Ustawa z dnia 22 lipca 1925 r. ustalająca warunki mianowania na podporucznika korpusu oficerów administracji grupy kapelmistrzów oraz zmieniająca niektóre postanowienia art. 121 ustawy z dnia 23 marca 1922 r. o podstawowych obowiązkach i prawach oficerów wojsk polskich.

Podporucznikiem korpusu oficerów administracji grupy kapelmistrzów mianowany zostaje

ten, kto odpowiada następującym warunkom

a)

wykształcenie ogólne w zakresie co najmniej 6 klas szkoły średniej;

b)

dyplom wyższej szkoły muzycznej, uznanej przez Państwo;

c)

odbycie ustawowo przewidzianej służby wojskowej z ukończeniem szkoły podchorążych

rezerwy;

d)

kwalifikacje służbowe i moralne bez zarzutu.

Brzmienie art. 121 ustawy z dn. 23 marca 1922 r. o podstawowych obowiązkach i prawach

oficerów wojsk polskich (Dz. U. R. P. № 32 poz. 256) zmienione zostaje jak następuje

„

Oficerowie, zaliczeni w myśl art. 111 i 118 niniejszej ustawy do rezerwy wojska polskiego,

mogą w przeciągu lat sześciu od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy zostać przemianowani

na oficerów zawodowych na warunkach, które ustali rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej

”

.

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Spraw Wojskowych.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia.