Ustawa z dnia 1 lipca 1925 r. o opodatkowaniu wina i miodu syconego.

1)

Wino naturalne z winogron i owoców, napoje podobne do wina (wino sztuczne), wyrabiane

bez soku z winogron lub owoców, z naśladującej wino mieszaniny rozmaitych składników

(wody, wyskoku, cukru, kamienia winnego), moszcz winogronowy i owocowy, wino musujące

oraz miód sycony, tak wyrobu krajowego, jak i sprowadzane z zagranicy, podlegają podatkowi

spożywczemu.

2)

Za wino musujące uważa się wino gronowe, wino owocowe (z owoców i jagód), napoje,

zawierające wino gronowe lub owocowe, i napoje podobne do wina o zawartości alkoholu

ponad 4%, z których przy otwarciu uchodzi kwas węglowy, burząc zawarte w nich wino.

Wysokość podatku.

Podatek spożywczy wynosi

1)

od win gronowych stołowych, zawierających do 16% alkoholu, po 1 zł., a od win mocnych,

zawierających ponad 16% alkoholu - 2 złote od litra; przy odprawie celnej przyjmuje

się do opodatkowania 1 kg. brutto za 0,8 litra wina;

2)

od napojów, podobnych do wina - po 80 groszy, od win rodzynkowych - po 40 groszy,

od wina owocowego i miodu syconego - po 20 groszy od litra;

3)

od moszczu winnego - po 50 groszy, od moszczu owocowego - po 10 groszy od litra;

4)

od wina musującego

a)

gronowego - 4 zł. 50 groszy od całej butelki i 2 zł. 25 gr. od półbutelki,

b)

owocowego - 2 zł. od całej butelki i 1 zł. od półbutelki.

Półbutelka zawierać może najwyżej 425 centymetrów sześciennych, a cała butelka powyżej

425 do 850 centymetrów sześciennych.

O ile chodzi o butelki, których pojemność większa jest aniżeli 850 centymetrów sześciennych,

liczy się za każde dalsze, choćby tylko rozpoczęte, 425 centymetrów sześciennych połowę

stopy podatkowej, wyznaczonej od całej butelki.

Za butelki w znaczeniu ustawy niniejszej uważa się wszelkie naczynia, zawierające

wino musujące.

Zwolnienie od podatku.

Od podatku zwalnia się

a)

wino, moszcz i miód sycony domowego wyrobu, przeznaczone do użytku we własnem gospodarstwie,

a nie na sprzedaż, w ilości, nie przekraczającej 50 litrów rocznie;

b)

wino, moszcz i miód sycony, wywiezione zagranicę lub zniszczone w kraju, jako niezdatne

do spożycia;

c)

wino i moszcz, przeznaczone do wyrobu win musujących, spirytusu i octu;

d)

wino, moszcz i miód sycony, przeznaczone do badań naukowych;

e)

wino, moszcz i miód sycony wolne od cła przy wwozie z zagranicy, bądź jako bagaż,

bądź jako próbki bezpłatne, stosownie do obowiązujących przepisów celnych.

Termin płatności.

1)

Podatek od napojów, wyszczególnionych w art. 1, płatny jest

a)

od napojów, sprowadzanych z zagranicy, przy odprawie celnej;

b)

od napojów, wyrabianych w kraju - przed wywiezieniem produktu do wolnego obrotu z

dozwolonych pomieszczeń składowych(art. 11 ust. 3), albo przed zużyciem napojów w

obrębie tych pomieszczeń;

c)

od napojów, sprowadzanych z wolnego miasta Gdańska - przy odbiorze.

2)

Podatek ma uiszczać

a)

od napojów, wprowadzanych przez linję celną - odbiorca przy odprawie celnej;

b)

od napojów, wyrabianych na obszarze, w którym obowiązuje ustawa niniejsza - wytwórca;

c)

od napojów, sprowadzanych z wolnego miasta Gdańska - ten, kto napoje te sprowadza.

1)

Podatek od wina musującego uiszcza się przez umieszczenie na butelkach opasek podatkowych

(banderoli), zakupionych w kasie skarbowej, w sposób, unormowany przez Ministra Skarbu,

a podatek od innych napojów, wyszczególnionych w art. 1, w gotówce we właściwej kasie

skarbowej.

2)

Minister Skarbu władny jest, w wypadkach sprowadzania wina musującego nie w celu zarobkowym,

zezwolić na bezpośrednie uiszczenie podatku bez użycia opasek podatkowych.

Podatek od napojów, wyszczególnionych w art. 1, może być zakredytowany na warunkach,

określonych przez Ministra Skarbu.

Minister Skarbu władny jest zezwalać pod warunkami niezbędnemi do zabezpieczenia Skarbu

Państwa na urządzanie wolnych składów napojów, wyszczególnionych w art. 1, celem magazynowania

produktów bez pobierania podatku i wypuszczania ich do wolnego obrotu dopiero po należytem

opodatkowaniu.

Warunki, o których mowa w artykule niniejszym, określi rozporządzenie wykonawcze.

Napoje, podlegające opodatkowaniu w myśl art. 1, może władza skarbowa w razie nieuiszczenia

podatku zająć bez względu na prawa osób trzecich i sprzedać, celem pokrycia należności

podatkowej.

Przedawnienie.

1)

Prawo żądania zwrotu podatku, nienależnie pobranego, przedawnia się w ciągu roku,

licząc od dnia uiszczenia.

2)

Prawo żądania należnego Państwu podatku bez względu na to, czy jego wymiar został

dokonany, czy zatajeniem wstrzymany, przedawnia się w ciągu dziesięciu lat, licząc

od dnia powstania obowiązku podatkowego. Przedawnienie prawa żądania zapłaty podatku

przerywa każdy urzędowy krok, podjęty przez właściwą władzę, w celu ściągnięcia należności

podatku, wymierzonego lub zatajonego.

Środki kontroli.

1)

Produkcja i sprzedaż wyrobów, wymienionych w art. 1, podlegają kontroli skarbowej.

2)

Przy wykonywaniu nadzoru nad ich wyrobem i sprzedażą obowiązują przepisy ustawy z

dn. 14 gn dnia 1923 r. o uprawnieniach organów wykonawczych władz skarbowych (Dz.

U. R. P. z 1924 r. № 5 poz. 37).

1)

Wytwórca napojów, wyszczególnionych w art. 1, obowiązany jest najmniej na 14 dni przed

rozpoczęciem po raz pierwszy robót wytwórczych, zgłosić do właściwego urzędu akcyz

i monopolów odręczny plan i opis swego przedsiębiorstwa w trzech egzemplarzach, wymienić

wszystkie pomieszczenia, przeznaczone na wytwórnię, jako też połączone z nią przyrządy

i naczynia robocze oraz ich przeznaczenie; winien również załączyć opis postępowania

technicznego i wymienić kierownika wytwórni. Przedsiębiorcy już istniejących wytwórni

mają to uczynić najpóźniej w ciągu 30 dni po wejściu w życie niniejszej ustawy.

2)

Urząd akcyz i monopolów przeprowadzi weryfikację zakładu.

3)

Gotowe napoje, wyszczególnione w art. 1, wolno przechowywać, rozlewać i wydawać tylko

w pomieszczeniach (oddziały składowe), na ten cel przeznaczonych, za zgodą władzy

skarbowej.

4)

Naczynia, przeznaczone do wyrobu i przechowywania napojów, wyszczególnionych w art.

1, muszą być dokładnie wymierzone przez kontrolę skarbową.

5)

Przyrządy, służące bezpośrednio do wyrobu napojów, wyszczególnionych w art. 1, mogą

być na czas, przez który się Ich nie używa lub używać ich nie wolno, wyłączone z użycia

w sposób, określony w rozporządzeniu Ministra Skarbu.

6)

Wszelkie zmiany w rozkładzie pomieszczeń, urządzeń i naczyń wytwórni, tudzież w kierownictwie

wytwórni należy w ciągu 8 dni od ich wykonania zgłosić właściwemu organowi kontroli

skarbowej.

7)

O zmianie właściciela wytwórni nowonabywca winien w ciągu 8 dni donieść właściwemu

urzędowi akcyz i monopolów.

1)

Wytwórcy napojów, wymienionych w art. 1, winni prowadzić

a)

księgę produkcji napojów, wyszczególnionych w art. 1;

b)

księgę podatku.

