Ustawa z dnia 28 października 1925 r. o nadzorze państwowym nad buhajami.

Pokrywanie cudzych krów i jałówek dozwolone jest tylko buhajami, uznanemi pod względem

indywidualnym i rasowym za odpowiednie do celów hodowlanych dla danego okręgu hodowlanego.

Określenie, cech, jakie pod względem indywidualnym i rasowym winny posiadać buhaje,

uznane za odpowiednie do celów hodowlanych, należy do Ministra Rolnictwa i Dóbr Państwowych

po zasięgnięciu opinji właściwej izby rolniczej, lub w razie jej braku działających

na danym obszarze społecznych organizacyj rolniczych, których statuty zawierają postanowienia,

przewidujące działalność na polu popierania hodowli zwierząt, a które Minister Rolnictwa

i Dóbr Państwowych do wydawania tych opinij powoła.

O uznaniu buhajów za odpowiednie do celów hodowlanych pod względem indywidualnym 1

rasowym orzekają specjalne komisje kwalifikacyjne.

Od orzeczeń komisyj kwalifikacyjnych służyć będzie odwołanie do komisyj kwalifikacyjnych

odwoławczych.

W skład każdej komisji kwalifikacyjnej winien wejść lekarz weterynaryjny.

Liczbą komisyj, teren ich działania, skład komisyj, sposób ich postępowania oraz tryb

odwołań od orzeczeń komisyj kwalifikacyjnych określi rozporządzenie Ministra Rolnictwa

i Dóbr Państwowych.

Właściciel lub posiadacz buhaja, uznanego za odpowiedniego do. celów hodowlanych,

otrzyma od właściwej komisji kwalifikacyjnej bezpłatne świadectwo uznania, dające

mu prawo do pokrywania takim buhajem cudzych krów i jałówek na przeciąg najwyżej jednego

roku dla danego okręgu hodowlanego (art. 1 ust. 1).

Świadectwo uznania może być cofnięte przed upływem jego ważności, o ile buhaj okaże

się w ciągu roku niezdatnym do rozpłodu.

Koszty uznawania buhajów za odpowiednie do celów hodowlanych ponosi właściwa izba

rolnicza, a na obszarach, na których nie są czynne izby rolnicze, właściwe związki

samorządu terytorjalnego.

Pasanie wspólne buhajów, nieuznanych za odpowiednie do celów hodowlanych, z cudzemi

krowami i jałówkami, należącemi do różnych właścicieli, jest wzbronione.

Właściwe organa samorządu terytorjalnego (gminy oraz powiatowe związki samorządowe)

obowiązane są zapewnić miejscowym rolnikom konieczną ilość buhajów, uznanych za odpowiednie

do celów hodowlanych w danym okręgu hodowlanym. O ilości buhajów, potrzebnej dla poszczególnych

gmin, rozstrzygają właściwe organa wykonawcze samorządu powiatowego na podstawie opinji

właściwej izby rolniczej, lub w braku izby rolniczej-społecznych organizacyj rolniczych,

wymienionych w art. 1 ust. 2 niniejszej ustawy.

Koszty, związane z zapewnieniem miejscowym rolnikom buhajów oraz ich utrzymaniem,

ponoszą powiatowe związki samorządu terytorjalnego w wysokości 25% ogólnej sumy kosztów,

Państwo w wysokości 10% tejże sumy kosztów z budżetu Ministerstwa” Rolnictwa i Dóbr

Państwowych oraz zainteresowane gminy w wysokości 65% sumy tychże kosztów.

Gminy sąsiadujące, lub gminy, mające małe ilości krów i jałówek, mogą się łączyć celem

wspólnego kupna i utrzymania buhajów.

Zarząd gminy (magistrat miasta) winien ustanowić opłatę za stanowienie krów i jałówek

gminnemi buhajami w wysokości, potrzebnej na pokrycie wydatków, połączonych z kupnem

i utrzymaniem takich buhajów.

Na zakup i utrzymanie buhajów gminnych (art. 6) winna być wstawiona odpowiednia kwota

do budżetu samorządu powiatowego oraz do budżetu gminy wiejskiej lub miejskiej.

Jeżeli gmina lub powiatowy związek samorządowy nie wstawią kredytu na ten cel do swego

budżetu, wówczas właściwa władza nadzorcza wstawi do budżetu danej gminy lub powiatowego

związku samorządowego odpowiedni kredyt przymusowo.

a)

Winny pokrywania cudzych krów i jałówek buhajem, nieuznanym za odpowiedniego do celów

hodowlanych, bez względu na to, czy pokrycie nastąpiło bezpłatnie, czy za opłatą,

b)

winny wspólnego pasania buhaja w wieku powyżej 10 miesięcy, nieuznanego za odpowiedniego

do celów hodowlanych, z cudzemi krowami, względnie jałówkami (art. 5) karany będzie

w drodze administracyjnej grzywną do 5 złotych.

Przy powtarzających się przekroczeniach kara będzie wymierzana dwukrotnie od wyżej

wymienionej.

Dochód z grzywien wpływać będzie do właściwej gminy na zakupno buhajów gminnych.

W razie wydania orzeczenia karnego po myśli artykułu niniejszego może władza administracyjna

zarządzić na koszt i ryzyko właściciela wytrzebiania buhaja nieodpowiedniego do celów

hodowlanych.

Do orzeczenia o czynach karalnych, przewidzianych w niniejszej ustawie, powołana są

władze administracyjne I instancji.

Przeciwko orzeczeniu władz administracyjnych I Instancji można w ciągu dni 14 od dnia

doręczenia orzeczenia wnieść na ręce tejże władzy żądanie przekazania sprawy właściwemu

sądowi powiatowemu (pokoju), który postąpi wedle przepisów postanowień, obowiązujących

w I instancji sądowej. Na obszarze mocy obowiązującej niemieckiej ustawy postępowania

karnego z r. 1877 właściwe są sądy powiatowe oraz stosuje się przepisy o policyjnych

rozporządzeniach karnych.

Minister Rolnictwa i Dóbr Państwowych władny jest po zasięgnięciu opinji właściwej

izby rolniczej, lub w braku izby rolniczej, społecznych organizacyj rolniczych, wymienionych

w art. 1 ust. 2, tudzież po zasięgnięciu opinji właściwego samorządu terytorjalnego

rozciągnąć w drodze rozporządzenia, ogłoszonego w Dzienniku Ustaw, stosowanie postanowień

niniejszej ustawy na pewnych obszarach do owiec i trzody chlewnej.

Termin wprowadzenia w życie postanowień ustawy na obszarze poszczególnych powiatów

lub części powiatów określi rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Dóbr Państwowych,

ogłoszone w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, a wydane na podstawie wniosku

właściwego związku powiatowego samorządu terytorjalnego, powziętego po zasięgnięciu

opinij rad gminnych wszystkich gmin, na których obszarze zamierzone jest wprowadzenie

w życie postanowień ustawy. Minister Rolnictwa i Dóbr Państwowych zasięgnie również

opinji właściwej izby rolniczej lub w braku izby rolniczej opinji społecznych organizacyj

rolniczych, wymienionych w art. 1 ust. 2 niniejszej ustawy.

W województwach, w których izby rolnicze nie są zorganizowane lub w których nie działają

społeczne organizacje rolnicze, odpowiadające warunkom, określonym w art. 1 ust. 2,

czynności izb rolniczych lub społecznych organizacyj rolniczych, wynikające z niniejszej

ustawy, Minister Rolnictwa i Dóbr Państwowych może przekazać podległym mu organom

administracji państwowej i organom właściwych związków samorządu terytorjalnego.

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Rolnictwa i Dóbr Państwowych,

a co do art. 8, 9 i 10 w porozumieniu z Ministrami: Spraw Wewnętrznych i Sprawiedliwości.

Ustawa niniejsza obowiązuje z dniem ogłoszenia na całym obszarze Rzeczypospolitej

Polskiej z wyjątkiem województwa śląskiego.

Równocześnie tracą moc wszelkie obowiązujące ustawy i przepisy w przedmiotach, unormowanych

tą ustawą.