Ustawa z dnia 22 czerwca 1925 r. o wyścigach konnych.

Wyścigi konne są to publiczne próby koni, które mogą być urządzane jedynie w celu

ulepszania rasy koni.

Urządzanie wyścigów konnych wymaga zezwolenia Ministra Rolnictwa i Dóbr Państwowych.

Zezwolenie na urządzanie wyścigów konnych może być udzielane jedynie towarzystwom

wyścigów konnych, których statuty uzyskały zatwierdzenie Ministra Rolnictwa i Dóbr

Państwowych, i pod warunkiem, że członkowie tych towarzystw nie mogą z tytułu swego

członkowstwa otrzymywać z urządzania wyścigów żadnych korzyści osobistych lub dochodów

i że pod względem technicznym wyścigi będą się odbywały ze scisłem przestrzeganiem

prawideł wyścigowych, uznanych przez Ministra Rolnictwa i Dóbr Państwowych.

Zezwolenie może być wydane na określony termin lub bez terminu.

Zezwolenie może być cofnięte przez Ministra Rolnictwa i Dóbr Państwowych w każdym

czasie.

Jako organ opinjodawczy Ministra Rolnictwa i Dóbr Państwowych w sprawach, dotyczących

wyścigów konnych, zostaje powołany „Komitet do spraw wyścigów konnych”.

Przewodniczącego Komitetu wyznacza Minister Rolnictwa i Dóbr Państwowych.

Skład Komitetu stanowią: 3 przedstawiciele Ministra Rolnictwa i Dóbr Państwowych,

2 przedstawiciele Ministra Spraw Wojskowych, 1 przedstawiciel Ministra Skarbu, 1 przedstawiciel

Ministra Spraw Wewnętrznych, prezes i dwóch delegatów stołecznego towarzystwa wyścigów

konnych, prezes i jeden delegat od każdego z pozostałych towarzystw wyścigów konnych,

oraz pięciu hodowców koni pełnej krwi angielskiej, mianowanych przez Ministra Rolnictwa

i Dóbr Państwowych z pośród kandydatów, przedstawionych przez organizacje rolnicze,

zawezwane do tego przez Ministra Rolnictwa i Dóbr Państwowych.

Do zakresu działania Komitetu należy składanie Ministrowi Rolnictwa i Dóbr Państwowych

wniosków i wydawanie opinji w sprawach, dotyczących publicznych prób koni, w szczególności

w sprawach koordynowania działalności poszczególnych towarzystw wyścigów konnych co

do terminów sezonów wyścigowych, warunków i wysokości przyznawanych na wyścigach nagród.

Uchwały Komitetu zapadają większością głosów; w razie równości głosów przeważa głos

przewodniczącego.

Prezesi i delegaci towarzystw wyścigów konnych oraz przedstawiciele hodowców pełnią

swe czynności w Komitecie honorowo.

Regulamin czynności Komitetu do spraw wyścigów konnych wyda Minister Rolnictwa i Dóbr

Pań” stwowych.

Za wejście na wyścigi konne mogą być pobierane opłaty na rzecz towarzystwa, urządzającego

wyścigi. Wysokość tych opłat określa towarzystwo, urządzające wyścigi. Opłaty za bilety

wejścia mogą być opodatkowane przez gminę, na której obszarze wyścigi się odbywają,

na jej rzecz najwyżej do wysokości 30%.

Wzajemne zakłady (totalizator) mogą być urządzane przez towarzystwo wyścigów konnych

tylko na torach wyścigowych wyłącznie przy próbach koni galopem, w których o wyniku

decyduje szybkość, i za specjalnem zezwoleniem Ministra Rolnictwa i Dóbr Państwowych.

Wszelkie dochody z obrotów wzajemnych zakładów będą używane wyłącznie na pokrycie

kosztów, związanych z urządzaniem wzajemnych zakładów, i na wydatki o celach hodowlanych,

a mianowicie na: a) nagrody wyścigowe, b) premje wyścigowe, c) nagrody i premje na

wystawach, pokazach i konkursach koni, d) kupno ogierów i klaczy pełnej krwi angielskiej,

e) subwencje dla innych towarzystw wyścigowych, organizacyj lub instytucyj, mających

na celu hodowlę koni, f) urządzanie i utrzymywanie torów wyścigowych i punktów kopulacyjnych

dla koni pełnej krwi.

Warunki funkcjonowania oraz organizacji wzajemnych zakładów (totalizatora), jak również

sposób prowadzenia rachunkowości określi rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Dóbr

Państwowych. Zezwolenie, wydane na urządzenie wzajemnych zakładów, może Minister Rolnictwa

i Dóbr Państwowych cofnąć w każdym czesie.

Od stawek we wzajemnych zakładach odliczane będą

a)

9% na cele, wskazane w art. 5;

b)

2% na cele hodowli koni czystych ras, stosownie do uznania Ministra Rolnictwa i Dóbr

Państwowych;

c)

1% na cele, wskazane w art. 5 punkty c) i e), stosownie do uznania Ministra Rolnictwa

i Dóbr Państwowych.

Prócz tego przez gminę, na której obszarze odbywają się wyścigi, może być pobierany

od stawek we wzajemnych zakładach, względnie od wygranych we wzajemnych zakładach,

podatek w wysokości, nie przekraczającej łącznie 1%.

Żadne inne podatki lub odliczania ani od stawek, ani od wygranych, ani też od osób,

uczestniczących we wzajemnych zakładach, nie będą pobierane.

Budżet i rachunkowość towarzystw, urządzających wyścigi konne, a takie i wzajemnych

zakładów podlegają kontroli Ministra Rolnictwa i Dóbr Państwowych.

Prawo wydawania i ogłaszania programów wyścigowych należy wyłącznie do towarzystwa,

urządzającego wyścigi.

Towarzystwa wyścigów konnych, jako instytucje, mające na celu ulepszanie rasy koni

i nie przysparzające swym członkom żadnych korzyści osobistych oraz dochodów, wolne

są od podatku przemysłowego i dochodowego.

Winny urządzenia wyścigów konnych z wejściem płatnem lub wzajemnemi zakładami, bez

właściwego zezwolenia (art. 2), ulegnie karze aresztu do 6 tygodni lub grzywny do

2.000 złotych.

Winny w celach zysku zaofiarowania zakładu lub pośredniczenia przy zakładach, pozostających

w związku z wyścigami konnemi, podlega karze aresztu do 4 tygodni oraz grzywnie do

2.000 złotych. Stawki zostają skonfiskowane.

Jeżeli winny został uznany za trudniącego się przestępstwem, przewidzianem w ustępie

1 niniejszego artykułu, w charakterze procederu, ulegnie karze aresztu do 6 tygodni

oraz grzywny do 4.000 złotych.

Winny wydania lub ogłoszenia programu wyścigów bez zezwolenia towarzystwa, urządzającego

wyścigi, ulegnie karze grzywny do 1.000 złotych.

Władza orzekająca oznaczy w orzeczeniu na wypadek niemożności ściągnięcia grzywny

karę zastępczego aresztu według słusznego uznania, jednak nie ponad 2 tygodnie.

Do orzekania o czynach karalnych, przewidzianych w niniejszej ustawie, powołane są

władze administracyjne I instancji.

Przeciwko orzeczeniom władz administracyjnych I instancji można w ciągu dni 7 od dnia

doręczenia orzeczenia wnieść na ręce tej władzy żądanie przekazania sprawy właściwemu

sądowi powiatowemu (pokoju), który postąpi wedle przepisów postępowania, obowiązujących

w I instancji sądowej.

Na obszarze mocy obowiązującej niemieckiej ust. post. kar. z r. 1877 stosuje się przepisy

o policyjnych rozporządzeniach karnych.

Istniejące w chwili wejścia w życie ustawy niniejszej towarzystwa wyścigów konnych

winny uzyskać zatwierdzenie swych statutów przez Ministra Rolnictwa i Dóbr Państwowych

(art. 2) oraz zezwolenie na urządzenie totalizatora (art. 5) w ciągu 3 miesięcy od

dnia wejścia w życie ustawy niniejszej.

Wykonanie ustawy niniejszej powierza się Ministrowi Rolnictwa i Dóbr Państwowych,

Ministrowi Sprawiedliwości i Ministrowi Spraw Wewnętrznych, każdemu w jego zakresie

działania.

Ustawa niniejsza zyskuje moc obowiązującą na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej

z dniem ogłoszenia.

Równocześnie tracą moc dotychczas obowiązujące postanowienia ustaw i rozporządzeń

w przedmiotach, unormowanych tą ustawą.