Ustawa z dnia 27 marca 1926 r. zmieniająca ustawę o ochronie lokatorów.

Przewidziany w art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 11 kwietnia 1924 r. o ochronie lokatorów

(Dz. U. R. P. № 39 poz. 406) wzrost stawki procentowej, wymienionej w art. 6 ust.

1 lit. a) tejże ustawy, zawieszą się na czas od dnia 1 kwietnia do dnia 31 grudnia

1926 r. i rozpoczyna się ponownie od dnia 1 stycznia 1927 r.

Ustawa z dnia 11 kwietnia 1924 r. o ochronie lokatorów (Dz. U. R. P. № 39 poz. 406)

ulega zmianom następującym

1.

W art. 2 ust. 1 p. j) uzupełnia się w sposób następujący: „Ochroną przedłuża się na

czas do 1 stycznia 1927 r., o ile wspomniane przedsiębiorstwa fabryczne w ciągu roku

1925 były co najmniej przez 6 miesięcy czynne, a przed wejściem w życie niniejszej

ustawy umowa najmu nie została prawomocnie rozwiązana”.

2.

W art. 11 po ust. 5 dodaje się ust. 6 następującej treści: „W b. dzielnicy austriackiej

termin do wniesienia zarzutów przeciw wypowiedzeniu wynosi w każdym wypadku dni 8

i dopuszczalnem jest w wypadku omieszkania tego terminu przywrócenie do pierwotnego

stanu w myśl § 146 ustawy o postępowaniu sądowem z dnia 1 sierpnia 1895 r. (austr.

Dz. Ustaw P. № 113)”.

3.

W art. 20 p. 4 w końcu pierwszego zdania po słowach: „odwołać się do sądu okręgowego”

dodać: „jako instancji odwoławczej”.

4.

W art. 23 ust. 1 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie następujące

„

1.

W sprawach o eksmisję może sąd, względnie urząd rozjemczy, z urzędu lub na wniosek

pozwanego w uwzględnieniu stosunków gospodarczych pozwanego odroczyć termin opróżnienia

przedmiotu najmu do 6 miesięcy, oraz odroczenie to w razie trwania powodów odroczenia

przedłużyć na dalsze 6 miesięcy, jeżeli eksmisję orzeczono z przyczyny, przewidzianej

w art. 11 ust. 2 lit a)

”

.

5.

Po art. 23 wstawia się nowy artykuł

„

Art. 23 a). 1. Sąd lub urząd rozjemczy może na wniosek lokatora według własnego uznania

i z uwzględnieniem położenia obu stron termin płatności zaległego komornego w całości

lub części na czas określony odroczyć oraz rozłożyć na raty lokatorowi spłatę zaległego

komornego, jeśli lokator dochody czerpie jedynie z pracy, a zarobek miesięczny lokatora,

żyjącego samotnie, nie przekracza złotych 80, a utrzymującego rodzinę złotych 120.

2.

Odroczenie terminu zapłaty uchyla skutki zwłoki, wprowadzone w art. 11 ust. 2 lit.

a).

3.

Wniosek o odroczenie może być wniesiony przed terminem płatności i tylko odnośnie

do komornego, którego czas płatności ma nadejść w trzech miesiącach od dnia złożenia

wniosku

”

.

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia.