Ustawa z dnia 14 grudnia 1925 r. o Głównej Inspekcji Kolejowej.

Główna Inspekcja Kolejowa jest urzędem państwowym, podległym bezpośrednio Ministrowi

Kolej, działającym samoistnie i niezależnie od departamentów Ministerstwa Kolei.

Zadaniem Głównej Inspekcji Kolejowej jest kontrola nad całokształtem gospodarki kolejowej,

oraz nad prawidłowem stosowaniem na kolejach, podległych Ministrowi Kolei, obowiązujących

ustaw, rozporządzeń, instrukcyj we wszystkich działach służby kolejowej.

Główna Inspekcja Kolejowa spełnia swe zadanie przez

1)

kontrolą doraźną, wykonywaną według swego uznania we wszystkich działach służby i

gospodarki kolejowej;

2)

przeprowadzanie dochodzeń w razie dostrzeżenia nieprawidłowości lub nadużyć, a to

celem ustalenia ich źródeł i zapobiegania im na przyszłość;

3)

przeprowadzanie dochodzeń, zleconych przez Ministra Kolei.

Na czele Głównej Inspekcji Kolejowej stoi Główny Inspektor. Jest on odpowiedzialny

za prawidłowy bieg spraw, powierzonych Głównej Inspekcji Kolejowej. Ma jego wniosek

mianuje Minister Kolei urzędników Głównej Inspekcji Kolejowej.

Główny inspektor, urzędnicy i funkcjonarjusze niżsi Głównej Inspekcji Kolejowej są

funkcjonariuszami państwowymi, których stosunki służbowe normuje ustawa z dnia 17

lutego 1922 r. o państwowej służbie cywilnej (Dz. U. R. P. № 21, poz. 164), o ile

niniejsza ustawa nie stanowi inaczej.

Urzędnicy Głównej Inspekcji Kolejowej dzielą się na urzędników inspekcyjnych i urzędników

biurowych.

Urzędnicy inspekcyjni Głównej Inspekcji Kolejowej wykonywają służbę według wskazań

swych przełożonych, inspekcję przeprowadzają jednak samodzielnie według swej najlepszej

wiedzy i sumienia, a w razie stwierdzenia nieprawidłowości lub nadużyć wdrażają dochodzenia,

których nie wolno przerwać lub wstrzymać przed zupełnem ukończeniem.

Główna Inspekcja Kolejowa, a w razie nagłej potrzeby urzędnik inspekcyjny, ma prawo

zwracać się do wszelkich urzędów państwowych o pomoc w zakresie ich kompetencji, a

te są obowiązane udzielić mu pomocy najskuteczniejszej.

Prowadzący dochodzenie uprawniony jest wzywać świadków, a w razie potrzeby znawców,

i przesłuchiwać ich protokólarnie.

O ile osoby, nie będące pracownikami państwowymi, nie czynią zadość wezwaniu prowadzącego

dochodzenie urzędnika inspekcyjnego Głównej Inspekcji Kolejowej lub uchylają się od

zeznań bez podania ustawowego powodu, może prowadzący dochodzenie zażądać współdziałania

władz administracyjnych, względnie policyjnych, a te, udzielając pomocy, stosują przepisy

o wzywaniu i przesłuchiwaniu stron, obowiązujące w postępowaniu administracyjnem.

W stosunku do pracowników władz i instytucyj kolejowych tak dyrekcyjnych, jak i centralnych,

przysługuje urzędnikom Głównej Inspekcji Kolejowej prawo żądania wszelkich wyjaśnień

służbowych, badania ksiąg, rachunków, aktów, dokumentów i zapisków służbowych, a osoby

te i władze i instytucje obowiązane są żądania powyższe spełniać bezzwłocznie i bez

jakichkolwiek utrudnień lub ograniczeń. Oporni podlegają karom w myśl obowiązujących

przepisów.

O ile wyniki inspekcji lub dochodzenia to uzasadniają, może urzędnik inspekcyjny Głównej

Inspekcji Kolejowej pod warunkiem nienarażania normalnego biegu czynności służbowych

wydać polecenie tymczasowego zawieszenia w służbie pracownika kolejowego.

Władza przełożona pracownika jest obowiązana polecenie to wykonać.

Władza przełożona jest obowiązana wykonać polecenie urzędnika inspekcyjnego w razie

jego decyzji skierowania sprawy na drogę karno-sądową, co nastąpić może w wypadku

stwierdzenia czynów lub zaniedbań, naruszających przepisy prawa karnego.

Główna Inspekcja Kolejowa ma prawo przekazywania odpowiednich spraw do ostatecznego

załatwienia i wydania orzeczenia odnośnym instytucjom dyscyplinarnym.

Zasadą urzędowania Głównej Inspekcji Kolejowej ma być natychmiastowa, bezpośrednia

interwencja i możliwie najszybsze załatwienie odnośnych spraw.

Główna Inspekcja Kolejowa składa ze swoich spostrzeżeń sprawozdania Ministrowi Kolei,

przedstawiając odpowiednie wnioski.

Ministerstwo Kolei i inne władze kolejowe obowiązane są wszelkie swe zarządzenia komunikować

bezzwłocznie Głównej Inspekcji Kolejowej.

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Kolei w porozumieniu z zainteresowanymi

ministrami.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie w trzy miesiące po jej ogłoszeniu.