Ustawa z dnia 20 lipca 1925 r. o uzupełnieniu rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 17 marca 1924 r. o przerachowaniu zobowiązań Skarbu Państwa z tytułu pożyczek państwowych oraz konwersji rzeczonych pożyczek oraz rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 28 grudnia 1924 r.

Prawo konwersji asygnat z roku 1918, długo i krótkoterminowej pożyczki państwowej

z r. 1920 oraz świadectw tymczasowych tychże pożyczek, przyznane pierwotnie do dnia

31 grudnia 1924 r., a przedłużone następnie do dnia 31 stycznia 1925 r., przedłuża

się do dnia 31 grudnia 1925 r.

Przedłużenie terminu tej konwersji winno być ogłoszone przez starostwa, magistraty

i urzędy gminne.

Asygnaty, wypuszczone na podstawie dekretu Rady Regencyjnej z dnia 30 października

1918 r. w sprawie wypuszczenia pożyczki państwowej (Dz. P. P. P. № 14 poz. 32),

obligacje 5% długoterminowej wewnętrznej pożyczki państwowej z roku 1920 (Dz. U. R.

P. № 25 poz. 152), oraz

obligacje 5% krótkoterminowej wewnętrznej pożyczki państwowej (Dz. U. R. P. z r. 1920

No 21 poz. 115),

wyszczególnione w art. 1 i 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 17

marca 1924 r. o przerachowaniu zobowiązań Skarbu Państwa z tytułu pożyczek państwowych

oraz konwersji rzeczonych pożyczek (Dz. U. R. P. № 27 poz. 274), jak również

świadectwa tymczasowe na obligacje rzeczonych pożyczek,

nabyte przy urzędowej sprzedaży w terminie do dnia 1 grudnia 1920 r. i pozostające

dotychczas w posiadaniu pierwotnych nabywców

będą na żądanie ich posiadaczy konwertowane na obligacje 5% pożyczki konwersyjnej

(§ 5 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dn. 17 marca 1924 r. Dz. U. R. P.

№ 27 poz. 274) w zależności od daty nabycia tych tytułów po przerachowaniu na złote

z odrzuceniem w ostatecznym wyniku ułamków groszowych według następującej skali

Pożyczki nabyte w czasie

RODZAJ POŻYCZKI

W złotych równa się

1 rb. carski

1 kor. austr.

1 mk. pol.

IV kwartał 1918 r.

asygnaty z r. 1918

1,11

0,38

0,67

styczeń 1919 r.

,, ,, ,,

0,91

0,34

0,67

luty ,,

,, ,, ,,

0,74

0,31

0,58

marzec ,,

,, ,, ,,

0,67

0,25

0,50

kwiecień ,,

,, ,, ,,

0,50

0,21

0,44

maj ,,

,, ,, ,,

0,44

0,18

0,40

czerwiec ,,

,, ,, ,,

0,40

0,17

0,36

lipiec ,,

,, ,, ,,

0,27

0,16

0,31

sierpień ,,

,, ,, ,,

0,24

0,13

0,24

wrzesień ,,

,, ,, ,,

0,17

0,091

0,17

październik ,,

,, ,, ,,

0,16

0,071

0,13

listopad ,,

,, ,, ,,

0,12

0,059

0,10

grudzień ,,

,, ,, ,,

0,095

0,045

0,071

5% długo i krótkoterminowa pożyczka państwowa.

marzec 1920 r.

asygnaty

0,077

0,025

0,040

kwiecień ,,

,,

0,077

0,025

0,037

maj ,,

,,

0,077

0,029

0,033

czerwiec ,,

,,

-

-

0,033

lipiec ,,

,,

-

-

0,029

sierpień ,,

,,

-

-

0,025

wrzesień ,,

,,

-

-

0,022

październik ,,

,,

-

-

0,017

listopad ,,

,,

-

-

0,013

grudzień ,,

,,

-

-

0,010.

Przy wpłatach ratami za dzień nabycia tytułu w rozumieniu niniejszej ustawy uważa

się dzień wpłacenia ostatniej raty.

Za pierwotnych nabywców asygnat i obligacyj będą uważani posiadacze, którzy udowodnią;

że odnośne tytuły nabyli w instytucjach, które dokonały ich sprzedaży lub przyjmowały

napisy na nie w imieniu i na rachunek Skarbu Państwa oraz wykażą termin ich nabycia.

Asygnaty i obligacje, wyszczególnione w art. 2 niniejszej ustawy, opłacone przy ich

nabyciu złotem lub walutami pełnowartościowemi, będą przy konwersji ich na 5% obligacje

pożyczki konwersyinej przerachowane w stosunku wpłaconego złotą, według równi, monetarnej,

względnie, o ile wpłacono walutami, według kursu tych walut na giełdzie warszawskiej

w dniu wpłaty, przerachowanej według skali art. 2. Wpłata złotem lub pełnowartościowemi

walutami winna być stwierdzona urzędowemi dowodami.

Rozporządzenie Ministra Skarbu ustali, które waluty należy uważać za pełnowartościowe

w rozumieniu niniejszego artykułu.

Wpłaty na późniejsze pożyczki asygnatami są traktowane narówni z wpłatami gotówkowemu

wpłaty takie jednak, o ile w każdym poszczególnym wypadku nie przekraczają kwoty 10.000

marek polskich, przerachowane będą nie niżej wskaźnika: 1 marka równa 15 groszom.

Dowody wniesienia złota przy subskrypcji asygnat z r. 1918 będą uwzględnione przy

konwersji obligacyji na które asygnaty te zostały wymienione.

Do dodatkowej konwersji w myśl niniejszej ustawy są uprawnieni również posiadacze

obligacji 5% pożyczki konwersyjnej, którzy dokonali konwersji na zasadzie rozporządzenia

prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 17 marca 1924 r. (Dz. U. R. P. № 27 poz. 274) oraz

z dnia 28 grudnia 1924 r. (Dz. U. R. P. № 114 poz. 1021), o ile odpowiadają wymaganiom

art. 2, 3 i 4 niniejszej ustawy.

Przepisy art. 2, 3, 4 i 6 niniejszej ustawy nie rozciągają się na posiadaczy asygnat

obligacyj, względnie świadectw tymczasowych, którzy na zastaw tych tytułów zaciągnęli

pożyczki w markach polskich w instytucjach kredytowych tek państwowych, jak prywatnych.

O ile jednak zaciągnięte pożyczki były spłacone do dnia 1 kwietnia 1921 r., posiadaczom

obligacyj przysługuje prawo do dodatkowej konwersji, w myśl niniejszej ustawy, po

potrąceniu od wartości skonwertowanych obligacyj zysku, osiągniętego na spadku waluty

polskiej w czasie korzystania z pożyczki. Sposób obliczenia wysokości tego zysku ustali

rozporządzenie Ministra Skarbu.

Osoby, które wbrew przepisom ustępu pierwszego art. 7 niniejszej ustawy zgłoszą swe

roszczenia do konwersji, będą karane, o ile dany czyn nie ulega większej karze, aresztem

do sześciu tygodni.

Właściwe są sądy powiatowe (pokoju).

Ponadto osoby, które zgłoszą swe roszczenia do konwersji i uzyskałyby wyższą waloryzację,

wbrew przepisom niniejszej ustawy, będą obowiązane do zwrotu wszelkich strat, wynikłych

dla Skarbu Państwa.

Zgłoszenia do konwersji asygnat i obligacyj pożyczek państwowych, względnie świadectw

tymczasowych na zasadach art. 2, 3, 4 i 6 niniejszej ustawy mogą być składane w ciągu

sześciu miesięcy od dnia, który będzie oznaczony rozporządzeniem Ministra Skarbu.

Wydawanie zaś obligacyj 5% pożyczki konwersyjnej na podstawie niniejszej ustawy nastąpi

najdalej w ciągu toku od dnia zamknięcia przyjmowania zgłoszeń.

Zgłoszenia do powyższej dodatkowej konwersji (wyższego przerachowania) oraz korespondencja

w sprawie zgłoszeń i wydawania obligacyj dodatkowych 5% pożyczki konwersyjnej z odnośną

Komisją Ministerstwa Skarbu (art. 12), względnie z Urzędem Pożyczek Państwowych, nie

podlegają opłacie stemplowej.

Pierwsze trzy raty amortyzacji obligacji 5% pożyczki konwersyjnej, przewidzianej w

punkcie 4-tym § 5 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 17 marca 1924 r.

(Dz. U. R. P. № 27 poz. 274), przenosi się na dzień 2 stycznia 1927 r., w którym to

dniu odbędzie się jednocześnie amortyzacja czterech rat.

Pierwonabywcy obligacyj, skonwertowanych na podstawie art. 2 niniejszej ustawy, uzyskują

od 1 stycznia 1926 r. prawo płacenia obligacjami pożyczki konwersyjnej szacunku przy

zakupie gruntów państwowych oraz prawo składania ich jako wadja i kaucje przy umowach

i licytacjach rządowych.

Do rozpatrzenia zgłoszeń o dodatkową konwersja pożyczek państwowych w myśl niniejszej

ustawy powołana będzie osobna komisja, w skład której wejdą prezes i czterech członków,

mianowanych przez Ministra Skarbu. Orzeczenie komisji w sprawach, objętych niniejszą

ustawą, jest ostateczne.

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Skarbu, a co do art. 8 - Ministrowi

Sprawiedliwości.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia.