Rozporządzenie Ministra Skarbu z dnia 23 stycznia 1926 r. o skażeniu i sprzedaży spirytusu nieprzeznaczonego do picia.

§1.

Skażenie spirytusu ma na celu uczynienie spirytusu niezdatnym do spożycia jako napoju. przy zachowaniu jego pożytecznych własno~ci i odbywa się

albo ogólnym środkiem skażającym, albo środkami

szczególnemi, umożliwiającemi wytwarzanie pewnych produktów, do których nie może służyć spirytus skażony środkiem ogólnym (zał. I i II).

§ 2.

Spirytus całkowicie zwolniony od opłaty

monopolowej.

1. Całkowitemu zwolnieniu od opłaty monopolowej, po uprzedniem skażeniu bądź ogólnym środ-

•

kiem skażającym, bądź ;zczegóJnemi środkami skażającemi, podlega spirytus oraz niższe gatunki tegoż,

otrzymane podczas rektyfikacji, a przeznaczone do

ogrzewania, do celów oświetleniowych, napędowych

i innych celów technicznych, '

2. Ceny sprzedażne spirytusu do celów wyżej

wymienionych mogą być niższe od kosztów wła­

snych,

ZAŁĄCZNIK I B.

Przy mieszaniu spirytusu drzewnego z podwójną

wody powinno się otrzymać płyn prze ..

zroczysty lub tylko słabo opalizujący. Dla określenia

stopnia opalizowania miesza się w cylindrach ze

szkła białego z płaskiem dnem (rys. l), owysokośd

17,5 cm. i średnicy 2 cm. - 5 cm· spirytusu drzewnego

z 10 cm 3 wody. Cylindry wstawia się do ciemni Kuczerowa. Przez otrzymaną warstwę płynu powinno

być umożliwione wyraźne odczytywanie Nr. 1 czcionek skali Snellena, przy odczytywaniu po 5 minutach

po zmieszaniu płynów.

objętością

Badanie składników środka ogólnego do skazania

spirytusu.

1. SPIRYTUS DRZEWNY (ALKOHOL

METYLOWY),

Zabarwienie.

Spirytus drzewny .nie może być ciemrue)szy od

roztworu 2 emu lito normalnego roztworu jodu W jednym litrze destylowanej wody. Dla porównania zabarwienia płynów używa się cylindrów ze szkła białego z plaskiem dnem (rys. 1), o wysokości 17,5 cm.

i o średnicy 2 cm. posiadających nacięte kreski

wysokości 10 cm· od dna. Cylindry należycie napeł­

nić należy płynami do kresek i dla porównania umieszczać w ciemni Kuczerowa. Porównanie uskutecznia

się nad arkuszem białe)!o papieru.

Destylacja.

100 cm s spirytusu drzewnego, odmierzonych

w temperaturze 15° C" wlewa się do kolby z blachy

miedzianej (rys. 2), o grubości ścianek 0,5 mm., o śred­

nicy 7 cm., o wysokości do szyjki 7,5 cm., z szyjką

o wysokości 2,5 cm., średnicy dolnej 2,3 cm. i śred­

nicy górnej 2,5 cm. z dnem kulistem. zlekka spła-

ll,

Próba na zawartość acetonu;

a) Próbę ' wykonywuje się w kolbie miarowe,j

z długą szyjką i szklanym korkiem przytartym

(rys. 5), o pojemności kulistej części kolby około

45 cmu i ze skalą na szyjce od 50 do 65 cm! z podział­

ką na liS em 3 , przyczem pomiędzy kreskami podział..

ki winna być zachowana odległość co najmniej 2 mm.

Przy badąniu - 20 ctn S spirytusu drzewnego miesza

się z 40 cm 3 ,roztworu ługu sodowego w wodzie

oc. wł. 1.30 przy 15°C (27,75%) i po dokładnem zmie-

szaniu, pozostawia na 30 minut w spokoju, poczem

odczytuje się objętość wydzielonego acetonu. . Z 20

cm 3 spirytusu drzewnego winno się oddzielić nie

mniej 5 cm 3 acetonu.

Ng 24.

F

Dziennik Ustaw. Poz. 143.

. b). ~ cm' spiryt~su drzewnego winien wiązać co

naJlBlUeJ 22 cm8 t/lO normalnego roztworu jodu.

NfI celu wykonania próby 10 cm8 spirytusu drzewne.g~ piJ?etuje się do litrowej kolby miaroweh napeł­

nIOne) do połowy wodą. Zawartość kolby skłóca się

i dopełnia wodą do kreski, poczem miesza się bardzo dokładnie. Z roztworu tego pipetuje się 10 cm'

do butelki z korkiem przytartym o pOijemności oko- ło 200 cm·, dodaje się 10 cm' 2/1 normalnego roztworu ~odorot1enku potasowego i następnie dolewa się

z bIUrety 50 cmu l/lO nonnalnego roztworu jodu z taką szybkością, aby całe 50 cm8 zostało dolane Vi cią­

gu 1,5 minuty. Podczas dolewania roztworu jodu

p~yn w butelc~ wi?ien być ciągle mieszany.. Mieszan~ę pozostawIa SIę w spokoju. podczas dalszych 1,5

nunuty; zakwasza przeż doda.rue 21 cm 8 l/l normalnego roztworu kwasu siarkowego, a następnie od.

miareczk~u!e się nadmiar jodu 1/10 normalnym roztworem bO-SIarczynu sodowego. Pod koniec miareczkowa?ia dodaje się 2 krople roztworu skrobi, jako

wskaźlllka. Spirytus drzewny w próbie tej winien

związać nie mniej niż 22 emu l/lO normalnego roztworu jodu. Podczas wykonywania próby temperatura

płynów może się wahać pomiędzy 15 i 20°C.

Pochłanianie bromu. (Próba na zawartość związków

nienasycon'rch).

239

barwienia płynów . używa się cylindrów ze 'szkła białego z płaskiem dnem (rys. 1) o wysokości 17,5 ern.

i c średnicy 2 cm., pcsiadających nacięte kreski na

wys<;>kości 10 cm. cd dna.

Cylindry napełnia się pły­

namI dc kresek i dla porównania umieszcza w ciemni

Kuczerowa. Porównanie uskutecznia się nad arku-szem białegc papieru.

Strącanie soli kadmowej.

10 em 8 zasad pirydynowych ·rozpuszcza się w kol-

bie miarowej litrcwej w wodzie destylowanej, dopeł­

nia do kreski i miesza dokładnie .. Chemicznie czysty

chlorek kadmcwy przetapia się W celu pozbawienia

wody i 5 g tak otrzymanego bezwodnego chlOirku kadmO,w.ego rozpuszcza s;ię w kolbie miarcwej o pojemnOSCI 100 cm' w wcdzie destylcwanej, dopełnia do

kreski i miesza dokładnie.

10 cm 8 pcwyższego roztwcru zasad pirydynowych zadaje się 5 cm' 5 %-go roztworu chlorku kadmowegc. Mieszaninę roztworu skłóca się silnie, . poczem z rcztwcru winien się wkrótce wydzielić wyraźny .osad krystaliczny.

Wpływ odczynników Nesslera.

10 cm 8 1 %.go roztworu zasad

pirydynowych,

Roztwór 0,703 g bromu nie powinien się odbar- ctrzy:uanego ~ sposób wskazany w ustępie 2, zadaje

wiać po dodaniu 20 emu spirytusu drzewnego,riato5 cm cdczynlllka Nesslera. Po skłóceniu roztworów

.

.

miast powinien się odrazu odbarwić po dodaniu 30 witiien się strącić biały .osad.

cm' spirytuśu dr2Jewnego. Temperatura płynu podczas doświadczenia nie powinna przekraczać 20°C, Destylacja.

'przyczem doświadczenie winno być wykonane w pełnem świetle dziennem.

.

100 cm~ zasad pirydyncwych, odtnierzonych

Roztwór soli bromowych przygotowuje się przy 15°C wlewa się dc kclby z blachy miedzianej

w sposób następujący: bromian potasowy i bromek (rys. 2) o grubości ścianek 0,5 mm. c średnicy 7 cm.

potasowy poddaje się suszeniu przy 100°C w ciągu i c wysokcści do szyjki 7,5 cm., z szyjką wysokości

2 godzin. Po oziębieniu w eksykatorze, odważa się 2,5 cm.. c średni?y dclnej 2,3 cm. i średnicy górnej 2,5

8/719·g bromku poŁasąwego i 2,447 fi bromianu pota- cm;, ? dnem kulIstem, zlekka spłaszczonem, o pojemsowego. Obie sole rozpuszcza się w litrowej kolbie nosCI okcł;o 200 cm 3 • Kolbę ustawia się nil. płytce

lniarowej w wodzie, . dopełnia wodą do kreski i mie- azbestcweJ z okrągłem wycięciem o takiej średnicy,

sza bardzo dokładnie. Do dwóch kolb ze szkła bia- ażeby po wsŁawieniu w nią kolba .opuściła się dc

łego o pojemności ok~ą 200 cm! każda,. wlewa się

wypukłegc pierścienia, zrobionego napołcwie jej

..po 100 cm 3 roztworu sóli bromowych i do każdej dc- ~ysckości. . Do szyjki kolby wstawia się deflegmator

3

'd aje się po 20 cm kwasu siarkowego c ciężarze.

Jedn?kulkowy (rys. 3)0. długości 170 mmi średnicy

właściwym 1,29 przy 15°C (38,03%); otrzymane rczrurkI 12 mm. Boczne ramię deflegmatora pcwinnobyć

twory zawierają po 0,703 g brcmu, następnie z biuumocowane o 25 mm poniżej jego końca i c 55 mm

rety o podziałce l/lO emu dolewa się przy ostrożnem

ponad wydęciem kulisiem. Średnica kulki defleg.

u

mieszaniu: do jednej kclby 20 cm spirytusu drzew·.

matora 35 mm. ,Do górnego otworu deflegmatora

8

negc, dc drugiej - 30 cm spirytusu drzewnego.

wprcwadza się termcmetr z pcdziałką na 1°C (rys. 6)

S~bkość dolewania winna być taka, aby w ciągu

o skali do 200°C, tak, ażeby zbicrnik rtęciowy termo8

. mmuty wlewało się .około 10 cm spirytusu drzewnen,teŁru znajdc~ał s4.ę w samym środku kulki defleggc. Roztwór, do którego dodaje się następnie 20 cm~

matora. RamIę boczne deflegmatora wprowadza się

sp?,ytusu drzewnego, winien pozostać barwny, nato- dc chłcdnicy szklanej Liebiga z płaszczem chłodzą­

3

miast rcztwór, do którego dcdaje się 30 cm spirytu·

cym wodą, c długcści co najmniej 400 mm. Drugi kcsu drzewnego, powinien natych~ast tracić barw-ę.

niec chłodnicy wprowadza się do zgiętego przedłu­

ż,:cza, .odprowadzającego skroplony płyn dc cylindra

2. ZASADY PIRYDYNOWE

miarowego z przytartym korkiem, o pojemności

100 cm 3 z podziałką na 1 etna. PodgrzewanieprowaZabarwienie.

dzi ~ię tak, aby w cylindrze skraplało się 5 cm 3 płynu

w

CIągU jednej minuty. Pc podniesieniu się tempeZasady pirydynowe nie mogą być cielllniejsze od

rcztworu 2 cm- l/lO normalnego roztworu jodu w jed. ratU11' do 140°C .od~tawia się płomień, daje spłynąć

nym litrze wody destylowanej. Dla pc.tó:wnania źa· reszcleskroplonel CIeczy z chłodnicy, odstawia cylin-

Dziennik Ustaw. Poz. 143.

der miarowy, zakrywa go korkiem przytartym i po

30 minutach doprowadzania do temperatury 15°C odczytuje .ilość destylatu. Jednocześnie podstawia się

drugi cylinder miarowy pod przedłużacz i w dalszym

ciągu ogrzewa miedzianą kolbę i prowadzi się destylację. Po podniesieniu się temperatury termometru

do 160°C odstawia płomień i po zachowaniu wyżej

wyszczególnionych przepisów ponownie odczytuje się

ilość destylatu.

Ze 100 cm s zasad pirydynowych winno przedestylować: do 140°C co najmniej 50 cms, a do 160 0 Cco najmniej 90 cm!.

Mieszanie z wodą.

Przy zmieszaniu zasad pirydynowych z podwójną

objętością wody powinno się otrzymać płyn przezroczysty lub tylko słabo opalizujący. Dla określenia

atopnia opalizowania miesZa się w cylindrach ze szkła

białego z płaskiem dnem (rys, 1) o wysokości 17.5 em

i o średnicy 2 em -~ 5 cm' zasad pirydynowych

z 10 cm,3 wody. Cylindry wstawia się do ciemni Kuczerowa. Przez otrzymaną warstwę płynu przy odczytywaniu po upływie 5 minut po zmieszaniu pły­

nów powinno być umożliwione wyraźne odczytywanie Nr. 1 czcionek skali Snellena

Zachowanie wobec ługu sodowego.

Do cylindra miarowego z przytartym korkiem

szklanym o objętości 50 em 3 , z podziałką na 0.5 ema

wlewa się 20 cm! zasad pirydynowych i 20 cm8 ługu

sodowego o c. w1. 1.40 przy 15°C. Po silnem skłóce­

niu płynów i półgodzinnem pozostawieniu w spokoju

winna się oddzielić warstwa zasad pirydynowych

o objętości co najmniej 18.5 em a,

Określenie zaśadowośct.

.

] O cm 3 zasad pirydynowych rozpu'gzcz.a się w kol-

N224.

nicy 2 cm, posiadających nacięte kreski na wysokości 10 cm od dna. Cylindry napełnia się płynami do

kresek i dla porównania umieszcza się w ciemni Kuczerowa. Porównanie uskutecznia się nad arkuszem

białego papieru.

Ciężar właściwy.

Ciężar właściwy określa się po uprzedniem 'po·

zbawieniu olejów ketonowych wody, Do szklanego

cylindra z przytartym korkiem wlewa się oleje ketonowe, dodając około 10 % wagowych wyżarzonego

bezwodnego potażu i skłóca się w ciągu 10 minut.

Ciężar właściwy określa się przy pomocy wagi Westphal'a. Oleje ketonowe winny wykazywać ciężar wła­

ściwy nie wyższy, niż 0.850 przy 15°C.

Zawartość wody.

Do cylindra miarowego z przytartym korkiem,

o pojemności 250 em a, wlewa się 100 ern 8 olejów ke·

tonowych i dopełnia się do 200 em 8 wodnym roztwo.

rem potażu o c. wł. 1.50 przy 15°C. Płyny te skłóca

się silnie w ciągu 3 minut i pozostawia w spokoju do

czasu wyraźnego rozdzielenia się dwóch warstw i po- .

wrotu górnej warstwy do zupełnej przeźroczystości.

Zmniejszenie się objętości gÓrnej warstwy nie może

być większe niż 4 emu.

Rozpuszczalność w spirytusie.

Do 100 objętości spirytusu o mocy 92 0 objęto­

ściowych dodaje się 3 objętości olejów ketonowy::h,

mi('sza i dodaje 136.2 objętości wody destylowanej. Po

silnem skłóceniu roztwór w spiryfusiepo obniżeniu

jego mocy do 40° nie powinien wykazywać większego

zmętnienia, a tembardziej nie mogą się z niego wydzielać kropelki oleiste.

bie miarowej o pojemności 100 em 3 w wodzie destylo- Strącanie kwaśnym siarczynem sodowym.

wanej, dopełnia do kreski i miesza dokładnie. 10 em8

Przez nasycony ro:'.twór sian'zynu sodowego

otrzymanego roztworu zasad pirydynowych miarecz- przepuszcza się przy ciągłem ochładzaniu bezwodnik

kuje s ię normalnym kwasem s1.arkowym dotąd, do_ siarkowy do chwili zabarwienia się roztworu na kopóki kropla miareczkowanego roztworu, wzięta po lor żółty i wydzielenia się z niego niepochłoniętego

staranllem wymieszaniu i opuszczona na bibułę za- bezwodnika siarkowego. Roztwór tak otrzymanego

barwioną czerwienią Kongó, nie zabarwi papieru

kwaśnego siarczynu sodowego winien wówczas wyprzejściowo na kolor niebieski. Do tej chwili winkazywać c. wł. nie mniejszy niż 1.36 przy 15°C.

no być zużyte co najmniej 9.5 em s normalnego roztwoDo cylindra szklanego z korkiem przytartym wleru kwasu siarkowego.

wa się jednakowe objętościowo ilości olejów ketonoPapier zabarwiony czerwienią Kongo otrzymllje wych i kwaśnego siarczynu sodowego, poczem skłóca

się przez zanurzenie pasków bibuły do sączenia

się silnie zawartość cylindra w ciągu kilku minut, jed.

w roztworze 1 g czerwieni Kongo w 1 litrze wody de- nocześnie ochładzając mieszaninę lodem. Po pewnym

stylowanej i przez wysuszenie pasków, zawieszo- . czasie płyn winien wydzielić białe kryształy w całej

nych w tym celu na sznurku.

swej masie.

Jeśliby jednak nie nastąpiło przy tej próbie wy3. OLEJE KETONOWE.

dzielenia kryształów, to w innem naczyniu w podobny sposób miesza się równe objętości roztworu kwa.

Zabarwienie.

śnego siarczynu sodowego i czystego acetonu, przy·

Oleje ketonowe nie mogą być ciemniejsze od roz- czem wydzielają się białe kryształki. Nieznaczną

tworu 6 em a l / lO normalnego roztworu jodu w jednym część tych kryształków dodaje się do próby z olejami

litrze wody destylowanej. Dla porównania zabarwie- ketonowemi i skłóca ponownie mieszaninę, poczem

nia płynów używa się cylindt ów ze szkła białego musi na s tąpić krystalizacja i cała masa próby winna

z pł askiem dnem (rys. 1) o wys ok ości 17.5 cm i o śred- ~~~~.

'

N224,

Dziennik Ustaw. ·Poz. 143.

Sucha pozostałość.

Rozpuszczah1ość w wodzie.

25 cm olejów ketonowych odparowuje s~ w pa.

rownicy pórceJanow~j lub platy.uowei na kąpieli wOdnej i pozostałość praży na silnym ogniu. Po wypraże.niu nie powinno nic pozostać na parownicy.'

_

.

Po skł6ceniu 20 cm! nafty z 25 cm' wody w cylindrze miarowym z korkIem przytartym o pojemności

50 cm 8 powinno się wydzielić po p6łgodzinnem odstawaniu przynajmniej 19 cm' warstwy górnej.

Destylacja.

Rozpuszczalność w spirytusie.

8

100 cm s olejów ketonowych, pozbawionych wilgoci w sposób opisany w ustępie 2, odmierzonych przy

15°C, wlewa się do kolby blachy miedzianej (rys. 2)

c' grubości ścianek 0.5 mm, o średnicy 1 cm, wyseko. ~ci do szyjki 7.5 mm, z szvjką o wysukości 2.5 cm,

średnicy 2.3 r:m i średnicy górnej 2.5 cm z dnem kuH!=tem, zIekka spłaszczonem, o pcjemnoSci około

200 cm a• Kolbę ustawia się na płytce azbestowej

z ob.rągłem wycięciem o takiej średnicy, ażeby po

wsŁawieniu w nią kolba opuściła się do wypukłego

pierścienia, zrobionego na połowie jej wysokości. Do

szyjki kolby wstawia się deflegmator j-adnokulkowy

(rys. 3) o długości 170 mm i średnicy rurki 12 mm.