2)

W księdze produkcji należy zapisywać: ilość i rodzaj użytych do produkcji materjałów

surowych (winogron, rodzynków, owoców, miodu, cukru, soków i t. p.), ilość i jakość

płynu, uzyskanego stosownie do toku postępowania technicznego przed dokonaniem fermentacji,

tudzież ilość gotowych napojów, przeniesionych po fermentacji do oddziału składowego

(art. 11 ust. 3).

3)

Do księgi podatku zapisuje się najpóźniej następnego dnia roboczego: ilość otrzymanych

gotowych napojów, przeznaczonych do zmagazynowania, ilość napojów, rozlanych do butelek,

ilość napojów, opodatkowanych i wydanych do wolnego obrotu, ilość napojów, wziętych

ponownie do przeróbki, wreszcie kwoty uiszczonego podatku.

Naczynia z napojami, wyszczególnionemi w art. 1, wypuszczane do wolnego obrotu, winny

posiadać oznaczenie nazwy (firmy) wytwórni, rozlewni, hurtowni lub sprzedawcy i ich

adresu, jako też rodzaju zawartego w nich napoju. W szczególności, o ile chodzi o

wino, musi być zaznaczone, czy wino jest gronowe, rodzynkowe, owocowe, czy też sztuczne,

zwykłe czy musujące, mocne czy stołowe.

Zabrania się

1)

wywozić z wytwórni i sprzedawać moszcz, który po wyciśnięciu z winogron lub owoców

zalany już został drożdżami winnemi i nie przeszedł głównej fermentacji;

2)

dodawać do wina lub moszczu sacharyny, kwasu salicylowego, związków boru, strontu,

bizmutu, jako też klarowania wina zapomocą gipsu.

1)

Przedsiębiorstwa wyrobu i sprzedaży napojów, wyszczególnionych w art. 1, opłacają

specjalną opłatę patentową według dołączonej taryfy. Opłacie tej nie podlegają składy

fabryczne przy wytwórniach (magazyny fabryczne) tudzież składy, służące wyłącznie

do przechowywania napojów przy dostawie z zagranicy lub przy wywozie zagranicę, wreszcie

przedsiębiorstwa sprzedaży, w których obok napojów, wyszczególnionych w art. 1, sprzedawane

są inne napoje alkoholowe za uiszczeniem opłaty patentowej, unormowanej w taryfie,

dołączonej do art. 78 ustawy z dn. 31 lipca 1924 r. o monopolu spirytusowym (Dz. U.

R. P. № 78, poz. 756).

2)

Opłaty patentowe uiszcza przedsiębiorstwo wytwórni, względnie zakładów sprzedaży,

zgóry za cały rok kalendarzowy w miesiącu grudniu roku poprzedniego. Przedsiębiorstwa,

powstałe w ciągu pierwszej połowy roku kalendarzowego, winny uiścić przed rozpoczęciem

czynności roczną opłatę patentową. Od wytwórni, względnie zakładu sprzedaży, otwartych

dopiero w drugiem półroczu roku kalendarzowego, płaci przedsiębiorca połowę opłaty

patentowej. Od zakładów sprzedaży, prowadzonych w kąpieliskach, uzdrowiskach i letniskach

tylko w czasie sezonu letniego, płaci przedsiębiorca połowę opłaty patentowej z ważnością

od 1 maja do 30 września.

3)

Niedozwolony jest wyrób, ani sprzedaż wymienionych w art. 1 napojów bez wykupienia

przepisanych patentów, a do czasu wykupienia patentu przedsiębiorstwo ulega zamknięciu.

Przepisy art. 11, 12 i 15 nie dotyczą wypadków, przewidzianych w art. 3 punkt a).

Minister Skarbu władny jest wydać szczegółowe przepisy o uruchomianiu wytwórni, wypuszczaniu

do wolnego obrotu wina wszelkiego rodzaju i miodu, o kontroli i rachunkowości wytwórni,

rozlewni i miejsc sprzedaży, tudzież ustalić wzory ksiąg, przystosowane do kontroli

przedsiębiorstwa.

Zakłady, w których popełniono defraudację podatkową, mogą być poddane przez władze

skarbowe II instancji specjalnej kontroli (stałemu nadzorowi) na koszt właścicieli.

Władza skarbowa może zażądać usunięcia pracownika lub kierownika, który popełnił defraudację

podatkową. W razie uchylania się przedsiębiorcy od spełnienia tego zarządzenia zakład

ulegnie zamknięciu na mocy rozporządzenia izby skarbowej.

