Ustawa z dnia 18 lutego 1926 r. w sprawie ratyfikacji układu między Polską z jednej strony, a Francją, Wielką Brytanją, Holandją, Norwegją, Szwecją, Szwajcarją i Danją z drugiej strony, o konsolidacji długów reliefowych w Polsce.

Wyraża się zgodę na dokonanie przez Prezydenta Rzeczypospolitej ratyfikacji układu

między Polską zjednej strony, a Francją; Wielką Brytanją, Holandją, Norwegją, Szwecją,

Szwajcarją i Danją z drugiej strony, o konsolidacji długów reliefowych Polski, zawartego

w drodze przyjęcia przez Międzynarodowy Komitet Kredytów Reliefowych, działający w

imieniu Rządów Państw wymienionych, w piśmie z dnia 11 grudnia 1924 roku. propozycyj,

zawartych w piśmie delegatów Rządu Polskiego z dnia 10 grudnia 1924 r., oraz w drodze

pisma z dnia 27 grudnia 1924 r. Duńskiego Delegata w powyższym Komitecie, co do ostatecznej

sumy długa reliefowego duńskiego i odpowiedzi Rządu Polskiego, wyrażonej w piśmie

Ministerstwa Skarbu DOP/47/V z dn. 15 stycznia 1925 r., a także na podstawie noty

Rządu Norweskiego z dnia 28 marca 1925 r.

Wykonanie niniejszej ustawy poleca się Ministrowi Spraw Zagranicznych wykonanie zaś

postanowień układu - Ministrowi Skarbu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.