Boczne ramię deflegmatora powinno być umocowane

o 25 mm poniżej górnego jego końca i o 55 mm ponad

wydęciem kulistem. Średnica kulki deflegmatora

35 mm. Do górnego otwQru deflegmatora wprowadza

się termometr Z podz1ałką na 1°C o skali 200°C (rys 6),

tak ażełly zbiornik rtęciowy termometru znajdował

się w samym środku deflegmatora. Ramię boczne deflegmatora wprowadza się do chłodnicy szklanej Liebiga z płaszczem chłodzącym wodą, o długości co najmniej 400 mm. Drugi koniec chłodnicy wprowadza się

do zgiętego przedłużacza, doprowadzającego skroplony płyn do cylindra miarowego z przytartym korkiem,

o pojemności 100 cm 3 z.podziałką na 1 cm 8 • Podgrzewanie prowadzi się tak, aby w cylindrze skraplało się

5 cm 3 płyntl w ciągu 1 minuty. Cylind.er podstawia

się pod przedłużacz po dojściu temperatury do 75°C.

Po podniesieniu się tempe~atury do 140°C odstawia

się płomień. daje spłynąć reszcie skroplonej cieczy

z chłodnicy, odstawia cylinder miarowy,_zakrywa go

korkiem przytartym i po 30 minutach doprowadzenia

do temperatury 15°C odczytuje ilość destylatu. Jednocześnie podstawia się drugi cylinder miarowy pod

przedłużacz, w dalszym ciągu ogrzewa kolbę miedzianą i prowadzi się destylację. Po podniesieniu się

temperatury do 180°C odsŁąwia płomień i po zacho.

:waniu wyżej wyszczególnionych przepisów - ponownie odczytuje się ilość destylatu.

Ze 100 cm a olejów ketonowych winno przedestylować się do 140°C co najmniej 75 cm 8 i do 180°C co najmniej 90 cm!.

z

5 cma nafty przy temperaturze okQło 200C winno

100 cm' spirytusu o mocy

. ,

rozpuścić się klarownie' w

92° objętościowych.

5.

ROZTWóR BARWNIKA FIOLETOWEGO

Roztw6r barwnika winien zawierać 0.4 g fioletu

krystalicznego w litrze spirytusu metyJowego o C~

chach, odpowiadających normom, ustalonym w p. 1.

(Przyrzqdy służqce do badania środków skażajqcych

do za!qcznika [-B patrz: strona 250 i 251).

§ 3.

Spirytus częściowo zwolniony od opłaty

monopolowej.

Częściowemu zwolnieniu od opłaty monopolowej, po uprzedniem skaż e niu szczególnemi środka­

mi skażającemi i przewidzianemi w załączniku II, A

podlega . spirytus przeznaczony do celów przemysło­

wych, a mianowicie

a) do wyrobu kosmetyków i perfumeryj oraz

esencyj aromatycznych i owocowych, zawierających spirytus;

b) do wyrobu lekarstw, tudzież środków opatrunkowych, służących do użytku zewnętrz­

nego;

c) do innych celów przemysłowych za zewoleniem Ministra 'Skarbu,

ZAŁĄCZNIK II A.

DO § 10.

ZAKRES STOSOWANIA SPIRYTUSU SKAżONE­

GO śRODKAMI SZCZEG6LNEMI, RODZAJ I ILOść

TYCH śRODKóW NA 1 HL. 100% SPIRYTUSU.

1. Do wytwarzania celuloidu, ceHtu; dennatoidu, jedwabiu sztucznego i syntetycznej kamfOry

1 kg kamfory, lub

1 kg kalafonji, lub

10 l et·eru.

2.

Do wytwarzania farb anilinowych, drukarskich, bieli ołowianej, estr6w kwasu octowego, żywic,

alkaloidów, glukozydów, paraldeh,yd!1, kw~su salicylowego i jego soli, santoniny, ' mateijałówwybucho­

wych, z wyjątkiem tych, które ze względu na potrze,

by wojskowe wymagają spirytusu nieskażonego, oraz

niektórych środków leczniczych i chemicznych, kt6re w stanie gotowym nie zawierają spirytusu, tudzież

estru etylo-octowego lub etylo-nu:ówkowego

2 l terpentyny, ,l ub

1.5 l czterochlorku węgla, lub

1 kg kalafonji.

3. . Do wytwarzania różnego rodzaju lakierów,

za wyjątkiem glazury browarniczej, oraz lakierów,

używanych przy wyrobie środków spożywczych, jako

też politury, wosków do cieniowania (częściowego

Reakcja olejów ketonowych.

zmywania lakieru z wyrobów ceramicznych), oraz

Reakcja olejów ketonowych winna być obojętna . środków do . czyszczenia przedmiotów zdobniczych

lub słabo alkaliczna, Badanie uskutecznia się przez i galwanizowanych wyrobów metalowych

pogrążenie do próbki olejów ketonowych papierków ·

1 leg kalafonji, lub

lakmusowych czerwonego i niebieskiego uprzednio

2 lterpentylly, lub

5 l benzyny naftowej, lub

zwilżonych wodą.

.

0.025 l oleju zwierzęcego.

4. NAFTA.

4. Do wytwarzania_glazury browarniczej i apreCiężar właściwy.

tury wyrobów gumowych

.

1

kg

kalafonii,

lub

Ciężar właściwy nafty przy 15°C winien się wa6 kg szelaku.

hać w granicach 0,1~ .--- 0,80·

.;.

Dziennik Ustaw. Poz. 143.

s.

16. Do wyrobu octu stołowego

Do wytwarzania lakierów barwnych, farb

do pieczętowania i atramentów

kwas octowy w takim stosunku, 8zeby puy

15t'C zawartość w mieszaninie bezwodne~o kwasu

2.5 l spiryŁusudrzewne.go, lub

oelowego wynosiła 10% zawartości ab~()lulne~o olko.

2 l terpentyny, lub

holu,

a z'owartosć alkóholu nie przekraczała 33 :~i

0.025 l oleju zwierzęce~o.

obję tościowych.

.

6. Do przyrządzania kolodjum chlorosrebrowe17. Do wyrobu cetonu

go, bromosrebrowego lub jodosrebrowego, żelatyny

chlorosrebrowej, bromosrebrowej lub jodosrebrowej,

596 · acetonu i

lub podcbnych związków, ora'z innych emulsji do pa·

3% benzola.

pierów, błon i klisz fotograficznych

18. Do przygotowywania esencji dla napojów

10 l eteru, lub

bez.alkohoJowych, oraz do wyrobów cukierniczy~h

T l płynnego kwasu karbolowego.

4 l kwasu mlekowego - 50 %-c~o, lub

7. Do przygotowywania chlorku i bromkn ety2,5 l "

, , - - 80 %-ego;

lu, do tłuszczów lekarskich, zawierających jod lub

brom, oraz do wytwarzania chloroformu, jodoformu

i bromoformu:'

0.5 kg chlorku etylu" lub

§ 4.

Zakazy

Zakazuje się

a) wydzielać spirytus z ogólnej masy skażonego spirytusu;

b) wydzielać całkowicie lub częściowo ze skażo­

nego spirytusu środek skażający, lub dodawać

do . skażonego spirytusu środki,

mogące

"" 1 ;~ '.

.

'.>':".'~

~. *.

. ., i

.

-

_________H~zier:.n}kUstaw. P._o=-=z::.:..--.:1::..:4:..:.3~._ _ _ _ _ _ _ _ _ _~ ___N_Q__=2:.=.4.

zmniejszyć działanie środka skaż·ającego pod

5. Skażanie spirytusu ogólnym środkiem ska, względem smaku albo zapachu;

żającym odbywa się w wytwórniach Państwowego

c) ułatwiać innym osobom całkowite lub częś­ . Monopolu Spirytusowego lub w uprawnionych przez

cioweoclkażanie spirytusu;

D. P. M. S. prywatnych przedsiębiorstwach.

d) używać lub ułatwiać innym osobom:używa~

6. Przedsiębiorstwa, ubiegające się o uprawnienie spirytusu skażonego całkowicie lub częś>­ nie do skażania spirytusu, lubo wyrób ogólnego środ­

ciowo zwolnionego od opłaty monopolowej. ka skażającego, mają złożyć podanie do Dyrekcii

na cele inne niż te, na jakie został przezna- Państwowego Monopolu Spirytusowego, która zawiaO'ainia o swojej decyzji proszącego i 'odnośną wła­

czony.

dzę ' skarbową ' II' instancji.

§.5.

§ 7•

. Pfl)\yrotnę , uzyskiwani~ Spiryt'ł~u ze ~pb·y~~su 'j .!.

skażonego.

1. '

Skaża~iespirytusu "(środkiem ogólnym, dostarczonym' przez D. P. M. S., lub z jej polecenia)

l. Kto w przebiegu c zyngoś ci przemysłowych odbywa się w o~obnych, 'przeznaczonych do tego za%ami~rza zużyty spirytus skażony wydobywać. pokładach monopolowych lub prywatnych pod dozowrotnie, winien na to uzyskać zezwolenie Ministra rem organów skarbowych.

Skarbu.

2. Skażanie spirytusu odbywać się może tylko

2. W tym celu należy wnieść pisemną . prośbę w przeznaczonych do tego zbiornikach lub naczydo władzy skarbowej II instancji, podając środek do niach urzędownie wymierzonych, zaopatrzonych

ska'Żania, przebieg użycia śkażonego spirytusu i pow ręczne lub mechaniczne mieszadła, płynowskazy,

wrotnego wydobywania tegoż.

lub laski miernicze. Ilości spirytusu do 500 l obję ...

3. Powrotnie wydobyty spirytus jp.ózna zużyt­ tości mogą być skażane w naczyniach przeznaczokować jedynie do tego samego celu, do jakiego piernych do przewozu.

wotnie był użyty, jednak przed ponownem użyciem

3. Przed skażeniem należy stwierdzić ilość.

ma być spirytus ponownie skażony. MinisterSkari

stopniowość spirytusu przeznaczonego do skażenia.

bu możezezwo1ić na wyjątki. .

.

4. Sprawdzanie zamknięcia urzędowego na na,4. Na żądanie władzy skarbowej II instancj:i ma

czyniach,

zawierających środek skażający, odmieprzedsiębiorstwo ustawić zbiorniki celem przechowania pod urzędowem zamknięciem powrotnie uzy- rzanie potrzebnej do skażenia spirytusu ilości środ­

skanego spirytusu aż do chwili powrornego skaże­ ka skażającego i' dodawanie go do spirytusu przeznaczonego do skażenia - odbywa się w obecności

nia, łub do chwili ponownego użycia go.

organów skarbowych.

'

5. Powtórnie uzyskany spirytus należy wpisać

5. Środek skażający musi być dokładnie wyna przychód do książek kontrolnych danego przedsiębiorstwa (wzory Nr. Nr. 5 i 7). Na określenie ilo- mieszany z całą ilością spirytusu, przeznaczonego do

ści oraz' ponowne skażenie należy sporządzić proto- skażenia.

6. Po skażeniu należy zaczerpnąć dwie próby,

kół (wzór Nr. 6).

spirytusu skażonego, a to z górnej i dolnej warstwy!

i odstopniować je. O ile różnica w mocy spirytusu

II. SKAżENIE OGóLNE.

tych dwu prób nie okaże się większą jak 0,1 0 obi.•

przyjmuje się, że spirytus został dokładnie wymie..

§ 6,

szany ze środkiem śkażającym.

7. Po zaczerpnięciu potrzebnej ilości środka!

Przeprowadzenie skażenia.

skażającego naJeży naczynia, w których środek jes1l

t. - Skażanie spirytusu ogólnym środkiem skaża­ zawarty, względnie także lokal lub skład, w którym'

jącym, obrót tym środkiem i spirytusem skążonym

te naczynia mają być przechowane, wziąć bezzwłocZool

środkiem ' ogólnym, reguluje Dyrekcja Państwowego

nie pod urzędowe zamknięcie.

Monopolu Spirytusowego.

8. Skażanie w cysternach kolejowych odbywać!

2. Spirytus skażony ogólnym środkiem nie dę może pod na8tępują.cemi warunkami

może ' zawierać mniej niż 92° objętościowe przy

a) skażanie może się odbyć w tej same; cyster..

150 C = 12° R.

nie, w której wywieziono spirytus przezna...,

3. Skład ogólnego środka skażającego oraz ja.

czony do skażania z gorzelni albo z rafinerjf.

kość i sposób badania poszczególnych części skła­

i nie wymaga się prz.e lewu spirytusu na miej...~

dowych tego środka zawiera załĄcznik I A i B.

scu skażania; cysterny kolejowe, przeznaczQrol

4. Ogólny środek skażający jest własnością Dy"

ne ,do przewozu spirytusu skażonego, nie m~'

rekcji Państwowego Monopolu Spill"Ytusowego, któ'..

gą być użyte do innych celów i kontrolaL,II

ra go dostarcza zaświadecŁwem organów skarbo-

skarbowa powinna te cysterny utrzyJllywaa~

w ewidencji;

wych, doźorujących jego wyrób i pod ich urzędo­

wem zamknięciem; D. P . .M. S. wyda ponadto przepis,

b) skażanie winno nastąpić bezpośrednio po wy...,

odnoszący się do opakowania i 'Przewozu e>.Q.ólnego

, wiezieniu spkytusu z gorzelni lub rafinerii i PQ

środka skażającego.

zl~g,i~ le.g~ d~ ~Y,S~1~ kQlejQ:w~h Yl tYlli

•

Dzienałk Uataw. Pc>z•. l43.

..

--..-'

233

wypadku oznajmienie skażema uskutecznia

ZALĄCZNIK II B.

0.3 kg bromku etylu, -Iub

0.3 kg chloroformu, lub

Badanie środków skażających, przeznaczon,cli

0.3 kg jodoformu.

do skażania specjalnego.

8. Do przygotowywania wyrob6w perfumeryjnych i kosmetycznych

1. KAMFORA.

2 l terpentyny, lub

1 l estru dwueŁylowego kwasu ftalowego, lub

Cechy zewnętrzne.

0.5 kg tymolu, lub

Kamfcra powinna mieć wygląd białej krystalicz5 kg tynktury benzoesowej, otrzymanej według recepty: 1 część wagowa żywicy benzoesowej nej masy, lub krystalicznego proszku o silnym swoii 5 części wagowych spirytusu.

stym zapachu i gryząco palącym, gorzkawym smaku.

9 ' Do przygotowywania płynów do dezynfekcji

Próba, na kruchość.

formalinowej (po choroqac:h

. .-, . zakaźnych)

•

1 l formaliny.

. Po zamoczeniu w eterte kamfora winna stać się

'

10. Do celów d~zynfckcyjnych, np. mycia rąk kruchą i dać się łatwo sproszkować.

przed operacją (lecz nie do przemywania lub wcieRozpuszczalność •

. rania)

' . 1 l estru dwuetylowego kwasu HaJowego.

Kamfora wiJ;ll1a rozpuszczać się łatwo i bez pozostałości W"eterze, spirytusie (92°) lub chloroformie,

11. '" Do spotżądzania płynów dla preparatów

w wodzie zaś w niewielkich ilośdach.

botanicznych, zoologicznych" i medycznych

l, l estru dwueły!owego kwasu f tatowego, lub

1 l kwasu karbolowego płynnego, lub

Punkt topliwości.

1 l benzyny naftowej.

Kamfora winna ~ię się topić w granicach tempe12.

Do fabrykacji mydeł i wyrobów pokrew- ratur od 175 do 180°C. nych

l kg oleju rycynowego i

. Próba lotności.

004 kg ługu sodowego lub potasowego.

0,5 g sproszkowanej kamfory powinno się ulot.

13. Do przyrządzania tłuszczów i mą.ści (lanoliny i t. p.), olejów przędzalniczych i foluszowych, mc bez pozostałości przy nagrzewaniu w miseczce

porcelanowej.

oraz galalitu

S l benzyny naftowej.

2. TERPENTYNA.

14. Do przyrządzania środków leczniczych

wogóle

Cechy zewnętrzne.

2 l terpentyny, lub

1 kg. kalafonji,; lub

Terpentyna/ jest to ciecż be~barwna o charakte1 kil. kamfory, lub

rystycznym zapa~hu.

0,5 kg. tymolu.

15. Do sporządzania środków leczniczych dla Ciężar właściwy.

,

','

,,'

użytku zewnętrznego

1 l estru dwuetylowef;fo kwąsu ftalowego, lub

l l kwasu karbolowego płynne&o.

Ciężar właściwy terpentyny . przy 15°C.

się wahać w granicach od 0.855 do 0.885.

winien

5. CHLOROFORM.

Destylacja.

.

P~zy destylacJi 100 cm a terpentyny w sposób podany dla zasad plrydynowych i olejów ketonowych

powinr.o przejść do destylatu: do temperatury

150oe. - nie więcej niż 5 cml i do 175°C-co najmniej

80 cm 3 •

.

Rozpuszczalność w worhfr:·

Cechy zewnętrzne.

Chloroform jest to płyn bezbarwny o ~haiakte~ ·'

rystycznym zapachu i sł~kawym,5lnaku.

.. .

Ciężar właściwy.

Ciężar właściwy chloroformu

. . .2° .cm terpe~tyny, po s~lóceniu z 20 cm' wody

l

krotkl em odstamu SIę powmno dać górną warstwę

cOl'lajroniej 19 cm l •

.

l

3. ETER.

się pomiędzy

przy 1SoC. :waha

1,485 i 1,489.

Rozpuszczalność w

wodzie.

20 cm· 'chloroformu, skłóconych z 40 cm' wody

po odstaniu się powinno dać dolną warstwę co

.

najmniej 19 cm s•

Cecby zewnętrzne.

Eter jest to płyn bezbarwny o przyJemnym charakterystycznym zapachu.

Punkt wrzenia.

Punk t wrzenia c~loroformu leży

f>koło 62°C.

Ciężar właściwy;

w granicach

6. JODOFORM.

Ci<;źar właściwy eteru przy 15°C powinien wynosić od 0,720 do 0,735.

Cechy zewnętrzne.

Rozpuszczalność w wodzie.

Jodoform jest to krystaliczny cytrynowo Młty

proszek, posiadający przenikliwy zapach.

20 cm s eteru po skłóceniu 20 cm l wody i krótkiem

odstaniu się powinno dać górną warstwę co najmniej

16,5 cm 3 •

Lotncść.

Przy ogrzewaniu na porcelanowej miseczce 1 g

. jodoformu,. powinien on ulotnić się bez pozostałości.

4. OLEJ ZWIERZĘCY.

Dunkt topliwości.

Cechy ~ewnętrzne.

Olej zwierzęcy jest cieczą O barwie brunatnoczarne) i wstrętnym zapachu.

Oestylacia.

Pay destylowaniu 100 cm l oleju

:z.wierzęĆ:e~o

Punkt topliwości jodoformu waha się w granicach

od 110 do 120°C.

7. TYMOL.

Cechy zewnętrzne.

Tymol -- są to bezbarwne p~zezroczyste krysposób przepisany dla zasad pirydynowych i olejów ketonowych, powinno przejść do destylatu: do • sztalki z zapachem tymianku.

temperatury 901'.C. - nie więcej niż 5 cm', 11 do

Punkt topliwoild.

180o

co najmniej 50 cm'.

Punkt topliwości tymolu waha się w granicach

Reakcja pyrolawa •..

od 45 do SI°e.

W

e. -

2 ,5 cm s 1 % alkohQlowego roztworu oleju zwie-'

rozcieńcza się spirytusem 9:;° do 100 cm s•

Gdy do 10 cm 3 tego roztworu, który zawiera O,025 :~

oleju zwierzęcego, zanurzy 'się drzazgę soc;nową, zwilżoną slę:i.onym kwasem solnym, to po kilku minutach

drzazga powinna się zabarwić intensywnie na czerwono.

Kryształek. tymolu, rozpusżczony na zimno 'N ~tę70nym kwasie · siarkowym daje żółte zabarwienie,

które przy nagrzewaniu przechodzi stopniowo w kolor rÓŻowy.

Zachowanie wobec sublimatu.

Cechy iewn.ętrzne.

5 cm" 1 % roztworu oleju zwierzęce~o w spirytusie 9;ą° zadane 5 cm 3 2 % roztworu sublimatu w spirytusie 92°, powinny dać natychmias~ obfity kłaczko­

waty osad. Natom iast 5 cm' 0,5 % roztworu oleju

zwierzęcego Y'I spirytusie 92°, zadane 5 cm! ,2 %. rOltworu sublimatu w spirytusie 92°, powinny spowodo;wa~~atv;chmiastowe wyraźne zmętnienie mieszaniny.

Formalina jest to płyn bezbarwny, przezroczysty. o ostrym charakterysJycznym zapachu.

t7ęcego

Zachowanie się wobeckwasJ1 siarkowego.

8. FORMALINA.

Zawa~cść aldehyau mrówkowego.

Fo·r marna oowinna żawierać co najmniej 30~ aldehydu mrówkowego.; po odparowaniu próbki forma-

,

.

"

" f

'''',

Dzientiik Ostaw. Poz: 143. -

244

liny, w naczyniu pozostaje biały bezpostaciowy ' osad

nierozpuszczalhy 'tv wodzie (trójoxymetylen).

Reakcja z ' azotanem ,srebra.

W 1% rozczynie azot» srebrowego w -obecności amoniaku i kirku kropel formaliny, wytwarza się

przy nagrzewaniu , ~rebrne zwierciadło.

10. BENZYNA NAFTOWA.

Cechy zewnętrzne.

. Benzyna naftowa winna zawierać ' wyłącznie niefluoryzujące części składowe nafty.

.

Ciężar właściwy.

Ciężar właściwy benzyny naftowej wahi3

przy J5°<; międiy 0,650 i 0,730.

się

Badanie zawartości aldehydu inrówkowego~

.'

Do kolbki Erlenmeyera o pojemności 2GO cm' DesłyJ!lcja.

z dobrze dopasowanym korkiem, wlewa się 25 cm 8

100 C1l~S benzyny naftowej przy aestylacjiw. W!ł-

'/1 n. ługu sodowego, taruje się ,na wadze _analitycznej runkach, wskazanych dlazasąd pitydynowych i <llei' odważa się ściśle 3 g formaliny. Następnie w prze- jówke1onowych, winn.o da~: , ąp 40?C.-nie .wię,ceL,

ciągu 3 minut dodaje się powoli 50 cm S dobrej wody

nad 5 cm 3 destylalu, do nO °C- zaś, niemniej niż ; 7~;,

utlenionej, zawierającej 3% dwutlenku wodoru i zo- cm}.

stawia się co najmniej na 15 minut. Po upływie RO:lpusr.czalność w wodzie. , ." .:: .. . .'

tego czasu spłukuje się ściany kolbki i lejek, przez

, Po skłócęniu 20 cm~ belłzyny, ;,~'attÓ'w,ei/ t20 ~11J,8

który nalewano wodę utlenioną i zostawia na dalsze .

15 minut. Następnie po przekonaniu - się, że zawar. ~dos~r~iu~~~~~!o~:w1~~~~ 7oa~:~k~~i~9,~f~~z.inne~ .

tość kolbki' jest już zupełnie zimna, l!liareczkuje się

"/ln. kwasem siarkowym, stosując lakmus jako Rozpuszc7alność w spirytusie.

,;

wskaźnik. 1 qm 8 zużytego ługu sodowego odpowiada

3

2 crn benzyny naft6wej przy temperaturze nie

0,06 g formaliny; znalezioną zawartość procentową

wyższej nad 20°C winny rozpuszczać się klarownie

należy pomnożyć przez ciężar właściwy formaliny.

w 20 cmSspirytusu 92 %.

- ~-....

9. ESTER DWUETYLOWY KwAsu

' FTALOWEGO.

'

11. LUG SODOWY.

Cechy zewnętrzne.

ESter dwuetylowy kwasu ftalowego wtnien byc

płynem bezbarwnym a najwyżej słabo żółtawym .•Jest

on bezwonny lub całkiem słaby o przyjemnym eterycznym zapachu.

Cechy zewnętrzne.

Roztwór ługu sodowego 32,5 %-wy, stanowi bezbarwny żółtawy przezroczysty płyn, który działa

gryząco.

Ciężar właściwy.

Ciężar właściwy roztworu ługu sodowego przy

15°C powinien wynosić 1,357 (38°Bć).

Miareczkowanie.

1 cm S ługu sodowego, rozcieńczony 20 cm! wody,

i

zabarwiony

kilku kroplami fenolftaleiny nie powi...

Ciężar właściwy;

nien odbarwić się po dodaniu 10 cm! normalnego kwa..

Ciężar właściwy estru dwuetylowe~o kwasu ftasu siarkowego, przy ciągłem mieszaniu podczas mia...

lowego powinien wynu sić 1,120 do 1,130 przy 15°C.• reczkowania.

Oznaczenie liczby zmydlenia.

12. OLEJ RYCYNOWY4

5 g estru dwuetylowego kwasu ft~lowego rozpu_ Cechy ze",-nętrzne.

szcza się w 75 cm 3 normalnego ługu pptasowego, zaOlej rycynowy powinien posiadać przy ciepł()ol

daje 20 cm 3 spirytusu i w kolbie, połączonej z chłod­ cie pokojowej wygląd gęstego, ciągliwego . ole.ju, baro.

nicą zwrotną, ógrzewa podczas ostrożnego wstrząsa­ .wy jasnożółtej.

nia przez mniej więcej 15 min. aż do zupełnego roz::mszczenia się estru. Następnie mieszaninę tę utrzy- Rozpuszczalność w spirytusie.

muje się we wrzeniu około pół godziny, poczem do5 g oleju rycynowego powinny rozpuszczać się

~laje sil{ parę kropel rozczynu fenolftaleiny i miareczcałkowi:::ie w 15 em 8 spirytusu 92° przy ciepłocie pO.;

lmj,~ nadmiar ługu normalnym 'kwasem siarkowym aż

kojowej, dając roztwór przezroczysty.

clo (ldbarwienia się płynu w kolbie. Do t.::go nie powinno się zużyć więcej jak -31 i nie mniej niZ 29 cm· Zawarto~ć kwasu solnego.

normalnego kwasu.

,

Mieszanina 5 g oleju rycynowego i 25

spiry..

Łusu 92°, z dodatkiem kilku kropel rozczynu spirytu..

Zachowanie się z rozczynem nadmanganianU potaso- sowego fenolftaleiny, powinna zabarwić się na czer..

wego.

wono po dodaniu nie więcej niż 5 cm' l/lO n. ługu pd3

hi.sowego.

'

1 cm es tru dwuetylowego kwasu ftalowe~o 'zadaiemy -10 cm 3 rozczynu nadmanganianu potasówego,za,

13.

SZELAK.

wierającego 0,01 !J nadmanganianu potasu w jednym

litrze wody, który po silnem jednominutowem wykló- Cechy zeWnętrzne.

c.eniu winien jeszcze przez 5 minut zachować barwę

Szelak przedstawia się jako żółto-b~~e p'ła~

rÓŻO'\7ą.

ki lub jako brunatne żywic~_ał~~u~!1t;>':;~-'>:i;r.'-_ ;,~

Punkt wrzenia.

Punkt wrzenia estru dwuetylowego kwasu ftalowego waha się między 286° i 293°C.

cm'

.

..

-

....en

Punkt topliwościSzelak ogrzany winien ' top{~ '8ict~'-femperałurze

około 100°C i wydzielać właściwy ,s obie przyjemny

zapach.

"',, .,"-" ii" ,,'

'Rozpuszczalność w spirytusie.

Roztwór szelaku w gorącym spirytusie winien

byĆ zupełnie przezroczystyj po ostygnięciu zaś tego

roztworu mogą się z niego wydziela.ć męty ciał o cha.rakterze woskowatym.

Rozpuszczalność w eterze.

5 g sproszkowanego szelaku po wyługowaniu eterem winny pozostawić co najmniej 4,5 g części nierozpuszczalnych w eterze.

Rozpuszczalność w benzynie.

5 {j sproszkowanego szelaku, po W'yług~waniu

benzyną naftową, winny pozostawić co najmD,łej 4 g

części, nierozpuszczalnych w benzynie.

.,

14. KALAFONJA.

Punkt wrzenia.

Punkt wrzenia winien leżeĆ w granicach od 12

'do 13°C.

16. BROMEK ETYW.

Cechy zewnętrzne.

Bromek eŁyluwinien przedstawiaĆ ciecz bezbarwną o właści'WYUl sobie zapachu.

.

punkt wrzenia.

Punkt wrzenia winien leżeć w granicach temperatury około 40°C.

.

Ciężar właściwy.

Ciężar właściwy winien się wahać w granicacll

od 1,452 do 1,458 przy 15°C.

Rozpuszczalność.

20 cm' bromku etylu wykłócona z 40 cm8 wody

po oddzieleniu się warstw,

powinny

dawać

warstwę nie mniejszą od 19 cm'.

dolnIl

Cechy zewnętrzne.

Kalafonja winna przedstawiać się jako Młte lub

ciemno-brunaŁne twarde bryłki, przeświecające ne.

krawędziach, o przełomie szklistym, muszlowym. Kalafonja winna być bezwonna lub o zapachu żywicy.

Cechy zewnętrzne.

Czlerochlorek węgla jest płynem bezbarwnym

o właściwym sobie słodkawym zapachu.

Rozpuszczalność.

Ciężar właściwy.

2 f} kalafonji winny się rozpuszczaĆ całkowicie

Ył 25 cm' spirytusu w temperaturze pokojowej.

1,610.

Badanie na zawartość żywicy.

Kilka okruszków kalafonji, rozpuszczone w 1 cm'

bezwodnika kwasu octowego bez podgrzewania i zadane kilkoma kroplami kwasu siarkowego o ciężarze

właściwym 1,53 przy 15°C zaiwerającego 62 g kwasu

siarkowego w 100 g, winny natychmiast dawać niebieskie lub czerwono-fioletowe zabarwienie, które

,w krótkim czasie przechodzi w kolor brudno-brunatny.

,Oznaczenie liczby zmydlania.

2 g kalafonji odważa się z dokładnością do mg

ł wsypuje się do kolIiki o pojemności 150 Cm· i miesza

z 25 cm· % n. spirytusowego roztworu ługu potnsoYłego. Po zaopatrzeniu kolbki w doszlifowaną dokładnie rurkę zwrotną, ogrzewa się zawartość kolbki

na kąpieli wodnej przy częstem mieszaniu przez poruszanie w przeciągu 30 minut. Następnie dodaje się

kilka kropel fenolftaleiny i miareczkufe gorący jeszcze płyn zapomocą % n. kwasu solnego przy cią­

głem mieszaniu. Przedtem określa się miareczkowa-

niem zużycie tegoż % n. kwasu solnego na 25 cm·

wskazanego powyżej spirytusowego roztworu ługu

potasowego. Różnica zużycia kwasu solnego w obydwóch wypadkach winna wynosić na 1 g kalafonji

nie mniej niż 5 cm' i nie więcej niż 6,5 cm'.

15. CHLOREK ETYLU. :,

'Cechy zewnętrzne.

Chlorek etylu winien przedstawiaĆ ciecz bezbar~, rucbliwł\, która w temperaturze pokojowej ulaŁ­

Dianę bez . pozostałości, pali się zU plQ@eniem ~wie­

,!c,J:Il.9zielOillych przebłyskach.

17. CZTEROCHLOREK WĘGLA.

Ciężar właściwy przy 15°C waha się od 1,590 do

Destylacja.

100 cm' czterochlorku węgla, poddane destylacji

w warunkach wskazanych dla zasad pirydynowych

i olejów ketonowych powinny dawać przy temperaturach: do 75°C - najwyżej S, a do 80°C - najmniej

90 cm3 destylatu.

Rozpuszczalność w wodzie.

Po skłóceniu 20 cm 8 czterochlorku węgla z 40

cm' wody i odsŁaniu się, powinna dolna warstwa pły­

nu wynosić co najmniej 19 cm 3 •

18. KWAS KARBOLOWY PŁYNNY.

Cechy zewnętrzne.

Kwas karbolowy płynny jest płynem bezbarwnym lub czerwono-brunatnym o właściwym sobie zapachu. Jest to płyn gryzący.

Ciężar właściwy.

Ciężar właściwy kwasu karbolowego płynnego i<

waha się w granicach od 1,066 do 1,011 przy 15°C.

Oznaczenie zawartości czystego fenolu.

1 g kwasu karbolowego płynnego, odważony

z dokładnością do 1 mg., rozpuszcza się w kolbie miarowej litrowej w wodzie destylowanej i kolbę uzupełnia się wodą do 1 lj 25 cm 3 tego roztworu wlewa

się do kolby szklanej o pojemności około 250 cm3 zaopatrzonej szczelnie w przytarty korek szklany. Następnie do kolby dodaje się 50 (~'n8 rozczynu soli bromowej, ~p(itządzonego sposobem wskazanym w dziale badania spirytusu drzewn~go i dolewa do kolby

Dziennik Ustaw: Po"i "143~

przy silnem jej wstrząsaniu 3 cm' kwasu siarkowego

o c.wł. 1,84 przy 15°C. Po 15 minutach dodaje się

do zawartości kolby 2 g jodku potasowego, ponownie

silnie wstrząsa i po 5 minutach odstania miareczkuje

się wydzielony jod l/tO n. rozczynem tiosiarczynu

sodowego, dodając w końcu nieco rozczynu skrobi, jako wskaźnika. Przy miareczkowaniu jodu aż do odbarwienia powinno się zużyć najwyżej 4,25 ema l/lO n.

rozczynu tiosiarczynu sodowego, czyli 17 ema tegoż na

1 g kwasu karbolowego płynnego.

19. ACETON.

wych i olejów ketonowych. Szybk'óść destylacji - 2

krople destylatu na sekundę. Pomiędzy 55° i 60°0

powinno przechodzić do destylatu co najmniej 90 cm..~

20. BENZOL.

A. BENZOL SUROWY.

Cechy zewnętrzne.

Benzol surowy, o zawartości 90-95%' czystego

benzolu i 5-10 % toluolu, ksylolu i C p., jest plY,llem

bezbarwnym o swoistym słabym zapachu.

Cechy zewnętrzne.

Aceton winien być płynem bezbarwnym. przezroczystym, bez mechanicznych zanieczyszczeń.

Ciężar właściwy benzolu surowego przy 15°C po-.

winien wahać się w granicach od 0,875-0,880.

Ciężar właściwy.

Rozpuszc;a:alność

Ciężar właściwy acetonu może wahać się w gra-

nicach od 0,780 do 0,810 przy 15°C.

Zawartość czystego acetonu.

Aceton winien zawierać nie mniej nit 97 %' czystego acetonu. Dla określenia tej zawartości przeprowadza się badanie w sposób następujący

Do tarowanej kolby Erlenmeyera o pojemności

200 cm\ nalewa się 20 em a wody destylOwanej i waży powtórnie, p'oczem dodaje się 2 cmSacetonu i znowu waży. Następnie miesza się dokładnie, dodaje tyJe

wody destylowanej, ażeby cała ilość płynu ważyła

około 100 g, określa się dokładnie wagę i miesza ponownie. Z kolby tej przelewa się pipetą 2 cmS płynu

do tarowan.ej kolby objętości 200 r:;m 8 i wraz z nią

odważa. Dodaje się następnie do kolby 25 cm3 1;1 n.

roztworu ługu sodowego, miesza się i pozostawia

w spokoju w przeciągu 5 minut, poczem dodaje się

kroplami 50cm3 l/lO n. roztworu jodu mniej więcej

w przeciągu 10 minut, mieszając mocno zawartość

kqlby. . Fododaniu' roztworu jodu zostawia się płyn

w spokoju przez 10-15 minut, poczem dodaje się

25 cm' lf1 n. kwasu siarkowego. Nadmiar jodu określa się zapomocą miareczkowania 1110 n. roztworem

pcdsiarczynu sodowego, używając krochmalu jako

wskaźnika.

Określanie osadu.

Osad określa się przez odparowanie na wodnej

łaźni do sucha 100 cm 3 acetonu; osad nie powinien

ważyć więcej niż 0,01 % wa~Hacetonu.

Jjozpuszczalność w wodzie.

Aceton winien się rozpuszczać w wodzie w każ­

dym stosunku i dawać przytem płyn przezroczysty.

Określenie kwasowości.

Kwasowość określa się zapomo<:ą miareczkowania lj30 n.lugiem sodowym w obecności fenolftaleiny.

Kwaso\\1oSĆ a{:etonu wyraża się w % kwasu octowego i nie powinna być większa niż 0,01 % w stosunku

wc;,gowym.

Destylacja.

PltSbę destylacji przeprowadza się z 100 cm' acelonu w warunkach wsk1\zanych dla zasad ph-ydyno-

Ciężar właściwy.

w wodzie.

20 cm S benzolu surowego, po skłóceniu z 20 cm'

wody i 5··minutowem odstaniu się, powinny dać gór:ną warstwę co najmniej 19 cm8 •

Destylacja.

Przy destylacji 100 cm· benzolu surowego w wa~

runkach wskazanych dla zasad pirydynowych .i oleool

j6w ketonowych powinny przejść do destylatu przyj

temperaturach: do 79°C - nie więcej niż 1 cm', zaś

od 79° do 100°C me mniej niż 90 cma•

Reakcja z kwasem siarkowym.

Po silnem skł6ceniu w ciągu 5 minut w probÓwce

z doszlifowanym korkiem 5 cm' benzolu surowego

z 5 em 3 czystego kwasu siarkowego (c. wl. 1.84 przy.

15°q i odstaniu się mieszaniny przez 2 minuty, dolnai

warstwa winna być zabarwiona na kolor ciemny, ni~

o większej jednak intensywności zabarWierua. niż roz.,

czyn, zawierający 1 g czystego dwuchromianu potasowego w ll50%-go kwasu siarkowego o c~ wł. l.łO

przy 15(1C. POl"ównanie uskutecznia się w ciemni Ku~

czerowa nad arkuszem hiałego papieru,

c

B. SOLVENTNAFTA t.

25.

Cechy zewnętrzne.

Solventnafta 1. o zawartości 68% ksyłolu.

kumolu, 5% toluolu, tudzież około 2%' zasad pirydy..

nowych, jest płynem o barwie Młts.wej i ~ym'

zapachu pirydyny.

.

. ..

'

Ciężar właściwy.

Cięiar właściwy SoIventnafty L, przy 154IC winien wynosić 0,880 do 0,885.

Rozpuszaahaość w wodzie..

20 ctltl Solventnafty t., po skłóceniu. z: 20 cni' WQI.o

dy i 5ominułowem odstaniu się powinny; <h~ gÓ!'D4

warstwę co najmniej 19

cm-.

.

De&ty1acja.

Przy destylacji 100 cm' Solventnaftyf, w waron- .

kacn, wskazanych dla zasadpirydynowycll ł olejów

ketonowych. powinno przejś~ do destylatu:: do łemt«

peramry lJOOC nie więcej nit 1~', ~~_,!~t.qQl

170°C - co najmniej 90

cm-..

'.

.

N!ł 24.

Dziennik Ustaw. Poz. 143.

_._ ~_ .

21. KWAS MLEKOWY.

Cechy zewnętrzne.

Kwas mlekowy wlruen przedstawiać płyn klarowny, bezbarwny lub słabo żółty o właściwym sobie

' zapachu i kwaśnym sma'ku.

- Określ~nie zawartości kwasu mlekowego.

25 g kwa§u mlekowego rozcieńcza -:ię wooą do

WO cm". Do 10 cm s tego roztworu dodaje się kilka

kropli roztworu fenolHaleiny i miareczkuje się normalnym łu giem sodowym.

Trwałe zabarwienie czerwone powinno następo­

wać po dodaniu co najmniej 13 cm 3 ługu przy miareczkowaniu roztworu kwasu mlekowego 50 °6 -go, lub

19 cm 3 - _ przy miareczkowaniu roztworu kwasu mle1wwego 80 %-go.

Reakcja z chlorkiem żelazowym.

Do 100 cm S wody dodaje się 2 krople 20 % wodnego roztworu chlorku żelazowego i 2 krople 25%

kwasu solnego. Do 10 cm 3 otrzymanego w ten sposób

płynu dodaje się 2-3 cm 3 kwasu mlekowego, 'poczem

powinno się zjawić wkrótce zabarwienie żółto-zielon­

kowate, aż do zielonego.

Reakcja z azotanem srebra.

Do 10 cm8 wody dodaje się 2-3 cm ~ kwasu mlekowego, oraz 1 cm 3 5 % roztworu azotanu srebra,

przyczem płyn powinien pozostać klarownym, lub

wykazywać tylko słabe zmętnienie.

22. TYNKTURA BENZOESOWA.

1. Tynkturę benzoesową przygotowuje się z

1 cz. wag. Resina benzoes i

_

S łf

- Ił

spirytusu rektyfikowanego 90 % objęt.

OdważoDll, ilość Resina benzoes miesza się z do-

brZE: prz~mytym piaskiem bądź gruboziarnistym pumeksem, rozciera w moździ.erżu i następnie wsypuje

do obliczonej ilości spirytusu (pewną ilość spirytusu

zostawia .się do opłukania moździerza). .Mieszaninę,

często skłócając, pozostawia się na 2 dob,. poczem

NORMY ILOśCIOWE PRóBEK śRODKóW SKAżAJĄCYCH, PRZESYŁANYCH DO BADANIA

CHEMICZNEGO (DO ZAŁĄCZNIKóW I i II).

środki skażające przesyłane celem zbadania powinny znajdować się w zupełnie czystych, szczelnie

zamkniętych lub zakorkowanych naczyniach, lub też

w ,czystych możliwie dobrze izolowanych od wpływów wilgoci opakowaniach.

Ilości środków skażających, prZesyłane do pracowni chemicznej winny być następujące

A.

śRODKI OGóLNEGO SKAżANIA

Alkohol metylowy

• , • •

1 l

Zasady pirydynowe , , , . ,

• -, 600 cm'

Olej ketonowy. ,

• • ,.

1 l

Nafta . , . . .

. • • • . ,400 cm'

Fiolet krystaliczny, 5 g

B.

śRODKI SPECJALNEGO SKAżANIA

Kamfora . ,

Terpentyna .

Eter

.

Olej zwierzęcy.

Chloroform

• • 30 rJ B

, ,500

, 500 cm~

. • • • • • • • _ ; ,300 cmR

• • • ,300 cm!

~lodoform

5 g

15 g

Tynl01

II,."""

.,

Formalina

. . . . . . . , . , • • 400 cm a

Ester dwuetylowy kwasu ftalowego

• 350 f-mB

Benzyna naftowa c. wł.O,65 - . 0,73 •• .500 cm&

Ług sodowy . .

• " • 50 g

Olej rycynowy .

30 g

,

50 g

Szelak

30 g

Kalafonja

50 cm a

Chlorek etylowy

-,

,

,

Bromek etylowy .

• • 100 cm'

Czterochlorek węgla

• • 250 cm'

Kwas karbolowy płyruly

,' . (~ -.•'- .4:0 g "(

• , , • • -, --l - -l

Aceton

• ,400 cm,3

Benzol

.

Solventnafta

· 400 cm8

..

Kwas mlekowy

• 75 g

( , -' 100 cm' Tynktura benzoesowa

• • • 100 etn'

Kwas octowy

. • , • • ".

500, qm S _

Ocet

em

~

..

.

fil

j

..

.

..

·

odsącza.

2. Tynktura benzoesowa powinna być klarowna, czerwono-bronzowa, o cięż. wł. 0,870-0,890 przy

15°C. .

3.

-

Przy zmieszaniu tynktury benzoesowej z mamieszanina staje się mleczno-białą.

Niebieski papierek lakmusowy, zanurzony do tej mieszaniny, powinien się zabarwić na kolor czerwony.

4. - O ile odparować 5 cm! tynktury benzoesowej

.w małej parownicy na łaźni wodnej, dodając do pozostałości 0,1 g nadmanganianu potasu oraz 10 cm 8

wody i mieszaninę poddać ogrzewaniu -- nie powinien zjawiać się zapach olejku gorzkich migdałów nawet po upływie dłuższego czasu.

5. Po odparowaniu . w tyglu na łaźni wodnej

i następnem wysuszeniu przez 15 minut w 101--102°

odwazonej ilości tynktury benzoesowej - pozostałość w tyglu powinna wynosić co najmniej 14% wago ..

wych użytej do odparowania tynktury. / ' -'

łą ilością wody

ZAŁĄCZNIK lU.

DO § 30.

O WYROBIE OCTU. -

Urządzenie lokalu octowni.

§1.

Lokal przeznaczony na octownię _nie może mieć

z zamieszkałemi pomieszczeniami

i innemi przedsiębiorstwami, powinien przytem posiadać: 1) skład dla przechowywania skażonego spirytusu, nadający się do nałożenia urzędowego zabezpieczenia, 2) oddział fabrykacji octu, 3) skład gotowego octu i 4) pokój przeznaczony dla czynności Ot_o

ganów kontroli skarbowej.

Octownie uruchomione przed wydaniem niniejszego rozporządzenia, nie odpowiadające co do urzą­

dzenia lokalu powyższym wymaganiom, -winny nie;,~tQ.q!!tę do_nieść o tem władzy skarbowej II -instanżadnej łączności

cji, która w każdym poszczególnym wypadku orzeka,

czy' dalsze funkcjonowanie octowni w tym lokalu jest

możliwe, ewentualnie jakie niezbędne zmiany muszą

być przeprowadzone.

Oddział przyjęcia i przechowywania spirytusu.

§ 2.

W oddziale tym powinny zDl;ljdować się naczynia

i przyrządy potrzebne do przyjęcia, skażania i przechowywania spirytusu.

Naczynia transportowe, kadź denaturacyjną, dostępną ze wszystkich stron do zbadania, i naczynia do

przechowywania skażonego spirytusu należy urzę­

downie wyinierzyć wodą i zaópatrzyć w laski mi'ernicze lub' płynowskazy ze skalą, zapomocą których

możnnby dokładnie określić ilość płynu.

O powyższej czynności organa kontroli skarbowej powinny . sporządzić

odpowiedni protokół

w dwóch egzemplarzach z dołączeniem rysunku laski

mierniczej lub płynowskazu. Jeden egzemplarz protokółu pozostaje na miejscu, drugi przedkłada się wła­

dzy skarbowej I instancji.

.Oddział · fabrykacji octu •

mieszkanie (pokój z kuchnią) z opałem i oświetleniem

dla tego urzędnika.

.~

,

Oznajmienie lokalu i weryfiltacja octowni.

§ 6.

OZl1ajmieni~ lokalu i weryfikacja octowni odbywają się z zachowaniem odpowiednich przepisów,

obowiązujących przy uruchomieniu gorzelni. (Rozporządzenie Ministra Skarbu z dnia 3 ~erpnia 1925 r.

o urządzeniu i kontroli gorzelni.-Dz. U. R. P. Nr. 84

poz. 579).

Wydawanie spirytusu do wyrobu octu.

§ 7.

Wydawanie spirytusu do wyrobu octu odbywa

się w obecności organów kontroli skarbowej z zastosowaniem przepisanych formalności i po złożeniu odpowiedniego zabezpieczenia opłaty monopolowej. Po

przyjęciu i skażeniu spirytusu i po wpłaceniu przez

właściciela należności za ewentualny przekraczający

dozwoloną normę zanik drogowy zwalnia się zabezpieczenie .

•

§ 3.

W lokalu przeznaczonym dó fabrykacji octu znajdują się · stojaki (aparaty) do przerobu spirytusu na

ocet, naczynia do przechowywania dziennej porcji

skażonego spirytusu i rezerwoar do przyjęcia gotowego już , produktu. Naczynia te mogą być wymierzone zapomocą oblic.zenia kubicznego.

Magazyn gotowego octu•

• § 4.

Ocet gotowy przechowuje się w oddzielnym, przeznaczonym ·do tego celu magazynie, w odpowiednich

zbiornikach, które powinny pyć wymierzone zapomocą obliczenia kubicznego i . utrzymane w zupełnej

czystości.

Pokój do spełniariia czynności organów

kontroli skarbowej.

;..-

N2 24.

Dziennik Ustaw. Poz. 143.

§ 5.

W pokoju przzenactonym dla organów kontroli

skarbowej winny być przechowywane przyrządy i odczynniki potrzebne do określenia ilości i jakości spirytusu i octu, jako to: komplet miar cechowanych

o pojemności 1 litra i 10 litrów do przemiaru nacz)'ń,

waga legalizowana, cechowany spirytusomierz, termometr i tablice redukcyjne, aparacik odpędowy, (/linder szklany zaopatrzony w podziałki, pipety, roztwór fenolftaleiny, ługu sodowego i t. p. W pokoju

tym również przechowuje się książki fabryczne, zeszyty i dowody.

Roztwór fenolftaleiny ł ług sodowy winny być

przechowywane pod urzędowem zamknięciem.

W wypadkach wyznaczenia dla stałego dozorowania octowni specjalnego urzędnika, niezależnie od

tej kancelarji obowiązany jest właściciel octowni na

żąd!Wię_ władzy skarbowej II instancji wyznaczyć

przy san!.ej fabryce bezpłatąę.suche. widne i ciepłe

Skażenie spirytusu.

§ 8.

' ..I

Skażanie uskutecznia się przez zmieszanie spirytusu z wodą i z octem w takim stosunku, aby zawartość kwasu octowego w mił!szaninie wynosiła nie

mniej niż dziesięć procent zawartości bezwodnego

alkoholu i ażeby moc mieszaniny była nie większa niż

33 % alkoholu.

......;:.N2:.. o:....:2~4:!.._~

.

_ _ _ _ _ _ _ _...;..._.......--.,.,D.,. . .Z1.:;.·ennik,

.:.

Ustaw. Poz. 143:.:.,._ _ _ _ _ _ _ _ _ _.:::2..=.:49=__.

. 2) Uczbę litr6w wysokoprocentowego spirytusu,

~trzymacą z danej liczby litrów aJkoholubezwOOne-

"go, określa się zapomocą wzoru: .. .

S = a '100 .........................~: .....:.::.~.:..(2)

= 150~2100 = 163,04 litr6w.

3) Liczbę litrów alkoholu bezwodnego, znajdują­

cą się w danej liczbie litrów spirytusu o dowolnej mo~y, określa się zapomocą następującego wżoru

a = ~~~ _ .._-------_ .. _.__ ._._.-... (3)

mają takie znaczenia, jak w punkcie 2-1m.

p r z y kła d: Ile litrów alkoholu bezwodnego

znajduję się w 1250 litrach 12 %-go spirytusu?

S .m

1250, 12 .

a = 100 =

100 = 150 l. alkoh olu bezwodnego.

l, S, m -

4) A by określić ile litrów octu o znanej procentowości potrzeba do skażenia pewnej ilości spirytusu, należy się posiłkować wzorem

k

. . ..

a == oznacza liczbę litrów alkoholu bezwodnego, znaj-

'cluJącego się w skażanym spirytusiej

o inaczaprocentowość

.każania.

(moc) octu, użytego do

U wag a: Wzór 4 jest w ten sposób wyprowadzony, aby zawartość kwasu octowego

w denaturacie pozostawała zawsze w; niezmiennym 10-cio procentowym stosunku

do zawartości alkoholu bezwodnego (10

części objęt. alkoholu na 1 część objęto

kwasu octowego).

p r z y kła d: Ile liti ów 9 %.;.go octu należy dodać do 1250 l 12 %-go spirytusu, aby go ska.

zić?

,1250' 12 = 150 l.

100

a == S· m

100

0=a'10= 150'10 =166,671. octu.

.

.

.. k

9

5) Liczbę litrów wody, któr<\ należy dodaĆ do

,każonego octem spirytusu, aby otrzymać normalny

'd enaturat. oblicza się ze wzoru

.

W . .D - (S

~

+ O) _.............._..........._ (5)

= oznacza liczbę litrów wody, kt6rąnalety dodat

ao skażonego spirytusu; .

D, S i O - mają. takie znaczenie, jak ~. ustępach po-

ednich.

~ .~

.

/ - '

..

. ' .'

D = a'100 = 150,100 = 1250 l. '

z

12

wobec czego

'IW = D-(S + O) =1250 - (163 166,7) ::::II 920,3 l.

U wag a: Przy . obliczeniach setne części litra

od 0,01 do 0.05 odrzucamy, zaś powyżej

0,05 l zamieniamy na 0, f l.

P r z'y kła d y o g óln e

I) Należy skazić 10.000 litrów 96%-go spirytusu

zapomocą 10%-go octu, przyczem denaturat powinien

zawierać 12%-ów alkClholu. Ile litrów octu i wody zużyje się do tego celu?

,

+

S .m = 10000.96 = 9600 l . bezwodnego a lko h ol u

a= 100

. 100

.

D = ~100 = 9600.100 = 80000 I.

z

.

12

~

9600 l. octu użyto do skażania.

10 '

W=D -(S+0)=80000-(10000+9600)=60AOO l.

wody użyto do rozcieńczenia.

.

II) W 90 %-Ym spiryŁuśie, wziętym do skażania,

znajdowało się 800 l bezwodnego alkoholu; spirytus

ten skażono zapómocą oCtu o mocy 8,5%. Ile litrów

octu i wody należało zużyć, aby otrzymać denaturat,

. zawierający 20 %-ów alkoholu bezwodnego?

k

O = oznacza poszukiwaną liczbę litrów octUj

k =

a = S . m = 163, 92 == 150 l ..

100

100

'

teraz zapomocą wzoru l-go

o = a . 10 9600 . 10

o . a' 10 ............................:. (4)

.--

163,04 litrów spirytusu 92%-go

166,67 l octu. Ile litrów wody należy dodać do tej mieszaniny, aby

otrzymać. denaturat o zawartości 12%-ów

alkoholu? Należy przeflewszystkiem określić

wielkość Dj w tymdelu zapomocą wzoru

3 wylicza się liczbę litrów bezwodn~go al.

koholu, znajdującego się w 163,04 (S) litrach

92% (m) spirytusu

.

'

zosŁało skażone

.

m

S = oznacza liczbę litrów wysokoprocentowego spitytusu, otrzymanego. z alkoholu bezwodnegoj

' a = oznacza liczbę litrów alkoholu bezwodnego,

' ,wziętego do rozcieńczaniaj

.

.

tn = oznacza procentowość (moc) spirytusu po rozcieńczeniu.

.

p r z y kła d: Ile litrów spirytusu 92 %-go otrzyma się, rozcieńczając wodą 150 l alkoholu

.bezwodnego?

S = a '~OO

P r z y kła d

.

D = a • 100 = 800· 100 = 4000 l.

z

20

.

S = ~ 100 = 800 • 100 = 888,9 I.

m

90

O =a' 10= 800 ·..!Q.=941,21. octu zużyto do skażania

k

8,5

W =D - (S + O) =4000 - (888,9+941,2)=2169,91.

wody użyto do rozcieńczenia.

UJ) 1000 l 90 %-go spirytusu skaża się octem

i rozcieńcza wodą, aby otrzymać denaturat 30 %

w stosunku do alkoholu. Ile' otrzyma się litrów denaturatu?

a = S· m = 1000 . 90 = 900 l. alkoholu bezwodnego

100

100

.

.

w 1000 l. 90'/& spirytusu;

D

' a '100 = 900 ,100 = 3000 litrów denaturatu.

, z

(Dalszy ciqg patrz strona: 252).

.'

rRZYRZĄD'Y ---St1JZ4CEDO BADANIA

ŚRO DKOW SKA Ż AJ Ą CY ClI.

; Ił\,)

DO' ZAŁĄCZNIKA I-B

"E:F"t..E.:~M~TOR

C2:H.. iNt:?CRCH Z 8ijQ~

, E:GC 5ZK.t.~

PRaą

. Ci O

S,ZJ1L..~N:::J .

, c-'

HC~CR~MCTR~CZN~CH

- - - - - et'

> -- - ~ - -- ,-

..

f

VI

P

~

-...

- - - - - ,,....-i--....

/--~---L .. .

-.:------. 1 ~O

· - --- -

' '-;> ~.\~:.

t:1,'

,

t:!.

ł

plt

::I

~

:s

~

-s

li)

~

~

~

I

'.

~

N

t1Cl...a~

--r-

<;>

..

1---..;. .....

CI(),

....

' 11

~

~ł'\.,

0+,;1.3

~lQ

I

i-+-

o

0-

....

j~

r~~oo

90

I;

I+-

l

.c ~

TERMOMeTR

'O

I

~

'

c SKtłL.i

I~

rl" O [} C lU;! I?o c,

.,

~JS

.'

M-l~ROW~.

65 om.~

iI

o

~

I

6~

•

I

65

•

, ,l

,I

1

- . 62.

==

-'-

~

An

,

,Dziennik Ustaw. Po&. 143. '

N!! 24.

o

o

' 0

.o

O

O

O

~

~

o

O

ClIO

~

o

..,.,

o

o

~

<:)

N

"'

251

...

o

•.

.

Q

O

lD'

UJ

-:wr

LeJ

l~

sl-z

o

en

~

r-

00

&on

~

11')

..o

en

en

&n

~

..

-:r

rn

&n

&n

N

U")

----r

<:)

~

&I")

D

It

I

I

I

l1l

II 11111 1111 1111 11I11111111I111II111 1111 II" I1I1I

.. -.........-..

I

~

-~-

""'ł"

'-Q..

•

I

I

;0.,

.-

7~a'

•

]l

te

----u-

I

~g&

.

m

I

l

~/.'Z

-

eJ

X,

o

J

.cr.

11.1

I

l

D

t'l

~

.: ul.

~Jl

IX

I

l

te

...

(J

~

D

•

l

a

,

00

.

o

00

a

- _ . -....- - 4

[)

D

W

I

o9

~6~-1 ..

,4

I.n

-

-

~

- - i l......

II

(J.

UJ ,

f - JJ

"

.'

Ó , lo ,

r-' a

-,

I

o

~

a

.,z

•

11

l

:n u

u a

.. ,

CI .J

.l

II

I-

...,

fil

11

z

Q

~

•

.,, '

''' ;:;;' '.' :'.~

•L '

.l.

I

Ul

tiJ

q

N

C)

r .-(J

tl

,; .l 1

;0

; ,. ,. ~

...

·r-

---

...

."

-o...

i.

__ ._.1

o()

'-

$'"

'

i

~·~f

.,,•

.:1

...

~ -

,

\J

.

\~i':"Z

.

. -

\!

•

ł

.....~i.....'""I!+,~

< t~--- ~'J

i

.t

I

-.- -

o

a()

o

\O

N

., 11'a

N

"G..

~

-

L~

I

.,

\

Dziennik Uataw.

POL t43.

<-1'.",t . \.

Badanie spirytusu skalonego.

§ 11.

" ~,

~by ·' pr.z,yg~t()wić 'kwasomierz 'd o

, kwasowości, -

oznac~

przez boczny otwór napełnia się fla,

'szkę jednonorma1nym ługiem sodgwym, który po . . ,

a) Ozr.c:.c;~nie alkoIlolu- ZawartOŚĆ alkohor.' rannem zakorkowaniu bocznego otworu, może by6,

w skażonym --spirytusie określa się zapomocą szkla.- przechowywany w flaszce przez dlutszy ~

czasu. Również należy nalać, odpowiednie iJośei ługu

nego alkoholomierza.

'

b) Oznaczenie kwasu octowego. Przy badaniu do płóczek b i dOznaczenie prowadzi się

sposób następujący(

skażonego spirytusu na kwas octOwy korzysta się ,

z cylinderka na podstawie; cylinderek posiada po- zatykając wielkim palcem otwór umieszczony w tyle

działkę, której najniższa kreska -zerowa ~ odpo- balonika naciska się balonik lekko i tak długo, dopóki

wiad'l pojemności 25 cm8 • Przy następnych kreskach biureta c nie napełni się ługiem. Biuretkędlatego

r.ależy ostrożnie napełniać, gdyż przy nagłem naci...

podziałki, pojemność między któremi wynosi 1,7 cm·,

-,umieszczone są eyferki 0,2- 0,4....,... 0,6 - 0,8 - 1,0- śnięciu balonika ług z płuczki b może się przelać do

1,2 i t. d., aż do ...•. 25, wskazujące na procentową flaszki, czego stanowczo należy unikać. Gdy balonik

przestaniemy naciskać, nadmiar ługu w biureci~ G

zawartość kwasu octowego w badanym skażonyni

zostaje samoczynnie , przelany do flaszki i ług w biuspirytusie.

,

Oznaczenie prowadzi. się w następujący sposób: recie automatyc.znie ustawia się na zerze.

do cylinderka wlewa się 25 cm 3 badanego denaturatu,

Następnie do porcelanowejmise.c zki odmierza;

t. j. ściśle do dolnej kreski podziałki, dodaje się 2 ~ 3 się pipetą 10 cm a badanego octu. Przed każdem , użY"

krople feno1ftaleiny (1 g fenolf!. w 500 g 95% spiry- ciem plpe~y należy ją dwu-trzykrotnie przepłuka6

,tusu) i kłócąc dolewa się kroplami tyle półnormalne­ badaną cieczą. Ocet z pipetki należy wypuszcza~

go ługu sodowego, aby płyn przedtem bezbarwny za- w ten ~posób, że koniec pipetki opiera się o ściank.,

barwił się na kolor jasno fioletowy. Ciemnofioletowe

mi~eczki i czeka aż ocet spłynie. Ocet w miseczce

zabarwienie wskazu)e na niedokładność próby.

rozcieńcza się 50 cms zimnej wody, wkrapla się 2 - 3

,

.Jeżeli po dodaniu ługu powierzchnia zabarwione,,

krople fenolftaleiny (1 g fenolftaleiny rozpug;:czony

go płynu sięga podziałki z cyferką n. p. 2,4, to w ba- w 500 g 95 % spirytusu) i dodaje się z biurety tyle jed..

danym denaturacie znajduje się 2,4 %-ów kwasu octo- nonormalnego ługu, aby płyn w miseczce przedtem

wego, jeżeli zaś wspomniana powierzchnia znajduje bezbarwny zabarwił się na kolor jasno-fioleŁowy.

się. n. p. pośrodku między kreskami 2,8 i 3, to procent

Ciemno-fioletowe zabarwienie płynu wskazuje na nie-

kwasu octowego w badanym denaturacie będzie się dokładność próby - dodano zadużo ługu.

równać 2,9.

. W czasie dodawania ługu zawartość miseczki na..

leży starannie mieszać szklaną pałeczką. Początkowo

Badanie octu,

ługu powinno się dodawać szybko, w końcu powoli kroplami.

§ 12.

•

Po skończonem miareczkowaniu odczytuje się

Głównym celem badania octu jest określenie

przy której podziałce skali biurety c znajduje się paniektórych jego części składowych, przedewszyst- ziom (dolny menisk} pozc;>stałego ługu. Odczytana cy.. ·

Idem kwasu octowego i alkoholu, następnie kwas6w Ira będzie równa odsetkom kwasu octowego w bad&<>

mineraln,.cA.. - cząsami umyślnie dodawanych do octu ńym occie.

celem p"owiększenia jego mocy.

p r z y kła d: .Do próby wzięto 10 cm· badan...

. '\Vyrabiany i sprzedawany przez octownie ocet

go octu, rozcieńczonego 50 cm8 wody, dodapowinien zawierać nie mniej niż 21 5%-ów kwasu octono 2 krople fenolHakiny i .spuszczono z biawego i nie więcej niż 1 % alkoholu.

.

rety tyle jednoIlormalnego ' ługu, te do)nli

a) Oznaczenie kwasu octowego, Kwasomierz aumenisk ługu w biurecie znalazł. się naprze...

tomatyczny, służący do oznaczania kwasu octowego

ciwko podziałki 8,7. Procent kwasu octoweskłada się {patrz rys\1n~k): " z flaszki półlitrowej

go w badanym occie równa się 8,7.

z bocznym otworem do nalewania ługu; z balonika

Przy odczytywaniu procentów . kwasu octowego

gumowego a do wciskania powietrza do flaszki, a tem należy uważać za miarodajny najniższy punkt krzy... .

samem do nape~,niania ługieIIlpiurety c; z płóczki b \\< izny płynu w biurecie - dolny męnisk.

z ługiem sQdowym do oczyszczania powietrza, wcib) Oznaczenie alkoholu w occie, Zawartość al..

skanegodo flaszki; z biurety CJ na któręj znajduje się koholu w occie bywa niejednakow8 t zalety ona od

skala z dzi~sięcióm'a podziałkami, z których każda rodzaju surowca, z którego ocet otrzymano, jak rówodpowiada ,1 % ~owi kwa~ octowego w badanym oc- nież i od sposobu fabrykacji. Z ciętarugatunkoweg~

cie. Wewnątrz biurety wlutowana jest rurka kapilar- octu nie można sądzić o ilości alkoll()lu, znajdującego

na do automatycznego nastawiania płynu na "zero". się w occie, gdyż w nim jak w piwie i innych płynach.

Górna część biurety ,wydęta jest w zbiorniczek do razem z alkoholem majdują się ciała cięższe od wody"

pomieszczenianadmi~ru ługu sodowego,

w razie

Oznaczenie prowadzi się w sposób następujący.

nieosłrożnego napełniania biurety. Następnie do aude 200 cm-3 badanego octu dodaję się 2 krople fenoU..

tomatycznego kwasomier·za należą jeszcze:. płóczkad taleiny i tyle sody, aby płyn zabarwił się na jasno

2 . ługięm sodowym, służąca do oczyszczania powiefioletowo, następnie przelewa się tę ciecz do meta..

trza, idącego do biurety w czasie wypuszczania z niej lowej kolhy aparatu SaIIerona i dodaie się jesrcze

ługu, 'Pipeta na .10 cm! do odmierzania badanego octu,

200 cm 8 wody. Z mieszaniny znajdującej si ę w meta..

miseczka porcelanowa na 100 ems, pałeczka szklana l()wej kolbie odpędzamy 200 cm' i badamy destylat

i flakonik-kroplomierz na 50 cm' do fenolftaleiny.

zapcmocą alkoholomierza. Procentawa za,w.artOŚć aj""

w

Dziennik Ustaw. Poz. 143.

N224.

koholu w' badanym occie równać się będzie znalezionym odsetkom alkoholu Vi destylacie.

. c) Próba na wolne kwasy mineralne, (siarkowy,

solny i azotowy). Obecność tych kwasów w occie

stwierdza się zapomocą 0,1% roztworu fioletu metylowego (0,1 g fioletu z 100 cm" wody destylowanej).

Do 10 cm" badanego octu dodaje się 2 krople roztworu fioletu metylowego i lekko skłóca. Jeż.eli próbka

zawiera choćby minimalne ilości wolnych kwasów

mineralnych, to zabarwia się ona na niebiesko lub zie!ono. Zabarwienie łatwiej się daje dostrzec, gdy przed

epruwetką, w której prowadzi się próbę, ustawić biały arkusz papieru i gdy obok wspomnianej epruwetki

postawić drugą z 10 cm 3 wolnego od kwasów mineralnych octu, do których również dodano 2 krople

roztworu fioletu.

CzęsŁobadany ocet zabarwiony jest na kolor

słomkowy, który może przeszkadzać wykryciu omawianych kwasów. Naturalne zabarwienie octu można usunąć, gotując ocet z węglem kostnym, nie zawierającym kwasów. Próby na wolne kwasy mineralne w zabarwionych octach winno się przeprowa··

dzać w laboratorjum D. P. M. S.

Prowadzenie ksiąg.

§ 13.

Każda oct<}wnia powinna zaopatrzyć się Vf książ­

kę obrachunkową, według załączonego wzoru Nr. 10,

. oparafowaną i zaświądcz.oną przez właściwą władzę

skarbową I instancji.

253

żenia i

po urz~dowem opieczętowaniu pozostawiaj.

odpowiedzialnemu kierownikowi do przechowania

w octowni w cią~u sześciu mieshtcy.

Ostatniego dnia każdego miesiąca odpowiedzialny kierownik 'octowni robi w książce obrachunkowej

zestawienie miesięczne ze wskazaniem pozostałości

płynu skażonego na pierwszego ubiegłego miesiąca

przycr.odu, rozchodu za ubiegły miesiąc, a także pozostałości tegoż na pierwszego następnego miesiąca,

tudzież obrotu, gotowego octu. Takiż obrachunek winien być zrobiony za cały rok ubiegły po jego zakoń.

czeniu.

Jednocześnie z zestawieniem miesięcznem odpowiedzialny kierownik octowni sporządza odpis książ.

ki obrachunkowej za miesiąc ubiegły i po stwierdzeniu zgodno~ci odpisu na miejscu przez organ kontroli

skarbowej przesyła odpis wprost do władzy skarbowej II instanCJi. Gdyby do 5 dni po upływie miesiąca

obrachunkowego organ skarbowy nie przybył do

octowni celem sprawdzenia i potwierdzenia zgodności odpisu, winien kierownik octowni przesłać powyz..

szy odpis władzy skarb'owej II instancji po stwierdzeniu zgodności tegoż z książką obrachunkową własnym

podpisem.

Wszelkie dowody, jako to: przewozowe świade­

ctwa, protokóły o przyjęciu i skażeniu spirytusu,

kwity o ewentualnem opłaceniu przekraczających

nOl-mę zaników drogowych winny być przechowywa-.

ne w odpowiednich zeszytach. W octowni znajdować

się też muszą oddzielnie zeszyty ze szczeg6łowem opisem i planem octowni tudzież z protokółami weryfikacyjnemi o wymiarze naczyń fabrycznych.

.

Do książki tej wpisuje się wszystkie dane, tyczą­

ce się przychodu i rozchodu spirytusu, przeznaczonego na wyrób octu, tudzież obrotu gotowego octu,

zgodnie z podanemi na wzorze objaśnieniami i pouczeniami. O nadejściu przesyłki spirytusu do octowni

przedsiębiorca oznajmia inspektorowi kontroli skarbowej. Inspektor kontroli skarbowej lub jego zastępca wraz z drugim organem skarbowym sprawdza

przesyłkę ze swiadectwem przewozowem, a następ­

nie uskutecznia skażenie spirytusu.

O przyjęciu i skażeniu spirytusu w octowni spisuje się protokół w 2-ch egzemplarzach według załączonego wzoru Nr. 9. Dane protokółu wciąga się do

książki obrachunkowej z oznaczeniem: miejsca wydania spirytusu, daty i numeru świadectwa przewozowego, ilości przyjętego spirytusu, sumy ewentualnej należnoki za przekraczające dozwoloną normę

zaniki drogowe, ilości spirytusu pobranego do skazenia w litrach objętościowych, ilości użytych do skażenia wody i octu z zawartością kwasu octowego, ilo'ści płynu otrzymanego po skażeniu spirytusu i zawartości alkoholu i kwasu octowego w płynie.

Jeden egzemplarz protokółu o przyjęciu i skaże­

niu spirytusu wraz ze świadectwem przewozowem

pozostaje na miejscu, drugi odsyła się władzy skarbowej II instancji.

Niezwłocznie po dokonaniu skażenia i dokład­

nem wymieszaniu płynu skażonego organa kontroli

iskarbowej pobierają z tegoż próbę, sprawdzają w niej •

zawartość alkoholu i kwasu octowe~o i zlewają do

,'butelki o , pojemności co najmniej półlitrowej, przy!twier4~iąsA() niej ety~ietę z \Vy:tll~ęnieniem dnia ska-

Do załącznika III.

KWASOMIERZ AUTpMATYCZNY.

Dziennik Ustaw. Poz. 143.

N224.

Wzór Nr. 1.

(Do § 7)

Izl:a Skarbowa w

Ur.,ąd Skarbowy Akcyz i Monopolów Państwowych

w

Inspektorat Konlroli ~karbowej w ______ .______________________

ProtfJ}{ół Nr.

Skażenia spirytusu

ogólnym środkiem

w ________________________________________________________ _

Dnia ____________________________________________ 192_____. r. Inspektor Kontroli SkarboweL ___

.....______________________________________ oraz Komisarz .__________________________________________ w obecności

dokonali skażenia ogólnym środkiem spirytusu przeznaczonego do ____________________

....

-~-_._-----.------------

....--------------_ .... _----------------------------_ .. ---------------------- .... ---------------------_ .. _.. _--------------------------_ ..

_--

Do skażenia wzięto _____________~ litrów spirytusu o mocy __: _______________ 0. (Pogrążenie alkohomierza ________________________________________________ przy temperaturze

RO)

. co stanowi _______________ litrów spirytusu 100°. Do spirytusu tego dodano _ _ __

litrów środków skażających i po należytem wymieszaniu otrzymaLo ________ _

litrów płynu o mocy _. _________________ .0 (Pogrążenie alkohomierza ___.____________

przy temperaturze ____________________ R 0).

Protokół niniejszy sporządzono w 3 .egz., z których

jeden dołączono do

akt przedsiębiorstwa, a dwa przyjął Inspektor Kontroli Skarbowej celem przedsławienia do D.P.M:S. i do Izby Skarbowej.

Inspektor Kontroli Skarbowej

Komisarz

Odpowiedzialny Kierownik

Dzienniłi Ustaw. Poz. 143.

M 24.

--------~-------------------==~

Wzór .Nr. 2.

---(Do § 7)

Izba Skarbowa w __________________ _

Urząd Skarbowy Akcyz i !1onopolów Państwowych

w

-_. _~.,--

. ---------------------------------- ..._------ ...._---------_._--

Inspektorat Kontroli Skarbowej w

(Strona pierwsza)

Księga

kontrolna

przychodu spirytusu, przeznaczonego do skażenia, przeprowadzenia

skażenia i sprzedaży skażonello spirytusu w rektyfikacjach lub też

w firmach, upoważniE>Dych do skażenia spirytusu

l!§l 19________ rok.

•

.'~

,

DZlennik Ustaw. Poi. 143.

,-----

(Stron':! druga)

,

P R,Z y

C H

,

O D

"

Według

dokumentu

przewozowego

nata

1

Liczba i data

dokumentu

Miejsce.

z którego

otrzymano

spirytus

I

brak przy

Litrów

przewozowego

2

Moc

płynu

I

Z PRZENIESIENIA

6

wpłacono

I

Zł.

Zł.

gr. ,

10

9

8

I

Suma

i do Jakie,

kasy

należy się

7

,

I

Kiedy

normy

wyżej

przyjęciu

Stopni

(stopni

hektolitr.

(1000 Itr. hektolitrowych)

spirytusu)

5

4

3

I

I

Za ubytek

' Okazał się .

I

I

I

fr.

t

"

.'

.

DO PRZENIESIENIA

I

I

(Dalszy ciąg)

SKAŻEN1E

R O Z C H O'D

Otrzymano po

Użyto

Użyto

stopni

hektolitr.

spirytusu

środków do

akażeniu litr.

płynu

skażenra

Ilość

Komu i dok,d

wydano.

data i numer

'wiadecłwa

(ilość litr.)

Na moey

płynu

lakiego

zezwolenia

w litrach

U W A OI

przewozowego

9~

95°

'13

14

92'

95°

17

18

-,

11

12

I

I

I

16

15

I

I

I

I

'. - '.~ ,,- _

.- ~

19

I

.

,

..

~'

l

!

.-

f

I

l I I

"

'l

~ I ł

"..

"

' , ' .'\I. '[~:'

"

I

..

~

-t-

"

-'.

.-

,

' "

t

' ,

\

_ J

.t& 24.

Dziennik Ustaw. f''Oz; 143.'

Wzó:rNr. !I.

(L'ó § 'J)

Izba Skarbowa w _____________.________________________

Urząd' Skarbowy Akcyz i Monopolów Państwowych ,

w ______________ ...........

Inspektorat Kontroli Skarbowej w ____..__ ..;. _______ _

(Strona pierwsza)

Księga kontrolna

przychodu i rozchodu spirytusu skażonego

: w rozlewni _______________________.__ na 192__ rok •

..

•

Ustaw. Poz. 143.

N~ 24.

-------------------------- Dziennik(Strona

--------------------------------~druga)

258

fi

.,

R

P

6

Y C H

Z

R

D

Ilość

Ilość płyn '-1 według

Skąd

. DATA

otrzymano

spirytus

I

[ Data i Nr.

św i ad e ctwa

przewozowo

2

I

Z PR~ENIESIENIA

I

I

litrów spi

w litra ch

.

--

I

3

o

DATA

I

92°

I

Z

świ a d e ctw p rzewoz.

skażony

l

O

0.5 1.

95°

I

4

I

I

5

I

I

6

i

7

I

-

1 1.

---8

5 1.

10 l.

9

10

I

I

m o

20 1;

I

11

I

I

.

,

I

DO PRZENIESIENIA

[

(Dalszy ciqg)

H 6

C

D

-

rytusu skażonego. wydam-go w butelkach i w naczyniach

I

c y

92°

o

m o c y

958

20 1.

U W A G I

"

iI

i Do naczyń

I

I

odbiorcy

Razem

litrów płynu

0.5 1.

p

13

11

I

I

I,

.. .

I

I

I

1 1.

5 l.

101.

15

16

17

I

I.

I

18

I

I

Do naczyl1

odbiorcy

I

I

19

Razem

litrów płynu

I

20

21

.

I

I

I

I

..

-

. _.

~

.