Przepisy przejściowe.

1)

Wino wszelkiego rodzaju, moszcz i miód sycony, znajdujące się w dniu wejścia w życie

niniejszej ustawy w posiadaniu sprzedawców, którzy na mocy obowiązujących przepisów

podatku od zapasów jeszcze nie uiścili, podlegają opodatkowaniu, a to

a)

wino gronowe - po 1 zł., napoje, podobne do wina - po 80 groszy, wino rodzynkowe -

po 40 groszy, wino owocowe i miód sycony - po 20 groszy od litra;

b)

moszcz winny - po 50 groszy, moszcz owocowy - po 10 groszy od litra;

c)

wino musujące gronowe po 2 zł. 30 groszy od butelki, a po 1 zł. 15 groszy od półbutelki;

takież wino owocowe - po 90 groszy od butelki, 45 groszy od półbutelki.

2)

Ilość wina, miodu i moszczu w naczyniach szklanych obliczy się w ten sposób, że butelki

poniżej 0,5 litra liczone będą za 0,5 litra, butelki powyżej 0,5 litra do 0,75 litra

za 0,75 litra, powyżej 0,75 litra za litr. O ile butelki zawierają powyżej 1 litra,

liczy się części litra do 0,5 za 0,5, a powyżej 0,5 litra za cały litr. Odnośnie do

naczyń z winem musującem stosuje się art. 2 ust. 4.

3)

Należność podatkowa od zapasów, o ileby przewyższała 100 zł., może być przez izbę

skarbową zakredytowana na warunkach, które ustali Minister Skarbu.

Sprzedawcy, o których mowa w art. 19, są obowiązani zgłosić na piśmie w dwóch egzemplarzach

w ciągu ośmiu dni po wejściu w życie niniejszej ustawy cały zapas obciążonego dodatkowym

podatkiem wina, moszczu i miodu, który będą posiadali na składzie w dniu wejścia w

życie niniejszej ustawy, a to w b. zaborze rosyjskim właściwemu urzędowi akcyz i monopolów

skarbowych, zaś poza siedzibą tych urzędów właściwemu inspektorowi kontroli skarbowej,

a w b. zaborach austrjacko - węgierskim i pruskim równorzędnym urzędom skarbowym.

Zgłoszenie ma zawierać dane co do ilości, tudzież co do miejsca przechowywania zapasów.

Przyjmujący zgłoszenia zbada ścisłość danych oraz potwierdzi na obu egzemplarzach

dzień zgłoszenia. Jeden egzemplarz sprawdzonego zgłoszenia doręcza się przedsiębiorcy.

Przypadający od zapasów dodatkowy podatek ma być wpłacony w ciągu 14 dni po otrzymaniu

sprawdzonego egzemplarza zgłoszenia bezpośrednio do właściwej kasy skarbowej, lub

za pośrednictwem Pocztowej Kasy Oszczędności na rachunek kasy skarbowej.

Osoby, które zaniedbają zgłoszenia, przepisanego art. 20, lub zgłoszą mniejszą ilość

wyrobów, ulegną karze pieniężnej w wysokości dziesięciokrotnej ilości zatajonego podatku.

Przepisy końcowe.

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Skarbu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej z dniem

1 września 1925 r.

Z chwilą wejścia w życie niniejszej ustawy tracą moc dotychczas obowiązujące ustawy

i rozporządzenia, dotyczące przedmiotu, unormowanego niniejszą ustawą. Do czasu jednak

wejścia w życie ogólnej ustawy karnej skarbowej należy stosować dotąd obowiązujące

przepisy karne.

Dodatek do podatku od wina i win musujących, pobierany przez związki komunalne na

zasadzie art. 10 ustawy z dnia 11 sierpnia 1923 r. o tymczasowem uregulowaniu finansów

komunalnych (Dz. U. R. P. № 94 poz. 747), utrzymuje się w mocy.

Pod względem wymiaru opłat patentowych zalicza się do I klasy miejscowości miasta

Kraków, Lwów, Poznań, Warszawa i Wilno; do II klasy miejscowości miasta, liczące ponad

10000 mieszkańców; do III klasy miejscowości - wszystkie inne miejscowości.

Zaliczanie miejscowości do klas poszczególnych porucza się na przyszłość Ministrowi

Skarbu w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych.