussbestimmungen.

Rrtykuł

W zrozumien.iu mmeJszego

język oficjalny w Polsce język

Niemieckiej-język niemiecki.

za

f\rtykuł

Rrtikel 20.

20.

układu

uważa się

polski, w Rzeszy

F\rtikel 21.

21.

(1) Rządy Polski i Niemiecki udzielą sobie wyobejmujący miejscowy podział swych sądów,

podpadających pod artykuł 18 sądów administracyjnych, najwyższych władz admini stracyjnych i wyż­

szych władz administracyjnych, tudzi e ż najwyższych

władz administracyjnych, powołanych do wykonania

artykułu 19, i zawiadamiać się będą o zaszłych

w wykazie zmianach.

(2) Wykaz wyższych władz administracyjnych

można tylko w porozumieniu się obu Rządów uzu-

kaz,

pełnić.

Rrtykuł

Dieser Vertrag soli au ch fur den Fali in Wirksamkeit bleiben, dass Polen dem Haager f\bkommen liber den Zivilprozess vom 17 Juli 1905 beitritt.

23.

Rrtikel 23.

Z chwilą weJscla w życie mmeJszego układu

moc obowiązującą postanowienia artykułu 4

polsko-niemieckiego układu z dnia 12 kwietnia 1922 r.

w przedmiocie przejęcia wymiaru sprawiedliwości

na górnośląskim obszarze plebiscytowym.

Mit dem Inkrafttreten dieses Vertrages verlieren

die Bestimmungen des F\rtikel 4 dęs deutsch·polnischen f\bkommens, betreffend die Uberleitung der

Rechtspflege im oberschlesischen F\bstirńmungsge­

biet, vom 12 ł\pril 1922 ihre Geltung.

24.

Rrtikel 24.

(1) Układ ten ma być ratyfikowany. a wymiana

dokumentów ratyfikacyjnych winna nastąpić w Warszawie możliwie najprędzej.

(2) Układ wchodzi w życie po upływie dwóch

miesięcy od dnia wymiany dokumentów ratyfikacyjnych. Może go wymówić każde z układających się

Państw w całości lub odnośnie do poszczególnych

rozdziałów, pozostaje jednak on w mocy jeszcze

przez sześć miesięcy po wymówieniu.

Na dowód tego Pełnomocnicy podpisali układ

w dwóch oryginalnych egzemplarzach w języku polskim i niemieckim i zaopatrzyli go swemi pieczęciami.

Działo

(2) Das Verzeichnis der hoheren Verwaltungsbehorden kann nur im EinversHindnis beider Regierungen erganzt werden.

Rrtikel 22.

tracą

Rrtykuł

(1) Die Deutsche und die Polnische Regierung

werden sich die ortliche Gliederung ihrer Gerichte,

der ' unter f\rtikel 18 fallenden Verwaltungsgerichte,

obersten Verwaltungsbehorden und hoheren Verwaltungsbehorden, der fur die F\usfuhrung des F\rtikei 19 zusiandigen obersten Verwaltungsbehorden

sowie deren F\nderungen mitteilen.

22.

Układ niniejszy pozostaje w mocy także i w tym

wypadku. gdyby Polska przystąpiła do Konwencji

Haskiej z dnia 17-go lipca 1905 r. o postępowaniu

w spornych sprawach cywilnych.

Rrtykuł

F\ls offizielle Sprache im Sinne dieses Vertrages gilt fUr das Deutsche Reich die deutsche, fUr

Polen die polnische Sprache.

siE: w Warszawie, dnia 5 marca 1924 r.

(1) Dieses F\bkommen soli ratifiziert und die

Ratifikationsurkunden sollen sobald wie m5glich in

Warschau ausgetauscht werden.

(2) Das F\bkommen tritt zwei Monate nach

dem t\ustausch der Ratifikations-urkunden in Kraft.

Es kann von jedem der beide'n Staaten ganz oder

hinsichtIich einzelner F\bschnitte gekundigt werden;

es bleibt jedoch nach der Kundigung noch sechs

Monate in Geltung.

Zu Urkund dessen haben die Bevollmiichtigten

das F\bkommen in doppelter F\usfertigung in deutscher und polni'scher Urschrift unterzeichnet und

mit ihren Siegeln versehen.

So geschehen in Warschąu am 5 Marz 1924.

(L. S.) ( -) Dr. Witold Prqdzy6.ski

(L. S.) (-) K. E. StockbammerR

Zaznajomiwszy się z powyższym układem, uznaliśmy go i uznajemy za słuszny, zarówno w całości,

Jak I każde z zawartych w nim postanowień, oświadczamy. że ~jest przyjęty, ratyfikowany i zatwierdzony

N236.

}> "

I przyrzekamy. że będzie ściśle stosowa'ny.

cz~cią Rzeczypospolitej Polskiej.

Na dowód czego wydaliśmy f\kt niniejszy, opatrzolly pie.

W Warsz~wie. dnia 4 maja 1925 r.

(-) S. Wojciecbowski

Przez Prezyden ta Rzeczypospolitej

Prezes Rady Ministrów

(-) W. arabski

Minister Spraw Zagranicznych

(-) Al. Skrzyński

218.

Oświadczenie

rządowe

z dnia 10 kwietnia 1926 r.

w sprawie wymiany dokumentów ratyfikacyjnych Układu Polsko-Nien'lieckiego O obrocie praw·

nym. podpisanego w Warszawie dnia 5 marca 1924 r.

Podaje się niniejszem do wiadomości, że w wykonaniu art. 24-go Układu ' PoIska-Niemieckiego o obrocie prawnym, podpisanego w Warszawie dnia 5 marca 1924 r., dokymenty ratyfikacyjne powyższego Układu wymienione zostały w Warszawie dnia 31 marca 1926 r. i że Układ ten wchodzi w życie

po upływie dwóch miesięcy od dnia wymiany ratyfikacyj.

Minister Spraw Zagranicznychl Al. Skrzyński

219.

Zarządzenie

Prezydenta Rzeczypospolitej

z dnia 13 kwietnia 1926 r.

w sprawie wywłaszczenia gruntów na rzecz

rozszerzenia rzymsko - katolickiego cmentarza

grzebalnego w Siedlcach,

Na mocy art. 1 i 2 dekretu z dnia 7 lutego

1919 r. w przedmiocie przepisów o wywłaszczeniu

przymusowe m na użytek dróg żelaznych i innych

dróg komunikacyjnych lądowych i wodnych ora?

wszelkich urządzeń użyteczności publicznej (Dz. P. P. p.

NI! 14, poz. 162) oraz punktu h) art. 3 rozporządze­

nia Rady ł\dministracyjnej z dnia 18 czerwca 1852 r.

,(Dz. Pr. t. XLV str. 302) i zgodnie z uchwałą Rady

Ministrów z dnia 25 marca 1926 r. zarządza się co

nąstępuje

§ 1. Grunty, będące własnością osób mzeJ

wymienionych, lub osób, które je od nich do dnia

opisu nabędą, położone w mieście powiatowe m

Siedlcach, ulegają przymusowemu wywłaszczeniu na

rzecz rozszerzenia rzymsko· katolickiego cmentarza

grzebalnego w mieście powiatowem Siedlcach, a mianowicie

a) działka ziemi o powierzchni 2081 m 2, sŁano­

wiąca własność Teofili Sikorskiej,

b) działka ziemi o powierzchni 5299 m 2, stano·

wiąca własność sukcesorów Karola Sikorskiego,

c) działka ziemi o powierzchni 2080 m 2, stano~

wiąca własność ł\ntoniego Mielczarza,

,

d) działka ziemi o powierzchni 2343 m 2, stano·

wiąca własność Stanisława Bogdanowicza,

e) działka ziemi o powierzchni 6929 m 2, stanowiąca

własność

sukcesorów Wincentego

Elerta,

f) działka ziemi o powierzchni 1 ha 5888m2 ,

stanowiąca własność sukcesorów Scholastyki

Bieguńskiej,

g) działka ziemi o powierzchni 1937 m 2• słano­

wiąca własność Michała Stańczuka,

h) działka ziemi o powierzchni 2649 m 2, stanowiąca własność sukcesorów Karola Sikorskie·

go i sukcesorów PawIa Otulińskiego,

.