Rozporządzenie Ministra Skarbu z dnia 6 października 1925 r. o sposobie dokonania przerachowania zobowiązań Skarbu Państwa z tytułu pożyczek państwowych oraz konwersji rzeczonych pożyczek.

§ 3.

734.

Rozporządzenie

105.

Rozporządzenie

obowiązującą

Rady Ministrów

N!~

mniejsze uzyskuje

z dniem 1 stycznia 1926 roku.

moc

Prezes Rady Ministrów: W. arabski

z dnia 30 września 1925 r.

Minister Spraw Wewnętrznych: W. Raczkiewicz

' o zniesieniu obszaru dworskiego Otorowo

w powiecie szamotulskim w województwie poznańskiem i włączenie jego terytorjum do gminy wiejskiej tej samej nazwy.

Na mocy § 2 p. 3 pruskiej ordynacji dla gmin

wiejskich siedmiu wschodnich prowincyj z dnia 3 lipca

1891 r. (Zb. ustaw pruskich str. 233) oraz na mocy

art. 14 ustawy z dnia 23 czerwca 1921 r. o wprowadzeniu dekretów, ustaw sejmowych i rozporządzeń

Rządu oraz o dalszem uzgodnieniu ustawodawstwa

na obszarze b. dzielnicy pruskiej (Dz. U. R. P. N!~ 75,

poz. 511) postanawia się co następuje

§ 1. Obszar dworski Otorowo w powiecie

sIamotulskim w województwie poznańskiem znosi

się i włącza do gminy wiejskiej tej samej nazwy.

Wykonanie\ niniejszego roporządzenia powierz!!! sie: Ministrowi Spraw Wewnętrznych .

§ 2.

§ 3. Rozporządzenie niniejsze uzyskuje

obowiązującą z dniem 1 stycznia 1926 r.

mot

Prezes Rady ~inistrów: W. arabski

Minister Spraw Wewne:trznych: W. RaczkiewicJ

735.

Rozporządzenie

Rady Ministrów

z dnia 30 września 1925 r.

'i

.

o utworzeniu z obszaru dworskiego Lęgniszewo

w powiecie wągrowieckim w województwie

poznańskiem gminy wiejskiej pod tą samą

,

nazwą· ,

Na mocy § 2 p. 3 pruskiej ordynacji dla gmin

wiejskich siedmiu wschodnich prowincyj z dnia 3 lipca

1891 r. (Zbiór ustaw pruskich str. 233) oraz na mocy art. 14 ustawy z dnia 23 czerwca 1921 r. o wprowadzeniu dekretów, ustaw sejmowych i rozporządzeń

Rządu oraz o dalszem uzgodnieniu ustawodawstwa

na obszarze b. dzielnicy pruskiej (Dz. U. R; P. N!~ 75,

poz. 511) zarządza się co następuje

, § 1.

Obszar dworski Le:gniszewo w powiecie

znosi sie: i tworzy w dotychczasowych

jego granicach terytorjalnych now'ł samoistną gminę

wiejską pod t'ł samą nazwą.

wągrowieckim

§ 2. Wykonanie niniejszego rozporządze·nia

powierza się Ministrowi Spraw Wewnętrznych.

736.

Rozporządzenie

Ministra Skarbu

z dnia 6 października 1925 r.

o sposobie dokonania przerachowania zobo·

wiązań Skarbu Państwa z tytułu pożyczek pań·

stwowyćh oraz konwersji rzeczonych pożyczek.

Na zasadzie art. 13 ustawy z dnia 20 lipca

1925 r. (Dz. U. R. P. NQ 90, poz. 629) o uzupełnie- '

niu rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia

17 marca 1924 r. o przerachowaniu zobowiązań Skarbu

Państwa z tytułu pożyczek państ.Jow-ych oraz konwersji rzeczonych pożyczek (Dz. U. R. P. NQ 27,

poz. 274) oraz rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 28 grudnia 1924 r. (Dz. U. R. P.

Nil 114, poz. 1021) zarządza się co następuje

§ 1.

Pierwotni nabywcy

asygnat, wypuszczonych na podstawie dekretu

Rady Regencyjnej z dnia 30 października 1918 r.

w sprawie wypuszczenia pożyczki państwowej (Dz.

