Ustawa z dnia 22 lipca 1925 r. o państwowym funduszu kredytu na meljoracje rolne.

Tworzy się państwowy fundusz kredytu na melioracje rolne w celu udzielania pożyczek

na meljoracje rolne na zasadach, ustalonych w niniejszej ustawie.

Na państwowy fundusz kredytu na meljoracje rolne składać się będą

a)

coroczne bezprocentowe i bezzwrotne dotacje ze Skarbu Państwa (art. 3),

b)

sumy, powstałe ze zwrotu pożyczek (art. 11),

c)

odsetki od pożyczek oraz sumy, pobierane tytułem kar za zwłokę w opłacaniu odsetek

i spłacaniu pożyczek (art. 12 i 13).

Wysokość dotacji ze Skarbu Państwa określać będzie corocznie ustawa skarbowa. Przekazywanie

sum z dotacji następować będzie w 2 ratach półrocznych zgóry.

Administrację państwowego funduszu kredytu na meljoracje rolne sprawować będzie Państwowy

Bank Rolny na zasadach, które z uwzględnieniem postanowień niniejszej ustawy ustali

Minister Rolnictwa i Dóbr Państwowych w porozumieniu z Ministrami Skarbu i Reform

Rolnych.

Z państwowego funduszu kredytu na meljoracje rolne udzielane będą pożyczki na

a)

drenowanie,

b)

odwodnianie i nawodnianie gruntów,

c)

meljoracje torfowisk.

Na cele, wyszczególnione w art. 5, otrzymywać będą pożyczki przedewszystkiem spółki

wodne w rozumieniu art. 133 ustawy wodnej z dnia 19 września 1922 r. (Dz. U. R. P.

№ 102 poz. 936), tudzież gminy i wsie, a także osoby fizyczne i prawne, użytkujące

tereny rolne i dające dostateczne gwarancje wypłacalności.

Pożyczki z państwowego funduszu kredytu na meljoracje rolne będą udzielane na podstawie

szczegółowego projektu technicznego urządzeń meljoracyjnych i ich kosztorysu, opracowanych

zgodnie z postanowieniami przepisów, wydanych w tej mierze przez Ministra Rolnictwa

i Dóbr Państwowych; projekt ten i kosztorys winny stwierdzać celowość, racjonalność

pod względem technicznym i opłacalność zamierzonych urządzeń.

Projekt techniczny urządzeń meljoracyjnych i kosztorys winny być sporządzone przez

osoby lub instytucje ukwalifikowane do wykonywania meljoracji rolnych, przedsiębranych

z pomocą pożyczek lub zasiłków państwowych.

Kwalifikacje, jakim winny odpowiadać wyszczególnione w ustępie drugim osoby i instytucje,

określi Minister Rolnictwa i Dóbr Państwowych w porozumieniu z Ministrem Robót Publicznych.

O przyznaniu pożyczki z państwowego funduszu kredytu na meljoracje rolne decyduje

Państwowy Bank Rolny.

Pożyczka na meljoracje rolne może być udzielona w wysokości do 100% sumy kosztorysu

urządzeń meljoracyjnych (art. 7).

Pożyczki na meljoracje rolne wypłacane będą w gotówce ratami w miarę postępu robót

meljoracyjnych.

Pożyczki z państwowego funduszu kredytu na meljoracje rolne mogą być udzielane na

urządzenia meljoracyjne (art. 5) na okres czasu od 6 do 12 lat w zależności od przewidywanego

okresu amortyzacji uskutecznionych na te urządzenia nakładów.

Pożyczki te ulegają zwrotowi w ratach, których termin i wysokość określi Państwowy

Bank Rolny, stosownie do zasad, ustalonych zgodnie z art. 4 niniejszej ustawy, z tem

jednak zastrzeżeniem, że termin płatności pierwszej raty nie może być wcześniejszy

niż po upływie 3 lat, licząc od dnia otrzymania pierwszej raty pożyczkowej.

W wypadkach klęsk żywiołowych i nieurodzaju, któremi zostały dotknięte grunty dłużnika,

Państwowy Bank Rolny ma prawo udzielania dłużnikowi ulg co do terminów płatności odsetek

ze zwrotu rat pożyczki.

Pożyczki na meljoracje rolne podlegają oprocentowaniu w wysokości do 5% od sta w stosunku

rocznym.

Państwowy Bank Rolny pobiera nadto od dłużników na swoje dobro dodatek administracyjny

w wysokości, określonej przez Ministra Reform Rolnych w porozumieniu z Ministrem Skarbu.

Od zaległych sum z tytułu odsetek oraz zwrotu udzielonych pożyczek pobierana będzie

kara za zwłokę w wysokości, odpowiadającej stopie dyskontowej Banku Polskiego.

Otrzymujący pożyczką z państwowego funduszu na meljoracje rolne ma obowiązek

a)

użycia pożyczki wyłącznie na cel, na który została mu udzielona (art. 5);

b)

przeprowadzenia robót meljoracyjnych zgodnie z projektem technicznym urządzeń meljoracyjnych

(art. 7);

c)

powierzenie kierownictwa robót meljoracyjnych osobom lub instytucjom, wyszczególnionym

w art. 7.

Nieuczynienie zadość powyższym obowiązkom przez dłużnika uprawnia Państwowy Bank Rolny

do powzięcia decyzji o bezzwłocznem wstrzymaniu wypłacenia następnej raty pożyczki

oraz ściągnięciu udzielonych rat wraz z przypadającemi odsetkami.

Ponadto dłużnik obowiązany jest do utrzymywania w należytym porządku urządzeń meljoracyjnych

aż do czasu ostatecznej spłaty pożyczki. Gdyby jednak pod tym względem nastąpiło zaniedbanie

przez dłużnika, Państwowy Bank Rolny zawiadamia go pisemnie o spostrzeżonych uchybieniach

z jednoczesnem wezwaniem do naprawy uszkodzonych urządzeń meljoracyjnych w ściśle

określonym terminie, po upływie którego, w razie niewykonania naprawy, Państwowy Bank

Rolny ma prawo żądania natychmiastowego zwrotu całej pożyczki wraz z odsetkami.

Zaległe sumy z tytułu odsetek oraz zwrotu udzielonych pożyczek będą ściągane od użytkowników

gospodarstw rolnych, niezrzeszonych w spółkach wodnych, trybem przepisanym dla ściągania

bezspornych należności skarbowych.

Nadzór i kontrolę nad prawidłowem użyciem pożyczek, udzielonych z państwowego funduszu

kredytu na meljoracje rolne, sprawuje oddział meljoracyjny przy województwie. W tym

celu upoważnione przez oddział meljoracyjny przy województwie organy mają prawo wstępu

w każdym czasie na grunt, podlegający meljoracji, badania postępu robót i żądania

potrzebnych wyjaśnień.

Te same prawa służą organom i instytucjom, upoważnionym w tym celu przez Ministra

Rolnictwa i Dóbr Państwowych.

Ministrowi Rolnictwa i Dóbr Państwowych i upoważnionym przez niego organom służy prawo

nadzoru i kontroli działalności osób i instytucyj, upoważnionych do wykonywania meljoracyj

rolnych, przedsiębranych z pomocą pożyczek lub zasiłków państwowych (art. 7), w zakresie

tych meljoracyj.

Podania o udzielenie pożyczek z państwowego funduszu kredytu na meljoracje rolne oraz

akta i dokumenty, dotyczące tych pożyczek, wolne są od wszelkich opłat skarbowych

i komunalnych.

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Rolnictwa i Dóbr Państwowych w

porozumieniu z Ministrami: Skarbu, Reform Rolnych i Robót Publicznych w zakresie przyznanych

im w tej ustawie uprawnień.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia i obowiązuje na całym obszarze

Rzeczypospolitej z wyjątkiem województwa śląskiegoo.