Ustawa z dnia 3 marca 1926 r. w sprawie częściowej zmiany ustawy z dnia 3 grudnia 1924 r. o zwolnieniu od podatków i opłat publicznych, państwowych i samorządowych osób, korzystających z prawa eksterytorjalności, oraz szefów zawodowych przedstawicielstw konsularnych państw obcych w Polsce.

Artykuł 3 ustawy z dnia 3 grudnia 1924 r. o zwolnieniu od podatków i opłat publicznych,

państwowych i samorządowych osób, korzystających z prawa eksterytorjalności oraz szefów

zawodowych przedstawicielstw konsularnych państw obcych w Polsce (Dz. U. R. P. № 112,

poz. 993). otrzymuje brzmienie następujące

Upoważnia się Ministra Skarbu do wydawania w porozumieniu z Ministrem Spraw Zagranicznych

rozporządzeń, regulujących sprawą zwolnienia od opłat celnych przedmiotów, przeznaczonych

dla osób, korzystających z prawa eksterytorjalności, jak również przeznaczonych do

użytku służbowego przedstawicielstw dyplomatycznych państw obcych, misyj zagranicznych

oraz obcych zawodowych urzędów konsularnych”.

Z chwilą ogłoszenia rozporządzenia, wymienionego w art. 1, utraci moc obowiązującą

rozporządzenie Ministrów Skarbu oraz Przemysłu i Handlu z dnia 28 czerwca 1924 r.

(Dz. U. R. P. № 60, poz. 608) w sprawie zmiany brzmienia punktów 1 i 2 artykułu 10

rozporządzenia z dnia 11 czerwca 1920 r. o taryfie celnej.

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Skarbu w porozumieniu z Ministrem

Spraw Zagranicznych.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.