P. P. P. NQ 14, poz. 32),

obligacyj ;OJO długoterminowej wewn~trznej pożyczki państwowej z r. 1920 (Dz. U. R. P. N2 25,

poz. 152),

obligacyj 50J0 krótkoterminowej wewnętrznej pożyczki państwowej z r. 1920 (Dz. U. R. P. N2 21,

poz. 115), oraz

świadectw tymczasowych na obligacje rzeczonych pożyczek,którzy w rozumieniu art. 2 i 3 ustawy z dnia

20 lipca 1925 r. (Dz. U. R. P. NQ 90. poz. 629)

są uprawnieni do konwersji rzeczonych obligacyj

wzglE:dnie świadectw tymcza~owych, przerachowywanych w zależności od daty nabycia, według skali

art. 2 tejże ustawy,winni w 'terminie nie późniejszym niż w 6miesięcy od dnia ogłoszenia niniejszego rozporządzenia

wnieść do komisji rozpatrywania zgłoszeń o dodatkową konwersję pożyczek państwowych z r. 19181920 przy Urzędzie Pożyczek Państwowych w Warszawie odnośne podania.

Do podań 'wskazanych w § 1 winny być

dowody

1) obligacje względnie świadectwa tymczasowe

imienne lub na okazicielą wyszczególnione w§ 1

niniejszego rozporządzenia;

2) dowody nabycia przez proszącego powyż­

szych tytułów w instytucjach, które dokonywały ich

sprzedaży lub przyjmowały zapisy na nie w imieniu

§ 2.

dołączone następujące

Na 105.

Dziennik Ustaw. Poz. 736.

i na rachunek Skarbu Państwa z ustaleniem dokład­

nego terminu ich nabycia i zapłaty za nie lub-w ra·

zi'e ' zapisu na raty - dnia wpłacenia ostatniej raty;

przedłożenie imiennego świadectwa tymczasowego

będzie uważane jako dostateczny ' dowód, o ile w tym

świadectwie wskazane są okoliczności wyłuszczone

w niniejszym punkcie;

3) deklarację proszącego, że do konwersji są

przedłożone te same obligacje, które zostały przez

niego nabyte i że pod zastaw tych obligacyj nie były

uzyskiwane żadne pożyczki; w razie lombardowa ni a

obligacyj wyszczególnionych w § 1 niniejszego roz·

porządzenia należy przedstawić od instytucji, która

udzielała wzmiankowanej pożyczki zaświadczenie z wy·

łuszczeniem w niem: wysokości pożyczki, daty jej '

uzyskania oraz całkowitej spłaty;

4) dla zastosowania postanowień art. 4 wzmian'

kowanej na wstępie ustawy z dnia 20 lipca 1925 r.

urzędowe dowody wpłaty złotem lub walutami peł·

nowartościowemi ze wskazaniem sumy i dnia wpłaty,

przytem za waluty pełnowartościowe w ' rozumieniu

tejże ustawy uznaje się : dolary Stanów Zjednoczo·

nych f\meryki Północnej , dolary kanadyjskie, funty

sterlingi, franki szwajcarskie, floreny holenderskie,

korony duńskie i szwedzkie oraz milrejsy brazylijskie.

na spadku waluty. W razie braku dowodów co do

daty wykupu obligacyj, na zastaw których korzystano

z pożyczki, wzmiankowane obligacje będą uważane

jako wykupione po dniu 1 kwietnia 1921 r.

§ 3. Pierwotni nabywcy obligacyj 5% długo

lub krótkoterminowej pożyczki państwowej z r. 1920,

ktorzy na podstawie art. 5 wyżej wzmiankowanej

ustawy z dnia 20 lipca 1925 r. pragną uzyskania

przerachowania asygnat z r. 1918, wpłaconych na te

obligacje, winni udowodnić takową wpłatę urzędo­

wemi dokumentami względnie kwitami rozrachunko·

wemi, wystawionemi przez instytucję, upoważnioną do

sprzedaży obligacyj rzeczonych pożyczek lub wreszcie

wyciągami z ksiąg rachunkowych lub innemi dowo·

darni kasowemi wzmiankowanych instytucyj.

Takież dowody urzędowe należy złożyć w wyJ padkach uprzedniego wpłacenia na asygnaty złotem.

stwowych wyszczególnionych . w ustawie z dnia

20 lipca 1925 r. (Dz. U. R. P. N2 90, poz. 629) powołuje się stałą komisję.

Do składu komisji wejdą

prezes oraz czterech członków, mianowanych przez

Ministra Skarbu. Posiedzenia komisji odbywają się

w składzie prezesa i co najmniej dwóch członków.

Z posiedzeń komisji prowadzi się szczegółowy protokół.

Uchwały komisji zapadają większością gło­

sów; w razie równości głosów przeważa głos prze-

§ 4. Osoby, które dokonały konwersji obliga·

cyj pożyczek państwowych, wyszczególnionych w § 1

na zasadzie rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 17 marca 1924 r. (Dz. U. R. P. N2 27,

poz. 274) oraz z dnia 28 grudnia 1924 r., (Dz. U. R. P.

NI! 114, poz. 1021), uprawnione są do dodatkowej

konwersji na zasadach ustawy z dnia 20 lipca 1925 r.

(Dz. U. R. P. N2 90, poz. 629), O ile odpowiadają

wymaganiom art. 2 i 3 rzeczonej ustawy.

W tych wypadkach przy odnośnem podaniu

należy złożyć dowody wyszczególnione w §§ 1, 2 i 3

niniejszego rozporządzenia z powołaniem się na dzień

i miejsce złożenia uprzedniej deklaracji.

§ 5. Olą obliczenia wysokości zysku na spadku

marki polskiej osiągniętego przez lombard konwertowanych obligacyj w instytucji kredytowej, a podlegającego potrąceniu w myśl ustępu 2 art. 7 wyżej

wzmiankowanej ustawy, - kwotę marek polskich,

uzyskaną na zastaw tych obligacyj przerachowuje

się na zlote według skali § 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 14 maja 1924 r.

(Dz. U. R. P. N2 42, poz. 441), stosując do powyż·

szego obrachunku stawki określone dla dni zacią·

gnięcia pożyczki oraz dokonania spłaty.

Otrzymana

w ten sposób .różnica będzie stanowiła zysk osiągnięty

Posiadacze obligacyj 50J0 państwowej pokonwersyjnej, uzyskanych w drodze konwersji

na podstawie §§ 1 - 5 niniejszego rozporządzenia,

będą na zasadzie art. 11 wyżej wzmiankowanej ustawy

zaopatrzeni w urzędowe imienne wykazy tych obligacyj, nadające pierwotnym nabywcom od dnia 1 stycznia 1926 r. prawo płacenia niemi szacunku przy zakupie gruntów p.arlstwowych oraz składania tych

obligacyj jako wadja i kaucje przy umowach i licy·

tacjach rządowych.

§ 6.

życzki

§ 7. O ile instytucje, które dokonywały w imieniu i na rachunek Skarbu Państwa sprzedażyobli·

gacyj pożyczek państwowych wskazanych w § 1 niniejszego rozporządzenia lub przyjmowały zapisy na

te obligacje, zostały zlikwidowane, wskazane , w niniejszem ·rozporządzeniu zaświadczenia i dowody

wydają za nie instytucje, które przejęły ich księgo­

wość i archiwa w danym zakresie.

§ 8. Do rozpatrywania i rozstrzygania zgło­

szeń . o dodatkową konwersję obligacyj pożyczek pań­

wodniczącego.

Podczas nieobecności prezesa zash:puje go jeden z członków wyznaczony przez Ministra Skarbu.

§ 9. Posiadacze / obligacyj pożyczek państwo­

wych oraz świadectw tymczasowych na nie, którzy

w myśl art. 1 ustawy z dnia 20 lipca 1925 r. (Dz. U.

R. P. N2 90 poz. 629) pragną dokonać konwersji

rzeczonych obligacyj względnie świadectw tymczasowych na obligacje 5% państwowej pożyczki konwersyjnej, na zasadach przewidzianych w rozporzą­

dzeniu Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 17 marca

1924 r. (Dz. U. R. P. N2 27, poz. 274) winni nadsyłać odnośne w tym przedmiocie deklaracje z dolą- .

czeniem obligacyj podanych pożyczek w terminie

do dnia 31 grudnia 1925 r. do Urzędu Pożyczek

Państwowych.

Obligacje zgłaszane do dodatkowego przera·

chowania według uprzywilejowanego kursu na zasadach art. 2 ustawy z dnia 20 lipca 1925 r. (Dz.

U. R. P. N2 90, poz. 629), w wypadkach odmownej

decyzji, wydanej t>rzez komisję, powołaną w myśl

art. 12 tejże ustawy, będą podlegały konwersji

w myśl rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej

z dnia 17 marca 1924 r. (Dz. U. R. P. N2 27, poz. 274),

o ile odnośne podania zostaly złożone przed 31 grud·

nia 1925 r.

§ 10. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w ży­

cie z dniem ogłoszenia.

Minister Skarbu: W. Qrabski