· R O Z R A CHUNEK

Przychód denaturatu o mocy 92°--1.

l

I

I

Rozchód

Pozostałość

"

.

-

"

"

" --l.

, --l.

Przychód denaturatu o mocy 95°--1.

R07.chód

- l.

"

"

"

.,

Pozostałość' .

- l.

..

Dziennik Ustaw. Poz, .143.

Hl! 24.

Wzór Nr. 4.

(00 § 16)

Izba Skarbowa w_ _................................_..............._

Urząd Skarbowy Akcyz i Monopolów Państwowyc:.~~

w

-

.. --- _ .. _ ... ~. ------_.:._-------------------------------- -- ...

Inspektorat Kontroli Skarbowej vi _ .........._.~..........._

Protck6ł NrL........ ~..........._

skażenia spirytusu szczególnemi środkami, przeznaczonego do wyrobu.................. _

------- - ---------._- ~ --------------_._-------_. _ ---- - - ------- -- -------------- - -------------------- . -

.. ------- --- .

_------ . _. -. _. __ .... _... __ .

~ ;/

----- .... _-

Dnia.. ~ .......................... J 92..........r, Inspektor Kontroli SkarboweL___..._._. _

_ _..._ .....__._ oraz Komisarz Kontroli SkarboweL._..........................__ w obec. ,właściciela

nOSCl

o d p. k'lerow.

ra bry k'J........................................ zna)'d'uJąceJ" Slę w_.___....L_.....••...•......

..

.

.

_"""_"""""""""" przy ul. .............~....................... _... _...................... dokonali l'>rżyjęcia · i skażenia spirytusu, dostarczonego z ..........................................................:...... za świ~dectwem

(

przewozowem z dn __._______._.___ 192........._ r. N!! ............................ _ •

Po sprawdzeniu

naczyń

nieusz~odzonemj, przystąpiono

przewozowego wysłano ............... litrów 100° spiry-

tusu, po zbadaniu zaś okazało ;ię

Pogrążenie

okazały się

do określenia ilości otrzymanego spirytusu.

Według świadeCtwa

netto_..........,... klg.

i znaków zabezpieczenia, które

Waga. brutto.... ,........._ klg.. tara.............. ~. klg.

alkoholomierza przy temperaturze............... RO więc

. prawdziwa moc wg. ·tablicy I.............._o co wg, tablicy II/IlI stanowi

przy tempe,

raturze+ 12° R ........_.c ............................................... stopni hektołitrowych (litrów bez

, mniej

'

. _ ..... __ ......__ . Itr. 100°.

wodnego alkoholu) czyh ,

Więcej

Z ilości tej wzięto do skażenia og6łem. __ .: ____ .. ________________ .......... __ Jitr6w płynu

o mocy.... ____.........._o i po dodaniu

1)

do_.............................litrów............ __ .... __ ._ ... li trów_. __ ......:................._

2)

do__..........__....Jitrów..._ ............,............_ ..

3) do...__.............._...._.lttrów...........................

fi

_

................. __ ........

otrzymano og6łem_................_._litrów spirytusu skażonego, który wydano przedsiębiorcy

do wyrobu.

II

Pozostały w stanie czystym spirytus w iloścL..... __ ....'......._ ................Ułrów

zabezpieczono plombą N!ł__......._. __..................._

•

N224,

Dziennik Ustaw. Poz. 143.

~

Protokół niniejszy sporządzono

dołączono do dowodów książkowych

w 3-ch egzemplarzach, z których jeden

fabryki, a dwa

zabrał

Inspektor Kontroli

Skarhowej.

INSPEKTOR KONTROLI SKARBOWEJ

KOMISARZ

..

ODPOWIEDZIALNY KIEROWNIK

... I. ć

N a le.t.no;:;

za

zaniki

'l " , _ _ _..litrów w kwocie"_. ____.._~ _____

na dwyz"k'1 w lO;:;Cl

zł. ________ ~r, wpłacona z"a pokwitowaniem z dn _ __

_ _ _ 1~2~.

N2._ _ __

INSPEKTOR KONTROLI SKARBOWEJ

"

•

Dziennik Ustaw. Poz. 143.

NI! 24.

Wzór Nr. 5.

(Do § 16 i 20),

Izba Skarbowa w _~ _____________________________________ _

Urząd Skarbowy Akcyz i Monopolów Państwowych

w

------ ------------------------------Inspektorat Kontroli Skarbowej w ________________

(Strona pierwsza)

Księga

obrachunkowa

..

na przerób spirytusu skażonego szczególnemi środkami

w fabryce _______________

________ znajdującej się

_____________________________________________________________________ na r. 192_

1,

2.

3.

4.

5.

Na przychód należy zapisywać ilości spirytusu wykazane w świadectwacb

przewozowych.

Rozchód spirytusu należy wykazywać we właściwych rubrykach. Rubryki 6;

13, 15, 16, 18 należy wypełniać tylko w wypadkach, kiedy otrzymano

spirytus w stanie czystym lub nie całkowicie skażonym.

Przychód i rozchód gotowych wyrobów (rubr. 23, 24) należy wykazywać

co dzień ilościowo bez wykazywania poszczególnych gatunków.

Według tego wzoru winne być prowadzone księgi we wszystkich przedsię­

biorstwach, które przerabiają spirytus skażony za wyjątkiem octowni.'

Odpis tej księgi winien być przedstawiony do odnośnych urzędów trybem

ustalonym.

-, _. I

lic.

0\

-

~

- '.."

e

-

Otrzymano ..

tri

płynu skaźonego

Z

-

Pobrano

do wyrobu

lic.

"-ł

N

II;"

°

Rodzaj wyrobów

-o

Pozycja

1\,)1

D a t a

w

Skąd otrzymano

spirytus oraz data

i Nr. świadectwa

przewozowego

er

w

-

_. I

N

~ =

Po

...o'"

S

o- e. ...

)II"

~

D

~

.

Po

1:1

o

~

lO

o

~

-

Spirytusu

Olejków substancji

tywicznych wzgl.

in':[.ch artykułów

po ławowych

~

w

·w

.

, .

-N

o .

W

....

A~:".

t'"

"" ..

,(\)

Q.

e.

0-

p;-

~

(9

!f. '1:1

.., lic.

III

'"'

I!I II

0- s

II!

I

en

i3<II

'1:1

· Po

lO

D

o

"d

°

.1:4

-'"

ofi>

.!.

c

to.)

Ul

~

>

-

O

o·

~

OJ

'1:1

..,

Pobrano

do skatelłia

-

0\

-B

0-'"

0"'0",

'" ~ '"I

..,

-< ::r"..,o

-<

1:1

"-ł

co

.

O'"

:Ii

~

::c

N

0t:!

C/)

~.

=

...... =

~.

Za zaniki

,.

:"

W•

Z

M:j

~

-o

~ ~

lit

> ~ą.1~"'CI

ro

Q

--

No

I

--

Z

O

Patentowo·

akcyzowa

eJ>.

(i.

~ ~

ol>.

~

• !"

o

°o-

~

(")

I

lic.

~

~

12 C

170.

Q

~

-<

1 I

Pozostaje

~

.

'"..,p-'

:;:o

(n

...

[

-

"""

Ol

crS

~

0t:!

1:1

o-

-<IJQ,N

.., o '"

w

w

C/)

~

co

-

I ~ ~~ ~...

I

.

_.'"

.a-

Zaniki drogowe

Q

I:>

w

I

przewozowego

o

1:1

'"I

o

...

-

VI

lO

'O

n-

"tI

:::o

N

~

N

'"

-<

ro

Ilo ś ć spirytusu

wg. świadectwa

-'"

~

O"" '<~

!l.

O'

en.

'"I

Q

0\

::c

~

-

~

bi eż ąca

(")

~

O' ~

lic.

~ ,.

I:'.)

Pozo.taje

Ot

___...,. r'_

-I

tri

o~

_.

~~

~

N

K a s a

°l

D a t II

=1

wl

Nr. pokwitowania

~I ro

.-.

~

-

0-

:Ii

....

1:1

1:1

'1:1

Z

ID

(9

~

a°D °.."m°

n

Pobrano spirytusu

do skatenia

M o c y

'1:1

- '"'

Ul

I

~

I ....

Dodano środków

skatajllcych

cn

~

a

>

~

.NIl 24.

Dziennik Ustaw. Poz. 143.

Wzór Nr. 6.

(Do § 5).

Izba Skarbowa w

Urząd Skarbowy Akcyz i Monopolów Państwowych

w ___...._................................_........._,___._._..__________ _

lnspek\orat Kontroli Skarbowej w ___________

Protokół

Nr. ____._....._.__......__.._

Określenia ilości lsllażenla spirytusu powrotnego

w fabryce ___

znajdującej się w ''_ ____.____._

__________.. _._ należącej do ________.____....__________

Dnia,.--_ _ _ _.____ 192.______ r. Inspektor Kontroli Skarbowe;

i Komisarz Kontroli Skarbowej. ___ ._ ..____________.... ___ ._ ............_. __ .__ _

w obecności ___________________ ...___________ ._______ dokonali określenia ilości i skażenia

powrotnego spirytusu. otrzymanego przy wyrobie ____

W zbiorniku N2 _________ po zbadaniu okazało się ,, ____ " litrów płynu.

Pogrążenie alkoholomierza___________ przy temperaturze __ .__________ RO co według tablic

redukcyjnych wynosi 11 _ ________ " stopni hektolitrowych (litrów alkoholu) spirytusu.

Do powyższej ilości dodano ________ ._____________._._______.____ litrów płynu środków

denaturacyjnych i po

należytem

wymieszaniu otrzymano

11. __ •••••••••• __ •••• _"

litrów

płynu skażonego, którą to ilość zapisano na przychód do księgi wzór N2}.

Protokół niniejszy spisano w 3-ch egzemp., z których jeden dołączono

do dowodów książkowych fabryki, a dwa zabrał Inspektor Kontroli Skarbowej

celem przedsławieniaw drodze służbowej do Izby Skarbowej i D: P. M. S.

Inspektor Kontroli Skarbowej

Komisarz Kontroli Skarbowej

Odpowiedzialny Kierownik

,.-

Dziennik Ustaw. Poz. 14~.

Ne 24.

Wzór Nr. 7.

(Do § 5)

Izba Skarbowa w. _______________________________________________________....____ _

Urząd Skarbowy Akcyz i Monopolów Państwowych

w ..________ ______ .__ __ ._______________ .________________________ _.__________ ._____ ______._____ _

Inspektorat Kontroli Skarbowej w _._.___.___________ _

.,

Księga

kontrolna

Spirytusu powrotnego, otrzym;anego przy wyrobie _________._______________ .__"_......._

w fabryce ...._. ___.__...._______ .... ___ .. _... _..________ ._._______ . w.. ___ ._.___._______ ....._______________ .. ____________ _

należącej

do ____ ._.._____.__._._. __.______ .________ .. ___..__._______________________.__.. ___~ na 192____ r.

1. Na przychód należy zapisywać wszelkie ilości spirytusu powrotnego na podstawie protokółu określenia .

2. Na rozch6d zapisuie się ilości spirytusu wziętego do fabrykacji z wykazaniem

pozycji księgi obrachunkowej, pod którą pobrany spirytus został zapisany

na przychód.

I

PRZYCHÓD

~

D ała

DATA

i numer

protokółu

ROZCHÓD

OS'

..c

DATA

objętościowych

!

~

~

CI'

1

I

2

I

3

u

I

I

5

- I

>-

..

N

I

6

I

U W A G I

~

u

...

o

4

1:1

'-...1<1 .<

..co

Il..

i'

I

ił

m -c;;

Ilość w litrach

Na jaki cel

zużyto spirytus objętościowych

i

l

-Oj

...

a! -Q]

Ilość

spirytysu

w litrach

os

u

I

·

'

Dziennik U~taw. Poz . 143.

Wzór Nr. 8.

Wo § 24\

Izba Skarbowa w ' ----_.. __ ..- ..... ------_ ............_----- ...._----------.

Urząd Skarbowy Akcyz i Monopolów Państwowych

w ................ .............................................. ________________________________ _

Inspektorat Kontroli Skarbowej w _________. _____________ _

(Strona pierwsza)

,

Księga kontrolna

przychodu i rozchodu spirytusu nieskażonego w fabryce __________________ .

należącej

do __ ............... __ .__________ ..... ________

.. ...............

r.

---...----.. -.----------- na 192

. . ,, ' ,-

"

.

...... ... ~ ~ . ....:--c...

-I

'."

..

,

~ ,""

. ,

.

~_

..: .Ji:f'it .

~

DATA

a-.

Skąd i na podslawie .

jaki",!!o dokumentu

przewozowego

'"

w

C

::.,-

Otrzymano

w"d/ug d okumenlu przew.

-

Ubytek

drogowy

o-

'i:l

::o

N

~

....

o

~

.,

-

\

,

'-

-

::r

'ó

..,

I

..

W r l eczywislości otrzynHmo

-<

Ul

r"

- - -

a-

:1

O

N

,. .

l"

~

N·

::>

~.

O

:>;'" ."

ao.

!"'

-

O

~ ~

~

,

><

()

~.

Q

I~

'"O

t'"

~

()

O

Z

O

,

~ I kas owego

Nr. pokwitowania

.

..

°l

.

~.

.

::\

Na jaki cel zużyto

..-

~

.,

O

-... '"

t'1

" .....

§

,.j:>.

!N

::r

O

O

spirytusu

--

Ilość

otrzymanych gotowych wyrobow

/

., .'

Il)

N

\

;

ClI

Q

!)o.

()

__o

)

...c

O

w litrach 1000

I

<

::o

L aLa

[ość zużytego

\"oJ

.,

~

;I;'

\

=\ sp;r y , us

...

.

II)

en::; ::s~.

;:,

~ I Dala

-

~.

o

,.,.

Kasa

~

-~

><;")

-

~

~

\

Dziennik Ustaw. Po~. 143.

1'(224.

Wz6r Nr. 9.

(Do § 30 rozporządz enia i §·J3 załącznika nn.

. Izba Skarbowa w _~___ .__ ._ ...,....._...................,............_ '

Urząd Skarbowy Akcyz i Monopolów Państwowyć'h

w ...............____..

__...............___..............................._

Oddział Kontroli Skarbowej w...................................._

Protokół Nr.

przyjęcia i skażenia spirytusu

w fabryce octu

należącej

do ..__._.....__.._....__........._._

w _..................... _........................_... powiatu.................................................._ ........_......_ _._._...._

•

Dnia.......__..................._.._ . 192 ................. r. niżej podpisani (urzędnicy skar"

bowi)

w obecności...·.....................~....._...................,.......................~ ...._...:....... _._....~........•......__ ........_

po sprawdzeniu naczyń i znaków zabezpieczenia, które okazałysię ........._ ........_

dokonali

przyjęcia i skażenia

spirytusu,

dostar~zonego do wymienionej

fabryki

octu z _....................................................... ,..........4 ................ na zasadzie poz;wolenia Dyrekcji

Państwowego Monopolu Spirytusowego z dnia ..................................................... 192 _.. _..... r.

za Nr . •...._........ za świadectwem przewozowem z dnia _..............L ............................._

192........._ r. za Nr .................

Według tego świadectwa wysłano .....................:__...._......... L .........................J

litrów bezwodnego alkoholu (stopni hektolitrowych spiry~usu) ; 'poj ibadaniu zaś

odebranej ilości okazało się ............_.....___........._..........................:.....................................

_.-.._._......_ .............................._............................•...................................................,.......................

'--__.____.....1 litrów bezwodnego alkoholu (stopni hektolitrowych) czyli mniej

o _ ...________ .._____ litrów bezwodnego alkoholu.

Spirytus ten przelano do kadzi przeznaczoriej do skażenia i zmieszano

z

._..... litrami wody i __.._. __.__...._ ... litrami octu, mocy _......_.._....... _

po należyte m wymieszani. otrzymano mieszaniny _..__________.._.. litrów.

. Przeprowadzone badanie wykazało w mieszaninie ...................~ .........._........_

kwasu octowego i __

o

_.

_ _

. _

alkoholu.

Od mieszaniny została odebrana próba w ilości 0,5 litra, która po opieczętowaniu urzędową pieczęcią ___.._.!__.__________._-:..__~.._. ______.__.._. oddana właścicielowi

na przechowanie. Za brakujące .................".............. .......litrów alkoholu właściciel octowni

ma niezwłocznie wpłacić do Kasy Państwowej

zł.

,,~\

,1-,---

",

..

' .',

, .,.

.

,-

. .Hl! 24.

Dziennik Ustaw. POz. 143,

Protokół

niniejszy .sporządzony w 2 egzemplarzach, z których jeden

l"Ozostał na octowni, a drugi został zabrany przez __________ _______________

.__ ~

-~~-~ · --7 7- -·- - ~------·-~--- - --~~----~-·----- ·-·--------.-----

. . .--------------:-----.. . ---..------.. . . . . .-

celem przedłożenia właściwej Izbie Skarbowei.

(PODPISY)

Należność w sumie ..._................................................. zł. ,_____ ._.... ___ ._.._

gr•. _

zaJ:amk ckogowywpłacona ~O'Stała do Kasy Skarbowej w _....____...... _.._._ __

dnia _ _._________ ._ 191c.... 1"•• L ......~_ .. __......_

•

(PODPISY,

•

Określenie ilości

•

Zbadana ilość

.

-

alkoholu

Według

wagi

w kilogramach

-;;

-

~

r

N

N

U

Co>

1-, t oro

,;

~

~

'so

Co>

-2

~

j

~

l! ~ - ~5- 1

o

- 1 -1- 2 - - 3 - '-.-4- 1

1

o..c

Co>

'N

ar

...

o

'Ol)

o

,;lo

-;;

p...

6

~

E

l

arO-

'~]~

" ....

.t

~

l>-

'~

;:::l

0')-

N..!<

~

~ ~

N

....

::s

'Ol)

~

p...

Przy

8

7

1

e

.........

.. cu.:.= ......

...~ '~" .~-

..!<

P!s:l -~

Ul

:;:: o"'"

~

~Co>'OI)

t:I ~

l>-

..

l

l

l

u

l>~

....o...

N

CJ

-u

~

~

..<

.."

10

11

I

UWAGI

..<

o

'Ol)

0

1

-

c; S-

+ 12 R.

9

~

...

-o

o

,

... -;...

N

>- ..

Ń

u

::l

o.<

l>-

t:! o

o ~

..c o .- ..c

Co>

I L o Ś' Ć

Co> :E::=

u

:&:;

~"O

E·~

cd....t

Co>

I

Co>

::l

Co

•

..

u""

N

'" E l>~

•C;

e

Ul

l>- ::l

N_

"" ... ~

.

'"...

(' . •

.B f;

"0'11'

ł

·u Co>

~

.,;

l>-

'aCo

R E D U K C JA

~awartość

Zbadana

spirytusu .

j;j

Gl

I

12

l

•

•

~.;,

N! 2'4. ,

DzIeanik Usław. FOL l4.1.

2ld

------~----------~~--~------------------~----------~----------------------~~

..

Izba Skaroo.wa w _____________________________ ~ ____________________________

Utz~d

Akcyz i Monopolów w ______________________________

Oddział

•

Wz6r Nr. 10.

(Do §: 30 r02lpOn~Hnia i § 13 zal. III).

Kontroli Skarbowej w __________________,____-'-___________"-

(Strona pierw sza)

Książka obrachunkowa

fab:ryki octu w _________ ~ _____

, ________

___________________ _

należącej do ________ ,_______

______________________ ~ _____________________________________

na rok 19___________________

1. Przychód spirytusu zapisuje się według danychświadedwa przewozowego

(rubr. 4). Określone przy przyjęciu zaniki drogowe wpisuje się do rubr. 5i

dane w rubrykach 15 i 21 należy podawać ułamkiem.

2. W rozchodzie setne częŚci litra do 0,05 opuszcza się, a od 0,05 włącznie

przyjmuje się za 0,1 litra. Dzienne obroty wpisuje się ~umarycznie. 'o 3. Rubryki przychodu, obrotów wewnętrznych i rozchodu na zewnątrz są tak

ułożone, by można było w każdej chwili, w miarę potrzeby, wyprowadzić

książkowe odnośne pozostałości. Niema potrzeby wyprowadzać tych

pozostałości codziennie-wystarczy czynić to w końcu każdego miesiąca

(rubr. 7 i 23).

.

4. Ostatniego dnia każdego miesiąca odpowiedzialny kierownik fabryki zamyka

książkę obrachunkową, sporządza odpis tej książki za miesiąc obrachun- '

kowy i po stwierdzeniu zgodności tego odpisu na miejscu przez ,organ

kontroli skarbowej przesyła odpis wprost do Władzy Skarbowej II-ej

'instancji. Gdyby do 5 dni po upływie miesiąca obrachunkowego organ

skarbowy nie przybył do fabryki celem sprawdzenia i potwierdzenia

zgodności, . winien kierownik fabryki przesłać powyższy odpis władzy

skarb9wej II-ej instancji. po stwierdzeniu zgodności tegoż z księgą własnym

podpisem.

N!! 24.

Dziennik Ustaw. Poz. 143.

(Strona druga)

s

1- " R

P

Y

-- --

o

"CU'

'i

e>-

~

...1'1

'O

,~

'ł'1

CI>

...

's,

en Ol

'" ::!

~ .~

;::: ~ 'U ~

::s

o

';:;

W

N

o

<

en

Cl

o!

.:o

...

-ao

o ~ Ci> o

o

'U

:.::(

:~:au~

Il>

'N

.c

o

N

Q,

~

i:l.

Li t r 6 w

I

I

I

4

I

Z PRZENIESIENIA

o

~

'Ul

I

5

III

o

::s

en

I

I

I

7

,-

..:.

et!

CI>

1'1

o

i:l.

~

OS "

CIS

o'"

E

- '~

o

:t'

I

Q,

.... 'Uo!

.

.E

Q

:z;

I 9

10

" 11

I

I I

Zł.

12 .

I

.

(Dalszy ciqg)

I

OBROTY PŁYNU SKAŻONEGO

::s

Ol

Użyto do

skażenia

~ o

o ::s

Q,~

o.!

:I 'O<. Q,

.: III Ol

>-c::::s

:1"0

~o

-!:: 'OlI aj

b &! o

~~'a

o: III

:I;~ ~

~

GO

_

co: ar o

""o ............et!

N''''' o '

ou I'I~

o

..... o '"

o

""..o

o

oo~

--tJ

-

LiTRÓW OBJĘTOŚCIOWYCH

13

I

I

14

I

I

~~~

o

::s

=':..0

e .2 o

~

;

~

-

..<

I

16

.

'U

1'1

>~

.!:ll'l~

o I'I~

UWAGI

'"o

CIS

1'10:«1

'N

et!

o

p.,

O

-'"

:;;

g

LITRÓW OBJĘTOŚCIOWYCH

18

17

I ..

I

t.l

a>-;:'"

o: ::!

aj

o o

i:l.~

i:l.",;

"-

15

Ol

~

..o o: ...

o~ >-

..Elo

'00

::s III

en ~

o: O

'Ol)

o

~

o

='t:o o

o

,Il>

_

,Il>

'(j ~

o-cn.8

=

'" o

Il>

.

o

o

'OIl

or lll

.

.e-Q,

'01)0

Il>

OBROTY OCTU

GO T OWi!G O

::s

::s

.: o :I

Q,o"

-a

El '=

.... >-

.. ~ III

'U

'() .... "N

-= ~

_0:'00

>-

Zawartość

w skażonym

płynie w %

I

19

I

I

I

20

I

21

I

I

I

22

I

I

23

II

24

I

,

OD RDMIN1STRRCJI

We wszystkich sprawach, dotyczących prenumeraty Dziennika Ustaw, nadsyłania

do RdminisŁracji Oz, Ustaw. Plac Krasińskich 12.

pieniędzy I t,p" należy zwracać się bezpośrednio

Warszawa.

Tłoczono

w Drukarni LiŁerackiei. Nowy Świat 22 z polecenia Ministra Sprawh~dliwości.

Cena l złoty.

Konto czekowe Pocztowej Kasy Oszcz~dności Nit 301iSO.

/

..o

..;

~

I--- --- - -

8

\

o

'/

Zł.

en

o

I

~

-

>1'1

o

III ....

~

<

1000

6

III

C;

'00

Il>

1'1

..;

3

I

CiJ

..

Z

,~

2

l

() ,~~

o

o

~

'U

"~

~

Q

1'1

o

::!

~

III

'Ol

~

~

o

o

.t;;

'00

N

.!::'~ Q..'OIJ

Il>

'(fJ

~

>-::"0

o

'Ol)

,!2

et!

's

'"::s o:, III,

'U

S;

'(j

Il>

::!

~.-

Wpła~Qno

o

o

III

"

NALEŻNOŚĆ ZA ZANIKI

ROZCHÓD

PRZYCHÓD

~

S

U

T

•

§ 9.

się przez dopisęk na świadectwie przewo.. . .

'

Sprzed,ż • .

zow em ; . .

. .. .- ..

c) wymieszanie spirytusuzejrodkiemdo skaża­

. 1. Up1'a~itieni ' do detaliCznej .sprzedaży mogą

nian.ą.stępuje albo · zapomocą specjalnego

przyrządu dQ miesUlrua, albo, J'ęc~e za po- nabywać spirytus skS:Zonyogólnym stodkiem skaża­

jącym tylko ' wrozłewniach .monopolowych lub prymocą Qdpowiednich mi~siadeł (kociub), albo

"

przezwpompC>wanie .powiettza.po · ukończe­ watnych.

. . 2. Sptzedaż detaliczna spiiyhisu skażonego do.n~u .skażenia nalety postąpił w myśl wskazó. w~ ,zawart:yeh. )vyiej podpp!, Si 6,a ąąst~p- zwolona jesttylkó 'w .butelkach i wbańkuh zamnie natychmiast · Wysłać cyste'rnę donAjbliż~ kniętych znakiem rozlewni monopolowej lub prywaszej stacji kolejowej, przyczelU zabrania 5ię tnej. Detaliście nie wolno przelewać spirytusu skalonego z większych naczyn· do mniejszych; dełaHsta

częściowej wysyłkizawartnści cysterny;

ma prawo sprzedawać spirytus skazony w tych nadl natyclmUastp& nadejściu cystenty ze skażo­ czyniach i tak zabezpieczonych; jak je otizymał

nym spirytusem do przedsiębiontwa. dla któ- z rozlewni.

.,

I'ego jest ona przeznaczona, należy ilość ska3.

Do

sprzedaży

hurtowej

spirytus skażony

żonego spirytusu wciągnąć .na przychód

środkiem

ogólnym

nabywa

się

w

punktach,

uprawniow księdze kontrolnej przedsiębiorstwa, które

nych przez D. P. M. S. do skażania i sprzedaży koten spłtyttts otrzymuje (wz6r Nr. 3J.

misowej. Jednorazo\\'Y pobór spirytusu z rektyfika9. Skażenie spirytusu odbywać si4 musi w obec- .cji musi wynosić najmniej 1 hl i · ma być pokryty

ności inspektora kontroli skarbowej lub jego zastęp­

świadectwem przewozowem.

Poza rozlewniami

cy, oraz drugiego urzędnika kontroli skarbowej.

w rektyfikacjach mogą nallywać spirytus skatony

Odokonanem skateniu spirytus~ ogólnym środ­ przedsiębiorcy, u~ywaiąey go w większej iloki do

kiem skażającym sporzl\dzają organa skarbowe pro- celów napędowych lub technicznych, oraz szpitale na

tokół skażenia według wzoru Nr. l, podając ilość i ro- potrzeby własne, :za osobnem pozwoleniem władzy

'd zaj użytych śrooków skażających oraz wymk do- skarbowej I instancji. W tych wypadkach wydaje się

konanego skażenia,. poczem ilość skażonego spirytu- spirytus do naczyń odbiorcy, przyczem na świadec­

su wpisują na przychód do księgi kontrolnej, prowa- twie przewozowem. wymienia się nu:ner i datę podzonej według wzora Nr. .2.

wyższego pozwolenia, na pozwoleniu zaś zaznacza

10. Przedsiębiorca, skażający spirytus, obowią­ się ilość wydanego 'spirytusu oraz numer świadec­

zany jest dostarczyć organom skarbowym potrze- twa przewozowego.

bnych do urzędowych czynności miar i wag, legalizo4. Spirytus skażony można -rozlewać do butelek

wanych przez Państwowy Urząd Miar; oraz na żąda­ <> pojemności: 0,5 i 1 l oraz do baniek S, 10 i 20 l.

nie władzy skarbowej II instancji - lokalu ogrzane- Minister Skarbu może zezwolić w drodze wyjątku

go, oświetlanego i zaopatrzonego w niezbędne meble rozlewać do innych naczyń.

i przybory kancelaryjne dla użytku organów skarbo5. . Tak butelki, jak i bańki winny być przed

wych w czasie wykonywania dozoru.

sprzedażą zabezpieczone zamknięciem: .butelki la-:kiem i pieczątką firmową rozlewni, lub kapkapU

ochronnemi, a bańki plombami. Na stosowanie in§ 8.

nych zabezpieczeń może zezwolić Dyrekcja Państwo­

wego Monopolu Spirytusowego .

. Zgłoszenie sprzedaży.

Na każde m naczyniu winna być etykieta, na IdóL Kto zamierza trudnić się sprzedażą spirytusu rej nale ży wyszczególnić

a) ilość i stopniowość spirytusu skażonego;

skażonego · ogólnym środkiem skażającym, winien na

to uzyskać pozwolenie władzy skarbowej

b) cenę spirytusu i osobno cenę naczynia;

c) miejsce rozlewu i firmę rozlewni.

a) dla sprzedaży detalicznej władzy I instancji;

Oprócz tego należy umieścić na etykiecie trupią

b) dla hurtowej z prawem rozlewu - II instancji, wydane w porozumieniu z D. P. M. S., główkę z napisem "płyn trujący".

przyczem podania o udzielenie prawa rozlewu

6. Rozlewnie spirytusu skażonego mogą prow~­

i hurtowej sprzedaży spirytusu skażonego na- dzić jednocześnie i handel detaliczny. Cenę detależy kierować do władz skarbowych II in- liczną wolno pobi2rać przy jednorazowym zakupie

spirytusu skażonego w ilości do 10 l włącznie. Wszelstancji przez władze skarbowe I instancji.

2. Władza skarbowa wciąga udzLelone pożwo­ kie ilości ponad 10 l winny być · sprzedawane po celenie do wykazu miejsc sprzedaży, podlegających nach hurtowych.

7. Sprzedawca obowiązany jest do przyjmowakontroli.

.

"

3. Pozwolenie należy przechowywać w lokalu nia z powrotem nieusz"kodzonych naczyń, o ile na

sprzedaży i na żądanie okazywać organom kontroli nich zachowana została firmowa etykieta (p. 5), 7a

zwrotem ceny naczynia.

skarbowej.

8. .Rektyfikacje uprawnione do skażania i sprze4. Państwowe składy i sklepy sprzedaży wódek

daży

spirytusu, ro~lewnie spirytusu skażonego oraz

nie ood1e1!aią tym przepisom.

kupcy detaliczni nie mogą sprzedawać spirytusu skażonego po · cenach wyższych, aniżeli wyznaczone

przez Ministra Skarbu.

9. W lokalach sprzedaży spirytusu skażonego

ogólnym środkiem obowiązany jest sprżedawca umieścić w miejscu widocznem uzyskane pozwolenie na

sprzedaż spirytusu skażonego, a obok niego , ogłosić

literami drukowanemi, wielkości najmniej % centymetra zakaz zawarty w § 4 niniejszych przepisów

oraz obowiązujące ceny.

10. W miejscach hurtowej sprzedaży spirytusu

skażonego winno , się prowadzić ksl'ęgi przychodu

1 rozchodu ' spirytusu według obowiązującego wzoru

Nr. 3.

III. SKAzANIE SZCZEGóLNEMI śRODKAMI.

§ 10.

Zakres słosowania.

1. W przyległym załączniku II A oznacza się,

do jakich celów można używać spirytusu skażonego

środkami szczególnemi, tudzież "rodzaj i ilość tych

środków.

2. Przepisane dawki środków oznaczają najmniejsze ilości. '

3. Minister Skarbu może pozwolić na przydział

spirytusu na inne jeszcze cele przemysłowe, niewymienione w załąp;niku II do niniejszych przepisów,

jak również zezwalać na skażenie tego spirytusu innemi środkami skażającemi.

4. Załącznik II B zawiera pouczenie <> badaniu

poszczególnych środków skażających.

§H.

"

N!! 24.

Dżiennik Ustaw. Poz. 143.

234

1. ,Kto chce przerabiać spirytus skażony środ­

kiem szczególnym, ma wnieść o to pisemną prośbę

do władzy skarbowej II instancji i podać cel, do którego chc~ używać skażonego spirytusu z wymienieniem ś~odka skażaj~cego, sposobu technicznego postę­

powama przy użyclU skażonego spirytusu i miejsca

w którem sk~żony ~pirytus będzie przechowywany

Przed pobramem SpIrytusu ma być złożone zabezpieczenie należytości monopolowej w wysokości różni­

cy między ceną nabytego spirytusu, a pełną ceną

oznaczoną, w myś) art. ~2 ustawy o monopolu spirytu~owym. Zabez~le~.zeme to może być złożone w jednel z. fo~ przew.IdZ1anychna wypadek kredytowania

naleznoscl za SpIrytus (§ 58 rozporządzenia Minisfra

Skarbu z dnia 10 marca 1925 r. Dz. U. R. P. Nr. 31

poz. 218). W wypadkach skażania spirytusu w miejscach wydania zabezpieczenie jest zbędne.

Dostarczone zabezpieczenie będzie zwrócone dopiero po okazaniu kwitu kasy skarbowej na zapła­

coną należytość od ubytków, tudzież po przedłożeniu

protokółu, że skażenia istotnie dokonano. .

·· Minister Skarbu władny jest zezwolić n~wyjąt­

ki co do zabezpieczenia.

2. W pozwoleniach ma być zastrzeżone iż mogą być cofnie~e w każdym czasie.

'

3. Władza skarbowa II instancji prowadzi ewidencję wydanycq pozwoleń.

§ 12.

Przedsiębiorca, uzyskawszy pozwolenie na uży-.

wanie spirytusu skażonego środkiem szczególnym,

ma wywiesić w miejscu widocznem w lokalu przeznaczonym do przechowywania lub zużywania skażone­

go spirytusu ogłoszenie, zawierające następujące

przepisy

a) "spirytus skażony (wymienić nazwę śr9dka

skażającego) może być używany tylko w obrę­

bie tego przedsiębiorstwa i tylko do celów ...•

(wymienionych w pozwoleniu)";

b) ,,(treść zakazu zawartego w § 4 do niniejszych

przepisów)" ;

.

c) niestosowanie się do powyżsfych zarządzeń

będzie karane według przepisow ustawy kar..,

.no-skarbowej.

§ 13.

Badanie i przechowywanie środków skażających.

. 1: Środki do szczególnego skażania spirytusu

powinny być przed użyciem zbadane w pracowniach

chemicznych D. P. M. S. lub innych, upoważnionych

do tego przez Ministra Skarbu.

2. Środki skażające, dopuszczone do skażania

spirytusu, wolno odbierać do badania chemicznego

z takich tylko naczyń, jakie można celowo zabezpie_

czyć urzędowem zamknięciem.

•

3. Organa skarbowe pobierają w obecności!

przedsiębiorcy próbki, środka skazającego wprost

z naczyń (p. 2).

4. Przed pobraniem próbek należy środek ska...

żający dokładnie wymieszać tak, aby próbka odpowiadała ściśle składowi całego zapasu środka, przed..

stawionego do badania. Przedsiębiorca nie może miee

wpływu na sposób czerpania próbek. Do badania che ..

micznego należy pobrać dwie próby w ilości, wystar..

czającej do wykonania analizy, w sposób przewidzia...

ny w załączniku II B. Na żądanie pracowni, która

przeprowadza badanie, należy dostarczyć środka ska ...

żającego w odpowiednio większej ilości. Naczynia zawierające próby (butelki, słoje, puszki, torebki i t. p.J

należy zabezpieczyć plombą lub pieczęcią urzędową'

i przedsiębiorcy, oraz zaopatrzyć w napisy oznacza..

jące rodzaj i ilość środka skażającego z którego p~

brano próbę, cel do którego ma być użyty oraz wy...

mienić .znaki zamknięć urzędowych, nałoionych na!

naczyruu z próbką. Odebranie prób należy stwierdzić!

krótkim. protokółem, spisanym w 2-ch egzempl~

rzachj Jeden egzemplarz protokółu dołącza się dQ

prób wysłunych do badania; drugi pozostawia się przy;

książce kontrolnej przedsiębiorcy.

'

.

5. Po pobraniu prób organa skarbow.e nakłada:..

Ją urzędowe zamknięcia na całym zapasie środka(

skażającego. W analogiczny sposób należy pobieralS

próby z gotowych wyrobów i półfabrykató,w, w wy..

I,

N!! 24.

Dziennik Ustaw. Poz. 143.

235

------------------~--~~==~~~~~~-

padkach przewidziany<;h w § 29 ust. 3 niniejszych

przepisów, przyczem jednak nie należy nakładać

~amknięć urzę-dowych na zapasach, z których zaczerpnięto próbę.

6. Badanie próbek powinno ograniczyć się do

Jednej, - drugą- przechowuje pracownia chemiczna

przez pół roku. Wynik badania stwierdza pracownia

,w ystawieniem świadectwa (wyniku analizy) i przesyła je tym organom skarbowym, które pobrały

próbę.

7. Organa skarbowe dołączają otrzymany wynik badania do egzemplarza protokółu pobrania odnośnych ·prób, jako załącznik do książki kontrolnej.

§ 17.

Przedsiębiorstwo, zamierzające dokonaĆ skalenia spirytusu, wi:mo przedstawić środek skażający

wraz z świadectwem zbadania, wydanem przez uprawnioną do te~o pracownię chemiczną. Urzędnicy

przeprowadza ;ący skażcnie, odpisują z faktury ilość

śr'odka zużytego do skażenia, zabezpieczając za każ­

dym razem pozostalość urzędowem zamknięciem. Jeśli zamknięcie urzędowe naczynia ze środkiem skaża­

jącym jest naruszone, lub okazało się, że dostęp do

zawarto ś ci naczynia był możliwy, należy PQbraĆ

z , takiego środka ponownie dwiepr6by, jedną z ,ruch

przesłać do chem.icznego zbadania i czekać na wyniki.

§ 14.

§ 18.

1. Przedsiębiorca ponosi koszty przesyłki i ba'dania chemicznego. prób środków skażających.

Dawkę srodka skażającego należy ob1iczyĆ dla

każdego naczynia według podanych norm w l)~l)sun­

ku do 1 hl 100° alkoholu. Podstawą do tego oblicze-

Za dokonane badania chemiczne przedsię­

wpłaca przypadającą należność do kasy

D. P. M. S. według cen ustalanych i ogłaszanych przez

2.

biorca

nia jest ilość alkoholu,

w miejscu skażenia.

D, P. M. S.

3. W

wytwórniach

'środka skażającego,

octu badanie octu,

inspektor kontroli skarbowej, gdy to badanie odbywa

się w lokalach przedsiębiorstwa, to przedsiębiorstwo

obowiązane jest na swój koszt zaopatrzyć si~ę w prze'pisane przez_ władzę skarbową potrzebne do le~o

przyrządy i odczynniki, następnie uzupelniać je

i utrzymywaĆ zawsze w stanie zdatnym do użycia.

§ lS.

Przeprowadzenie skaZania.

1. Skażenie spirytusu ma być oznajmione organowi skarbowemu, któremu poruczono nadzór nad

przedsię biorstwem.

2.

JednorazowC'

moź, na skażać

§ 19.

jako

może przeprowadzić właściwy

nie mniej nii

1000 hektolitrowych alkoholu (100 litr6w bezwodne-

go alkoholu), jednakowoż władza skarbowa II instancji może w poszczególnych przypadkach zezwolić na

:wyjątki.

§ 16.

Skażenie spirytusu szczególnym środkiem

odbywa się w lokalach fabrycznych pr?cdsiębiorstwa,

lub na żądanie władzy skarbowej w miejscu wydania

w obecności inspektora kontroli skarbowej lub jego

zastęp~y ora;z drugiego urzędnika kontroli skarbo-

stwierdzona przy ,odbiorze

'

1. , Całą ilość spirytusu należy dokładnie zmieze środkiem skażającym. Naczynia, w ktl>rych

odbywa się skażenie, albo których używa .. :ę przy tej

crynności, nie mogą mieć urządzeń, Które ui ....1dnia' łyby zmieszanie, albo ulatwiałyby jakiekolwiek. Z'lbronione zabiegi. W szczególności przed rozpoczę­

ciem mieszania należy ewentualnie zabezpieczyć rurowe połączenia na kranach i kurki spustowe tych

naczyń na czas mieszania i przerabiania ze środkiept

skażającym.

' ..'

szać

2. Jeśli istniejące urządzenia do skażenia są niedostateczne, lub o ile miejscowe warunki tego wymagają izba skarbowa może zezwolić na odmienne sposoby mieszania, przyczem ma być zapewnione należy.

te wymieszanie środka skażającego ze spirytusem.

3. Po dokonaniu skażenia organa skarbowe za,

wsze pobieraju próbkę w naczynie o poiemncści przy·

najmniej 1 litra. Po urzędowem opieczęto\vaniu tego

naczynia picc zęciami urzędową i przedsi ębiorstwa ,

oraz cznaczeniu etykietą przekazuje się próbk ę

przedsiębiorstwu z obowiązkiem przechowywania jej

ciągu 6 miesi~cy, licząc od dnia dokonania ska.

'v

żenia.

1.

:wej.

2. QO dokonaniu skażenia spirytusu spisują orprotokół skażenia według wzoru

Nr. 4. T odaia,c ",,,nik skażenia oraz ilość i rodzai środ­

ków ~ ,.ażających. poczem ilość skażonego spirytusu

wpisują na przychód

do książki kontrolnei wedłu~

,w zoru Nr. 5Swiadedwo przewozowe pozostaje iako

'l-~; t;.:-:n;1{ książki kontrolnej. a wt6rl1ik organa skari ;"''1''" cJsyłaią do miejsca odprawy spirytusu z zazna·

- ~zeDiem odbioru wysłanego spirytusu.

~ana skarbowe

§ 20.

Przedsiębiorstwa skażające spirytus środkiem

szczególnym mają prowadzić książkę kontrolną zuży­

cia tego spirytusu według wzoru Nr. 5.

' IV~ SPIRYTUS NIESKAiONY DO CELóW

PRZEMYSŁOWYCH.

§ 21.

Spirytus nieskaźony może być wydawany z ob.

ceny lub beż obnizenia jej za pozwoleniem

Ministra Skarbu

'

niżeni€:m

Dżiennik Ustaw. Poz. 143.

al zakładom wojskowym i prywatnym do wyro-

'bu środków wybuchowych i do innych celów

wojenno-technicznych;

,

h) innymprzeds.i.ębiorstwom i zlłkładom GO sp~-,

cjalnych . celów przemysłowych lub lecznr

có:ych.

§22.

. t ' Kto zamierza używać spirytusu nieskażonego,

mą u,zyska,ć· mi' to pozwolenie .·Ministra Skarbu vi po-

rozuntieniu z Ministrem Spraw Wojskowych, 'Mini.

strem Spraw Wewnętrznych, łub Ministrem Przemysłu ' i Handlu w zależności od przeznaczenia spirytusu.

2. W podaniu należy wymienić cel użycia, roczne zapotrzebowanie, miejsce przechowania i sposób

technicznego postępowania, oraz nieunikniony zanik

przy przerobie. .'

3. Przy załatWieniu prośby ustala.· się dopuszczalne zaniki, jako podlegające potrąceniu przy,

obrachunku.

"

4. Jeżeli uzyskuje się z powrotem część spiry"

tusu, należy również podać odnośne dane (§ S).

S. Władza skarbowa II instancji prowadzi ewidencję pozwoleń wydanych przez Ministra Skarbu.

NQ·'24.

V. O MAGAZYNOWANIU, UBYTKACH

I BADANIU ZAPASóW SPIRYTUSU.

§ 27.

Magazynowanie.

1. Spirytus skażony, jak również czYsty, prze~aczony do skażenia lub przerobu na inne produkty

wstanienieskażonym (§ 21), należy przechowywać

w miejscu zgłoszonem i uznanem przez urząd akcyz

i monopolów.

2. Naczynia przezna~~one , do przecha\vywarua

spirytusu mają być wytarowane względnie wymierzone płynem i zaop~trzone w urzędownie sprawdzone

i zabezpieczone przyrządy ,'( skale, płynowskazy , lub

h,ski miernicze}.

3. Gdyrównocżeśnie ~prze6howtiie ~ się spirytus

skażony różnemi środkami, ną.leży n~ każdem naczyniu uwidocznić, jakiin śrookiemskażorio spirytus, zawarty w danem naczyniu. . '

.

§ 28.

Ubytki.·

1. Na pokrycie strat przy przechowywaniu,

przewozie i przerobie spirytusu bądź skażonego, bąd~

czystego przeznaczonego do skażenia lub przerobu na

§ 23.

inne produkty, - określa się poniżej -podane normyj

Spirytusu można używać . tylko. do celów poda... zaników

a) zaniki przy magazynowaniu spirytusu w wy'"

nych w zezw9leniu i tylko we własnem przedsiębior..

sokości % % od przychodu spirytusu łączni~

stwie.

'

z pozosta!ością poprzedniego roku obrachun..

kowego ustala się tylko dla przedsiębiorstw,

wyszczególnionych

w § 21, które przerabiająj

§ 24.

spirytus w ' stanie nieskażonymj pozostał~

przedsiębiorstwa, w razie korueczności maga ...

1. Przedsiębiorstwo, które otrzymało zezwole·'

zynowania spirytusu przed skażeniem, opłao(

nie na użycie spirytusu (§ 22), ma prowadzić książkę

cają za powstające zaniki, jak za ubytki (zgod<1

kontrolną według wzoru Nr. 8.

nie .z roniższym punktem 2) j

2. Książka służy na okres roku kalendarzoweh) zaniki przy przewozie spirytusu ustala si~

go, wpisów do książki należy dokonywać natychmiast

w wysokości 1h % od ilości odpraWionejj za;

po nadejściu względnie wydaniu spirytusu.

każdy przelew dodaje się do powyższej normy!

3. Spirytus powrotnie uzyskiwany wykazuje się

po 0,25%;

w osobnym rozdziale książki obrachunkowejj należy: ?

c) zaniki przy używaniu spirytusu dla celóWl

przechowywać go osobno i używać wyłącznie w pierprzemysłowych ustala w każdym poszczegól..

wotny sposób. Po upływie miesiąca składa się odpi"

nym wypadku Minister Skarbu.

,sy książek władzy skarbowej II instancji w spos60

2. Za ubytki, przewyższające dopuszczone nor..

i w terminie przepisanym dla innych zakładów (§ 5). my żaników dla spirytusu czystego, władza skarboWal

. nakłada na przedsię biorcę należytość w wysokości

§ 25.

Zamierzony pobór spirytusu nieskażonego naleł'y

oznajmić w myśl ogólnych przepisów, :według którycn

następuje też odprawa spirytusu.

'

8 26•

Odbiór .spirytusu. nieskażonego w przedsiębiot",

stWie QClbywa się według ogólnych pr~episówj Hośe$.

plznacza się na· Odno~nem zeiw,o lenfu na ~bó( , spi..

tytusu. .

· ,

·, · · " · , '

różnicy pomiędzy najwyższą ceną sprzeda.tną hurlo.

wą, a ceną nabycia spirytusu.

3. Za ubytki, przekraczające dozwolone norm1.

'dla spirytusu skażonego, stanowiącego własność mOoi

nopolową, pobiera się należność w. wy,sokoici ce~

, sprzedażnej powyższego spirytusu.

'

§ 29.

Badanie zapas6w l kontrola spfrytUInL

1. Najmniej raz na miesiąc odbywa się 'VI ob'~

nóści pr:tedstawi~l,.1?.~~~w~~~p"~

.ów spirytus.u.

" . ,;

-'

Dziennik Ustaw. Poz. 143.

N!! 24.

2. Przytem należy przedewszystkiem zbadiĆ

pojedyncze pozycje rozchodu i przez 'porównanie

z przychodem wyprowadzić zapas książkowy spirytusu. Następnie należy zbadać zapas rzeczYlVisty alkoholu, porównać go z zapasem książkowym i wynik

zapisać do' księgi obrachunkowej.

3. Organa skarbowe II instancji mogą w miarę

potrzeby badać lub zarządzić badanie ilości spirytusu

w gotowych wytobach lub półfabrykatach oraz kontrolow.ać zużywanie spirytusu w toku fabrykacji.

VI. SPIRYTUS DO WYROBU OCTU I ETERU.

§ 30.

o wyrobie octu ze spirytusu.

Zezwolenia na wyrób octu ze spirytusu udzielają władze skarbowe II instancji.

Przepisy o skażaniu spirytusu do fabrykacji octu

i kontroli tegoż spirytusu obejmuje załącznik Nr. III.

237

6. Eter etylowy przeznaczony do celów wyżej

wymienionych (p. 1) może posiadać ciężar właściwy

najwyżej 0,733 przy

15° C.

7. W wypadkach wątpliwych co do jakości eteru lub estru należy pobrać dwie próbki do 250 gr. do

butelek o silnych ' ścianach, dobrze zakorkować (przy

eterze z powodu lotności - należy 115 części pojemności butelki pozostawić niewypełnioną)j próbki należy zabezpieczyć mocno drutem i opatrzyć osłoną

z płótna lub z papieru pergaminowego i następnie

plombą. Jedną próbkę wysyła się do zbadania (§ 13

niniejszych przepisów), drugą pozostawia się w przed-

+

siębiorstwie.

8. Osoby, które zamierzają używać eteru lub

estrów wyrabianych ze spirytusu po ulgowej cenie do

celów wymienionych w p. 1 lit. b, c, d i e, mają uzyskać pozwolenie urzędu akcyz i monopolów.

9. Przedsiębiorstwa, nabywające eter lub estry

winny legitymować się udzielonemi pozwoleniami

przed organami skarbowem1, dozorującemi fabrykę

z której ma być eter względnie ester sprowadzony.

10. Sprzedaż cząstkowa eteru podlega przepi.

som o substancjach i przetworach odurzających.

§ 31.

VII. ALKOHOL METYLOWY.

O wyrobie eteru etylowego, octanu i mrówkanu

etylowego.

§ 32.

,

1. Po cenie zniżonej może być wydawany spirytus skażony szczególnym środkiem do fabrykacji

eteru etylowego, octanu i mrówkanu etylowego pod

warunkiem, że eteru albo estrów użyje się pod urzę­

dową kontrolą

a) do wywozu zagranicę Państwa;

b) wewnątrz Pallstwa do celów przemysłowych;

c) do doświadczeń naukowych lub technicznych;

d) do sporządzania środków opatrunkowych,

niezawierających ani eteru ani estrów;

e) do celów leczniczych (aptecznych i narkozy).

2. Jeżeli ze spirytusu wydanego po zniżonej cenie sr;rzedażnej otrzymuje się eter etylowy, jako produkt uboczny, to eter ten również podlega kontroli

urzędowej.

które zamierz.ają wytwawymienionych

w p. l, winny uzyskać na to pozwolenie, podlegają

dozorowi władzy skarbowej i obowiązane są stosować

się do postanowień zawartych w rozdziale III niniejszego rozporządzenia.

4. Do obrotu eterem w wytwórni mają zastosowanie przepisy rozporządzenia Ministra Skarbu

o przewozie, przywozie i wywozie.

,

5. Przy ubytkach eteru lub estru za podstawę

do obliczenia zużytego na wyrób tych produktów spirytusu przyjąć należy normy ustalone w poszczególnych wypadkach przez Ministra Skarbu (rozdz. V

§ 28 p. c).

3.

Przedsiębiorstwa,

rzać etereŁylowy i estry do celów,

Zakaz użycia.

1. Następujące wyroby nie powinny zawierać

alkoholu metylowego: produkty spożywcze - szcze·

gólnie napoje alkoholowe, środki lecznicze i wzmacniające, pachnidła, środki do czyszczenia, pielęgno­

wania lub barwienia skóry, włosów, paznokci, ja~

również środki do pielęgnowania jamy ustnej. O ile

wyroby powyższe, zawierają alkohol metylowy -nie mogą znajdować się w handlu i obrocie, nie mogą

być sprowadzane z zagranicy, w razie ujawnienia

zaś - ulegną konfiskacie i zniszczeniu.

2. Przepisy punktu l-go nie dotyczą

a} formaliny i produktów formalinowych;

b} produktów, zawierających znikome, technicznie nieuniknione ilości alkoholu metylowego,

powstałego z wyjściowych związków, posiadających grupy metylowe, lub wskutek innych

przepisów, związanych z przebiegiem fabrykacji. Spirytus drzewny, w myśl niniejszych

prz"pisów, uważany jest również za alkohol

metylowy.

VIII. PRZEPISY KOŃCOWE.

§ 33.

Zmiana przepisów.

Z wejściem w życie niniejszego rozporządzenia

rozporządzenie Ministra

Skarbu z dnia 30 czerwca 1925 r. o tymczasowem

tracą moc obowiązującą

•

•

Dziennik Ustaw. Poz. 143.

uregulowaniu obiotu spirytusem skażonym ogólnym

środkiem skażającym (Dz. U. R. P. Nr. 68, poz. 484)

oraz rozporządzenie Ministra Skarbuż dnia 17 wrze..

śnia 1925 r. w sprawie zmian i uzupełnień rozporzą~

dzenia Ministra Skarbu z dnia 30 czerwca 1925 r.

o tymczasowem uregulowaniu obrotu spirytusem skażonym ogólnym środkiem skażającym (Dz. U. R. P.

Nr. 97, poz. 688).

§ 34.

Rozporządzenie'

niniejsze

wchodzi

w

życie

z dniem ogłoszenia.

Minister Skarbu: J, Zdziechowski,

i··

"' RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ.

\

N224.

12 marca

Rok 1926.

T R E Ś Ć.

ROZPORZf\DZENIE MINISTRf\ SKHRBU

Poz.: 143 -

z dnia 23 stycznia 1926 r. <> skab l1 iu

3przedażyspirytusu

nfeprzeznaczonego do picia

.. .

231

.:; .~

143.

Rozporządzenie

Ministra Skarbu

z dnia 23 stycznia 1926 r.

sprzedaży

sph:V!US1L nieprzezna-

czoneqo do. picia.

Na mocy art. art. 21, 22, 68 i 101 ustawy z dnia

31 lipca 1924 r. o monopolu spirytusowym w brzmieniu, ogłoszonem w załączniku do rozporządzenia Ministra Skarbu z dnia 17 września 1925 r. (Dz. U. R. P.

Nr. 102, poz. 720) zarządza się co następuje

o skażaniu i sprzedaży spirytusu

nieprzeznaczonego do picia.

I. OGóLNE POSTANOWIENIA.

Załącznik I A. do § 7.

Za ogóln~ , środek do skażania służy następująca

mieszanina, składająca się z

9 części objętościowych spirytusu metylowego

2"

"

zasad pirydynowych

"

olejów ketonowych

5' "

3"

"

nafty

.

1"

"

r:oztworu fioletu krystalicznego w spirytusie metylowym o zawartości 0,4

g fioletu krystalicznego w 1 l spirytusu.

T ej mieszaniny dodaje się 2 % w stosunku do skażanego spirytusu i w obliczeniu go na 1000 alkoholu,

czyli że 2 litry mieszaniny wystarcza do skażenia

1000 hl spirytusu.

szczonem, o pojem~d około 200 cm'. Koloę usta;...

wia się na płytce azbestowe; z okrągłem wycięciem

o takiej średnicy, ażeby po wstawieniu W nią kolb8J' .

opuściła tię do zrobionego na połowie jej wysokości

wypukłego pierścienia. Do szyjki kolby wstawia si~

deflegmator jednokulkowy (rys. 3) o długości 170 mm•

i średnicy rurki 12 1f11m.. Boczne ramię , deflegmatora

powinno być umocowane o 25 mm. poniżej górnego.

jej końca i o 55 mm. ponad wydęciem kulistem. Śred-

nica kulki deflegmatora 35 mm. Do górnego otworu

· deflegmatora .wprowadza się termometr z podziałkaJ

· na 1°C. (rys. 4) o skali 60--80 0 C., tak, a.b y zbiornik

rtęciowy termometru znajdował się w samym środku

kulki deflegmatora. Ramię boczne deflegmatora!

wprowadza się do chłodnicy szklanej Liebh!a. z pła­

szczem do ochładzania wodą, o długości có najnuiiej

400 mm. Drugi koniec chłodnicy wprowadza się dOI

zgiętego przedłużacza, doprowadzającęgo skroplony/

· płyn do miarowego cylindra .z korkiem przytartymi

o pojemności 100 cm 3 z podziałką na 1 cms • Podgrzc-

wanie prowadzi się tak, aby w cylindrze skraplało

się 5 cmS płynu w ciągu 1 minuty. Po podniesieniu się

temperatury powyżej 75°C odstawia się płomień, daje!

spłynąć reszcie skroplonej cieczy z chłodnicy, odsta..

wia się cylinder miarowy, zakrywa go korkiem przy"

tartym i po doprowadzeniu w przeciągu 30 minut do

temperatury 15°C, odczytuje się ilość destylatu. Do ..

świadczenie winno być dokonywane przy ciśnieniu

baromełrycznem 760 mm. W razie jeśli ciśnienie jest'

niższe, to prżyobniżaniu się ciśnienia o każde 30 mm.

od temperatury 75°C odejmuje się po 1°C.

Ze 100 cm3 spirytusu drzewnego powinno się

otrzymać co najmniej 90 cm! destylatu.

Mieszanie z wodą,