Ustawa z dnia 25 listopada 1925 r. o popieraniu polskiej żeglugi morskiej.

W celu popierania rozwoju polskiej żeglugi morskiej i związanego z nią przemysłu,

w myśl art. 5 p. 5 ustawy z dnia 28 maja 1920 r. o polskich statkach handlowych morskich

(Dz. U. R. P. № 47, poz. 285), jako też w celu współdziałania Państwa w stworzeniu

narodowej floty handlowej, może być okazana tak dla nowopowstających, jak dla już

istniejących krajowych przedsiębiorstw budowy statków morskich oraz dla przedsiębiorstw

żeglugi pomoc materjalna ze Skarbu Państwa i wydawane przez Państwo zarządzenia gospodarcze,

niniejszą ustawą przewidziane.

Pomoc dla polskich przedsiębiorstw budowy statków (art. 1) w granicach Rzeczypospolitej

i na obszarze w. m. Gdańska może być świadczona

1)

przez udzielanie kredytu oraz przez udzielanie gwarancji państwowej celem uzyskania

kredytu, zarówno na urządzenie nowych, jako też na rozszerzenie i ulepszenie już istniejących

zakładów technicznych, oraz na niezbędne do tego celu inwestycje;

2)

przez wypłacanie premij za statki, wykonane całkowicie lub częściowo w kraju, szczególnie

przy użyciu materjałów krajowych, oraz za dokonanie remontu statków;

3)

przez przyznanie ulg w opłatach portowych, taryfowych, celnych, oraz innych ułatwień

dla zakładów budowy statków, sprowadzających bądź z zagranicy, bądź z głębi kraju,

potrzebne do ich produkcji surowce, półfabrykaty, części składowe kadłubu, kotłów,

motorów i wszelkiego rodzaju mechanizmów, oraz potrzebne do eksploatacji statki i

materiały;

4)

przez uwolnienie częściowe lub całkowite przedsiębiorstw (art. 1) od podatków i opłat

państwowych na okres czasu, nie przewyższający lat 15.

Pomoc dla polskich przedsiębiorstw żeglugi (art. 1) może być świadczona

1)

przez udzielenie taniego kredytu lub gwarancji państwowej celem uzyskania kredytu

na inwestycje eksploatacyjne, zakup i remont statków i urządzeń budowy przystani,

oraz na inne potrzeby, naturalnym rozwojem przedsiębiorstw usprawiedliwione;

2)

przez wypłacanie premij

a)

od długości przebytej drogi wodnej, przeby-wanej przez statki, oraz wielkości statku;

b)

od ilości przewożonych ładunków w interesie ojczystego przemysłu i handlu;

c)

za odwiedzanie przez Rząd wskazanych portów;

d)

za przewożenie poczty;

e)

za utrzymanie regularnych rejsów z określoną szybkością;

3)

przez częściowy zwrot opłat kanałowych;

4)

przez przyznawanie ulg przewozowych dla ładunków, idących lub przybywających na polskich

statkach morskich w granicach przyjętych zobowiązań międzynarodowych, oraz dla materjałów

pędnych na własne potrzeby polskich statków morskich;

5)

przez uwolnienie częściowe lub całkowite przedsiębiorstw od podatków i opłat państwowych

na okres czasu, nie przewyższający lat 15.

Pomoc dla krajowych towarzystw, ubezpieczających statki, będzie świadczona przez udzielenie

państwowej gwarancji finansowej.

Sposoby udzielania pomocy, wyszczególnione w art. 2 i 3, mogą być udzielane również

i względem krajowych morskich statków rybackich.

Premje przyznawać będzie Minister Przemysłu i Handlu po zasięgnięciu opinji komisji

specjalnej. Komisję tę, złożoną z przedstawicieli zainteresowanych ministerstw oraz

krajowych organizacyj przemysłowych i żeglugowych, powołuje do życia rozporządzenie

Ministra Przemysłu i Handlu.

Postanowienia, dotyczące państwowej gwarancji finansowej, będą przedmiotem osobnej

ustawy.

Wykonanie niniejszej ustawy poleca się Ministrowi Przemysłu i Handlu w porozumieniu

z Ministrem Skarbu oraz innymi zainteresowanymi ministrami.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia.