Ustawa z dnia 29 grudnia 1925 r. o zabezpieczeniu podaży przedmiotów powszedniego użytku.

Celem zaopatrzenia rynku wewnętrznego w przedmioty powszedniego użytku, tudzież zapobiegania

i przeciwdziałania zwyżce cen na te przedmioty, upoważnia się Radę Ministrów, aby

po wysłuchaniu opinji czynników fachowych regulowała

a)

wywóz zbóż chlebowych w razie stwierdzenia nadmiernego zmniejszania się zapasów;

b)

przemiał zbóż chlebowych i wypiek;

c)

ceny przetworów zbóż chlebowych, mięsa i jego przetworów, jako też odzieży i obuwia

na zasadzie kosztów produkcyj i gospodarczo usprawiedliwionych kosztów wymiany;

d)

obrót handlowy przedmiotami powszedniego użytku, wyżej wyszczególnionemi.

Opłaty za korzystanie z komunalnych urządzeń, zakładów i przedsiębiorstw, dostarczających

ludności przedmiotów, względnie świadczeń powszedniego użytku, wymagają zatwierdzenia

właściwej władzy nadzorczej, wskazanej w art. 36 i 37 ustawy o tymczasowem uregulowaniu

finansów komunalnych z d. 11 sierpnia 1923 r. (Dz. U. R. P. № 94, poz. 747).

Zatwierdzenia władzy nadzorczej wymagają również wszelkie zmiany opłat, o których

mowa w poprzednim ustępie.

Winni przekroczenia rozporządzeń, wydanych na podstawie niniejszej ustawy, o ile dany

czyn nie ulega ukaraniu surowszemu w myśl innych ustaw karnych, ulegną karze aresztu

do 6 tygodni i grzywny do 10.000 złotych, lub jednej z tych kar. Władza orzekająca

oznaczy w orzeczeniu, na wypadek niemożności ściągnięcia grzywny, karę zastępczego

aresztu według słusznego uznania, jednak nie ponad trzy tygodnie. Z karą. orzekaną

wedle niniejszego postanowienia, może być połączona konfiskata przedmiotów, do których

odnosi się czyn przestępny.

Właściwemi do orzekania są władze administracyjne I instancji. W sprawach o przekroczenia

rozporządzeń, wydanych na podstawie punktów c) i d) art. 1, władze administracyjne

orzekać będą po wysłuchaniu opinij komisyj obywatelskich. Komisje te działać będą

pod przewodnictwem delegata władzy administracyjnej i składać się będą z równej ilości

przedstawicieli konsumentów z jednej strony, i handlu, rolnictwa i przemysłu - z drugiej.

Przeciwko orzeczeniom władz administracyjnych I instancji można w ciągu dni 7 od dnia

doręczenia orzeczenia wnieść na ręce tej władzy żądanie przekazania sprawy właściwemu

sądowi powiatowemu (pokoju), który postąpi wedle przepisów postępowania, obowiązujących

w I instancji sądowej.

Ma obszarze mocy obowiązującej niemieckiej ustawy postępowania karnego z roku 1877

stosuje się przepisy o policyjnych rozporządzeniach karnych.

Rozporządzenia, wydane na podstawie niniejszej ustawy, obowiązują, o ile nie są wydane

na czas krótszy, do 31 sierpnia 1926 r.

Przepisy ustaw i rozporządzeń, uchylone rozporządzeniami, wydanemi na mocy niniejszej

ustawy, tracą moc obowiązującą na okres czasu, na który te ostatnie rozporządzenia

zostały wydane. Po wygaśnięciu mocy obowiązującej rozporządzeń, wydanych na mocy niniejszej

ustawy, naruszenia tych rozporządzeń, dokonane w czasie ich obowiązywania, będą jednak

ukarane wedle art. 3 i 4.

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Spraw Wewnętrznych i innym właściwym

ministrom co do spraw, należących do ich zakresu działania.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia.